ကၽြႏူ္ပ္တုိ႕ တုိင္းၿပည္၏ လူမ်ိဳးဘာသာ ၊ သာႆနာသည္ မသမာသူ လူ႕မိစာၦတုိ႕၏ ယုတ္မာပက္စက္ေသာ
အၾကံဆုိးမ်ား ၏ ႏွိပ္စက္မႈ ေအာက္တြင္ အဖက္ဖက္က ဆုတ္ယုတ္ေနသည္ ။ ယခုမ်က္ေမွာက္ေခတ္ ကမာၻအလယ္႕အတြင္ ၿမန္မာႏူိင္ငံသည္ နံမည္ဆုိး အမ်ိဳးမ်ိဳးၿဖင္႕ ေက်ာ္ၾကားလွ်က္ ရွိသည္႕ အၿပင္ ၿမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႕၏ ကုိယ္႕က်င္႕သီလ တုိ႕သည္လည္း ေငြေၾကးႏွင္႕ လဲစားခံလုိက္ရသည္ ။
အသိညဏ္ကုိ သစၥာေစာင္႕သိသည္႕ မိုးခါးေရ မေသာက္ခ်င္သည္႕ ပညာရွင္ အမ်ားစုကလည္း လက္ရွိအာဏာရွင္မ်ား ႏွင္႕ မဆက္ဆံလုိၾကေတာ႕ ။ မွားေနတာကုိ မွားပါလုိ႕ ေထာက္ၿပသူမ်ားကုိ ေနရာေပးေလ႕ မရွိၾက ၊ ပညာရွင္ အၿဖစ္ အသုံးမခ် လုိ ၊ ထုိအခါ ပညာရွင္တုိ႕၏ ေနရာတြင္ ပညာရွင္ အမည္ခံ ကုိယ္က်ိဳးရွာလုိသူမ်ားက လက္ရွိစစ္အာဏာရွင္တုိ႕ ဘာလုပ္လုပ္ အဟုတ္ဟု ေၿမွာက္ေပးကာ
ေနရာ ယူလာၾကသည္ ၊ အာဏာရွင္တုိ႕ ႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ တုိင္းၿပည္ကုိ မတရားစုိမုိး အႏူိင္က်င္႕ဗုိလ္က် ၿပည္သူ႕ဘ႑ာေတြ သိမ္းပုိက္ထားတဲ႕ အက်ိဳးဆက္ကေတာ႕ ယေန႕ လက္ရွိ ကၽြႏူ္ပ္တုိ႕ ႏူိင္ငံအေၿခအေနကုိ ေတြ႕ရွိရမွာပါ ။
ၿမန္မာႏူိင္ငံ တုိင္းတပါး နယ္ခ်ဲ႕တုိ႕ လက္ေအာက္တြင္ သူ႕ကၽြန္ ဘ၀ သုိ႕ေရာက္ရွိခဲ႕ရသည္႕ အေၾကာင္းတရားမွာ တုိင္းၿပည္ကုိ အုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္သည္႕ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ပညာ အားနညး္ေသာ ေၾကာင္႕ ၿဖစ္သည္ ။ ထုိအခ်ိန္မွ စ၍ ၿမန္မာႏူိင္ငံၾကီးသည္ သည္ နယ္ခ်ဲ႕တုိင္းတပါးတုိ႕ လက္ေအာက္တြင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သူ႕ကၽြန္အၿဖစ္ ႏြံနစ္ခဲ႕ၾကရၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေကာင္းေန႕မ်ားကုိ အဆုံးသတ္ခဲ႕ရသလုိ အာဇာနည္ သူရဲေကာင္းမွန္သမွ် အက်ိဳးခံစားခြင္႕ကုိ မခံစားရဘဲ တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ ရင္နင္႕ဖြယ္ရာ တုိင္းၿပည္ အတြက္ စေတးခံသြား ခဲ႕ရရွာသည္ ။ သူရဲေကာင္းေတြက စႊန္႕ၿပီး မစားခဲ႕ေတာ႕ ကုိယ္ၾကိဳးရွာလုိသူ တစ္စု က မစႊန္႕ဘဲ စားေနၾကရတယ္ ။ ဒီလုိ မတရားသိမ္းပုိက္ၿပီး တုိင္းၿပည္ရဲ႕ အဆီအႏွစ္ကုိ စားရတာ လူေတြ လက္မခံႏူိင္မွန္းသိေတာ႕ ၊ သူတုိ႕ကုိယ္သူတုိ႕ ေရြးေကာက္ပြဲ အမည္ခံ က်င္းပၿပီး လူထုဆီက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာကို တပါတ္ရုိက္ၿပီး ရယူဖုိ႕ၾကံစည္တာ ၿဖစ္တဲ႕အေၾကာင္း ၿပည္သူလူထု သိရွိေအာင္ အဆိပ္ရွိတဲ႕ေၿမြဟာ အေရခြံလည္းလုိက္ေပမယ္႕ သူ႕အဆိပ္က သတၱ၀ါေတြ ေသေၾကစၿမဲ ဆုိတာကို သိရွိေအာင္ ရွင္းၿပဖုိ႕ ၾကိဳးစားအားထုတ္ခဲ႕ပါတယ္။
သူရဲေကာင္းေတြသာ က်ဆုံးခဲ႕ရတယ္ တုိင္းၿပည္ကေတာ႕ အက်ိဳးမခံစားရဘဲ လူမိုက္ေတြက ပုိၿပီး ေကာင္းစားလာၾကတယ္ ။ ဒီလုိ အမွန္တရားရဲ႕ ဘက္ေတာ္သားေတြ က်ရွဳံးလာတဲ႕ အရင္းအၿမစ္ကုိ လုိက္ရွာၾကည္႕ေတာ႕ သူရဲေကာင္းကုိသာ အားကုိးၿပီး ကုိယ္တုိင္သူရဲေကာင္း ၿဖစ္ခ်င္တဲ႕လူေတြ နည္းပါးေနေသး တဲ႕အၿပင္ ၾကားေန၀ါဒကုိ က်င္႕သုံးတဲ႕ လူေတြမ်ားလာလုိ႕ဆုိတာကုိ သိၿမင္လာတယ္ ။ ဒါေၾကာင္႕ သူရဲေကာင္း စိတ္ဓါတ္မ်ား ေမြးၿမဴေပးၾကပါဆုိတဲ႕ စကားလုံးေလးကုိ လက္ကုိင္ထားၿပီး လူထုကို တတ္ႏူိင္သမွ် လုိက္လံ ရွင္းၿပခဲ႕တယ္ ၊ သူရဲေကာင္း ဖိတ္စာေတြပုိ႕ေပးခဲ႕တယ္ ။
သူရဲေကာင္း ဖိတ္စာကုိ ရရွိတဲ႕ လူေတြထဲက သူရဲေကာင္း စိတ္ဓါတ္ကုိ ကုိယ္တုိင္ေမြးၿမဴၾကတဲ႕ လူနည္းစုက ၿပည္သူလူထုကုိ တုိင္းၿပည္ကုိ တကယ္ခ်စ္ရဲ႕လား ဆုိတဲ႕ ေမးခြန္းေလးမ်ားကုိ လုိက္လံေမးခဲ႕ၾကတယ္ ။ တုိင္းၿပည္ကုိ ဘယ္လုိ ခ်စ္သင္႕တယ္ဆုိတာ လမ္းၿပေပးခဲ႕တယ္ ။ တုိင္းၿပည္ကုိ တကယ္ခ်စ္တယ္ဆုိရင္ သင္႕တုိင္းၿပည္ အတြက္ ဘာလုပ္ေပးႏူိင္သလဲ ဆုိတာကုိ လုိက္လံ ညႊန္ၿပ ေပးၾကၿပန္တယ္ ။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ သူတုိ႕ သုံးတဲ႕ စကားလုံးေလးေတြမွာ ဒီမုိကေရစီ ဆိုတဲ႕စကားလုံးေလး ပါလာေတာ႕ လူထုက အဲဒီ စကားလုံးကုိ သိပ္နားလည္ ခ်င္လာၾကတယ္ ။
အဲဒီခါမွာ ဒီမုိကေရစီ ႏွင္႕ လက္ရွိ ၿမန္မာၿပည္ အေၾကာင္းကုိ ႏွဳိင္းယွဥ္ၿပီး ရွင္းၿပခဲ႕တယ္ ။ ဘာေၾကာင္႕ လက္ရွိ အစုိးရက ဒီမုိကေရစီ ႏူိင္ငံ မတည္ေဆာက္ေစခ်င္တယ္ ဆုိတာကုိ အရုိးရွင္းဆုံး စကားလုံးေလးေတြ သုံးၿပီး လူငယ္ေတြ သေဘာေပါက္ေအာင္ ရွင္းၿပခဲ႕ပါတယ္ ။ လူငယ္ေတြ ကုိ ဒီမုိကေရစီ ႏူိင္ငံကုိ ၿမင္ေယာင္လာေအာင္ လမ္းၿပေခၚေဆာင္ဖုိ႕ အတြက္ ကၾကီး ခေခြး ႏူိင္ငံေရး သမားေလးေတြ ၿဖစ္ေအာင္
အရင္ လမ္းညႊန္ခဲ႕ပါတယ္ ။ ဒါ႕အၿပင္ ကၾကီးခေခြး ႏူိင္ငံေရး သမားေလးေတြဟာ တုိင္းၿပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ၿဖစ္လုိ႕ အားလုံး၀ုိင္း၀န္း ေစာင္႕ေရွာက္ၾကဖုိ႕ သက္ဆုိင္ရာ ပညာရွင္မ်ားကို ေမတၱာရပ္ခံခဲ႕ပါတယ္ ။ ဒီလုိလုပ္ေဆာင္ခ်က္ေလးေတြ ေၾကာင္႕ အမွန္တရားကုိ ခ်စ္ၿမတ္ႏူိးကာ မဟုတ္လွ်င္ မခံ ၊ မတရားလွ်င္ တြန္းလွန္လုိသည္႕ ေသြးမ်ိဳးဆက္မ်ား ရွင္သန္ ေပါက္ဖြားလာခဲ႕ပါသည္ ။
ေသြးမ်ိဳးဆက္ေတြရဲ႕ ခြန္အားကုိ အသုံးခ်ၿပီး တပ္မေတာ္နဲ႕ ၿပည္သူလူထု ၾကားက ဆက္ႏြယ္မႈကုိ လူတုိင္း သိရွိနားလည္ေစလုိတဲ႕ေစတနာနဲ႕ တပ္မေတာ္နဲ႕ ၿပည္သူလူထု ရဲ႕ဆက္စပ္ပုံ ၊ ဟုိယခင္က တပ္မေတာ္သားေတြနဲ႕ ယခုတပ္မေတာ္သားေတြ ကြာၿခားပုံေတြကုိ ဥပမာေလးမ်ားႏွင္႕ ရွင္းၿပေပးခဲ႕တယ္ ။ ဒီလုိ ကြာၿခားတဲ႕ အမူအက်င္႕စရုိက္ေတြေၾကင္႕ ၿပည္သူလူထုက တပ္မေတာ္ကုိ သေဘာထား အၿမင္မ်ား ေၿပာင္းလာခဲ႕ပုံ ၊ လက္ရွိတပ္မေတာ္သားေတြ ခံစားေနရတဲ႕ ဒုကၡေတြက လြတ္ေၿမာက္ဖုိ႕ ၿပည္သူလူထုနဲ႕ လက္တြဲသင္႕တဲ႕ အေၾကာင္းကုိ အားလုံး နား၀င္ေအာင္ ထပ္မံၾကိဳးစား ၿပခဲ႕ပါတယ္ ။
ဒီေန႕ ႏူိင္ငံေရးသမား ေတြ တင္ မကဘူး ၿပည္တြင္းက လူေတြက ၿပည္ပကလူေတြကုိ အၿမင္ သိပ္မၾကည္လင္ၾကဘူး ။ ကုိယ္႕တုိင္းၿပည္မွာ အလုပ္အကုိင္ ရွားပါးလုိ႕ ၿပည္ပကုိ ထြက္ခြာၿပီး အလုပ္လုပ္ေနၾကတာကုိ အၿပစ္ၿမင္ေနၾကတယ္ ။ ဒါတင္ မကေသးဘူး ၿပည္ပကုိ ေရာက္မွ ႏူိင္ငံေရး လုပ္တာကုိ အၿပစ္ေၿပာခ်င္ၾကတယ္ ။ ၿပည္ပေရာက္ ႏူိင္ငံေရး သမားေတြကုိ ၀ါးလုံးရွည္နဲ႕ ပတ္သိမ္း ၿပီး ရမ္းယုံသာ မကဘူး ၊ သမုိင္း အမွားေတြကုိ လူငယ္ေတြ ေထြၿပားေအာင္ လမ္းမွားၾကီးကုိ ညႊန္ၿပေနၾကတယ္ ။ ဒါေၾကာင္႕ လူရယ္လုိ႕ ၿဖစ္လာရင္ လူပီသေအာင္ ေနထုိင္ဖုိ႕သာ အဓိက ဆုိတာကုိ လုိက္လံ ႏူိးေဆာ္ေပးခဲ႕ပါေသးတယ္ ။
တကယ္ေတာ႕ လက္ရွိ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ သေဘာထားေတြ ကြဲလြဲေနတယ္ဆုိတာ အၿမင္မွားေတြ လက္ခံထားၾကလုိ႕ပါ ။ ဘာေၾကာင္႕ အၿမင္ေတြ မွားေနရတယ္ဆုိတာကုိ ေသခ်ာစြာ ရွင္းၿပခဲ႕ပါ ယုံသာမက ဘယ္သူမွန္တယ္ ဘယ္သူမွားတယ္ ဆုိတာကုိ သဘာ၀ အမွန္ရွဳေထာင္႕က လူတုိင္း နာလည္းလာေအာင္ တင္ၿပေပးခဲ႕ၿပီး အၿမင္မွားကုိလက္ခံထားၾကသူမ်ားရဲ႕ အေၾကာင္းကုိ ေ၀ဖန္ ပုိင္းၿခားၿပခဲ႕ပါတယ္ ။
ဒီလုိ အၿမင္မွားေတြကုိ လက္ခံထားၾကတဲ႕လူေတြဟာ သူတုိ႕ အသိညဏ္ကုိ ငါဆုိတဲ႕ အတၱ မ်က္မွန္နဲ႕ တပ္ၿပီး ၾကည္႕ေလ႕ရွိေတာ႕ သဘာ၀ အမွန္တရားကုိ မၿမင္ႏူိင္ၾကဘူးေပါ႕ ။ သူတုိ႕ေတြကုိ အမွန္နဲ႕အမွားၾကားက ကာၿခားထားတဲ႕ နံရံပါးပါးေလးကုိ ေဖာက္ထြက္ဖုိ႕ အတြက္ ကုိယ္႕ရဲ႕ အသိညဏ္ကုိ အားမနာတမ္း ကိုယ္တုိင္ ကုိယ္က် သုံးသပ္သင္႕ေၾကာင္႕ အၾကံၿပဳ တင္ၿပ ေပးခဲ႕ ပါေသးတယ္ ။
ေနာက္ဆုံး အေနနဲ႕ လူပီသတဲ႕ လူသားတစ္ေယာက္ အေနနဲ႕ လုပ္စရာက တစ္ခုတည္း ရွိပါတယ္ ။ အမ်ားေကာင္းစားေရးကုိ ေရွးွရွဳ တုိင္းၿပည္ အက်ိဳးကုိ ရည္ေမွ်ာ္လုိ႕ တုိက္ပြဲေခၚရာကုိ တစ္စုိက္မတ္မတ္ လုိက္ၾကရေအာင္ တမ်ိဳးသားလုံး လြတ္ေၿမာက္ေရးအတြက္ တစ္ခုတည္းေသာ လမ္းစဥ္ေနာက္ကုိ စြဲစြဲၿမဲၿမဲ လုိက္ၾကမွာ သာလွ်င္ စစ္မွန္တဲ႕ စည္းလုံးညီညႊတ္ေရးကုိ ေဖာ္ေဆာင္ ႏူိင္မွာ ၿဖစ္ပါတယ္ ။
ၿမန္မာႏူိင္ငံက ရဟန္းရွင္လူ ၿပည္သူထု ႏွင္႕ ေက်ာင္းသား မ်ားပါ မက်န္ တုိင္းၿပည္ခ်စ္စိတ္ ကုိ လက္ေတြ႕က်က် အေကာင္အထည္ေဖာ္ကာ သူရဲေကာင္း စိတ္ဓါတ္မ်ား ကုိုယ္တုိင္ ေမြးၿမဴၾက၍ က်ရာ အခန္းဂ႑ကေန ႏူိင္ရာ တာ၀န္ထမ္း ၾကလွ်င္ မၾကာခင္ ကၽြႏူ္ပ္တုိ႕ တုိင္းၿပည္ အာဏာရွင္ စနစ္ဆုိးေအာက္ လြတ္ေၿမာက္၍ ဒီမုိကေရစီ ႏူိင္ငံ တည္ေဆာက္ ႏူိင္မည္မွာ အေသအခ်ာပါဟု စြဲၿမဲ ယုံၾကည္လွ်က္ တုိက္ပြဲ၀င္ၾကပါရန္ ေလးစားစြာ တုိက္တြန္း ႏူိးေဆာ္လုိက္ရပါသည္ ။
ခင္မင္ေလးစားလွ်က္
ဗမာ႕ေသြး
ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ႕သမွ် ေဆာင္းပါး ေခါင္းစဥ္ေတြကုိ အႏွစ္ခ်ဳပ္လုိက္ေတာ႕ တုိက္ပြဲေခၚသံ တပုဒ္ ၿဖစ္သြားတာေပါ႕ ။ မိတ္ေဆြ သင္ၿမန္မာႏူိင္ငံသား တစ္ေယာက္ဟု ခံယူထား၍ တုိင္းၿပည္ကုိ တကယ္ခ်စ္ခဲ႕လွ်င္ သင္႕မိတ္ေဆြမ်ားကို ဆက္လက္ ၿဖန္႕ေ၀ေပးပါလုိ႕ ေလးစားစြာ ေမတၱာရပ္ခံ
အပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ ။ တုိင္းၿပည္ကုိ ခ်စ္သည္႕ စိတ္ၿဖင္႕ အမ်ားသူငါ သိရွိလာေအာင္ ၿဖန္႕ေ၀ေပးၾကည္႕ သူရဲေကာင္း အေပါင္း ႏွင္႕တကြ ၿမန္မာႏူိင္ငံ ဒီမုိကေရစီ တုိက္ပြဲ၀င္ရင္ အသက္စႊန္႕သြားၾကရရွာေသာ အာဇာနည္ သူရဲေကာင္းမ်ား ကုိ ဒီေနရာေလးကေန ေလးစားစြာ ဂါ၀ရ ၿပဳလုိက္ပါတယ္ ။
( အေရခြံ လဲပြဲ )
http://www.facebook.com/notes.php?id=100000010222133¬es_tab=app_2347471856#!/note.php?note_id=149402008410788
( သူရဲေကာင္း စိတ္ဓါတ္မ်ား ကုိယ္တုိင္ ေမြးၿမဴေပးၾကပါ )
http://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=170825766276673&id=100000010222133#!/note.php?note_id=148736711810651
( သူရဲေကာင္း ဖိတ္စာ )
http://www.facebook.com/notes.php?id=100000010222133¬es_tab=app_2347471856#!/note.php?note_id=157833757567613
( တုိင္းၿပည္ကုိ တကယ္ခ်စ္ရဲ႕လား )
http://www.facebook.com/notes.php?id=100000010222133¬es_tab=app_2347471856#!/note.php?note_id=150529104964745
( သင္႕တုိင္းၿပည္ အတြက္ သင္ဘာလုပ္ေပးႏူိင္သလဲ )
http://www.facebook.com/notes.php?id=100000010222133¬es_tab=app_2347471856#!/note.php?note_id=153022268048762
( ဒီမုိကေရစီ ႏွင္႕ ၿမန္မာၿပည္ )
http://www.facebook.com/notes.php?id=100000010222133¬es_tab=app_2347471856#!/note.php?note_id=158459620838360
( ကၾကီး ခေခြး ႏူိင္ငံေရး သမား )
http://www.facebook.com/note.php?note_id=166265806724408&comments&ref=notif¬if_t=note_comment#!/note.php?note_id=164952436855745
( ေသြးမ်ိဳးဆက္တုိ႕ ရွင္သန္လာၿပီ )
http://www.facebook.com/notes.php?id=100000010222133¬es_tab=app_2347471856#!/note.php?note_id=162961487054840
( တပ္မေတာ္ႏွင္႕ ၿပည္သူလူထု )
http://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=170825766276673&id=100000010222133#!/note.php?note_id=162083837142605
( လူပီသေအာင္ ေနထုိင္ၾကစုိ႕ )
http://www.facebook.com/note.php?note_id=166265806724408&comments&ref=notif¬if_t=note_comment#!/note.php?note_id=163817656969223
( အၿမင္မွားကို လက္ခံထားၾကသူမ်ား )
http://www.facebook.com/notes.php?id=100000010222133¬es_tab=app_2347471856#!/note.php?note_id=165211453496510
( တစ္ခုတည္းေသာ လမ္းစဥ္ )
http://www.facebook.com/note.php?note_id=166265806724408&comments&ref=notif¬if_t=note_comment#!/note.php?note_id=167058313311824
( တမ်ိဳးသားလုံး လြတ္ေၿမာက္ေရး )
http://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=170825766276673&id=100000010222133#!/note.php?note_id=150168401667482
( တုိက္ပြဲ၀င္ ဖုိ႕ အသင္ၿပင္ထားၾကပါစုိ႕ )
http://www.facebook.com/notes.php?id=100000010222133¬es_tab=app_2347471856#!/note.php?note_id=155423274475328
( တုိက္ပြဲသာ ၀င္လုိက္ၾကပါစို႕ )
http://www.facebook.com/notes.php?id=100000010222133¬es_tab=app_2347471856#!/note.php?note_id=157178350966487
Thursday, 4 November 2010
အက်င့္သီလ
လူေတြက သီလကို အက်င့္နဲ႕ တဲြေခၚတယ္. . . အက်င့္သီလလို႕ေျပာၾကတယ္. . . အဲသည္ေတာ့ သီလဆိုတာ အက်င့္ပါပဲ . . ေကာင္းမြန္ ျမင့္ျမတ္တဲ့ အက်င့္ကို သီလလို႕ေခၚပါတယ္. . . ရိုးသားျခင္းဟာ အက်င့္သီလျဖစ္တယ္.. . သီလရဲ႕ တန္ခိုး ၊ သီလရဲ႕ တန္ဖိုး မည္မွ်ၾကီးေၾကာင္းကို ဟိႏၵဴ ပံုျပင္ကေလး တစ္ပုဒ္ ကို နဲ႕ ေဖာ္ျပပါ့မယ္
ေရွးအခါက ဇမၺဴဒီပါ တစ္ကြၽန္းလံုးက ရိုေသေလးစားရတဲ့ ျပဟလားဒ္ အမည္ရွိတဲ့ မင္းတစ္ပါးရွိတယ္. . . အဲသည္မင္းရဲ႕ ဘုန္းတန္ခိုးဟာ တက္ေနအလား တျဖည္းျဖည္း နတ္မင္းၾကီး အရွင္အိႏၵရာ သိၾကားမင္းကေတာင္ သူ႕ကို ေလးစားရတယ္တဲ့ . .ျပဟလားဒ္ မင္းဟာ နတ္ဘံုကိုေတာင္ သိမ္းပိုက္စိုးစံရန္ စီစဥ္တဲ့အထိပဲဲ . . . . သိၾကားမင္းက သည္အၾကံကိုတားဖုိ႕ ပုဏၰားငယ္ေယာက္ ေဆာင္တယ္ . . ၿပီးေတာ့ ျပဟလားဒ္ကို ဖူးေျမာ္တယ္.
"အသင္ပုဏၰား ဘာအလိုရွိ၍ ေရာက္လာသလဲ "
"ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးေရာက္လာျခင္းက အရွင္မင္းၾကီးသည္ ဘယ္သို႕ေသာ အက်င့္ျမတ္ကို ၍ ဤသို႕ ဘုန္းတန္ခိုးၾကိးသလဲ ဆိုသည္ကို သိလိုသျဖင့္ ေရာက္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္. . . ထိုအက်င့္ကိုလဲ သင္ၾကားတတ္ေျမာက္လိုပါတယ္. . . . "
"အိုပုဏၰား သင့္ကိုေပးရေအာင္ ကြၽႏု္ပ္မွာ မအားပါ. . . . . တိုင္းႏိုင္ငံ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ကိစၥက မ်ားတယ္. . . "
"အိုအရွင္မင္းၾကီး ၊သင့္ကို အာစရိယ ဆရာလို႕မွတ္ပါတယ္. . . ကြၽႏု္ပ္ကို တပည့္အျဖစ္သင္ေပးပါ. . ."
"ကဲ သည္မွ်ထိ ျဖစ္ေနေတာ့လဲ သင့္ကို ေျပာၾကားနားလည္ ေစရေတာ့မွာေပါ့ . . ငါသင္ၾကားတာကို မွတ္ေလာ့ . ."
"ေကာင္းပါၿပီ အရွင္"
"ငါကား ေလာကအားလံုးကို အုပ္ခ်ဳပ္ရေသာ မင္းဧကရာဇ္ ျဖစ္ပါလ်က္နွင့္ မင္းဟူေသာ အမွတ္ျဖင့္ မည့္သည့္အခါမွ မာန္မာန မထား ၊ မာနကို ခ်ိဳးႏွိမ္ပါတယ္. . ေဒါသအမ်က္ကိုလဲ ႏွိမ္န္င္းသိမ္းဆည္းရတယ္. . ကာမဂုဏ္အာရုံကို လဲ ခ်ဳပ္ထိန္းရတယ္. . . . ရေသ့၊ရဟန္း ၊ ပညာရွိနဲ႕ သက္ၾကီး ရြယ္အိုေတြကိ ၀စီကံ၊ ကာယကံ၊ မေနာကံနဲ႕ ေစာ္ကားျခင္း မျပဳဘူး ၊ သူတို႕ညြန္ျပတဲ့ ဓမၼလမ္းေၾကာင္းအတိုင္း သာ လိုက္နာ က်င့္ေဆာင္ တယ္ . . ငါ့ရဲ႕ က်င့္ေဆာင္ျခင္းက သီလပဲ ပုဏၰားငယ္"
"ေၾသာ္ သီလရဲ႕ တန္ခိုး ၊ သီလရဲ႕ တန္ဖိုးပါလား . . အရွင္မင္းၾကီးရဲ႕ ရိုးသားျခင္း၊ အက်င့္သီလသည္ ထိပ္ဆံုးေရာက္ေအာင္ ပို႕တာပဲ . . "
"ကဲ ပုဏၰားငယ္ သင္သိၿပီမို႕ ျပန္ေပေတာ့ . . . "
"ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး မျပန္လိုေသးပါ. . . အရွင္မင္းၾကီးထံက တစ္စံုတစ္ခု ေတာင္းလိုပါတယ္. . . "
"ေတာင္းပါ ေရႊလား ၊ ေငြလား သင္ဆင္းရဲသလား . "
"ဆင္းရဲေသာ္လည္း ေရႊေငြမေတာင္းလိုပါ. . . "
"ဟဲ့ ဘာမ်ားတုံး ၊ ေတာင္းစမ္း ငါေပးမယ္. . "
"ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးလိုခ်င္တာ မင္းၾကီးရဲ႕ သီလပါ. . . "
"အဲဒါေတာ့ ေပးလို႕ဘယ္ျဖစ္မွာလဲ"
"အဲဒီသီလကို သာ လိုခ်င္ပါတယ္ ၊ ရိုးသားျခင္း သီလကိုသာ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးကို ေပးလိုက္ပါ. ."
"အင္း. . ငါေပးမယ္ဆိုတဲ့ ကတိအတိုင္း သင့္ကို ေပးလိုက္မယ္. . ထြက္ၿပီးသား ဆင္စြယ္ ျပန္၀င္တယ္ မရွိရဘူးေလ. . ငါ၏ သီလအား ယေန႕ သင့္ကိုေပးပါတယ္. . . "
"ပုဏၰားငယ္ေယာင္ေဆာင္တဲ့ နတ္မင္းၾကီး ဟာ မင္းၾကီးသီလကိုလည္းရေရာ ရတနာေတြရသလို ၀မ္းသာသြားၿပီး နန္းေတာ္က ထြက္ခြာသြားေတာ့တယ္. . ."
မင္းၾကီး ဟာ အဲသည္မွာ စိတ္မခ်မ္းေျမ့စြာ တစ္ေယာက္တည္း ထိုင္မႈိင္ေနတယ္. . တိတ္ဆိတ္စြာ ထိုင္ေနစဥ္မွာပဲ သူ႕ကိုယ္ထဲက သူနဲ႕တူတဲ့ ကိုယ္ပြား တစ္ခု ထြက္လာတယ္ . .
"အိုသင္ဘယ္သူလဲ. . . ငါ ဟာ သီလပါ . . သင့္ရဲ႕ သီလပါ. . သင္က ပုဏၰားငယ္ကို ငါ့အား ေပးလိုက္တဲ့အတြက္ ငါသြားရပါေတာ့မယ္. . သင့္ကို ငါႏႈတ္ဆက္တာပါ. .
အဲသည္လိုေျပာၿပီး ကိုယ္ပြား ေပ်ာက္သြားတယ္. . .
မင္းၾကီး ဟာ ေတြေတြေ၀ေ၀ ျဖစ္သြားတယ္ . . ရင္ထဲမွာလည္း ၀မ္းနည္းေနတယ္. . . အဲသည္အခ်ိန္မွာ ေနာက္ထပ္ ကိုယ္ပြား ေပၚလာျပန္တယ္. .
မင္းၾကီး ဟာ ေတြေတြေ၀ေ၀ ျဖစ္သြားတယ္ . . ရင္ထဲမွာလည္း ၀မ္းနည္းေနတယ္. . . အဲသည္အခ်ိန္မွာ ေနာက္ထပ္ ကိုယ္ပြား ေပၚလာျပန္တယ္. .
"သင္ဘယ္သူလည္း . . "
"ကြၽႏု္ပ္ကို ဓမၼဟု သိရွိပါ. . သီလရွိရာတြင္ ကြၽႏု္ပ္ေနႏိုင္တယ္. . . သီလကိုယူသြားေသာ ပုဏၰား ေနာက္သို႕ ကြၽႏု္ပ္လိုက္ရပါေတာ့မယ္. . . "
"အို. . . ဓမၼရယ္. . "
တစ္ဖန္မၾကာခင္မ်ာပဲ ျပဟလားဒ္မင္းရဲက ခႏၶာကိုယ္ အတြင္းက အလွ်ံ တေျပာင္ေျပာင္ ေတာက္ေလာင္တဲ့ တတိယ ကိုယ္ပြား တစ္ခု ထြက္လာတယ္. .
"အို . . .သင္ကေရာ. . . ဘယ္သူလဲ. . . . "
"ကြၽႏု္ပ္က သစၥာလို႕လဲ ေခၚတယ္. . . အမွန္တရားလို႕လည္းေခၚၾကပါတယ္. . . ဓမၼတည္ရာမွာသာေနပါတယ္. . . "
"သင္ က ဓမၼေနာက္ကို လိုက္မွာေပါ. . . . "
"ဟုတ္ကဲ့ပါအရွင္. . . . "
တစ္ဖန္ စတုတၳေျမာက္ ကိုယ္ပြား တစ္ခု ေပၚလာျပန္ေရာ. . . ဘုရင္ၾကီးမေမးခင္မွာ သူက ေျဖတယ္. .
"ငါကား စာရိတၱျဖစ္တယ္. . . "
"သင္ေကာ ဘယ္သို႕သြားမည္လဲ. . . "
"ငါက သစၥာ အမွန္တရားေနာက္ ကိုလိုက္မယ္. . . . "
ပဥၥမကိုယ္ပြား ေပၚေပါက္လာခ်ိန္မွာ ျပင္းထန္တဲ့ အသံၾကီး ေပၚလာတယ္. .
"ငါသည္ကား ဗလေခၚ အင္အားပဲ၊ သင္နွင့္ ငါမေန စာရိတၱေနာက္သို႕ ငါလိုက္သြားမယ္. . . "
အဲသည္လို သီလ၊ ဓမၼ၊ သစၥာ ( အမွန္တရား ) ၊ စာရိတၱ၊ ဗလ တို႕ ထြက္သြားၿပီးခ်ိန္မွာ ကိုယ္ေရာင္ ကိုယ္၀ါ အသြင္ ထြန္းလင္းေတာက္ပလ်က္ ေကာင္းျခင္း မဂၤလာ အျဖာျဖာနဲ႕ ျပည့္စံုတဲ့ နတ္ေဒ၀ီတစ္ပါးဟာ မင္းၾကီးရဲက ကိုယ္တြင္းက ထြက္ေပၚလာျပန္တယ္. .
"ကြၽႏ္ုပ္သည္. . ရွရီ (လက္ခ်မီး ) နတ္သမီးျဖစ္တယ္. . ကြၽႏ္ုပ္သည္ သင့္ရဲ႕ က်က္သေရနဲ႕ ခ်မ္းသာ သုခ အျဖာ ျဖာကို တိုးပြားေစခဲ့တယ္. . ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သင့္ထံမွ တည္ေနခဲ့ေသာ္လည္း ယေန႕ေတာ့ သင့္ကို ငါ စြန္႕ခြာရေတာ့မယ္. . .သီလ၊ ဓမၼ၊ သစၥာ ( အမွန္တရား ) ၊ စာရိတၱ၊ ဗလ တို႕ရွိရာ. ငါလိုက္ပါရမွာ အမွန္ျဖစ္တယ္. . အဲဒီငါးဦး ငါးမ်ိဳးထံမွာ သာ ကြၽႏု္္ပ္ တည္တယ္. . ."
"အိုေဒ၀ီျမတ္ ေခတၱေနပါဦး၊ ကြၽႏ္ုပ္မွာ ဘယ္လိုမွားယြင္းမႈျပဳခဲ့ပါၿပီလဲ ေျပာျပပါ. . . ကြၽနု္ပ္ထံလာေသာ ပုဏၰား က ဘယ္သူလဲ . . "
"အသင္မင္းၾကီး၊ ပုဏၰားငယ္ကား နတ္ေဒ၀တို႕ရဲ႕ အရွင္သခင္ အရွင္ အိႏၵရာ သိၾကားမင္းျဖစ္ပါတယ္. . . သင့္ရဲ႕ ဘုန္းတန္ခိုးေလ်ာ့သြားေအာင္. . နတ္ဘံုကို မသိမ္းသြင္း မတိုက္ခိုက္ႏိုင္ေအာင္ သိၾကားမင္း ဟာ သင့္ထံမွာ သီလကို ေတာင္းခံသြားျခင္းျဖစ္ပါတယ္. . . . . အို ျပလဟား . . ဒီေလာကမွာ ၾကီးၾကယ္ ျမင့္ျမတ္တဲ့ အက်ိဳးတရားေတြ ျဖစ္ထြန္းေစႏုိင္တဲ့ အရာေတြဟာ ဤတရားေတြပဲ . . အဲဒီတရားေတြကို အေျချပဳတာ ရိုးသားျခင္း အက်င့္သီလပဲ. . . ."
မင္းၾကီး ဟာ ေနာင္တၾကီးစြာ ရတယ္. . လူ႕ဘ၀မ်ာ ရိုးသားေသာ အက်င့္သီလ ရွိတဲ့ သူေတြမွာသာ ျမဲတဲ့ ခ်မ္းသာ သုခ ျဖစ္ေလ့ရွိပါတယ္. . . သီလနဲ႕ ကင္းကြာ တဲ့ ခ်မ္းသာ သုခဟာ မတည္ျမဲပဲ ေပ်ာက္ကြယ္ သြားတတ္ပါတယ္. . .
ေလာကၾကီးမွာ မိမိကိုယ္ကို ထိန္းသိမ္းမႈ အက်င့္သီလဟာ တန္ခုိးနဲ႕ တန္ဖိုးအၾကီးဆံုးပါပဲ. .
သူပ်က္ရင္ အရာ အားလံုးပ်က္တာမို႕ မိမိကိုယ္မိမိ ထိန္းသိမ္းမႈ အက်င့္သီလကို နည္းနည္းေလးမွ မပ်က္ေအာင္ ၾကိဳးစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္. .
လူဆိုတာ ခႏၶာကိုယ္ကို ေရမိုးနဲ႕ သန္႕စင္ႏိုင္ပါတယ္. . ရိုးသားျခင္းနဲ႕ စိတ္ဓာတ္အား မွန္ကန္ျခင္းကိုေတာ့ သစၥာတရားနဲ႕ သာ သန္႕စင္ႏိုင္ပါတယ္. .
