PRESS RELEASE
December 4, PRNewswire
Chrysler brand joins effort to free 1991 Nobel Peace Laureate in new TV film
Auburn Hills, Michigan – In an innovative new TV film breaking today, the
Chrysler brand has joined with Lancia Automobiles and the international
community in the movement to call for the release of Aung San Suu Kyi,
Burma's pro-democracy leader and 1991 Nobel Peace Prize Laureate, who has
been in and out of house arrest since 1989.
The 30-second film was initially created as part of the Lancia brand's
sponsorship of the 10th World Summit of Nobel Peace Laureates in Berlin
Nov. 10-11, 2009, for which the theme was "Knocking down new walls and
building bridges for a world without violence." The timing of the summit
also coincided with the 20th anniversary of the fall of the Berlin Wall.
The film first aired in Europe on Nov. 12.
The Nobel Peace organization has led the international effort to raise the
awareness of Aung San Suu Kyi's plight and energize the movement for her
release. Through the film, featuring the Chrysler 300, the Chrysler brand
is demonstrating its commitment to supporting social issues and defending
human rights around the world.
"We produced the TV film in honor of all those who put their lives at
stake in the hopes of making the world a better place," said Oliver
Francois, President and CEO - Chrysler Brand, Chrysler Group LLC, who is
also the Managing Director of Lancia Automobiles. "In particular, those
men and women who are still prisoners, like Aung San Suu Kyi. For
Chrysler, this is a chance to use our brand image to join with others in
the fight for peace and to knock down the walls that divide us. We at
Chrysler believe in doing the right thing and making a difference."
The film opens at the Brandenburg Gate, a symbol of the reunification of
the two sides of Berlin, and continues with images of the Berlin Wall,
those sections that still exist, as a Chrysler 300 drives by on its way to
the front of the city's Town Hall, host of the summit.
The voiceover, which continues throughout the film, says:
"It is possible to build walls that separate city from city, nation from
nation, people from people.
But it is impossible to build a wall that separates man from his freedom...
Because freedom always finds a way to create peace.
This film is dedicated to Aung San Suu Kyi.
Still a prisoner behind a wall of silence."
As the 300 arrives at its destination, men and women, who are the symbols
of peace and the struggle against all forms of oppression and violence,
get out of the cars. Those featured include Mikhail Gorbachev, Executive
President, Soviet Union, 1989-1991; Lech Walesa, President, Poland,
1990-1995; and Muhammed Yunus, founder of the Grameen Bank in Bangladesh
in 1983, who believes that credit is a fundamental human right.
As the music reaches its emotional crescendo, viewers see that one of the
Chrysler 300s is different from the others - it is white. The vehicle
comes to the Berlin Wall, a symbol to people around the world of liberty
denied, then smashes through it, transforming the explosion into a flight
of white doves, a universal symbol of peace.
The Chrysler 300 goes up the steps to the Town Hall, but as the car's rear
door opens, the seat is empty. Someone is missing. It is Aung San Suu Kyi,
who is still a prisoner in her own country.
The Chrysler film will initially break on the brand's Web site
(www.chrysler.com) on Dec. 3 and will then air throughout the day on FOX
News's "O'Reilly Report," "Hannity's America," and "On the Record with
Greta," and on Bloomberg's "Market Today."
In addition, visitors to the Chrysler brand site will have the opportunity
to join the movement to send a message of freedom and solidarity by
linking to YourFaceForFreedom.com. Visitors will be able to replace their
Facebook profile photo with that of Aung San Suu Kyi, which will be
available for download from the site. Then on Dec. 10 when the Nobel Peace
prize is awarded to Barack Obama, the Facebook media platform will
showcase the faces of those calling for the immediate release of the
Burmese leader.
Saturday, 5 December 2009
ေဇာ္ဝင္း (နယူးေရာ့္ခ္ )
ျမန္မာလူငယ္မ်ားအေခၚ ဂမ္ဗလား ကို စစ္ယူနီေဖာင္း ဝတ္ေပးထားလိုက္တဲ႕ ဓါတ္ပံုကို ၾကည့္လိုက္တာနဲ႕ လူတိုင္းဘာအဓိပၸါယ္လဲ ဆိုတာ တန္းသိၾကမွာပါ။ ကြၽန္ေတာ္တို႕တိုင္းျပည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းမွာ သူပါဝင္ခဲ႕ရာက အခုေတာ့ ဒါ့ဖာ အေရးကို သူေျပာင္းလဲ တာဝန္ယူသြားရျပီ။ သူ႕ အတြက္ ဒီ ဓါတ္ပံု ေလးတခုပဲ အမွတ္တရလက္ေဆာင္ေပးလိုက္ခ်င္ပါတယ္။
ကမာၻ႕ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးသန္႕ေျမးလည္းျဖစ္၊ ကုလသမဂၢထဲ အရာရွိၾကီးလဲ ျဖစ္ တဲ့ ဦးသန္ ့ျမင့္ဦး က စီပြါးေရးပိတ္ဆို့မႈ ႐ုပ္သိမ္ေရး လုပ္ေပးဖို အခမဲ့ လႈံေဆာ္ေနတာေတြကိုေတြ ့ေတာ့ စိတ္ပ်က္ရတယ္။ နအဖကို ခမဲ ့ ေရွ ့ေနလိုက္ေပးေနတာကိုေတြ ့ရ ေတာ့ သူရည္ရြယ္ခ်က္ကို သံသယျဖစ္မိတယ္။ တကယ္က စီပြါးေရးပိတ္ဆို့မႈ ျဖစ္ေအာင္ စစ္အုပ္စုကပဲ လုပ္ေနတာပါ။
စီပြါးေရးပိတ္ဆို့မႈ ကို ႐ုတ္သိမ္းလို႕မရေအာင္က လဲ စစ္အုပ္စု ရဲ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နဲ႕ ေတြ႕ဖို႕ ၊ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကို လႊတ္ဖို႕ အမိန္႕အာဏာနဲ႕ ဥပေဒရိပ္ခိုျပီး မတၱရားေရးဆြဲထားတဲ့ ၂၀၀၈ ႏိုင္ငံေတာ္ဖ်က္ဆီးပံု ျပင္ဆင္ဖို့ ဆိုတဲ့ တကယ္႕ အမ်ိဳးသားေရးအက်ိဳးစီးပြါးအတြက္ အဓိကက်တဲ့ အခ်က္အလက္ ေတြကို ဦးသန္းေရႊ က ရဲရဲဝင့္ဝင့္မဆုံးျဖတ္ႏိုင္ေသးတာဟာ အဓိက ေသာ့ခ်က္ပါ။ စစ္အုပ္စု က ျမန္မာတပ္မေတာ္ ကို လမ္းမွား တင္ေပး ျပီး ဆက္လက္ ေမာင္းႏွင္ေနလို့ ႏိုင္ငံ႕ျပသနာဟာ ၾကီးထြားလာရတာပါ။ ျပည္တြင္းစစ္မီးမရပ္ႏိုင္ေသးတာပါ။ ျငိမ္းခ်မ္းေရး မရေသးတာပါ။ တိုင္းျပည္ဆင္းရဲေနရ တဲ့ ျပႆနာ ဟာ အာဏာ ပိုင္ စစ္တပ္က စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ညံ့ဖ်င္းမႈ ေၾကာင့္ မဟုတ္လား။
အန္ကယ္ဦးၾကည္ေမာင္စကား ငွါး သုံးရရင္ "ညီမေလး အရပ္ပုရင္ဘာလုပ္ရ မလဲ ေဒါင့္ျမင့္ဘိနပ္ဝယ္စီးလိုက္ေပါ့တဲ့" ။ ဒီေန႕ တိုင္းျပည္ရဲ ႔ ျပသနာ ကို ရွင္း ဖို႕က ေတြ့ဆုံေဆြးေႏြးတဲ႕ နည္းက လြဲလို႕ အျခား နည္းလမ္းဘာမွမရွိပါဘူး။ ဒီနည္းဟာ အၾကမ္းမဖက္ အႏုနည္း လမ္းစဥ္ရဲ့ အဆင့္အျမင့္ဆံုး သူမသာကိုယ္မနာနည္း ပါ အေကာင္းဆုံးပါ။ ေတြ့ဆုံေဆြးေႏြးတဲ႕ နည္းဟာ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္လိုသူေတြရဲ့ တခုတည္းေသာနည္း လမ္းပါ။ လက္စားမေခ် သင္ပုန္းေခ်ႏိုင္တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဦးတည္မဲ့ တခုတည္းေသာ ႏိုင္ငံ့ထြက္ရပ္လမ္းပါ။ ဒါ့ ေၾကာင္႕ စီပြါးေရးပိတ္ဆို့မႈ ႐ုပ္သိမ္ေရး လုပ္ေပးဖို့ နည္း နဲ႕ ႏိုင္ငံ႔ျပသနာ ကို ေဆးမီတို နည္းနဲ႕ ရွင္းဖို႕လုပ္တဲ႕နည္းဟာ ငေၾကာင္နည္း ဒီနည္းကို အားေပးအား ေျမွာက္ဝင္လုပ္ေန တဲ႔ ဦးသန္႕ေျမးေလး ကိုသန္႕ျမင့္ဦး ကို လဲ စစ္ယူနီေဖာင္း ဝတ္ေပးသင္႕ပါတယ္။ "ဝိပၸတၱိ ေခတ္သမယ ညစ္ႏိုင္မွလူေတာ္ ႐ိုးျပန္က လူမိုက္ေခၚသည္ ေလာ္လည္လ်ွင္ ထင္ရွား" ဆိုတဲ႔ ေရွးေရွး က ကဗ်ာ မွန္ေနျပီေလလား။
ဒီကေန႕ ကြၽန္ေတာ္ ဒီစာေရးေနခ်ိန္ အထိ ကမာၻ႕ကုလသမဂၢက ျမန္မာ့အေရး ဘာတခုမွ မယ္မယ္ရရ မလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေသးပါဘူး။ ေလနဲ႕ အျပစ္တင္ေၾကာင္း ရွုံ႕ခ်ပါေၾကာင္း ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြ ခ်မွတ္ခဲ႕တာ မ်ားလွပါျပီ။ကြၽန္ေတာ္ နယူးေရာ္ခ္ ေရာက္ တာ ၁၉၉၅ မွာ ပါ။ ျပည္ပေရာက္ အမ်ိဳးသားညြန္႕ေပါင္းအစိုးရ အဖြဲ႕ ရဲ႕ ကုလသမဂၢရုံး ေတာင္ မဖြင့္ရေသးပါဘူး။ နယူးေရာ္ခ္ မွာ စစ္အစိုးရ ရဲ့ အခြန္ရုံး မရွိပါဘူး။ စစ္အစိုးရ ရဲ႕ ကုလသမဂၢ ကိုယ္စာလွယ္ရုံး အျဖစ္သာ နာမည္ တပ္ ထားေပမဲ႕ အခြန္ေကာက္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ တို့ နယူးေရာ္ခ္ ေရာက္ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစု ေတြ ကမာၻ႕ကုလသမဂၢ နဲ့ စစ္အစိုးရ ရဲ႕ ကုလသမဂၢ ကိုယ္စာလွယ္ရုံး တို့ ကို သပိတ္ ေမွာက္တဲ့ အၾကိမ္ေပါင္း မေရမတြက္ ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ စစ္အစိုးရ ရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး ေတြ မုသားေတြ ကို သစၥာလုပ္ၾကသူေတြ ျဖစ္ၾကတဲ႔ ဦးအုန္းေဂ်ာ္ ဦးဝင္းေအာင္ ကေန အခု ဦးညာဏ္ဝင္း အထိေအာင္ ရိုးရိုး ဆႏၵျပ ရာကေန အနီးကတ္ ဆဲတဲ့အထိ အခု ေနာက္ဆုံးေပၚနည္းက ေတာ့ ဆဲ လဲဆဲ ဘိနပ္နဲ႕လဲ ေပါက္တဲဆႏၵျပတဲ႕နည္း အထိသုံးျပီး ဆႏၵျပ ၾကပါတယ္။
ျပီးခဲတဲ့ လက စစ္အစိုးရ ရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး ေဟာင္း ဦးဝင္းေအာင္ ဟာ အင္းစိန္ေထာင္ထဲမွာ ပဲ ဆုံးသြားတယ္ သတင္းၾကားလိုက္ရ ေတာ့ စိတ္မေကာင္းေတာင္ ျဖစ္သြားမိေသးပါတယ္။ ကမာၻ႕ကုလသမဂၢကိုလာ စစ္အုပ္စု ကိုယ္စားလာ လိမ္ၾကတဲ့ စစ္အစိုးရ ရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး ဦးဝင္းေအာင္ ကို ရွုံ႕ခ်ပြဲ အဒီဆႏၵျပပြဲ မွာ ကြၽန္ေတာ္က အခမ္းအနားမႈးလုပ္ပါတယ္။ အင္းစိန္ေထာင္ထဲ မဝင္ခင္ ကြၽန္ေတာ္တို႕ နဲ႕ မိန္႕ခြန္းလိမ္ညာ ေျပာတဲ့ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး ဦးဝင္းေအာင္ တို႕ ေအးရွဆိုဆိုက္ရတီ အေဆာက္အဦ ေရွ႕မွာ ထိပ္တိုက္တိုးေတာ့ ဦးဝင္းေအာင္ က ခါးေလးေထာက္ျပီး ကြၽန္ေတာ္တို႕ ဆႏၵျပ ျပၾကသူေတြ ကို ရိသလိုလုပ္လို့ ပလူျပန္ေအာင္ ဝိုင္း ဆဲလိုက္ၾကတာ ဦးဝင္းေအာင္ ကားထဲ သုက္သုက္ဝင္ေျပးသြားရတာ အမွတ္ရသြားမိပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး သံေဝဂ ရစရာပါ။ စစ္ အုပ္စု ထဲက ဗိုလ္ခင္ညြန္႕ နဲ႕ ဗိုလ္သန္းေရႊ ေျပာင္းတို ေျပာင္းရွည္တိုက္ပြဲ ေထာက္လွမ္းေရး စစ္တပ္ အားျပိဳင္ပြဲမွာ ဦးဝင္းေအာင္ တို႕ အေရးနိမ့္သြားျပီး အင္းစိန္ေထာင္ထဲမွာ ေသသည္အထိေနသြားရ မယ္ဆိုတာ သ႔ူကိုယ္သူေတာင္ သိမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဝဋ္ဆိုတာ လည္တယ္ ဆိုတာ ဦးဝင္းေအာင္ခမ်ာ သိသြားပါေလစ။
ဘန္ကီမြန္း နဲ႕ စီေနရာ ဂ်န္နရယ္ အီဘရာဟင္ဂမ္ဘာရီ
ျမန္မာလူငယ္မ်ားအေခၚ ဂမ္ဗလား ကို စစ္ယူနီေဖာင္း ဝတ္ေပးထားလိုက္တဲ႕ ဓါတ္ပံုကို ၾကည့္လိုက္တာနဲ႕ လူတိုင္းဘာအဓိပၸါယ္လဲ ဆိုတာ တန္းသိၾကမွာပါ။ ကြၽန္ေတာ္တို႕တိုင္းျပည္ရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းမွာ သူပါဝင္ခဲ႕ရာက အခုေတာ့ ဒါ့ဖာ အေရးကို သူေျပာင္းလဲ တာဝန္ယူသြားရျပီ။ သူ႕ အတြက္ ဒီ ဓါတ္ပံု ေလးတခုပဲ အမွတ္တရလက္ေဆာင္ေပးလိုက္ခ်င္ပါတယ္။
ကမာၻ႕ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးသန္႕ေျမးလည္းျဖစ္၊ ကုလသမဂၢထဲ အရာရွိၾကီးလဲ ျဖစ္ တဲ့ ဦးသန္ ့ျမင့္ဦး က စီပြါးေရးပိတ္ဆို့မႈ ႐ုပ္သိမ္ေရး လုပ္ေပးဖို အခမဲ့ လႈံေဆာ္ေနတာေတြကိုေတြ ့ေတာ့ စိတ္ပ်က္ရတယ္။ နအဖကို ခမဲ ့ ေရွ ့ေနလိုက္ေပးေနတာကိုေတြ ့ရ ေတာ့ သူရည္ရြယ္ခ်က္ကို သံသယျဖစ္မိတယ္။ တကယ္က စီပြါးေရးပိတ္ဆို့မႈ ျဖစ္ေအာင္ စစ္အုပ္စုကပဲ လုပ္ေနတာပါ။
စီပြါးေရးပိတ္ဆို့မႈ ကို ႐ုတ္သိမ္းလို႕မရေအာင္က လဲ စစ္အုပ္စု ရဲ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နဲ႕ ေတြ႕ဖို႕ ၊ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကို လႊတ္ဖို႕ အမိန္႕အာဏာနဲ႕ ဥပေဒရိပ္ခိုျပီး မတၱရားေရးဆြဲထားတဲ့ ၂၀၀၈ ႏိုင္ငံေတာ္ဖ်က္ဆီးပံု ျပင္ဆင္ဖို့ ဆိုတဲ့ တကယ္႕ အမ်ိဳးသားေရးအက်ိဳးစီးပြါးအတြက္ အဓိကက်တဲ့ အခ်က္အလက္ ေတြကို ဦးသန္းေရႊ က ရဲရဲဝင့္ဝင့္မဆုံးျဖတ္ႏိုင္ေသးတာဟာ အဓိက ေသာ့ခ်က္ပါ။ စစ္အုပ္စု က ျမန္မာတပ္မေတာ္ ကို လမ္းမွား တင္ေပး ျပီး ဆက္လက္ ေမာင္းႏွင္ေနလို့ ႏိုင္ငံ႕ျပသနာဟာ ၾကီးထြားလာရတာပါ။ ျပည္တြင္းစစ္မီးမရပ္ႏိုင္ေသးတာပါ။ ျငိမ္းခ်မ္းေရး မရေသးတာပါ။ တိုင္းျပည္ဆင္းရဲေနရ တဲ့ ျပႆနာ ဟာ အာဏာ ပိုင္ စစ္တပ္က စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ညံ့ဖ်င္းမႈ ေၾကာင့္ မဟုတ္လား။
အန္ကယ္ဦးၾကည္ေမာင္စကား ငွါး သုံးရရင္ "ညီမေလး အရပ္ပုရင္ဘာလုပ္ရ မလဲ ေဒါင့္ျမင့္ဘိနပ္ဝယ္စီးလိုက္ေပါ့တဲ့" ။ ဒီေန႕ တိုင္းျပည္ရဲ ႔ ျပသနာ ကို ရွင္း ဖို႕က ေတြ့ဆုံေဆြးေႏြးတဲ႕ နည္းက လြဲလို႕ အျခား နည္းလမ္းဘာမွမရွိပါဘူး။ ဒီနည္းဟာ အၾကမ္းမဖက္ အႏုနည္း လမ္းစဥ္ရဲ့ အဆင့္အျမင့္ဆံုး သူမသာကိုယ္မနာနည္း ပါ အေကာင္းဆုံးပါ။ ေတြ့ဆုံေဆြးေႏြးတဲ႕ နည္းဟာ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္လိုသူေတြရဲ့ တခုတည္းေသာနည္း လမ္းပါ။ လက္စားမေခ် သင္ပုန္းေခ်ႏိုင္တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဦးတည္မဲ့ တခုတည္းေသာ ႏိုင္ငံ့ထြက္ရပ္လမ္းပါ။ ဒါ့ ေၾကာင္႕ စီပြါးေရးပိတ္ဆို့မႈ ႐ုပ္သိမ္ေရး လုပ္ေပးဖို့ နည္း နဲ႕ ႏိုင္ငံ႔ျပသနာ ကို ေဆးမီတို နည္းနဲ႕ ရွင္းဖို႕လုပ္တဲ႕နည္းဟာ ငေၾကာင္နည္း ဒီနည္းကို အားေပးအား ေျမွာက္ဝင္လုပ္ေန တဲ႔ ဦးသန္႕ေျမးေလး ကိုသန္႕ျမင့္ဦး ကို လဲ စစ္ယူနီေဖာင္း ဝတ္ေပးသင္႕ပါတယ္။ "ဝိပၸတၱိ ေခတ္သမယ ညစ္ႏိုင္မွလူေတာ္ ႐ိုးျပန္က လူမိုက္ေခၚသည္ ေလာ္လည္လ်ွင္ ထင္ရွား" ဆိုတဲ႔ ေရွးေရွး က ကဗ်ာ မွန္ေနျပီေလလား။
ဒီကေန႕ ကြၽန္ေတာ္ ဒီစာေရးေနခ်ိန္ အထိ ကမာၻ႕ကုလသမဂၢက ျမန္မာ့အေရး ဘာတခုမွ မယ္မယ္ရရ မလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေသးပါဘူး။ ေလနဲ႕ အျပစ္တင္ေၾကာင္း ရွုံ႕ခ်ပါေၾကာင္း ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြ ခ်မွတ္ခဲ႕တာ မ်ားလွပါျပီ။ကြၽန္ေတာ္ နယူးေရာ္ခ္ ေရာက္ တာ ၁၉၉၅ မွာ ပါ။ ျပည္ပေရာက္ အမ်ိဳးသားညြန္႕ေပါင္းအစိုးရ အဖြဲ႕ ရဲ႕ ကုလသမဂၢရုံး ေတာင္ မဖြင့္ရေသးပါဘူး။ နယူးေရာ္ခ္ မွာ စစ္အစိုးရ ရဲ့ အခြန္ရုံး မရွိပါဘူး။ စစ္အစိုးရ ရဲ႕ ကုလသမဂၢ ကိုယ္စာလွယ္ရုံး အျဖစ္သာ နာမည္ တပ္ ထားေပမဲ႕ အခြန္ေကာက္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ တို့ နယူးေရာ္ခ္ ေရာက္ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစု ေတြ ကမာၻ႕ကုလသမဂၢ နဲ့ စစ္အစိုးရ ရဲ႕ ကုလသမဂၢ ကိုယ္စာလွယ္ရုံး တို့ ကို သပိတ္ ေမွာက္တဲ့ အၾကိမ္ေပါင္း မေရမတြက္ ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ စစ္အစိုးရ ရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး ေတြ မုသားေတြ ကို သစၥာလုပ္ၾကသူေတြ ျဖစ္ၾကတဲ႔ ဦးအုန္းေဂ်ာ္ ဦးဝင္းေအာင္ ကေန အခု ဦးညာဏ္ဝင္း အထိေအာင္ ရိုးရိုး ဆႏၵျပ ရာကေန အနီးကတ္ ဆဲတဲ့အထိ အခု ေနာက္ဆုံးေပၚနည္းက ေတာ့ ဆဲ လဲဆဲ ဘိနပ္နဲ႕လဲ ေပါက္တဲဆႏၵျပတဲ႕နည္း အထိသုံးျပီး ဆႏၵျပ ၾကပါတယ္။
ျပီးခဲတဲ့ လက စစ္အစိုးရ ရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး ေဟာင္း ဦးဝင္းေအာင္ ဟာ အင္းစိန္ေထာင္ထဲမွာ ပဲ ဆုံးသြားတယ္ သတင္းၾကားလိုက္ရ ေတာ့ စိတ္မေကာင္းေတာင္ ျဖစ္သြားမိေသးပါတယ္။ ကမာၻ႕ကုလသမဂၢကိုလာ စစ္အုပ္စု ကိုယ္စားလာ လိမ္ၾကတဲ့ စစ္အစိုးရ ရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး ဦးဝင္းေအာင္ ကို ရွုံ႕ခ်ပြဲ အဒီဆႏၵျပပြဲ မွာ ကြၽန္ေတာ္က အခမ္းအနားမႈးလုပ္ပါတယ္။ အင္းစိန္ေထာင္ထဲ မဝင္ခင္ ကြၽန္ေတာ္တို႕ နဲ႕ မိန္႕ခြန္းလိမ္ညာ ေျပာတဲ့ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး ဦးဝင္းေအာင္ တို႕ ေအးရွဆိုဆိုက္ရတီ အေဆာက္အဦ ေရွ႕မွာ ထိပ္တိုက္တိုးေတာ့ ဦးဝင္းေအာင္ က ခါးေလးေထာက္ျပီး ကြၽန္ေတာ္တို႕ ဆႏၵျပ ျပၾကသူေတြ ကို ရိသလိုလုပ္လို့ ပလူျပန္ေအာင္ ဝိုင္း ဆဲလိုက္ၾကတာ ဦးဝင္းေအာင္ ကားထဲ သုက္သုက္ဝင္ေျပးသြားရတာ အမွတ္ရသြားမိပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရး သံေဝဂ ရစရာပါ။ စစ္ အုပ္စု ထဲက ဗိုလ္ခင္ညြန္႕ နဲ႕ ဗိုလ္သန္းေရႊ ေျပာင္းတို ေျပာင္းရွည္တိုက္ပြဲ ေထာက္လွမ္းေရး စစ္တပ္ အားျပိဳင္ပြဲမွာ ဦးဝင္းေအာင္ တို႕ အေရးနိမ့္သြားျပီး အင္းစိန္ေထာင္ထဲမွာ ေသသည္အထိေနသြားရ မယ္ဆိုတာ သ႔ူကိုယ္သူေတာင္ သိမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဝဋ္ဆိုတာ လည္တယ္ ဆိုတာ ဦးဝင္းေအာင္ခမ်ာ သိသြားပါေလစ။
ဘန္ကီမြန္း နဲ႕ စီေနရာ ဂ်န္နရယ္ အီဘရာဟင္ဂမ္ဘာရီ
ရန္ပဲြေလး သေဘာက်လို ့ ပို ့လိုက္တာ
ဇာတ္လမ္းအစ...