ဘုရားတည္ၿခင္းႏွစ္မ်ဳိး
ဘုရားတည္ၿခင္းသည္ေၿမျပင္မွာတည္ျခင္းႏွင့္ လူမ်ား၏ ႏွလံုးတြင္ ဘုရားတည္ျခင္းဟု နွစ္မ်ဳိးရွိပါသည္၊ ၊
ေျမျပင္မွာတည္ျခင္းသည္ ရာသီဥတု ဒဏ္ေၾကာင့္ပ်က္ဆီးတက္သလို့ တကယ္ေဘးတကယ္အေရးႏွင့္ ၾကံဳရေသာအခါ သာသနာမကြယ္ေပ်ာက္ေအာင္ တားဆီးကာကြယ္နိဳင္စြမ္းမရွိေပ၊ ၊ ထိုအခ်က္ကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားကြယ္ေပ်ာက္သြားေသာ နိုင္ငံမ်ားမွဘုရားေစတီမ်ားမွ သက္ေသျပလွ်က္ရွိသည္၊ ၊ အင္ဒိုနီးရွား နိုင္ငံတြင္ `ေဗာေဓာဗုဓု´ အမည္ရိွေက်ာင္ေစတီၾကီးတည္ရွိေန၏၊ ထိုအတူ အာဖဂန္နစၥတန္နိုင္ငံတြင္လည္း ေပ `၁၀၀´ျမင့္မားေသာ ေက်ာက္ဆင္တုေတာ္ၾကီး ( ယခု ဖ်က္ဆီးခံရ ) wတည္ရွိေန၏ ။
သို့ေသာ္ထိုင္နိုင္ငံမ်ားတြင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား တစ္ဦးတေယာက္မွ်မရွိေပ၊
`ဥာဏ္ပညာၾကီးမားသူတို႔သည္သူတပါး၏အမွားကိုၾကည္႔ ျပီး သခၤန္စာယူတက္ၾက၏ ဥာဏ္ပညာနည္းေသာသူတို့သည္
ကိုတိုင္မွားမွ သခၤန္စာယူတက္ၾက၏ ဥာဏ္ပညာ မရွိသူတို႔သည္ကိုတိုင္မွားေသာ္လည္း သခၤန္စာမယူတက္ၾကေပ´ ၊
ဟူေသာဒႆနအတိုင္းျမန္မာဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသည္ သူမ်ားနိုင္ငံမွ အမွားကိုၾကည္ျပီး မိမိနိုင္ငံတြင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားမ ကြယ္ေပ်ာက္ေအာင္ သခၤန္စာယူျပီး ကာကြယ္ၾကရမည္၊ ။၊ ထိုသုိ႔ ကာကြယ္လို့လွ်င္ လူသားတို့၏ႏွလံုးသားမ်ားတြင္
ဘုရားေစတီမ်ား မ်ားသည္ထက္ပိုျပီး မ်ားေအာင္တည္ေပးၾကရမည္၊ ၊ ထိုသို့တည္ေပးေနသူမ်ားမွာ ဗုဒၶဘာသာ ပရဟိတ အသင္းမ်ား ဗုဒၶဘာသာစာေပပိုခ်ေနေသာ စာသင္တိုက္မ်ား ဗုဒၶဘာသာမိဘမဲ့ ေဂဟာမ်ား ဗုဒၶဘာသာစာေပပိုခ်ေနေသာ ဆရာေတာ္မ်ား ၿဖစ္ၾကပါသည္
ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ၿဖင့္ ေပးကန္းလွ်င္အေရာင္အ၀ယ္ လုပ္ခ်င္တမ်ဳိးၿဖစ္၏ ။ ။
ေမ်ာ္လင့္ခ်က္မပါဘဲ ေပးကန္လွ်င္ ကိေလသာ ကုန္ရာ နိဗၺာန္ရဖို့ ဒါနပါရမီ ၿဖည့္ဆည္းျခင္းျဖစ္၏၊ ။
ၿမတ္ေသာဒါန ၿဖင့္ လုဴဒါန္းနိုင္ၾကပါေစ။ ။
ေျမျပင္မွာတည္ျခင္းသည္ ရာသီဥတု ဒဏ္ေၾကာင့္ပ်က္ဆီးတက္သလို့ တကယ္ေဘးတကယ္အေရးႏွင့္ ၾကံဳရေသာအခါ သာသနာမကြယ္ေပ်ာက္ေအာင္ တားဆီးကာကြယ္နိဳင္စြမ္းမရွိေပ၊ ၊ ထိုအခ်က္ကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားကြယ္ေပ်ာက္သြားေသာ နိုင္ငံမ်ားမွဘုရားေစတီမ်ားမွ သက္ေသျပလွ်က္ရွိသည္၊ ၊ အင္ဒိုနီးရွား နိုင္ငံတြင္ `ေဗာေဓာဗုဓု´ အမည္ရိွေက်ာင္ေစတီၾကီးတည္ရွိေန၏၊ ထိုအတူ အာဖဂန္နစၥတန္နိုင္ငံတြင္လည္း ေပ `၁၀၀´ျမင့္မားေသာ ေက်ာက္ဆင္တုေတာ္ၾကီး ( ယခု ဖ်က္ဆီးခံရ ) wတည္ရွိေန၏ ။
သို့ေသာ္ထိုင္နိုင္ငံမ်ားတြင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား တစ္ဦးတေယာက္မွ်မရွိေပ၊
`ဥာဏ္ပညာၾကီးမားသူတို႔သည္သူတပါး၏အမွားကိုၾကည္႔ ျပီး သခၤန္စာယူတက္ၾက၏ ဥာဏ္ပညာနည္းေသာသူတို့သည္
ကိုတိုင္မွားမွ သခၤန္စာယူတက္ၾက၏ ဥာဏ္ပညာ မရွိသူတို႔သည္ကိုတိုင္မွားေသာ္လည္း သခၤန္စာမယူတက္ၾကေပ´ ၊
ဟူေသာဒႆနအတိုင္းျမန္မာဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသည္ သူမ်ားနိုင္ငံမွ အမွားကိုၾကည္ျပီး မိမိနိုင္ငံတြင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားမ ကြယ္ေပ်ာက္ေအာင္ သခၤန္စာယူျပီး ကာကြယ္ၾကရမည္၊ ။၊ ထိုသုိ႔ ကာကြယ္လို့လွ်င္ လူသားတို့၏ႏွလံုးသားမ်ားတြင္
ဘုရားေစတီမ်ား မ်ားသည္ထက္ပိုျပီး မ်ားေအာင္တည္ေပးၾကရမည္၊ ၊ ထိုသို့တည္ေပးေနသူမ်ားမွာ ဗုဒၶဘာသာ ပရဟိတ အသင္းမ်ား ဗုဒၶဘာသာစာေပပိုခ်ေနေသာ စာသင္တိုက္မ်ား ဗုဒၶဘာသာမိဘမဲ့ ေဂဟာမ်ား ဗုဒၶဘာသာစာေပပိုခ်ေနေသာ ဆရာေတာ္မ်ား ၿဖစ္ၾကပါသည္
ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ၿဖင့္ ေပးကန္းလွ်င္အေရာင္အ၀ယ္ လုပ္ခ်င္တမ်ဳိးၿဖစ္၏ ။ ။
ေမ်ာ္လင့္ခ်က္မပါဘဲ ေပးကန္လွ်င္ ကိေလသာ ကုန္ရာ နိဗၺာန္ရဖို့ ဒါနပါရမီ ၿဖည့္ဆည္းျခင္းျဖစ္၏၊ ။
ၿမတ္ေသာဒါန ၿဖင့္ လုဴဒါန္းနိုင္ၾကပါေစ။ ။
သူတစ္ပါးကုိ သူမ်ားခုိင္း၍သတ္သည္ရွိေသာ္
အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ မရွင္းတာေလးရွိလုိ႔ေမးပါရေစဘုရား။ တပည့္ေတာ္ ကေတာ့ ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ပါ။ တပည့္ေတာ္တို႔သိခ်င္တာက သူတစ္ပါး၏အသက္ကုိ မိမိရဲ႕စိတ္မပါဘဲ သူမ်ားခုိင္း၍ သတ္ရလွ်င္ ဘယ္သူ႔မွာ အၿပစ္ရွိပါသလဲဘူရား။ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္က
မလုပ္ခ်င္ေပမယ့္လည္း တာ၀န္အမိန္႔အရလုပ္ရတာေတြရွိပါတယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းအရာ ေလးကိုေၿဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရာ။
ေနာက္ထပ္တစ္ခုအေနနဲ႔ အရွင္ဘုရားၿဖတ္သန္းလာခဲ့ရတဲ့ဘ၀အေတြ႕ အၾကံဳေလးေတြ တပည့္ေတာ္တို႔ ဘယ္လိုေနဘယ္လိုထုိင္ရမယ္ဆိုတာေလးေတြကိုပါ ေၿပာၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။ အရွင္ဘုရားရဲ႕ ဘေလာ့လ္မွာအၿမဲလာေရာက္ ဖတ္႐ႈ႕သူ တစ္ဦးပါ။
ဟုတ္ ဒကာ။ ဒကာေမးတဲ့ေမးခြန္းမ်ိဳးကုိ သီဟုိဠ္ဘုရင္တစ္ပါးျဖစ္ေသာ ဒု႒ဂါမဏီမင္းႀကီးကလည္း အဘယရဟႏၱာမေထရ္ျမတ္ကုိ ေလွ်ာက္ဖူးတယ္။ ဘုရင္က သူလည္း တုိင္းျပည္အတြင္းသုိ႔က်ဴးေက်ာ္လာတဲ့ ရန္သူေတြကုိ တုိင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ိဳးဘာသာ
အတြက္ မသတ္ခ်င္ေသာ္လည္း သတ္ခဲ့ရသည့္အတြက္ သူ႕မွာပါဏာတိပါတကံေတြ မ်ားေနၿပီလုိ႔ေတြးၿပီး
စိတ္မခ်မ္းေျမ႕ျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ရွင္အဘယရဟႏၱာမေထရ္ကုိ ေမးခဲ့တာပါ။
ရဟႏၱာမေထရ္ျမတ္က သီလလံုၿခံဳတဲ့ပုဂၢိဳလ္၊ သူေတာ္ေကာင္းစိတ္ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္၊
(ယခုေခတ္အလုိ သေဘာေကာင္းေသာပုဂၢိဳလ္ကုိ) သတ္မိရင္ လူတစ္ေယာက္ကုိ သတ္တာနဲ႔တူပါသည္။
စိတ္ထားမေကာင္းေသာ လူယုတ္မာကုိသတ္မိလွ်င္ တိရစၧာန္ကုိ သတ္တာနဲ႔တူတယ္ဟု
မိန္႔ၾကားေပးခဲ့ပါသည္။
သူတစ္ပါးကုိ ကုိယ္စားသတ္ခုိင္းေသာ ပုဂၢိဳလ္မွာ အျပစ္ပုိမုိရွိပါသည္။ ကုိယ္စားသတ္ေပးေသာပုဂၢိဳလ္မွာလည္း သူမ်ားခုိင္း၍သတ္ရပါသည္ မိမိစိတ္ထဲ၌ သူတစ္ပါးကုိ ေသေစလုိေသာ ေစတနာမပါဘူးဆုိလွ်င္ အျပစ္နည္းပါသည္။
အျပစ္ကေတာ့ နည္းနည္းရွိပါသည္။
အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ဘုရားေလာင္းပါရမီျဖည့္စဥ္အခါက ရွင္ဘုရင္လုပ္ရ မည္ကုိ အင္မတန္ေၾကာက္ရြံ႕၍ စကားမေျပာခဲ့ေသာ ေတမိဇာတ္ဆုိတာ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ရွင္ဘုရင္ျဖစ္လွ်င္ အမ်ားကုိမသတ္ခ်င္ေသာ္လည္း သတ္ရမည့္အလုပ္သည္
ဧကန္ပင္ ရွိေနပါသည္။ သူတစ္ပါးကုိသတ္လွ်င္ မိမိစိတ္ေပၚႏွင့္သတ္ခံရေသာပုဂၢိဳလ္ေပၚမွာ
မူတည္ၿပီး အက်ိဳးေပးအနည္းအမ်ားကြာျခားေသာ္လည္း မိမိ၏ ကာယကံလုပ္ေဆာင္မႈ ပါေနေသာေၾကာင့္
အျပစ္ေတာ့ရွိေနပါသည္။
မိမိသည္လည္း ေနာက္ဘ၀မ်ား၌ သူမ်ားသတ္ခံရသလုိ မိမိကုိယ္ကုိလည္း သူတစ္ပါးက မိမိသတ္ခဲ့သလုိ သူမ်ားခုိင္း၍ သတ္ျခင္းမ်ားကုိ ခံရေပလိမ့္မည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘုရားေလာင္းသည္ ရွင္ဘုရင္လုပ္ရမည္ကုိ
အင္မတန္မွ ေၾကာက္ရြံ႕ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။
အကယ္၍ မိမိသည္မလြဲသာ၍ သူမ်ားအသတ္ကုိ သတ္ခဲ့ရသည္ရွိေသာ္ ေကာင္းမႈကုသုိလ္မ်ားျဖင့္ အစားထုိး၍ ေျဖေဖ်ာက္ပါေလ။
မလုပ္ခ်င္ေပမယ့္လည္း တာ၀န္အမိန္႔အရလုပ္ရတာေတြရွိပါတယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းအရာ ေလးကိုေၿဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရာ။
ေနာက္ထပ္တစ္ခုအေနနဲ႔ အရွင္ဘုရားၿဖတ္သန္းလာခဲ့ရတဲ့ဘ၀အေတြ႕ အၾကံဳေလးေတြ တပည့္ေတာ္တို႔ ဘယ္လိုေနဘယ္လိုထုိင္ရမယ္ဆိုတာေလးေတြကိုပါ ေၿပာၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။ အရွင္ဘုရားရဲ႕ ဘေလာ့လ္မွာအၿမဲလာေရာက္ ဖတ္႐ႈ႕သူ တစ္ဦးပါ။
ဟုတ္ ဒကာ။ ဒကာေမးတဲ့ေမးခြန္းမ်ိဳးကုိ သီဟုိဠ္ဘုရင္တစ္ပါးျဖစ္ေသာ ဒု႒ဂါမဏီမင္းႀကီးကလည္း အဘယရဟႏၱာမေထရ္ျမတ္ကုိ ေလွ်ာက္ဖူးတယ္။ ဘုရင္က သူလည္း တုိင္းျပည္အတြင္းသုိ႔က်ဴးေက်ာ္လာတဲ့ ရန္သူေတြကုိ တုိင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ိဳးဘာသာ
အတြက္ မသတ္ခ်င္ေသာ္လည္း သတ္ခဲ့ရသည့္အတြက္ သူ႕မွာပါဏာတိပါတကံေတြ မ်ားေနၿပီလုိ႔ေတြးၿပီး
စိတ္မခ်မ္းေျမ႕ျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ရွင္အဘယရဟႏၱာမေထရ္ကုိ ေမးခဲ့တာပါ။
ရဟႏၱာမေထရ္ျမတ္က သီလလံုၿခံဳတဲ့ပုဂၢိဳလ္၊ သူေတာ္ေကာင္းစိတ္ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္၊
(ယခုေခတ္အလုိ သေဘာေကာင္းေသာပုဂၢိဳလ္ကုိ) သတ္မိရင္ လူတစ္ေယာက္ကုိ သတ္တာနဲ႔တူပါသည္။
စိတ္ထားမေကာင္းေသာ လူယုတ္မာကုိသတ္မိလွ်င္ တိရစၧာန္ကုိ သတ္တာနဲ႔တူတယ္ဟု
မိန္႔ၾကားေပးခဲ့ပါသည္။
သူတစ္ပါးကုိ ကုိယ္စားသတ္ခုိင္းေသာ ပုဂၢိဳလ္မွာ အျပစ္ပုိမုိရွိပါသည္။ ကုိယ္စားသတ္ေပးေသာပုဂၢိဳလ္မွာလည္း သူမ်ားခုိင္း၍သတ္ရပါသည္ မိမိစိတ္ထဲ၌ သူတစ္ပါးကုိ ေသေစလုိေသာ ေစတနာမပါဘူးဆုိလွ်င္ အျပစ္နည္းပါသည္။
အျပစ္ကေတာ့ နည္းနည္းရွိပါသည္။
အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ဘုရားေလာင္းပါရမီျဖည့္စဥ္အခါက ရွင္ဘုရင္လုပ္ရ မည္ကုိ အင္မတန္ေၾကာက္ရြံ႕၍ စကားမေျပာခဲ့ေသာ ေတမိဇာတ္ဆုိတာ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ရွင္ဘုရင္ျဖစ္လွ်င္ အမ်ားကုိမသတ္ခ်င္ေသာ္လည္း သတ္ရမည့္အလုပ္သည္
ဧကန္ပင္ ရွိေနပါသည္။ သူတစ္ပါးကုိသတ္လွ်င္ မိမိစိတ္ေပၚႏွင့္သတ္ခံရေသာပုဂၢိဳလ္ေပၚမွာ
မူတည္ၿပီး အက်ိဳးေပးအနည္းအမ်ားကြာျခားေသာ္လည္း မိမိ၏ ကာယကံလုပ္ေဆာင္မႈ ပါေနေသာေၾကာင့္
အျပစ္ေတာ့ရွိေနပါသည္။
မိမိသည္လည္း ေနာက္ဘ၀မ်ား၌ သူမ်ားသတ္ခံရသလုိ မိမိကုိယ္ကုိလည္း သူတစ္ပါးက မိမိသတ္ခဲ့သလုိ သူမ်ားခုိင္း၍ သတ္ျခင္းမ်ားကုိ ခံရေပလိမ့္မည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘုရားေလာင္းသည္ ရွင္ဘုရင္လုပ္ရမည္ကုိ
အင္မတန္မွ ေၾကာက္ရြံ႕ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။
အကယ္၍ မိမိသည္မလြဲသာ၍ သူမ်ားအသတ္ကုိ သတ္ခဲ့ရသည္ရွိေသာ္ ေကာင္းမႈကုသုိလ္မ်ားျဖင့္ အစားထုိး၍ ေျဖေဖ်ာက္ပါေလ။
ေမထုန္ငယ္(၇)ပါး
ဗာဟိယ! သင္သည္ ကုသုိလ္တရားတုိ႔၏ အစကုိ သုတ္သင္ေလာ့၊ကုသုိလ္ တရားတုိ႔၏
အစကား အဘယ္နည္း၊ ေကာင္းစြာ စင္ၾကယ္ေသာ သီလႏွင့္ ေျဖာင့္မွန္ေသာ
အယူေပတည္း။
ဗာဟိယ ! အၾကင္အခါ၌ သင့္အား သီလလည္း စင္ၾကယ္၏၊ အယူလည္း ေျဖာင့္မွန္၏၊
ထုိအခါ သင္သည္ သီလကုိမွီ၍ သီလ၌တည္၍ သတိပ႒ာန္ေလးပါးကုိ ပြားမ်ားေလေလာ့။
(မဟာ၀ဂၢသံယုတ္၊ ဗာဟိယသုတ္)
သီလ ပန္းတစ္ပြင့္ရဲ့ သေဘာတရားေတြကုိ အျဖဴဖက္ကေန ခ်ဥ္းကပ္ျပီး
တင္ျပခဲ့တယ္၊ ဒီေန႔ေတာ့ အမည္းေရာင္ဖက္ေန ခ်ဥ္းကပ္ျပီး ေဖာ္ျပလုိတယ္၊
စိတ္အဆင့္ဆင့္ ျမင့္တက္ေရး သစၥာတရားကုိ ဥာဏ္နဲ႔ရွာေဖြေရး လမ္းစဥ္မွာ
သီလပန္းတစ္ပြင့္ အၿမဲလန္းဆန္းဖို႔ တကယ့္ကုိ အေရးၾကီးလွပါတယ္၊ ကုိယ္
ေစာင့္ထိန္းထားတဲ့ သီလ ညိႈးႏြမ္း ေပါက္ပ်က္ ေၾကာင္ၾကားသြားျပီဆုိရင္
သီလပ်က္စီးဖုိ႔ ေသခ်ာသေလာက္ ရွိပါျပီ။
ဒီေနရာမွာ ကုိယ္ ေစာင့္ထိန္းထားတဲ့ သီလ သိကၡာပုဒ္ေတြ အားလုံးကုိ
လြန္က်ဴးေဖာက္ဖ်က္မွ သီလ ညႈိးႏြမ္းတယ္လုိ႔ ေခၚဆုိတာ မဟုတ္ဘဲ အစ
သိကၡာပုဒ္နဲ႔ အဆုံးသိကၡာပုဒ္ကုိ လြန္က်ဴးရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အလယ္
သိကၡာပုဒ္ေတြကုိ ေဖာက္ဖ်က္ရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကြက္ေက်ာ္လြန္က်ဴးမိရင္ပဲ
ျဖစ္ျဖစ္ အစဥ္အတုိင္း ႏွစ္ပါး သုံးပါးကုိ လြန္က်ဴးရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ္
ေစာင့္ထိန္းေနတဲ့ သီလဟာ ညႈိႏြမ္းသြားပါတယ္၊ ဒီလုိ ကုိယ္အမူအရာ ႏႈတ္အမူအရာ
ေတြကုိ မေစာင့္စည္းဘဲ အရွက္ အေၾကာက္ကင္းမဲ့စြာ ဒုစရုိက္ေတြကို ျပဳမိ
ျပီဆုိရင္ေတာ့ သီလဟာ လုံး၀ ပ်က္စီးေတာ့မွာပါ။
ဒီလုိ သီလ ညႈိးႏြမ္းေစတဲ့ အေၾကာင္းနဲ႔ဆက္စပ္ျပီး စာေပေတြမွာ ေဖာ္ျပတဲ့
ေမထုန္ငယ္(၇)ပါး ကုိေျပာျပလုိတယ္၊ သစၥာရွာပုံေတာ္ ခရီးမွာ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ
မလိမ္တမ္း မညာတမ္း စစ္တမ္းထုတ္သင့္တဲ့ အခ်က္ေတြလုိ႔လဲ ေျပာနိဳင္ပါတယ္၊
အခုေဖာ္ျပတဲ့ (၇)ခ်က္ဟာ ကုိယ္ေစာင့္ထိန္းေနတဲ့ သီလ သုိ႔မဟုတ္ ကုိ
ညစ္ႏြမ္းေစတဲ့ အရာေတြပါ၊ ဒါေတြကေတာ့
၁။ ေရေမႊးဆြတ္ျဖန္းျခင္း သနပ္ခါးလိမ္းျခင္း ေပါင္ဒါမုန္႔ စတဲ့
အေမႊးအၾကိဳင္ေတြနဲ႔ ပြတ္သပ္ လိမ္းက်ံရတာကုိ သာယာ ၾကည္နဴး ေက်နပ္ျခင္း၊
၂။ ရယ္ရႊင္စရာ ဟာသမ်ားနဲ႔ ရယ္ေမာ ေပ်ာ္ရႊင္ ျမဴးတူး ကစားျခင္း၊
၃။ဆန္႔က်င္ဘက္ လိင္ရွိတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ့ အသံကုိ နားေထာင္ သာယာျခင္း၊
၄။ ေစာင့္စည္းဆင္ျခင္မႈ မရွိဘဲ ဆန္႔က်င္ဘက္ လိင္ရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ၾကည္႔ရႈျခင္း၊
၅။ အရင္ခံစားခဲ့ဖူးေတြ ကာမဂုဏ္ကုိ အာရုံျပဳျပီး သာယာျခင္း၊
၆။ သူတစ္ပါးတုိ႔ ခံစားေနသည့္ ကာမဂုဏ္အမႈမ်ားကုိ အာရုံျပဳျပီး သာယာျခင္း၊
၇၊ မိမိက်င့္တဲ့ သီလအက်င့္ျမတ္ဟာ နတ္ဘ၀ နတ္စည္းစိမ္ မင္းဘ၀ မင္းစည္းစိမ္
ရမွာပဲလုိ႔ ေတာင့္တ သာယာျခင္း တုိ႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေမထုန္ငယ္ ၇ ပါးဟာ သီလျဖဴစင္ေရး သစၥာရွာေဖြေရးမွာ အလြန္ သတိထားသင့္သလုိ
တရားကုိ လက္ေတြက်က် က်င့္ၾကံေနသူ လူျဖစ္ေစ ရဟန္း သီလရွင္ျဖစ္ေစ
ကုိယ့္သီလေလး မညိႈးႏြမ္းဖို႔ ဂရုစုိက္ရမယ့္ အခ်က္ေတြလည္း ျဖစ္ပါတယ္၊
ကုိယ့္စိတ္ကုိ အေကာင္းဆုံး အရည္အေသြး ရေအာင္ ျပဳစုေလ့က်င့္တဲ့ေနရာမွာ
မထင္မွတ္တာေလး ေတြကလည္း အတားအဆီး ျဖစ္ေနတတ္တယ္ ဆုိတာကုိ ဘုရားရွင္က
မီးေမာင္းထုိးျပတာပါ၊ မိမိတုိ႔ ရဟန္းေတာ္မ်ား သီလရွင္မ်ားအေနနဲ႔ကေတာ့
သီလနဲ႔ပတ္သက္ျပီး အထူးထူး ဆင္ျခင္ သတိျပဳရပါတယ္၊ ေစာင့္ထိန္းစရာ စည္းကမ္း
သိကၡာပုဒ္ေတြ မ်ားျပားရုံသာမက အာရုံေတြအေပၚ ေစာင့္စည္းမႈ
စားသုံးဆင္ျခင္ရာမွာ ေစာင့္စည္းမႈစတဲ့ သီလေတြကလဲ ရွိေနျပန္တာမုိ႔ ပုိလုိ႔
သတိထားၾကရပါတယ္၊ ဒီေနရာမွာ ရဟန္းတစ္ပါး (သီလရွင္တစ္ပါးက) လူေတြအထင္ၾကီး
အံ့ဩလာေအာင္ ၾကည္ညိဳစရာေလး ေနျပတာ၊ ဒကာ ဒကာမေတြကုိ ေျမွာက္ပင့္
ေျပာဆုိတာ၊ ကုိယ္လုိခ်င္တာကုိ အရိပ္အေရာင္ျပ ေျပာဆုိတာ၊ ဒကာ ဒကာမေတြ
ေၾကာက္ရြံ႕ျပီး ေပးလွဴလာေအာင္ ဖိႏွိပ္ေျပာဆုိတာ ကဲ့ရဲ့တာ ေတြဟာလည္း သာသနာ
့၀န္ထမ္းမ်ားရဲ့ သီလ ညိႈးႏြမ္းေၾကာင္းေတြ ျဖစ္လုိ႔ သတိထားသင့္ ပါတယ္၊
ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္က သီလဟာ သတိပ႒ာန္တရား အားထုတ္ရာ သစၥာရွာေဖြရာမွာ
ဘယ္ေလာက္ အေရးၾကီးလဲဆုိတာ သိေစခ်င္လြန္းလုိ႔ ဗာဟိယကုိ မိန္႔ေတာ္မူတာက
ဗာဟိယ! သင္သည္ ကုသုိလ္တရားတုိ႔၏ အစကုိ သုတ္သင္ေလာ့၊ ကုသုိလ္တရားတုိ႔၏
အစကား အဘယ္နည္း၊ ေကာင္းစြာ စင္ၾကယ္ေသာ သီလႏွင့္ ေျဖာင့္မွန္ေသာ
အယူေပတည္း။
ဗာဟိယ ! အၾကင္အခါ၌ သင့္အား သီလလည္း စင္ၾကယ္၏၊ အယူလည္း ေျဖာင့္မွန္၏၊
ထုိအခါ သင္သည္ သီလကုိမွီ၍ သီလ၌တည္၍ သတိပ႒ာန္ ေလးပါးကုိ ပြားမ်ားေလေလာ့။
လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူတာပါ၊ အလယ္အလတ္ လမ္းစဥ္လုိ႔ေခၚတဲ့ မဂၢင္ရွစ္ပါးရဲ့
ေခါင္ခ်ဳပ္ သတိပ႒ာန္တရား က်င့္ၾကံပြားမ်ားရာမွာ ညစ္ႏြမ္းျခင္းမရွိ
လန္းဆန္းျခင္း ပကတိရွိတဲ့ သီလပန္းတစ္ပြင့္ ပန္ဆင္နိဳင္ေအာင္
ၾကိဳးစားၾကပါစုိ႔။ ။
အရွင္တိကၡဉာဏာလကၤာရ
အစကား အဘယ္နည္း၊ ေကာင္းစြာ စင္ၾကယ္ေသာ သီလႏွင့္ ေျဖာင့္မွန္ေသာ
အယူေပတည္း။
ဗာဟိယ ! အၾကင္အခါ၌ သင့္အား သီလလည္း စင္ၾကယ္၏၊ အယူလည္း ေျဖာင့္မွန္၏၊
ထုိအခါ သင္သည္ သီလကုိမွီ၍ သီလ၌တည္၍ သတိပ႒ာန္ေလးပါးကုိ ပြားမ်ားေလေလာ့။
(မဟာ၀ဂၢသံယုတ္၊ ဗာဟိယသုတ္)
သီလ ပန္းတစ္ပြင့္ရဲ့ သေဘာတရားေတြကုိ အျဖဴဖက္ကေန ခ်ဥ္းကပ္ျပီး
တင္ျပခဲ့တယ္၊ ဒီေန႔ေတာ့ အမည္းေရာင္ဖက္ေန ခ်ဥ္းကပ္ျပီး ေဖာ္ျပလုိတယ္၊
စိတ္အဆင့္ဆင့္ ျမင့္တက္ေရး သစၥာတရားကုိ ဥာဏ္နဲ႔ရွာေဖြေရး လမ္းစဥ္မွာ
သီလပန္းတစ္ပြင့္ အၿမဲလန္းဆန္းဖို႔ တကယ့္ကုိ အေရးၾကီးလွပါတယ္၊ ကုိယ္
ေစာင့္ထိန္းထားတဲ့ သီလ ညိႈးႏြမ္း ေပါက္ပ်က္ ေၾကာင္ၾကားသြားျပီဆုိရင္
သီလပ်က္စီးဖုိ႔ ေသခ်ာသေလာက္ ရွိပါျပီ။
ဒီေနရာမွာ ကုိယ္ ေစာင့္ထိန္းထားတဲ့ သီလ သိကၡာပုဒ္ေတြ အားလုံးကုိ
လြန္က်ဴးေဖာက္ဖ်က္မွ သီလ ညႈိးႏြမ္းတယ္လုိ႔ ေခၚဆုိတာ မဟုတ္ဘဲ အစ
သိကၡာပုဒ္နဲ႔ အဆုံးသိကၡာပုဒ္ကုိ လြန္က်ဴးရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အလယ္
သိကၡာပုဒ္ေတြကုိ ေဖာက္ဖ်က္ရင္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ကြက္ေက်ာ္လြန္က်ဴးမိရင္ပဲ
ျဖစ္ျဖစ္ အစဥ္အတုိင္း ႏွစ္ပါး သုံးပါးကုိ လြန္က်ဴးရင္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ကုိယ္
ေစာင့္ထိန္းေနတဲ့ သီလဟာ ညႈိႏြမ္းသြားပါတယ္၊ ဒီလုိ ကုိယ္အမူအရာ ႏႈတ္အမူအရာ
ေတြကုိ မေစာင့္စည္းဘဲ အရွက္ အေၾကာက္ကင္းမဲ့စြာ ဒုစရုိက္ေတြကို ျပဳမိ
ျပီဆုိရင္ေတာ့ သီလဟာ လုံး၀ ပ်က္စီးေတာ့မွာပါ။
ဒီလုိ သီလ ညႈိးႏြမ္းေစတဲ့ အေၾကာင္းနဲ႔ဆက္စပ္ျပီး စာေပေတြမွာ ေဖာ္ျပတဲ့
ေမထုန္ငယ္(၇)ပါး ကုိေျပာျပလုိတယ္၊ သစၥာရွာပုံေတာ္ ခရီးမွာ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ
မလိမ္တမ္း မညာတမ္း စစ္တမ္းထုတ္သင့္တဲ့ အခ်က္ေတြလုိ႔လဲ ေျပာနိဳင္ပါတယ္၊
အခုေဖာ္ျပတဲ့ (၇)ခ်က္ဟာ ကုိယ္ေစာင့္ထိန္းေနတဲ့ သီလ သုိ႔မဟုတ္ ကုိ
ညစ္ႏြမ္းေစတဲ့ အရာေတြပါ၊ ဒါေတြကေတာ့
၁။ ေရေမႊးဆြတ္ျဖန္းျခင္း သနပ္ခါးလိမ္းျခင္း ေပါင္ဒါမုန္႔ စတဲ့
အေမႊးအၾကိဳင္ေတြနဲ႔ ပြတ္သပ္ လိမ္းက်ံရတာကုိ သာယာ ၾကည္နဴး ေက်နပ္ျခင္း၊
၂။ ရယ္ရႊင္စရာ ဟာသမ်ားနဲ႔ ရယ္ေမာ ေပ်ာ္ရႊင္ ျမဴးတူး ကစားျခင္း၊
၃။ဆန္႔က်င္ဘက္ လိင္ရွိတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ့ အသံကုိ နားေထာင္ သာယာျခင္း၊
၄။ ေစာင့္စည္းဆင္ျခင္မႈ မရွိဘဲ ဆန္႔က်င္ဘက္ လိင္ရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကုိ ၾကည္႔ရႈျခင္း၊
၅။ အရင္ခံစားခဲ့ဖူးေတြ ကာမဂုဏ္ကုိ အာရုံျပဳျပီး သာယာျခင္း၊
၆။ သူတစ္ပါးတုိ႔ ခံစားေနသည့္ ကာမဂုဏ္အမႈမ်ားကုိ အာရုံျပဳျပီး သာယာျခင္း၊
၇၊ မိမိက်င့္တဲ့ သီလအက်င့္ျမတ္ဟာ နတ္ဘ၀ နတ္စည္းစိမ္ မင္းဘ၀ မင္းစည္းစိမ္
ရမွာပဲလုိ႔ ေတာင့္တ သာယာျခင္း တုိ႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေမထုန္ငယ္ ၇ ပါးဟာ သီလျဖဴစင္ေရး သစၥာရွာေဖြေရးမွာ အလြန္ သတိထားသင့္သလုိ
တရားကုိ လက္ေတြက်က် က်င့္ၾကံေနသူ လူျဖစ္ေစ ရဟန္း သီလရွင္ျဖစ္ေစ
ကုိယ့္သီလေလး မညိႈးႏြမ္းဖို႔ ဂရုစုိက္ရမယ့္ အခ်က္ေတြလည္း ျဖစ္ပါတယ္၊
ကုိယ့္စိတ္ကုိ အေကာင္းဆုံး အရည္အေသြး ရေအာင္ ျပဳစုေလ့က်င့္တဲ့ေနရာမွာ
မထင္မွတ္တာေလး ေတြကလည္း အတားအဆီး ျဖစ္ေနတတ္တယ္ ဆုိတာကုိ ဘုရားရွင္က
မီးေမာင္းထုိးျပတာပါ၊ မိမိတုိ႔ ရဟန္းေတာ္မ်ား သီလရွင္မ်ားအေနနဲ႔ကေတာ့
သီလနဲ႔ပတ္သက္ျပီး အထူးထူး ဆင္ျခင္ သတိျပဳရပါတယ္၊ ေစာင့္ထိန္းစရာ စည္းကမ္း
သိကၡာပုဒ္ေတြ မ်ားျပားရုံသာမက အာရုံေတြအေပၚ ေစာင့္စည္းမႈ
စားသုံးဆင္ျခင္ရာမွာ ေစာင့္စည္းမႈစတဲ့ သီလေတြကလဲ ရွိေနျပန္တာမုိ႔ ပုိလုိ႔
သတိထားၾကရပါတယ္၊ ဒီေနရာမွာ ရဟန္းတစ္ပါး (သီလရွင္တစ္ပါးက) လူေတြအထင္ၾကီး
အံ့ဩလာေအာင္ ၾကည္ညိဳစရာေလး ေနျပတာ၊ ဒကာ ဒကာမေတြကုိ ေျမွာက္ပင့္
ေျပာဆုိတာ၊ ကုိယ္လုိခ်င္တာကုိ အရိပ္အေရာင္ျပ ေျပာဆုိတာ၊ ဒကာ ဒကာမေတြ
ေၾကာက္ရြံ႕ျပီး ေပးလွဴလာေအာင္ ဖိႏွိပ္ေျပာဆုိတာ ကဲ့ရဲ့တာ ေတြဟာလည္း သာသနာ
့၀န္ထမ္းမ်ားရဲ့ သီလ ညိႈးႏြမ္းေၾကာင္းေတြ ျဖစ္လုိ႔ သတိထားသင့္ ပါတယ္၊
ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္က သီလဟာ သတိပ႒ာန္တရား အားထုတ္ရာ သစၥာရွာေဖြရာမွာ
ဘယ္ေလာက္ အေရးၾကီးလဲဆုိတာ သိေစခ်င္လြန္းလုိ႔ ဗာဟိယကုိ မိန္႔ေတာ္မူတာက
ဗာဟိယ! သင္သည္ ကုသုိလ္တရားတုိ႔၏ အစကုိ သုတ္သင္ေလာ့၊ ကုသုိလ္တရားတုိ႔၏
အစကား အဘယ္နည္း၊ ေကာင္းစြာ စင္ၾကယ္ေသာ သီလႏွင့္ ေျဖာင့္မွန္ေသာ
အယူေပတည္း။
ဗာဟိယ ! အၾကင္အခါ၌ သင့္အား သီလလည္း စင္ၾကယ္၏၊ အယူလည္း ေျဖာင့္မွန္၏၊
ထုိအခါ သင္သည္ သီလကုိမွီ၍ သီလ၌တည္၍ သတိပ႒ာန္ ေလးပါးကုိ ပြားမ်ားေလေလာ့။
လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူတာပါ၊ အလယ္အလတ္ လမ္းစဥ္လုိ႔ေခၚတဲ့ မဂၢင္ရွစ္ပါးရဲ့
ေခါင္ခ်ဳပ္ သတိပ႒ာန္တရား က်င့္ၾကံပြားမ်ားရာမွာ ညစ္ႏြမ္းျခင္းမရွိ
လန္းဆန္းျခင္း ပကတိရွိတဲ့ သီလပန္းတစ္ပြင့္ ပန္ဆင္နိဳင္ေအာင္
ၾကိဳးစားၾကပါစုိ႔။ ။
အရွင္တိကၡဉာဏာလကၤာရ
***ကိုးကြယ္တယ္ဆိုတာဘာလဲ(၁) ***
ဗုဒၶဘာသာဝင္ျဖစ္တယ္ဆိုရင္ ရတနာသံုးပါးကို ကိုးကြယ္ရတယ္။
က်မ္းဂန္စကားနဲ႔ေျပာရင္ သရဏဂံုတည္ရတယ္။
‘သရဏဂံု’လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ ေၾကာက္မသြားနဲ႔။ အဲဒီလို ေျပာလိုက္ရင္ တို႔ျမန္မာစကားက ဘယ္ေရာက္သြားလဲ … သိလား။ လူေသဆံုးတဲ့ဆီ ေရာက္သြားေရာ။ ဘုန္းႀကီးေတြ သရဏဂံုတင္တဲ့ဆီ စိတ္ေရာက္သြားတယ္။ ေဝါဟာရဆိုတာ မလြယ္ဘူး။
‘သရဏဂံု’ဆိုတာ ပါဠိလို ‘သရဏဂမန’လို႔ေခၚတယ္။
အဲဒီ ‘သရဏဂမန’ကေန ‘သရဏဂံု’လို႔ ဆိုလိုက္ေတာ့ နားမလည္ၾကဘူး။ ေရွးက ျမန္မာေတြက ပါဠိကို ျမန္မာျပန္တဲ့အခါ တစ္ခါတစ္ခါေတာ့လည္း ျမန္မာျပန္တယ္။ တစ္ခါတစ္ခါက်ေတာ့လည္း ပါဠိပ်က္သံနဲ႔ပဲ ေျပာတယ္။
‘စိတ္’ဆိုတဲ့ စကားလံုး ရွိေသးတယ္။ ‘စိတ္’ဆိုတဲ့ စကားကို ျမန္မာစကားလို႔ ထင္ေနၾကတယ္။
‘စိတၱ’ဆိုတဲ့ ပါဠိကေန ‘စိတ္’ဆိုၿပီး ပါဠိပ်က္စကား သံုးၾကတာ။ ျမန္မာမႈျပဳၾကတာပဲ။
အဲဒီလိုပဲ သရဏဂံုဆိုတာလည္း ဒီအတိုင္းပဲ။ ‘ဂမန’ကို (ဂုမ္/ဂံု)လို႔ ဘာသာျပန္ၿပီးေတာ့၊ ‘သရဏ’ကေတာ့ ‘သရဏ’ပဲ။
‘သရဏဂမန’လို႔ မေခၚဘဲနဲ႔ ‘သရဏဂံု’လို႔ လြယ္လြယ္ ေခၚၾကတယ္။
သရဏဆိုတာ
‘သရဏ’ဆိုတာ ဘာလဲ?
‘ဂမန’ဆိုတာ ဘာလဲ?
‘သရဏ’ဆိုတာ ‘ဘုရားကို ကိုးကြယ္ျခင္း၊ ဆည္းကပ္ျခင္း’ပဲ။
‘သရဏ’ကို က်မ္းဂန္ေတြက ဘယ္လို ဖြင့္ျပထားသလဲဆိုေတာ့ ‘အပါယ္ေလးပါး၌ျဖစ္ေသာ ဆင္းရဲမႈကို သတ္တတ္ ညႇဥ္းဆဲတတ္ ပယ္သတ္တာ’ကို ‘သရဏ’လို႔ ေခၚတယ္။
‘သရဏ’ဆိုတာ ရွင္းရွင္း ေျပာရင္ ‘ညႇဥ္းဆဲတတ္တာ၊ ပယ္သတ္တတ္တာပဲ’။
ဘာကို ညႇဥ္းဆဲတတ္တာလဲ?
ဒုကၡကို ညႇဥ္းဆဲတတ္တာ၊ ဒုကၡကို ကာကြယ္ေပးတာပဲ၊ ဒုကၡမရွိေအာင္ လုပ္ေပးတာ။
ဘုရား တရား သံဃာ ရတနာသံုးပါးဟာ တို႔ကို ေဘးရန္ေတြ ကာကြယ္ေပးတယ္။ ဆင္းရဲဒုကၡမွ ကာကြယ္ေပးတယ္။ အပါယ္က်တဲ့ ဒုကၡမွ ကာကြယ္ေပးတယ္။
ကာကြယ္ေပးတယ္လို႔ သံုးၾကစို႔။
တိုက္႐ိုက္ေျပာရင္ ပယ္သတ္တယ္၊ ညႇဥ္းဆဲတယ္လို႔ ဒီလို သံုးရမယ္။
ျမန္မာလို ျပန္ရင္ေတာ့ ‘ကိုးကြယ္ရာ’လို႔ ျပန္ထားတယ္။
ဗုဒၶသရဏဂံု
ျမတ္စြာဘုရားက မင္းတို႔ အကုသိုလ္ေတြ မလုပ္ၾကနဲ႔။ ဒီလို ေဟာတယ္။
ကုသိုလ္ကို လုပ္ၾက။
အကုသိုလ္ေတြ မလုပ္ၾကနဲ႔ဆိုတာ မေကာင္းမႈေတြ ျဖစ္မွာ စိုးလို႔ ေျပာတာ။ အက်ိဳးစီးပြားေတြ ပ်က္စီးမွာ စိုးလို႔ မလုပ္ၾကနဲ႔လို႔ ေျပာတာနဲ႔ အတူတူပဲ။
ကုသိုလ္ကို လုပ္ၾကလို႔ ေျပာတာဟာ အက်ိဳးစီးပြားရွိမည့္ အလုပ္ကို လုပ္ၾကလို႔ အက်ိဳးစီးပြားရွိမည့္ အလုပ္ကို လုပ္ၾကလို႔ ေျပာတာနဲ႔ အတူတူပဲ။
ဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားဟာ သတၱဝါေတြမွာ ျဖစ္မည့္ ေဘးရန္ေတြကို ကာကြယ္တယ္။ ႏွိပ္စက္တယ္။ ညႇဥ္းဆဲတတ္တယ္ ဆိုၿပီး ျမတ္စြာဘုရားကို သရဏလို႔ ေခၚတယ္။
ဓမၼသရဏဂံု
တရားေတာ္ကို သရဏလို႔ ေခၚတာက်ေတာ့ တရားေတာ္ဆိုတာ မဂ္ ဖိုလ္ နိဗၺာန္ ပရိယတ္တရားကို ေခၚတယ္။
မဂ္ဖိုလ္ရလိုက္ရင္ ဒီပုဂၢိဳလ္ဟာ အပါယ္မက်ေတာ့ဘူး။
အပါယ္က်မည့္ ေဘးမွ ေစာင့္ေရွာက္တတ္တယ္။
အဲဒီလို တရားထူးေလး တစ္ခါ ရလိုက္ရင္ မိမိတို႔အဖို႔ သက္သာရာ ရတယ္လို႔ ဆိုလိုတယ္။
ေလာကဆင္းရဲ ဒုကၡၾကားမွာ ေနရေပမယ့္ တရားထူးေလး ရလိုက္တဲ့အခါ အပါယ္ေလးပါး ကင္းဖို႔ ေသခ်ာသြားၿပီေပါ့။
သက္သာရာ ရတယ္လို႔ က်မ္းဂန္က သံုးတယ္။
အဲဒီလို သက္သာရာကို ရေစျခင္းျဖင့္ သတၱဝါတို႔မွာ ျဖစ္မည့္ ေဘးရန္ကို တားဆီးတတ္တယ္။ ဖ်က္ဆီးေပးတတ္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ တရားေတာ္ကို သရဏလို႔ ေခၚတယ္။
သံဃသရဏဂံု
သံဃာကို သရဏလို႔ ေခၚတာက်ေတာ့ သံဃာဆိုတာ နည္းနည္းေလး လႉလည္း အက်ိဳး အမ်ားႀကီး ရတယ္။
သံဃာကို လႉတာနဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ကို လႉတာ မတူဘူး။
ပုဂၢိဳလ္ကို လႉတာက အဲဒီပုဂၢိဳလ္က ေကာင္းရင္ အေၾကာင္း မဟုတ္ဘူး။ မေကာင္းရင္ အလႉမွာ အက်ိဳး အရနည္းတယ္။ ေကာင္းရင္ အက်ိဳး အရမ်ားတယ္။
ေကာင္းတဲ့ ေျမမွာ မ်ိဳးေစ့စိုက္တာနဲ႔ မေကာင္းတဲ့ ေျမမွာ မ်ိဳးေစ့စိုက္တာ ကြာတယ္။
ဒါေၾကာင့္ သံဃာလို႔ ဆိုလိုက္တာနဲ႔ မေကာင္းတဲ့ သံဃာလို႔ ဘယ္ေတာ့မွ မရွိဘူး။ ေကာင္းတဲ့ သံဃာခ်ည္းပဲ။
နည္းနည္းေလး လႉေသာ္လည္းပဲ အမ်ားႀကီး အက်ိဳးေပးတဲ့အေနနဲ႔ သတၱဝါေတြရဲ႕ အက်ိဳးမဲ့ျဖစ္ေစမည့္ ေဘးရန္ကို ပယ္ဖ်က္ တားဆီးတတ္ေသာေၾကာင့္ သံဃာကို သရဏလို႔ ေခၚတယ္။
ေနာက္ၿပီး သံဃာကလည္း ဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားကို လိုက္နာ က်င့္သံုးၿပီး ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားတဲ့အတိုင္း လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱဝါမ်ားအား အကုသိုလ္ မလုပ္ၾကနဲ႔။ ကုသိုလ္ကို လုပ္ၾကလို႔ ေဟာတယ္။
လိုက္နာ ကိုးကြယ္သူမ်ားမွာ ေဘးရန္ ဆင္းရဲ ကင္းၿပီး ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကို ရေစတယ္။
ဒါေၾကာင့္ သံဃာကလည္း ကိုးကြယ္သူမ်ားအား ဆင္းရဲ ကင္းေပ်ာက္၊ ခ်မ္းသာ ေရာက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္တတ္လို႔၊ ဆင္းရဲ ေဘးရန္ေတြကို ပယ္သတ္တတ္လို႔ သံဃာေတာ္ကို သရဏလို႔ ေခၚတာ။
သရဏဂမန = သရဏဂံု
သရဏဆိုတာ ဘာလဲ?
ဘုရား တရား သံဃာပဲ။
မေကာင္းမႈကို တားျမစ္တယ္။ ေကာင္းမႈကို လုပ္ေအာင္ အားေပး တိုက္တြန္းတတ္တယ္။
ဂမနဆိုတာ ပါဠိစကား၊ သြားျခင္းဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ ရွိတယ္။
ဒီေနရာမွာေတာ့ အ႒ကထာဆရာက ‘သိျခင္း’ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ကို ယူပါတဲ့။
ဒါေၾကာင့္ ‘သရဏဂမန’ဆိုတာ ျမန္မာလိုေတာ့ ‘ကိုးကြယ္ျခင္း’၊ ‘ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ သိျခင္း’၊ ‘ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ အသိအမွတ္ ျပဳျခင္း’ကို ‘သရဏဂံု’လို႔ ေခၚတယ္။
ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ
ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ
သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
ျမတ္စြာဘုရားကို ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ သိမွတ္ပါ၏။
႐ိုး႐ိုး အဓိပၸာယ္နဲ႔ ေျပာရင္ -
ျမတ္စြာဘုရားကို ကိုးကြယ္ပါ၏
တရားေတာ္ကို ကိုးကြယ္ပါ၏
သံဃာေတာ္ကို ကိုးကြယ္ပါ၏။
အဲဒီလို ဆိုလိုက္ေတာ့ မင္းတို႔ရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ဘာျဖစ္သြားသလဲ။
ဒါကေတာ့ အဘိဓမၼာဆန္သြားၿပီ။ ကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္တယ္။
ဘုရားအေပၚမွာ ယံုၾကည္တဲ့ ကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္တယ္။
တရားအေပၚမွာ ယံုၾကည္တဲ့ ကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္တယ္။
သံဃာအေပၚမွာ ယံုၾကည္တဲ့ ကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္တယ္။
အဲဒီလို ယံုၾကည္မႈကို ပါဠိလို ‘သဒၶါ’လို႔ ေခၚတယ္။
တို႔အခုလူေတြ သံုးေနတာေတာ့ ရက္ေရာတာကို သဒၶါလို႔ သံုးေနၾကတယ္။
ဒီပုဂၢိဳလ္က သဒၶါတရား ေကာင္းတယ္ေဟ့၊ မ်ားမ်ား လႉတယ္၊ ခဏ ခဏ လႉတယ္ေဟ့လို႔ ဒီလို သံုးတတ္တယ္။
တကယ္ေတာ့ သဒၶါတရား ေကာင္းတယ္ဆိုတာ ‘ဘုရား တရား သံဃာေတြရဲ႕ အေပၚမွာ မွန္ကန္တဲ့ ယံုၾကည္မႈရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္’ကို သဒၶါတရားေကာင္းတယ္လို႔ ေခၚတာ။
အဲဒီ ယံုၾကည္မႈရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ အလႉအတန္းလည္းပဲ လက္မေႏွးဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ရက္ေရာတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကိုလည္း သဒၶါတရားေကာင္းတယ္လို႔ ျမန္မာစကားမွာ သံုးတာ။
သမၼာဒိ႒ိ
ဘုရား တရား သံဃာကို ယံုၾကည္လာၿပီဆိုေတာ့ အဲဒီ သဒၶါတရားေတြကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ကိုယ့္မွာ မွန္ကန္တဲ့ အယူေတြ ျဖစ္လာတယ္။
ဘုရားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘုရားဟာ တကယ္ ရွိတယ္။
အရဟံ အစရွိေသာ ကိုးပါးေသာ ဂုဏ္ေတာ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
တရားဂုဏ္ေတာ္ေျခာက္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ တရားေတာ္။
သံဃာ့ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ သံဃာေတာ္။
အဲဒီ ဘုရား တရား သံဃာကို ယံုၾကည္တဲ့အတြက္ မွန္ကန္တဲ့ အယူအဆေတြလည္း ကိုယ့္မွာ ရလာတယ္။
အဲဒါ သမၼာဒိ႒ိေပါ့။
အဲဒီလို ျဖစ္တဲ့ စိတ္ကို သရဏဂံုယူျခင္း၊ ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ျခင္းလို႔ ေခၚတယ္။
ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ျခင္းကို အတိအက် ေျပာစမ္းပါဆိုရင္ ဘုရား တရား သံဃာကို ကိုးကြယ္ေနတယ္၊ အာ႐ုံျပဳၿပီးေတာ့ ယံုၾကည္တဲ့ စိတ္။ ေခတ္စကားနဲ႔ ေျပာရရင္ေတာ့ ေခါင္းထဲမွာ …. ဘုန္းႀကီးေတြကေတာ့ ေခါင္းထဲမွာလို႔ မသံုးဘူး။ ႏွလံုးထဲမွာလို႔ သံုးတယ္။ …. ႏွလံုးထဲမွာ ျဖစ္တယ္။
အဲဒီစိတ္ကေလး ျဖစ္တာကို သရဏဂံုယူတယ္လို႔ ေခၚတယ္။
သရဏဂံုယူရင္လည္း ဒီစိတ္ တကယ္ ျဖစ္တယ္။
နားလည္မႈပါမွ သရဏဂံု စစ္
ဒါျဖင့္ မင္းတို႔ ခုနက သရဏဂံုယူခဲ့ၾကတယ္ ….. ဟုတ္ရဲ႕လား?
သရဏဂံု တည္ခဲ့ၾကတာ ဟုတ္ရဲ႕လား?
ေျဖရ … ခက္ေနၿပီ။
ဒါေပမယ့္ ငါတို႔ … ဘုရား တရား သံဃာကို ကိုးကြယ္ေနတယ္ … ရွိခိုးေနတယ္လို႔ အသိေလးေတာ့ ရွိေနမွာေပါ့။
ေအး … ဒီကေန႔က စၿပီး မင္းတို႔ သရဏဂံု အစစ္ရၿပီ … မွတ္ထားပါ။
သရဏဂံုယူတဲ့အခါ နားလည္မႈ ရွိပါမွ သရဏဂံု အစစ္ ရတယ္။
‘သိတဲ့စိတ္ မပါဘဲနဲ႔ ႐ြတ္တာ’၊ ‘ကိုယ့္အစား သူမ်ားက ယူေပးတာ’၊ သရဏဂံုအစစ္ မရဘူးတဲ့။
ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ေတာ္က ေဗာဓိမင္းသားဆိုတာ ရွိတယ္။ ဒီမင္းသား သူ႔အေမဝမ္းမွာ ကိုယ္ဝန္ရွိတဲ့အခါ သူ႔အေမက ျမတ္စြာဘုရားထံ သြားၿပီးေတာ့ ေလွ်ာက္တယ္။
“အရွင္ဘုရား၊ ယခု တပည့္ေတာ္မမွာ ကိုယ္ဝန္ ရွိေနပါတယ္။ ေယာက်္ားေလးျဖစ္လား၊ မိန္းကေလးျဖစ္လား မသိဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီကေလးဟာ ျမတ္စြာဘုရားကို ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ အသိအမွတ္ျပဳပါတယ္ဘုရား”လို႔ ေလွ်ာက္တယ္။
ေမြးလာၿပီးတဲ့ေနာက္ ကေလးဘဝမွာပဲ မသိတတ္ေသးတဲ့အ႐ြယ္မွာ အထိန္းေတာ္က ျမတ္စြာဘုရားဆီ ေခၚသြားၿပီးေတာ့ ေလွ်ာက္ျပန္တယ္။ ဒီကေလးဟာ အရွင္ဘုရားကို ကိုးကြယ္ပါတယ္၊ ဆည္းကပ္ပါတယ္။
တစ္ေန႔မွာ ျမတ္စြာဘုရား သူ႔ဆီႂကြလာၿပီးေတာ့ တရားေဟာတယ္။
တရားဆံုးေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားကို သူ သေဘာက်တယ္။ သူ႔သူငယ္ခ်င္းကလည္း အနီးအနားမွာ ရွိေနေတာ့ ေျပာတယ္။
မင္းက ဘုရားကိုေတာ့ ခ်ီးမြမ္းေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ သရဏဂံုလည္း မယူဘူးလို႔ ေျပာတယ္တဲ့။
ဒီေတာ့ သူက ျပန္ေျပာတယ္။
ေဟ့ … ငါက အေမ့ဗိုက္ထဲမွာ ေနကတည္းက သရဏဂံု ယူခဲ့တာကြ။ ကေလးဘဝတုန္းကတည္းက သရဏဂံု ယူခဲ့တာ။ မင္းေျပာလို႔ အခုလည္း ငါ ထပ္ယူပါတယ္လို႔ ေျပာတယ္။
အဲဒီမွာ အ႒ကထာက ဖြင့္တယ္။
ဟိုတုန္းက ဗိုက္ထဲမွာ သရဏဂံုယူတာ မရဘူးလို႔ ေျပာတယ္။
သရဏဂံုဆိုတာ စိတ္အသိဉာဏ္ ပါမွ ရတယ္။
ကေလးဘဝက ယူတာလည္း မရဘူးတဲ့။
သို႔ေသာ္ သူသိတတ္တဲ့ အ႐ြယ္ေရာက္တဲ့အခါ အေမက ေျပာတယ္ ဆိုပါေတာ့။ ငါ မင္းကို ကိုယ္ဝန္ရွိတုန္းက မင္းအတြက္ သရဏဂံု ယူခဲ့တယ္။ အထိန္းေတာ္ကလည္း ေျပာတယ္။ မင္းကေလးျဖစ္စဥ္တုန္းက ငါက မင္းအတြက္ သရဏဂံု ယူခဲ့တယ္။
ေၾသာ္ … ဟုတ္ေပသားပဲလို႔ သူက အသိအမွတ္ ျပဳလိုက္ရင္ သရဏဂံု ရမယ္။
ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ သရဏဂံု မရဘူးတဲ့။
ဒါေၾကာင့္ ငါတို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ ‘ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ’ဆိုေနရင္ အဲဒီ အသိေလး ပါေနေစခ်င္တယ္။
“ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ
ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ
သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ”ကေတာ့ ေန႔တိုင္းေလာက္ ဆိုေနမယ္ ထင္တယ္ေနာ္။
ဒီေန႔က စၿပီး အဲဒီ အသိကေလးပါေနရင္ ေန႔တိုင္း သရဏဂံု အျပည့္အဝ တည္ေနၿပီလို႔ မွတ္ရမယ္။
ဒီမတိုင္ခင္ကဆိုရင္ မင္းတို႔ ရခ်င္မွ ရမယ္။ အတိအက် မသိႏိုင္ဘူး။
ေအး … သရဏဂံု-ကိုးကြယ္ရာလို႔ ဆိုၿပီး ဆည္းကပ္တာက ဘာလဲလို႔ ေမးရင္ေတာ့ တိတိက်က် ေျပာရရင္ ကိုးကြယ္တဲ့အခါ ေခါင္းထဲမွာ ႏွလံုးထဲမွာ ျဖစ္တဲ့ ကုသိုလ္စိတ္ကို ေခၚတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားကို ကိုးကြယ္ပါတယ္လို႔ ဆိုတဲ့အခါမွာ မင္းတို႔ စိတ္ထဲမွာ မေကာင္းတာေတြ ရွိေသးလား? ေလာဘတို႔ ေဒါသတို႔ ရွိေသးလား?
မရွိဘူး။ အဲဒီ အခ်ိန္အခါမွာ ေလာဘ ေဒါသ အစရွိတဲ့ ကိေလသာေတြ ကင္းေနတယ္ေပါ့။
အဲဒီလို ကိေလသာေတြ ကင္းၿပီးေတာ့ ဘုရားကို ကိုးကြယ္တဲ့ စိတ္ မိမိသႏၲာန္မွာ ျဖစ္ေနတယ္။
အဲဒါကို သရဏဂံုလို႔ ေခၚတယ္။
ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ သိတယ္၊ ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္တယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ ငါတို႔ ဘုရားကို ကိုးကြယ္တယ္ဆိုတာ မေကာင္းမႈမွ တားျမစ္တယ္။ ေကာင္းမႈကို တိုက္တြန္းေပးတတ္တယ္ဆိုတဲ့ အေနနဲ႔ အသိအမွတ္ျပဳတာကို ကိုးကြယ္တယ္ ဆိုတယ္။
ကိုးကြယ္တယ္ဆိုတာ တရားကို က်င့္တာ
တို႔ ဗုဒၶဘာသာမွာ ဘုရားဆိုတာဟာ ေဟာၾကား႐ုံပဲ ရွိတယ္။
ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္က က်င့္ရတယ္။
ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ္ေတာ္တိုင္က ေျပာထားတယ္။ ငါကိုယ္တိုင္ ဒီတရားကို သိၿပီးလို႔ ခုမင္းတို႔ကို ေဟာတာ။ အခု မင္းတို႔က ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဝီရိယစိုက္ၿပီး က်င့္ရမယ္တဲ့။
တို႔ ဘုရားဆိုတာ ေဟာၾကား႐ံုပဲ ေဟာၾကားႏိုင္တယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ ‘ေရာ့ မင္းတို႔အတြက္ နိဗၺာန္’လို႔ မေပးႏိုင္ဘူး။
သြားေတာင္းလည္း အလကားပဲ။
ဘုရားဆီမွာ နိဗၺာန္ကို ေတာင္းလို႔ ဘုရားကလည္း ေပးႏိုင္တာမွ မဟုတ္တာ။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ က်င့္ရမယ္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ေကာင္းတာလုပ္ရင္ အဲဒီ ေကာင္းတဲ့အက်ိဳးကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ရမယ္။ ကုိယ္ မေကာင္းတာ လုပ္ရင္ မေကာင္းတဲ့အက်ိဳး ကိုယ္ပဲ ရမယ္။ သူမ်ားက ကိုယ့္အတြက္ တာဝန္ခံတာမ်ိဳး မရွိဘူး။
ဘုရားကို ကိုးကြယ္ပါ၏။
တရားကို ကိုးကြယ္ပါ၏။
သံဃာကို ကိုးကြယ္ပါ၏လို႔ ဘယ္ေလာက္ ဆိုေန ဆိုေန၊ မက်င့္ရင္ မရဘူး။
တစ္ဖက္မွာ ကိုယ္တိုင္ က်င့္မွ ရတယ္ဆိုတဲ့ စကား ရွိတယ္။
ဒီဘက္က်ေတာ့ တို႔က ဘုရားကို ကိုးကြယ္ေနတယ္၊ အားထားေနတယ္ဆိုေတာ့ အဓိပၸာယ္ရွိရဲ႕လား။
ဘုရားကို အားကိုးတယ္ဆိုတာ ေက်ာင္းသားက ဆရာကို အားကိုးနည္းမ်ိဳး အားကိုးတာ။ ေက်ာင္းမွာ ဆရာက ေက်ာင္းသားအတြက္ စာမက်က္ေပးႏိုင္ဘူး၊ သင္ျပေပးတယ္။
မင္းတို႔ ဘယ္လို လုပ္ၾက၊ ဘယ္လို က်င့္ၾကလို႔ပဲ ၫႊန္ျပေပးႏိုင္တယ္။ မင္းတို႔ သြားကစားေနကြာ၊ မင္းတို႔အတြက္ ငါက်က္ထားေပးမယ္၊ ဒီလို လုပ္လို႔ မရဘူး။
အဲဒီလုိပဲ ျမတ္စြာဘုရားက မင္းတို႔ ဘယ္လုိ လုပ္ၾက၊ ဘယ္လို ေနၾက၊ ဘယ္လို တရားက်င့္ၾက၊ အဲဒီလို ေလ့က်င့္ေပးတယ္။ ေဟာၾကားေပးတယ္။ အဲဒီလိုသာ လုပ္ေပးႏိုင္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဘုရား တရား သံဃာ ကိုးကြယ္တယ္ဆိုတာ ျမတ္စြာဘုရားကို လမ္းေကာင္း လမ္းမွန္ ၫႊန္ျပေပးႏိုင္တဲ့ ဆရာအျဖစ္ အသိအမွတ္ ျပဳတယ္၊ အားထားတယ္။ တရားကိုလည္း ဆရာအျဖစ္ အသိအမွတ္ ျပဳတယ္။ အဲဒါကိုပဲ ကိုးကြယ္တယ္လို႔ ဆိုတာ။
ကိုးကြယ္တယ္ဆိုတာ ကေလးက အေမကို အားကိုးတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ ငါကိုးကြယ္ရင္ ၿပီးေရာ၊ က်န္တာေတြ ဘုရားက အကုန္လံုး လုပ္ေပးလိမ့္မယ္လို႔ ဒီလို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ အားကိုးတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ အဲဒါကို နားလည္ပါ။
ဆရာေတာ္ အရွင္သီလာနႏၵာဘိဝံသ၏ “အေျခခံ ဗုဒၺဘာသာ ယဥ္ေက်းမႈ” မွ
ကြန္နက္ရွင္ၾကီး စိတ္ေကာက္ေနလို ့အပိုင္း (၂) ကို ေနာက္ရက္မ်ားမွာ ..ဖတ္ရွၾကပါရွင္
အားလံုးက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းေမတၱာပို ့သလိုက္ပါတယ္
က်မ္းဂန္စကားနဲ႔ေျပာရင္ သရဏဂံုတည္ရတယ္။
‘သရဏဂံု’လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ ေၾကာက္မသြားနဲ႔။ အဲဒီလို ေျပာလိုက္ရင္ တို႔ျမန္မာစကားက ဘယ္ေရာက္သြားလဲ … သိလား။ လူေသဆံုးတဲ့ဆီ ေရာက္သြားေရာ။ ဘုန္းႀကီးေတြ သရဏဂံုတင္တဲ့ဆီ စိတ္ေရာက္သြားတယ္။ ေဝါဟာရဆိုတာ မလြယ္ဘူး။
‘သရဏဂံု’ဆိုတာ ပါဠိလို ‘သရဏဂမန’လို႔ေခၚတယ္။
အဲဒီ ‘သရဏဂမန’ကေန ‘သရဏဂံု’လို႔ ဆိုလိုက္ေတာ့ နားမလည္ၾကဘူး။ ေရွးက ျမန္မာေတြက ပါဠိကို ျမန္မာျပန္တဲ့အခါ တစ္ခါတစ္ခါေတာ့လည္း ျမန္မာျပန္တယ္။ တစ္ခါတစ္ခါက်ေတာ့လည္း ပါဠိပ်က္သံနဲ႔ပဲ ေျပာတယ္။
‘စိတ္’ဆိုတဲ့ စကားလံုး ရွိေသးတယ္။ ‘စိတ္’ဆိုတဲ့ စကားကို ျမန္မာစကားလို႔ ထင္ေနၾကတယ္။
‘စိတၱ’ဆိုတဲ့ ပါဠိကေန ‘စိတ္’ဆိုၿပီး ပါဠိပ်က္စကား သံုးၾကတာ။ ျမန္မာမႈျပဳၾကတာပဲ။
အဲဒီလိုပဲ သရဏဂံုဆိုတာလည္း ဒီအတိုင္းပဲ။ ‘ဂမန’ကို (ဂုမ္/ဂံု)လို႔ ဘာသာျပန္ၿပီးေတာ့၊ ‘သရဏ’ကေတာ့ ‘သရဏ’ပဲ။
‘သရဏဂမန’လို႔ မေခၚဘဲနဲ႔ ‘သရဏဂံု’လို႔ လြယ္လြယ္ ေခၚၾကတယ္။
သရဏဆိုတာ
‘သရဏ’ဆိုတာ ဘာလဲ?
‘ဂမန’ဆိုတာ ဘာလဲ?
‘သရဏ’ဆိုတာ ‘ဘုရားကို ကိုးကြယ္ျခင္း၊ ဆည္းကပ္ျခင္း’ပဲ။
‘သရဏ’ကို က်မ္းဂန္ေတြက ဘယ္လို ဖြင့္ျပထားသလဲဆိုေတာ့ ‘အပါယ္ေလးပါး၌ျဖစ္ေသာ ဆင္းရဲမႈကို သတ္တတ္ ညႇဥ္းဆဲတတ္ ပယ္သတ္တာ’ကို ‘သရဏ’လို႔ ေခၚတယ္။
‘သရဏ’ဆိုတာ ရွင္းရွင္း ေျပာရင္ ‘ညႇဥ္းဆဲတတ္တာ၊ ပယ္သတ္တတ္တာပဲ’။
ဘာကို ညႇဥ္းဆဲတတ္တာလဲ?
ဒုကၡကို ညႇဥ္းဆဲတတ္တာ၊ ဒုကၡကို ကာကြယ္ေပးတာပဲ၊ ဒုကၡမရွိေအာင္ လုပ္ေပးတာ။
ဘုရား တရား သံဃာ ရတနာသံုးပါးဟာ တို႔ကို ေဘးရန္ေတြ ကာကြယ္ေပးတယ္။ ဆင္းရဲဒုကၡမွ ကာကြယ္ေပးတယ္။ အပါယ္က်တဲ့ ဒုကၡမွ ကာကြယ္ေပးတယ္။
ကာကြယ္ေပးတယ္လို႔ သံုးၾကစို႔။
တိုက္႐ိုက္ေျပာရင္ ပယ္သတ္တယ္၊ ညႇဥ္းဆဲတယ္လို႔ ဒီလို သံုးရမယ္။
ျမန္မာလို ျပန္ရင္ေတာ့ ‘ကိုးကြယ္ရာ’လို႔ ျပန္ထားတယ္။
ဗုဒၶသရဏဂံု
ျမတ္စြာဘုရားက မင္းတို႔ အကုသိုလ္ေတြ မလုပ္ၾကနဲ႔။ ဒီလို ေဟာတယ္။
ကုသိုလ္ကို လုပ္ၾက။
အကုသိုလ္ေတြ မလုပ္ၾကနဲ႔ဆိုတာ မေကာင္းမႈေတြ ျဖစ္မွာ စိုးလို႔ ေျပာတာ။ အက်ိဳးစီးပြားေတြ ပ်က္စီးမွာ စိုးလို႔ မလုပ္ၾကနဲ႔လို႔ ေျပာတာနဲ႔ အတူတူပဲ။
ကုသိုလ္ကို လုပ္ၾကလို႔ ေျပာတာဟာ အက်ိဳးစီးပြားရွိမည့္ အလုပ္ကို လုပ္ၾကလို႔ အက်ိဳးစီးပြားရွိမည့္ အလုပ္ကို လုပ္ၾကလို႔ ေျပာတာနဲ႔ အတူတူပဲ။
ဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားဟာ သတၱဝါေတြမွာ ျဖစ္မည့္ ေဘးရန္ေတြကို ကာကြယ္တယ္။ ႏွိပ္စက္တယ္။ ညႇဥ္းဆဲတတ္တယ္ ဆိုၿပီး ျမတ္စြာဘုရားကို သရဏလို႔ ေခၚတယ္။
ဓမၼသရဏဂံု
တရားေတာ္ကို သရဏလို႔ ေခၚတာက်ေတာ့ တရားေတာ္ဆိုတာ မဂ္ ဖိုလ္ နိဗၺာန္ ပရိယတ္တရားကို ေခၚတယ္။
မဂ္ဖိုလ္ရလိုက္ရင္ ဒီပုဂၢိဳလ္ဟာ အပါယ္မက်ေတာ့ဘူး။
အပါယ္က်မည့္ ေဘးမွ ေစာင့္ေရွာက္တတ္တယ္။
အဲဒီလို တရားထူးေလး တစ္ခါ ရလိုက္ရင္ မိမိတို႔အဖို႔ သက္သာရာ ရတယ္လို႔ ဆိုလိုတယ္။
ေလာကဆင္းရဲ ဒုကၡၾကားမွာ ေနရေပမယ့္ တရားထူးေလး ရလိုက္တဲ့အခါ အပါယ္ေလးပါး ကင္းဖို႔ ေသခ်ာသြားၿပီေပါ့။
သက္သာရာ ရတယ္လို႔ က်မ္းဂန္က သံုးတယ္။
အဲဒီလို သက္သာရာကို ရေစျခင္းျဖင့္ သတၱဝါတို႔မွာ ျဖစ္မည့္ ေဘးရန္ကို တားဆီးတတ္တယ္။ ဖ်က္ဆီးေပးတတ္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ တရားေတာ္ကို သရဏလို႔ ေခၚတယ္။
သံဃသရဏဂံု
သံဃာကို သရဏလို႔ ေခၚတာက်ေတာ့ သံဃာဆိုတာ နည္းနည္းေလး လႉလည္း အက်ိဳး အမ်ားႀကီး ရတယ္။
သံဃာကို လႉတာနဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ကို လႉတာ မတူဘူး။
ပုဂၢိဳလ္ကို လႉတာက အဲဒီပုဂၢိဳလ္က ေကာင္းရင္ အေၾကာင္း မဟုတ္ဘူး။ မေကာင္းရင္ အလႉမွာ အက်ိဳး အရနည္းတယ္။ ေကာင္းရင္ အက်ိဳး အရမ်ားတယ္။
ေကာင္းတဲ့ ေျမမွာ မ်ိဳးေစ့စိုက္တာနဲ႔ မေကာင္းတဲ့ ေျမမွာ မ်ိဳးေစ့စိုက္တာ ကြာတယ္။
ဒါေၾကာင့္ သံဃာလို႔ ဆိုလိုက္တာနဲ႔ မေကာင္းတဲ့ သံဃာလို႔ ဘယ္ေတာ့မွ မရွိဘူး။ ေကာင္းတဲ့ သံဃာခ်ည္းပဲ။
နည္းနည္းေလး လႉေသာ္လည္းပဲ အမ်ားႀကီး အက်ိဳးေပးတဲ့အေနနဲ႔ သတၱဝါေတြရဲ႕ အက်ိဳးမဲ့ျဖစ္ေစမည့္ ေဘးရန္ကို ပယ္ဖ်က္ တားဆီးတတ္ေသာေၾကာင့္ သံဃာကို သရဏလို႔ ေခၚတယ္။
ေနာက္ၿပီး သံဃာကလည္း ဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားကို လိုက္နာ က်င့္သံုးၿပီး ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားတဲ့အတိုင္း လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱဝါမ်ားအား အကုသိုလ္ မလုပ္ၾကနဲ႔။ ကုသိုလ္ကို လုပ္ၾကလို႔ ေဟာတယ္။
လိုက္နာ ကိုးကြယ္သူမ်ားမွာ ေဘးရန္ ဆင္းရဲ ကင္းၿပီး ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကို ရေစတယ္။
ဒါေၾကာင့္ သံဃာကလည္း ကိုးကြယ္သူမ်ားအား ဆင္းရဲ ကင္းေပ်ာက္၊ ခ်မ္းသာ ေရာက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္တတ္လို႔၊ ဆင္းရဲ ေဘးရန္ေတြကို ပယ္သတ္တတ္လို႔ သံဃာေတာ္ကို သရဏလို႔ ေခၚတာ။
သရဏဂမန = သရဏဂံု
သရဏဆိုတာ ဘာလဲ?
ဘုရား တရား သံဃာပဲ။
မေကာင္းမႈကို တားျမစ္တယ္။ ေကာင္းမႈကို လုပ္ေအာင္ အားေပး တိုက္တြန္းတတ္တယ္။
ဂမနဆိုတာ ပါဠိစကား၊ သြားျခင္းဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ ရွိတယ္။
ဒီေနရာမွာေတာ့ အ႒ကထာဆရာက ‘သိျခင္း’ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ကို ယူပါတဲ့။
ဒါေၾကာင့္ ‘သရဏဂမန’ဆိုတာ ျမန္မာလိုေတာ့ ‘ကိုးကြယ္ျခင္း’၊ ‘ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ သိျခင္း’၊ ‘ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ အသိအမွတ္ ျပဳျခင္း’ကို ‘သရဏဂံု’လို႔ ေခၚတယ္။
ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ
ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ
သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ။
ျမတ္စြာဘုရားကို ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ သိမွတ္ပါ၏။
႐ိုး႐ိုး အဓိပၸာယ္နဲ႔ ေျပာရင္ -
ျမတ္စြာဘုရားကို ကိုးကြယ္ပါ၏
တရားေတာ္ကို ကိုးကြယ္ပါ၏
သံဃာေတာ္ကို ကိုးကြယ္ပါ၏။
အဲဒီလို ဆိုလိုက္ေတာ့ မင္းတို႔ရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ဘာျဖစ္သြားသလဲ။
ဒါကေတာ့ အဘိဓမၼာဆန္သြားၿပီ။ ကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္တယ္။
ဘုရားအေပၚမွာ ယံုၾကည္တဲ့ ကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္တယ္။
တရားအေပၚမွာ ယံုၾကည္တဲ့ ကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္တယ္။
သံဃာအေပၚမွာ ယံုၾကည္တဲ့ ကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္တယ္။
အဲဒီလို ယံုၾကည္မႈကို ပါဠိလို ‘သဒၶါ’လို႔ ေခၚတယ္။
တို႔အခုလူေတြ သံုးေနတာေတာ့ ရက္ေရာတာကို သဒၶါလို႔ သံုးေနၾကတယ္။
ဒီပုဂၢိဳလ္က သဒၶါတရား ေကာင္းတယ္ေဟ့၊ မ်ားမ်ား လႉတယ္၊ ခဏ ခဏ လႉတယ္ေဟ့လို႔ ဒီလို သံုးတတ္တယ္။
တကယ္ေတာ့ သဒၶါတရား ေကာင္းတယ္ဆိုတာ ‘ဘုရား တရား သံဃာေတြရဲ႕ အေပၚမွာ မွန္ကန္တဲ့ ယံုၾကည္မႈရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္’ကို သဒၶါတရားေကာင္းတယ္လို႔ ေခၚတာ။
အဲဒီ ယံုၾကည္မႈရွိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ အလႉအတန္းလည္းပဲ လက္မေႏွးဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ရက္ေရာတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကိုလည္း သဒၶါတရားေကာင္းတယ္လို႔ ျမန္မာစကားမွာ သံုးတာ။
သမၼာဒိ႒ိ
ဘုရား တရား သံဃာကို ယံုၾကည္လာၿပီဆိုေတာ့ အဲဒီ သဒၶါတရားေတြကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ကိုယ့္မွာ မွန္ကန္တဲ့ အယူေတြ ျဖစ္လာတယ္။
ဘုရားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဘုရားဟာ တကယ္ ရွိတယ္။
အရဟံ အစရွိေသာ ကိုးပါးေသာ ဂုဏ္ေတာ္ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
တရားဂုဏ္ေတာ္ေျခာက္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ တရားေတာ္။
သံဃာ့ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ သံဃာေတာ္။
အဲဒီ ဘုရား တရား သံဃာကို ယံုၾကည္တဲ့အတြက္ မွန္ကန္တဲ့ အယူအဆေတြလည္း ကိုယ့္မွာ ရလာတယ္။
အဲဒါ သမၼာဒိ႒ိေပါ့။
အဲဒီလို ျဖစ္တဲ့ စိတ္ကို သရဏဂံုယူျခင္း၊ ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ျခင္းလို႔ ေခၚတယ္။
ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ျခင္းကို အတိအက် ေျပာစမ္းပါဆိုရင္ ဘုရား တရား သံဃာကို ကိုးကြယ္ေနတယ္၊ အာ႐ုံျပဳၿပီးေတာ့ ယံုၾကည္တဲ့ စိတ္။ ေခတ္စကားနဲ႔ ေျပာရရင္ေတာ့ ေခါင္းထဲမွာ …. ဘုန္းႀကီးေတြကေတာ့ ေခါင္းထဲမွာလို႔ မသံုးဘူး။ ႏွလံုးထဲမွာလို႔ သံုးတယ္။ …. ႏွလံုးထဲမွာ ျဖစ္တယ္။
အဲဒီစိတ္ကေလး ျဖစ္တာကို သရဏဂံုယူတယ္လို႔ ေခၚတယ္။
သရဏဂံုယူရင္လည္း ဒီစိတ္ တကယ္ ျဖစ္တယ္။
နားလည္မႈပါမွ သရဏဂံု စစ္
ဒါျဖင့္ မင္းတို႔ ခုနက သရဏဂံုယူခဲ့ၾကတယ္ ….. ဟုတ္ရဲ႕လား?
သရဏဂံု တည္ခဲ့ၾကတာ ဟုတ္ရဲ႕လား?
ေျဖရ … ခက္ေနၿပီ။
ဒါေပမယ့္ ငါတို႔ … ဘုရား တရား သံဃာကို ကိုးကြယ္ေနတယ္ … ရွိခိုးေနတယ္လို႔ အသိေလးေတာ့ ရွိေနမွာေပါ့။
ေအး … ဒီကေန႔က စၿပီး မင္းတို႔ သရဏဂံု အစစ္ရၿပီ … မွတ္ထားပါ။
သရဏဂံုယူတဲ့အခါ နားလည္မႈ ရွိပါမွ သရဏဂံု အစစ္ ရတယ္။
‘သိတဲ့စိတ္ မပါဘဲနဲ႔ ႐ြတ္တာ’၊ ‘ကိုယ့္အစား သူမ်ားက ယူေပးတာ’၊ သရဏဂံုအစစ္ မရဘူးတဲ့။
ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ေတာ္က ေဗာဓိမင္းသားဆိုတာ ရွိတယ္။ ဒီမင္းသား သူ႔အေမဝမ္းမွာ ကိုယ္ဝန္ရွိတဲ့အခါ သူ႔အေမက ျမတ္စြာဘုရားထံ သြားၿပီးေတာ့ ေလွ်ာက္တယ္။
“အရွင္ဘုရား၊ ယခု တပည့္ေတာ္မမွာ ကိုယ္ဝန္ ရွိေနပါတယ္။ ေယာက်္ားေလးျဖစ္လား၊ မိန္းကေလးျဖစ္လား မသိဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီကေလးဟာ ျမတ္စြာဘုရားကို ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ အသိအမွတ္ျပဳပါတယ္ဘုရား”လို႔ ေလွ်ာက္တယ္။
ေမြးလာၿပီးတဲ့ေနာက္ ကေလးဘဝမွာပဲ မသိတတ္ေသးတဲ့အ႐ြယ္မွာ အထိန္းေတာ္က ျမတ္စြာဘုရားဆီ ေခၚသြားၿပီးေတာ့ ေလွ်ာက္ျပန္တယ္။ ဒီကေလးဟာ အရွင္ဘုရားကို ကိုးကြယ္ပါတယ္၊ ဆည္းကပ္ပါတယ္။
တစ္ေန႔မွာ ျမတ္စြာဘုရား သူ႔ဆီႂကြလာၿပီးေတာ့ တရားေဟာတယ္။
တရားဆံုးေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားကို သူ သေဘာက်တယ္။ သူ႔သူငယ္ခ်င္းကလည္း အနီးအနားမွာ ရွိေနေတာ့ ေျပာတယ္။
မင္းက ဘုရားကိုေတာ့ ခ်ီးမြမ္းေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ သရဏဂံုလည္း မယူဘူးလို႔ ေျပာတယ္တဲ့။
ဒီေတာ့ သူက ျပန္ေျပာတယ္။
ေဟ့ … ငါက အေမ့ဗိုက္ထဲမွာ ေနကတည္းက သရဏဂံု ယူခဲ့တာကြ။ ကေလးဘဝတုန္းကတည္းက သရဏဂံု ယူခဲ့တာ။ မင္းေျပာလို႔ အခုလည္း ငါ ထပ္ယူပါတယ္လို႔ ေျပာတယ္။
အဲဒီမွာ အ႒ကထာက ဖြင့္တယ္။
ဟိုတုန္းက ဗိုက္ထဲမွာ သရဏဂံုယူတာ မရဘူးလို႔ ေျပာတယ္။
သရဏဂံုဆိုတာ စိတ္အသိဉာဏ္ ပါမွ ရတယ္။
ကေလးဘဝက ယူတာလည္း မရဘူးတဲ့။
သို႔ေသာ္ သူသိတတ္တဲ့ အ႐ြယ္ေရာက္တဲ့အခါ အေမက ေျပာတယ္ ဆိုပါေတာ့။ ငါ မင္းကို ကိုယ္ဝန္ရွိတုန္းက မင္းအတြက္ သရဏဂံု ယူခဲ့တယ္။ အထိန္းေတာ္ကလည္း ေျပာတယ္။ မင္းကေလးျဖစ္စဥ္တုန္းက ငါက မင္းအတြက္ သရဏဂံု ယူခဲ့တယ္။
ေၾသာ္ … ဟုတ္ေပသားပဲလို႔ သူက အသိအမွတ္ ျပဳလိုက္ရင္ သရဏဂံု ရမယ္။
ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ သရဏဂံု မရဘူးတဲ့။
ဒါေၾကာင့္ ငါတို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ ‘ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ’ဆိုေနရင္ အဲဒီ အသိေလး ပါေနေစခ်င္တယ္။
“ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ
ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ
သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ”ကေတာ့ ေန႔တိုင္းေလာက္ ဆိုေနမယ္ ထင္တယ္ေနာ္။
ဒီေန႔က စၿပီး အဲဒီ အသိကေလးပါေနရင္ ေန႔တိုင္း သရဏဂံု အျပည့္အဝ တည္ေနၿပီလို႔ မွတ္ရမယ္။
ဒီမတိုင္ခင္ကဆိုရင္ မင္းတို႔ ရခ်င္မွ ရမယ္။ အတိအက် မသိႏိုင္ဘူး။
ေအး … သရဏဂံု-ကိုးကြယ္ရာလို႔ ဆိုၿပီး ဆည္းကပ္တာက ဘာလဲလို႔ ေမးရင္ေတာ့ တိတိက်က် ေျပာရရင္ ကိုးကြယ္တဲ့အခါ ေခါင္းထဲမွာ ႏွလံုးထဲမွာ ျဖစ္တဲ့ ကုသိုလ္စိတ္ကို ေခၚတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားကို ကိုးကြယ္ပါတယ္လို႔ ဆိုတဲ့အခါမွာ မင္းတို႔ စိတ္ထဲမွာ မေကာင္းတာေတြ ရွိေသးလား? ေလာဘတို႔ ေဒါသတို႔ ရွိေသးလား?