အင္တာနက္ကေဖးဆိုင္တစ္ခုအတြင္း ဆိုင္အ၀င္ ေကာင္တာတြင္
ဆိုင္ထုိင္ေနေသာေကာင္မေလးႏွင့္ ကူညီေပးသူေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရွိေ
န၏
ဆိုင္အတြင္း အသည္းအသန္chatting လုပ္ေနၾကသူ
ေကာင္ေလးေကာင္မေလးမ်ား မ်က္စိအစာေကြ်းေနေသာဦးေလးၾကီးမ်ား တစ္ဖက္အခန္းတြင္
ဖရုသ၀ါစာ စကားလံုးမ်ားေဖာေဖာသီသီသံုးၿပီး Game ေဆာ့ေနၾကေသာ
အရြယ္မ်ိဳးစံုေယာက်္ားေလးမ်ားလညး္ရွိေနၾကသည္
ထိုအခ်ိန္တြင္ ဆိုင္အတြင္းသို႔
ပုိက္ဆံအိတ္ခပ္ၾကီးၾကီးလြယ္ထားၿပီးမ်က္ႏွာတြင္ မိတ္ကပ္မ်ားကုိ
စိတၱဇပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္စိတ္ၾကိဳက္ခ်ယ္ထားသကဲ့သို႔ ၿပင္ဆင္ထားေသာ
အမ်ိဳးသမီးၾကီးတစ္ဦး၀င္လာေလသည္
“ သမီးေရ အန္တီ့သမီးနဲ႔ video chat ေၿပာခ်င္လို႔ပါကြယ္ လုပ္ေပးပါအုန္း ’’
“ဟုတ္ကဲ့ပါ သမီးေဘးက ဒီကြန္ၿပဴတာမွာထုိင္လိုက္ေနာ္’’
“ လိုင္းေတြကေရာေကာင္းရဲ႕လားကြယ္
ဟုိေန႔ကေတာ့အန္တီေၿပာတာအသံကသိပ္မၾကားရလို႔ကြယ့္ အန္တီ့သမီးေလးက
စင္ကာပူမွာေလ သူက အန္တီနဲ႔ေန႔တိုင္းနီးပါးစကားေၿပာခ်င္တာတဲ့
အိမ္ကိုလည္းဖုန္းဆက္ပါတယ္ကြယ္ခဏခဏပဲ အန္တီက
သူ႔မ်က္ႏွာေလးပါၿမင္ခ်င္လို႔ဒီကုိလာရတာပါ
တကယ္ဆိုအန္တီကေလဒီလိုလူေတြၾကားထဲစကားသိပ္ေၿပာတတ္တာမဟုတ္ဘူး သိတယ္မွတ္လား
ဒီအခ်ိန္ကအရမ္းပူတာေလ အန္တီက Aircon
အခန္းထဲမွာေနရမွေနလို႔ေကာင္းတာသမီးရဲ႕ ”
“ ဟုတ္ကဲ့ ကြ်န္မတို႔ဆိုင္ကအၿမန္ႏွဳန္းက အရမ္းေကာင္းပါတယ္အန္တီ
လွစ္လွစ္ကိုေၿပးေနတာပဲၿပီးေတာ့ ဒီဆိုင္မွာက မီးစက္ကုိ ၂၄
နာရီေမာင္းထားတာပါ ဒီေတာ့ Aircon ကလည္းအၿမဲေအးပါတယ္ရွင့္ ေၾသာ္..
ရၿပီအန္တီ အန္တီ့သမီးကုိေၿပာလို႔ရပါၿပီေနာ္ ဟယ္လို ဟယ္လို
ၾကားရလားခဏေလးေနာ္ ေရာ့အန္တီ ..ေၿပာလုိ႔ရပါၿပီ ”
“ေအး သမီးေရ ေမေမပါ ၾကားရလားသမီးေလးသမီးေလးေနေကာင္းရဲ႕လား
ဒီေန႔သမီးေလးနားရက္ဆုိလို႔
ေမေမလာခဲ့တာေလသမီးရဲ႕သမီးေဖေဖကေတာ့မလိုက္လာဘူးေလ
သူကဒီလိုလာေၿပာရတာကုိရွက္လို႔တဲ့ကြယ္ တကယ္ေတာ့ဘာရွက္စရာလဲ သမီးရယ္
ကုိယ့္သမီးက ႏိုင္ငံၿခားေရာက္ေနလို႔ ဒီလိုလာေၿပာခြင့္ရတာေလ
သူမ်ားေတြမ်ားဒီလိုအခြင့္ရလို႔လား လမ္းထဲကမိန္းမေတြကေလ
ေမေမ့ကုိမနာလိုေတာင္ၿဖစ္ေနၾကတာသမီးရဲ႕သိလား
သူတို႔မနာလိုပိုၿဖစ္ေအာင္အခုဆုိ ပုိလို႔ေတာင္လုပ္ၿပေသးတယ္ ေမေမကေလ
ရပ္ကြက္ထဲမွာ ႏိုင္ငံၿခားသြားေနတဲ့သားသမီးရွိတဲ့
မိဘေတြနဲ႔ပဲအေပါင္းအသင္းလုပ္ေတာ့တာ
ဒါမွ သူေၿပာတာကုိယ္သိကိုယ္ေၿပာတာသူနားလည္ၿဖစ္မွာေပါ့သမီးရဲ႕ ေနာ္..”
ထိုအခ်ိန္တြင္ဆိုင္အတြင္းသို႔ ခပ္ရုိးရုိးပံုစံ
အမ်ိဳးသားၾကီးတစ္ဦး၀င္လာသည္ေကာင္တာမွေကာင္မေလးကုိ “သမီး
ဦးေလးသားကုိတစ္ခ်က္ေလာက္ေခၚေပးစမ္းပါကြယ္ ” “ဦးေလးသားကဘယ္သူလဲရွင္”
“ညိဳေမာင္တဲ့ကြယ့္ ” “ေၾသာ္ ဟုတ္ ဒီဆိုင္ထဲမွာရွိေနတာလား ခဏေလးေနာ္” “
ဟာ.. မဟုတ္ဘူးေလ သမီးရဲ႕ ဦးေလးသားက မေလးရွားမွာေလ
သူနဲ႔စကားေၿပာခ်င္လို႔သမီးကုိဖုန္းေခၚခိုင္းတာ
အရင္ေတာ့ဦးေလးသားအၾကီးကဒီကေနလာေၿပာတယ္ဆုိပဲကြယ့္ဦးေလးကခုမွလာဖူးတာ
ငါ့တူမပဲေခၚေပးပါအုန္း ”
(အမ်ိဳးသမီးၾကီး……… )
သမီးအလုပ္ေရာအဆင္ေၿပရဲ႕လားသမီးေရ အမ္..ဘာၿဖစ္တယ္ ဘာေလွ်ာက္တာမရဘူး ပီအာ
(PR) ဟုတ္လား ေလွ်ာက္မေနပါနဲ႔သမီးရယ္ ၀ယ္လိုက္ပါလား အဲဒါကို
..ေၾသာ္မရဘူးလား၀ယ္လို႔ ေအးေလဒါဆိုလည္းဘယ္တတ္ႏိုင္ပါ့မလဲကြယ္
ေမေမကပိုက္ဆံေပးရင္၀ယ္လို႔ရမယ္ထင္ေနတာသမီးရဲ႕
ဒါဆိုသမီးေလးကဘယ္လိုလုပ္မွာလဲ ဒီလကုန္မွာ
သမီးေနရမယ့္ရက္ၿပည္႔သြားၿပီဟုတ္လား အဲလိုဆုိေတာ့ သမီးကၿပန္လာရမွာလား
ၿပန္ေတာ့မလာနဲ႔သမီးရယ္ ရပ္ကြက္ထဲကလူေတြကအတင္းေၿပာၾကမွာ
( ဆိုင္မွ ေကာင္မေလးႏွင့္ အမ်ိဳးသားၾကီး……)
ဟယ္လို ဟယ္လို မေလးရွားကလားရွင္ ခဏေလးေနာ္ ၿမန္မာၿပည္ကဆက္တာပါ
ဦးေလးရၿပီေနာ္ ေၿပာလို႔ရပါၿပီ ဟယ္လို ဟယ္လို သားလားကြ ငါပါ မင္းအေဖေလ
ေအး ….ခြီးတဲ့မွပဲကြာ မင္းကလည္း ငါတုိ႔ကုိအဆက္အသြယ္ေတာင္မလုပ္တာၾကာၿပီ
မင္းအဆင္ေၿပရဲ႕လားကြ ဘာၿဖစ္တယ္ အိုၿဖစ္သြားလို႔ဟုတ္လား မင္းက
မိန္းမဘယ္တုန္းကယူလိုက္လို႔ အိုသြားတာတုန္းကြ မင္းကြာ
မိဘကုိေတာင္မတိုင္ပင္ပဲ ဘိုမေတြကုိယူလိုက္တာလားကြာ
ဒါေတာ့ငါသိပ္စိတ္ဆိုးတယ္
ေၾသာ္ ေနဖို႔ရက္လြန္သြားတာဟုတ္လား ဒါဆိုလည္းၿပန္လာေလကြာ
မင္းကအဘတို႔ကိုခ်မ္းခ်မ္းသာသာထားခ်င္တယ္
ပုိက္ဆံမ်ားမ်ားရွာခ်င္တယ္ဆိုလို႔သာငါတုိ႔ကလႊတ္ေပးရတာ
ရြာမွာလယ္လုပ္စားလည္း ထမင္းမငတ္ပါဘူးကြာ ရြာသာၿပန္ၿပီးေအးေဆးေနပါလားကြာ
မင္းသြားတုန္းက အဘတို႔ေရာင္းလိုက္ရတဲ့
လယ္ေတြနဲ႔ႏြားမၾကီးလည္းအခုၿပန္၀ယ္ၿပီးပါၿပီကြ
ငါတုိ႔ဒီမွာအားလံုးအဆင္ေၿပတယ္
မင္းပို႔တဲ့ပုိက္ဆံေတြအဘတို႔ မၿဖဳန္းပစ္ပါဘူးကြာ
(အမ်ိဳးသမီးၾကီး……….)
ဟုိဟာေလသမီးအရင္ေနတဲ့ အက္စ္ပတ္ ( S pass ) ဆိုလား ဘာလား
အဲဒါကုိပဲၿပန္လုပ္ပါလားသမီးရဲ႕လုပ္ထားလား ေအး ေအးေကာင္းတယ္သမီး
ၿပန္လာဖုိ႔ေတာ့မစဥ္းစားပါနဲ႔သမီးရယ္ ေနာ္ မရခင္ ရက္ၿပည္႔သြားရင္
အဲဒီမွာေနလို႔မရေတာ့ဘူး ဟုတ္လား ဒါဆိုဘယ္လုိလုပ္ရမွာလဲကြယ့္
Stay ေရွာင္ရမယ္ ေအးေလဘယ္တတ္ႏိုင္ပါ့မလဲကြယ္ ဒါနဲ႔
သမီးကဘယ္ကု္ိသြားမွာလဲ ဘယ္လိုဘယ္လို ေအာ္ဇီ ဟုတ္လား ဘာတုန္းသမီးရဲ႕
ေအာ္ဇီဆိုတာဘာတုန္းေမေမမွမသိတာ ေၾသာ္ Australia ကုိလား
အင္းသမီးကသြားမွၿဖစ္မယ္ဆုိေတာ့လည္း ဘယ္တတ္ႏိုင္ပါ့မလဲသြားေပါ့ကြယ္
ၿပန္လာလို႔ေတာ့လံုး၀မၿဖစ္ဘူးေနာ္သမီး ေမေမတုိ႔ဂုဏ္ငယ္သြားမယ္သမီးရဲ႕
ပုိက္ဆံရတာမရတာကအေရးမၾကီးပါဘူးကြယ္သမီးလိုရင္ ညညး္ေဖေဖမသိေအာင္
ေမေမပုိ႔ေပးမွာသိလား ၿပန္သာမလာနဲ႔ ေနာ္
(အမ်ိဳးသားၾကီး………….)