မရွိဘူး။ အဲဒီ အခ်ိန္အခါမွာ ေလာဘ ေဒါသ အစရွိတဲ့ ကိေလသာေတြ ကင္းေနတယ္ေပါ့။
အဲဒီလို ကိေလသာေတြ ကင္းၿပီးေတာ့ ဘုရားကို ကိုးကြယ္တဲ့ စိတ္ မိမိသႏၲာန္မွာ ျဖစ္ေနတယ္။
အဲဒါကို သရဏဂံုလို႔ ေခၚတယ္။
ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ သိတယ္၊ ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္တယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ ငါတို႔ ဘုရားကို ကိုးကြယ္တယ္ဆိုတာ မေကာင္းမႈမွ တားျမစ္တယ္။ ေကာင္းမႈကို တိုက္တြန္းေပးတတ္တယ္ဆိုတဲ့ အေနနဲ႔ အသိအမွတ္ျပဳတာကို ကိုးကြယ္တယ္ ဆိုတယ္။
ကိုးကြယ္တယ္ဆိုတာ တရားကို က်င့္တာ
တို႔ ဗုဒၶဘာသာမွာ ဘုရားဆိုတာဟာ ေဟာၾကား႐ုံပဲ ရွိတယ္။
ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္က က်င့္ရတယ္။
ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ္ေတာ္တိုင္က ေျပာထားတယ္။ ငါကိုယ္တိုင္ ဒီတရားကို သိၿပီးလို႔ ခုမင္းတို႔ကို ေဟာတာ။ အခု မင္းတို႔က ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဝီရိယစိုက္ၿပီး က်င့္ရမယ္တဲ့။
တို႔ ဘုရားဆိုတာ ေဟာၾကား႐ံုပဲ ေဟာၾကားႏိုင္တယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ ‘ေရာ့ မင္းတို႔အတြက္ နိဗၺာန္’လို႔ မေပးႏိုင္ဘူး။
သြားေတာင္းလည္း အလကားပဲ။
ဘုရားဆီမွာ နိဗၺာန္ကို ေတာင္းလို႔ ဘုရားကလည္း ေပးႏိုင္တာမွ မဟုတ္တာ။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ က်င့္ရမယ္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ေကာင္းတာလုပ္ရင္ အဲဒီ ေကာင္းတဲ့အက်ိဳးကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ရမယ္။ ကုိယ္ မေကာင္းတာ လုပ္ရင္ မေကာင္းတဲ့အက်ိဳး ကိုယ္ပဲ ရမယ္။ သူမ်ားက ကိုယ့္အတြက္ တာဝန္ခံတာမ်ိဳး မရွိဘူး။
ဘုရားကို ကိုးကြယ္ပါ၏။
တရားကို ကိုးကြယ္ပါ၏။
သံဃာကို ကိုးကြယ္ပါ၏လို႔ ဘယ္ေလာက္ ဆိုေန ဆိုေန၊ မက်င့္ရင္ မရဘူး။
တစ္ဖက္မွာ ကိုယ္တိုင္ က်င့္မွ ရတယ္ဆိုတဲ့ စကား ရွိတယ္။
ဒီဘက္က်ေတာ့ တို႔က ဘုရားကို ကိုးကြယ္ေနတယ္၊ အားထားေနတယ္ဆိုေတာ့ အဓိပၸာယ္ရွိရဲ႕လား။
ဘုရားကို အားကိုးတယ္ဆိုတာ ေက်ာင္းသားက ဆရာကို အားကိုးနည္းမ်ိဳး အားကိုးတာ။ ေက်ာင္းမွာ ဆရာက ေက်ာင္းသားအတြက္ စာမက်က္ေပးႏိုင္ဘူး၊ သင္ျပေပးတယ္။
မင္းတို႔ ဘယ္လို လုပ္ၾက၊ ဘယ္လို က်င့္ၾကလို႔ပဲ ၫႊန္ျပေပးႏိုင္တယ္။ မင္းတို႔ သြားကစားေနကြာ၊ မင္းတို႔အတြက္ ငါက်က္ထားေပးမယ္၊ ဒီလို လုပ္လို႔ မရဘူး။
အဲဒီလုိပဲ ျမတ္စြာဘုရားက မင္းတို႔ ဘယ္လုိ လုပ္ၾက၊ ဘယ္လို ေနၾက၊ ဘယ္လို တရားက်င့္ၾက၊ အဲဒီလို ေလ့က်င့္ေပးတယ္။ ေဟာၾကားေပးတယ္။ အဲဒီလိုသာ လုပ္ေပးႏိုင္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဘုရား တရား သံဃာ ကိုးကြယ္တယ္ဆိုတာ ျမတ္စြာဘုရားကို လမ္းေကာင္း လမ္းမွန္ ၫႊန္ျပေပးႏိုင္တဲ့ ဆရာအျဖစ္ အသိအမွတ္ ျပဳတယ္၊ အားထားတယ္။ တရားကိုလည္း ဆရာအျဖစ္ အသိအမွတ္ ျပဳတယ္။ အဲဒါကိုပဲ ကိုးကြယ္တယ္လို႔ ဆိုတာ။
ကိုးကြယ္တယ္ဆိုတာ ကေလးက အေမကို အားကိုးတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ ငါကိုးကြယ္ရင္ ၿပီးေရာ၊ က်န္တာေတြ ဘုရားက အကုန္လံုး လုပ္ေပးလိမ့္မယ္လို႔ ဒီလို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ အားကိုးတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ အဲဒါကို နားလည္ပါ။
ဆရာေတာ္ အရွင္သီလာနႏၵာဘိဝံသ၏ “အေျခခံ ဗုဒၺဘာသာ ယဥ္ေက်းမႈ” မွ
ကြန္နက္ရွင္ၾကီး စိတ္ေကာက္ေနလို ့အပိုင္း (၂) ကို ေနာက္ရက္မ်ားမွာ ..ဖတ္ရွၾကပါရွင္
အားလံုးက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းေမတၱာပို ့သလိုက္ပါတယ္
တလြဲဆံပင္ေကာင္းၾကေသာ ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္မ်ား
ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားဟာဘုရားေက်ာင္း၊ကန္၊ဇရက္ ဒါကာ ဒါကာမ အၿဖစ္အရမ္းကိုရပ္တည္လို့ၾကပါတယ္
ဘုရား၊ေက်ာင္း၊ကန္၊ဇရက္ ဒါကာ ဒါကာမ ၿဖစ္ဖို့ဆိုရင္ သိန္း ၁၀၀ လုဴတန္းဖို့၀န္မေလးၾကပါဘူး
ဒါေကာင္းေသာအလုပ္ပါ။ ။
ဒါေပမဲ့ရွိျပီးသားဘုရား၊ေက်ာင္း၊ကန္၊ဇရက္ နာမည္ၾကီးေသာဆရာေတာ္မ်ားထံမွာသာလုဴးဒါ္န္းပါတယ္
က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ယခုအခ်ိန္မွာ ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္းမ်ားဟာအၿမင္ ၾကယ္၀င္းသင့္ပါျပီး
ရဟန္းေတာ္မ်ား သီလွရွင္မ်ားဟာ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွာ ပရဟိတ မိဘမဲ့ေဂဟာမ်ား စာသင္တိုက္မ်ား ဗုဒၶ စာေပပိုခ်ေသာ ႏြမ္းပါေသာဆရာေတာ္မ်ား ဆပ္ကပ္လူးဒါန္သင့္ပါတယ္ ။
၊ ထုိေက်ာင္းမ်ားမွာ အလူေငြလူဒါန္းသူနည္းပါးလွသၿဖင့္ ကေလးသူငယ္မ်ားမ၀ေရစာ စားသံုးေနၾကရပါတယ္ ရွိျပီးသားဘုရား၊ေက်ာင္း၊ကန္၊ဇရက္ ဆရာေတာ္မ်ားထံတြင္ ထက္ကာလူဒါန္ေနၾကမည္အစား ထိုကဲ့သို့ လိုအပ္ေသာေနရာမ်ားတြင္ လူဒါန္သင့္ပါသည္ ။ ။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ ဘာသာခ်ားမ်ားဟာ သူတိုဘာသာအတြက္ ၀န္ၿခံၾကယ္ၾကီးမ်ားတြင္ ကား၀က္ရွာ႔မ်ား ကားေဘာ္ဒီးရံုၾကီးမ်ားတည္ေဆာက္ၾကျပီး ရာေပါင္းမ်ားစြာေသာ ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္ကေလမ်ားကို ထမင္ေကၽႊး အသက္ေမႊး၀မ္ေၾကာင္းသင္ေပေနတဲ့ အျပင္ လစာပါေပးေနေသာေၾကာင့္ ရာေပါင္းမ်ားစြာေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ကေလမ်ားဟာ တဖြဲ႔ဖြဲ႔ ၀င္ေရာက္လာျပီး
ေနာက္ဆံုေတာ့ သူတိုဘာသာ၀င္မ်ားအျဖစ္သြတ္သြင္ခ်င္ခံလိုက္ရပါေတာ့တယ္ ၊
ဘုရား၊ေက်ာင္း၊ကန္၊ဇရက္ မ်ား မ်ားျပားလာသည္ႏွင့္အမၽွ ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္မ်ားနည္းပါလာသည္ကို သတိျပဳသင့္လွေပ၏ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္မ်ားဟာဒီအတိုင္ဆက္သြားမယ္ ဆိုရင္ ဗုဒၶ ဘာသာဟာ ေနာင္ႏွစ္အနည္းငယ္ အတြင္းမွာ ေက်ာင္းကန္ဇရက္ တို႔သာတည္ရွိျပီး ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္မ်ားဟာ မရွိသေလာက္ကို နည္းပါးသြားျပီး ေျပာက္ဆံုးသြားမွာပါ ။ ။
ဒါေၾကာင့္ အလဴဒါန တြင္ အသိႏွင့္ သတိရွင္ျပီး အမွန္တကယ္ လိုအပ္ေသာေနရာမ်ားတြင္ လဴဒါန္းနိုင္ၾကပါေစလို့ ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္
ဘုရား၊ေက်ာင္း၊ကန္၊ဇရက္ ဒါကာ ဒါကာမ ၿဖစ္ဖို့ဆိုရင္ သိန္း ၁၀၀ လုဴတန္းဖို့၀န္မေလးၾကပါဘူး
ဒါေကာင္းေသာအလုပ္ပါ။ ။
ဒါေပမဲ့ရွိျပီးသားဘုရား၊ေက်ာင္း၊ကန္၊ဇရက္ နာမည္ၾကီးေသာဆရာေတာ္မ်ားထံမွာသာလုဴးဒါ္န္းပါတယ္
က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ယခုအခ်ိန္မွာ ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္းမ်ားဟာအၿမင္ ၾကယ္၀င္းသင့္ပါျပီး
ရဟန္းေတာ္မ်ား သီလွရွင္မ်ားဟာ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္မွာ ပရဟိတ မိဘမဲ့ေဂဟာမ်ား စာသင္တိုက္မ်ား ဗုဒၶ စာေပပိုခ်ေသာ ႏြမ္းပါေသာဆရာေတာ္မ်ား ဆပ္ကပ္လူးဒါန္သင့္ပါတယ္ ။
၊ ထုိေက်ာင္းမ်ားမွာ အလူေငြလူဒါန္းသူနည္းပါးလွသၿဖင့္ ကေလးသူငယ္မ်ားမ၀ေရစာ စားသံုးေနၾကရပါတယ္ ရွိျပီးသားဘုရား၊ေက်ာင္း၊ကန္၊ဇရက္ ဆရာေတာ္မ်ားထံတြင္ ထက္ကာလူဒါန္ေနၾကမည္အစား ထိုကဲ့သို့ လိုအပ္ေသာေနရာမ်ားတြင္ လူဒါန္သင့္ပါသည္ ။ ။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ ဘာသာခ်ားမ်ားဟာ သူတိုဘာသာအတြက္ ၀န္ၿခံၾကယ္ၾကီးမ်ားတြင္ ကား၀က္ရွာ႔မ်ား ကားေဘာ္ဒီးရံုၾကီးမ်ားတည္ေဆာက္ၾကျပီး ရာေပါင္းမ်ားစြာေသာ ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္ကေလမ်ားကို ထမင္ေကၽႊး အသက္ေမႊး၀မ္ေၾကာင္းသင္ေပေနတဲ့ အျပင္ လစာပါေပးေနေသာေၾကာင့္ ရာေပါင္းမ်ားစြာေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ကေလမ်ားဟာ တဖြဲ႔ဖြဲ႔ ၀င္ေရာက္လာျပီး
ေနာက္ဆံုေတာ့ သူတိုဘာသာ၀င္မ်ားအျဖစ္သြတ္သြင္ခ်င္ခံလိုက္ရပါေတာ့တယ္ ၊
ဘုရား၊ေက်ာင္း၊ကန္၊ဇရက္ မ်ား မ်ားျပားလာသည္ႏွင့္အမၽွ ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္မ်ားနည္းပါလာသည္ကို သတိျပဳသင့္လွေပ၏ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္မ်ားဟာဒီအတိုင္ဆက္သြားမယ္ ဆိုရင္ ဗုဒၶ ဘာသာဟာ ေနာင္ႏွစ္အနည္းငယ္ အတြင္းမွာ ေက်ာင္းကန္ဇရက္ တို႔သာတည္ရွိျပီး ဗုဒၶ ဘာသာ၀င္မ်ားဟာ မရွိသေလာက္ကို နည္းပါးသြားျပီး ေျပာက္ဆံုးသြားမွာပါ ။ ။
ဒါေၾကာင့္ အလဴဒါန တြင္ အသိႏွင့္ သတိရွင္ျပီး အမွန္တကယ္ လိုအပ္ေသာေနရာမ်ားတြင္ လဴဒါန္းနိုင္ၾကပါေစလို့ ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္
ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ဗုဒၶဘာသာသာ ေရာက္မလာခဲ့ရင္။
တစ္ခါက အလြန္႔အလြန္ နာမည္ႀကီးတဲ့ က်မ္းျပဳ ဆရာေတာ္ တစ္ပါးက တရားေဟာရင္း
စကားတစ္ခြန္း ထည့္ေျပာ သြားပါတယ္။
“ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ဗုဒၶဘာသာသာ ေရာက္မလာခဲ့ရင္ အာဖရိကႏုိင္ငံေတြနဲ႔ သူမသာ ကုိယ္မသာျဖစ္မွာပဲ” ဆုိတဲ့ စကားေလ။
ဒါကုိေတာ့ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေသခ်ာေပါက္ၾကားဖူးတယ္။
ရဲေလးနဲ႔ ၾကက္ဖတုိ႔ဆုိထားတဲ့သီခ်င္းကုိ တရားလုပ္ဆုိထားတာ။
စၾကားစတုန္းကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ ဒီပုိစ့္ကုိ ေရးမလုိ႔ပါ။ ဒါေပမယ့္
ဒီတစ္ပုဒ္တည္းနဲ႔ ၿပီးမယ္လုိ႔ ထင္ခဲ့လုိ႔ပါ။ သိပ္မၾကာပါဘူး။
ဂႏၴ၀င္ရည္းစာစာ ဆုိၿပီး ထြက္လာျပန္ပါေရာ။ ဆုိတဲ့သူကလည္း မေၾကာက္။
နားေထာင္တဲ့သူကလည္း မေၾကာက္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘုရားရွင္က သိကၡာပုဒ္ေတြကုိ
ပညတ္ခဲ့ရာမွာ ေလာကအျပစ္နဲ႔ မလြတ္တဲ့ အျပစ္ေတြကုိလည္း သိကၡာပုဒ္အေနနဲ႔
သတ္မွတ္ခဲ့ ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ဒီလုိလုပ္တာဟာ ေလာကအျပစ္ပါ။ ဘာသာျခားေတြ
ဟားတုိက္စရာ။ ေလွာင္ေျပာင္စရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာေတြ ကုိယ့္ဘာသာတရားကုိ
ကပ်က္ကေခ်ာ္လုပ္ရဲတယ္။ ဒီဘာသာဟာ နဂုိရ္ကတည္းက ဘာမွအဓိပၸါယ္မရွိ
ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ဘာသာျဖစ္မွာပါပဲလုိ႔ ထင္ျမင္သြားစရာျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီသီခ်င္းေတြက တရား၀င္ျဖန္႔တာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ယူဆမိပါတယ္။
ဒါေပမယ္ တရား၀င္ထြက္လာတဲ့ ေခြက ေမတၱာပုိ႔ ကုိဒီေဂ်ပြတ္တာပါ။
ရင္နာစရာေကာင္းပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာကသာ ဗုဒၶဘာသာကုိ ျပန္ဖ်က္ဆီး လုိက္ၾကပါၿပီ။
မာတာပိတု အာစရိယ
ဉာတိမိတၱသမူဟာ အေ၀ရာေဟာႏၲဳ အဗ်ာပဇၨာေဟာႏၲဳ အနီဃာေဟာႏၲဳ စတာတြကုိ
ဒီေဂ်ပြတ္ပစ္တာပါ။ အမိသည္လည္းေကာင္း၊ အဖသည္လည္းေကာင္း။ ဆရာသည္လည္းေကာင္း၊
ေဆြမ်ိဳးသည္လည္းေကာင္း၊ မိတ္ေဆြသည္လည္းေကာင္း က်န္းမာပါေစ၊ ခ်မ္းသာပါေစ။
ေဘးရန္ကင္းပါေစ ဆုိတာကုိ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ကလုိ႔ရတယ္ေပါ့။
ခပ္မိွန္မွိန္အျပာေရာင္မီးေအာက္မွာ ူးမူး႐ူး႐ူးတစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ လူမွန္းမသိေအာင္မူးရင္း ဖက္နမ္းၿပီး ကရဲၾကတယ္ေပါ့။ အဲဒီသီခ်င္းကုိ အႏုပညာ
လုိ႔ ေခၚရဲတယ္ေပါ့။ အဲဒီပညာေတြကုိ။ ေခတ္မီတယ္ေပါ့။ ဗုဒၶဘာသာကုိ
ျပန္ဖ်က္ဆီးၾကတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္ေပါ့။ မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး
ေျပာေလ့ရွိတဲ့ စကားက “မင္းတုိ႔က မေတာက္တေခါက္ အေတြးအေခၚေတြနဲ႔ ဖင္ေခါင္းက
သိပ္က်ယ္ခ်င္ၾကတာ” လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေျပာရင္ေတာင္ ကၽြန္ေတာ္က
ယဥ္ေက်းပါေသးတယ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႔က မေအကုိင္တုတ္မွ ႐ုိင္းတယ္လုိ႔
ထင္ေနၾကတာေပါ့။ ျမန္မာႏုိင္ငံက အႏုပညာရွင္ေတြ သူတုိ႔ကုိသူတုိ႔
အႏုပညာရွင္လုိ႔ ျပန္ေခၚရဲတာ အံ့တယ္။
သီခ်င္းတစ္ပုဒ္က “ဘုန္းႀကီး၀တ္သြား” တဲ့။ ဟုတ္လား။ ဆုိစရာ ရွားေနရင္
သူေတာင္းစားလုပ္စားလို႔ ရတယ္။ ျမန္မာေတြ ထြင္ထားတဲ့ စကားပံုတစ္ပံုရွိတယ္။
“ထမင္းငတ္လုိ႔ မေသပါဘူး” တဲ့။ အေရးထဲ မႏၲေလးသႀကၤန္မွာ ခ်စ္သုေ၀က
ေျပာသြားေသးတယ္။ “ကုိယ္ေတာ္ေတြ ရရင္ လုိက္ဆုိလုိ႔ရတယ္” တဲ့။
စႏၵီျမင့္လြင္က “အမ်ားႀကီးပဲ ကုိယ္ေတာ္ေတြ” တဲ့။ အမ်ားႀကီးပဲ အဆုိေတာ္ေတြ
ေျပာသြားတဲ့ စကားေတြ။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ရဟန္းေပါင္း ငါးသိန္းေက်ာ္တယ္။
မဟုတ္တာလုပ္ေနတဲ့ ကုိယ္ေတာ္ေတြ တစ္ေသာင္း မျပည့္ပါဘူး။ စာသင္ေနတဲ့
စာခ်ေနတဲ့ တရားထုိင္ေနတဲ့ ကုိယ္ေတာ္ေတြကုိ လုိက္မၾကည့္ဘဲ ပုထုဇန္သဘာ၀အရ
မရင့္က်က္ေသးတဲ့ ကုိယ္ေတာ္ေတြကုိ လုိက္ၾကည့္ၿပီး အျပစ္ေျပာခ်င္ေနတယ္။
ဆုိစရာသီခ်င္းမရွိရင္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီလာခဲ့ပါ။ ကၽြန္္ေတာ္ေရးေပးမယ္။
ဘုန္းႀကီး၀တ္သြားဆုိတဲ့ စာသားကုိ ျမန္မာ့ဂီတအစည္းအ႐ံုးကလည္း
ထုတ္ခြင့္ေပးတာ အံ့ပါတယ္။ ဆင္ေပါက္ထက္ ေဂ်ာက္ဂ်က္ကမွ ယဥ္ေက်းပါေသးတယ္။
ဒီသီခ်င္းေတြကုိ ကၽြန္ေတာ့္ထက္ မိတ္ေဆြတုိ႔ ပုိၾကားဖူးမွာပါ။
အထက္ပါ က်မ္းျပဳဆရာေတာ္ဟာ အထက္ပါစကားကုိ ေျပာသြားခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္း
ငါးဆယ္ေက်ာ္သြားပါၿပီ။ ဆရာေတာ္ဘုရား သိပ္မွန္တယ္။ “ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ
ဗုဒၶဘာသာသာ ေရာက္မလာခဲ့ရင္ အာဖရိကႏုိင္ငံနဲ႔ သူမသာကုိယ္မသာျဖစ္ေနမွာပဲ”
ကၽြန္ေတာ္ဒီပုိစ့္ကုိ ဆြမ္းဆန္ထဲ ၾကက္ေခ်းေရာသည္ဟု သတ္မွတ္ေသာ္လည္း
အၾကာႀကီးထုိင္ၿပီး အေစာ္ကား မခံႏုိင္ေတာ့သျဖင့္ တင္လုိက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
စကားတစ္ခြန္း ထည့္ေျပာ သြားပါတယ္။
“ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ ဗုဒၶဘာသာသာ ေရာက္မလာခဲ့ရင္ အာဖရိကႏုိင္ငံေတြနဲ႔ သူမသာ ကုိယ္မသာျဖစ္မွာပဲ” ဆုိတဲ့ စကားေလ။
ဒါကုိေတာ့ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေသခ်ာေပါက္ၾကားဖူးတယ္။
ရဲေလးနဲ႔ ၾကက္ဖတုိ႔ဆုိထားတဲ့သီခ်င္းကုိ တရားလုပ္ဆုိထားတာ။
စၾကားစတုန္းကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ ဒီပုိစ့္ကုိ ေရးမလုိ႔ပါ။ ဒါေပမယ့္
ဒီတစ္ပုဒ္တည္းနဲ႔ ၿပီးမယ္လုိ႔ ထင္ခဲ့လုိ႔ပါ။ သိပ္မၾကာပါဘူး။
ဂႏၴ၀င္ရည္းစာစာ ဆုိၿပီး ထြက္လာျပန္ပါေရာ။ ဆုိတဲ့သူကလည္း မေၾကာက္။
နားေထာင္တဲ့သူကလည္း မေၾကာက္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘုရားရွင္က သိကၡာပုဒ္ေတြကုိ
ပညတ္ခဲ့ရာမွာ ေလာကအျပစ္နဲ႔ မလြတ္တဲ့ အျပစ္ေတြကုိလည္း သိကၡာပုဒ္အေနနဲ႔
သတ္မွတ္ခဲ့ ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ဒီလုိလုပ္တာဟာ ေလာကအျပစ္ပါ။ ဘာသာျခားေတြ
ဟားတုိက္စရာ။ ေလွာင္ေျပာင္စရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာေတြ ကုိယ့္ဘာသာတရားကုိ
ကပ်က္ကေခ်ာ္လုပ္ရဲတယ္။ ဒီဘာသာဟာ နဂုိရ္ကတည္းက ဘာမွအဓိပၸါယ္မရွိ
ဖြဲ႔စည္းထားတဲ့ ဘာသာျဖစ္မွာပါပဲလုိ႔ ထင္ျမင္သြားစရာျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီသီခ်င္းေတြက တရား၀င္ျဖန္႔တာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ယူဆမိပါတယ္။
ဒါေပမယ္ တရား၀င္ထြက္လာတဲ့ ေခြက ေမတၱာပုိ႔ ကုိဒီေဂ်ပြတ္တာပါ။
ရင္နာစရာေကာင္းပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာကသာ ဗုဒၶဘာသာကုိ ျပန္ဖ်က္ဆီး လုိက္ၾကပါၿပီ။
မာတာပိတု အာစရိယ
ဉာတိမိတၱသမူဟာ အေ၀ရာေဟာႏၲဳ အဗ်ာပဇၨာေဟာႏၲဳ အနီဃာေဟာႏၲဳ စတာတြကုိ
ဒီေဂ်ပြတ္ပစ္တာပါ။ အမိသည္လည္းေကာင္း၊ အဖသည္လည္းေကာင္း။ ဆရာသည္လည္းေကာင္း၊
ေဆြမ်ိဳးသည္လည္းေကာင္း၊ မိတ္ေဆြသည္လည္းေကာင္း က်န္းမာပါေစ၊ ခ်မ္းသာပါေစ။
ေဘးရန္ကင္းပါေစ ဆုိတာကုိ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ကလုိ႔ရတယ္ေပါ့။
ခပ္မိွန္မွိန္အျပာေရာင္မီးေအာက္မွာ ူးမူး႐ူး႐ူးတစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ လူမွန္းမသိေအာင္မူးရင္း ဖက္နမ္းၿပီး ကရဲၾကတယ္ေပါ့။ အဲဒီသီခ်င္းကုိ အႏုပညာ
လုိ႔ ေခၚရဲတယ္ေပါ့။ အဲဒီပညာေတြကုိ။ ေခတ္မီတယ္ေပါ့။ ဗုဒၶဘာသာကုိ
ျပန္ဖ်က္ဆီးၾကတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္ေပါ့။ မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး
ေျပာေလ့ရွိတဲ့ စကားက “မင္းတုိ႔က မေတာက္တေခါက္ အေတြးအေခၚေတြနဲ႔ ဖင္ေခါင္းက
သိပ္က်ယ္ခ်င္ၾကတာ” လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ေျပာရင္ေတာင္ ကၽြန္ေတာ္က
ယဥ္ေက်းပါေသးတယ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႔က မေအကုိင္တုတ္မွ ႐ုိင္းတယ္လုိ႔
ထင္ေနၾကတာေပါ့။ ျမန္မာႏုိင္ငံက အႏုပညာရွင္ေတြ သူတုိ႔ကုိသူတုိ႔
အႏုပညာရွင္လုိ႔ ျပန္ေခၚရဲတာ အံ့တယ္။
သီခ်င္းတစ္ပုဒ္က “ဘုန္းႀကီး၀တ္သြား” တဲ့။ ဟုတ္လား။ ဆုိစရာ ရွားေနရင္
သူေတာင္းစားလုပ္စားလို႔ ရတယ္။ ျမန္မာေတြ ထြင္ထားတဲ့ စကားပံုတစ္ပံုရွိတယ္။
“ထမင္းငတ္လုိ႔ မေသပါဘူး” တဲ့။ အေရးထဲ မႏၲေလးသႀကၤန္မွာ ခ်စ္သုေ၀က
ေျပာသြားေသးတယ္။ “ကုိယ္ေတာ္ေတြ ရရင္ လုိက္ဆုိလုိ႔ရတယ္” တဲ့။
စႏၵီျမင့္လြင္က “အမ်ားႀကီးပဲ ကုိယ္ေတာ္ေတြ” တဲ့။ အမ်ားႀကီးပဲ အဆုိေတာ္ေတြ
ေျပာသြားတဲ့ စကားေတြ။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ရဟန္းေပါင္း ငါးသိန္းေက်ာ္တယ္။
မဟုတ္တာလုပ္ေနတဲ့ ကုိယ္ေတာ္ေတြ တစ္ေသာင္း မျပည့္ပါဘူး။ စာသင္ေနတဲ့
စာခ်ေနတဲ့ တရားထုိင္ေနတဲ့ ကုိယ္ေတာ္ေတြကုိ လုိက္မၾကည့္ဘဲ ပုထုဇန္သဘာ၀အရ
မရင့္က်က္ေသးတဲ့ ကုိယ္ေတာ္ေတြကုိ လုိက္ၾကည့္ၿပီး အျပစ္ေျပာခ်င္ေနတယ္။
ဆုိစရာသီခ်င္းမရွိရင္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီလာခဲ့ပါ။ ကၽြန္္ေတာ္ေရးေပးမယ္။
ဘုန္းႀကီး၀တ္သြားဆုိတဲ့ စာသားကုိ ျမန္မာ့ဂီတအစည္းအ႐ံုးကလည္း
ထုတ္ခြင့္ေပးတာ အံ့ပါတယ္။ ဆင္ေပါက္ထက္ ေဂ်ာက္ဂ်က္ကမွ ယဥ္ေက်းပါေသးတယ္။
ဒီသီခ်င္းေတြကုိ ကၽြန္ေတာ့္ထက္ မိတ္ေဆြတုိ႔ ပုိၾကားဖူးမွာပါ။
အထက္ပါ က်မ္းျပဳဆရာေတာ္ဟာ အထက္ပါစကားကုိ ေျပာသြားခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္း
ငါးဆယ္ေက်ာ္သြားပါၿပီ။ ဆရာေတာ္ဘုရား သိပ္မွန္တယ္။ “ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ
ဗုဒၶဘာသာသာ ေရာက္မလာခဲ့ရင္ အာဖရိကႏုိင္ငံနဲ႔ သူမသာကုိယ္မသာျဖစ္ေနမွာပဲ”
ကၽြန္ေတာ္ဒီပုိစ့္ကုိ ဆြမ္းဆန္ထဲ ၾကက္ေခ်းေရာသည္ဟု သတ္မွတ္ေသာ္လည္း
အၾကာႀကီးထုိင္ၿပီး အေစာ္ကား မခံႏုိင္ေတာ့သျဖင့္ တင္လုိက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္
ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ပန္းတုိင္ကား မဂ္ဥာဏ္ ၊ ဖုိလ္ဥာဏ္ကုိရကာ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳေရးပင္ ျဖစ္ပါ၏ ။
ေလာက၌ ဘုရားပြင္႔ေတာ္မူျခင္းကလည္း ၄င္းရည္ရြယ္ခ်က္ေၾကာင္႔ပင္ျဖစ္၏ ။
ထုိ႔ေၾကာင္႔လည္း စလင္းကန္လယ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက……
" အုိလူမ်ားတုိ႔ ၊ ဘုရားသခင္ႏွင္႔ ကိုယ္တုိင္မေတြ႔လုိက္ၾကရ၍ဘာ ၀မ္းနည္းစရာရွိသလဲ ၊ ယခုအခါ ဓမၼကၡႏၶာ ဘုရားေတြအမ်ားၾကီး ရွိေသး၏ ။ကံ ၊ ပါရမီရွိလွ်င္ ရလိမ္႔မည္ဟူ၍သာ ေအးစက္စက္ေနၾကလွ်င္ အမ်ားၾကီးနစ္နာၾကလိမ္႔မည္ ။ စာမတက္လုိ႔ ဘာမတက္လုိ႔ လဲမလုပ္ၾကပါႏွင္႔ ၊ဆရာေကာင္းနွင္႔ေတြ႔လွ်င္ ရႏူိင္ပါသည္ ။ သုိ႔အတြက္ အုိလူမ်ားတုိ႔ ၊ ယခုအခါ ကံ ပါရမီကုိေမးရန္ မလုိပါ ။ ရွင္ဘုရင္သားျဖစ္ျပီးအိမ္ေ႔ရွမင္းသားသည္ ရွင္ဘုရင္ျဖစ္ရန္ ေဗဒင္ေမးဖုိ႔မလုိပါ ။မုတ္ဆိတ္ပ်ားစြဲသူသည္ တျခားသြားျပီးပ်ားဖြတ္ရန္မလုိ ၊ရန္သူ၀ုိင္းထားခံရသူသည္ ထြက္ေပါက္သိလ်က္နဲ႔ မထြက္ေသာ္ ၊ ကံပါရမီခ်ဖြယ္မလုိ ၊ အညစ္အေၾကးလူးသူသည္ ေရစင္ရွိလ်က္မေဆးေသာ္ေရ၌အျပစ္ဆုိဖြယ္ရာမလုိ ၊ မိမိကသာဖ်င္းလုိ႔ ၊ အ လုိ႔ န လုိ႔ ျဖစ္သည္ ။ အေသနည္းေသးတယ္လုိ႔သာ ဆုိဖြယ္ေကာင္းေတာ႔၏ ။ေၾကာက္ၾက ၊ လန္႔ၾက ၊ ထိတ္ၾက ၊ အုိလူမ်ားတုိ႔ ၊ သုိ႔အတြက္ တရားအားထုတ္ၾကပါကုန္ေလာ႔ ။ "
..... ဟူ၍ မဂ္ဥာဏ္ ဖုိလ္ဥာဏ္ရေၾကာင္းလမ္းျဖစ္သည္႔ ၀ိပႆနာတရားကုိ အားထုတ္ၾကရန္ အေရးတၾကီး တိုက္တြန္းေတာ္မူခဲ႔ပါသည္ ။
မဂ္ဥာဏ္ ၊ ဖုိလ္ဥာဏ္ရဖုိ႔ အားထုတ္ျခင္းမွာ ရလာေသာ လူ႔ဘ၀မွ အႏွစ္သာရထုတ္ျခင္းတစ္ခုပင္ ျဖစ္၏ ။ ထုိကဲ႔သုိ႔ အႏွစ္သာရထုတ္ခ်င္လာဖုိ႔ရန္ ေရွးဦးစြာ လူ႔ဘ၀တန္ဖုိး ၊ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ရျခင္း၏ တန္ဖုိးတုိ႔ကုိ သိရန္လုိအပ္ပါသည္
ေလာက၌ ဘုရားပြင္႔ေတာ္မူျခင္းကလည္း ၄င္းရည္ရြယ္ခ်က္ေၾကာင္႔ပင္ျဖစ္၏ ။
ထုိ႔ေၾကာင္႔လည္း စလင္းကန္လယ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက……
" အုိလူမ်ားတုိ႔ ၊ ဘုရားသခင္ႏွင္႔ ကိုယ္တုိင္မေတြ႔လုိက္ၾကရ၍ဘာ ၀မ္းနည္းစရာရွိသလဲ ၊ ယခုအခါ ဓမၼကၡႏၶာ ဘုရားေတြအမ်ားၾကီး ရွိေသး၏ ။ကံ ၊ ပါရမီရွိလွ်င္ ရလိမ္႔မည္ဟူ၍သာ ေအးစက္စက္ေနၾကလွ်င္ အမ်ားၾကီးနစ္နာၾကလိမ္႔မည္ ။ စာမတက္လုိ႔ ဘာမတက္လုိ႔ လဲမလုပ္ၾကပါႏွင္႔ ၊ဆရာေကာင္းနွင္႔ေတြ႔လွ်င္ ရႏူိင္ပါသည္ ။ သုိ႔အတြက္ အုိလူမ်ားတုိ႔ ၊ ယခုအခါ ကံ ပါရမီကုိေမးရန္ မလုိပါ ။ ရွင္ဘုရင္သားျဖစ္ျပီးအိမ္ေ႔ရွမင္းသားသည္ ရွင္ဘုရင္ျဖစ္ရန္ ေဗဒင္ေမးဖုိ႔မလုိပါ ။မုတ္ဆိတ္ပ်ားစြဲသူသည္ တျခားသြားျပီးပ်ားဖြတ္ရန္မလုိ ၊ရန္သူ၀ုိင္းထားခံရသူသည္ ထြက္ေပါက္သိလ်က္နဲ႔ မထြက္ေသာ္ ၊ ကံပါရမီခ်ဖြယ္မလုိ ၊ အညစ္အေၾကးလူးသူသည္ ေရစင္ရွိလ်က္မေဆးေသာ္ေရ၌အျပစ္ဆုိဖြယ္ရာမလုိ ၊ မိမိကသာဖ်င္းလုိ႔ ၊ အ လုိ႔ န လုိ႔ ျဖစ္သည္ ။ အေသနည္းေသးတယ္လုိ႔သာ ဆုိဖြယ္ေကာင္းေတာ႔၏ ။ေၾကာက္ၾက ၊ လန္႔ၾက ၊ ထိတ္ၾက ၊ အုိလူမ်ားတုိ႔ ၊ သုိ႔အတြက္ တရားအားထုတ္ၾကပါကုန္ေလာ႔ ။ "
..... ဟူ၍ မဂ္ဥာဏ္ ဖုိလ္ဥာဏ္ရေၾကာင္းလမ္းျဖစ္သည္႔ ၀ိပႆနာတရားကုိ အားထုတ္ၾကရန္ အေရးတၾကီး တိုက္တြန္းေတာ္မူခဲ႔ပါသည္ ။
မဂ္ဥာဏ္ ၊ ဖုိလ္ဥာဏ္ရဖုိ႔ အားထုတ္ျခင္းမွာ ရလာေသာ လူ႔ဘ၀မွ အႏွစ္သာရထုတ္ျခင္းတစ္ခုပင္ ျဖစ္၏ ။ ထုိကဲ႔သုိ႔ အႏွစ္သာရထုတ္ခ်င္လာဖုိ႔ရန္ ေရွးဦးစြာ လူ႔ဘ၀တန္ဖုိး ၊ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္ရျခင္း၏ တန္ဖုိးတုိ႔ကုိ သိရန္လုိအပ္ပါသည္
Activists to attempt elections uprising
An activist network will attempt to spark a mass uprising against military rule in Burma on Sunday, the day of the country’s first elections in two decades, DVB has learned.
Moethee Zun, one of the leaders of the 1988 student uprising which was brutally put down by the army, said the People Action Committee (PAC) believed it could succeed where the ‘88 demonstrators failed. “We have no guns or bullets… but we have enough determination to end the dictatorship and restore democracy,” said Moethee Zun, one of the PAC’s seven leading members.
Sunday’s elections will not be free and free and will merely perpetuate the military regime’s rule, said the long-time activist and former deputy chairman of the influential All Burma Students’ Democratic Front (ABSDF). “Major parties such as the National League for Democracy and ethnic ceasefire groups have been purged from the political process… they are being besmirched by the regime’s propaganda machine.”
“Only the USDP [Union Solidarity and Development Party] is campaigning freely, using threats, bribes and violence,” he said. He accused the military of blocking the activities of democratic parties, preventing them from meeting in public and denying them the freedom to promote their policies in the media.
The PAC has a central committee of around 50 members, including ‘88 activists, MPs elected in the 1990 elections and ethnic leaders inside the country, said Moethee Zun. Each committee member has a network of activists within Burma ready to disrupt the polls, he said. The network would distribute leaflets and posters, make speeches, shout slogans, and attempt to start marches in crowded areas, he said.
The PAC has already started its activities. On Wednesday its members gave out leaflets in the Yuzana Plaza shopping mall. Tomorrow activists will campaign in 20 townships in Upper Burma, giving out t-shirts, urging the public not to support the election and demanding the release of political prisoners including Aung San Suu Kyi. Asked whether Suu Kyi would join the government if the uprising succeeded, Moethee Zun said his group had not held discussions with her.
But political analyst Aung Naing Oo, himself a former member of the ABSDF, was sceptical the group would succeed in its goals. “Democracy is a process…. Even if the opposition groups are able to kick out the military, democracy won’t come to Burma overnight,” he said.
In fact, the PAC was putting lives at risk by inviting a violent crackdown by the army, he said. “I have argued with opposition groups, especially people like Moethee Zun… that he is sending people to their deaths… They [the military] didn’t even spare the country’s most revered institution, the monks,” he said, referring to the 2007 Saffron Revolution, when the military brutally suppressed a mass uprising by Burma’s Buddhist clergy.
Asked if the PAC risked provoking violence in Burma, Moethee Zun’s reply was simple. “We are expecting that response,” he said. “We have no choice.”
Source: http://www.dvb.no/elections/activists-to-attempt-elections-uprising/12577
Wednesday, 3 November 2010
မႏၲေလးၿမဳိ႕မွ အိမ္တခ်ဳိ႕ကုိ ထူးကုမၸဏီ သိမ္းပုိက္
ေျပာင္းေရႊ႕ေပးခဲ့ရေသာ ေျမေနရာ
မႏၲေလးခရုိင္ ခ်မ္းေအးသာဇံၿမဳိ႕နယ္ ၆၇ လမ္း၊ ၂၉လမ္းႏွင့္ လမ္း၃၀ၾကား အထက(၁၆) အနီးရွိ အိမ္ေျခ ၂၀ ခန္႔ကုိ ေဒသအာဏာပုိင္မ်ားက အဓမၼေျပာင္းေရႊ႕ခုိင္းခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
"က်ေနာ့္ မိတ္ေဆြအိမ္လည္းပါသြားတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့လ ၂၇ ရက္ေန႔ကုိ ေနာက္ဆုံးထားၿပီး ေျပာင္းခုိင္းလုိက္တာ။ ဦးေတဇပိုင္ ထူးကုမၸဏီက အဲဒီေနရာကုိ ယူသြားတာပါ။ ဘာလုပ္မယ္ဆုိတာေတာ့ မသိရေသးဘူး"ဟု မႏၲေလးၿမဳိ႕ခံတဦးက ေျပာသည္။
ဖယ္ရွားေပးခဲ့ရေသာ အိမ္မ်ားသည္ ဂရမ္အမည္ေပါက္ရွိၿပီး အိမ္မ်ားျဖစ္ကာ ၊ ေျပာင္းေရႊ႕ေပးရျခင္းအတြက္ ေလ်ာ္ေၾကးတစုံတရာလည္း မရရွိခဲ့ေၾကာင္း မႏၱေလးၿမဳိ႕ခံက ဆုိသည္။
ၿပီးခဲ့သည့္လပုိင္းမ်ားအတြင္းကလည္း ကခ်င္ျပည္နယ္ ဟူးေကာင္းခ်ဳိင့္၀ွမ္းရွိ ေဒသခံမ်ား ပိုင္ဆုိင္ေသာ လယ္ယာေျမမ်ားကုိ ဦးေဌးျမင့္ပုိင္ ယုဇနကုမၸဏီက ေလ်ာ္ေၾကးတစုံတရာ မေပးဘဲ သိမ္းပုိက္ခဲ့သျဖင့္ ေဒသခံမ်ားက ကခ်င္ျပည္နယ္တရားရုံးတြင္ အမႈစြဲဆုိထားသည္။
ခ်မ္းေအးသာဇံၿမဳိ႕နယ္ရွိ အိမ္မ်ား ေျပာင္းေရႊ႕ခံရမႈႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ သတင္းအျပည့္အစုံကုိ ဧရာ၀တီက ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးသြားပါမည္။
ျပည္ေထာင္စုႀကီးမွ တိုင္းရင္းသားမ်ား အမွန္တကယ္ ခြဲထြက္ၾကမည္လား...