မင္းတို႔က မိုးမလင္းခင္ကတည္းကအလုပ္သြား
မိုးစုန္းစုန္းခ်ဳပ္မွၿပန္လာရတာဆိုကြ ရြာေၿမာက္ပိုင္းက
ဖုိးေထာင္ကသူ႔အိမ္ကုိ စာေရးတာအဲလိုမ်ိဳးပါတယ္တဲ့ကြ
ပင္ပန္းတာလည္းလြန္ပါေရာဆို ညၿပန္ေရာက္တာနဲ႔ တခ်ိဳးတည္းအိပ္တာ
အခ်င္းခ်င္းေတာင္စကားမေၿပာႏိုင္ဘူးဆို
မင္းတုိ႔ဟာကလည္းကြာ ရြာမွာလယ္လုပ္တာထက္ပိုဆိုးေနပါလားကြာ
ဟုိပြဲစားေၿပာသြားတုန္းကေတာ့ အဘတို႔တေတြ ေအးေအးေနေတာ့ဆိုကြ
အဘသားကဟုိေရာက္ရင္ပင္ပင္ပန္းပန္းလုပ္စရာမလုိဘူး Aircon
ခန္းထဲမွာေအးေအးေနရၿပီး ပိုက္ဆံရမွာဆို ဒါဆုိဒီေကာင္ကငါတို႔ကိုလိမ္တာေပါ့
ေနပေစအုန္း တစ္ခါေလာက္ေတာ့မွတ္ေလာက္သားေလာက္ေအာင္
ရြာကကာလသားေတြေခၚလာၿပီးၿပသနာ သြားရွာပစ္ရမယ္ကြာ ဘာမလုပ္ပါနဲ႔လဲကြ
ဒီလိုေကာင္မ်ိဳးေတြကို ဒီေလာက္ေတာ့ေၿပာသင့္တာေပါ့ကြာ မင္းကလည္း
ေ….ာက္ေရးမပါတာ ဘာဂရုစိုက္ရမလဲကြ မင္းအဘငါ့အေၾကာင္းလဲသိတယ္မလား
(အမ်ိဳးသမီးၾကီး ႏွင့္ အမ်ိဳးသားၾကီးအေၿခအတင္ေၿပာခန္း.. )
အို … အသံၾကီးကလည္းအက်ယ္ၾကီးနဲ႔အလိုက္မသိလိုက္တာဒီလူၾကီးႏွယ္
ဒီဘက္မွာသူမ်ားေတြ စကားေၿပာေနတယ္ရွင့္
ရုိင္းရုိင္းစုိင္းစုိင္းေတြကလညး္ပါေသး
အဆင့္ ကုိမရွိဘူးတကယ့္ တစ္လံုးခ်ိဳင့္ပဲ
အလိုဗ်ာ ခင္ဗ်ားဘာသာစကားေၿပာတာ
က်ဳပ္ကလာ၀င္လုေၿပာေနလို႔လားအသံက်ယ္တာဘာၿဖစ္တုန္း တိုးတုိးေၿပာရေအာင္
လူမၾကား၀ံ့တာေၿပာေနတာမွမဟုတ္တာ
က်ဳပ္လည္း ဒီမွာႏိုင္ငံၿခားကက်ဳပ္သားနဲ႔ေၿပာေနတာပါဗ်
အမယ္ေလး မေလးရွားသြား အလုပ္ၾကမ္းလုပ္ေနရတဲ့
သားအေၾကာင္းမ်ားစကားလုပ္ေၿပာေနေသးတယ္
ကြ်န္မသမီးကပင္ပင္ပန္းပန္းလုပ္စရာမလိုတဲ့ ဘြဲ႔ရရွင့္
အခုလည္းစလံုးမွာသိရဲ႕လား
ရွင့္သားလို O ၿဖစ္ေနတဲ့ မေလးကလူေတြကုိအခု အံုလိုက္က်င္းလုိက္
ဒီၿပန္ပို႔ခံေနရတာအားလံုးအသိပဲ
လူကုိမ်ားဘယ္ေခတ္မွာေနေနတယ္ထင္လဲ အခုက Internet ေခတ္ရွင့္ သိရဲ႕လား
ဘာမွကုိဖံုးကြယ္ထားလို႔မရဘူး အားလံုးက Internet ေပၚတက္လိုက္ရင္
အကုန္ေပၚတယ္
ခင္ဗ်ားသမီးက စလံုးမွာဟုတ္လား ဘာတုန္းဗ် စလံုးဆိုတာ ဘြဲ႔ရဆိုေတာ့..သိၿပီ
စစ္ကုိင္းေခ်ာင္မွာသီလရွင္၀တ္ေနတာလား ဘာဘြဲ႔ရတာတုန္းဗ် မသုဓမၼစာရီဘြဲ႔လား
ဘယ္ႏွစ္၀ါရွိၿပီတုန္း ေအးဗ်ာ က်ဳပ္သားလို လူေတြကိုၿပန္ပို႔တယ္ဆုိေတာ့လည္း
ေကာင္းတာပါပဲ က်ဳပ္တို႔ကလည္း က်ဳပ္သားကုိၿပန္ေတြ႔ခ်င္လွပါၿပီ
အင္တာနက္တက္တာေတြဘာေတြေတာ့မသိဘူးဗ် အိမ္သာတက္ရင္လည္းအားလံုးေပၚတာပါပဲဗ်
ခင္ဗ်ားႏွယ္ဗ်ာ မသိဘူးလား
ရွင္ေနာ္ရွင္ ခက္ပါတယ္ေလ ဘာမွနားမလည္တဲ့သူကုိေၿပာရတာ
ႏြားကုိုေခ်ာကလက္ေကြ်းသလိုပဲၿဖစ္မွာ ကြ်န္မသမီးအခုစင္ကာပူမွာ
အက္စ္ပတ္နဲ႔အလုပ္လုပ္ေနတာရွင့္ သိၿပီလား ရွင့္သားလို
အို ၿဖစ္ေနလို႔ပုန္းေနရတဲ့ဘ၀မဟုတ္ဘူး
ခင္ဗ်ားဗ်ာ သမီးမိန္းကေလးကုိမ်ား
ႏိုင္ငံၿခားလႊတ္ထားတယ္ၿပီးေတာ့လည္းလုပ္ခိုင္းတာအက္စ္ပတ္နဲ႕အလုပ္လုပ္ခုိင္းတာတဲ့
ဒါၾကြားစရာလားဗ်ာ ေတာ္ေတာ္ နားရွက္စရာေတြ
က်ဳပ္သားကေယာက်္ားေလးဗ် ေဒါင္က်က်ၿပားက်က်
ခင္ဗ်ားသမီးကၿမန္မာမိန္းကေလးေနာ္ မလုပ္ခိုင္းသင့္ဘူး ဒီလိုမ်ိဳး
ရွင္ဘာေတြေၿပာေနတာလဲ ကြ်န္မသမီးက စာရင္းကုိင္လုပ္တာရွင့္ အေကာင့္တန္႔
(accountant) လုပ္တာ Spass ဆုိတာလည္း ရွင့္သားလို
ပုန္းရွိဳးကြယ္ရွိဳးေနစရာမလိုေအာင္
အစုိးရကအသိအမွတ္ၿပဳေပးထားလို႔ေနခြင့္ရတဲ့ခြင့္ၿပဳမိန္႔ကိုေၿပာတာ ခက္ပါတယ္
ေတာ္ၿပီေတာ္ၿပီ ရွင္နဲ႔ေၿပာရတာ အခ်ိန္ကုန္တယ္
သမီးေရ ေအး.. ေဆာရီးပါသမီးရယ္ ဒီမွာေလ ေဘးမွာ
ဘာမသိညာမသိေတာသားတစ္ေယာက္ကို သမီးအလုပ္အေၾကာင္းရွင္းၿပေနရလို႔ပါ
ေအးပါသမီးရယ္ ေမေမသမီးေၿပာထားတာမေမ့ပါဘူး Work permit
နဲ႔သြားတဲ့လူရဲ႕မိဘေတြဆုိအေရာမ၀င္ပါဘူး Spass ဆိုတန္းတူေပါ့ PR ဆို
ေသေသခ်ာခ်ာဂရုစုိက္ေပါင္းမယ္ေနာ္
(အမ်ိဳးသားၾကီး…)
ေအး.. ေဟ့ေကာင္ မင္းက်န္းမာေရးလည္းဂရုစုိက္ပါကြာ မင္းကိုေၿပာရအုန္းမယ္
ရြာေတာင္ပိုင္းက
ေက်ာ္ဒြန္းတို႔တေတြကမင္းပုိ႔လိုက္တဲ့ပံုေတြၾကည္႔ၿပီးမင္းကုိ
ၿမိဳ႔သားၾကီးနဲ႔ေတာင္တူေနၿပီလို႔ေၿပာေနၾကတာကြ
ရြာကလူေတြအားလံုးကမင္းကုိသတိရေနၾကတာပါကြာ
(အမ်ိဳးသမီးၾကီး…. )
သမီးေရ ခ်စ္သူေတြဘာေတြေရာထားေနၿပီလား
ဒီအရြယ္ေရာက္မွေတာ့မထားနဲ႔မေၿပာလုိပါဘူးသမီးရယ္ ေသခ်ာေတာ့ေရြးေနာ္သမီး
သမီးေၿပာၿပထားလို႔ေမေမေတာင္မွတ္မိေနပါတယ္ ဘာတဲ့ စလံုးကေကာင္မေလးေတြက
ေကာင္ေလးေတြကို C သံုးလံုးနဲ႔ေရြးတယ္ Condo,, Car,,, Creditcard,,,
ဆိုတာေလ သမီးလည္းအဲလိုေရြးေနာ္
PR ဆိုအသားမည္းလညး္ရတယ္ သြားက်ဲလည္းလွတယ္ ဟုတ္လား ဟားဟား ေအးပါသမီးရယ္
ညည္းသိရင္ၿပီးတာပါပဲ
သမီးေမေမ့ဆီပို႔လိုက္တဲ့ဓါးၾကီးပါတိတ္ေရာင္စံုကုိ၀တ္ သမီးပို႔တဲ့
အိတ္ေလးကုိင္ၿပီးေမေမအၿပင္ထြက္တုန္းကေလ အမေလးသမီးရယ္
ရပ္ကြက္ထဲကမိန္းမေတြေလ ၀တ္ထားတဲ့ထမီေလးလွလိုက္တာ
အိတ္ေလးကဘယ္ေလာက္ေပးရလဲဟင္ဆုိၿပီးအတင္းလိုက္ေမးၾကတာ
ေမေမကလည္းမၾကြားခ်င္ပါဘူးသမီးရယ္ ဒါေတြကသမီးေလး စလံုးက၀ယ္ေပးထားတာ
ဒီမွာေတာင္ရွိခ်င္မွရွိအုန္းမွာလို႔အားနာနာနဲ႔ပဲေၿပာၿပလိုက္ရတယ္
(အမ်ိဳးသားၾကီး…..)
ငါ့သား မင္းအဲဒီက မိန္းမေတြေတာ့ယူမလာနဲ႔ကြာသိလား အဘတို႔ကငါ့သားကုိ
ရြာကလံုမေတြနဲ႔ပဲယူေစခ်င္တယ္ကြာ အေၾကာင္းသိခ်င္းဆုိေတာ့ေကာင္းတာေပါ့ကြာ
မင္းရည္းစား ေရႊမိလည္း ေနာက္လဆို ေယာက်္ားယူေတာ့မယ္ဆုိပဲကြာ
ဟုိဘက္ရြာကဆီစက္ပုိင္ရွင္သားလို႔ေၿပာတာပဲ
သူ႔အေမၾကီးကေငြမက္တာမင္းလည္းအသိပဲေလကြာ
မင္းသြားေတာ့ေရႊမိခမ်ာငိုလိုက္တာတဲ့ အခုေတာ့လည္း
သူ႔မိဘစကားမလြန္ဆန္ႏိုင္ဘူးထင္ပါရဲ႕ကြာ
ပူမေနပါနဲ႔ငါ့သားရာ အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း ထမီလွန္ရမွာပါ အာ…မွားလို႔ကြာ
ဟုိဘက္ကမိန္းမက ထမီၾကြားလံုးထုတ္ေနလို႔ အဘေယာင္သြားတာပါ
အခ်ိန္တန္ေတာ့လညး္ မင္းမိန္းမတစ္ေယာက္ရေအာင္အဘတို႔လုိက္ေတာင္းေပးမွာပါ
အဲဒီကမလံုတဲ့မိန္းမေတြသာယူမလာနဲ႔ဟုတ္လား အဲဒီႏိုင္ငံၿခားမွာ မိန္းမလည္ေတြကမ်ားတယ္
အေမလူလည္မေတြကလည္းသမီးေတြကိုတစ္ထပ္တည္းၿဖစ္ေအာင္သင္ေပးထားတာသိလား
မင္းကအတီးအတနဲ႔ ခံေနရမယ္ကြ
ဒါနဲ႔ေနာက္ဆုိမင္းဘာမွမပုိ႔ပါနဲ႔ကြာ ဟုိတစ္ခါမင္းေပးတဲ့
ေခ်ာကလက္ဆုိတာေတြကုိလည္း ငါတုိ႔မစားတတ္ပါဘူး မင္းတူမေတြေတာင္မၾကိဳက္ဘူးကြ
သူတုိ႔ကေၿပာတယ္ မင္းတုိ႔ႏုိင္ငံၿခားကလုပ္တဲ့ထန္းလ်က္ကတို႔လုပ္တဲ့ထန္းလ်က္ေလာက္ေတာင္
အရသာမရွိဘူးတဲ့ကြ အေရာင္ကလည္း မည္းမည္းတူးတူးနဲ႔ ထန္းလ်က္ကမွၿဖဴေသးတယ္ဆိုလားပဲကြာ
(အမ်ိဳးသမီးၾကီး….)
ဒီမွာရွင္ဘယ္သူ႔ကုိေစာင္းေၿပာေနတာလဲ ကြ်န္မဘာသာလူလည္မ
မကလို႔ပန္ကာမပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ရဟတ္မပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ရွင္နဲ႔ဘာဆိုင္သလဲ
ေယာက်္ားၾကီးၿဖစ္ၿပီး အတင္းကလည္းေၿပာေသး ရွင့္သားလို အုိၿဖစ္ေနတဲ့
ေအာက္လမ္းကသြားတဲ့သူမ်ိဳးကုိဘယ္သူကမွ စိတ္လည္း၀င္စားမွာမဟုတ္ဘူးပူမေနနဲ႔
(အမ်ိဳးသားၾကီး…)
အတင္းမေၿပာရေပါင္ဗ်ာ ခင္ဗ်ားေနာက္ကြယ္မွာေၿပာမွအတင္းၿဖစ္တာေပါ့
ခုကေဘးတင္ေၿပာေနတာ အတင္းလည္းမေၿပာဘူး လုလညး္မေၿပာဘူး အမွန္ကုိေၿပာေနတာ
က်ဳပ္သားကိုက်ဳပ္စုိးရိမ္လို႔မွာတာ
ေအာက္လမ္းကပဲသြားသြားအထက္လမ္းကပဲသြားသြား ဘယ္လုိပဲၿဖစ္ၿဖစ္
ႏိုင္ငံၿခားေတာ့ေရာက္သြားတာပဲမွတ္လား
က်ဳပ္သားေလးက်ဳပ္တုိ႔ကို လုပ္ေကြ်းေနတာဗ် ခင္ဗ်ားတုိ႔လို ေခတ္မီခ်င္လို႔
ၾကြားခ်င္လို႔ ေငြကုန္ခံၿပီးသားသမီးကိုအေ၀းပုိ႔ထားတာမဟုတ္ဘူး
ဘယ္ႏွယ့္ဗ်ာကိုယ့္လည္းတတ္ႏိုင္သားနဲ႔ သားသမီးကိုမ်ား ဂုဏ္ၿပိဳင္ခ်င္လို႔
မိဘရင္ေငြ႔နဲ႔ေ၀းတဲ့ေနရာပို႔ထားရက္တာ အံ့ၾသမဆံုးဘူး
(အမ်ိဳးသမီးၾကီး ခါးေထာက္မတ္တပ္ရပ္လ်က္ …..)
ရွင္ ရွင္ လူပါး၀လွခ်ည္လား က်ဳပ္တုိ႔ဘာသာဘာလုပ္လုပ္ ၿဖစ္ႏိုင္ရင္
က်ဳပ္တုိ႔ကေလ သားသမီးကုိ အေ၀းတင္မကဘူး သိၾကားမင္းေနတဲ့ တာ၀တ
ံိသာေတာင္ပုိ႔ခ်င္ေသးတာ ၿမင့္ခ်င္သေလာက္ၿမင့္ပေစ
ဘာၿဖစ္လဲဂုဏ္ၿပိဳင္ေတာ့ ၿပိဳင္စရာရွိမွၿပိဳင္လို႔ရတာ
ရွင္တုိ႔လိုေတာသားေတြကေတာ့ဒါမ်ိဳးဘယ္နားလည္ပ့ါမလဲ ခုေခတ္ကဒီလိုပဲရွင့္
ႏိုင္ငံၿခားသြားတဲ့ေခတ္
ႏိုင္ငံၿခားမွာေနမွ လူရာ၀င္တဲ့ေခတ္ေလ
ရွင္တို႔ကမိုးလင္းကမုိးခ်ဳပ္လယ္ကြင္းထဲမွာ
ရႊံ႕ေတြဗြက္ေတြထဲကမတက္စတမ္းအလုပ္လုပ္ေနၾကရတာကုိး ဒါေတြမသိတာမဆန္းပါဘူး
(အမ်ိဳးသားၾကီး ေဒါသထြက္သြားေသာပံုစံၿဖင့္….)
ဘာဗ် က်ဳပ္တုိ႔ေတြ အဲဒီလိုလယ္ထြန္ၿပီးစပါးစုိက္ထားလို႔ခင္ဗ်ားတုိ႔
စားေနတဲ့ ဆန္ဆိုတာရတာ
စားၿပီးနားမလည္ဆုိတာ
ခင္ဗ်ားလို႔လိုလူကံုထံဟန္ေဆာင္ထားတဲ့သူေတြကုိေၿပာတာၿဖစ္မယ္
က်ဳပ္ကုိေၿပာခ်င္သေလာက္ေၿပာရတယ္ လယ္သမားေတြရဲ႕ဘ၀ေတြကုိမေစာ္ကားနဲ႔ဗ်
ခင္ဗ်ားဗ်ာ မိန္းမၿဖစ္ေနလို႔
မဟုတ္ရင္ေတာ့လက္သီးတစ္လံုးေလာက္ေတာ့ေကြ်းလို္က္ၿပီ
(အမ်ိဳးသမီးၾကီး ေဆြ႔ေဆြ႔ခုန္လ်က္……….)
ေအာင္မယ္ လုပ္ရဲလုပ္ၾကည္႔စမ္းပါ က်ဳပ္လက္၀ါးကလည္း ပါးမေရြးဘူးရွင့္
ၿငိမ္ခံေနမယ္မ်ားမွတ္သလား သူမ်ားေသးေသးတင္မခံခ်င္လို႔နာမည္ကုိက
မူယာလို႔ေပးထားတာ ေသးေသးတင္မပါဘူးသိလား
( အမ်ိဳးသားၾကီး….)
ေအးေလ ဒါေၾကာင့္ အေမေရာသမီးေရာ မူယာမာယာမ်ားေနၾကတာေပါ့
မူရင္းေကာင္းမွမိတၱဴေကာင္းမယ္ဆုိတဲ့စကားသိပ္မွန္တာပဲကုိး
ခင္ဗ်ားမိဘေတြ နာမည္ေပးတာတကယ္ေတာ္တယ္ဗ်ာ ဒီမွာ ေဒၚမူယာမာယာၾကီးက်ဳပ္ကလည္း
သံခဲတဲ့ တစ္ခဲတည္းရွိတာ ႏွစ္ခဲရွိလို႔ကေတာ့ အရည္က်ိဳ
မီးၿမိွဳက္ပစ္လုိက္မယ္ တစ္ပြဲတစ္လမ္းစမ္းခ်င္လို႔လား အေဒၚၾကီး လာေလ
မိန္းမဆိုၿပီး ညွာမယ္မထင္နဲ႔
(ဆိုင္ရွင္ေကာင္မေလးႏွင့္ ေကာင္ေလး …)
ဟာ……. ဦးေလးတို႔ အန္တီတို႔ ေတာ္ၾကပါေတာ့ ရန္မၿဖစ္ၾကပါနဲ႔ internet
ဆိုင္ကရန္ပြဲဆိုၿပီး ဟုိေခ်ာကလက္ၿမိဳ႔က ကုန္ၾကမ္းရွာေနတဲ့ လြမ္းတို႔ mAy
mE တို႔ ဘရဏီ တို႔က bLog ေတြထဲထည္႔ေရးအင္တာနက္ေပၚတင္လိုက္လို႔
ကြ်န္မတို႔ဆိုင္နာမည္ပ်က္ေနပါ့မယ္
--
ကမၻာေလာကႀကီးအတြင္း၌ေနထိုင္ၾကကုန္ေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ သတၱ၀ါေတြအားလုံး
ဆႏၵႏွင့္ဘ၀တစ္ထပ္တည္းျဖစ္ႏိူင္ၾက ပါေစလို႔ဆုမြန္ေခၽြ လိုက္ပါရေစ။
ဇာတ္လမ္းအစ...
အင္တာနက္ကေဖးဆိုင္တစ္ခုအတြင္း ဆိုင္အ၀င္ ေကာင္တာတြင္
ဆိုင္ထုိင္ေနေသာေကာင္မေလးႏွင့္ ကူညီေပးသူေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရွိေ
န၏
ဆိုင္အတြင္း အသည္းအသန္chatting လုပ္ေနၾကသူ
ေကာင္ေလးေကာင္မေလးမ်ား မ်က္စိအစာေကြ်းေနေသာဦးေလးၾကီးမ်ား တစ္ဖက္အခန္းတြင္
ဖရုသ၀ါစာ စကားလံုးမ်ားေဖာေဖာသီသီသံုးၿပီး Game ေဆာ့ေနၾကေသာ
အရြယ္မ်ိဳးစံုေယာက်္ားေလးမ်ားလညး္ရွိေနၾကသည္
ထိုအခ်ိန္တြင္ ဆိုင္အတြင္းသို႔
ပုိက္ဆံအိတ္ခပ္ၾကီးၾကီးလြယ္ထားၿပီးမ်က္ႏွာတြင္ မိတ္ကပ္မ်ားကုိ
စိတၱဇပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္စိတ္ၾကိဳက္ခ်ယ္ထားသကဲ့သို႔ ၿပင္ဆင္ထားေသာ
အမ်ိဳးသမီးၾကီးတစ္ဦး၀င္လာေလသည္
“ သမီးေရ အန္တီ့သမီးနဲ႔ video chat ေၿပာခ်င္လို႔ပါကြယ္ လုပ္ေပးပါအုန္း ’’
“ဟုတ္ကဲ့ပါ သမီးေဘးက ဒီကြန္ၿပဴတာမွာထုိင္လိုက္ေနာ္’’
“ လိုင္းေတြကေရာေကာင္းရဲ႕လားကြယ္
ဟုိေန႔ကေတာ့အန္တီေၿပာတာအသံကသိပ္မၾကားရလို႔ကြယ့္ အန္တီ့သမီးေလးက
စင္ကာပူမွာေလ သူက အန္တီနဲ႔ေန႔တိုင္းနီးပါးစကားေၿပာခ်င္တာတဲ့
အိမ္ကိုလည္းဖုန္းဆက္ပါတယ္ကြယ္ခဏခဏပဲ အန္တီက
သူ႔မ်က္ႏွာေလးပါၿမင္ခ်င္လို႔ဒီကုိလာရတာပါ
တကယ္ဆိုအန္တီကေလဒီလိုလူေတြၾကားထဲစကားသိပ္ေၿပာတတ္တာမဟုတ္ဘူး သိတယ္မွတ္လား
ဒီအခ်ိန္ကအရမ္းပူတာေလ အန္တီက Aircon
အခန္းထဲမွာေနရမွေနလို႔ေကာင္းတာသမီးရဲ႕ ”
“ ဟုတ္ကဲ့ ကြ်န္မတို႔ဆိုင္ကအၿမန္ႏွဳန္းက အရမ္းေကာင္းပါတယ္အန္တီ
လွစ္လွစ္ကိုေၿပးေနတာပဲၿပီးေတာ့ ဒီဆိုင္မွာက မီးစက္ကုိ ၂၄
နာရီေမာင္းထားတာပါ ဒီေတာ့ Aircon ကလည္းအၿမဲေအးပါတယ္ရွင့္ ေၾသာ္..
ရၿပီအန္တီ အန္တီ့သမီးကုိေၿပာလို႔ရပါၿပီေနာ္ ဟယ္လို ဟယ္လို
ၾကားရလားခဏေလးေနာ္ ေရာ့အန္တီ ..ေၿပာလုိ႔ရပါၿပီ ”
“ေအး သမီးေရ ေမေမပါ ၾကားရလားသမီးေလးသမီးေလးေနေကာင္းရဲ႕လား
ဒီေန႔သမီးေလးနားရက္ဆုိလို႔
ေမေမလာခဲ့တာေလသမီးရဲ႕သမီးေဖေဖကေတာ့မလိုက္လာဘူးေလ
သူကဒီလိုလာေၿပာရတာကုိရွက္လို႔တဲ့ကြယ္ တကယ္ေတာ့ဘာရွက္စရာလဲ သမီးရယ္
ကုိယ့္သမီးက ႏိုင္ငံၿခားေရာက္ေနလို႔ ဒီလိုလာေၿပာခြင့္ရတာေလ
သူမ်ားေတြမ်ားဒီလိုအခြင့္ရလို႔လား လမ္းထဲကမိန္းမေတြကေလ
ေမေမ့ကုိမနာလိုေတာင္ၿဖစ္ေနၾကတာသမီးရဲ႕သိလား
သူတို႔မနာလိုပိုၿဖစ္ေအာင္အခုဆုိ ပုိလို႔ေတာင္လုပ္ၿပေသးတယ္ ေမေမကေလ
ရပ္ကြက္ထဲမွာ ႏိုင္ငံၿခားသြားေနတဲ့သားသမီးရွိတဲ့
မိဘေတြနဲ႔ပဲအေပါင္းအသင္းလုပ္ေတာ့တာ
ဒါမွ သူေၿပာတာကုိယ္သိကိုယ္ေၿပာတာသူနားလည္ၿဖစ္မွာေပါ့သမီးရဲ႕ ေနာ္..”
ထိုအခ်ိန္တြင္ဆိုင္အတြင္းသို႔ ခပ္ရုိးရုိးပံုစံ
အမ်ိဳးသားၾကီးတစ္ဦး၀င္လာသည္ေကာင္တာမွေကာင္မေလးကုိ “သမီး
ဦးေလးသားကုိတစ္ခ်က္ေလာက္ေခၚေပးစမ္းပါကြယ္ ” “ဦးေလးသားကဘယ္သူလဲရွင္”
“ညိဳေမာင္တဲ့ကြယ့္ ” “ေၾသာ္ ဟုတ္ ဒီဆိုင္ထဲမွာရွိေနတာလား ခဏေလးေနာ္” “
ဟာ.. မဟုတ္ဘူးေလ သမီးရဲ႕ ဦးေလးသားက မေလးရွားမွာေလ
သူနဲ႔စကားေၿပာခ်င္လို႔သမီးကုိဖုန္းေခၚခိုင္းတာ
အရင္ေတာ့ဦးေလးသားအၾကီးကဒီကေနလာေၿပာတယ္ဆုိပဲကြယ့္ဦးေလးကခုမွလာဖူးတာ
ငါ့တူမပဲေခၚေပးပါအုန္း ”
(အမ်ိဳးသမီးၾကီး……… )
သမီးအလုပ္ေရာအဆင္ေၿပရဲ႕လားသမီးေရ အမ္..ဘာၿဖစ္တယ္ ဘာေလွ်ာက္တာမရဘူး ပီအာ
(PR) ဟုတ္လား ေလွ်ာက္မေနပါနဲ႔သမီးရယ္ ၀ယ္လိုက္ပါလား အဲဒါကို
..ေၾသာ္မရဘူးလား၀ယ္လို႔ ေအးေလဒါဆိုလည္းဘယ္တတ္ႏိုင္ပါ့မလဲကြယ္
ေမေမကပိုက္ဆံေပးရင္၀ယ္လို႔ရမယ္ထင္ေနတာသမီးရဲ႕
ဒါဆိုသမီးေလးကဘယ္လိုလုပ္မွာလဲ ဒီလကုန္မွာ
သမီးေနရမယ့္ရက္ၿပည္႔သြားၿပီဟုတ္လား အဲလိုဆုိေတာ့ သမီးကၿပန္လာရမွာလား
ၿပန္ေတာ့မလာနဲ႔သမီးရယ္ ရပ္ကြက္ထဲကလူေတြကအတင္းေၿပာၾကမွာ
( ဆိုင္မွ ေကာင္မေလးႏွင့္ အမ်ိဳးသားၾကီး……)
ဟယ္လို ဟယ္လို မေလးရွားကလားရွင္ ခဏေလးေနာ္ ၿမန္မာၿပည္ကဆက္တာပါ
ဦးေလးရၿပီေနာ္ ေၿပာလို႔ရပါၿပီ ဟယ္လို ဟယ္လို သားလားကြ ငါပါ မင္းအေဖေလ
ေအး ….ခြီးတဲ့မွပဲကြာ မင္းကလည္း ငါတုိ႔ကုိအဆက္အသြယ္ေတာင္မလုပ္တာၾကာၿပီ
မင္းအဆင္ေၿပရဲ႕လားကြ ဘာၿဖစ္တယ္ အိုၿဖစ္သြားလို႔ဟုတ္လား မင္းက
မိန္းမဘယ္တုန္းကယူလိုက္လို႔ အိုသြားတာတုန္းကြ မင္းကြာ
မိဘကုိေတာင္မတိုင္ပင္ပဲ ဘိုမေတြကုိယူလိုက္တာလားကြာ
ဒါေတာ့ငါသိပ္စိတ္ဆိုးတယ္
ေၾသာ္ ေနဖို႔ရက္လြန္သြားတာဟုတ္လား ဒါဆိုလည္းၿပန္လာေလကြာ
မင္းကအဘတို႔ကိုခ်မ္းခ်မ္းသာသာထားခ်င္တယ္
ပုိက္ဆံမ်ားမ်ားရွာခ်င္တယ္ဆိုလို႔သာငါတုိ႔ကလႊတ္ေပးရတာ
ရြာမွာလယ္လုပ္စားလည္း ထမင္းမငတ္ပါဘူးကြာ ရြာသာၿပန္ၿပီးေအးေဆးေနပါလားကြာ
မင္းသြားတုန္းက အဘတို႔ေရာင္းလိုက္ရတဲ့
လယ္ေတြနဲ႔ႏြားမၾကီးလည္းအခုၿပန္၀ယ္ၿပီးပါၿပီကြ
ငါတုိ႔ဒီမွာအားလံုးအဆင္ေၿပတယ္
မင္းပို႔တဲ့ပုိက္ဆံေတြအဘတို႔ မၿဖဳန္းပစ္ပါဘူးကြာ
(အမ်ိဳးသမီးၾကီး……….)
ဟုိဟာေလသမီးအရင္ေနတဲ့ အက္စ္ပတ္ ( S pass ) ဆိုလား ဘာလား
အဲဒါကုိပဲၿပန္လုပ္ပါလားသမီးရဲ႕လုပ္ထားလား ေအး ေအးေကာင္းတယ္သမီး
ၿပန္လာဖုိ႔ေတာ့မစဥ္းစားပါနဲ႔သမီးရယ္ ေနာ္ မရခင္ ရက္ၿပည္႔သြားရင္
အဲဒီမွာေနလို႔မရေတာ့ဘူး ဟုတ္လား ဒါဆိုဘယ္လုိလုပ္ရမွာလဲကြယ့္
Stay ေရွာင္ရမယ္ ေအးေလဘယ္တတ္ႏိုင္ပါ့မလဲကြယ္ ဒါနဲ႔
သမီးကဘယ္ကု္ိသြားမွာလဲ ဘယ္လိုဘယ္လို ေအာ္ဇီ ဟုတ္လား ဘာတုန္းသမီးရဲ႕
ေအာ္ဇီဆိုတာဘာတုန္းေမေမမွမသိတာ ေၾသာ္ Australia ကုိလား
အင္းသမီးကသြားမွၿဖစ္မယ္ဆုိေတာ့လည္း ဘယ္တတ္ႏိုင္ပါ့မလဲသြားေပါ့ကြယ္
ၿပန္လာလို႔ေတာ့လံုး၀မၿဖစ္ဘူးေနာ္သမီး ေမေမတုိ႔ဂုဏ္ငယ္သြားမယ္သမီးရဲ႕
ပုိက္ဆံရတာမရတာကအေရးမၾကီးပါဘူးကြယ္သမီးလိုရင္ ညညး္ေဖေဖမသိေအာင္
ေမေမပုိ႔ေပးမွာသိလား ၿပန္သာမလာနဲ႔ ေနာ္
(အမ်ိဳးသားၾကီး………….)
မင္းတို႔က မိုးမလင္းခင္ကတည္းကအလုပ္သြား
မိုးစုန္းစုန္းခ်ဳပ္မွၿပန္လာရတာဆိုကြ ရြာေၿမာက္ပိုင္းက
ဖုိးေထာင္ကသူ႔အိမ္ကုိ စာေရးတာအဲလိုမ်ိဳးပါတယ္တဲ့ကြ
ပင္ပန္းတာလည္းလြန္ပါေရာဆို ညၿပန္ေရာက္တာနဲ႔ တခ်ိဳးတည္းအိပ္တာ
အခ်င္းခ်င္းေတာင္စကားမေၿပာႏိုင္ဘူးဆို
မင္းတုိ႔ဟာကလည္းကြာ ရြာမွာလယ္လုပ္တာထက္ပိုဆိုးေနပါလားကြာ
ဟုိပြဲစားေၿပာသြားတုန္းကေတာ့ အဘတို႔တေတြ ေအးေအးေနေတာ့ဆိုကြ
အဘသားကဟုိေရာက္ရင္ပင္ပင္ပန္းပန္းလုပ္စရာမလုိဘူး Aircon
ခန္းထဲမွာေအးေအးေနရၿပီး ပိုက္ဆံရမွာဆို ဒါဆုိဒီေကာင္ကငါတို႔ကိုလိမ္တာေပါ့
ေနပေစအုန္း တစ္ခါေလာက္ေတာ့မွတ္ေလာက္သားေလာက္ေအာင္
ရြာကကာလသားေတြေခၚလာၿပီးၿပသနာ သြားရွာပစ္ရမယ္ကြာ ဘာမလုပ္ပါနဲ႔လဲကြ
ဒီလိုေကာင္မ်ိဳးေတြကို ဒီေလာက္ေတာ့ေၿပာသင့္တာေပါ့ကြာ မင္းကလည္း
ေ….ာက္ေရးမပါတာ ဘာဂရုစိုက္ရမလဲကြ မင္းအဘငါ့အေၾကာင္းလဲသိတယ္မလား
(အမ်ိဳးသမီးၾကီး ႏွင့္ အမ်ိဳးသားၾကီးအေၿခအတင္ေၿပာခန္း.. )
အို … အသံၾကီးကလည္းအက်ယ္ၾကီးနဲ႔အလိုက္မသိလိုက္တာဒီလူၾကီးႏွယ္
ဒီဘက္မွာသူမ်ားေတြ စကားေၿပာေနတယ္ရွင့္
ရုိင္းရုိင္းစုိင္းစုိင္းေတြကလညး္ပါေသး
အဆင့္ ကုိမရွိဘူးတကယ့္ တစ္လံုးခ်ိဳင့္ပဲ
အလိုဗ်ာ ခင္ဗ်ားဘာသာစကားေၿပာတာ
က်ဳပ္ကလာ၀င္လုေၿပာေနလို႔လားအသံက်ယ္တာဘာၿဖစ္တုန္း တိုးတုိးေၿပာရေအာင္
လူမၾကား၀ံ့တာေၿပာေနတာမွမဟုတ္တာ
က်ဳပ္လည္း ဒီမွာႏိုင္ငံၿခားကက်ဳပ္သားနဲ႔ေၿပာေနတာပါဗ်
အမယ္ေလး မေလးရွားသြား အလုပ္ၾကမ္းလုပ္ေနရတဲ့
သားအေၾကာင္းမ်ားစကားလုပ္ေၿပာေနေသးတယ္
ကြ်န္မသမီးကပင္ပင္ပန္းပန္းလုပ္စရာမလိုတဲ့ ဘြဲ႔ရရွင့္
အခုလည္းစလံုးမွာသိရဲ႕လား
ရွင့္သားလို O ၿဖစ္ေနတဲ့ မေလးကလူေတြကုိအခု အံုလိုက္က်င္းလုိက္
ဒီၿပန္ပို႔ခံေနရတာအားလံုးအသိပဲ
လူကုိမ်ားဘယ္ေခတ္မွာေနေနတယ္ထင္လဲ အခုက Internet ေခတ္ရွင့္ သိရဲ႕လား
ဘာမွကုိဖံုးကြယ္ထားလို႔မရဘူး အားလံုးက Internet ေပၚတက္လိုက္ရင္
အကုန္ေပၚတယ္
ခင္ဗ်ားသမီးက စလံုးမွာဟုတ္လား ဘာတုန္းဗ် စလံုးဆိုတာ ဘြဲ႔ရဆိုေတာ့..သိၿပီ
စစ္ကုိင္းေခ်ာင္မွာသီလရွင္၀တ္ေနတာလား ဘာဘြဲ႔ရတာတုန္းဗ် မသုဓမၼစာရီဘြဲ႔လား
ဘယ္ႏွစ္၀ါရွိၿပီတုန္း ေအးဗ်ာ က်ဳပ္သားလို လူေတြကိုၿပန္ပို႔တယ္ဆုိေတာ့လည္း
ေကာင္းတာပါပဲ က်ဳပ္တို႔ကလည္း က်ဳပ္သားကုိၿပန္ေတြ႔ခ်င္လွပါၿပီ
အင္တာနက္တက္တာေတြဘာေတြေတာ့မသိဘူးဗ် အိမ္သာတက္ရင္လည္းအားလံုးေပၚတာပါပဲဗ်
ခင္ဗ်ားႏွယ္ဗ်ာ မသိဘူးလား
ရွင္ေနာ္ရွင္ ခက္ပါတယ္ေလ ဘာမွနားမလည္တဲ့သူကုိေၿပာရတာ
ႏြားကုိုေခ်ာကလက္ေကြ်းသလိုပဲၿဖစ္မွာ ကြ်န္မသမီးအခုစင္ကာပူမွာ
အက္စ္ပတ္နဲ႔အလုပ္လုပ္ေနတာရွင့္ သိၿပီလား ရွင့္သားလို
အို ၿဖစ္ေနလို႔ပုန္းေနရတဲ့ဘ၀မဟုတ္ဘူး
ခင္ဗ်ားဗ်ာ သမီးမိန္းကေလးကုိမ်ား
ႏိုင္ငံၿခားလႊတ္ထားတယ္ၿပီးေတာ့လည္းလုပ္ခိုင္းတာအက္စ္ပတ္နဲ႕အလုပ္လုပ္ခုိင္းတာတဲ့
ဒါၾကြားစရာလားဗ်ာ ေတာ္ေတာ္ နားရွက္စရာေတြ
က်ဳပ္သားကေယာက်္ားေလးဗ် ေဒါင္က်က်ၿပားက်က်
ခင္ဗ်ားသမီးကၿမန္မာမိန္းကေလးေနာ္ မလုပ္ခိုင္းသင့္ဘူး ဒီလိုမ်ိဳး
ရွင္ဘာေတြေၿပာေနတာလဲ ကြ်န္မသမီးက စာရင္းကုိင္လုပ္တာရွင့္ အေကာင့္တန္႔
(accountant) လုပ္တာ Spass ဆုိတာလည္း ရွင့္သားလို
ပုန္းရွိဳးကြယ္ရွိဳးေနစရာမလိုေအာင္
အစုိးရကအသိအမွတ္ၿပဳေပးထားလို႔ေနခြင့္ရတဲ့ခြင့္ၿပဳမိန္႔ကိုေၿပာတာ ခက္ပါတယ္
ေတာ္ၿပီေတာ္ၿပီ ရွင္နဲ႔ေၿပာရတာ အခ်ိန္ကုန္တယ္
သမီးေရ ေအး.. ေဆာရီးပါသမီးရယ္ ဒီမွာေလ ေဘးမွာ
ဘာမသိညာမသိေတာသားတစ္ေယာက္ကို သမီးအလုပ္အေၾကာင္းရွင္းၿပေနရလို႔ပါ
ေအးပါသမီးရယ္ ေမေမသမီးေၿပာထားတာမေမ့ပါဘူး Work permit
နဲ႔သြားတဲ့လူရဲ႕မိဘေတြဆုိအေရာမ၀င္ပါဘူး Spass ဆိုတန္းတူေပါ့ PR ဆို
ေသေသခ်ာခ်ာဂရုစုိက္ေပါင္းမယ္ေနာ္
(အမ်ိဳးသားၾကီး…)
ေအး.. ေဟ့ေကာင္ မင္းက်န္းမာေရးလည္းဂရုစုိက္ပါကြာ မင္းကိုေၿပာရအုန္းမယ္
ရြာေတာင္ပိုင္းက
ေက်ာ္ဒြန္းတို႔တေတြကမင္းပုိ႔လိုက္တဲ့ပံုေတြၾကည္႔ၿပီးမင္းကုိ
ၿမိဳ႔သားၾကီးနဲ႔ေတာင္တူေနၿပီလို႔ေၿပာေနၾကတာကြ
ရြာကလူေတြအားလံုးကမင္းကုိသတိရေနၾကတာပါကြာ
(အမ်ိဳးသမီးၾကီး…. )
သမီးေရ ခ်စ္သူေတြဘာေတြေရာထားေနၿပီလား
ဒီအရြယ္ေရာက္မွေတာ့မထားနဲ႔မေၿပာလုိပါဘူးသမီးရယ္ ေသခ်ာေတာ့ေရြးေနာ္သမီး
သမီးေၿပာၿပထားလို႔ေမေမေတာင္မွတ္မိေနပါတယ္ ဘာတဲ့ စလံုးကေကာင္မေလးေတြက
ေကာင္ေလးေတြကို C သံုးလံုးနဲ႔ေရြးတယ္ Condo,, Car,,, Creditcard,,,
ဆိုတာေလ သမီးလည္းအဲလိုေရြးေနာ္
PR ဆိုအသားမည္းလညး္ရတယ္ သြားက်ဲလည္းလွတယ္ ဟုတ္လား ဟားဟား ေအးပါသမီးရယ္
ညည္းသိရင္ၿပီးတာပါပဲ
သမီးေမေမ့ဆီပို႔လိုက္တဲ့ဓါးၾကီးပါတိတ္ေရာင္စံုကုိ၀တ္ သမီးပို႔တဲ့
အိတ္ေလးကုိင္ၿပီးေမေမအၿပင္ထြက္တုန္းကေလ အမေလးသမီးရယ္
ရပ္ကြက္ထဲကမိန္းမေတြေလ ၀တ္ထားတဲ့ထမီေလးလွလိုက္တာ
အိတ္ေလးကဘယ္ေလာက္ေပးရလဲဟင္ဆုိၿပီးအတင္းလိုက္ေမးၾကတာ
ေမေမကလည္းမၾကြားခ်င္ပါဘူးသမီးရယ္ ဒါေတြကသမီးေလး စလံုးက၀ယ္ေပးထားတာ
ဒီမွာေတာင္ရွိခ်င္မွရွိအုန္းမွာလို႔အားနာနာနဲ႔ပဲေၿပာၿပလိုက္ရတယ္
(အမ်ိဳးသားၾကီး…..)