Attach File ျဖင့္ ေပးပို႔ထားပါသည္။
http://www.irrawaddyblog.com/2010/11/blog-post_8963.html
http://www.irrawaddyblog.com/2010/11/blog-post_8963.html
လူမဆန္မႈသတင္း
/ 11/01/2010 05:20:00 PM /
30-10-2010 ေန႕တြင္ ကေလဆုိးခီးမွာရွိေသာ နအဖစစ္သားမ်ားသည္ ရြာသူ/သား (၁၀)ေယာက္ကို ကေလဆိုးခီးမွ မုေဒးရြာအထိ ကားလမ္းမတစ္ေလွ်ာက္ကို အတင္း အဓမၼ ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းေစခဲ့သည္။
၇-၁၀-၂၀၁၀ ေန႕တြင္ နအဖစစ္တပ္ ခလရ(၆၀)မွ တပ္ရင္းမွဴးသည္ ပါ့တလာ့၊ ၀ါးလေတာ၊ ႏို႕ေဂၚ၊ အင္းနက္ေက်းရြာရွိ စပါးၾကိတ္စက္(ဟာလာ)စက္ပိုင္ရွင္တစ္ဦးလွ်င္
(5000)က်ပ္ေကာက္ခံၿပီး၊ စပါးၾကိတ္စက္(၁၀)လုံးစာအတြက္ (50000)က်ပ္ကို အတင္းအၾကပ္ ေကာက္ခံခဲ့သည္။
တစ္ဆက္တည္းမွာပင္ ရန္သူခလရ(၆၀)သည္၄င္းေဒသရွိ ရြာသူရြာသားမ်ားကို ကင္းေစာင့္ရန္အတြက္ လယ္တဲတစ္လုံးကိုလည္း ေဆာက္ခိုင္းၿပန္ပါသည္။
ထို႕ၿပင္ နံ႕သာကြင္းရွိေက်းရြာအုပ္စု(4)စု၊ ေက်ာက္ၾကီးမွေက်းရြာအုပ္စု(4)စု၊ မူးကေ၀ၚရွိ ေက်းရြာအုပ္စု(4)စု၊ စုစုေပါင္းေက်းရြာအုပ္စု(12)စုကို ၊ အိမ္ေထာင္တစ္စုလွ်င္ (12000) က်ပ္ၿဖင့္ စုစုေပါင္းေငြ (14400000)က်ပ္ကို 30-10-2010 ေန႕အေရာက္ ပို႕ေပးရမည္ဟု ညြန္ၾကားေကာက္ခံခဲ့ပါသည္။
17-10-2010ေန႕တြင္ နအဖ၏ စကခ(၆)လက္ေအာက္ခံ ၿဖစ္ေသာ ထဲထူ႕ေက်းရြာရွိ ခမ၇(၅၆၇)စစ္ေၾကာင္းသည္ မိမိတို႕စစ္စခန္းကို လုံၿခဳံစိတ္ခ်သည့္အထိ ၿပင္ဆင္ေနဆဲမွာပင္ စယဖ တပ္ၾကပ္ၾကီးမ်ဳိးမင္းဦးသည္ အၿပစ္မရွိအၿပစ္ရွာကာ ကိုေမာ္ခိုႏွင့္ ကိုတင္ေအာင္မိုးအား ပဒဲေကာရြာတြင္ေနစဥ္ KNU ႏွင့္ ဆက္သြယ္ခဲ့သည္ဟု စြပ္စြဲအေရးယူၿပီး အတင္းအဓမၼ ဒဏ္ေငြအၿဖစ္ (1000000)က်ပ္ ေဆာင္ခိုင္းေသာ္လည္း ၄င္းတို႕က (500000)က်ပ္သာ ေပးဆာင္ခဲ့သည္။
ထို႕ၿပင္ ထို႕ေန႔မွာပင္ ရန္သူ နအဖစစ္တပ္သည္ မူသယ္ရြာရွိ အမ်ဳိးသမီး(၂၆)ေယာက္ႏွင့္ အမ်ဳိးသား(၅၀)ေယာက္ကို ကားလမ္းမၾကီး၏ ေဘးဘီ၀ဲယာ ကိုက္(၅၀)ပတ္လည္ကို ခုတ္ထြင္ ရွင္းလင္းေစခဲ့သည္။
http://vansangva.com/vansangva-library/#6
30-10-2010 ေန႕တြင္ ကေလဆုိးခီးမွာရွိေသာ နအဖစစ္သားမ်ားသည္ ရြာသူ/သား (၁၀)ေယာက္ကို ကေလဆိုးခီးမွ မုေဒးရြာအထိ ကားလမ္းမတစ္ေလွ်ာက္ကို အတင္း အဓမၼ ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းေစခဲ့သည္။
၇-၁၀-၂၀၁၀ ေန႕တြင္ နအဖစစ္တပ္ ခလရ(၆၀)မွ တပ္ရင္းမွဴးသည္ ပါ့တလာ့၊ ၀ါးလေတာ၊ ႏို႕ေဂၚ၊ အင္းနက္ေက်းရြာရွိ စပါးၾကိတ္စက္(ဟာလာ)စက္ပိုင္ရွင္တစ္ဦးလွ်င္
(5000)က်ပ္ေကာက္ခံၿပီး၊ စပါးၾကိတ္စက္(၁၀)လုံးစာအတြက္ (50000)က်ပ္ကို အတင္းအၾကပ္ ေကာက္ခံခဲ့သည္။
တစ္ဆက္တည္းမွာပင္ ရန္သူခလရ(၆၀)သည္၄င္းေဒသရွိ ရြာသူရြာသားမ်ားကို ကင္းေစာင့္ရန္အတြက္ လယ္တဲတစ္လုံးကိုလည္း ေဆာက္ခိုင္းၿပန္ပါသည္။
ထို႕ၿပင္ နံ႕သာကြင္းရွိေက်းရြာအုပ္စု(4)စု၊ ေက်ာက္ၾကီးမွေက်းရြာအုပ္စု(4)စု၊ မူးကေ၀ၚရွိ ေက်းရြာအုပ္စု(4)စု၊ စုစုေပါင္းေက်းရြာအုပ္စု(12)စုကို ၊ အိမ္ေထာင္တစ္စုလွ်င္ (12000) က်ပ္ၿဖင့္ စုစုေပါင္းေငြ (14400000)က်ပ္ကို 30-10-2010 ေန႕အေရာက္ ပို႕ေပးရမည္ဟု ညြန္ၾကားေကာက္ခံခဲ့ပါသည္။
17-10-2010ေန႕တြင္ နအဖ၏ စကခ(၆)လက္ေအာက္ခံ ၿဖစ္ေသာ ထဲထူ႕ေက်းရြာရွိ ခမ၇(၅၆၇)စစ္ေၾကာင္းသည္ မိမိတို႕စစ္စခန္းကို လုံၿခဳံစိတ္ခ်သည့္အထိ ၿပင္ဆင္ေနဆဲမွာပင္ စယဖ တပ္ၾကပ္ၾကီးမ်ဳိးမင္းဦးသည္ အၿပစ္မရွိအၿပစ္ရွာကာ ကိုေမာ္ခိုႏွင့္ ကိုတင္ေအာင္မိုးအား ပဒဲေကာရြာတြင္ေနစဥ္ KNU ႏွင့္ ဆက္သြယ္ခဲ့သည္ဟု စြပ္စြဲအေရးယူၿပီး အတင္းအဓမၼ ဒဏ္ေငြအၿဖစ္ (1000000)က်ပ္ ေဆာင္ခိုင္းေသာ္လည္း ၄င္းတို႕က (500000)က်ပ္သာ ေပးဆာင္ခဲ့သည္။
ထို႕ၿပင္ ထို႕ေန႔မွာပင္ ရန္သူ နအဖစစ္တပ္သည္ မူသယ္ရြာရွိ အမ်ဳိးသမီး(၂၆)ေယာက္ႏွင့္ အမ်ဳိးသား(၅၀)ေယာက္ကို ကားလမ္းမၾကီး၏ ေဘးဘီ၀ဲယာ ကိုက္(၅၀)ပတ္လည္ကို ခုတ္ထြင္ ရွင္းလင္းေစခဲ့သည္။
http://vansangva.com/vansangva-library/#6
မဲမေပးေရး စာမ်ား ရဲက လိုက္သိမ္း
တနလၤာေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 01 ရက္ 2010 ခုႏွစ္ သိန္းေဇာ္ သတင္း - မဇၩိမသတင္းဌာန
ေရြးေကာက္ပဲြ မဲမေပးေရး လႈံ႔ေဆာ္ေသာ လက္ကမ္း စာေစာင္မ်ားအား အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ လူငယ္မ်ားက ရန္ကုန္တိုင္း ေတာင္ဒဂုံၿမိဳ႕၌ ယေန႔နံနက္ ျဖန္႔ေဝခဲ့ရာ ရဲက သိမ္းဆည္းေၾကာင္း လႈံ႔ေဆာ္သူမ်ားက ေျပာသည္။
’’စာရြက္ေတြကုိ ျပည္သူေတြက ေတာင္းတဲ့အခါ ေပးတယ္။ ျဖန္႔တဲ့စာရြက္ေတြကုိ ရဲေတြက လုိက္သိမ္းတယ္။ ဒီေန႔ ျဖစ္တဲ့ေနရာေတြ ကေတာ့ ေတာင္ဒဂုံ ၂ဝ ရပ္ကြက္၊ ေနာက္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေကြ႔မွာ တခါ။ စုစုေပါင္း ေတာင္ဒဂုံမွာ ႏွစ္ခါ ျဖစ္တယ္’’ ဟု ေတာင္ဒဂုံ NLD လူငယ္အဖဲြ႔ တဲြဖက္အတြင္းေရးမႉး ကုိညီညီက မဇၥ်ိမကုိ ေျပာသည္။
ေတာင္ဒဂံု ရဲစခန္းမွရဲမ်ား၊ ၿမိဳ႕နယ္ေကာင္စီဝင္ စုစုေပါင္း ၄ဝ ေက်ာ္က စာျဖန္႔သူ ေတာင္ဒဂံု NLD လူငယ္ ၃ဝ ခန္႔ေနာက္မွ လိုက္ပါလာကာ လက္ခံရယူသူမ်ားထံမွ ျပန္လည္သိမ္းျခင္း ျဖစ္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဓာတ္ပံုပါ A4 side ၃ ေခါက္ခ်ဳိးအရြယ္ လက္ကမ္းစာေစာင္တြင္ ေရွ႕စာမ်က္ႏွာ၌ ’’ ေရြးေကာက္မႈဆုိင္ရာ အခြင့္အေရးဆုိသည္မွာ မဲေပးျခင္းမျပဳဘဲ ေနႏိုင္ေသာ အခြင့္အေရး’’ ဟူ၍ အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆုိထားသည္။
အတြင္းစာမ်က္ႏွာ၌ ’’အတင္းအက်ပ္ ၿခိမ္းေျခာက္မဲေပးခုိင္းသူသည္သာ ေရြးေကာက္ပဲြဆုိင္ရာ ျပစ္မႈက်ဳးလြန္သူ ျဖစ္သည္’’ ဟု စာပုိဒ္ငယ္ျဖင့္ ေဖာ္ျပထားသည္။
တားဆီးမႈမ်ား ၾကံဳေတြ႔ရေသာ္လည္း ေနာက္ရက္မ်ားတြင္ ၎တို႔၏ လႈံ႔ေဆာ္စာ ျဖန္႔ေဝမႈကို ဆက္လက္ျပဳလုပ္မည္ဟု ေတာင္ဒဂံု လူငယ္မ်ားက ဆုိသည္။
ေတာင္ဒဂံုကဲ့သို႔ပင္ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္၌လည္း မဲမေပးေရး လႈပ္ရွားမႈကို NLD လူငယ္မ်ားက ျပဳလုပ္ခဲ့ရာ ရဲက တားဆီးခဲ့ေသးသည္။
’’ရဲက မလုပ္ရဘူး တားထားလို႔ အိမ္တအိမ္မွာ ဝင္ေနတယ္တဲ့။ လြန္ခဲ့တဲ့ နာရီဝက္ေလာက္က ၾကားတယ္။ NLD လူငယ္ေတြ ပါတယ္၊ အျပင္က လူငယ္ေတြလည္း ပါတယ္’’ ဟု NLD ဗဟို သတင္းႏွင့္ ျပန္ၾကားေရးအဖဲြ႔ဝင္ ဦးဟန္သာျမင့္က ယေန႔ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ မြန္းလဲြ တနာရီခဲြတြင္ မဇၥ်ိမကုိ ေျပာသည္။
ယခုလ ၂၇ ရက္ေန႔တြင္ လိႈင္သာယာၿမိဳ႕နယ္ မီးခြက္ေစ်းလမ္းဆံု၌ ေဒၚစုပံုပါ တီရွပ္မ်ား ဝတ္ဆင္ၿပီး မဲမေပးေရး စာရြက္ေဝေနစဥ္ NLD ၿမိဳ႕နယ္စည္းမွ ဦးခ်စ္လြင္ကို ၅ ထိပ္ ရဲစခန္း၌ ၿမိဳ႕နယ္ ရဲသတင္းတပ္ဖြဲႏွင့္ စစ္ဖက္ဆိုင္ရာ လံုၿခံဳေရးက ေခၚယူေမးျမန္းခဲ့ေသးသည္။
“ေရြးေကာက္ပြဲကို ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီး လုပ္တာလားဆိုၿပီး ေျပာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ခင္ဗ်ားကို ဘာလုပ္လို႔ ရတယ္၊ ညာလုပ္လို႔ ရတယ္ဆိုၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္တယ္လို႔ ျပန္ေျပာျပလို႔ သိရတယ္” ဟု လိႈင္သာသာၿမိဳ႕နယ္ ၿမိဳ႕နယ္စည္း အဖြဲ႔ဝင္တဦးက မဇၩိမကို ေျပာသည္။
၂၇ ရက္ေန႔၌ပင္ လႈိင္သာယာၿမိဳ႕ ၁၉ ရပ္ကြက္အတြင္း NLD လူငယ္အဖြဲ႔ဝင္ ကိုေထြးေမာင္က ရပ္ကြက္အတြင္း မဲမေပးေရး စာရြက္မ်ား လိုက္ေဝစဥ္ စည္း႐ံုးေရးဆင္းေနသည့္ ၾကံ႕ခိုင္ေရး ပါတီဝင္စုမ်ားက တားျမစ္မႈမ်ား ျပဳခဲ့ေသးသည္။
http://kanyawpo.blogspot.com/2010/11/blog-post_01.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+KaNyawPo+%28Ka+Nyaw+Po%29
ေရြးေကာက္ပဲြ မဲမေပးေရး လႈံ႔ေဆာ္ေသာ လက္ကမ္း စာေစာင္မ်ားအား အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ လူငယ္မ်ားက ရန္ကုန္တိုင္း ေတာင္ဒဂုံၿမိဳ႕၌ ယေန႔နံနက္ ျဖန္႔ေဝခဲ့ရာ ရဲက သိမ္းဆည္းေၾကာင္း လႈံ႔ေဆာ္သူမ်ားက ေျပာသည္။
’’စာရြက္ေတြကုိ ျပည္သူေတြက ေတာင္းတဲ့အခါ ေပးတယ္။ ျဖန္႔တဲ့စာရြက္ေတြကုိ ရဲေတြက လုိက္သိမ္းတယ္။ ဒီေန႔ ျဖစ္တဲ့ေနရာေတြ ကေတာ့ ေတာင္ဒဂုံ ၂ဝ ရပ္ကြက္၊ ေနာက္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေကြ႔မွာ တခါ။ စုစုေပါင္း ေတာင္ဒဂုံမွာ ႏွစ္ခါ ျဖစ္တယ္’’ ဟု ေတာင္ဒဂုံ NLD လူငယ္အဖဲြ႔ တဲြဖက္အတြင္းေရးမႉး ကုိညီညီက မဇၥ်ိမကုိ ေျပာသည္။
ေတာင္ဒဂံု ရဲစခန္းမွရဲမ်ား၊ ၿမိဳ႕နယ္ေကာင္စီဝင္ စုစုေပါင္း ၄ဝ ေက်ာ္က စာျဖန္႔သူ ေတာင္ဒဂံု NLD လူငယ္ ၃ဝ ခန္႔ေနာက္မွ လိုက္ပါလာကာ လက္ခံရယူသူမ်ားထံမွ ျပန္လည္သိမ္းျခင္း ျဖစ္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဓာတ္ပံုပါ A4 side ၃ ေခါက္ခ်ဳိးအရြယ္ လက္ကမ္းစာေစာင္တြင္ ေရွ႕စာမ်က္ႏွာ၌ ’’ ေရြးေကာက္မႈဆုိင္ရာ အခြင့္အေရးဆုိသည္မွာ မဲေပးျခင္းမျပဳဘဲ ေနႏိုင္ေသာ အခြင့္အေရး’’ ဟူ၍ အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆုိထားသည္။
အတြင္းစာမ်က္ႏွာ၌ ’’အတင္းအက်ပ္ ၿခိမ္းေျခာက္မဲေပးခုိင္းသူသည္သာ ေရြးေကာက္ပဲြဆုိင္ရာ ျပစ္မႈက်ဳးလြန္သူ ျဖစ္သည္’’ ဟု စာပုိဒ္ငယ္ျဖင့္ ေဖာ္ျပထားသည္။
တားဆီးမႈမ်ား ၾကံဳေတြ႔ရေသာ္လည္း ေနာက္ရက္မ်ားတြင္ ၎တို႔၏ လႈံ႔ေဆာ္စာ ျဖန္႔ေဝမႈကို ဆက္လက္ျပဳလုပ္မည္ဟု ေတာင္ဒဂံု လူငယ္မ်ားက ဆုိသည္။
ေတာင္ဒဂံုကဲ့သို႔ပင္ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္၌လည္း မဲမေပးေရး လႈပ္ရွားမႈကို NLD လူငယ္မ်ားက ျပဳလုပ္ခဲ့ရာ ရဲက တားဆီးခဲ့ေသးသည္။
’’ရဲက မလုပ္ရဘူး တားထားလို႔ အိမ္တအိမ္မွာ ဝင္ေနတယ္တဲ့။ လြန္ခဲ့တဲ့ နာရီဝက္ေလာက္က ၾကားတယ္။ NLD လူငယ္ေတြ ပါတယ္၊ အျပင္က လူငယ္ေတြလည္း ပါတယ္’’ ဟု NLD ဗဟို သတင္းႏွင့္ ျပန္ၾကားေရးအဖဲြ႔ဝင္ ဦးဟန္သာျမင့္က ယေန႔ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ မြန္းလဲြ တနာရီခဲြတြင္ မဇၥ်ိမကုိ ေျပာသည္။
ယခုလ ၂၇ ရက္ေန႔တြင္ လိႈင္သာယာၿမိဳ႕နယ္ မီးခြက္ေစ်းလမ္းဆံု၌ ေဒၚစုပံုပါ တီရွပ္မ်ား ဝတ္ဆင္ၿပီး မဲမေပးေရး စာရြက္ေဝေနစဥ္ NLD ၿမိဳ႕နယ္စည္းမွ ဦးခ်စ္လြင္ကို ၅ ထိပ္ ရဲစခန္း၌ ၿမိဳ႕နယ္ ရဲသတင္းတပ္ဖြဲႏွင့္ စစ္ဖက္ဆိုင္ရာ လံုၿခံဳေရးက ေခၚယူေမးျမန္းခဲ့ေသးသည္။
“ေရြးေကာက္ပြဲကို ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီး လုပ္တာလားဆိုၿပီး ေျပာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ခင္ဗ်ားကို ဘာလုပ္လို႔ ရတယ္၊ ညာလုပ္လို႔ ရတယ္ဆိုၿပီး ၿခိမ္းေျခာက္တယ္လို႔ ျပန္ေျပာျပလို႔ သိရတယ္” ဟု လိႈင္သာသာၿမိဳ႕နယ္ ၿမိဳ႕နယ္စည္း အဖြဲ႔ဝင္တဦးက မဇၩိမကို ေျပာသည္။
၂၇ ရက္ေန႔၌ပင္ လႈိင္သာယာၿမိဳ႕ ၁၉ ရပ္ကြက္အတြင္း NLD လူငယ္အဖြဲ႔ဝင္ ကိုေထြးေမာင္က ရပ္ကြက္အတြင္း မဲမေပးေရး စာရြက္မ်ား လိုက္ေဝစဥ္ စည္း႐ံုးေရးဆင္းေနသည့္ ၾကံ႕ခိုင္ေရး ပါတီဝင္စုမ်ားက တားျမစ္မႈမ်ား ျပဳခဲ့ေသးသည္။
http://kanyawpo.blogspot.com/2010/11/blog-post_01.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+KaNyawPo+%28Ka+Nyaw+Po%29
ႀကိဳတင္မဲ ထည့္မည့္ အစုိးရ၀န္ထမ္းေတြ အၾကပ္ရုိက္
တနလၤာေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 01 ရက္ 2010 ခုႏွစ္ ခုိႏူမ္းထုန္သတင္း သတင္း - ခုိႏူမ္းထုန္ သတင္းဌာန
ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ႀကိဳတင္မဲ ေပးရမည့္ အစုိးရ၀န္ထမ္းမ်ား ကုိယ္ႀကိဳက္သည့္ ပါတီကုိ မဲမထည့္ရဲေတာ့ေၾကာင္း ဖလမ္းၿမိဳ႕နယ္၊ ရိဒ္ေခၚဒါရ္ ၿမိဳ႕သစ္ရွိ အစုိးရ၀န္ထမ္း တဦးက ေျပာသည္။
“လွဴိ႕၀ွက္မဲ မဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ မည္သူက ဘယ္ပါတီကုိ ထည့္တယ္ ဆုိတာ မဲရုံးတာ၀န္က်ေတြက သိထားရမယ္ေလ” ဟု ေဒသခံ တဦးက ေျပာသည္။
ေရြးေကာက္ပြဲ ကာလအတြင္း မဲရုံေစာင့္အျဖစ္ နယ္မ်ားတြင္ တာ၀န္ေပးခံၾကရသည့္ ၿမိဳ႕ေပၚမွ အစုိးရ၀န္ထမ္းမ်ားသည္ နယ္မဆင္းခင္ ၾကိဳတင္မဲေပးရမည္ ျဖစ္ၿပီး ယင္း ႀကိဳတင္ မဲေပးရာတြင္ ကုိယ္ထည့္ခ်င္သည့္ ပါတီကုိ ႏႈတ္ျဖင့္ ေျပာရမွာ ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ ယခုကဲ့သုိ႔ အၾကပ္ရုိက္ေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
“က်ေတာ္တုိ႔က နယ္မွာ တာ၀န္က်မယ္ဆုိေတာ့ နယ္မဆင္းခင္ ႀကိဳတင္မဲ ထည့္ရမယ္၊ မဲျပားက မေရာက္ေသးဘူး၊ ဘယ္ပါတီကုိ မဲထည့္မည္ ဆုိတာကုိ ႏႈတ္ျဖင့္ ေျပာသြားၾကမွာ၊ အဲဒါကုိ သက္ဆုိင္ရာက မဲျပားမွာ ျခစ္ေပးမွာ ျဖစ္တယ္” ဟု အဆုိပါ ၀န္ထမ္းက ေျပာသည္။
ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္သည္ မဲပုံး၊ ႀကိဳတင္မဲေပးစာရင္းမ်ားကုိသာ နယ္သုိ႔ ပုိ႔ႏုိင္ေသးေၾကာင္း မဲျပားမ်ား ယခုထိ နယ္စြန္နယ္ဖ်ားသုိ႔ မေရာက္ေသးေၾကာင္း သိရသည္။
“လူထုကေတာ့ အေၾကာင္း မဟုတ္ဘူး၊ က်ေတာ္တုိ႔ ၀န္ထမ္းေတြက ကုိယ္ႀကိဳက္တဲ့ ပါတီကုိ မဲေပးဘုိ႔ ခက္ေနတယ္” ဟု ေက်ာင္းဆရာ တဦးက ေျပာသည္။
အဆုိပါ ႀကိတင္မဲ စာရင္းတြင္ ႀကိဳတင္မဲ ေပးသူအမည္၊ အဘမည္၊ မွတ္ပုံတင္ နံပါတ္ကုိသာ ေရးရမည္ ျဖစ္သည္။
“အခုေနအတုိင္းဆုိယင္ ႀကိဳတင္မဲ့ ထည့္မယ့္ ၀န္ထမ္းေတြက ယူအက္စ္ဒီပီပါတီကုိပဲ ထည့္ခ်င္တယ္လုိ႔ ေျပာၾကေတာ့မွာဲ” ဟု ရယက အဖြဲ႔၀င္ တဦးက ေျပာသည္။
ေအာက္တုိဘာ ေနာက္ဆုံးပတ္တြင္ ရိဒ္ေခၚဒါရ္သုိ႔ ယူအက္စ္ဒီပီပါတီႏွင့္ ခ်င္းတုိးတက္ေရးပါတီတုိ႔ စည္းရုံးေဟာေျပာၾကရာတြင္ ယူအက္စ္ဒီပီသုိ႔ လူ ၃၀ ခန္႔၊ ခ်င္းတုိးတက္ေရးပါတီသုိ႔ လူ ၁၀၀ ခန္႔ တက္ေရာက္ေၾကာင္း သိရသည္။
http://burmese.bnionline.net/news/mizzima/5577-2010-11-01-08-54-18.html
ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ႀကိဳတင္မဲ ေပးရမည့္ အစုိးရ၀န္ထမ္းမ်ား ကုိယ္ႀကိဳက္သည့္ ပါတီကုိ မဲမထည့္ရဲေတာ့ေၾကာင္း ဖလမ္းၿမိဳ႕နယ္၊ ရိဒ္ေခၚဒါရ္ ၿမိဳ႕သစ္ရွိ အစုိးရ၀န္ထမ္း တဦးက ေျပာသည္။
“လွဴိ႕၀ွက္မဲ မဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ မည္သူက ဘယ္ပါတီကုိ ထည့္တယ္ ဆုိတာ မဲရုံးတာ၀န္က်ေတြက သိထားရမယ္ေလ” ဟု ေဒသခံ တဦးက ေျပာသည္။
ေရြးေကာက္ပြဲ ကာလအတြင္း မဲရုံေစာင့္အျဖစ္ နယ္မ်ားတြင္ တာ၀န္ေပးခံၾကရသည့္ ၿမိဳ႕ေပၚမွ အစုိးရ၀န္ထမ္းမ်ားသည္ နယ္မဆင္းခင္ ၾကိဳတင္မဲေပးရမည္ ျဖစ္ၿပီး ယင္း ႀကိဳတင္ မဲေပးရာတြင္ ကုိယ္ထည့္ခ်င္သည့္ ပါတီကုိ ႏႈတ္ျဖင့္ ေျပာရမွာ ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ ယခုကဲ့သုိ႔ အၾကပ္ရုိက္ေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
“က်ေတာ္တုိ႔က နယ္မွာ တာ၀န္က်မယ္ဆုိေတာ့ နယ္မဆင္းခင္ ႀကိဳတင္မဲ ထည့္ရမယ္၊ မဲျပားက မေရာက္ေသးဘူး၊ ဘယ္ပါတီကုိ မဲထည့္မည္ ဆုိတာကုိ ႏႈတ္ျဖင့္ ေျပာသြားၾကမွာ၊ အဲဒါကုိ သက္ဆုိင္ရာက မဲျပားမွာ ျခစ္ေပးမွာ ျဖစ္တယ္” ဟု အဆုိပါ ၀န္ထမ္းက ေျပာသည္။
ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္သည္ မဲပုံး၊ ႀကိဳတင္မဲေပးစာရင္းမ်ားကုိသာ နယ္သုိ႔ ပုိ႔ႏုိင္ေသးေၾကာင္း မဲျပားမ်ား ယခုထိ နယ္စြန္နယ္ဖ်ားသုိ႔ မေရာက္ေသးေၾကာင္း သိရသည္။
“လူထုကေတာ့ အေၾကာင္း မဟုတ္ဘူး၊ က်ေတာ္တုိ႔ ၀န္ထမ္းေတြက ကုိယ္ႀကိဳက္တဲ့ ပါတီကုိ မဲေပးဘုိ႔ ခက္ေနတယ္” ဟု ေက်ာင္းဆရာ တဦးက ေျပာသည္။
အဆုိပါ ႀကိတင္မဲ စာရင္းတြင္ ႀကိဳတင္မဲ ေပးသူအမည္၊ အဘမည္၊ မွတ္ပုံတင္ နံပါတ္ကုိသာ ေရးရမည္ ျဖစ္သည္။
“အခုေနအတုိင္းဆုိယင္ ႀကိဳတင္မဲ့ ထည့္မယ့္ ၀န္ထမ္းေတြက ယူအက္စ္ဒီပီပါတီကုိပဲ ထည့္ခ်င္တယ္လုိ႔ ေျပာၾကေတာ့မွာဲ” ဟု ရယက အဖြဲ႔၀င္ တဦးက ေျပာသည္။
ေအာက္တုိဘာ ေနာက္ဆုံးပတ္တြင္ ရိဒ္ေခၚဒါရ္သုိ႔ ယူအက္စ္ဒီပီပါတီႏွင့္ ခ်င္းတုိးတက္ေရးပါတီတုိ႔ စည္းရုံးေဟာေျပာၾကရာတြင္ ယူအက္စ္ဒီပီသုိ႔ လူ ၃၀ ခန္႔၊ ခ်င္းတုိးတက္ေရးပါတီသုိ႔ လူ ၁၀၀ ခန္႔ တက္ေရာက္ေၾကာင္း သိရသည္။
http://burmese.bnionline.net/news/mizzima/5577-2010-11-01-08-54-18.html
သွ်မ္း/ေျမာက္ ရပ္မိရပ္ဖ အမ်ားစု ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးပါတီကုိ မဲေပးရန္ အလားအလာ အလြန္နည္း
တနလၤာေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 01 ရက္ 2010 ခုႏွစ္ သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္ သတင္း - သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္သတင္း
သွ်မ္းျပည္ေျမာက္ပုိင္း လားရႈိး၊ နမၼတူ၊ သီေပါၿမိဳ႕နယ္မ်ားရွိ ရပ္မိရပ္ဖ တခ်ဳိ႕ႏွင့္ လူလတ္သက္ႀကီးပုိင္း အမ်ားစုမွာ ႀကံ႕ဖြံ႔ပါတီကုိ လုံး၀မဲေပးမည္ မဟုတ္ဟု စံုစမ္းသိရွိရပါသည္။
“အကြ်တ္ကာလမွာ သွ်မ္းထံုးစံအရ သွ်မ္းလူမ်ဳိးေတြက ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းေတြကုိ လိုက္လံကန္ေတာ့ၾကတယ္၊ အဲဒီခရီးစဥ္က တဆင့္ စစ္တမ္း လိုက္ေကာက္ၾကည့္တာေလ။ လားရႈိး၊ နမ့္တူ၊ သီေပါ ၃ ၿမိဳ႕နယ္အတြင္း က်ားျဖဴပါတီကုိဘဲ မဲေပးဘုိ႔ ဆုံးျဖတ္ ထားၾကသူေတြ ရာႏႈန္း ျပည့္နီးပါးဘဲ။ ျခေသၤ့ဆုိရင္ေတာ့ ေခါင္းခါတယ္” ဟု လားရႈိးမွ တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းသားတဦးက ေျပာသည္။
လားရွုိးၿမိဳ႕နယ္၊ နမ့္တူၿမိဳ႕နယ္၊ သီေပါၿမိဳ႕နယ္မ်ား အတြင္းရွိ အီႏုိင္း၊ မန္႔စံ၊ မိန္းမု၊ ပန္လုံ၊ တာ့ေတ့၊ ပန္ေန၊ နမ့္ဟူးႏြဲ႔၊ ကန္႔ေမာ္၊ စဥ့္အင္၊ နားနန္း၊ ဟန္နား၊ ဟိန္းေလာန္႔၊ ေနာင္ဟုိင္း၊ ေနာင္ေမာန္၊ ေခးနင္းမ္၊ နမ့္ခုိက္၊ နားမေခၚ အုပ္စုႏွင့္ ေက်းရြာမ်ားရွိ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း မ်ားသို႔ ၀ါကြ်တ္ကန္ေတာ့ပြဲ လွည့္လည္ခဲ့ၾကစဥ္ ေဒသခံမ်ားအား ေမးျမန္းစစ္တမ္း ေကာက္ယူခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါသည္။
ရပ္မိရပ္ဖမ်ား ေထာက္ခံသည္ဟု ဆုိေသာ က်ားျဖဴပါတီ၏ စည္းရုံးေရး လက္ကမ္းစာေစာင္ကဲ့သို႔ ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးပါတီ၏ လားရွုိး ၿမိဳ႕နယ္ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္အမတ္ေလာင္း ေဒါက္တာ စုိင္းေမာက္ခမ္းကလည္း သွ်မ္းဘာသာ ကဗ်ာလကၤာ ေရးစပ္၍ စည္းရုံးေရး စာေစာင္ ထုတ္ေ၀ စည္းရံုးေရးဆင္းခဲ့သည္ဟု သိရွိရသည္။
“ေဒါက္တာ စုိင္းေမာက္ခမ္းက လားရွဳိးမွာ ၿပိဳင္ေတာ့၊ ႀကံ႕ဖြံ႔အတြက္ အလားအလာ မေကာင္းဘူး။ တျခားေနရာ သြားၿပိဳင္ရင္ ေတာင္သူအတြက္ ေထာက္ခံမႈ ရခ်င္ရဦးမွာ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ လားရႈိးမွာက ေဒသခံသွ်မ္းေတြက က်ားျဖဴကိုဘဲ ေထာက္ခံတယ္။ လူဦးေရ အမ်ားဆံုး ရွိတဲ့ ကိုးကန္႔တရုတ္ေတြကလဲ ကိုးကန္႔ပါတီကိုဘဲ ေထာက္ခံတယ္” ဟု လားရႈိးၿမိဳ႕ခံ ရပ္မိရပ္ဖ တဦးက ေျပာပါသည္။
မည္သို႔ပင္ဆိုေစ လားရွဳိးညၿမိဳ႕တြင္ ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးပါတီအတြက္ စည္းရုံးေရးမဲဆြယ္ေပးေသာ ကုိးကန္႔ပါတီ KDUP မွာ ကိုးကန္႔ တရုတ္ လူဦးေရအရ ေထာက္ခံမႈ အမ်ားဆံုး ရသည့္ ပါတီဟု ၎က ဆက္၍ ေျပာျပပါသည္။
http://burmese.bnionline.net/news/khonumthung/5578-2010-11-01-12-15-10.html
သွ်မ္းျပည္ေျမာက္ပုိင္း လားရႈိး၊ နမၼတူ၊ သီေပါၿမိဳ႕နယ္မ်ားရွိ ရပ္မိရပ္ဖ တခ်ဳိ႕ႏွင့္ လူလတ္သက္ႀကီးပုိင္း အမ်ားစုမွာ ႀကံ႕ဖြံ႔ပါတီကုိ လုံး၀မဲေပးမည္ မဟုတ္ဟု စံုစမ္းသိရွိရပါသည္။
“အကြ်တ္ကာလမွာ သွ်မ္းထံုးစံအရ သွ်မ္းလူမ်ဳိးေတြက ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းေတြကုိ လိုက္လံကန္ေတာ့ၾကတယ္၊ အဲဒီခရီးစဥ္က တဆင့္ စစ္တမ္း လိုက္ေကာက္ၾကည့္တာေလ။ လားရႈိး၊ နမ့္တူ၊ သီေပါ ၃ ၿမိဳ႕နယ္အတြင္း က်ားျဖဴပါတီကုိဘဲ မဲေပးဘုိ႔ ဆုံးျဖတ္ ထားၾကသူေတြ ရာႏႈန္း ျပည့္နီးပါးဘဲ။ ျခေသၤ့ဆုိရင္ေတာ့ ေခါင္းခါတယ္” ဟု လားရႈိးမွ တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းသားတဦးက ေျပာသည္။
လားရွုိးၿမိဳ႕နယ္၊ နမ့္တူၿမိဳ႕နယ္၊ သီေပါၿမိဳ႕နယ္မ်ား အတြင္းရွိ အီႏုိင္း၊ မန္႔စံ၊ မိန္းမု၊ ပန္လုံ၊ တာ့ေတ့၊ ပန္ေန၊ နမ့္ဟူးႏြဲ႔၊ ကန္႔ေမာ္၊ စဥ့္အင္၊ နားနန္း၊ ဟန္နား၊ ဟိန္းေလာန္႔၊ ေနာင္ဟုိင္း၊ ေနာင္ေမာန္၊ ေခးနင္းမ္၊ နမ့္ခုိက္၊ နားမေခၚ အုပ္စုႏွင့္ ေက်းရြာမ်ားရွိ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း မ်ားသို႔ ၀ါကြ်တ္ကန္ေတာ့ပြဲ လွည့္လည္ခဲ့ၾကစဥ္ ေဒသခံမ်ားအား ေမးျမန္းစစ္တမ္း ေကာက္ယူခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါသည္။
ရပ္မိရပ္ဖမ်ား ေထာက္ခံသည္ဟု ဆုိေသာ က်ားျဖဴပါတီ၏ စည္းရုံးေရး လက္ကမ္းစာေစာင္ကဲ့သို႔ ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးပါတီ၏ လားရွုိး ၿမိဳ႕နယ္ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္အမတ္ေလာင္း ေဒါက္တာ စုိင္းေမာက္ခမ္းကလည္း သွ်မ္းဘာသာ ကဗ်ာလကၤာ ေရးစပ္၍ စည္းရုံးေရး စာေစာင္ ထုတ္ေ၀ စည္းရံုးေရးဆင္းခဲ့သည္ဟု သိရွိရသည္။
“ေဒါက္တာ စုိင္းေမာက္ခမ္းက လားရွဳိးမွာ ၿပိဳင္ေတာ့၊ ႀကံ႕ဖြံ႔အတြက္ အလားအလာ မေကာင္းဘူး။ တျခားေနရာ သြားၿပိဳင္ရင္ ေတာင္သူအတြက္ ေထာက္ခံမႈ ရခ်င္ရဦးမွာ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ လားရႈိးမွာက ေဒသခံသွ်မ္းေတြက က်ားျဖဴကိုဘဲ ေထာက္ခံတယ္။ လူဦးေရ အမ်ားဆံုး ရွိတဲ့ ကိုးကန္႔တရုတ္ေတြကလဲ ကိုးကန္႔ပါတီကိုဘဲ ေထာက္ခံတယ္” ဟု လားရႈိးၿမိဳ႕ခံ ရပ္မိရပ္ဖ တဦးက ေျပာပါသည္။
မည္သို႔ပင္ဆိုေစ လားရွဳိးညၿမိဳ႕တြင္ ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးပါတီအတြက္ စည္းရုံးေရးမဲဆြယ္ေပးေသာ ကုိးကန္႔ပါတီ KDUP မွာ ကိုးကန္႔ တရုတ္ လူဦးေရအရ ေထာက္ခံမႈ အမ်ားဆံုး ရသည့္ ပါတီဟု ၎က ဆက္၍ ေျပာျပပါသည္။
http://burmese.bnionline.net/news/khonumthung/5578-2010-11-01-12-15-10.html
ညမထြက္ရ မာရွယ္ေလာအမိန္႔ လြိဳင္ေကာ္တြင္ ခ်မွတ္
တနလၤာေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 01 ရက္ 2010 ခုႏွစ္ ေဒလီထက္ သတင္း - ကႏၱာရ၀တီတုိင္း(မ္)
ကရင္နီျပည္ လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕တြင္ ယမန္ေန႔ညမွ စတင္၍ ညမထြက္ရ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အမိန္႔(မာရွယ္ေလာ) ခ်မွတ္ထားလိုက္ၿပီဟု လြိဳင္ေကာ္ေဒသခံမ်ားက ေျပာသည္။
“မေန႔က ၿမိဳ႕မရဲစခန္းက ဖုန္းဆက္လာတယ္။ ည ၈ နာရီခြဲၿပီဆိုရင္ အင္တာနက္ ဆုိင္ ပိတ္ရမယ္။ ၿပီးေတာ့ ၁၀ နာရီေနာက္ပိုင္းဆိုရင္ ဘယ္သူမွ အျပင္မထြက္ရ ဘူးလို႔ ဖုန္းဆက္လာတယ္ေလ။ ဆိုင္တုိင္းကို ဖုန္းဆက္ေျပာတယ္” ဟု လြိဳင္ေကာ္ ၿမိဳ႕မွ ဆိုင္ရွင္တဦးက ေျပာသည္။
ယခုကဲ့သို႔ မာရွယ္ေလာ ခ်ထားရျခင္းမွာ ေဖာက္ခြဲေရးသမားမ်ား ၀င္ေရာက္ လာျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု အေၾကာင္းျပထားၿပီး လိုက္နာမႈ မရွိပါက တစံုတရာ ျပဳလုပ္မည္ကိုေတာ့ ေျပာၾကားထားျခင္းမ်ား မရွိေသးေပ။
“ဟို႔အရင္တုန္းက အဲလိုသတ္မွတ္ထားတာ ရွိတယ္။ အဲဒါအျပင္ ထြက္ေတာ့ သူတို႔နဲ႔ တိုးတယ္ေလး။ သူတို႔က ခ်က္ခ်င္း ဖမ္းစစ္ၿပီးေတာ့ မာရွယ္ေလာ ထုတ္ထားတယ္။ ပစ္သတ္လို႔ ရတယ္ဆိုတာသိလာ၊ ဘာညာ ေျပာတယ္။ ၿပီးေတာ့ လြယ္အိတ္ေတြ၊ ဆိုင္ကယ္ေတြအားလံုး စစ္ေဆးတယ္” ဟု ယခင္က ကိုယ္ေတ႔ြႀကံဳခဲ့ဖူးသည့္ လြိဳင္ေကာ္ ေဒသခံ တဦးက ေျပာသည္။
ဆက္လက္ၿပီး ညမထြက္ရ မာရွယ္ေလာ ခ်မွတ္ထားသည့္အျပင္ ဧည့္စာရင္မ်ားကိုလည္း ညတုိင္း စစ္ေဆးျခင္း၊ ရဲမ်ားႏွင့္ စစ္တပ္မ်ား မွလည္း ညအခ်ိန္ ကင္းလွည့္ျခင္းမ်ား ရွိသည္ဟုလည္း ေျပာပါသည္။
ဖယ္ဒရယ္တုိင္းရင္းသား ေရးရာ၀န္ႀကီး ခြန္းမားကိုဘန္က “မာရွယ္ေလာ ခ်ထားတယ္ဆိုကတည္းက ပထမအခ်က္က လံုၿခံဳေရးကို ပိုၿပီးေတာ့ ခ်ထားမယ္။ အေၾကာင္းအရာက လာမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ သူတို႔ လုပ္ထားတာ ျဖစ္မွာေပါ့။ အဲဒါဆို ျပည္သူလူထုရဲ႕ စား၀တ္ေနေရးေတြ၊ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြ တက္လာမွာပဲ” ဟု သံုးသပ္ေျပာၾကားသြားပါသည္။
ညမထြက္ရအမိန္႔ မာရွယ္ေလာကို ယခုေလာေလာဆယ္ ကရင္နီျပည္လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ တေနရာတည္းသာ ခ်ထားေၾကာင္း သိရသည္။
http://burmese.bnionline.net/news/shan/5580-2010-11-01-12-37-26.html
ကရင္နီျပည္ လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕တြင္ ယမန္ေန႔ညမွ စတင္၍ ညမထြက္ရ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အမိန္႔(မာရွယ္ေလာ) ခ်မွတ္ထားလိုက္ၿပီဟု လြိဳင္ေကာ္ေဒသခံမ်ားက ေျပာသည္။
“မေန႔က ၿမိဳ႕မရဲစခန္းက ဖုန္းဆက္လာတယ္။ ည ၈ နာရီခြဲၿပီဆိုရင္ အင္တာနက္ ဆုိင္ ပိတ္ရမယ္။ ၿပီးေတာ့ ၁၀ နာရီေနာက္ပိုင္းဆိုရင္ ဘယ္သူမွ အျပင္မထြက္ရ ဘူးလို႔ ဖုန္းဆက္လာတယ္ေလ။ ဆိုင္တုိင္းကို ဖုန္းဆက္ေျပာတယ္” ဟု လြိဳင္ေကာ္ ၿမိဳ႕မွ ဆိုင္ရွင္တဦးက ေျပာသည္။
ယခုကဲ့သို႔ မာရွယ္ေလာ ခ်ထားရျခင္းမွာ ေဖာက္ခြဲေရးသမားမ်ား ၀င္ေရာက္ လာျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု အေၾကာင္းျပထားၿပီး လိုက္နာမႈ မရွိပါက တစံုတရာ ျပဳလုပ္မည္ကိုေတာ့ ေျပာၾကားထားျခင္းမ်ား မရွိေသးေပ။
“ဟို႔အရင္တုန္းက အဲလိုသတ္မွတ္ထားတာ ရွိတယ္။ အဲဒါအျပင္ ထြက္ေတာ့ သူတို႔နဲ႔ တိုးတယ္ေလး။ သူတို႔က ခ်က္ခ်င္း ဖမ္းစစ္ၿပီးေတာ့ မာရွယ္ေလာ ထုတ္ထားတယ္။ ပစ္သတ္လို႔ ရတယ္ဆိုတာသိလာ၊ ဘာညာ ေျပာတယ္။ ၿပီးေတာ့ လြယ္အိတ္ေတြ၊ ဆိုင္ကယ္ေတြအားလံုး စစ္ေဆးတယ္” ဟု ယခင္က ကိုယ္ေတ႔ြႀကံဳခဲ့ဖူးသည့္ လြိဳင္ေကာ္ ေဒသခံ တဦးက ေျပာသည္။
ဆက္လက္ၿပီး ညမထြက္ရ မာရွယ္ေလာ ခ်မွတ္ထားသည့္အျပင္ ဧည့္စာရင္မ်ားကိုလည္း ညတုိင္း စစ္ေဆးျခင္း၊ ရဲမ်ားႏွင့္ စစ္တပ္မ်ား မွလည္း ညအခ်ိန္ ကင္းလွည့္ျခင္းမ်ား ရွိသည္ဟုလည္း ေျပာပါသည္။
ဖယ္ဒရယ္တုိင္းရင္းသား ေရးရာ၀န္ႀကီး ခြန္းမားကိုဘန္က “မာရွယ္ေလာ ခ်ထားတယ္ဆိုကတည္းက ပထမအခ်က္က လံုၿခံဳေရးကို ပိုၿပီးေတာ့ ခ်ထားမယ္။ အေၾကာင္းအရာက လာမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ သူတို႔ လုပ္ထားတာ ျဖစ္မွာေပါ့။ အဲဒါဆို ျပည္သူလူထုရဲ႕ စား၀တ္ေနေရးေတြ၊ ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြ တက္လာမွာပဲ” ဟု သံုးသပ္ေျပာၾကားသြားပါသည္။
ညမထြက္ရအမိန္႔ မာရွယ္ေလာကို ယခုေလာေလာဆယ္ ကရင္နီျပည္လြိဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕ တေနရာတည္းသာ ခ်ထားေၾကာင္း သိရသည္။
http://burmese.bnionline.net/news/shan/5580-2010-11-01-12-37-26.html
ေရြးေကာက္ပဲြ မဲမေပးေရး NLD လူငယ္မ်ား ဆက္လက္လႈပ္ရွား
တနလၤာေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 01 ရက္ 2010 ခုႏွစ္ ေဇာ္ႀကီး သတင္း - သတင္းႏွင့္မီဒီယာကြန္ယက္
ယခုလ (၇) ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္မယ့္ ေရြးေကာက္ပဲြ ဥပေဒႏွင့္ ပတ္သက္၍ မဲမေပးေရး လက္ကမ္းစာေစာင္ ျဖန္႔ေ၀သည့္ လႈပ္ရွားမႈမ်ားကုိ NLD လူငယ္ အဖဲြ႔၀င္မ်ားက ဆက္လက္ ျပဳလုပ္ေနသည္။
အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္ NLD ပါတီေခါင္းေဆာင္ သံုးဦး ျဖစ္သည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဦးတင္ဦးႏွင့္ ဦး၀င္းတင္တုိ႔၏ ေရြးေကာက္ပဲြႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျပည္သူလူထုထံ ပန္ၾကားခ်က္မ်ားႏွင့္ ဓါတ္ပံုမ်ားကုိ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕ရွိ ၿမိဳ႕ေပၚရပ္ကြက္၊ ေက်းရြာမ်ား အတြင္း ယေန႔ ဆက္လက္ေ၀ငွခဲ့သည္ဟု လူငယ္တာ၀န္ခံ ကုိျမင့္ေမာင္က ယခုလုိ ေျပာသည္။
“အဓိကကေတာ့ Rights ေပါ့ေနာ္။ ေကာ္မရွင္ ဥပေဒရဲ႕ အခြင့္အေရးေတြကုိ အဓိက ထားထားပါတယ္။ အဲဒီမွာ မဲေပးခြင့္ ရွိသလုိ မဲမေပးပဲ ေနရင္လည္း ရတယ္ေပ့ါေနာ္။”