ငါ့သား မင္းအဲဒီက မိန္းမေတြေတာ့ယူမလာနဲ႔ကြာသိလား အဘတို႔ကငါ့သားကုိ
ရြာကလံုမေတြနဲ႔ပဲယူေစခ်င္တယ္ကြာ အေၾကာင္းသိခ်င္းဆုိေတာ့ေကာင္းတာေပါ့ကြာ
မင္းရည္းစား ေရႊမိလည္း ေနာက္လဆို ေယာက်္ားယူေတာ့မယ္ဆုိပဲကြာ
ဟုိဘက္ရြာကဆီစက္ပုိင္ရွင္သားလို႔ေၿပာတာပဲ
သူ႔အေမၾကီးကေငြမက္တာမင္းလည္းအသိပဲေလကြာ
မင္းသြားေတာ့ေရႊမိခမ်ာငိုလိုက္တာတဲ့ အခုေတာ့လည္း
သူ႔မိဘစကားမလြန္ဆန္ႏိုင္ဘူးထင္ပါရဲ႕ကြာ
ပူမေနပါနဲ႔ငါ့သားရာ အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း ထမီလွန္ရမွာပါ အာ…မွားလို႔ကြာ
ဟုိဘက္ကမိန္းမက ထမီၾကြားလံုးထုတ္ေနလို႔ အဘေယာင္သြားတာပါ
အခ်ိန္တန္ေတာ့လညး္ မင္းမိန္းမတစ္ေယာက္ရေအာင္အဘတို႔လုိက္ေတာင္းေပးမွာပါ
အဲဒီကမလံုတဲ့မိန္းမေတြသာယူမလာနဲ႔ဟုတ္လား အဲဒီႏိုင္ငံၿခားမွာ မိန္းမလည္ေတြကမ်ားတယ္
အေမလူလည္မေတြကလည္းသမီးေတြကိုတစ္ထပ္တည္းၿဖစ္ေအာင္သင္ေပးထားတာသိလား
မင္းကအတီးအတနဲ႔ ခံေနရမယ္ကြ
ဒါနဲ႔ေနာက္ဆုိမင္းဘာမွမပုိ႔ပါနဲ႔ကြာ ဟုိတစ္ခါမင္းေပးတဲ့
ေခ်ာကလက္ဆုိတာေတြကုိလည္း ငါတုိ႔မစားတတ္ပါဘူး မင္းတူမေတြေတာင္မၾကိဳက္ဘူးကြ
သူတုိ႔ကေၿပာတယ္ မင္းတုိ႔ႏုိင္ငံၿခားကလုပ္တဲ့ထန္းလ်က္ကတို႔လုပ္တဲ့ထန္းလ်က္ေလာက္ေတာင္
အရသာမရွိဘူးတဲ့ကြ အေရာင္ကလည္း မည္းမည္းတူးတူးနဲ႔ ထန္းလ်က္ကမွၿဖဴေသးတယ္ဆိုလားပဲကြာ
(အမ်ိဳးသမီးၾကီး….)
ဒီမွာရွင္ဘယ္သူ႔ကုိေစာင္းေၿပာေနတာလဲ ကြ်န္မဘာသာလူလည္မ
မကလို႔ပန္ကာမပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ရဟတ္မပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ရွင္နဲ႔ဘာဆိုင္သလဲ
ေယာက်္ားၾကီးၿဖစ္ၿပီး အတင္းကလည္းေၿပာေသး ရွင့္သားလို အုိၿဖစ္ေနတဲ့
ေအာက္လမ္းကသြားတဲ့သူမ်ိဳးကုိဘယ္သူကမွ စိတ္လည္း၀င္စားမွာမဟုတ္ဘူးပူမေနနဲ႔
(အမ်ိဳးသားၾကီး…)
အတင္းမေၿပာရေပါင္ဗ်ာ ခင္ဗ်ားေနာက္ကြယ္မွာေၿပာမွအတင္းၿဖစ္တာေပါ့
ခုကေဘးတင္ေၿပာေနတာ အတင္းလည္းမေၿပာဘူး လုလညး္မေၿပာဘူး အမွန္ကုိေၿပာေနတာ
က်ဳပ္သားကိုက်ဳပ္စုိးရိမ္လို႔မွာတာ
ေအာက္လမ္းကပဲသြားသြားအထက္လမ္းကပဲသြားသြား ဘယ္လုိပဲၿဖစ္ၿဖစ္
ႏိုင္ငံၿခားေတာ့ေရာက္သြားတာပဲမွတ္လား
က်ဳပ္သားေလးက်ဳပ္တုိ႔ကို လုပ္ေကြ်းေနတာဗ် ခင္ဗ်ားတုိ႔လို ေခတ္မီခ်င္လို႔
ၾကြားခ်င္လို႔ ေငြကုန္ခံၿပီးသားသမီးကိုအေ၀းပုိ႔ထားတာမဟုတ္ဘူး
ဘယ္ႏွယ့္ဗ်ာကိုယ့္လည္းတတ္ႏိုင္သားနဲ႔ သားသမီးကိုမ်ား ဂုဏ္ၿပိဳင္ခ်င္လို႔
မိဘရင္ေငြ႔နဲ႔ေ၀းတဲ့ေနရာပို႔ထားရက္တာ အံ့ၾသမဆံုးဘူး
(အမ်ိဳးသမီးၾကီး ခါးေထာက္မတ္တပ္ရပ္လ်က္ …..)
ရွင္ ရွင္ လူပါး၀လွခ်ည္လား က်ဳပ္တုိ႔ဘာသာဘာလုပ္လုပ္ ၿဖစ္ႏိုင္ရင္
က်ဳပ္တုိ႔ကေလ သားသမီးကုိ အေ၀းတင္မကဘူး သိၾကားမင္းေနတဲ့ တာ၀တ
ံိသာေတာင္ပုိ႔ခ်င္ေသးတာ ၿမင့္ခ်င္သေလာက္ၿမင့္ပေစ
ဘာၿဖစ္လဲဂုဏ္ၿပိဳင္ေတာ့ ၿပိဳင္စရာရွိမွၿပိဳင္လို႔ရတာ
ရွင္တုိ႔လိုေတာသားေတြကေတာ့ဒါမ်ိဳးဘယ္နားလည္ပ့ါမလဲ ခုေခတ္ကဒီလိုပဲရွင့္
ႏိုင္ငံၿခားသြားတဲ့ေခတ္
ႏိုင္ငံၿခားမွာေနမွ လူရာ၀င္တဲ့ေခတ္ေလ
ရွင္တို႔ကမိုးလင္းကမုိးခ်ဳပ္လယ္ကြင္းထဲမွာ
ရႊံ႕ေတြဗြက္ေတြထဲကမတက္စတမ္းအလုပ္လုပ္ေနၾကရတာကုိး ဒါေတြမသိတာမဆန္းပါဘူး
(အမ်ိဳးသားၾကီး ေဒါသထြက္သြားေသာပံုစံၿဖင့္….)
ဘာဗ် က်ဳပ္တုိ႔ေတြ အဲဒီလိုလယ္ထြန္ၿပီးစပါးစုိက္ထားလို႔ခင္ဗ်ားတုိ႔
စားေနတဲ့ ဆန္ဆိုတာရတာ
စားၿပီးနားမလည္ဆုိတာ
ခင္ဗ်ားလို႔လိုလူကံုထံဟန္ေဆာင္ထားတဲ့သူေတြကုိေၿပာတာၿဖစ္မယ္
က်ဳပ္ကုိေၿပာခ်င္သေလာက္ေၿပာရတယ္ လယ္သမားေတြရဲ႕ဘ၀ေတြကုိမေစာ္ကားနဲ႔ဗ်
ခင္ဗ်ားဗ်ာ မိန္းမၿဖစ္ေနလို႔
မဟုတ္ရင္ေတာ့လက္သီးတစ္လံုးေလာက္ေတာ့ေကြ်းလို္က္ၿပီ
(အမ်ိဳးသမီးၾကီး ေဆြ႔ေဆြ႔ခုန္လ်က္……….)
ေအာင္မယ္ လုပ္ရဲလုပ္ၾကည္႔စမ္းပါ က်ဳပ္လက္၀ါးကလည္း ပါးမေရြးဘူးရွင့္
ၿငိမ္ခံေနမယ္မ်ားမွတ္သလား သူမ်ားေသးေသးတင္မခံခ်င္လို႔နာမည္ကုိက
မူယာလို႔ေပးထားတာ ေသးေသးတင္မပါဘူးသိလား
( အမ်ိဳးသားၾကီး….)
ေအးေလ ဒါေၾကာင့္ အေမေရာသမီးေရာ မူယာမာယာမ်ားေနၾကတာေပါ့
မူရင္းေကာင္းမွမိတၱဴေကာင္းမယ္ဆုိတဲ့စကားသိပ္မွန္တာပဲကုိး
ခင္ဗ်ားမိဘေတြ နာမည္ေပးတာတကယ္ေတာ္တယ္ဗ်ာ ဒီမွာ ေဒၚမူယာမာယာၾကီးက်ဳပ္ကလည္း
သံခဲတဲ့ တစ္ခဲတည္းရွိတာ ႏွစ္ခဲရွိလို႔ကေတာ့ အရည္က်ိဳ
မီးၿမိွဳက္ပစ္လုိက္မယ္ တစ္ပြဲတစ္လမ္းစမ္းခ်င္လို႔လား အေဒၚၾကီး လာေလ
မိန္းမဆိုၿပီး ညွာမယ္မထင္နဲ႔
(ဆိုင္ရွင္ေကာင္မေလးႏွင့္ ေကာင္ေလး …)
ဟာ……. ဦးေလးတို႔ အန္တီတို႔ ေတာ္ၾကပါေတာ့ ရန္မၿဖစ္ၾကပါနဲ႔ internet
ဆိုင္ကရန္ပြဲဆိုၿပီး ဟုိေခ်ာကလက္ၿမိဳ႔က ကုန္ၾကမ္းရွာေနတဲ့ လြမ္းတို႔ mAy
mE တို႔ ဘရဏီ တို႔က bLog ေတြထဲထည္႔ေရးအင္တာနက္ေပၚတင္လိုက္လို႔
ကြ်န္မတို႔ဆိုင္နာမည္ပ်က္ေနပါ့မယ္
--
ကမၻာေလာကႀကီးအတြင္း၌ေနထိုင္ၾကကုန္ေသာ ပုဂၢိဳလ္၊ သတၱ၀ါေတြအားလုံး
ဆႏၵႏွင့္ဘ၀တစ္ထပ္တည္းျဖစ္ႏိူင္ၾက ပါေစလို႔ဆုမြန္ေခၽြ လိုက္ပါရေစ။
Friday, 4 December 2009
ဘဝစိတ္ပ်က္ေၾကကဲြခ်ိန္မွာ ၿပံဳးပါ
ေလာကႀကီးထဲမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနသမွ်ကိစၥအားလံုးက တစ္ခုကိုရရင္ အျခားတစ္ခုကို ဆံုး႐ႈံးရတာခ်ည္းပဲ။ အခ်စ္က လူကိုေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြေပးသလို ဝမ္းနည္းေၾကကဲြမႈကိုလည္း ေပးတယ္။ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာျခင္းက လူကိုေပ်ာ္ရႊင္ေစသလို စိတ္မခ်မ္းေျမ့မႈေတြကိုလည္း ေပးတယ္။ ေအာင္ျမင္ျခင္းက လူကိုဝမ္းသာဂုဏ္ယူေစသလို ႐ႈံးနိမ့္ျခင္းက လူကိုဝမ္းနည္းေစတယ္။
ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ အရာတစ္ခုခုကို ပိုင္ဆိုင္ရတာဟာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းတစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ အလားတူ ဆံုး႐ံႈးသြားခဲ့ရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့အဆအတိုင္း ျပန္ခံစားရလိမ့္မယ္။ ဥပမာ- ရယူပိုင္ဆိုင္တုန္းက ၈မွတ္ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရင္ ဆံုး႐ႈံးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း ၈မွတ္ ဝမ္းနည္းေၾကကဲြလိမ့္မယ္။ ေနာက္ဆံုးရတဲ့ကိန္းက အတူတူပဲျဖစ္တယ္။
လူတခ်ဳိ႕က ပစၥည္းဥစၥာကို ရယူပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ က်န္းမာေရး၊ မိသားစု သို႔မဟုတ္ အခ်စ္ေရးမွာ ဆံုး႐ႈံးသြားၾကတယ္။ လူတခ်ဳိ႕က စီးပြါးေရး၊ ေအာင္ျမင္ေရးမွာ ၃မွတ္ေလ်ာ့ခဲ့ေပမယ့္ လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရးနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္လြတ္လပ္မႈမွာ ၃မွတ္တိုးလာခဲ့တယ္။ တခ်ဳိ႕အရာေတြက မတရားဘူးလို႔ထင္ရေပမယ့္ ေသခ်ာခ်င့္ခ်ိန္ၾကည့္ရင္ တရားတာေတြခ်ည္းပါပဲ။
တခ်ဳိ႕က ေငြရွိရင္ ပိုေပ်ာ္ရႊင္ရတယ္လို႔ ထင္ၾကတယ္။
ဆင္းရဲသားတစ္ဦးက ေငြရာေက်ာ္ေလးနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုရႏိုင္တယ္။ အဲဒီဆင္းရဲသား သူေဌးျဖစ္ၿပီးေနာက္ တူညီတဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ေငြေထာင္ေသာင္းသံုးမွ ဒါမွမဟုတ္ သိန္းရာေက်ာ္သံုးမွ သူရႏိုင္ေတာ့မယ္။ အရသာျပင္းျပင္းႀကိဳက္ေလ အဲဒီပစၥည္းေတြရဲ႕အရသာက ညံ့ေလေလျဖစ္တယ္။ ေငြေၾကးမ်ားေလေလ အဲဒီေငြေတြရဲ႕တန္ဖိုးက ေသးေလေလျဖစ္တယ္။ ဗိုက္အရမ္းဆာခ်ိန္မွာ ေပါက္စီတစ္လံုးရဲ႕ အရသာက အရမ္းခ်ဳိၿမိန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေပါက္စီငါးလံုးစားၿပီးေနာက္ ေပါက္စီရဲ႕ ခ်ဳိၿမိန္တဲ့အရသာကို သင္ခံစားမိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။
ေငြမ်ားေလ သူခိုးဓျမရန္ကိုေၾကာက္ေလ၊ အိမ္ႀကီးေလ ထိန္းသိမ္းလွဲက်င္းရမွာေၾကာက္ေလ၊ မ်ားမ်ားစားတဲ့လူက ဝမွာေၾကာက္တယ္။ ေကာင္းေကာင္းစားရတဲ့လူက ေသမွာေၾကာက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုေခတ္ ခ်မ္းသာတဲ့လူေတြက ဟင္းသီးဟင္းရြက္၊ သစ္သီးဝလံေတြ စားၾကတယ္။ ပဲ၊ ေျပာင္း၊ ဂ်ံဳေတြကို အဓိကထားစားၾကတယ္။ အဲဒီအစားအစာေတြ အားလံုးက ဆင္းရဲတုန္းက စားခဲ့တဲ့အစာ ဒါမွမဟုတ္ တိရစာၦန္ေတြကို ေကြၽးတဲ့အစာေတြ မဟုတ္ပါလား?
အားလံုးသိၿပီျဖစ္တဲ့ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္က ဒီလိုဆိုပါတယ္။
ေျမေခြးတစ္ေကာင္ဟာ ၿခံစည္းရိုးထဲက စပ်စ္သီးကိုေတြ႔ေတာ့ အရမ္းစားခ်င္ခဲ့တယ္။ အပင္ထက္က စပ်စ္သီးေတြရဲ႕ ဆဲြေဆာင္မႈေၾကာင့္ ေျမေခြးဟာ ၿခံထဲဝင္ဖို႔ ဝင္ေပါက္ကိုလိုက္ရွာခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး စည္းရိုးနားက ဝင္ေပါက္တစ္ခုကို သူေတြ႔ခဲ့တယ္။ ဝင္ေပါက္ကေသးေနလို႔ သူ႔ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ ဝင္မရခဲ့ဘူး။ ဒါနဲ႔ ေျမေခြးက ဝင္ေပါက္ေသးေသးေလးထဲ ဝင္ရဖို႔ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ ေသးငယ္သြားေအာင္ စည္းရိုးအျပင္မွာ(၆)ရက္ၾကာ အဆာငတ္ခံခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး ေျမေခြးဟာ ၿခံထဲဝင္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး စပ်စ္သီးေတြကို အားရပါးရ စားသံုးခဲ့တယ္။ စားၿပီးမွ ျပည့္တင္းေနတဲ့ခႏၶာနဲ႔ ၿခံအျပင္ထြက္ဖို႔ မရမွန္းသိေတာ့ ေျမေခြးဟာ (၆)ရက္ၾကာ အဆာငတ္ခံျပန္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးရကိန္းက အတူတူပဲလို႔ ေျပာရျခင္းျဖစ္တယ္။
ေခ်ာင္းအထက္ပိုင္းမွာ ေန႔တိုင္းေရေသာက္ေနတဲ့ ရွဥ့္တစ္ေကာင္နဲ႔ ေခ်ာင္းေအာက္ပိုင္းမွာ ေန႔တိုင္းေရေသာက္ေနတဲ့ ရွဥ့္က ဘာမွမျခားနားဘူး။ ရွဥ့္တစ္ေကာင္ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ ေရဘယ္ေလာက္ဆန္႔မလဲ? ေရပိုေသာက္တဲ့သူက ဗိုက္ကားၿပီး ေသရံုကလဲြလို႔ ဘာျဖစ္ႏိုင္ဦးမလဲ?
ေလာကႀကီးတစ္ခုလံုးကို ကုိယ္ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ကိုယ့္အတြက္က တစ္ေန႔ထမင္းသံုးနပ္နဲ႔ ညအိပ္ရင္ ကုတင္တစ္လံုးပါပဲ။ ကုတင္အလံုးတစ္ရာ ပိုင္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ ညအိပ္ရင္ ကုတင္တစ္လံုးပဲ သင္အိပ္ႏိုင္မယ္။ ဖိနပ္အရံတစ္ေထာင္ ပိုင္ထားတယ္ဆိုရင္ေတာင္ တစ္ႀကိမ္မွာ ဖိနပ္တစ္ရံပဲ သင္စီးလို႔ရမယ္။ ဟင္းအပဲြရာေက်ာ္ကို သင္မွာႏိုင္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ သင္ဘယ္ေလာက္စားႏိုင္မလဲ? အလြန္ဆံုး အစာအိမ္တစ္ခုပဲ သင္ထည့္ႏိုင္မွာ မဟုတ္လား?
လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ လူဘဝဆိုတာကို ေတြ႔ႀကံဳခံစားၾကည့္ဖို႔ပါပဲ။ လူ႔ေလာကထဲ ေရာက္လာသူေတြအားလံုးမွာ ဥစၥာ၊ ရာထူးေတြသာ အနိမ့္အျမင့္ဆိုၿပီး အဆင့္အတန္းခဲြထားၾကမယ္။ က်န္းမာေရးနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကိုေတာ့ အနိမ့္အျမင့္ခဲြျခားလို႔ ရမွာမဟုတ္ဘူး။ ေငြရွိတဲ့လူရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းက ပိုရႈပ္ေထြးမယ္။ ဆင္းရဲတဲ့လူရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းက ပိုရိုးရွင္းမယ္။ ဒီေလာက္ေလးပဲ ကြာျခားပါတယ္။ တစ္ၿပိဳင္တည္းမွာ ေယာက္်ား ဒါမွမဟုတ္ မိန္းမ သံုးေလးေယာက္ပိုင္ဆိုင္သူက တစ္ေယာက္တည္းပိုင္ဆိုင္သူေလာက္ ရိုးရွင္းေပ်ာ္ရႊင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
သင္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်ိန္မွာ ဝမ္းနည္းျခင္းက တစ္ေနရာမွာ ေခ်ာင္းေျမာင္းေနလိမ့္မယ္။ ဝမ္းနည္းေၾကကဲြျခင္းရဲ႕ေနာက္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းက ထပ္ၾကပ္မခြါလိုက္လို႔ေနတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ အရာရာတိုင္းက သူ႔ေနရာနဲ႔သူ အံဝင္ခြင္က် ဒြန္တဲြေနတယ္ဆိုတာကို သင္သတိျပဳမိလိမ့္မယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္တာ ဝမ္းနည္းတာ၊ ပိုင္ဆိုင္တာ ဆံုးရႈံးတာ၊ ေကာင္းတာ ဆိုးတာ၊ တိုးတာ ေလွ်ာ့တာ ေနာက္ဆံုးရတဲ့ကိန္းက တူညီေနပါလိမ့္မယ္။
တခ်ဳိ႕လူက အခ်ိန္ေစာၿပီး ရယူပိုင္ဆိုင္ရတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေနာက္က်မွ ရယူပိုင္ဆိုင္တယ္။ တခ်ဳိ႕က အခ်ိန္ေစာၿပီး လက္လႊတ္ဆံုးရႈံးရတယ္။ တခ်ဳိ႕က ေနာက္က်မွ ဆံုးရႈံးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးရတဲ့ကိန္းက အတူတူပဲျဖစ္တယ္။ ရယူပိုင္ဆိုင္တုန္းက ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေလာက္ ဆံုးရႈံးခ်ိန္မွာ ဝမ္းနည္းရမွာျဖစ္တယ္။ ေနာက္ဆံုး ေသဆံုးခ်ိန္မွာ လူတိုင္း၊ အရာတိုင္းက တူညီသြားပါတယ္။ ေသဆံုးျခင္းက အရာအားလံုးကို တရားမွ်မွ် ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ေသဆံုးျခင္းမွာ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ ခဲြမထားပါဘူး။ ခ်မ္းသာတဲ့လူက သက္ေတာင့္သက္သာေသရၿပီး ဆင္းရဲသူက နာက်င္ခံစားၿပီး ေသမွာမဟုတ္ပါဘူး။
လူတခ်ဳိ႕က (၁ဝ)မွတ္အျပည့္ရတယ္။ သူေသဆံုးထြက္ခြါခ်ိန္မွာ (၁ဝ)မွတ္အျပည့္ ဆံုးရႈံးရမွာျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ လံုးဝတရားပါတယ္။
လူတခ်ဳိ႕က (၃)မွတ္ရတယ္။ တခ်ဳိ႕က (၇)မွတ္ရတယ္။
(၃)မွတ္ရသူက (၃)မွတ္ေသာဥစၥာကိုရၿပီး (၇)မွတ္ေသာက်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုရမယ္။
(၇)မွတ္ရသူက (၇)မွတ္ေသာဥစၥာကိုရၿပီး (၃)မွတ္ေသာက်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုရမယ္။
တခ်ဳိ႕က အရင္ရတယ္။ တခ်ဳိ႕က ေနာက္က်မွရတယ္။ တခ်ဳိ႕က လံုးဝမရဘူး။
အရင္ရသူက အရင္ဆံုး႐ႈံးမယ္။ ေနာက္က်ရသူက ေနာက္မွဆံုး႐ႈံးမယ္။ လံုးဝမရသူက ဆံုး႐ံႈးေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ ဘာအၿငိဳးအေတးမွ မထားနဲ႔။ သူမွန္တယ္၊ ငါမွားတယ္၊ သူညံ့တယ္၊ ငါေတာ္တယ္နဲ႔ တြယ္ကပ္တြက္ခ်က္မေနပါနဲ႔။ လူဘဝဆိုတာကို ေတြ႔ႀကံဳခံစားၾကည့္ဖို႔ပါပဲ။
မူရင္းေရးသားသူ -- He Quan- Feng (何權峰) (စိတ္ပညာ)
(微笑，當生命陷落時 總數是一樣的) (ဘဝစိတ္ပ်က္ေၾကကဲြခ်ိန္မွာ ၿပံဳးပါ။ ေနာက္ဆံုးကိန္းက အတူတူပါပဲ)
Thanks to the sender- Zaw Maung
ေလာကႀကီးထဲမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနသမွ်ကိစၥအားလံုးက တစ္ခုကိုရရင္ အျခားတစ္ခုကို ဆံုး႐ႈံးရတာခ်ည္းပဲ။ အခ်စ္က လူကိုေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြေပးသလို ဝမ္းနည္းေၾကကဲြမႈကိုလည္း ေပးတယ္။ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာျခင္းက လူကိုေပ်ာ္ရႊင္ေစသလို စိတ္မခ်မ္းေျမ့မႈေတြကိုလည္း ေပးတယ္။ ေအာင္ျမင္ျခင္းက လူကိုဝမ္းသာဂုဏ္ယူေစသလို ႐ႈံးနိမ့္ျခင္းက လူကိုဝမ္းနည္းေစတယ္။
ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ အရာတစ္ခုခုကို ပိုင္ဆိုင္ရတာဟာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းတစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ အလားတူ ဆံုး႐ံႈးသြားခဲ့ရင္ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့အဆအတိုင္း ျပန္ခံစားရလိမ့္မယ္။ ဥပမာ- ရယူပိုင္ဆိုင္တုန္းက ၈မွတ္ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရင္ ဆံုး႐ႈံးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း ၈မွတ္ ဝမ္းနည္းေၾကကဲြလိမ့္မယ္။ ေနာက္ဆံုးရတဲ့ကိန္းက အတူတူပဲျဖစ္တယ္။
လူတခ်ဳိ႕က ပစၥည္းဥစၥာကို ရယူပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ က်န္းမာေရး၊ မိသားစု သို႔မဟုတ္ အခ်စ္ေရးမွာ ဆံုး႐ႈံးသြားၾကတယ္။ လူတခ်ဳိ႕က စီးပြါးေရး၊ ေအာင္ျမင္ေရးမွာ ၃မွတ္ေလ်ာ့ခဲ့ေပမယ့္ လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရးနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္လြတ္လပ္မႈမွာ ၃မွတ္တိုးလာခဲ့တယ္။ တခ်ဳိ႕အရာေတြက မတရားဘူးလို႔ထင္ရေပမယ့္ ေသခ်ာခ်င့္ခ်ိန္ၾကည့္ရင္ တရားတာေတြခ်ည္းပါပဲ။
တခ်ဳိ႕က ေငြရွိရင္ ပိုေပ်ာ္ရႊင္ရတယ္လို႔ ထင္ၾကတယ္။
ဆင္းရဲသားတစ္ဦးက ေငြရာေက်ာ္ေလးနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုရႏိုင္တယ္။ အဲဒီဆင္းရဲသား သူေဌးျဖစ္ၿပီးေနာက္ တူညီတဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ေငြေထာင္ေသာင္းသံုးမွ ဒါမွမဟုတ္ သိန္းရာေက်ာ္သံုးမွ သူရႏိုင္ေတာ့မယ္။ အရသာျပင္းျပင္းႀကိဳက္ေလ အဲဒီပစၥည္းေတြရဲ႕အရသာက ညံ့ေလေလျဖစ္တယ္။ ေငြေၾကးမ်ားေလေလ အဲဒီေငြေတြရဲ႕တန္ဖိုးက ေသးေလေလျဖစ္တယ္။ ဗိုက္အရမ္းဆာခ်ိန္မွာ ေပါက္စီတစ္လံုးရဲ႕ အရသာက အရမ္းခ်ဳိၿမိန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေပါက္စီငါးလံုးစားၿပီးေနာက္ ေပါက္စီရဲ႕ ခ်ဳိၿမိန္တဲ့အရသာကို သင္ခံစားမိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။
ေငြမ်ားေလ သူခိုးဓျမရန္ကိုေၾကာက္ေလ၊ အိမ္ႀကီးေလ ထိန္းသိမ္းလွဲက်င္းရမွာေၾကာက္ေလ၊ မ်ားမ်ားစားတဲ့လူက ဝမွာေၾကာက္တယ္။ ေကာင္းေကာင္းစားရတဲ့လူက ေသမွာေၾကာက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုေခတ္ ခ်မ္းသာတဲ့လူေတြက ဟင္းသီးဟင္းရြက္၊ သစ္သီးဝလံေတြ စားၾကတယ္။ ပဲ၊ ေျပာင္း၊ ဂ်ံဳေတြကို အဓိကထားစားၾကတယ္။ အဲဒီအစားအစာေတြ အားလံုးက ဆင္းရဲတုန္းက စားခဲ့တဲ့အစာ ဒါမွမဟုတ္ တိရစာၦန္ေတြကို ေကြၽးတဲ့အစာေတြ မဟုတ္ပါလား?
အားလံုးသိၿပီျဖစ္တဲ့ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္က ဒီလိုဆိုပါတယ္။
ေျမေခြးတစ္ေကာင္ဟာ ၿခံစည္းရိုးထဲက စပ်စ္သီးကိုေတြ႔ေတာ့ အရမ္းစားခ်င္ခဲ့တယ္။ အပင္ထက္က စပ်စ္သီးေတြရဲ႕ ဆဲြေဆာင္မႈေၾကာင့္ ေျမေခြးဟာ ၿခံထဲဝင္ဖို႔ ဝင္ေပါက္ကိုလိုက္ရွာခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး စည္းရိုးနားက ဝင္ေပါက္တစ္ခုကို သူေတြ႔ခဲ့တယ္။ ဝင္ေပါက္ကေသးေနလို႔ သူ႔ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ ဝင္မရခဲ့ဘူး။ ဒါနဲ႔ ေျမေခြးက ဝင္ေပါက္ေသးေသးေလးထဲ ဝင္ရဖို႔ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ ေသးငယ္သြားေအာင္ စည္းရိုးအျပင္မွာ(၆)ရက္ၾကာ အဆာငတ္ခံခဲ့တယ္။ ေနာက္ဆံုး ေျမေခြးဟာ ၿခံထဲဝင္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး စပ်စ္သီးေတြကို အားရပါးရ စားသံုးခဲ့တယ္။ စားၿပီးမွ ျပည့္တင္းေနတဲ့ခႏၶာနဲ႔ ၿခံအျပင္ထြက္ဖို႔ မရမွန္းသိေတာ့ ေျမေခြးဟာ (၆)ရက္ၾကာ အဆာငတ္ခံျပန္တယ္။
ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးရကိန္းက အတူတူပဲလို႔ ေျပာရျခင္းျဖစ္တယ္။
ေခ်ာင္းအထက္ပိုင္းမွာ ေန႔တိုင္းေရေသာက္ေနတဲ့ ရွဥ့္တစ္ေကာင္နဲ႔ ေခ်ာင္းေအာက္ပိုင္းမွာ ေန႔တိုင္းေရေသာက္ေနတဲ့ ရွဥ့္က ဘာမွမျခားနားဘူး။ ရွဥ့္တစ္ေကာင္ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ ေရဘယ္ေလာက္ဆန္႔မလဲ? ေရပိုေသာက္တဲ့သူက ဗိုက္ကားၿပီး ေသရံုကလဲြလို႔ ဘာျဖစ္ႏိုင္ဦးမလဲ?
ေလာကႀကီးတစ္ခုလံုးကို ကုိယ္ပိုင္ဆိုင္ထားတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ကိုယ့္အတြက္က တစ္ေန႔ထမင္းသံုးနပ္နဲ႔ ညအိပ္ရင္ ကုတင္တစ္လံုးပါပဲ။ ကုတင္အလံုးတစ္ရာ ပိုင္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ ညအိပ္ရင္ ကုတင္တစ္လံုးပဲ သင္အိပ္ႏိုင္မယ္။ ဖိနပ္အရံတစ္ေထာင္ ပိုင္ထားတယ္ဆိုရင္ေတာင္ တစ္ႀကိမ္မွာ ဖိနပ္တစ္ရံပဲ သင္စီးလို႔ရမယ္။ ဟင္းအပဲြရာေက်ာ္ကို သင္မွာႏိုင္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ သင္ဘယ္ေလာက္စားႏိုင္မလဲ? အလြန္ဆံုး အစာအိမ္တစ္ခုပဲ သင္ထည့္ႏိုင္မွာ မဟုတ္လား?
လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ လူဘဝဆိုတာကို ေတြ႔ႀကံဳခံစားၾကည့္ဖို႔ပါပဲ။ လူ႔ေလာကထဲ ေရာက္လာသူေတြအားလံုးမွာ ဥစၥာ၊ ရာထူးေတြသာ အနိမ့္အျမင့္ဆိုၿပီး အဆင့္အတန္းခဲြထားၾကမယ္။ က်န္းမာေရးနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကိုေတာ့ အနိမ့္အျမင့္ခဲြျခားလို႔ ရမွာမဟုတ္ဘူး။ ေငြရွိတဲ့လူရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းက ပိုရႈပ္ေထြးမယ္။ ဆင္းရဲတဲ့လူရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းက ပိုရိုးရွင္းမယ္။ ဒီေလာက္ေလးပဲ ကြာျခားပါတယ္။ တစ္ၿပိဳင္တည္းမွာ ေယာက္်ား ဒါမွမဟုတ္ မိန္းမ သံုးေလးေယာက္ပိုင္ဆိုင္သူက တစ္ေယာက္တည္းပိုင္ဆိုင္သူေလာက္ ရိုးရွင္းေပ်ာ္ရႊင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
သင္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်ိန္မွာ ဝမ္းနည္းျခင္းက တစ္ေနရာမွာ ေခ်ာင္းေျမာင္းေနလိမ့္မယ္။ ဝမ္းနည္းေၾကကဲြျခင္းရဲ႕ေနာက္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းက ထပ္ၾကပ္မခြါလိုက္လို႔ေနတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ အရာရာတိုင္းက သူ႔ေနရာနဲ႔သူ အံဝင္ခြင္က် ဒြန္တဲြေနတယ္ဆိုတာကို သင္သတိျပဳမိလိမ့္မယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္တာ ဝမ္းနည္းတာ၊ ပိုင္ဆိုင္တာ ဆံုးရႈံးတာ၊ ေကာင္းတာ ဆိုးတာ၊ တိုးတာ ေလွ်ာ့တာ ေနာက္ဆံုးရတဲ့ကိန္းက တူညီေနပါလိမ့္မယ္။
တခ်ဳိ႕လူက အခ်ိန္ေစာၿပီး ရယူပိုင္ဆိုင္ရတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေနာက္က်မွ ရယူပိုင္ဆိုင္တယ္။ တခ်ဳိ႕က အခ်ိန္ေစာၿပီး လက္လႊတ္ဆံုးရႈံးရတယ္။ တခ်ဳိ႕က ေနာက္က်မွ ဆံုးရႈံးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးရတဲ့ကိန္းက အတူတူပဲျဖစ္တယ္။ ရယူပိုင္ဆိုင္တုန္းက ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့တဲ့ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေလာက္ ဆံုးရႈံးခ်ိန္မွာ ဝမ္းနည္းရမွာျဖစ္တယ္။ ေနာက္ဆံုး ေသဆံုးခ်ိန္မွာ လူတိုင္း၊ အရာတိုင္းက တူညီသြားပါတယ္။ ေသဆံုးျခင္းက အရာအားလံုးကို တရားမွ်မွ် ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ေသဆံုးျခင္းမွာ ဆင္းရဲ ခ်မ္းသာ ခဲြမထားပါဘူး။ ခ်မ္းသာတဲ့လူက သက္ေတာင့္သက္သာေသရၿပီး ဆင္းရဲသူက နာက်င္ခံစားၿပီး ေသမွာမဟုတ္ပါဘူး။
လူတခ်ဳိ႕က (၁ဝ)မွတ္အျပည့္ရတယ္။ သူေသဆံုးထြက္ခြါခ်ိန္မွာ (၁ဝ)မွတ္အျပည့္ ဆံုးရႈံးရမွာျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ လံုးဝတရားပါတယ္။
လူတခ်ဳိ႕က (၃)မွတ္ရတယ္။ တခ်ဳိ႕က (၇)မွတ္ရတယ္။
(၃)မွတ္ရသူက (၃)မွတ္ေသာဥစၥာကိုရၿပီး (၇)မွတ္ေသာက်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုရမယ္။
(၇)မွတ္ရသူက (၇)မွတ္ေသာဥစၥာကိုရၿပီး (၃)မွတ္ေသာက်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုရမယ္။
တခ်ဳိ႕က အရင္ရတယ္။ တခ်ဳိ႕က ေနာက္က်မွရတယ္။ တခ်ဳိ႕က လံုးဝမရဘူး။
အရင္ရသူက အရင္ဆံုး႐ႈံးမယ္။ ေနာက္က်ရသူက ေနာက္မွဆံုး႐ႈံးမယ္။ လံုးဝမရသူက ဆံုး႐ံႈးေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ ဘာအၿငိဳးအေတးမွ မထားနဲ႔။ သူမွန္တယ္၊ ငါမွားတယ္၊ သူညံ့တယ္၊ ငါေတာ္တယ္နဲ႔ တြယ္ကပ္တြက္ခ်က္မေနပါနဲ႔။ လူဘဝဆိုတာကို ေတြ႔ႀကံဳခံစားၾကည့္ဖို႔ပါပဲ။
မူရင္းေရးသားသူ -- He Quan- Feng (何權峰) (စိတ္ပညာ)
(微笑，當生命陷落時 總數是一樣的) (ဘဝစိတ္ပ်က္ေၾကကဲြခ်ိန္မွာ ၿပံဳးပါ။ ေနာက္ဆံုးကိန္းက အတူတူပါပဲ)
Thanks to the sender- Zaw Maung
UN Envoy to Burma Ibrahim Gambari Quits
Out of all the news pertaining to Burma word of Ibrahim Gambari’s departure is music to my ears. This reprehensible counter productive criminal should have gone to prison for his continued betrayal of Daw Aung San Suu Kyi and the people of Burma. There was no question this pocks of a human being was taking graft from Gen Than Shwe in many forms including a million dollar ruby and his choice of starlets to garner support for the regime.
Countless visits by this cretin of a man always came up empty handed with false hopes and blatant lies about his progress. Other sources have identified Gambari as the recipient of cold hard cash from Than Shwe’s goons on countless occasions which made him a laughing stock throughout the Tatmadaw. His reprehensible conduct placed the United Nations in the most negative light throughout Asia since it was common knowledge he was bought and paid for by Than Shwe’s illegal regime. But nothing spelled out how deeply he was in the pocket of the regime more than his spouting support of the illegal 2010 election the junta is going to impose on Burma. People still remember Kofi Atta Annan and his band of corrupt thugs who cashed in on the UN’s burgeoning bank account. So it was par for the course when it was discovered that Gambari was just another remnant of the criminality that has become the new frame work of the United Nations. The UN’s support of the World Trade Organization should also remind people of the direction this once noble organization is headed. Dare I mention Ban Ki-moon and his temper tantrums or how he has overlooked South Korea’s continued investments in Burma regardless of UN sanctions? If Gambari is Ban’s point man that says volumes about Ban and the United Nations and like they say, nuts don’t fall to far from the tree.
Good riddance Gambari and I hope you enjoy your ride to hell along with your chum Gen. Than Shwe since you were an enabler of genocide and tyranny. Under your watchful eye Than Shwe was empowered to do as he wished to the people of Burma while you drank expensive booze, ate opulent meals and enjoyed the company of showgirls. You intentionally bought time for the criminal regime of Burma. Your pockets were lined with the blood of the Burmese people you betrayed with your bogus visits and false statements. And your shiny blood red ruby should be a monument to the suffering you added and abetted in.
Sadly Ibrahim Gambari will soon find other pockets to raid whence he arrives in Darfur and there is no question he will betray the suffering of this impoverished nation as well. But what does the world care, just so he is out of sight and out of mind. It is to inconvenient to stand on moral ground these days since it is not profitable. My prayers are for the suffering people of Darfur since they will truly be alone whence Scambari shows up at their door. If he helps the people of Darfur like he did the people of Burma they are sure to perish during his tenure.
Your Devil’s Advocate
Buffalohair
http://buffalohair.wordpress.com/2009/12/03/un-envoy-to-burma-ibrahim-gambari-quits/
Thursday, 3 December 2009
Wednesday, 2 December 2009
Cello Suites, Burmese memoir up for B.C. non-fiction prize
Cello Suites, Burmese memoir up for B.C. non-fiction prize
Last Updated: Thursday, November 26, 2009 | 5:00 PM ET Comments1Recommend5
CBC News
Eric Siblin, the Montreal-based writer of The Cello Suites, has been nominated for Canada's richest non-fiction award. (Marcie Richstone/Canadian Press)
Eric Siblin's acclaimed The Cello Suites and Globe writer Ian Brown's memoir of life with a disabled son are among the books nominated for Canada's richest non-fiction literary prize.
The short list for the 2010 BC National Award for Canadian Non-Fiction was released Thursday. The $40,000 prize will be awarded Jan. 15.
The nominees are:
The Cello Suites: J.S. Bach, Pablo Casals, and the Search for a Baroque Masterpiece by Montreal's Eric Siblin.
The Boy in the Moon: A Father's Search for His Disabled Son by Toronto's Ian Brown.