လြန္ခဲ့သည့္ ေအာက္တုိဘာလ ၃၀ ရက္ေန႔မွ စတင္၍ ယေန႔အထိ သံုးရက္ၾကာ ဆက္တုိက္ လႈပ္ရွားခဲ့ၿပီး ဓါတ္ပံုႏွင့္ လက္ကမ္းစာေစာင္ ၃၀၀၀ ေက်ာ္အား လူထုထံ ေ၀ငွခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
ယင္းကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ လက္ရွိ ႀကံ႕ခုိင္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီ၀င္ မဟုတ္ေသာ္လည္း ယခင္က အသင္း၀င္တဦး ျဖစ္ခဲ့ဖူးသူ ေကာ့ေသာင္း ၿမိဳ႕မွ လူငယ္တဦးက “သူတုိ႔ေတြ ဆုိင္ကယ္ စီးၿပီးေတာ့ အေရွ႕မွာက ဗုိလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ေဒၚစုပံုေတြနဲ႔ အေနာက္မွာက စာေတြနဲ႔ တီရွပ္ေတြ ၀တ္ၿပီးေတာ့ ဆုိင္ကယ္ေတြနဲ႔ သြားလာတာ ေတြ႔တယ္” ဟု ေျပာသည္။
ၿမိဳ႕ေပၚရွိ လူစည္ကားရာေနရာမ်ား အပါအ၀င္ ရပ္ကြက္အတြင္း လူငယ္အင္အား (၁၀)ေယာက္ ေက်ာ္ျဖင့္ အိမ္တုိင္းေစ့ ေ၀ငွခဲ့ရာ ျပည္ေထာင္စုႀကံ႕ခုိင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီ၀င္တုိ႔၏ ေနအိမ္ မ်ားပါမက်န္ လုိက္လံေ၀ငွခဲ့သည္ဟု ကုိျမင့္ေမာင္က ေျပာသည္။
“က်ေနာ္တုိ႔ မခဲြျခားေတာ့ဘူးခင္ဗ်။ သူတုိ႔ ဒီအေပၚမွာ လက္ခံသည္ျဖစ္ေစ၊ မခံသည္ျဖစ္ေစေပ့ါေနာ္ အကုန္လံုးကုိ ျပည္သူအေနနဲ႔ဘဲ ျမင္ၿပီးေတာ့ ေ၀သြားတာပါ။”
ယခု လႈပ္ရွားမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ အာဏာပုိင္မ်ားဖက္က တစံုတရာ ေျပာဆုိပိတ္ပင္မႈ မရွိေသာ္လည္း ဓါတ္ပံု လုိက္ရုိက္ေနသည့္အတြက္ အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ခဲ့ၿပီး လႈပ္ရွားမႈ ေအာင္ျမင္သည္ဟု ဆက္ေျပာသည္။
ရန္ကုန္ရွိ ၿမိဳ႕နယ္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ ပဲခူးၿမိဳ႕တုိ႔တြင္လည္း လြန္ခဲ့သည့္ ေအာက္တုိဘာလ (၃၀) ရက္ ေန႔မွ စ၍ အလားတူ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ား ရွိခဲ့ၿပီး အာဏာပုိင္တုိ႔ဖက္က လုိက္လံ ေႏွာင့္ယွက္မႈမ်ား ရွိခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
စစ္အစုိးရ၏ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအား အသက္သြင္းေပးမည့္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြအား သပိတ္ေမွာက္ရန္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ NLD ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ား ဦးေဆာင္၍ ႏုိင္ငံတ၀ွမ္း ရွင္းလင္းပဲြမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
http://burmese.bnionline.net/news/kantarawaddy/5579-2010-11-01-12-34-57.html
ယခုလ (၇) ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္မယ့္ ေရြးေကာက္ပဲြ ဥပေဒႏွင့္ ပတ္သက္၍ မဲမေပးေရး လက္ကမ္းစာေစာင္ ျဖန္႔ေ၀သည့္ လႈပ္ရွားမႈမ်ားကုိ NLD လူငယ္ အဖဲြ႔၀င္မ်ားက ဆက္လက္ ျပဳလုပ္ေနသည္။
အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္ NLD ပါတီေခါင္းေဆာင္ သံုးဦး ျဖစ္သည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၊ ဦးတင္ဦးႏွင့္ ဦး၀င္းတင္တုိ႔၏ ေရြးေကာက္ပဲြႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျပည္သူလူထုထံ ပန္ၾကားခ်က္မ်ားႏွင့္ ဓါတ္ပံုမ်ားကုိ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕ရွိ ၿမိဳ႕ေပၚရပ္ကြက္၊ ေက်းရြာမ်ား အတြင္း ယေန႔ ဆက္လက္ေ၀ငွခဲ့သည္ဟု လူငယ္တာ၀န္ခံ ကုိျမင့္ေမာင္က ယခုလုိ ေျပာသည္။
“အဓိကကေတာ့ Rights ေပါ့ေနာ္။ ေကာ္မရွင္ ဥပေဒရဲ႕ အခြင့္အေရးေတြကုိ အဓိက ထားထားပါတယ္။ အဲဒီမွာ မဲေပးခြင့္ ရွိသလုိ မဲမေပးပဲ ေနရင္လည္း ရတယ္ေပ့ါေနာ္။”
လြန္ခဲ့သည့္ ေအာက္တုိဘာလ ၃၀ ရက္ေန႔မွ စတင္၍ ယေန႔အထိ သံုးရက္ၾကာ ဆက္တုိက္ လႈပ္ရွားခဲ့ၿပီး ဓါတ္ပံုႏွင့္ လက္ကမ္းစာေစာင္ ၃၀၀၀ ေက်ာ္အား လူထုထံ ေ၀ငွခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
ယင္းကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ လက္ရွိ ႀကံ႕ခုိင္ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီ၀င္ မဟုတ္ေသာ္လည္း ယခင္က အသင္း၀င္တဦး ျဖစ္ခဲ့ဖူးသူ ေကာ့ေသာင္း ၿမိဳ႕မွ လူငယ္တဦးက “သူတုိ႔ေတြ ဆုိင္ကယ္ စီးၿပီးေတာ့ အေရွ႕မွာက ဗုိလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ေဒၚစုပံုေတြနဲ႔ အေနာက္မွာက စာေတြနဲ႔ တီရွပ္ေတြ ၀တ္ၿပီးေတာ့ ဆုိင္ကယ္ေတြနဲ႔ သြားလာတာ ေတြ႔တယ္” ဟု ေျပာသည္။
ၿမိဳ႕ေပၚရွိ လူစည္ကားရာေနရာမ်ား အပါအ၀င္ ရပ္ကြက္အတြင္း လူငယ္အင္အား (၁၀)ေယာက္ ေက်ာ္ျဖင့္ အိမ္တုိင္းေစ့ ေ၀ငွခဲ့ရာ ျပည္ေထာင္စုႀကံ႕ခုိင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီ၀င္တုိ႔၏ ေနအိမ္ မ်ားပါမက်န္ လုိက္လံေ၀ငွခဲ့သည္ဟု ကုိျမင့္ေမာင္က ေျပာသည္။
“က်ေနာ္တုိ႔ မခဲြျခားေတာ့ဘူးခင္ဗ်။ သူတုိ႔ ဒီအေပၚမွာ လက္ခံသည္ျဖစ္ေစ၊ မခံသည္ျဖစ္ေစေပ့ါေနာ္ အကုန္လံုးကုိ ျပည္သူအေနနဲ႔ဘဲ ျမင္ၿပီးေတာ့ ေ၀သြားတာပါ။”
ယခု လႈပ္ရွားမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ အာဏာပုိင္မ်ားဖက္က တစံုတရာ ေျပာဆုိပိတ္ပင္မႈ မရွိေသာ္လည္း ဓါတ္ပံု လုိက္ရုိက္ေနသည့္အတြက္ အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ခဲ့ၿပီး လႈပ္ရွားမႈ ေအာင္ျမင္သည္ဟု ဆက္ေျပာသည္။
ရန္ကုန္ရွိ ၿမိဳ႕နယ္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ ပဲခူးၿမိဳ႕တုိ႔တြင္လည္း လြန္ခဲ့သည့္ ေအာက္တုိဘာလ (၃၀) ရက္ ေန႔မွ စ၍ အလားတူ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ား ရွိခဲ့ၿပီး အာဏာပုိင္တုိ႔ဖက္က လုိက္လံ ေႏွာင့္ယွက္မႈမ်ား ရွိခဲ့သည္ဟု သိရသည္။
စစ္အစုိးရ၏ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖဲြ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအား အသက္သြင္းေပးမည့္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြအား သပိတ္ေမွာက္ရန္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ NLD ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ား ဦးေဆာင္၍ ႏုိင္ငံတ၀ွမ္း ရွင္းလင္းပဲြမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
http://burmese.bnionline.net/news/kantarawaddy/5579-2010-11-01-12-34-57.html
အမတ္ေလာင္းမ်ား ေလေဘးကူရန္ တိုက္တြန္း
တနလၤာေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 01 ရက္ 2010 ခုႏွစ္ မဇၥ်ိမသတင္းဌာန သတင္း - မဇၩိမသတင္းဌာန
ရခိုင္ျပည္နယ္ ဂီရိမုန္တိုင္းသင့္မ်ားကို ကူညီရန္ ရန္ကုန္တုိင္းရွိ တသီးပုဂၢလ အမတ္ေလာင္း ၈ ဦးက ၿမိဳ႕နယ္ ၃ ၿမိဳ႕နယ္၌ လက္ကိုင္ ပိုစတာမ်ား ကိုင္ေဆာင္လွည့္လည္ကာ ယမန္ေန႔တြင္ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
အင္းစိန္၊ လႈိင္ႏွင့္ ကမာရြတ္ ၿမိဳ႕နယ္တို႔တြင္ တသီးပုဂၢလ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အမတ္ေလာင္း ေဒါက္တာဖုန္းဝင္း (ကမာရြတ္)၊ ေဒၚယူဇာေမာ္ထြန္း (လႈိင္)၊ ဦးသိန္းႏိုင္ (သကၤန္းကၽြန္း)၊ ဦးဝင္းထိန္ဦး (ဗိုလ္တေထာင္)၊ ဦးတင္ဆန္း (တာေမြ)၊ ခရမ္းၿမိဳ႕နယ္ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္ အမတ္ေလာင္း မဲဆႏၵနယ္ (၁) ကိုေက်ာ္ေက်ာ္မင္း၊ မဲဆႏၵနယ္ (၆) ဦးစန္းျမင့္ႏွင့္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေလာင္း ဦးသိန္းတန္တို႔ ျဖစ္သည္။
“ဂီရိေလေဘးသင့္တဲ့ ျပည္သူေတြအတြက္ ရန္ကုန္က ျပည္သူေတြအေနနဲ႔ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ပါဝင္ကူညီၾကဖို႔ တိုက္တြန္းတာပါ။ က်မလည္း လႈိင္ၿမိဳ႕နယ္မွာ ျပည္သူေတြနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ထိေတြ႔ၿပီး မိတ္ဆက္တာလည္း လုပ္ပါတယ္’’ ဟု ေဒၚယူဇာေမာ္ထြန္းက ေျပာသည္။
လႉဒါန္းေရး လံႈ႔ေဆာ္ဆႏၵျပဳမႈကို အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္၌ အင္းစိန္ေစ်းေရွ႕မွစ၍ ေထာင္ဘူးဝေရွ႕အထိႏွင့္ မီးပြိဳင့္မ်ား၌ လွည့္လွည္ လမ္းေလွ်ာက္ကာ ျပသခဲ့ၾကသည္။ ယင္းလႈပ္ရွားမႈတြင္ အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္မွ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ (ျမန္မာ) ၏ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အမတ္ေလာင္း ဦးမိုးထြန္း (ခ) ဦးမိုးျမင့္ေအာင္လည္း ပါဝင္ခဲ့သည္။
“ အဲဒီလူ (ဦးမိုးထြန္း) ကို က်မတို႔ သိ္တယ္။ သူက ကိုယ္စားလွယ္ဆိုတာထက္ က်ဴရွင္ဆရာလို႔ပဲ သိတယ္။ အခု သူက ပါတီကဆိုေတာ့ တကယ္ဆိုရင္ မဲဆြယ္ရမွာေလ။ အခု သူက ေလေဘးသင့္သူေတြအတြက္ အလႉခံေနတာ ေတြ႔တယ္။ အံ့ၾသစရာပဲ’’ ဟု အင္းစိန္ေစ်းမွ ေစ်းသည္တဦးက ေျပာသည္။
ေဒါက္တာဖုန္းဝင္းႏွင့္ ေဒၚယူဇာေမာ္ထြန္းသည္ မဂၤလာျမန္မာ နာဂစ္ကယ္ဆယ္ေရးႏွင့္ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို ၂ဝဝ၈ ခု ေမလေနာက္ပိုင္း ဧရာဝတီတိုင္း ဖ်ာပံုၿမိဳ႕နယ္၌ အေျခစိုက္ကာ လႈပ္ရွားခဲ့သည့္ ဇနီးေမာင္ႏွံ ျဖစ္သည္။
“ရခိုင္မွာ အဖြဲ႔ေလးဖြဲ႔ခြဲၿပီးေတာ့ ကယ္ဆယ္ေရးေတြကို ေဆာင္ရြက္ဖို႔ လႊတ္ထားပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာ လုပ္တဲ့ ေလေဘးအတြက္ လႉႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ လႈံ႔ေဆာ္မႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေလေဘး ကယ္ဆယ္ေရး လႉခ်င္သူေတြကို က်မတို႔နဲ႔ ဆက္သြယ္ၿပီးေတာ့ လႉႏိုင္တယ္လို႔ အသိေပးလိုက္ပါတယ္’’ ဟု ေဒၚယူဇာေမာ္ထြန္းက ေျပာသည္။
တသီးပုဂၢလိက အမတ္ေလာင္း ၈ ဦးသည္ ဦးသုေဝ ေခါင္းေဆာင္ေသာ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ (ျမန္မာ) ႏွင့္ ပူးေပါင္းလက္တြဲရန္ ရန္ကုန္တိုင္း ဗဟန္းၿမိဳ႕ ေရႊဂံုတိိုင္တာဝါ၌ ၿပီးခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာ ၁၁ ရက္ေန႔တြင္ နားလည္မႈ လက္မွတ္ ေရးထိုးခဲ့သူမ်ား ျဖစ္သည္။
http://burmese.bnionline.net/news/nmg/5581---nld--.html
ရခိုင္ျပည္နယ္ ဂီရိမုန္တိုင္းသင့္မ်ားကို ကူညီရန္ ရန္ကုန္တုိင္းရွိ တသီးပုဂၢလ အမတ္ေလာင္း ၈ ဦးက ၿမိဳ႕နယ္ ၃ ၿမိဳ႕နယ္၌ လက္ကိုင္ ပိုစတာမ်ား ကိုင္ေဆာင္လွည့္လည္ကာ ယမန္ေန႔တြင္ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
အင္းစိန္၊ လႈိင္ႏွင့္ ကမာရြတ္ ၿမိဳ႕နယ္တို႔တြင္ တသီးပုဂၢလ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အမတ္ေလာင္း ေဒါက္တာဖုန္းဝင္း (ကမာရြတ္)၊ ေဒၚယူဇာေမာ္ထြန္း (လႈိင္)၊ ဦးသိန္းႏိုင္ (သကၤန္းကၽြန္း)၊ ဦးဝင္းထိန္ဦး (ဗိုလ္တေထာင္)၊ ဦးတင္ဆန္း (တာေမြ)၊ ခရမ္းၿမိဳ႕နယ္ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္ အမတ္ေလာင္း မဲဆႏၵနယ္ (၁) ကိုေက်ာ္ေက်ာ္မင္း၊ မဲဆႏၵနယ္ (၆) ဦးစန္းျမင့္ႏွင့္ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေလာင္း ဦးသိန္းတန္တို႔ ျဖစ္သည္။
“ဂီရိေလေဘးသင့္တဲ့ ျပည္သူေတြအတြက္ ရန္ကုန္က ျပည္သူေတြအေနနဲ႔ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ပါဝင္ကူညီၾကဖို႔ တိုက္တြန္းတာပါ။ က်မလည္း လႈိင္ၿမိဳ႕နယ္မွာ ျပည္သူေတြနဲ႔ တိုက္႐ိုက္ထိေတြ႔ၿပီး မိတ္ဆက္တာလည္း လုပ္ပါတယ္’’ ဟု ေဒၚယူဇာေမာ္ထြန္းက ေျပာသည္။
လႉဒါန္းေရး လံႈ႔ေဆာ္ဆႏၵျပဳမႈကို အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္၌ အင္းစိန္ေစ်းေရွ႕မွစ၍ ေထာင္ဘူးဝေရွ႕အထိႏွင့္ မီးပြိဳင့္မ်ား၌ လွည့္လွည္ လမ္းေလွ်ာက္ကာ ျပသခဲ့ၾကသည္။ ယင္းလႈပ္ရွားမႈတြင္ အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္မွ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ (ျမန္မာ) ၏ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အမတ္ေလာင္း ဦးမိုးထြန္း (ခ) ဦးမိုးျမင့္ေအာင္လည္း ပါဝင္ခဲ့သည္။
“ အဲဒီလူ (ဦးမိုးထြန္း) ကို က်မတို႔ သိ္တယ္။ သူက ကိုယ္စားလွယ္ဆိုတာထက္ က်ဴရွင္ဆရာလို႔ပဲ သိတယ္။ အခု သူက ပါတီကဆိုေတာ့ တကယ္ဆိုရင္ မဲဆြယ္ရမွာေလ။ အခု သူက ေလေဘးသင့္သူေတြအတြက္ အလႉခံေနတာ ေတြ႔တယ္။ အံ့ၾသစရာပဲ’’ ဟု အင္းစိန္ေစ်းမွ ေစ်းသည္တဦးက ေျပာသည္။
ေဒါက္တာဖုန္းဝင္းႏွင့္ ေဒၚယူဇာေမာ္ထြန္းသည္ မဂၤလာျမန္မာ နာဂစ္ကယ္ဆယ္ေရးႏွင့္ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို ၂ဝဝ၈ ခု ေမလေနာက္ပိုင္း ဧရာဝတီတိုင္း ဖ်ာပံုၿမိဳ႕နယ္၌ အေျခစိုက္ကာ လႈပ္ရွားခဲ့သည့္ ဇနီးေမာင္ႏွံ ျဖစ္သည္။
“ရခိုင္မွာ အဖြဲ႔ေလးဖြဲ႔ခြဲၿပီးေတာ့ ကယ္ဆယ္ေရးေတြကို ေဆာင္ရြက္ဖို႔ လႊတ္ထားပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာ လုပ္တဲ့ ေလေဘးအတြက္ လႉႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ လႈံ႔ေဆာ္မႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေလေဘး ကယ္ဆယ္ေရး လႉခ်င္သူေတြကို က်မတို႔နဲ႔ ဆက္သြယ္ၿပီးေတာ့ လႉႏိုင္တယ္လို႔ အသိေပးလိုက္ပါတယ္’’ ဟု ေဒၚယူဇာေမာ္ထြန္းက ေျပာသည္။
တသီးပုဂၢလိက အမတ္ေလာင္း ၈ ဦးသည္ ဦးသုေဝ ေခါင္းေဆာင္ေသာ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ (ျမန္မာ) ႏွင့္ ပူးေပါင္းလက္တြဲရန္ ရန္ကုန္တိုင္း ဗဟန္းၿမိဳ႕ ေရႊဂံုတိိုင္တာဝါ၌ ၿပီးခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာ ၁၁ ရက္ေန႔တြင္ နားလည္မႈ လက္မွတ္ ေရးထိုးခဲ့သူမ်ား ျဖစ္သည္။
http://burmese.bnionline.net/news/nmg/5581---nld--.html
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြအား ဆန္႔က်င္သည့္ ဆႏၵျပပဲြ ႏွစ္ရက္ ဆက္တိုက္ျဖစ္ပြား
တနလၤာေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 01 ရက္ 2010 ခုႏွစ္ ေစာသိန္းျမင့္ သတင္း - ေကအိုင္စီ
ကရင္ျပည္နယ္ႏွင့္ မြန္ျပည္နယ္ နယ္စပ္ေဒသမ်ားတြင္ နအဖ စစ္အစုိးရ ဦးစီးက်င္းပမည့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြကို ဆန္႔က်င္သည့္ လူထုဆႏၵျပပဲြ ႏွစ္ရက္ ဆက္တိုက္ျဖစ္ပြားခဲ့သည္ဟု ေဒသခံမ်ား၏ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားအရ သိရသည္။
ယေန႔မနက္တြင္ ကရင္ျပည္နယ္ ၾကာအင္းဆိပ္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေက်းရြာေပါင္း ၅ ရြာမွ ေဒသခံ လူထု ၂၀၀ ေက်ာ္က မၾကာခင္ က်င္းပမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲကို မလိုလားသည့္ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ခ်က္ ဆိုင္းပုဒ္မ်ားကို ကိုင္ေဆာင္ကာ တစ္နာရီခန္႔ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ စု ေပါင္းဆႏၵျပခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ကိုယ္တိုင္ဦးေဆာင္ခဲ့သူ ေစာတာပစဲက ယခုလို ေျပာသည္။
သူက “ဒီေန႔မနက္ ၉ နာရီကေန ၁၀ နာရီအထိ က်ေနာ္တုိ႔ ရြာငါးရြာက ရြာသူႀကီး အပါအ၀င္ ရြာသူရြာသား ၂၀၀ ေက်ာ္ စုေပါင္း ၿပီးေတာ့ ဆုိင္းပုဒ္ေတြ ကိုင္ေဆာင္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႔ပဲ ဆႏၵျပပဲြတရပ္ ျပဳလုပ္တယ္။ ဆိုင္းပုဒ္ေတြမွာေတာ့ တရားမွ်တမႈ မရွိတဲ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြ အလုိမရွိ၊ တုိင္းရင္းသား ျပည္သူလူထု အားလုံးမဲေပးႏုိင္ေရး၊ စစ္မွန္ေသာ ျပည္ေထာင္စု ျဖစ္ေပၚလာေရး၊ စစ္မွန္ေသာ ေရြးေကာက္ပဲြ ျဖစ္ေပၚလာေရး ဆိုၿပီး ေရးထားတဲ့ ဆိုင္းပုဒ္ေတြနဲ႔ ဆႏၵျပၾကတာပါ။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြကို လုံး၀ အလုိမရွိတဲ့အေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ဆႏၵျပတာပါ” ဟု ေကအုိင္စီကို ေျပာသည္။
၎ဆႏၵျပပြဲကို သူးေလကုန္းႏွင့္ တခါ့ေခ်ာင္းေက်းရြာစပ္ၾကား နအဖ ခလရ (၂၈၄) တပ္စခန္းႏွင့္ (၂) မုိင္ အကြာအေ၀းတြင္ ျပဳလုပ္ ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ၿပီး သူးေလကုန္းေက်းရြာ အထက္ႏွင့္ ေအာက္္ (တခါ့ခီး)၊ တခါ့ေခ်ာင္း (တခါ့ကလုိး)၊ မီးေလာင္ေခ်ာင္း (ပုိေပၚကလုိး)၊ တေကး (တကုခီး)ႏွင့္ ၾကာအင္းရြာႀကီးတုိ႔ ပါ၀င္သည္ဟု စံုစမ္းသိရွိရသည္။
ယမန္ေန႔ မနက္ကလည္း မြန္ျပည္နယ္ သံျဖဴဇရပ္ႏွင့္ ေရးၿမိဳ႕နယ္ၾကားတြင္ ရြာေပါင္း ၁၀ ရြာမွ ေဒသခံ လူထု ၅၀၀ ေက်ာ္က ဆုိင္းပုဒ္ႏွင့္ ပုိစတာ စာရြက္မ်ား ကိုင္ေဆာင္ၿပီး နံနက္ ၇ နာရီခဲြမွ ၉ နာရီခဲြအထိ အလားတူ စုေပါင္းဆႏၵျပခဲ့ၾကေၾကာင္း ဆႏၵျပပဲြ ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ဦးေဆာင္ခဲ့သည့္ အမည္မေဖာ္လိုသူ ေဒသခံတစ္ဦးက ယခုလို ေျပာသည္။
“မေန႔က လုပ္တဲ့ ဆႏၵျပပြဲမွာ လူထု ၅၀၀ေက်ာ္ ပူးေပါင္းပါ၀င္တယ္။ ဆုိင္းပုဒ္မွာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြကို တုိက္ဖ်က္ေရး ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ႀကီးႀကီးနဲ႔ စာတန္း ေရးထားတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ပုိစတာေတြမွာက်ေတာ့ သုံးပြင့္ဆုိင္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေရး၊ ညီၫႊတ္ေသာ ဒီမုိကေရစီ တည္ေဆာက္ေရး၊ စစ္အာဏာရွင္ တုိက္ဖ်က္ေရး ဆုိတဲ့ ပုိစတာေတြ ကိုင္ေဆာင္ၿပီးေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ လမ္းေလွ်ာက္ ဆႏၵျပခဲ့ၾကတယ္” ဟု ေျပာသည္။
အဆုိပါ ဆႏၵျပပဲြ ႏွစ္ခုစလုံးတြင္ သက္ဆိုင္ရာ ေဒသအာဏာပုိင္မ်ားႏွင့္ အလွမ္းေ၀းေသာေၾကာင့္ အၾကမ္းဖက္ႏွိမ္နင္းမႈမ်ား မခံရ ေသာ္လည္း ဆႏၵျပမႈ အၿပီးတြင္ နအဖ စစ္တပ္မ်ား တက္ေရာက္လာသည့္ သတင္းေၾကာင့္ ဆႏၵျပသူတခ်ဳိ႕ လြတ္ေျမာက္ရာသုိ႔ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ခဲ့ရသည္ဟု ဆႏၵျပသူမ်ားက ေျပာသည္။
ၾကာအင္းဆိပ္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္တြင္ ယခင္လ ၂၂ ရက္ေန႔က ၾကာအင္းဆိပ္ႀကီးၿမဳိ႕ႏွင့္ ေက်းရြာအခ်ဳိ႕ရွိ အစုိးရဌာနဆုိင္ရာ ႐ုံးမ်ား၊ ေဆး႐ုံ၊ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားေရွ႕တြင္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ဆန္႔က်င္သည့္ စာရြက္စာတမ္း ျဖန္႔ေ၀သည့္ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ား ရွိခဲ့သလုိ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ျပည္သူ႔ဆႏၵခံယူပဲြတြင္ အလားတူ ဆႏၵျပပဲြျပဳလုပ္ခဲ့ရာ အာဏာပုိင္စစ္တပ္မ်ား၏ ၀င္ေရာက္ၿဖိဳခြဲမည့္ သတင္းေၾကာင့္ ဆႏၵျပ ေနခ်ိန္အတြင္းပင္ လူစုခဲြခဲ့ရသည္။
http://burmese.bnionline.net/news/mizzima/5582-2010-11-01-14-17-58.html
ကရင္ျပည္နယ္ႏွင့္ မြန္ျပည္နယ္ နယ္စပ္ေဒသမ်ားတြင္ နအဖ စစ္အစုိးရ ဦးစီးက်င္းပမည့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြကို ဆန္႔က်င္သည့္ လူထုဆႏၵျပပဲြ ႏွစ္ရက္ ဆက္တိုက္ျဖစ္ပြားခဲ့သည္ဟု ေဒသခံမ်ား၏ ေျပာၾကားခ်က္မ်ားအရ သိရသည္။
ယေန႔မနက္တြင္ ကရင္ျပည္နယ္ ၾကာအင္းဆိပ္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေက်းရြာေပါင္း ၅ ရြာမွ ေဒသခံ လူထု ၂၀၀ ေက်ာ္က မၾကာခင္ က်င္းပမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲကို မလိုလားသည့္ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ခ်က္ ဆိုင္းပုဒ္မ်ားကို ကိုင္ေဆာင္ကာ တစ္နာရီခန္႔ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ စု ေပါင္းဆႏၵျပခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ကိုယ္တိုင္ဦးေဆာင္ခဲ့သူ ေစာတာပစဲက ယခုလို ေျပာသည္။
သူက “ဒီေန႔မနက္ ၉ နာရီကေန ၁၀ နာရီအထိ က်ေနာ္တုိ႔ ရြာငါးရြာက ရြာသူႀကီး အပါအ၀င္ ရြာသူရြာသား ၂၀၀ ေက်ာ္ စုေပါင္း ၿပီးေတာ့ ဆုိင္းပုဒ္ေတြ ကိုင္ေဆာင္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႔ပဲ ဆႏၵျပပဲြတရပ္ ျပဳလုပ္တယ္။ ဆိုင္းပုဒ္ေတြမွာေတာ့ တရားမွ်တမႈ မရွိတဲ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြ အလုိမရွိ၊ တုိင္းရင္းသား ျပည္သူလူထု အားလုံးမဲေပးႏုိင္ေရး၊ စစ္မွန္ေသာ ျပည္ေထာင္စု ျဖစ္ေပၚလာေရး၊ စစ္မွန္ေသာ ေရြးေကာက္ပဲြ ျဖစ္ေပၚလာေရး ဆိုၿပီး ေရးထားတဲ့ ဆိုင္းပုဒ္ေတြနဲ႔ ဆႏၵျပၾကတာပါ။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြကို လုံး၀ အလုိမရွိတဲ့အေၾကာင္း ထုတ္ေဖာ္ဆႏၵျပတာပါ” ဟု ေကအုိင္စီကို ေျပာသည္။
၎ဆႏၵျပပြဲကို သူးေလကုန္းႏွင့္ တခါ့ေခ်ာင္းေက်းရြာစပ္ၾကား နအဖ ခလရ (၂၈၄) တပ္စခန္းႏွင့္ (၂) မုိင္ အကြာအေ၀းတြင္ ျပဳလုပ္ ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ၿပီး သူးေလကုန္းေက်းရြာ အထက္ႏွင့္ ေအာက္္ (တခါ့ခီး)၊ တခါ့ေခ်ာင္း (တခါ့ကလုိး)၊ မီးေလာင္ေခ်ာင္း (ပုိေပၚကလုိး)၊ တေကး (တကုခီး)ႏွင့္ ၾကာအင္းရြာႀကီးတုိ႔ ပါ၀င္သည္ဟု စံုစမ္းသိရွိရသည္။
ယမန္ေန႔ မနက္ကလည္း မြန္ျပည္နယ္ သံျဖဴဇရပ္ႏွင့္ ေရးၿမိဳ႕နယ္ၾကားတြင္ ရြာေပါင္း ၁၀ ရြာမွ ေဒသခံ လူထု ၅၀၀ ေက်ာ္က ဆုိင္းပုဒ္ႏွင့္ ပုိစတာ စာရြက္မ်ား ကိုင္ေဆာင္ၿပီး နံနက္ ၇ နာရီခဲြမွ ၉ နာရီခဲြအထိ အလားတူ စုေပါင္းဆႏၵျပခဲ့ၾကေၾကာင္း ဆႏၵျပပဲြ ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ဦးေဆာင္ခဲ့သည့္ အမည္မေဖာ္လိုသူ ေဒသခံတစ္ဦးက ယခုလို ေျပာသည္။
“မေန႔က လုပ္တဲ့ ဆႏၵျပပြဲမွာ လူထု ၅၀၀ေက်ာ္ ပူးေပါင္းပါ၀င္တယ္။ ဆုိင္းပုဒ္မွာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြကို တုိက္ဖ်က္ေရး ဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္ႀကီးႀကီးနဲ႔ စာတန္း ေရးထားတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ပုိစတာေတြမွာက်ေတာ့ သုံးပြင့္ဆုိင္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေရး၊ ညီၫႊတ္ေသာ ဒီမုိကေရစီ တည္ေဆာက္ေရး၊ စစ္အာဏာရွင္ တုိက္ဖ်က္ေရး ဆုိတဲ့ ပုိစတာေတြ ကိုင္ေဆာင္ၿပီးေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ လမ္းေလွ်ာက္ ဆႏၵျပခဲ့ၾကတယ္” ဟု ေျပာသည္။
အဆုိပါ ဆႏၵျပပဲြ ႏွစ္ခုစလုံးတြင္ သက္ဆိုင္ရာ ေဒသအာဏာပုိင္မ်ားႏွင့္ အလွမ္းေ၀းေသာေၾကာင့္ အၾကမ္းဖက္ႏွိမ္နင္းမႈမ်ား မခံရ ေသာ္လည္း ဆႏၵျပမႈ အၿပီးတြင္ နအဖ စစ္တပ္မ်ား တက္ေရာက္လာသည့္ သတင္းေၾကာင့္ ဆႏၵျပသူတခ်ဳိ႕ လြတ္ေျမာက္ရာသုိ႔ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ခဲ့ရသည္ဟု ဆႏၵျပသူမ်ားက ေျပာသည္။
ၾကာအင္းဆိပ္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္တြင္ ယခင္လ ၂၂ ရက္ေန႔က ၾကာအင္းဆိပ္ႀကီးၿမဳိ႕ႏွင့္ ေက်းရြာအခ်ဳိ႕ရွိ အစုိးရဌာနဆုိင္ရာ ႐ုံးမ်ား၊ ေဆး႐ုံ၊ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားေရွ႕တြင္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ဆန္႔က်င္သည့္ စာရြက္စာတမ္း ျဖန္႔ေ၀သည့္ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ား ရွိခဲ့သလုိ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ျပည္သူ႔ဆႏၵခံယူပဲြတြင္ အလားတူ ဆႏၵျပပဲြျပဳလုပ္ခဲ့ရာ အာဏာပုိင္စစ္တပ္မ်ား၏ ၀င္ေရာက္ၿဖိဳခြဲမည့္ သတင္းေၾကာင့္ ဆႏၵျပ ေနခ်ိန္အတြင္းပင္ လူစုခဲြခဲ့ရသည္။
http://burmese.bnionline.net/news/mizzima/5582-2010-11-01-14-17-58.html
ဒုကၡိတ အေဆာင္အတြက္ ျပည္သူမ်ား စစ္တပ္ထံ အခ်ိန္မီ ေငြပို႔ခဲ့ရ
တနလၤာေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 01 ရက္ 2010 ခုႏွစ္ ေစာခါးစူးညား သတင္း - ေကအိုင္စီ
ကရင္ျပည္နယ္ အေနာက္ေျမာက္ပုိင္း ေညာင္ေလးပင္ခ႐ိုင္၊ ေက်ာက္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ အေျခစိုက္ ေတာင္ပိုင္းတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္လက္ ေအာက္ခံ နအဖ ခလရ (၆၀)က ဒုကၡိတ အေဆာက္အအံု တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ ကုန္က်သည့္ ေငြမ်ားကို အဆိုပါ ေဒသရွိ ေက်းရြာအုပ္စု (၁၂) ခုမွ ရြာသားမ်ားထံ က်ပ္ေငြ (၁) သန္းေက်ာ္ အဓမၼ ေတာင္းယူခဲ့သျဖင့္ ေအာက္တိုဘာလ ၃၀ ရက္ေန႔က အခ်ိန္မီ ပို႔ေပးခဲ့ရသည္ဟု စံုစမ္းသိရွိရသည္။
ေက်ာက္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ရွိ နံ႔သာကြင္း၊ ေက်ာက္စရိတ္၊ ေဒါင္းမု၊ ဂမုန္းအိုင္၊ အင္းနက္၊ ၀က္လာေတာ၊ ပတၱလား၊ ႏို႔ေ၀ၚ၊ တေခၚပြာ၊ ေ၀့သြဲ၊ ကိုနီ၊ ႏို႔ညာ့လာ့ စသည့္ ေက်းရြာအုပ္စုတို႔မွ အိမ္တအိမ္လွ်င္ ၁၂,၀၀၀ က်ပ္စီ ေပးရကာ က်ပ္ေငြ (၁၄,၄၀၀,၀၀၀) ကို ၿပီးခဲ့သည့္ ေအာက္တိုဘာလ ၇ ရက္ေန႔က စစ္တပ္က ေတာင္းယူခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ျပည္သူမ်ားထံ ယခု ေတာင္းခံသည့္ ေငြသည္ ယခင္ေတာင္းဆိုခဲ့ဖူးသည္ထက္ အလြန္မ်ားျပားေနသည့္အတြက္ ျပည္တြင္းဌာေနမဲ့ ကရင္ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ ေကာ္မတီ (CIDKP) အဖြဲ႔၀င္တဦးျဖစ္သူ ေစာဘယ္ထူးက “သူတို႔ ေျပာတာက ဒဏ္ရာရတဲ့ ေျချပတ္ လက္ျပတ္ ရဲေဘာ္ေတြကို ဒီဒုကၡိ အေဆာက္အအံုမွာ ထားမယ္လို႔ ေျပာတာပဲ။ ဒါ သူတို႔စစ္တပ္ရဲ႕ ကိစၥကို ကိုယ္တိုင္ မရွင္းဘဲ ျပည္သူေတြကို ဒုကၡေပးတဲ့ သေဘာပဲ” ဟု ေကအိုင္စီကို ေျပာသည္
ေက်ာက္ႀကီးၿမိဳ႕အတြင္းတြင္ ဒုကၡိတ အေဆာက္အဦး (၄) လံုး တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ လိုအပ္သည့္ ေငြမ်ားကို ေက်ာက္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ ဥကၠဌ (နအဖ ဘက္) ဦးေဇာ္မ်ဳိးညႊန္႔က မေပးမေနရ စနစ္ျဖင့္ တာ၀န္ယူေကာက္ခံေပးခဲ့သည္ဟု ေဒသခံ ျပည္သူတဦးက ေကအိုင္စီကို ယခုလို ေျပာသည္။
သူက “သူက ေကာက္ေပးတာေပါ့ေနာ္။ သူတို႔ (နအဖ) ေတြ ေသနတ္ေတြ ကိုင္ထားတယ္ဆိုေတာ့ မေပးႏိုင္လည္း ေပးရတာပဲ။ ႏွိပ္စက္တဲ့အထိ မရွိေပမဲ့ ေၾကာက္လို႔ ေပးရတဲ့သူေတြခ်ည္းအါပဲ။ တခ်ဳိ႕သူေတြဆိုရင္ ကၽြဲ၊ ႏြား စတဲ့ ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္တဲ့ အရာတခ်ဳိ႕ကို ပစၥည္းတမ်ဳိးမ်ဳိး ေရာင္းၿပီးမွ ေပးရတာေတြလည္း ရွိတယ္” ဟု ေကအိုင္စီကို ေျပာသည္။
အလားတူ ၿပီးခဲ့သည့္ ေအာက္တိုဘာလ ၇ ရက္ေန႔တြင္ အဆိုပါ ေဒသရွိ နအဖ စစ္တပ္ ခလရ (၆၀)သည္ ပတၱလား၊ ႏို႔ေ၀ၚႏွင့္ အင္းနက္ ေက်းရြာအုပ္စုအတြင္းရွိ စပါးႀကိတ္စက္ရွိသူ ရြာသားမ်ားထံမွ ဆန္စက္တလံုးလွ်င္ က်ပ္ေငြ ၅ ေထာင္က်ပ္ ေတာင္းခံ ခဲ့သည့္အတြက္ စုစုေပါင္း စပါးႀကိတ္ စက္ ၁၀ လံုးအတြက္ က်ပ္ေငြ ၅ ေသာင္း ေကာက္ခံရရွိခဲ့သည္ သိရသည္။
နအဖ စစ္တပ္မ်ားသည္ ရြာသားမ်ားထံ ယခုလို ေငြမ်ား မၾကာခဏ ေတာင္းခံျခင္းသည္ ၎တို႔၏ တပ္ရင္းမ်ားအတြက္ အသံုးျပဳရန္ ျဖစ္သည္ဟု အေၾကာင္းျပေလ့ရွိေၾကာင္း ေဒသခံျပည္သူမ်ားက ဆိုသည္။
ေက်ာက္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္အတြင္းတြင္ ေတာင္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ လက္ေအာက္ခံတပ္ရင္း ခလရ (၆၀)၊ ခလရ (၄၈)၊ ခလရ (၅၃) ခမရ (၃၅၁)၊ ခမရ (၅၉၉)၊ ခမရ (၅၉၀)၊ ခမရ (၇၃)ႏွင့္ ေကအဲန္အယ္လ္ေအ တပ္ရင္း (၉)၊ ေကအဲန္ဒီအိုတပ္အခ်ဳိ႕ ပံုမွန္လႈပ္ရွားလွ်က္ ရွိသည္။
http://burmese.bnionline.net/news/kic/5584-2010-11-01-14-40-27.html
ကရင္ျပည္နယ္ အေနာက္ေျမာက္ပုိင္း ေညာင္ေလးပင္ခ႐ိုင္၊ ေက်ာက္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ အေျခစိုက္ ေတာင္ပိုင္းတိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္လက္ ေအာက္ခံ နအဖ ခလရ (၆၀)က ဒုကၡိတ အေဆာက္အအံု တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ ကုန္က်သည့္ ေငြမ်ားကို အဆိုပါ ေဒသရွိ ေက်းရြာအုပ္စု (၁၂) ခုမွ ရြာသားမ်ားထံ က်ပ္ေငြ (၁) သန္းေက်ာ္ အဓမၼ ေတာင္းယူခဲ့သျဖင့္ ေအာက္တိုဘာလ ၃၀ ရက္ေန႔က အခ်ိန္မီ ပို႔ေပးခဲ့ရသည္ဟု စံုစမ္းသိရွိရသည္။