Burmese Lessons: A Love Story by Toronto's Karen Connelly.
The Uncrowned King: The Sensational Rise of William Randolph Hearst by Toronto's Kenneth Whyte.
The Cello Suites is a music lover's heartfelt chronicling of the search for a lost Bach masterpiece and of Casals's passion for the Cello Suites. It was nominated for a Governor General's Literary Award and won two Quebec Writers Federation Awards.
Brown's Boy in the Moon is an inquiry into the purpose and value of a disabled life, from the perspective of a father of a severely handicapped son.
Connelly has written a harrowing account of life under Burma's military dictatorship in the 1990s and a portrait of the astonishing resiliency of the Burmese people. She previously won the Governor General's Award for Touch the Dragon and the Orange Prize for her first novel, The Lizard Cage.
The Uncrowned King is a biography of newspaper baron Hearst and a case study in the functioning of news media in a democracy by Whyte, who is editor of Maclean's magazine.
The national award is given annually by the B.C. Achievement Foundation
ရဲမ်ားကေန အေႀကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ တိုက္ခိုက္ခံရပါက ျပည္သူမ်ားသည္ ျပန္လည္ခုခံပိုင္ခြင့္ရွိတယ္ ဆိုပါလား။
သတင္းထူးေလးပါ။ ရဲမ်ားကေန အေႀကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ တိုက္ခိုက္ခံရပါက ျပည္သူမ်ားသည္ ျပန္လည္ခုခံပိုင္ခြင့္ရွိတယ္တဲ့။
သတင္းထူးေလးပါ။ ရဲမ်ားကေန အေႀကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ တိုက္ခိုက္ခံရပါက ျပည္သူမ်ားသည္ ျပန္လည္ခုခံပိုင္ခြင့္ရွိတယ္တဲ့။
ကြ်န္ေတာ္တို ့ ျမန္မာျပည္မွာမ်ားလားလို ့ ကမန္းကန္း ဖတ္လိုက္ေတာ့ - ရုရွရဲမ်ား၏ အေႀကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ တိုက္ခိုက္ခံရပါက ျပည္သူမ်ားသည္ ျပန္လည္ခုခံပိုင္ခြင့္ရွိတယ္လို ့ ရုရွ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးျဖစ္သူ Rashid Gumarovich Nurgaliyev ကေန ရုရွမီးဒီယာမွာ ႏို၀င္ဘာလ (၂၆) ရက္ေန ့က ေျပာႀကားခဲ့ပါတယ္ (ကိုးကား - ရိုက္တာသတင္းဌာန)။ ျပည္သူတစ္ဦးက ရာဇ၀တ္သားတစ္ဦး မဟုတ္ဖူး၊ ဥပေဒခ်ဳိးေဖာက္မွဳ မရွိဖူး အဲ့ဒါကို ရဲေတြက အေႀကာင္းျပခ်က္ မရွိဘဲ လက္လြတ္စပယ္ အႏိုင္က်င့္ တိုက္ခိုက္မယ္ဆိုရင္ ထိုရဲမ်ားကို ျပန္လည္ခုခံခြင့္ရွိတယ္လုိ ့ ေျပာႀကားပါတယ္။ ႏိုင္ငံသားအားလုံးဟာ အခြင့္အေရး ညီတူညီမွ် ရွိရမယ္လို ့ ေျပာႀကား သတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ ျပည္သူ ့ရဲလို ့ အမည္သာခံထားျပီး၊ “ကူညီပါရေစ” ဆိုျပီး ဒုကၡေပးေနတာ ျမန္မာျပည္က ရဲမ်ားသာ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ နအဖအာဏာရွင္အလိုက် လက္ပါးေစ အာဏာပါးကြက္သားလို ျဖစ္ေနျပီး၊ စာရိတၱပိုင္းမွာလည္း သူတို ့ေလာက္ ေဖာက္ျပန္သူ မရွိသေလာက္ပါဘဲ။ လာဘ္စားမယ္၊ ေအးဓါးျမတိုက္ ေတာင္းရမ္းမယ္၊ ႏိုင္ထက္စီးနင္းက်င့္မယ္၊ ဒုစရုိက္ေပါင္းစုံ လုပ္မယ္၊ အဲ့ဒီထက္ ဆိုးတာကေတာ့ ျပည္သူေတြကို အေႀကာင္းျပခ်က္ ဘာမွ မရွိဘဲ ေတြ ့တာနဲ ့ ရုိက္ပုတ္သတ္ျဖတ္တာက အဆိုးဆုံးပါဘဲ။
လက္ေတြ ့မွာေတာ့ သူခိုး ဓါးျမထက္ဆိုးတဲ့ ရန္သူဟာ ျပည္သူ ့ခ်ဥ္ဖတ္ ရဲမ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္လို ့ ေျပာရေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ျပည္သူကို စစ္မွန္တဲ့ တရားဥပေဒအရ ဘက္မလိုက္ဘဲ တရားမွ်တစြာနဲ ့ ျပည္သူတစ္ဦးခ်င္းစီတိုင္းကို ကာကြယေစာင့္ေရွာက္ရမယ္ ့ ရဲေတြဟာ ရဲလို ့ေတာင္ မေခၚဆိုထိုက္သင့္ေတာ့ေအာင္ ျဖစ္ေနျပီး၊ ျပည္သူေျမာက္ျမားကို ဒုကၡေပးတဲ့ ပုလိပ္ေရာဂါနဲ ့ ခိုင္းႏွဳိင္းျပီး “ပုလိပ္” ေတြလို ့ ေခၚဆိုခံရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
တစ္ပါတီအာဏာရွင္စနစ္က်င့္သုံးခဲ့တဲ့ မဆလတစ္ပါတီ အာဏာရွင္လက္ထက္က စျပီး ယခု နအဖအာဏာရွင္လက္ထက္ထိ ရဲေတြဟာ အာဏာရွင္လက္ပါးေစသက္သက္သာ ျဖစ္ေနျပီး အာဏာရွင္အလိုက် ျပည္သူအေပၚမွာ ႏွိပ္စက္ကလူ လုပ္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။
စစ္မွန္တဲ့ ျပည္သူ ့ရဲ ဘ၀ကေန ဆိုးရြားလြန္းလွတဲ့ ပုလိပ္ဘ၀ကိုေရာက္ေအာင္ ေျပာင္းလဲမွဳ ျဖစ္ခဲ့ေစတာကေတာ့ အာဏာရွင္ဘက္ကေရာ အခြင့္ထူးခံ အာဏာျပလိုတဲ့ ရဲ အမည္ခံ ပုလိပ္ေတြကိုယ္တိုင္ကလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ဒီလို ပုလိပ္ဘ၀ကို အာဏာရွင္ဘက္ကေရာ ပုလိပ္ျဖစ္လိုသူဘက္ကေရာ လုပ္ေဆာင္ခဲ့လို ့ျဖစ္တယ္ဆိုတာ မေျပာခင္ ျမန္မာျပည္မွာ ရွိတဲ့ ပုလိပ္ေတြကုိ အရင္ဆုံး ႀကည့္ရေအာင္ပါ။
ပုလိပ္မွာ အဓိက ေတြ ့ရတဲ့ ပုလိပ္ အမ်ဳိးအစားေတြကေတာ့ ရာဇ၀တ္မွဳေတြကို ကိုင္တြယ္တဲ့ ရိုးရိုး ပုလိပ္ရယ္၊ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ စီးနင္းယာဥ္ေတြကို ကိုင္တြယ္တဲ့ ယာဥ္ထိန္းပုလိပ္ရယ္၊ အဓိကရုဏ္ႏွိမ္နင္းတဲ့ ပုလိပ္ရယ္ဆိုျပီး ေတြ ့ရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ပ အာဏာရွင္လက္ေအာက္မွာ ရွိေနတဲ့ ပုလိပ္ေတြကေတာ့ ဘယ္ပုလိပ္အမ်ဳဳိးအစားဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဆိုးရြားလြန္းတယ္ဆိုတာ ျပည္သူေတြ ႀကဳံေတြ ့ေနရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြက သက္ေသျပေနတာ အမ်ားႀကီးပါဘဲ။
ရာဇ၀တ္မွဳေတြကို ကိုင္တြယ္တဲ့ ရိုးရိုး ပုလိပ္ေတြ၊ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ စီးနင္းယာဥ္ေတြကို ကိုင္တြယ္တဲ့ ယာဥ္ထိန္းပုလိပ္ေတြကေတာ့ ျပည္သူတစ္ဦးခ်င္းစီအလိုက္ကို ဒုကၡေပးတယ္။ အဓိကရုဏ္ႏွိမ္နင္းတဲ့ ပုလိပ္ေတြကေတာ့ အာဏာရွင္အလိုက် ပိုျပီး မိုက္ရိုင္းျပကာ ျပည္သူေတြကို အစုလိုက္ အျပဳံလိုက္ ဒုကၡေပးတာပါဘဲ။
အာဏာရွင္ေတြကေတာ့ သာမန္ရိုးရိုး ပုလိပ္ေတြကိုေတာ့ အရိုးအရင္း ႀကိဳက္သလို စားေပေတာ့လုိ ့ အနိမ္ ့ဆုံးအဆင့္အေနနဲ ့ သတ္မွတ္ ဆက္ဆံထားရွိထားေပမယ့္၊ အဓိကရုဏ္ႏွိမ္နင္းတဲ့ ပုလိပ္ေတြကိုေတာ့ အခြင့္အေရးေတြ ပိုေပးျပီး ေျမွာက္စား ေကြ်းေမြးျပီးထားပါတယ္။ အာဏာရွင္လက္ေအာက္က ပုလိပ္ခ်င္းအတူတူေတာင္ ခြဲျခားခံေနရတာကို ႀကည့္ႀကပါဦး။
အဓိကရုဏ္ႏွိမ္နင္းတဲ့ ပုလိပ္ေတြကို အာဏာရွင္ေတြကို အမည္ေခၚေကာင္းေအာင္ လုပ္ေနႀကအတိုင္း လုံျခဳံမွဳထိန္းသမ္းေရးအဖြဲ ့ဆိုျပီး အတိုေကာက္ေခၚရင္ “လုံထိန္း” ဆိုျပီး ေခၚတာပါဘဲ။ ဘယ္လိုဘဲေခၚေခၚ ဒီ အဓိကရုဏ္ႏွိမ္နင္းတဲ့ ပုလိပ္ (သို ့) လုံထိန္းဆိုတာ အာဏာရွင္ရဲ ့ လက္ပါးေစသက္သက္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ လုံထိန္းဆိုတာကို လက္ရွိျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနေတြအရ အနက္အဓိပၸါယ္ဖြင့္ရရင္ “လုံထိန္း - အာဏာရွင္ေတြရဲ ့ အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္လုံျခဳံေရးအတြက္ အာဏာရွင္ခိုင္းေစသမွ် ထိန္းသိမ္းေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာသူ” လို ့ ေျပာရမွာပါဘဲ။ ျပည္သူေတြကေတာ့ အဆိုပါ လုံထိန္းပုလိပ္ေတြကို ခ်ဥ္လြန္း ရြ ံ ့ရွာမုန္းတီးလြန္းလို ့ လုံေအာင္ထိန္းတဲ့ (ေ-ြး) ေတြလို ့ ေျပာႀကပါတယ္။
ေစာေစာက အစပ်ဳိးခဲ့တဲ့ ပုလိပ္ဘ၀ကို အာဏာရွင္ဘက္ကေရာ ပုလိပ္ျဖစ္လိုသူဘက္ကေရာ လုပ္ေဆာင္ခဲ့လို ့ျဖစ္တယ္ဆိုတာနဲ ့ပတ္သက္ရင္း ေျပာရရင္ - အာဏာရွင္ ေန၀င္း ဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ မဆလေခာတ္ကတည္းက စခဲ့တာပါဘဲ။
ျပည္သူ ့ရဲ တပ္ဖြဲ ့ထဲကို ရဲတပ္သား (သို ့ ) ရဲအရာရွိတစ္ဦးအေနနဲ ့ ၀င္ေရာက္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္လိုရင္ ျပည္သူ ့ရဲ ပီသေအာင္ က်င့္သုံးျပီး ျပည္သူေတြကို တရားဥပေဒအရ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေပးရတဲ့ ျပည္သူ ့ရဲဘ၀ကို အစီအစဥ္ရွိရွိနဲ ့ စတင္ဖ်က္ဆီးျပစ္ခဲ့တာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သတ္မွတ္တားတဲ့ ပညာအရည္အခ်င္းေတြကို ေလွ်ာ့ခ်ျပီး အဆင့္အတန္းနိမ္ ့ပါးစြာနဲ ့ ရဲတပ္ဖြဲ ့ထဲ၀င္ေရာက္ေစခဲ့ပါတယ္။ ျပည္သူရဲအျဖစ္ စံသတ္မွတ္ခ်က္ေတြကို ဖ်က္ဆီးျပစ္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
အဆိုးရြားဆုံးကေတာ့ ျပည္သူ ့ရဲတပ္ဖြဲ ့ကို အသြင္ေျပာင္းျပစ္တာပါ။ ဘယ္လိုအသြင္ေျပာင္းလဲဆိုရင္ အရပ္သူအရပ္သားေတြထဲက အရည္အခ်င္း စာရိတၱျပည့္၀စြာနဲ ့ ျပည္သူေတြအတြက္ တရားမွ်တစြာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္လိုတဲ့သူေတြအစား အထက္ကခိုင္းတဲ့ အမိန္ ့အာဏာကို မွားမွားမွန္မွန္ မ်က္စိစုံမွိတ္ျပီး ထမ္းေဆာင္တတ္တဲ့ စစ္တပ္က စစ္သားေတြကို အေရာင္ေျပာင္းျပီး ရဲတပ္ဖြဲ ့ထဲ ေျပာင္းေရႊ ့တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေစတာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ (စကားစပ္လို ့ ေျပာရရင္ ၁၉၈၈ ရွစ္ေလးလုံးျပည္သူ ့အေရးေတာ္ပုံႀကီးအတြင္း၊ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးအတြင္းမွာ စစ္သားေတြကို ရဲ၀တ္စုံဆင္ယင္ေစျပီး စစ္တပ္က ဘာမွ ပါ၀င္မပတ္သက္သလို အာဏာရွင္ေတြ စီစဥ္တာလို ့ ျပည္သူေတြ ယူဆခဲ့တာဟာ မမွားပါဖူး)။ အာဏာရွင္ေန၀င္းလက္ထက္မွာ “ေနျပည္ေတာ္ရဲ” ဆိုျပီး ရဲဦးထုတ္မွာ အျပာေရာင္အစင္းပတ္နဲ ့လူသိရွင္ႀကား ေႀကညာခဲ့ပါတယ္။
အဆိုပါ ေနျပည္ေတာ္ရဲဆိုသူေတြဟာ စစ္တပ္မွာ လက္ရွိတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနသူေတြကို ရဲတပ္ဖြဲ ့ထဲမွာ ေျပာင္းေရႊ ့တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေစတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို တာ၀န္းထမ္းေဆာင္ဖို ့အတြက္လည္း မက္လုံးေတြ အခြင့္အေရးေတြ အမ်ားႀကီး ေပးခဲ့ပါတယ္။ ေျပာျပရရင္ - စစ္တပ္မွာ လက္ရွိ ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္ဆိုရင္ ရဲဘက္မွာ ျမဳိ ့နယ္ရဲမွဴးအဆင့္ထိ ရာထူးျမွင့္ေပးတာ၊ စစ္တပ္မွာ တပ္ႀကပ္ႀကီးဆိုရင္ ရဲဘက္မွာ ဒုရဲအုပ္ (သို ့) စခန္းမွဴး ရဲအုပ္ရာထူးအဆင့္ ေပးတာမ်ဳိးေတြ လုပ္တဲ့အျပင္ အျခားေသာ ခံစားပိုင္ခြင့္ အခြင့္အေရးေတြ အမ်ားႀကီးေပးျပီး ျပည္သူ ့ရဲတပ္ဖြဲကို စစ္တပ္ကေန အစားထိုး၀င္ေရာက္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဘာေတြျဖစ္လာလည္း တရားဥပေဒဆိုတာကို လက္ေတြ ့ သင္ႀကားတတ္ေျမာက္ျပီး ျပည္သူထဲက လာတဲ့သူ မဟုတ္ဘဲ၊ တစ္ေသြး တစ္သံ တစ္မိန္ ့ကို ေျမ၀ယ္မက် နားေထာင္ျပီး ျပည္သူထဲက ကိုယ့္ရဲ ့ မိဘရင္းျဖစ္ေနရင္ေတာင္ အာဏာရွင္က ရုိက္ဆိုရင္ ရုိက္မယ္၊ သတ္ဆိုရင္ သတ္မယ္ဆိုတဲ့သူေတြ ျဖစ္ေနလို ့ ျပည္သူ ့ရဲတပ္ဖြဲ ့ႀကီး ပ်က္စီးသြားျပီး အာဏာရွင္ရဲ ့ လက္ရုံးတပ္ ပုလိပ္အဖြဲ ့ႀကီး ျဖစ္သြားခဲ့ရတာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲ့ဒီအခ်ိန္က စျပီး ပ်က္ဆီးခဲ့တဲ့ ရဲအမည္ခံ ပုလိပ္အဖြဲ ့ႀကီးဟာ ယခု နအဖလက္ထက္မွာေတာ့ ပိုဆိုးတာေပါ့။ ရပ္ကြက္ထဲက လူဆိုးသူခိုး စာရိတၱကင္းမဲ့သူေတြကို ရဲတပ္ဖြဲ ့ထဲ ၀င္ေရာက္ေစျပီး ေအာက္ေျခရဲတပ္သားအေနက အစျပဳျပီး မိုက္ရိုင္းခြင့္ေတြ ေပးတာပါဘဲ။ အျပစ္မဲ့ျပည္သူေတြအေပၚမွာ ႏိုင္ထက္စီးနင္းက်င့္မယ္၊ ရိုက္ပုတ္သတ္ျဖတ္မယ္၊ အာဏာအခြင့္အေရး မဆိုသေလာက္ လက္ေတာက္ေလာက္ေလးရထားတာကို ဘယ္သူ ့ကိုမွ လူမထင္တဲ့ ရမ္းကားတဲ့ အျပဳအမူေတြနဲ ့ မိုက္ရုင္းျပလာတာေတြဟာ သိသိသာသာ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ့ ရဲတပ္ဖြဲ ့အမည္ခံ ပုလိပ္အဖြဲ ့ဟာ နာမည္ပ်က္ေနတာ အဖတ္ဆည္မရေအာင္ ျဖစ္ေနပါျပီ။