ေက်ာက္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ရွိ နံ႔သာကြင္း၊ ေက်ာက္စရိတ္၊ ေဒါင္းမု၊ ဂမုန္းအိုင္၊ အင္းနက္၊ ၀က္လာေတာ၊ ပတၱလား၊ ႏို႔ေ၀ၚ၊ တေခၚပြာ၊ ေ၀့သြဲ၊ ကိုနီ၊ ႏို႔ညာ့လာ့ စသည့္ ေက်းရြာအုပ္စုတို႔မွ အိမ္တအိမ္လွ်င္ ၁၂,၀၀၀ က်ပ္စီ ေပးရကာ က်ပ္ေငြ (၁၄,၄၀၀,၀၀၀) ကို ၿပီးခဲ့သည့္ ေအာက္တိုဘာလ ၇ ရက္ေန႔က စစ္တပ္က ေတာင္းယူခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
ျပည္သူမ်ားထံ ယခု ေတာင္းခံသည့္ ေငြသည္ ယခင္ေတာင္းဆိုခဲ့ဖူးသည္ထက္ အလြန္မ်ားျပားေနသည့္အတြက္ ျပည္တြင္းဌာေနမဲ့ ကရင္ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ ေကာ္မတီ (CIDKP) အဖြဲ႔၀င္တဦးျဖစ္သူ ေစာဘယ္ထူးက “သူတို႔ ေျပာတာက ဒဏ္ရာရတဲ့ ေျချပတ္ လက္ျပတ္ ရဲေဘာ္ေတြကို ဒီဒုကၡိ အေဆာက္အအံုမွာ ထားမယ္လို႔ ေျပာတာပဲ။ ဒါ သူတို႔စစ္တပ္ရဲ႕ ကိစၥကို ကိုယ္တိုင္ မရွင္းဘဲ ျပည္သူေတြကို ဒုကၡေပးတဲ့ သေဘာပဲ” ဟု ေကအိုင္စီကို ေျပာသည္
ေက်ာက္ႀကီးၿမိဳ႕အတြင္းတြင္ ဒုကၡိတ အေဆာက္အဦး (၄) လံုး တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ လိုအပ္သည့္ ေငြမ်ားကို ေက်ာက္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္ ဥကၠဌ (နအဖ ဘက္) ဦးေဇာ္မ်ဳိးညႊန္႔က မေပးမေနရ စနစ္ျဖင့္ တာ၀န္ယူေကာက္ခံေပးခဲ့သည္ဟု ေဒသခံ ျပည္သူတဦးက ေကအိုင္စီကို ယခုလို ေျပာသည္။
သူက “သူက ေကာက္ေပးတာေပါ့ေနာ္။ သူတို႔ (နအဖ) ေတြ ေသနတ္ေတြ ကိုင္ထားတယ္ဆိုေတာ့ မေပးႏိုင္လည္း ေပးရတာပဲ။ ႏွိပ္စက္တဲ့အထိ မရွိေပမဲ့ ေၾကာက္လို႔ ေပးရတဲ့သူေတြခ်ည္းအါပဲ။ တခ်ဳိ႕သူေတြဆိုရင္ ကၽြဲ၊ ႏြား စတဲ့ ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္တဲ့ အရာတခ်ဳိ႕ကို ပစၥည္းတမ်ဳိးမ်ဳိး ေရာင္းၿပီးမွ ေပးရတာေတြလည္း ရွိတယ္” ဟု ေကအိုင္စီကို ေျပာသည္။
အလားတူ ၿပီးခဲ့သည့္ ေအာက္တိုဘာလ ၇ ရက္ေန႔တြင္ အဆိုပါ ေဒသရွိ နအဖ စစ္တပ္ ခလရ (၆၀)သည္ ပတၱလား၊ ႏို႔ေ၀ၚႏွင့္ အင္းနက္ ေက်းရြာအုပ္စုအတြင္းရွိ စပါးႀကိတ္စက္ရွိသူ ရြာသားမ်ားထံမွ ဆန္စက္တလံုးလွ်င္ က်ပ္ေငြ ၅ ေထာင္က်ပ္ ေတာင္းခံ ခဲ့သည့္အတြက္ စုစုေပါင္း စပါးႀကိတ္ စက္ ၁၀ လံုးအတြက္ က်ပ္ေငြ ၅ ေသာင္း ေကာက္ခံရရွိခဲ့သည္ သိရသည္။
နအဖ စစ္တပ္မ်ားသည္ ရြာသားမ်ားထံ ယခုလို ေငြမ်ား မၾကာခဏ ေတာင္းခံျခင္းသည္ ၎တို႔၏ တပ္ရင္းမ်ားအတြက္ အသံုးျပဳရန္ ျဖစ္သည္ဟု အေၾကာင္းျပေလ့ရွိေၾကာင္း ေဒသခံျပည္သူမ်ားက ဆိုသည္။
ေက်ာက္ႀကီးၿမိဳ႕နယ္အတြင္းတြင္ ေတာင္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ လက္ေအာက္ခံတပ္ရင္း ခလရ (၆၀)၊ ခလရ (၄၈)၊ ခလရ (၅၃) ခမရ (၃၅၁)၊ ခမရ (၅၉၉)၊ ခမရ (၅၉၀)၊ ခမရ (၇၃)ႏွင့္ ေကအဲန္အယ္လ္ေအ တပ္ရင္း (၉)၊ ေကအဲန္ဒီအိုတပ္အခ်ဳိ႕ ပံုမွန္လႈပ္ရွားလွ်က္ ရွိသည္။
http://burmese.bnionline.net/news/kic/5584-2010-11-01-14-40-27.html
ၾကံ႕ဖြံ႔က ၾကိဳတင္မဲ ေကာက္ေန
တနလၤာေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 01 ရက္ 2010 ခုႏွစ္ ဆလိုင္း ဟံသာစန္း သတင္း - မဇၩိမသတင္းဌာန
ေရြးေကာက္ပဲြ ေကာ္မရွင္က ၾကိဳတင္မဲမ်ား ေကာက္ခံေနစဥ္ ၾကံ႕ခိုင္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ပါတီကလည္း ရန္ကုန္တိုင္း ၿမိဳ႕နယ္အခ်ဳိ႕တြင္ အိမ္တိုင္ ယာေရာက္ လိုက္လံ ေကာက္ေနေၾကာင္း ေဒသခံမ်ား အဆိုအရ သိရသည္။
အင္းစိန္ႏွင့္ ေတာင္ဒဂံု ၿမိဳ႕နယ္အတြင္း ၿပီးခဲ့သည့္တပတ္မွစ၍ ၾကံ႕ဖြံ႔ပါတီဝင္မ်ားက တအိမ္တက္ တအိမ္ဆင္းျဖင့္ ၎တို႔ပါတီကို အမွန္ျခစ္ၿပီး မဲထည့္ရန္ လုိက္လံေကာက္ခံေနေၾကာင္း သိရျခင္း ျဖစ္သည္။
“က်မတို႔အိမ္ကို လာေကာက္တယ္။ ၾကံ႕ဖြံ႔ပါတီ မဲေပးရမယ္ဆိုၿပီး အမွန္ျခစ္ဖို႔လာတာ။ အိမ္ကလူေတြက တေယာက္မွ မေပးေတာ့ စိတ္ညစ္ၿပီး ျပန္သြားတယ္” ဟု အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္မွ ေဒသခံတဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
အင္းစိန္တြင္ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္အတြက္ ဆိုလွ်င္ပင္ ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ (ျမန္မာ)၊ ၾကံ႕ဖံြ႔၊ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား (ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံ) ပါတီ၊ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပါတီ၊ မတူကဲြျပားျခင္းႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပါတီတို႔ ဝင္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ ၾကမည္။
ေတာင္ဒဂံု ေဒသခံတဦးကလည္း “က်ေနာ္တို႔ ရပ္ကြက္ထဲမွာ မေန႔က လာေကာက္တယ္။ သူတုိ႔က ၾကံ႕ဖြံ႔ပါတီေဘးက အကြက္ထဲမွာ အမွန္ျခစ္ခိုင္းတာ။ အတင္းကို ျခစ္ခုိင္းတာ။ ဒါေပမဲ့ မထည့္ၾကတာ မ်ားတယ္” ဟု ေျပာသည္။
၎တို႔၏ ပါတီဝင္မ်ား၊ မဲဆႏၵရွင္ျပည္သူအခ်ဳိ႕ႏွင့္ အမတ္ေလာင္းမ်ားက ၾကံ႕ဖံြ႔ပါတီ ၾကိဳတင္မဲေကာက္ခံေနေၾကာင္း ပါတီ႐ုံးခ်ဳပ္သို႔ အေၾကာင္းၾကားၾကသည္ဟု ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားအဖဲြ႔ (ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ) ပါတီ ဥကၠ႒ ဦးရဲထြန္းက ဆုိသည္။
သူက ဆက္ၿပီး “ပါတီေတြက ၾကိဳတင္မဲေကာက္ခြင့္ မရွိပါဘူး။ အခုလိုလုပ္တာဟာ ဥပေဒနဲ႔ မညီပါဘူး” ဟု ေျပာသည္။
ခ်င္းျပည္နယ္ ဖလမ္းၿမိဳ႕မွေန၍ ရန္ကုန္တိုင္း ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕ရွိ ေဆြမ်ဳိးအိမ္သို႔ လာေရာက္ေနထိုင္ကာ တကၠသိုလ္ တက္သူ ခ်င္း အမ်ဳိးသား လူငယ္တဦးကလည္း ၿပီးခဲ့သည့္လ ၂၉ ရက္ေန႔တြင္ ယင္းၿမိဳ႕နယ္္ ေကာ္မရွင္႐ုံးသို႔ ၾကိဳတင္မဲသြားေပးခဲ့ရာ တာဝန္ရွိသူ မ်ားက ၎ကိုယ္စား ၾကံ႕ဖြံ႔ပါတီကို မဲေပးခဲ့ေၾကာင္း ေျပာသည္။
“ၾကိဳတင္မဲကို ကိုယ့္ဆႏၵနဲ႔ကိုယ္ေပးလို႔ မရဘူးဗ်တဲ့။ ဘာေၾကာင့္လဲေမးေတာ့ အထက္က ညႊန္ၾကားတာလို႔ ႐ံုးေစာင့္တဲ့သူေတြက ေျပာတယ္။ အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္က မေပးတာ့ဘူးလုပ္ေတာ့ သူတို႔က က်ေနာ့္ကိုယ္စား အစိုးရပါတီကို က်ေနာ့္ေရွ႕မွာတင္ အစားထိုး မဲေပးလိုက္တယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။
ထို႔ျပင္ တနသၤာရီတိုင္း ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕၌ ပင္လယ္ျပင္သို႔ ငါးဖမ္းထြက္ၾကမည့္ ေရလုပ္သားမ်ားကို ရပ္ကြက္ ေရြးေကာက္ပဲြ ေကာ္မရွင္ ႐ုံးမ်ားႏွင့္ ၿမိဳ႕နယ္ ငါးလုပ္ငန္း ဦးစီးဌာနတို႔ ပူးေပါင္း၍ ၾကိဳတင္မဲမ်ားကို ယခုလ ၂၇ ရက္ေန႔မွစ၍ အဓမၼ ထည့္ခိုင္းေနသည္။
ေရလုပ္သားမ်ားသည္ ယခင္က ၿမိဳ႕နယ္ ငါးဦးစီး႐ုံး၌ လက္မွတ္ထိုးကာ ပင္လယ္ထြက္ႏိုင္ေသာ္လည္း ယခုအခါ ပင္လယ္ထြက္လိုပါက ရပ္ကြက္ေကာ္မရွင္႐ုံး၌ ဦးစြာၾကိဳတင္မဲေပးရသည္။
ထို႔ေနာက္ ေကာ္မရွင္႐ံုးက မဲေပးၿပီးေၾကာင္း ေထာက္ခံစာထုတ္ေပးၿပီး ၎စာပါမွသာ ငါးဦးစီးက ပင္လယ္သို႔ ထြက္ခြင့္ျပဳသည့္နည္းျဖင့္ ေရလုပ္သားမ်ားထံမွ ၾကိဳတင္မဲမ်ားကို အဓမၼ ေကာက္ခံေနျခင္း ျဖစ္သည္။
“ပင္လယ္ထဲ ေလွလိုက္မယ့္လူေတြကို ၂၇ ရက္ေန႔စၿပီး မဲထည့္ခိုင္းေနတာ။ အခုလည္း ထည့္မယ့္လူေတြလည္း ထည့္ေသးတယ္။ မၿပီးေသးဘူး။ မထည့္ဘဲေနရင္ မလိုက္ရဘူး။ ထည့္မွ လုိက္ရတယ္” ဟု ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕မွ စက္ေလွပိုင္ရွင္တဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
ေကာ့ေသာင္းဆိပ္ကမ္းအနီးမွ ကုန္စံုဆိုင္ပိုင္ရွင္တဦးက “ဒီမွာက ပါတီက ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးနဲ႔ တစည ၂ ခုပဲ ရွိတာေလ။ ဒီ ၂ ခုထဲက တခုခုကို မဲေပးၿပီးမွ ေလွထြက္ခိုင္းတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕တြင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္၌ ၾကံ႕ဖြံ႔ပါတီမွ ဦးျမင့္ထြန္းႏွင့္ တစည ပါတီမွ ဦးေသာင္းရွိန္၊ အမ်ဳိးသား လႊတ္ေတာ္၌ ၾကံ႕ဖြံ႔ပါတီမွ ဦးလွစိုးႏွင့္ တစညပါတီမွ ဦးညြန္႔တင္ေအးတို႔ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကသည္။
အကယ္၍ မဲမေပးဘဲ ငါးဖမ္းစက္ေလွ ထြက္ခြါခဲ့ပါက ပင္လယ္ဝတြင္ ေစာင့္ၾကပ္ေနသည့္ ေရလုပ္ငန္း ၾကီးၾကပ္ေရးအဖဲြ႔က စက္ေလွကို ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕သို႔ ျပန္ဝင္ၿပီး မဲေပးကာ ေထာက္ခံစာယူခိုင္းေၾကာင္း ၿမိဳ႕ခံမ်ားက ေျပာသည္။
“သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ဆိုရင္ က်ေနာ္က ဒီပါတီ ၂ ခုစလံုးကို မၾကိဳက္ဘူး။ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲလို႔ ေကာ္မရွင္႐ုံးက လူေတြကိုေမးေတာ့ အဲလိုေတာ့ မရဘူး။ ၂ ခုထဲက တခုေတာ့ ေရြးရမယ္လို႔ ေျပာတယ္” ဟု ေရႊျပည္သာရပ္ကြက္မွ ၿမိဳ႕ခံတဦးက ေျပာသည္။
ငါးဖမ္းသည့္အလုပ္ျဖင့္ အသက္ေမြးၾကသည့္ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕ရွိ ေထာင္ႏွင့္ခ်ီေသာ ေရလုပ္သားမ်ားသည္ ပင္လယ္ထြက္ခြင့္ ရေရး အတြက္ ပါတီမ်ား၊ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေလာင္းမ်ားႏွင့္ ေရြးေကာက္ပဲြအေၾကာင္း မသိေသာ္လည္း ၾကိဳတင္မဲ ေပးခဲ့ၾကေၾကာင္း ၿမိဳ႕ခံမ်ားက ဆုိသည္။
“ဒီေထာက္ခံစာမရရင္ လုပ္ငန္းက ဆက္္လုပ္လို႔ မရျဖစ္သြားၿပီ။ သူတို႔အတြက္က အလုပ္လုပ္ရဖို႔ အေရးၾကီးတယ္ေလ။ အဲေတာ့ မဲေပးခဲ့ၾကတာေပါ့” ဟု ေရႊျပည္သာရပ္ကြက္မွ ၿမိဳ႕ခံက ေျပာသည္။
ေရလုပ္သားမ်ားကို ၾကိဳတင္မဲေကာက္ခံျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕ရွိ ငါးလုပ္ငန္းဦးစီးဌာနသို႔ မဇၥ်ိမက ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းခဲ့ရာ ဒု - ဦးစီးမႉးျဖစ္သူက ေျဖဆိုရန္ျငင္းဆန္ခဲ့ၿပီး ေရလုပ္ငန္းကုမၸဏီမ်ားကိုသာ ေမးျမန္းရန္ ေျပာဆုိခဲ့သည္။
မဲဆႏၵရွင္၏ ဆႏၵမပါဘဲ ေရြးေကာက္ပဲြ ေကာ္မရွင္႐ုံးမ်ားႏွင့္ အာဏာပိုင္မ်ားက ယခုလို အတင္းအက်ပ္ မဲေပးခုိင္းျခင္းသည္ ေရြးေကာက္ပဲြ ဥပေဒကို ခ်ဳိးေဖာက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ဥပေဒပညာရွင္ ဦးေအာင္သိန္းက ေျပာသည္။
“ေရြးေကာက္ပဲြ ဥပေဒမွာ ၾကိဳတင္မဲ ေပးလိုက ေပးႏိုင္တယ္။ မေပးလိုဘူး၊ မဲမေပးဘူးဆိုရင္ မေပးဘဲ ေနပိုင္ခြင့္ ရွိတယ္။ မဲေပးၿပီးမွ သြားရမယ္လို႔ ဥပေဒျပ႒ာန္းခ်က္ မရွိဘူး။ က်ေနာ္တို႔ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မဲမေပးလိုဘူးဗ်ာလို႔ ေျပာရင္လည္း သူတို႔ဘာမွ ေျပာပိုင္ခြင့္ မရွိဘူး” ဟု သူက ေျပာသည္။
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပဲြ ဥပေဒ အခန္း ၁ ၊ အပိုဒ္ ၂ ၊ အပိုဒ္ခဲြ (ဎ) တြင္ မဲဆႏၵရွင္တဦးသည္ ေရြးေကာက္ပဲြ၌ မဲေပးႏိုင္ေသာ အခြင့္အေရး (သို႔မဟုတ္) မဲမေပးဘဲ ေနႏိုင္ေသာ အခြင့္အေရးရွိေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။
ယခုလို ၾကိဳတင္မဲ အဓမၼထည့္ခိုင္းျခင္းသည္ ေရြးေကာက္ပဲြ ဥပေဒခ်ဳိးေဖာက္ျခင္း ျဖစ္သျဖင့္ မဲဆႏၵရွင္မ်ားက ၿမိဳ႕နယ္ေကာ္မရွင္႐ုံးသို႔ လိပ္မူတိုင္တန္းႏိုင္ေၾကာင္း ဦးေအာင္သိန္းက ေျပာဆိုသည္။
“က်ေနာ္တို႔မွာ မဲေပးလိုတဲ့ ဆႏၵမရွိဘူး။ ၂ ဖဲြ႔လံုးကို အယံုအၾကည္မရွိဘူး။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မဲမေပးလိုဘူး။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ ဘာသာ သြားတယ္။ အဲဒါကို သြားခြင့္မျပဳဘဲ မဲေပးၿပီးမွ သြားရမယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ဒါဟာ က်ေနာ္တို႔ကို အဓမၼ မဲထည့္ခိုင္းတာျဖစ္တဲ့အတြက္ တိုင္တန္းပါတယ္ဆိုၿပီး ၿမိဳ႕နယ္ေကာ္မရွင္ကို တိုင္လို႔ရပါတယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။
ေရလုပ္သားမ်ားသည္ မိုးေလကင္းလြတ္သည့္ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ကာလ (ေအာက္တိုဘာလကုန္ပိုင္း) မွ မိုးဦးက်ကာလ (ဧၿပီလကုန္ပိုင္း) အထိ ပင္လယ္ျပင္သို႔ ၁၅ ရက္တၾကိမ္ ငါးဖမ္းထြက္ေလ့ရွိၾကသည္။
ေရြးေကာက္ပဲြ ေကာ္မရွင္သည္ ယခုလ ၅ ရက္ေန႔တြင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပဲြ ဥပေဒပုဒ္မ ၄၅ တြင္ အက်ဳံးဝင္သူမ်ား ၾကိဳတင္မဲဆႏၵေပးဖို႔ စီစဥ္ေပးရန္ သက္ဆုိင္ရာ ရပ္ကြက္/ ေက်းရြာအုပ္စု ေကာ္မရွင္အဖဲြ႔ခဲြ အသီးသီးသို႔ ၿပီးခဲ့သည့္လကုန္ပိုင္းက အေၾကာင္းထားေၾကာင္း သိရသည္။
http://burmese.bnionline.net/news/kic/5587-2010-11-01-16-48-17.html
ေရြးေကာက္ပဲြ ေကာ္မရွင္က ၾကိဳတင္မဲမ်ား ေကာက္ခံေနစဥ္ ၾကံ႕ခိုင္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ပါတီကလည္း ရန္ကုန္တိုင္း ၿမိဳ႕နယ္အခ်ဳိ႕တြင္ အိမ္တိုင္ ယာေရာက္ လိုက္လံ ေကာက္ေနေၾကာင္း ေဒသခံမ်ား အဆိုအရ သိရသည္။
အင္းစိန္ႏွင့္ ေတာင္ဒဂံု ၿမိဳ႕နယ္အတြင္း ၿပီးခဲ့သည့္တပတ္မွစ၍ ၾကံ႕ဖြံ႔ပါတီဝင္မ်ားက တအိမ္တက္ တအိမ္ဆင္းျဖင့္ ၎တို႔ပါတီကို အမွန္ျခစ္ၿပီး မဲထည့္ရန္ လုိက္လံေကာက္ခံေနေၾကာင္း သိရျခင္း ျဖစ္သည္။
“က်မတို႔အိမ္ကို လာေကာက္တယ္။ ၾကံ႕ဖြံ႔ပါတီ မဲေပးရမယ္ဆိုၿပီး အမွန္ျခစ္ဖို႔လာတာ။ အိမ္ကလူေတြက တေယာက္မွ မေပးေတာ့ စိတ္ညစ္ၿပီး ျပန္သြားတယ္” ဟု အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္မွ ေဒသခံတဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
အင္းစိန္တြင္ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္အတြက္ ဆိုလွ်င္ပင္ ဒီမုိကရက္တစ္ပါတီ (ျမန္မာ)၊ ၾကံ႕ဖံြ႔၊ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား (ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံ) ပါတီ၊ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပါတီ၊ မတူကဲြျပားျခင္းႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပါတီတို႔ ဝင္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ ၾကမည္။
ေတာင္ဒဂံု ေဒသခံတဦးကလည္း “က်ေနာ္တို႔ ရပ္ကြက္ထဲမွာ မေန႔က လာေကာက္တယ္။ သူတုိ႔က ၾကံ႕ဖြံ႔ပါတီေဘးက အကြက္ထဲမွာ အမွန္ျခစ္ခိုင္းတာ။ အတင္းကို ျခစ္ခုိင္းတာ။ ဒါေပမဲ့ မထည့္ၾကတာ မ်ားတယ္” ဟု ေျပာသည္။
၎တို႔၏ ပါတီဝင္မ်ား၊ မဲဆႏၵရွင္ျပည္သူအခ်ဳိ႕ႏွင့္ အမတ္ေလာင္းမ်ားက ၾကံ႕ဖံြ႔ပါတီ ၾကိဳတင္မဲေကာက္ခံေနေၾကာင္း ပါတီ႐ုံးခ်ဳပ္သို႔ အေၾကာင္းၾကားၾကသည္ဟု ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားအဖဲြ႔ (ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံ) ပါတီ ဥကၠ႒ ဦးရဲထြန္းက ဆုိသည္။
သူက ဆက္ၿပီး “ပါတီေတြက ၾကိဳတင္မဲေကာက္ခြင့္ မရွိပါဘူး။ အခုလိုလုပ္တာဟာ ဥပေဒနဲ႔ မညီပါဘူး” ဟု ေျပာသည္။
ခ်င္းျပည္နယ္ ဖလမ္းၿမိဳ႕မွေန၍ ရန္ကုန္တိုင္း ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕ရွိ ေဆြမ်ဳိးအိမ္သို႔ လာေရာက္ေနထိုင္ကာ တကၠသိုလ္ တက္သူ ခ်င္း အမ်ဳိးသား လူငယ္တဦးကလည္း ၿပီးခဲ့သည့္လ ၂၉ ရက္ေန႔တြင္ ယင္းၿမိဳ႕နယ္္ ေကာ္မရွင္႐ုံးသို႔ ၾကိဳတင္မဲသြားေပးခဲ့ရာ တာဝန္ရွိသူ မ်ားက ၎ကိုယ္စား ၾကံ႕ဖြံ႔ပါတီကို မဲေပးခဲ့ေၾကာင္း ေျပာသည္။
“ၾကိဳတင္မဲကို ကိုယ့္ဆႏၵနဲ႔ကိုယ္ေပးလို႔ မရဘူးဗ်တဲ့။ ဘာေၾကာင့္လဲေမးေတာ့ အထက္က ညႊန္ၾကားတာလို႔ ႐ံုးေစာင့္တဲ့သူေတြက ေျပာတယ္။ အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္က မေပးတာ့ဘူးလုပ္ေတာ့ သူတို႔က က်ေနာ့္ကိုယ္စား အစိုးရပါတီကို က်ေနာ့္ေရွ႕မွာတင္ အစားထိုး မဲေပးလိုက္တယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။
ထို႔ျပင္ တနသၤာရီတိုင္း ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕၌ ပင္လယ္ျပင္သို႔ ငါးဖမ္းထြက္ၾကမည့္ ေရလုပ္သားမ်ားကို ရပ္ကြက္ ေရြးေကာက္ပဲြ ေကာ္မရွင္ ႐ုံးမ်ားႏွင့္ ၿမိဳ႕နယ္ ငါးလုပ္ငန္း ဦးစီးဌာနတို႔ ပူးေပါင္း၍ ၾကိဳတင္မဲမ်ားကို ယခုလ ၂၇ ရက္ေန႔မွစ၍ အဓမၼ ထည့္ခိုင္းေနသည္။
ေရလုပ္သားမ်ားသည္ ယခင္က ၿမိဳ႕နယ္ ငါးဦးစီး႐ုံး၌ လက္မွတ္ထိုးကာ ပင္လယ္ထြက္ႏိုင္ေသာ္လည္း ယခုအခါ ပင္လယ္ထြက္လိုပါက ရပ္ကြက္ေကာ္မရွင္႐ုံး၌ ဦးစြာၾကိဳတင္မဲေပးရသည္။
ထို႔ေနာက္ ေကာ္မရွင္႐ံုးက မဲေပးၿပီးေၾကာင္း ေထာက္ခံစာထုတ္ေပးၿပီး ၎စာပါမွသာ ငါးဦးစီးက ပင္လယ္သို႔ ထြက္ခြင့္ျပဳသည့္နည္းျဖင့္ ေရလုပ္သားမ်ားထံမွ ၾကိဳတင္မဲမ်ားကို အဓမၼ ေကာက္ခံေနျခင္း ျဖစ္သည္။
“ပင္လယ္ထဲ ေလွလိုက္မယ့္လူေတြကို ၂၇ ရက္ေန႔စၿပီး မဲထည့္ခိုင္းေနတာ။ အခုလည္း ထည့္မယ့္လူေတြလည္း ထည့္ေသးတယ္။ မၿပီးေသးဘူး။ မထည့္ဘဲေနရင္ မလိုက္ရဘူး။ ထည့္မွ လုိက္ရတယ္” ဟု ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕မွ စက္ေလွပိုင္ရွင္တဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။
ေကာ့ေသာင္းဆိပ္ကမ္းအနီးမွ ကုန္စံုဆိုင္ပိုင္ရွင္တဦးက “ဒီမွာက ပါတီက ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးနဲ႔ တစည ၂ ခုပဲ ရွိတာေလ။ ဒီ ၂ ခုထဲက တခုခုကို မဲေပးၿပီးမွ ေလွထြက္ခိုင္းတယ္” ဟု ေျပာသည္။
ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕တြင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္၌ ၾကံ႕ဖြံ႔ပါတီမွ ဦးျမင့္ထြန္းႏွင့္ တစည ပါတီမွ ဦးေသာင္းရွိန္၊ အမ်ဳိးသား လႊတ္ေတာ္၌ ၾကံ႕ဖြံ႔ပါတီမွ ဦးလွစိုးႏွင့္ တစညပါတီမွ ဦးညြန္႔တင္ေအးတို႔ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကသည္။
အကယ္၍ မဲမေပးဘဲ ငါးဖမ္းစက္ေလွ ထြက္ခြါခဲ့ပါက ပင္လယ္ဝတြင္ ေစာင့္ၾကပ္ေနသည့္ ေရလုပ္ငန္း ၾကီးၾကပ္ေရးအဖဲြ႔က စက္ေလွကို ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕သို႔ ျပန္ဝင္ၿပီး မဲေပးကာ ေထာက္ခံစာယူခိုင္းေၾကာင္း ၿမိဳ႕ခံမ်ားက ေျပာသည္။
“သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ဆိုရင္ က်ေနာ္က ဒီပါတီ ၂ ခုစလံုးကို မၾကိဳက္ဘူး။ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲလို႔ ေကာ္မရွင္႐ုံးက လူေတြကိုေမးေတာ့ အဲလိုေတာ့ မရဘူး။ ၂ ခုထဲက တခုေတာ့ ေရြးရမယ္လို႔ ေျပာတယ္” ဟု ေရႊျပည္သာရပ္ကြက္မွ ၿမိဳ႕ခံတဦးက ေျပာသည္။
ငါးဖမ္းသည့္အလုပ္ျဖင့္ အသက္ေမြးၾကသည့္ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕ရွိ ေထာင္ႏွင့္ခ်ီေသာ ေရလုပ္သားမ်ားသည္ ပင္လယ္ထြက္ခြင့္ ရေရး အတြက္ ပါတီမ်ား၊ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေလာင္းမ်ားႏွင့္ ေရြးေကာက္ပဲြအေၾကာင္း မသိေသာ္လည္း ၾကိဳတင္မဲ ေပးခဲ့ၾကေၾကာင္း ၿမိဳ႕ခံမ်ားက ဆုိသည္။
“ဒီေထာက္ခံစာမရရင္ လုပ္ငန္းက ဆက္္လုပ္လို႔ မရျဖစ္သြားၿပီ။ သူတို႔အတြက္က အလုပ္လုပ္ရဖို႔ အေရးၾကီးတယ္ေလ။ အဲေတာ့ မဲေပးခဲ့ၾကတာေပါ့” ဟု ေရႊျပည္သာရပ္ကြက္မွ ၿမိဳ႕ခံက ေျပာသည္။
ေရလုပ္သားမ်ားကို ၾကိဳတင္မဲေကာက္ခံျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေကာ့ေသာင္းၿမိဳ႕ရွိ ငါးလုပ္ငန္းဦးစီးဌာနသို႔ မဇၥ်ိမက ဆက္သြယ္ ေမးျမန္းခဲ့ရာ ဒု - ဦးစီးမႉးျဖစ္သူက ေျဖဆိုရန္ျငင္းဆန္ခဲ့ၿပီး ေရလုပ္ငန္းကုမၸဏီမ်ားကိုသာ ေမးျမန္းရန္ ေျပာဆုိခဲ့သည္။
မဲဆႏၵရွင္၏ ဆႏၵမပါဘဲ ေရြးေကာက္ပဲြ ေကာ္မရွင္႐ုံးမ်ားႏွင့္ အာဏာပိုင္မ်ားက ယခုလို အတင္းအက်ပ္ မဲေပးခုိင္းျခင္းသည္ ေရြးေကာက္ပဲြ ဥပေဒကို ခ်ဳိးေဖာက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ဥပေဒပညာရွင္ ဦးေအာင္သိန္းက ေျပာသည္။
“ေရြးေကာက္ပဲြ ဥပေဒမွာ ၾကိဳတင္မဲ ေပးလိုက ေပးႏိုင္တယ္။ မေပးလိုဘူး၊ မဲမေပးဘူးဆိုရင္ မေပးဘဲ ေနပိုင္ခြင့္ ရွိတယ္။ မဲေပးၿပီးမွ သြားရမယ္လို႔ ဥပေဒျပ႒ာန္းခ်က္ မရွိဘူး။ က်ေနာ္တို႔ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မဲမေပးလိုဘူးဗ်ာလို႔ ေျပာရင္လည္း သူတို႔ဘာမွ ေျပာပိုင္ခြင့္ မရွိဘူး” ဟု သူက ေျပာသည္။
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပဲြ ဥပေဒ အခန္း ၁ ၊ အပိုဒ္ ၂ ၊ အပိုဒ္ခဲြ (ဎ) တြင္ မဲဆႏၵရွင္တဦးသည္ ေရြးေကာက္ပဲြ၌ မဲေပးႏိုင္ေသာ အခြင့္အေရး (သို႔မဟုတ္) မဲမေပးဘဲ ေနႏိုင္ေသာ အခြင့္အေရးရွိေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။
ယခုလို ၾကိဳတင္မဲ အဓမၼထည့္ခိုင္းျခင္းသည္ ေရြးေကာက္ပဲြ ဥပေဒခ်ဳိးေဖာက္ျခင္း ျဖစ္သျဖင့္ မဲဆႏၵရွင္မ်ားက ၿမိဳ႕နယ္ေကာ္မရွင္႐ုံးသို႔ လိပ္မူတိုင္တန္းႏိုင္ေၾကာင္း ဦးေအာင္သိန္းက ေျပာဆိုသည္။
“က်ေနာ္တို႔မွာ မဲေပးလိုတဲ့ ဆႏၵမရွိဘူး။ ၂ ဖဲြ႔လံုးကို အယံုအၾကည္မရွိဘူး။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မဲမေပးလိုဘူး။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ ဘာသာ သြားတယ္။ အဲဒါကို သြားခြင့္မျပဳဘဲ မဲေပးၿပီးမွ သြားရမယ္လို႔ ေျပာတယ္။ ဒါဟာ က်ေနာ္တို႔ကို အဓမၼ မဲထည့္ခိုင္းတာျဖစ္တဲ့အတြက္ တိုင္တန္းပါတယ္ဆိုၿပီး ၿမိဳ႕နယ္ေကာ္မရွင္ကို တိုင္လို႔ရပါတယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။
ေရလုပ္သားမ်ားသည္ မိုးေလကင္းလြတ္သည့္ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ကာလ (ေအာက္တိုဘာလကုန္ပိုင္း) မွ မိုးဦးက်ကာလ (ဧၿပီလကုန္ပိုင္း) အထိ ပင္လယ္ျပင္သို႔ ၁၅ ရက္တၾကိမ္ ငါးဖမ္းထြက္ေလ့ရွိၾကသည္။
ေရြးေကာက္ပဲြ ေကာ္မရွင္သည္ ယခုလ ၅ ရက္ေန႔တြင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပဲြ ဥပေဒပုဒ္မ ၄၅ တြင္ အက်ဳံးဝင္သူမ်ား ၾကိဳတင္မဲဆႏၵေပးဖို႔ စီစဥ္ေပးရန္ သက္ဆုိင္ရာ ရပ္ကြက္/ ေက်းရြာအုပ္စု ေကာ္မရွင္အဖဲြ႔ခဲြ အသီးသီးသို႔ ၿပီးခဲ့သည့္လကုန္ပိုင္းက အေၾကာင္းထားေၾကာင္း သိရသည္။
http://burmese.bnionline.net/news/kic/5587-2010-11-01-16-48-17.html
Tuesday, 2 November 2010
ေရးၿမိဳ႕နယ္တြင္ ဒုတိယအႀကိမ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဆန္႔က်င္ဆႏၵျပ
တနလၤာေန႔၊ ႏုိဝင္ဘာလ 01 ရက္ 2010 ခုႏွစ္ အာကာ သတင္း - လြတ္လပ္ေသာ မြန္သတင္းေအဂ်င္စီ
မြန္ျပည္နယ္ ေရးၿမိဳ႕နယ္ လမိုင္းၿမိဳ႕နယ္ခြဲရွိ ကလို႔တုတ္ရြာတြင္ ယမန္ေန႔က ေရြးေကာက္ပြဲ ဆန္႔က်င္သည့္ ဆႏၵျပပြဲ ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး မြန္ျပည္နယ္အတြင္း ေရြးေကာက္ပြဲ ဆန္႔က်င္သည့္ ဒုတိယအႀကိမ္ ဆႏၵျပျခင္း ျဖစ္သည္။
ဆႏၵျပပြဲတြင္ ၎ၿမိဳ႕နယ္ခြဲရွိ ကရင္တိုင္းရင္းသား ေက်းရြာေပါင္း (၁၀) ရြာမွ ရြာသူရြာသားမ်ား၊ ပညာေရး က်န္းမာေရး ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ား အင္အား (၅၀၀) ေက်ာ္ တက္ေရာက္ၾကၿပီး နံနက္ (၇) နာရီခြဲမွ (၉) နာရီခြဲထိ ဆႏၵျပခဲ့ၾကသည္ဟု ဆႏၵျပ ပြဲတြင္ ပါဝင္သူတစ္ဦးက ေျပာသည္။
“၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံအတိုင္း က်င္းပတဲ့ ဒီ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ကို သက္ဆိုးရွည္ေစတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔ ဆႏၵျပရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။
ဆႏၵျပျခင္းေၾကာင့္ ယေန႔တြင္ ခလရ (၁၀၆) တပ္ရင္းႏွင့္ ခလရ (၆၁) တပ္ရင္းတို႔က ဆႏၵျပသူမ်ားကို လိုက္လံစုံစမ္းေနၿပီး ေရးၿမိဳ႕နယ္ မယကမွ ၎ၿမိဳ႕နယ္ခြဲအတြင္းရွိ ရယက ဥကၠဌမ်ားကို ႏိုဝင္ဘာလ (၄) ရက္ေန႔တြင္ ဆင့္ေခၚထားေၾကာင္း ရယက အဖြဲ႔ဝင္တစ္ဦးက ေျပာသည္။
ဆႏၵျပပြဲတြင္ “နအဖ ေရြးေကာက္ပြဲ ဆန္႔က်င္ေရး ဒို႔အေရး” “စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဖ်က္သိမ္းေရး ဒို႔အေရး” “ဒီမိုကေရစီ တည္ေဆာက္ ေရး ဒို႔အေရး” “သုံးပြင့္ဆိုင္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေရး ဒို႔အေရး” ဟု ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့ၾကေၾကာင္း ဆႏၵျပရာတြင္ ပါဝင္သည့္ က်န္းမာေရးဝန္ထမ္း တစ္ဦးက ေျပာသည္။
ေအာက္တိုဘာလ (၂၅) ရက္ေန႔တြင္လည္း မြန္ျပည္နယ္ ေရးၿမိဳ႕နယ္ ေက်ာင္းရြာေက်းရြာ အထက္ပိုင္းတြင္ ပထမအႀကိမ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဆန္႔က်င္သည့္ ဆႏၵျပပြဲ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
ဆႏၵျပသည့္ ေနရာမ်ားမွာ စစ္အာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ အလွမ္းေဝးၿပီး ေကအန္ယူ ၾသဇာသက္ေရာက္သည့္ နယ္ေျမမ်ား ျဖစ္သည္လြန္ခဲ့သည့္ ရက္ပိုင္းအတြင္းကလည္း သံျဖဴဇရပ္ၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ေရးၿမိဳ႕နယ္အၾကားရွိ ကားလမ္းတေလၽွာက္တြင္ NO 2010 ေရြးေကာက္ပြဲ ဆန္႔က်င္သည့္ စာမ်ားကို လိုက္လံျဖန္႔ေဝ ကပ္ထားခဲ့ၿပီး စစ္အာဏာပိုင္မ်ားက လိုက္လံသိမ္းဆည္းေနသည္ဟု ေဒသခံမ်ားက ေျပာသည္။
http://burmese.bnionline.net/news/mizzima/5586-2010-11-01-15-24-38.html
မြန္ျပည္နယ္ ေရးၿမိဳ႕နယ္ လမိုင္းၿမိဳ႕နယ္ခြဲရွိ ကလို႔တုတ္ရြာတြင္ ယမန္ေန႔က ေရြးေကာက္ပြဲ ဆန္႔က်င္သည့္ ဆႏၵျပပြဲ ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး မြန္ျပည္နယ္အတြင္း ေရြးေကာက္ပြဲ ဆန္႔က်င္သည့္ ဒုတိယအႀကိမ္ ဆႏၵျပျခင္း ျဖစ္သည္။
ဆႏၵျပပြဲတြင္ ၎ၿမိဳ႕နယ္ခြဲရွိ ကရင္တိုင္းရင္းသား ေက်းရြာေပါင္း (၁၀) ရြာမွ ရြာသူရြာသားမ်ား၊ ပညာေရး က်န္းမာေရး ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ား အင္အား (၅၀၀) ေက်ာ္ တက္ေရာက္ၾကၿပီး နံနက္ (၇) နာရီခြဲမွ (၉) နာရီခြဲထိ ဆႏၵျပခဲ့ၾကသည္ဟု ဆႏၵျပ ပြဲတြင္ ပါဝင္သူတစ္ဦးက ေျပာသည္။
“၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံအတိုင္း က်င္းပတဲ့ ဒီ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ကို သက္ဆိုးရွည္ေစတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔ ဆႏၵျပရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္” ဟု သူက ေျပာသည္။
ဆႏၵျပျခင္းေၾကာင့္ ယေန႔တြင္ ခလရ (၁၀၆) တပ္ရင္းႏွင့္ ခလရ (၆၁) တပ္ရင္းတို႔က ဆႏၵျပသူမ်ားကို လိုက္လံစုံစမ္းေနၿပီး ေရးၿမိဳ႕နယ္ မယကမွ ၎ၿမိဳ႕နယ္ခြဲအတြင္းရွိ ရယက ဥကၠဌမ်ားကို ႏိုဝင္ဘာလ (၄) ရက္ေန႔တြင္ ဆင့္ေခၚထားေၾကာင္း ရယက အဖြဲ႔ဝင္တစ္ဦးက ေျပာသည္။
ဆႏၵျပပြဲတြင္ “နအဖ ေရြးေကာက္ပြဲ ဆန္႔က်င္ေရး ဒို႔အေရး” “စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ဖ်က္သိမ္းေရး ဒို႔အေရး” “ဒီမိုကေရစီ တည္ေဆာက္ ေရး ဒို႔အေရး” “သုံးပြင့္ဆိုင္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေရး ဒို႔အေရး” ဟု ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့ၾကေၾကာင္း ဆႏၵျပရာတြင္ ပါဝင္သည့္ က်န္းမာေရးဝန္ထမ္း တစ္ဦးက ေျပာသည္။
ေအာက္တိုဘာလ (၂၅) ရက္ေန႔တြင္လည္း မြန္ျပည္နယ္ ေရးၿမိဳ႕နယ္ ေက်ာင္းရြာေက်းရြာ အထက္ပိုင္းတြင္ ပထမအႀကိမ္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဆန္႔က်င္သည့္ ဆႏၵျပပြဲ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
ဆႏၵျပသည့္ ေနရာမ်ားမွာ စစ္အာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ အလွမ္းေဝးၿပီး ေကအန္ယူ ၾသဇာသက္ေရာက္သည့္ နယ္ေျမမ်ား ျဖစ္သည္လြန္ခဲ့သည့္ ရက္ပိုင္းအတြင္းကလည္း သံျဖဴဇရပ္ၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ေရးၿမိဳ႕နယ္အၾကားရွိ ကားလမ္းတေလၽွာက္တြင္ NO 2010 ေရြးေကာက္ပြဲ ဆန္႔က်င္သည့္ စာမ်ားကို လိုက္လံျဖန္႔ေဝ ကပ္ထားခဲ့ၿပီး စစ္အာဏာပိုင္မ်ားက လိုက္လံသိမ္းဆည္းေနသည္ဟု ေဒသခံမ်ားက ေျပာသည္။
http://burmese.bnionline.net/news/mizzima/5586-2010-11-01-15-24-38.html
ေတာင္ဒဂုံျမိဳ႕နယ္မွာ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္လူငယ္အဖြဲ႕ဝင္မ်ားအား အာဏာပိုင္မ်ားမွ တားဆီးပိတ္ပင္ေနပံု သတင္း၊ ဓာတ္ပံု.....
သတင္းဓာတ္ပံု။ ။ ကိုဒီမိုေ၀ယံ
http://hotfile.com/dl/79741214/8b39e5b/Microsys.A1.Website.Download.v2.3.8.Multilingual._ed-DJiNN.rar.html
http://burmese.bnionline.net/news/imna/5585-2010-11-01-14-48-28.html
Monday, 1 November 2010
Buddhist monks’ role in Burma’s National Reconciliation by Nai Banya Hongsar
NOVEMBER 1, 2010
by peacerunning
Nai Banya Hongsar : Editor’s Note: We would like to introduce our readers to the third installment in our “Burma Tranformed”. In this installment our writer discusses the role of Burmese monks in Burma’s future national reconciliation process.
Buddhist monks played central roles in Burmese history both before and after the country became independent from colonial rule; for this reason Burma’s military junta’s appalling treatment of monks should be reviewed by the international community. Many monks have been killed and imprisoned in recent years for their political opinions. Nation-building in Burma cannot be accomplished without the contribution of religion leaders like Buddhist monks. Buddhist monks are the sons of million of Burmese parents. They have the right to have their own opinions on the social issues that impact their parents and siblings and they also have the moral responsibility as monks to protect private citizens from wrong doing.
This essay will examine the military junta’s treatment of monks, many of whom have been vibrant political activists in Burma, between 1988 and 2010. The appropriate role of monks in Burmese politics will be covered. I will explore the role of Buddhist monks as mediators during a reconciliation between democratic forces, including ethnic leaders and the ruling military junta, the State Peace and Development Council (SPDC).
Monks have long held an important role in Burma’s politics. Buddhist monks served the best interests of kings and the nation as far back as the 10th century. Burma became a Buddhist community under Mon monks in the 7th century. Monks have a long history of being victims of political strife in Burma. In 1757 Burmese kings overthrew the Mon empire, and brutally slaughtered over three thousand Mon monks in a ‘Fire Burn”, in a group near Rangoon. The current name of the location is called ‘Thin Gyun Chun – the island of burning robes”.
In the old days, the monks who rose against the king could be disrobed or deported to a rural place as punishment. In these modern days, the Burmese government views monks as enemies of the state, and has treated them accordingly. Despite the fact that the majority of monks have been monks since childhood, the military junta seems to regard them as political activists, rather than disciplined monks who have been learning and teaching the Buddhist religion for many years. Rangoon and Mandalay -based senior monks have been playing two roles in Burmese society. The roles they occupy are that of the heads of the Buddhist religion in Burma, and as mentors to young monks those who see themselves as part of a democratic change in the country. The disciplined monks have many times keep silent about the military government’s abuse of monks, due to fear of losing their positions and status. The current military junta has appointed local and national representatives of the monks, who oversee the daily business of the monks and temples. In other words, the ruling military has ‘shut the mouths’ of these senior monks who have moral authority in Burmese society.
Monks have held key roles in mediation since ancient times. When national reconciliation in Burma does occur, senior monks, along Burmese leaders and ethnic minority leaders will play key roles in the reconciliation process.
The Monks and a Deeper National Reconciliation:
In the time of a reconciliation, Burma’s monks can play key roles, if they subscribe to the laws of Buddha that mandate that monks serve the people, not just the government. The senior monks could play central roles in reconciliation by not siding with any political groups. The western leaders and policy makers for a new Burma need to review the implications of showing disrespect to the monks when they begin engaging in a future national reconciliation in Burma. Transitional justice in Burma cannot get very far unless good relations between political forces, both internationally and inside Burma, and senior monks are maintained
The main issue that will confront pro-democracy forces in Burma in a time of reconciliation is whether the Burmese community can grant amnesty to the cruel military leaders who have killed so many of their countrymen in the last 20 years, and imprisoned over 3 thousand political activists, including junior and senior monks. This confronting issue must be addressed by the monks. The monks must protect all the lives of current leaders in Burma if a true national reconciliation is sought in the future; the foundations of Buddhism dictate that the military leaders alone must bear the penance for the wrongdoing of the last sixty years. Therefore, all political leaders are encouraged to acquire a sound knowledge of Buddhist principles from the senior monks for better relations among them during and after the national reconciliation.
The United Nations and its good office and staff who are working on Burma should be proud to be supporters of Burma to transit a democratic nation. The International Centre for Transitional Justice or (ICTJ) has also earned some credits on its legal frameworks to solve Burma’s crisis. However, both agencies have failed to acknowledge the potential role of the senior monks in a reconciliation process; the monks are the ones who have access to the senior military leaders and top leaders within the National League for Democracy. Some foreign policy makers and even the UN’s Special Envoy on Burma have under-estimated the political capacities of senior monks and their ability to convince the senior military leaders to begin national reconciliation and mature trust. UN Secretary-General Ban Ki-moon has outlined his vision of a stronger UN for a better world, saying “I am determined to make progress on the pressing issues of our time, step by step, by building on achievements along the way, working with Member States and civil society.” He can embrace his vision in Burma by joining forces with the country’s monks who are the leaders in Burma’s civil society in terms of education, community development, and cultural orientation.
In March 2003, representatives from ICTJ, Louis N. Bickford held a forum on Burma’s national reconciliation in Bangkok with representatives from democratic forces and ethnic minorities. This writer raised the key question of whether the ICTJ would engage with the senior monks’ community for this reconciliation process. It has been nearly 10 years, and the role of monks in the process of national reconciliation has not yet bee further explored.
Potentially, monks who take an active role in Burmese politics will be seen as hypocrites by the traditional Buddhist community. Such a change will be un-welcomed by conservatives but appreciated by progressive leaders. The monks could use different languages and creative methods for dealing with non-religious affairs. As part of their vows, monks already serve the best interests of the nation and the people, and move peace to end the suffering of all human beings. The monks understand the concept of social and political conflicts in Burma. They have been maintaining the Buddhist pratices for over 2 thousand years in Burma, despite the plights of past and present political crises. The British attempted to dismantle the roles of the monks in social and political life in the country in the 18th century, but they resisted to the British by non-violent means. The role of the monks in social, political and religious affairs cannot be separated from nation-building in Burma. It is time for Burma’s policy makers reassess their strategy.
National reconciliation is a healing process. The monks would be the best counselors, who are the experts in healing in the Burmese community. Political healing is not strange field to the monks. The issues are on the mental side. They monk can treat the country’s mental health better than the layman. Political reconciliation would be a test for the monks, whether they are the masters of peace and reconcilability. After twenty years of stalemate, Burma deserves a chance to solve its own problems with its own methods. At the same time, international leaders from each country must guarantee that they will be supportive of this internal movement towards a peaceful Burma and a prosperous nation in the 21st century, post-reconciliation.
The State Peace and Development Council, the current military junta, must cease any oppression of the junior monks who express their opinions under the rule of laws. The government must cease to use troops against monks, and stop giving orders to kill monks who dare to protest in the street, as it did during the Saffron Revolution. The monks’ community will be the community most likely to grant amnesty to the cruel military junta. They military generals must pay any sufficient compensation for those who lost lives during twenty years of democratic movements by the monks and other activists. A common principle of truth and reconciliation must be upheld by both sides. The monks’ community and other democratic forces, especially students’ leagues, should compromise with the military general under the guidance of the senior monks for this process. It is a painful journey for all parties. Forgiveness is the highest quality of mankind. The Buddhist community in Burma will be the champion on the world’s stage if they bring about an endpoint to the country’s suffering by solving Burma’s issues without violence. Violence is a sin that Buddhist community does not accept.
In conclusion, the role of the Buddhist monks in preparation for, and engaging in, the national reconciliation process is crucial for the future progression of Burmese politics. The political participation of monks would be mutually beneficial for all stakeholders in the reconciliation process, including the military ruling elites. The monks’ role is vital in this critical time of mental and political reconciliation and transition.
Short URL: http://monnews.org/?p=1244
http://democracyforburma.wordpress.com/2010/11/01/buddhist-monks%E2%80%99-role-in-burma%E2%80%99s-national-reconciliation-by-nai-banya-hongsar/
by peacerunning
Nai Banya Hongsar : Editor’s Note: We would like to introduce our readers to the third installment in our “Burma Tranformed”. In this installment our writer discusses the role of Burmese monks in Burma’s future national reconciliation process.
Buddhist monks played central roles in Burmese history both before and after the country became independent from colonial rule; for this reason Burma’s military junta’s appalling treatment of monks should be reviewed by the international community. Many monks have been killed and imprisoned in recent years for their political opinions. Nation-building in Burma cannot be accomplished without the contribution of religion leaders like Buddhist monks. Buddhist monks are the sons of million of Burmese parents. They have the right to have their own opinions on the social issues that impact their parents and siblings and they also have the moral responsibility as monks to protect private citizens from wrong doing.
This essay will examine the military junta’s treatment of monks, many of whom have been vibrant political activists in Burma, between 1988 and 2010. The appropriate role of monks in Burmese politics will be covered. I will explore the role of Buddhist monks as mediators during a reconciliation between democratic forces, including ethnic leaders and the ruling military junta, the State Peace and Development Council (SPDC).
Monks have long held an important role in Burma’s politics. Buddhist monks served the best interests of kings and the nation as far back as the 10th century. Burma became a Buddhist community under Mon monks in the 7th century. Monks have a long history of being victims of political strife in Burma. In 1757 Burmese kings overthrew the Mon empire, and brutally slaughtered over three thousand Mon monks in a ‘Fire Burn”, in a group near Rangoon. The current name of the location is called ‘Thin Gyun Chun – the island of burning robes”.
In the old days, the monks who rose against the king could be disrobed or deported to a rural place as punishment. In these modern days, the Burmese government views monks as enemies of the state, and has treated them accordingly. Despite the fact that the majority of monks have been monks since childhood, the military junta seems to regard them as political activists, rather than disciplined monks who have been learning and teaching the Buddhist religion for many years. Rangoon and Mandalay -based senior monks have been playing two roles in Burmese society. The roles they occupy are that of the heads of the Buddhist religion in Burma, and as mentors to young monks those who see themselves as part of a democratic change in the country. The disciplined monks have many times keep silent about the military government’s abuse of monks, due to fear of losing their positions and status. The current military junta has appointed local and national representatives of the monks, who oversee the daily business of the monks and temples. In other words, the ruling military has ‘shut the mouths’ of these senior monks who have moral authority in Burmese society.
Monks have held key roles in mediation since ancient times. When national reconciliation in Burma does occur, senior monks, along Burmese leaders and ethnic minority leaders will play key roles in the reconciliation process.
The Monks and a Deeper National Reconciliation:
In the time of a reconciliation, Burma’s monks can play key roles, if they subscribe to the laws of Buddha that mandate that monks serve the people, not just the government. The senior monks could play central roles in reconciliation by not siding with any political groups. The western leaders and policy makers for a new Burma need to review the implications of showing disrespect to the monks when they begin engaging in a future national reconciliation in Burma. Transitional justice in Burma cannot get very far unless good relations between political forces, both internationally and inside Burma, and senior monks are maintained
The main issue that will confront pro-democracy forces in Burma in a time of reconciliation is whether the Burmese community can grant amnesty to the cruel military leaders who have killed so many of their countrymen in the last 20 years, and imprisoned over 3 thousand political activists, including junior and senior monks. This confronting issue must be addressed by the monks. The monks must protect all the lives of current leaders in Burma if a true national reconciliation is sought in the future; the foundations of Buddhism dictate that the military leaders alone must bear the penance for the wrongdoing of the last sixty years. Therefore, all political leaders are encouraged to acquire a sound knowledge of Buddhist principles from the senior monks for better relations among them during and after the national reconciliation.
The United Nations and its good office and staff who are working on Burma should be proud to be supporters of Burma to transit a democratic nation. The International Centre for Transitional Justice or (ICTJ) has also earned some credits on its legal frameworks to solve Burma’s crisis. However, both agencies have failed to acknowledge the potential role of the senior monks in a reconciliation process; the monks are the ones who have access to the senior military leaders and top leaders within the National League for Democracy. Some foreign policy makers and even the UN’s Special Envoy on Burma have under-estimated the political capacities of senior monks and their ability to convince the senior military leaders to begin national reconciliation and mature trust. UN Secretary-General Ban Ki-moon has outlined his vision of a stronger UN for a better world, saying “I am determined to make progress on the pressing issues of our time, step by step, by building on achievements along the way, working with Member States and civil society.” He can embrace his vision in Burma by joining forces with the country’s monks who are the leaders in Burma’s civil society in terms of education, community development, and cultural orientation.
In March 2003, representatives from ICTJ, Louis N. Bickford held a forum on Burma’s national reconciliation in Bangkok with representatives from democratic forces and ethnic minorities. This writer raised the key question of whether the ICTJ would engage with the senior monks’ community for this reconciliation process. It has been nearly 10 years, and the role of monks in the process of national reconciliation has not yet bee further explored.
Potentially, monks who take an active role in Burmese politics will be seen as hypocrites by the traditional Buddhist community. Such a change will be un-welcomed by conservatives but appreciated by progressive leaders. The monks could use different languages and creative methods for dealing with non-religious affairs. As part of their vows, monks already serve the best interests of the nation and the people, and move peace to end the suffering of all human beings. The monks understand the concept of social and political conflicts in Burma. They have been maintaining the Buddhist pratices for over 2 thousand years in Burma, despite the plights of past and present political crises. The British attempted to dismantle the roles of the monks in social and political life in the country in the 18th century, but they resisted to the British by non-violent means. The role of the monks in social, political and religious affairs cannot be separated from nation-building in Burma. It is time for Burma’s policy makers reassess their strategy.
National reconciliation is a healing process. The monks would be the best counselors, who are the experts in healing in the Burmese community. Political healing is not strange field to the monks. The issues are on the mental side. They monk can treat the country’s mental health better than the layman. Political reconciliation would be a test for the monks, whether they are the masters of peace and reconcilability. After twenty years of stalemate, Burma deserves a chance to solve its own problems with its own methods. At the same time, international leaders from each country must guarantee that they will be supportive of this internal movement towards a peaceful Burma and a prosperous nation in the 21st century, post-reconciliation.
The State Peace and Development Council, the current military junta, must cease any oppression of the junior monks who express their opinions under the rule of laws. The government must cease to use troops against monks, and stop giving orders to kill monks who dare to protest in the street, as it did during the Saffron Revolution. The monks’ community will be the community most likely to grant amnesty to the cruel military junta. They military generals must pay any sufficient compensation for those who lost lives during twenty years of democratic movements by the monks and other activists. A common principle of truth and reconciliation must be upheld by both sides. The monks’ community and other democratic forces, especially students’ leagues, should compromise with the military general under the guidance of the senior monks for this process. It is a painful journey for all parties. Forgiveness is the highest quality of mankind. The Buddhist community in Burma will be the champion on the world’s stage if they bring about an endpoint to the country’s suffering by solving Burma’s issues without violence. Violence is a sin that Buddhist community does not accept.
In conclusion, the role of the Buddhist monks in preparation for, and engaging in, the national reconciliation process is crucial for the future progression of Burmese politics. The political participation of monks would be mutually beneficial for all stakeholders in the reconciliation process, including the military ruling elites. The monks’ role is vital in this critical time of mental and political reconciliation and transition.
Short URL: http://monnews.org/?p=1244
http://democracyforburma.wordpress.com/2010/11/01/buddhist-monks%E2%80%99-role-in-burma%E2%80%99s-national-reconciliation-by-nai-banya-hongsar/
1700 villagers join anti-election protests in Karen and Mon State
NOVEMBER 1, 2010
by peacerunning
PICS by Thwathiko
HURFOM, Mon State and Karen State: In a significant display of anti-election sentiment, three communities in Kyainnseikyi Township and Ye Township have held large anti-election rallies within two days of each other. According to participants, all three rallies were held because none of the communities had heard of any previous instances of open protests to raise awareness about ongoing election-related abuses villages in their area had experienced. Protesters hoped that, despite the risks, because of their actions other communities would more openly display their discontent with the State Peace and Development Council’s (SPDC’s) current election practices.
On October 23rd residents from surroundings villages arrived at 6AM in P— Village, in Kyainnseikyi Towship, Karen State. There, participants, who were predominately Karen but also included some Mon and Loa-Shan community members, held large red banners bearing anti election slogans while a protest organizer spoke and lead them in anti-election chants. The protest, conducted in a guerilla style which community members arriving quickly and dispersed before any reprisal action was taken, was conducted within two miles of an SPDC Light Infantry Battalion (LIB) base. The nearly 600 participants all came from areas banned from participating in the November 7th election by a directive from the Burmese State Election Commission in September, citing section 8 (f) of the Union Election Laws, that supposed security risks were to great for the election to occur in that area.
The protest was conducted as a result of this ban, and residents’ resulting concerns that the communities had no fair or genuine opportunity for representation in the upcoming election. According to the protest organizer, the location was chosen because of the presence of the near-by battalion; the open protest was meant to send a message to the local battalion and to Napiydaw. Yet despite the brazenness of the 5 hour rally, the near-by battalion has not yet taken any retributive measures or reacted in any way.
A Karen youth, from Kyainnseikyi Township, who wished to remain anonymous as he helped organize the protest, described the rally:
The slogans that protesters chanted over and over again when they were marching were for people to pull down the dictatorship system, to set up tripartite dialog, and to become a real democratic country. Most of the protesters also chanted this “We want NO 2010 Election”. At this protest [we] cared whether it was secure or safe to protest in advance.
One participant, Saw Ah Wong, described how he was motivated to attend the protest because of anger over the Union Solidarity and Development Party’s (USDP) active voter manipulation through the collection of advanced votes and the USDP’s use of names of citizens working abroad from government family lists being automatically cast in favor of the USDP.
For me… I come to protest because I am not allowed to vote in this Junta-led election. I cannot say whether my vote will be the vote for the Junta-backed political party or if I am not allowed to vote for anyone. But I feel like this – as the candidate who is presenting for his ethnic or his people is not allowed to contest for the vote, his ethnicity is like an ethnicity unrecognized by the country’s government. I am not satisfied with that. Also, we know that since the end of December [2009] and beginning of October [2010], the Township Peaceful and Development Council headmen, the civilian militia, and other authorities in Karen villages and Mon villages near Kyainnseikyi Town, have organized villagers to vote in advance. Even though Kyainnseikyi is a town, in reality it a rural town [implying that it is not watched for election abuses]. But the residents in the town have to give a check for the USDP candidate without their desire. And most of regions have become the places where the USDP forces villagers to vote for it…. Here, we want to let everyone know instead of letting no one know. This is only able to be revealed by protesting it, and people learning about it and also the world.
Two days later on October 25th two more protests occurred, in M— village, Kyainnseikyi Township, and in eastern Ye Township, Mon State. Both protests occurred in a similar fashion, with nearby communities turning out early in the morning and dispersing before noon. The protests in M—village drew almost 500 participants and the rally in eastern Ye Township drew over 600 participants from 28 surrounding villages. The rally in eastern Ye township, which was also conducted close to a Burmese army LIB, No. 591, has previously been documented experiencing frequent election related abuses[1]. Like the October 23rd protest, witnesses have reported USDP efforts to collect advanced votes, and violations of election law by the pro-government party such as casting absentee votes automatically in their favor, are major points of anger for protest participants.
Another significant cause in all three election protest was the perceived absence of vocal anti-election sentiment, according to several organizers. These communities, despite often times sever security restrictions by local SPDC battalions, are aware of the evolution of the current political situation. As noted by the Karen Human Rights Group’s (KHRG) 2008 report Village Agency, this is opposed to the confused perception that only urban centers, like Rangoon, are sites for political action or resistance. Being aware of the political climate at the local level, these protest indicate recognition by villagers, that other communities are also actively tuned into the current political situation, also despite SPDC efforts to restrict dissenting information, and could be inspired to voice their political discontent. By staging protests in close relation to local battalions, these communities have shown that the target of protests is still the regime, and by so visibly conducting a demonstration, is most likely to draw attention from Naypidaw, and international observers.
Witnesses have indicated that in all three cases protests went off smoothly with out security disruptions or a crackdown by local battalions. According to one participant from eastern Ye Township, where the protest was held close to a Burmese battalions, “Until now we have heard that no one [no protest participants] has been arrested by the Southeast commander-led battalion and regional authorities yet. But the persons who led the protest have to hide for their security.” The success of these protests has been attributed to the strong local connections and community amongst villages and an awareness of the security threat from possible outside sources and local battalions.
According to a local source from eastern Ye Township, who wished to remain anonymous, the protest was created as an opportunity to voice the communities opinions to other communities and to the regime, and demonstrate the communities commitment to rights they believe they should have:
This protest has started since this morning at 7 AM, and it is a guerilla protest …. to gather quickly and to separate quickly.. that is because of the security awareness. And the protest was over at 11 AM. The 2008 constitution was drawn only for one side – the SPDC’s side. Since then, we have been protesting. Not that we have just started to protest now though. We protest because we want to get rights: ethnic rights, and rights to self-expression. Why do we have to support this predictable the-Junta-is-going-to-win election since it does not grant all rights for everyone? We also want to let the Burmese people who are in other villages, other townships, and other states and divisions know that we are totally against this unfair Junta-led election. We also do not want to keep listening to the military regime – [we want to] stop doing what the Junta wants and stop shutting up our mouths to whether we can speak up [or not] – we want [for] all [of us] to come together and protest together. We all will face with any upcoming danger, and as we work together, we will face [the danger] together. And that is the reason why we protest.
The occurrence of protests of over 1700 villagers in rural eastern Burma is a strong indicator that despite pressure on local communities by the SPDC to support the pro-government parties, and active attempts to suppress dissent, communities retain a sense of political activism and agency that they choose to express in appropriate settings. In these cases, protest organizers have been able to asses the risks of conducting large scale protests within their communities, recognized which areas would be best able to attract attention for the protest, and as indicated by accounts above, used tactics that would best ensure the security of the participants. HURFOM hopes that these accounts will indicate that local communities in eastern Burma are actively aware of the political climate of the country, their region, and see themselves as potential agents in sharing knowledge and awareness within the community.
http://democracyforburma.wordpress.com/2010/11/01/1700-villagers-join-anti-election-protests-in-karen-and-mon-state/
by peacerunning
PICS by Thwathiko
HURFOM, Mon State and Karen State: In a significant display of anti-election sentiment, three communities in Kyainnseikyi Township and Ye Township have held large anti-election rallies within two days of each other. According to participants, all three rallies were held because none of the communities had heard of any previous instances of open protests to raise awareness about ongoing election-related abuses villages in their area had experienced. Protesters hoped that, despite the risks, because of their actions other communities would more openly display their discontent with the State Peace and Development Council’s (SPDC’s) current election practices.
On October 23rd residents from surroundings villages arrived at 6AM in P— Village, in Kyainnseikyi Towship, Karen State. There, participants, who were predominately Karen but also included some Mon and Loa-Shan community members, held large red banners bearing anti election slogans while a protest organizer spoke and lead them in anti-election chants. The protest, conducted in a guerilla style which community members arriving quickly and dispersed before any reprisal action was taken, was conducted within two miles of an SPDC Light Infantry Battalion (LIB) base. The nearly 600 participants all came from areas banned from participating in the November 7th election by a directive from the Burmese State Election Commission in September, citing section 8 (f) of the Union Election Laws, that supposed security risks were to great for the election to occur in that area.
The protest was conducted as a result of this ban, and residents’ resulting concerns that the communities had no fair or genuine opportunity for representation in the upcoming election. According to the protest organizer, the location was chosen because of the presence of the near-by battalion; the open protest was meant to send a message to the local battalion and to Napiydaw. Yet despite the brazenness of the 5 hour rally, the near-by battalion has not yet taken any retributive measures or reacted in any way.
A Karen youth, from Kyainnseikyi Township, who wished to remain anonymous as he helped organize the protest, described the rally:
The slogans that protesters chanted over and over again when they were marching were for people to pull down the dictatorship system, to set up tripartite dialog, and to become a real democratic country. Most of the protesters also chanted this “We want NO 2010 Election”. At this protest [we] cared whether it was secure or safe to protest in advance.
One participant, Saw Ah Wong, described how he was motivated to attend the protest because of anger over the Union Solidarity and Development Party’s (USDP) active voter manipulation through the collection of advanced votes and the USDP’s use of names of citizens working abroad from government family lists being automatically cast in favor of the USDP.
For me… I come to protest because I am not allowed to vote in this Junta-led election. I cannot say whether my vote will be the vote for the Junta-backed political party or if I am not allowed to vote for anyone. But I feel like this – as the candidate who is presenting for his ethnic or his people is not allowed to contest for the vote, his ethnicity is like an ethnicity unrecognized by the country’s government. I am not satisfied with that. Also, we know that since the end of December [2009] and beginning of October [2010], the Township Peaceful and Development Council headmen, the civilian militia, and other authorities in Karen villages and Mon villages near Kyainnseikyi Town, have organized villagers to vote in advance. Even though Kyainnseikyi is a town, in reality it a rural town [implying that it is not watched for election abuses]. But the residents in the town have to give a check for the USDP candidate without their desire. And most of regions have become the places where the USDP forces villagers to vote for it…. Here, we want to let everyone know instead of letting no one know. This is only able to be revealed by protesting it, and people learning about it and also the world.
Two days later on October 25th two more protests occurred, in M— village, Kyainnseikyi Township, and in eastern Ye Township, Mon State. Both protests occurred in a similar fashion, with nearby communities turning out early in the morning and dispersing before noon. The protests in M—village drew almost 500 participants and the rally in eastern Ye Township drew over 600 participants from 28 surrounding villages. The rally in eastern Ye township, which was also conducted close to a Burmese army LIB, No. 591, has previously been documented experiencing frequent election related abuses[1]. Like the October 23rd protest, witnesses have reported USDP efforts to collect advanced votes, and violations of election law by the pro-government party such as casting absentee votes automatically in their favor, are major points of anger for protest participants.
Another significant cause in all three election protest was the perceived absence of vocal anti-election sentiment, according to several organizers. These communities, despite often times sever security restrictions by local SPDC battalions, are aware of the evolution of the current political situation. As noted by the Karen Human Rights Group’s (KHRG) 2008 report Village Agency, this is opposed to the confused perception that only urban centers, like Rangoon, are sites for political action or resistance. Being aware of the political climate at the local level, these protest indicate recognition by villagers, that other communities are also actively tuned into the current political situation, also despite SPDC efforts to restrict dissenting information, and could be inspired to voice their political discontent. By staging protests in close relation to local battalions, these communities have shown that the target of protests is still the regime, and by so visibly conducting a demonstration, is most likely to draw attention from Naypidaw, and international observers.
Witnesses have indicated that in all three cases protests went off smoothly with out security disruptions or a crackdown by local battalions. According to one participant from eastern Ye Township, where the protest was held close to a Burmese battalions, “Until now we have heard that no one [no protest participants] has been arrested by the Southeast commander-led battalion and regional authorities yet. But the persons who led the protest have to hide for their security.” The success of these protests has been attributed to the strong local connections and community amongst villages and an awareness of the security threat from possible outside sources and local battalions.
According to a local source from eastern Ye Township, who wished to remain anonymous, the protest was created as an opportunity to voice the communities opinions to other communities and to the regime, and demonstrate the communities commitment to rights they believe they should have:
This protest has started since this morning at 7 AM, and it is a guerilla protest …. to gather quickly and to separate quickly.. that is because of the security awareness. And the protest was over at 11 AM. The 2008 constitution was drawn only for one side – the SPDC’s side. Since then, we have been protesting. Not that we have just started to protest now though. We protest because we want to get rights: ethnic rights, and rights to self-expression. Why do we have to support this predictable the-Junta-is-going-to-win election since it does not grant all rights for everyone? We also want to let the Burmese people who are in other villages, other townships, and other states and divisions know that we are totally against this unfair Junta-led election. We also do not want to keep listening to the military regime – [we want to] stop doing what the Junta wants and stop shutting up our mouths to whether we can speak up [or not] – we want [for] all [of us] to come together and protest together. We all will face with any upcoming danger, and as we work together, we will face [the danger] together. And that is the reason why we protest.
The occurrence of protests of over 1700 villagers in rural eastern Burma is a strong indicator that despite pressure on local communities by the SPDC to support the pro-government parties, and active attempts to suppress dissent, communities retain a sense of political activism and agency that they choose to express in appropriate settings. In these cases, protest organizers have been able to asses the risks of conducting large scale protests within their communities, recognized which areas would be best able to attract attention for the protest, and as indicated by accounts above, used tactics that would best ensure the security of the participants. HURFOM hopes that these accounts will indicate that local communities in eastern Burma are actively aware of the political climate of the country, their region, and see themselves as potential agents in sharing knowledge and awareness within the community.
http://democracyforburma.wordpress.com/2010/11/01/1700-villagers-join-anti-election-protests-in-karen-and-mon-state/
Burma Democratic Concern (BDC) warmly welcomes the legitimate leaders calling for to convene “Second Pin-Lon Conference”
01 November 2010
Burma Democratic Concern (BDC) warmly welcomes the legitimate leaders’ Ka-Lay Decision on 24 October 2010 calling for to convene “Second Pin-Lon Conference”.
Burma Democratic Concern (BDC) wholeheartedly supports legitimate leaders’ pledge to keep on working with the right collective leadership to abolish dictatorship system, to restore democracy and human rights, and to take place national reconciliation in Burma.
Burma Democratic Concern (BDC) wholeheartedly agrees with the legitimate leaders’ announcement saying that the results coming out from 2010 election which will be held in accord with 2008 constitution which legitimize military rule will not pave the way for the national reconciliation and restoring democracy and human rights in Burma.
Burma Democratic Concern (BDC) wholeheartedly supports legitimate leaders’ pledge to keep on working under the leadership of Daw Aung San Suu Kyi in order to take place genuine dialogue leading towards national reconciliation in Burma.
Burma Democratic Concern (BDC) wholeheartedly supports legitimate leaders’ declaration wishing to convene the “Second Pin-Lon Conference” in order to build the Genuine Federal Union of Burma, which will be neither separation nor one union, based on equality and democracy. We also support legitimate leaders’ desire to convene “Second Pin-Lon Conference” in the matter of urgency.
Burma Democratic Concern (BDC) calls for the international community to support legitimate leaders’ Ka-Lay Decision calling for to convene “Second Pin-Lon Conference” for the sake of peace in Burma.
For more information please contact
Myo Thein [United Kingdom]
Phone: 00-44-78 7788 2386
U Khin Maung Win [United States]
Phone: 001-941-961-2622
Daw Khin Aye Aye Mar [United States]
Phone: 001 509 586 8309
U Tint Swe Thiha [United States]
Phone: 001-509-582-3261, 001-509-591-8459
Burma Democratic Concern (BDC) warmly welcomes the legitimate leaders’ Ka-Lay Decision on 24 October 2010 calling for to convene “Second Pin-Lon Conference”.
Burma Democratic Concern (BDC) wholeheartedly supports legitimate leaders’ pledge to keep on working with the right collective leadership to abolish dictatorship system, to restore democracy and human rights, and to take place national reconciliation in Burma.
Burma Democratic Concern (BDC) wholeheartedly agrees with the legitimate leaders’ announcement saying that the results coming out from 2010 election which will be held in accord with 2008 constitution which legitimize military rule will not pave the way for the national reconciliation and restoring democracy and human rights in Burma.
Burma Democratic Concern (BDC) wholeheartedly supports legitimate leaders’ pledge to keep on working under the leadership of Daw Aung San Suu Kyi in order to take place genuine dialogue leading towards national reconciliation in Burma.
Burma Democratic Concern (BDC) wholeheartedly supports legitimate leaders’ declaration wishing to convene the “Second Pin-Lon Conference” in order to build the Genuine Federal Union of Burma, which will be neither separation nor one union, based on equality and democracy. We also support legitimate leaders’ desire to convene “Second Pin-Lon Conference” in the matter of urgency.
Burma Democratic Concern (BDC) calls for the international community to support legitimate leaders’ Ka-Lay Decision calling for to convene “Second Pin-Lon Conference” for the sake of peace in Burma.
For more information please contact
Myo Thein [United Kingdom]
Phone: 00-44-78 7788 2386
U Khin Maung Win [United States]
Phone: 001-941-961-2622
Daw Khin Aye Aye Mar [United States]
Phone: 001 509 586 8309
U Tint Swe Thiha [United States]
Phone: 001-509-582-3261, 001-509-591-8459
Burma Democratic Concern (BDC) warmly welcomes the legitimate leaders' decision calling for to convene “Second Pin-Lon Conference” (01 Nov 2
Burma Democratic Concern (BDC) warmly welcomes the legitimate leaders’ Ka-Lay Decision on 24 October 2010 calling for to convene “Second Pin-Lon Conference”.
Burma Democratic Concern (BDC) wholeheartedly supports legitimate leaders’ pledge to keep on working with the right collective leadership to abolish dictatorship system, to restore democracy and human rights, and to take place national reconciliation in Burma.
Burma Democratic Concern (BDC) wholeheartedly agrees with the legitimate leaders’ announcement saying that the results coming out from 2010 election which will be held in accord with 2008 constitution which legitimize military rule will not pave the way for the national reconciliation and restoring democracy and human rights in Burma.
Burma Democratic Concern (BDC) wholeheartedly supports legitimate leaders’ pledge to keep on working under the leadership of Daw Aung San Suu Kyi in order to take place genuine dialogue leading towards national reconciliation in Burma.
Burma Democratic Concern (BDC) wholeheartedly supports legitimate leaders’ declaration wishing to convene the “Second Pin-Lon Conference” in order to build the Genuine Federal Union of Burma, which will be neither separation nor one union, based on equality and democracy. We also support legitimate leaders’ desire to convene “Second Pin-Lon Conference” in the matter of urgency.
Burma Democratic Concern (BDC) calls for the international community to support legitimate leaders’ Ka-Lay Decision calling for to convene “Second Pin-Lon Conference” for the sake of peace and prosperity in Burma.
For more information please contact
Myo Thein [United Kingdom]
Phone: 00-44-78 7788 2386
U Khin Maung Win [United States]
Phone: 001-941-961-2622
Daw Khin Aye Aye Mar [United States]
Phone: 001 509 586 8309
U Tint Swe Thiha [United States]
Phone: 001-509-582-3261, 001-509-591-8459
Source: http://www.bdcburma.org/StudentDetails.asp?Id=100
Subscribe to:
Posts (Atom)