ဒီလိုေျပာရလို ့ လက္ရွိ ရဲလို ့ဆိုျပီး ျပည္သူအတြက္လို ့ အသံေကာင္းဟစ္ေႀကြးေနသူေတြ နာလို ့မ်ားရွိရင္ ေျပာတဲ့သူေတြ ဘာေႀကာင့္ ေျပာရတာလည္း ဘာေတြျဖစ္လို ့လည္းဆိုတာ ကိုယ့္ရဲ ့ အဖြဲ ့ထဲမွာဘဲ ျပန္ဆန္းစစ္ႀကည့္ပါ။ ပကတိလက္ေတြ ့မိမိကုိယ္တိုင္ေရာ အဲ့ဒီလို ျဖစ္ေနရင္ အမွန္ကို ျမင္ျပီး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွ ရမွာပါ။ အကယ္လို ့ ပုလိပ္ဘ၀ကေန ျပည္သူ ့ရဲ ဆိုတဲ့ ရဲ (POLICE) ဆိုတဲ့ ဘ၀ကို ျပန္ေရာက္ခ်င္ရင္ “POLICE” ဆိုတဲ့ စကားလုံးအတိုင္း - Polite ျပည္သူေတြနဲ ့ဆက္ဆံရာမွာ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ ့ရပါတယ္၊ Obey တရားမွ်တစြာနဲ ့ ဥပေဒကို လိုက္နာရသလို က်င့္၀တ္တရားကိုလည္း မွန္ကန္စြာ လိုက္နာေစာင့္ထိန္းရပါတယ္၊ Loyal ျပည္သူအေပၚမွာ သစၥာေစာင့္ထိန္းရပါတယ္၊ Intelligence အသိဥာဏ္ပညာ ျပည့္၀ ရပါတယ္၊ Courageous ေျဖာင့္မတ္တည္ႀကည္ ရဲရင္ျပတ္သားရပါတယ္၊ Empathy ျပည္သူလူထုအေပၚမွာ ညွာတာေထာက္ထားမွဳ ရွိရပါတယ္။ အစရွိတဲ့ POLICE ျပည္သူ ့ရဲ (ျပည္သူအတြက္ ရဲရင့္စြာေဆာင္ရြက္သူ) ဆုိတဲ့ က်င့္၀တ္ေတြကို ျပည္သူအတြက္ ရဲရဲရင့္ရင့္ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေပးတဲ့ “ရဲ” ဘ၀ကို ေရာက္ေအာင္ က်င့္သုံးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ေတာ့ “ပုလိပ္” သာ ျဖစ္ဖနမွာပါ။ အထက္က ေရးသားေဖၚျပခဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြအတိုင္း ျမန္မာျပည္မွာ ရဲဆိုတာ ပုလိပ္အမည္ပ်က္ အေျပာခံေနရတာေႀကာင့္ ျပည္သူအေပါင္းက မဆက္ဆံရဲဘဲ ရြံ ့မုန္းခံေနရပါတယ္။
ဒီပို ့စ္ အစမွာ ဦးစြာေဖၚျပခဲ့တဲ့ ရုရွ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးက ရုရွရဲေတြနဲ ့ ပတ္သက္ျပီး ထုတ္ေဖၚေျပာဆိုခဲ့တာဟာ ရုရွရဲေတြ ဘယ္ေလာက္ဆိုးရြားေနလို ့လည္း ဆိုတာ တြက္ဆလို ့ ရပါတယ္။ ရုရွရဲေတြထက္ ပိုမိုဆိုးရြားေနတာ ျမန္မာျပည္က ရဲလို ့ ေခၚတဲ့ ပုလိပ္ေတြပါဘဲ။
ဒီအတြက္ ရဲေတြက အေႀကာင္းျပခ်က္ မရွိဘဲ လက္လြတ္စပယ္ အႏိုင္က်င့္ တိုက္ခိုက္မယ္ဆိုရင္ ထိုရဲမ်ားကို ျပန္လည္ခုခံခြင့္ရွိတယ္လုိ ့ ျမန္မာျပည္မွာ နအဖအေနနဲ ့ တရား၀င္ သတ္မွတ္ေပးရဲပါသလား။
ဖြံ ့ျဖဳိးတိုးတက္ေနတဲ့ႏိုင္ငံႀကီးေတြမွာ အာဏာကို အလြဲသုံးစားလုပ္ရင္၊ ခုတုံးလုပ္ရင္၊ အဓမၷအႏိုင္က်င့္ရင္၊ တရားဥပေဒနဲ ့ မညီညႊတ္ရင္ ျပည္သူတစ္ဦးအေနနဲ ့ ရဲ မေျပာနဲ ့ သမတကိုေတာင္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ကိုေတာင္ တရားျပန္လည္ စြဲဆိုပိုင္ခြင့္ရွိသလို မိမိကိုယ္ကို ခုခံကာကြယ္ပိုင္ခြင့္လည္း ရွိပါတယ္။ တစ္ဘက္မွာႀကည့္ရင္လည္း မိမိ၏ အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ကို ထိခိုက္ပ်က္စီးေစႏိုင္ေသာ ထိပါးမွဳကို ျပန္လည္ခုခံပိုင္ခြင့္ရွိတယ္ဆိုတာ လူ ့သားတစ္ဦး ရွိသင့္ရွိထိုက္တဲ့ ေမြးရာပါအခြင့္အေရးျဖစ္တယ္ဆိုတာ ႏိုင္ငံတကာ လူ ့အခြင့္အေရးေႀကညာစာတမ္းမွာ အတိအလင္းျပဌာန္းထားသလို၊ ႏိုင္ငံေတြရဲ ့ ဥပေဒမွာလည္း တရား၀င္ ျပဌာန္းထားတာ ရွိပါတယ္။
နအဖအေနနဲ ့ ရဲေတြက အေႀကာင္းျပခ်က္ မရွိဘဲ လက္လြတ္စပယ္ အႏိုင္က်င့္ တိုက္ခိုက္မယ္ဆိုရင္ ထိုရဲမ်ားကို ျပန္လည္ခုခံခြင့္ရွိတယ္လုိ ့ မသတ္မွတ္ရဲခဲ့ရင္လည္း ျပည္သူေတြ တစ္ဦးခ်င္းစီတိုင္း လက္ခံက်င့္သုံးရမွာက “ရဲေတြက အေႀကာင္းျပခ်က္ မရွိဘဲ လက္လြတ္စပယ္ အႏိုင္က်င့္ တိုက္ခိုက္မယ္ဆိုရင္ ထိုရဲမ်ားကို ျပန္လည္ခုခံခြင့္ရွိပါတယ္ဆိုတာပါဘဲ”။
နစ္ေနမန္း။
AT 6:13 PM
http://www.niknayman-niknayman.co.cc/
သတင္းထူးေလးပါ။ ရဲမ်ားကေန အေႀကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ တိုက္ခိုက္ခံရပါက ျပည္သူမ်ားသည္ ျပန္လည္ခုခံပိုင္ခြင့္ရွိတယ္တဲ့။
သတင္းထူးေလးပါ။ ရဲမ်ားကေန အေႀကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ တိုက္ခိုက္ခံရပါက ျပည္သူမ်ားသည္ ျပန္လည္ခုခံပိုင္ခြင့္ရွိတယ္တဲ့။
ကြ်န္ေတာ္တို ့ ျမန္မာျပည္မွာမ်ားလားလို ့ ကမန္းကန္း ဖတ္လိုက္ေတာ့ - ရုရွရဲမ်ား၏ အေႀကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ တိုက္ခိုက္ခံရပါက ျပည္သူမ်ားသည္ ျပန္လည္ခုခံပိုင္ခြင့္ရွိတယ္လို ့ ရုရွ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးျဖစ္သူ Rashid Gumarovich Nurgaliyev ကေန ရုရွမီးဒီယာမွာ ႏို၀င္ဘာလ (၂၆) ရက္ေန ့က ေျပာႀကားခဲ့ပါတယ္ (ကိုးကား - ရိုက္တာသတင္းဌာန)။ ျပည္သူတစ္ဦးက ရာဇ၀တ္သားတစ္ဦး မဟုတ္ဖူး၊ ဥပေဒခ်ဳိးေဖာက္မွဳ မရွိဖူး အဲ့ဒါကို ရဲေတြက အေႀကာင္းျပခ်က္ မရွိဘဲ လက္လြတ္စပယ္ အႏိုင္က်င့္ တိုက္ခိုက္မယ္ဆိုရင္ ထိုရဲမ်ားကို ျပန္လည္ခုခံခြင့္ရွိတယ္လုိ ့ ေျပာႀကားပါတယ္။ ႏိုင္ငံသားအားလုံးဟာ အခြင့္အေရး ညီတူညီမွ် ရွိရမယ္လို ့ ေျပာႀကား သတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ ျပည္သူ ့ရဲလို ့ အမည္သာခံထားျပီး၊ “ကူညီပါရေစ” ဆိုျပီး ဒုကၡေပးေနတာ ျမန္မာျပည္က ရဲမ်ားသာ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ နအဖအာဏာရွင္အလိုက် လက္ပါးေစ အာဏာပါးကြက္သားလို ျဖစ္ေနျပီး၊ စာရိတၱပိုင္းမွာလည္း သူတို ့ေလာက္ ေဖာက္ျပန္သူ မရွိသေလာက္ပါဘဲ။ လာဘ္စားမယ္၊ ေအးဓါးျမတိုက္ ေတာင္းရမ္းမယ္၊ ႏိုင္ထက္စီးနင္းက်င့္မယ္၊ ဒုစရုိက္ေပါင္းစုံ လုပ္မယ္၊ အဲ့ဒီထက္ ဆိုးတာကေတာ့ ျပည္သူေတြကို အေႀကာင္းျပခ်က္ ဘာမွ မရွိဘဲ ေတြ ့တာနဲ ့ ရုိက္ပုတ္သတ္ျဖတ္တာက အဆိုးဆုံးပါဘဲ။
လက္ေတြ ့မွာေတာ့ သူခိုး ဓါးျမထက္ဆိုးတဲ့ ရန္သူဟာ ျပည္သူ ့ခ်ဥ္ဖတ္ ရဲမ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္လို ့ ေျပာရေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ျပည္သူကို စစ္မွန္တဲ့ တရားဥပေဒအရ ဘက္မလိုက္ဘဲ တရားမွ်တစြာနဲ ့ ျပည္သူတစ္ဦးခ်င္းစီတိုင္းကို ကာကြယေစာင့္ေရွာက္ရမယ္ ့ ရဲေတြဟာ ရဲလို ့ေတာင္ မေခၚဆိုထိုက္သင့္ေတာ့ေအာင္ ျဖစ္ေနျပီး၊ ျပည္သူေျမာက္ျမားကို ဒုကၡေပးတဲ့ ပုလိပ္ေရာဂါနဲ ့ ခိုင္းႏွဳိင္းျပီး “ပုလိပ္” ေတြလို ့ ေခၚဆိုခံရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
တစ္ပါတီအာဏာရွင္စနစ္က်င့္သုံးခဲ့တဲ့ မဆလတစ္ပါတီ အာဏာရွင္လက္ထက္က စျပီး ယခု နအဖအာဏာရွင္လက္ထက္ထိ ရဲေတြဟာ အာဏာရွင္လက္ပါးေစသက္သက္သာ ျဖစ္ေနျပီး အာဏာရွင္အလိုက် ျပည္သူအေပၚမွာ ႏွိပ္စက္ကလူ လုပ္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။
စစ္မွန္တဲ့ ျပည္သူ ့ရဲ ဘ၀ကေန ဆိုးရြားလြန္းလွတဲ့ ပုလိပ္ဘ၀ကိုေရာက္ေအာင္ ေျပာင္းလဲမွဳ ျဖစ္ခဲ့ေစတာကေတာ့ အာဏာရွင္ဘက္ကေရာ အခြင့္ထူးခံ အာဏာျပလိုတဲ့ ရဲ အမည္ခံ ပုလိပ္ေတြကိုယ္တိုင္ကလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ဒီလို ပုလိပ္ဘ၀ကို အာဏာရွင္ဘက္ကေရာ ပုလိပ္ျဖစ္လိုသူဘက္ကေရာ လုပ္ေဆာင္ခဲ့လို ့ျဖစ္တယ္ဆိုတာ မေျပာခင္ ျမန္မာျပည္မွာ ရွိတဲ့ ပုလိပ္ေတြကုိ အရင္ဆုံး ႀကည့္ရေအာင္ပါ။
ပုလိပ္မွာ အဓိက ေတြ ့ရတဲ့ ပုလိပ္ အမ်ဳိးအစားေတြကေတာ့ ရာဇ၀တ္မွဳေတြကို ကိုင္တြယ္တဲ့ ရိုးရိုး ပုလိပ္ရယ္၊ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ စီးနင္းယာဥ္ေတြကို ကိုင္တြယ္တဲ့ ယာဥ္ထိန္းပုလိပ္ရယ္၊ အဓိကရုဏ္ႏွိမ္နင္းတဲ့ ပုလိပ္ရယ္ဆိုျပီး ေတြ ့ရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ပ အာဏာရွင္လက္ေအာက္မွာ ရွိေနတဲ့ ပုလိပ္ေတြကေတာ့ ဘယ္ပုလိပ္အမ်ဳဳိးအစားဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဆိုးရြားလြန္းတယ္ဆိုတာ ျပည္သူေတြ ႀကဳံေတြ ့ေနရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြက သက္ေသျပေနတာ အမ်ားႀကီးပါဘဲ။
ရာဇ၀တ္မွဳေတြကို ကိုင္တြယ္တဲ့ ရိုးရိုး ပုလိပ္ေတြ၊ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ စီးနင္းယာဥ္ေတြကို ကိုင္တြယ္တဲ့ ယာဥ္ထိန္းပုလိပ္ေတြကေတာ့ ျပည္သူတစ္ဦးခ်င္းစီအလိုက္ကို ဒုကၡေပးတယ္။ အဓိကရုဏ္ႏွိမ္နင္းတဲ့ ပုလိပ္ေတြကေတာ့ အာဏာရွင္အလိုက် ပိုျပီး မိုက္ရိုင္းျပကာ ျပည္သူေတြကို အစုလိုက္ အျပဳံလိုက္ ဒုကၡေပးတာပါဘဲ။
အာဏာရွင္ေတြကေတာ့ သာမန္ရိုးရိုး ပုလိပ္ေတြကိုေတာ့ အရိုးအရင္း ႀကိဳက္သလို စားေပေတာ့လုိ ့ အနိမ္ ့ဆုံးအဆင့္အေနနဲ ့ သတ္မွတ္ ဆက္ဆံထားရွိထားေပမယ့္၊ အဓိကရုဏ္ႏွိမ္နင္းတဲ့ ပုလိပ္ေတြကိုေတာ့ အခြင့္အေရးေတြ ပိုေပးျပီး ေျမွာက္စား ေကြ်းေမြးျပီးထားပါတယ္။ အာဏာရွင္လက္ေအာက္က ပုလိပ္ခ်င္းအတူတူေတာင္ ခြဲျခားခံေနရတာကို ႀကည့္ႀကပါဦး။
အဓိကရုဏ္ႏွိမ္နင္းတဲ့ ပုလိပ္ေတြကို အာဏာရွင္ေတြကို အမည္ေခၚေကာင္းေအာင္ လုပ္ေနႀကအတိုင္း လုံျခဳံမွဳထိန္းသမ္းေရးအဖြဲ ့ဆိုျပီး အတိုေကာက္ေခၚရင္ “လုံထိန္း” ဆိုျပီး ေခၚတာပါဘဲ။ ဘယ္လိုဘဲေခၚေခၚ ဒီ အဓိကရုဏ္ႏွိမ္နင္းတဲ့ ပုလိပ္ (သို ့) လုံထိန္းဆိုတာ အာဏာရွင္ရဲ ့ လက္ပါးေစသက္သက္ေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ လုံထိန္းဆိုတာကို လက္ရွိျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနေတြအရ အနက္အဓိပၸါယ္ဖြင့္ရရင္ “လုံထိန္း - အာဏာရွင္ေတြရဲ ့ အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္လုံျခဳံေရးအတြက္ အာဏာရွင္ခိုင္းေစသမွ် ထိန္းသိမ္းေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာသူ” လို ့ ေျပာရမွာပါဘဲ။ ျပည္သူေတြကေတာ့ အဆိုပါ လုံထိန္းပုလိပ္ေတြကို ခ်ဥ္လြန္း ရြ ံ ့ရွာမုန္းတီးလြန္းလို ့ လုံေအာင္ထိန္းတဲ့ (ေ-ြး) ေတြလို ့ ေျပာႀကပါတယ္။
ေစာေစာက အစပ်ဳိးခဲ့တဲ့ ပုလိပ္ဘ၀ကို အာဏာရွင္ဘက္ကေရာ ပုလိပ္ျဖစ္လိုသူဘက္ကေရာ လုပ္ေဆာင္ခဲ့လို ့ျဖစ္တယ္ဆိုတာနဲ ့ပတ္သက္ရင္း ေျပာရရင္ - အာဏာရွင္ ေန၀င္း ဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ မဆလေခာတ္ကတည္းက စခဲ့တာပါဘဲ။
ျပည္သူ ့ရဲ တပ္ဖြဲ ့ထဲကို ရဲတပ္သား (သို ့ ) ရဲအရာရွိတစ္ဦးအေနနဲ ့ ၀င္ေရာက္တာ၀န္ထမ္းေဆာင္လိုရင္ ျပည္သူ ့ရဲ ပီသေအာင္ က်င့္သုံးျပီး ျပည္သူေတြကို တရားဥပေဒအရ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေပးရတဲ့ ျပည္သူ ့ရဲဘ၀ကို အစီအစဥ္ရွိရွိနဲ ့ စတင္ဖ်က္ဆီးျပစ္ခဲ့တာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သတ္မွတ္တားတဲ့ ပညာအရည္အခ်င္းေတြကို ေလွ်ာ့ခ်ျပီး အဆင့္အတန္းနိမ္ ့ပါးစြာနဲ ့ ရဲတပ္ဖြဲ ့ထဲ၀င္ေရာက္ေစခဲ့ပါတယ္။ ျပည္သူရဲအျဖစ္ စံသတ္မွတ္ခ်က္ေတြကို ဖ်က္ဆီးျပစ္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
အဆိုးရြားဆုံးကေတာ့ ျပည္သူ ့ရဲတပ္ဖြဲ ့ကို အသြင္ေျပာင္းျပစ္တာပါ။ ဘယ္လိုအသြင္ေျပာင္းလဲဆိုရင္ အရပ္သူအရပ္သားေတြထဲက အရည္အခ်င္း စာရိတၱျပည့္၀စြာနဲ ့ ျပည္သူေတြအတြက္ တရားမွ်တစြာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္လိုတဲ့သူေတြအစား အထက္ကခိုင္းတဲ့ အမိန္ ့အာဏာကို မွားမွားမွန္မွန္ မ်က္စိစုံမွိတ္ျပီး ထမ္းေဆာင္တတ္တဲ့ စစ္တပ္က စစ္သားေတြကို အေရာင္ေျပာင္းျပီး ရဲတပ္ဖြဲ ့ထဲ ေျပာင္းေရႊ ့တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေစတာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ (စကားစပ္လို ့ ေျပာရရင္ ၁၉၈၈ ရွစ္ေလးလုံးျပည္သူ ့အေရးေတာ္ပုံႀကီးအတြင္း၊ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးအတြင္းမွာ စစ္သားေတြကို ရဲ၀တ္စုံဆင္ယင္ေစျပီး စစ္တပ္က ဘာမွ ပါ၀င္မပတ္သက္သလို အာဏာရွင္ေတြ စီစဥ္တာလို ့ ျပည္သူေတြ ယူဆခဲ့တာဟာ မမွားပါဖူး)။ အာဏာရွင္ေန၀င္းလက္ထက္မွာ “ေနျပည္ေတာ္ရဲ” ဆိုျပီး ရဲဦးထုတ္မွာ အျပာေရာင္အစင္းပတ္နဲ ့လူသိရွင္ႀကား ေႀကညာခဲ့ပါတယ္။
အဆိုပါ ေနျပည္ေတာ္ရဲဆိုသူေတြဟာ စစ္တပ္မွာ လက္ရွိတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနသူေတြကို ရဲတပ္ဖြဲ ့ထဲမွာ ေျပာင္းေရႊ ့တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေစတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို တာ၀န္းထမ္းေဆာင္ဖို ့အတြက္လည္း မက္လုံးေတြ အခြင့္အေရးေတြ အမ်ားႀကီး ေပးခဲ့ပါတယ္။ ေျပာျပရရင္ - စစ္တပ္မွာ လက္ရွိ ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္ဆိုရင္ ရဲဘက္မွာ ျမဳိ ့နယ္ရဲမွဴးအဆင့္ထိ ရာထူးျမွင့္ေပးတာ၊ စစ္တပ္မွာ တပ္ႀကပ္ႀကီးဆိုရင္ ရဲဘက္မွာ ဒုရဲအုပ္ (သို ့) စခန္းမွဴး ရဲအုပ္ရာထူးအဆင့္ ေပးတာမ်ဳိးေတြ လုပ္တဲ့အျပင္ အျခားေသာ ခံစားပိုင္ခြင့္ အခြင့္အေရးေတြ အမ်ားႀကီးေပးျပီး ျပည္သူ ့ရဲတပ္ဖြဲကို စစ္တပ္ကေန အစားထိုး၀င္ေရာက္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဘာေတြျဖစ္လာလည္း တရားဥပေဒဆိုတာကို လက္ေတြ ့ သင္ႀကားတတ္ေျမာက္ျပီး ျပည္သူထဲက လာတဲ့သူ မဟုတ္ဘဲ၊ တစ္ေသြး တစ္သံ တစ္မိန္ ့ကို ေျမ၀ယ္မက် နားေထာင္ျပီး ျပည္သူထဲက ကိုယ့္ရဲ ့ မိဘရင္းျဖစ္ေနရင္ေတာင္ အာဏာရွင္က ရုိက္ဆိုရင္ ရုိက္မယ္၊ သတ္ဆိုရင္ သတ္မယ္ဆိုတဲ့သူေတြ ျဖစ္ေနလို ့ ျပည္သူ ့ရဲတပ္ဖြဲ ့ႀကီး ပ်က္စီးသြားျပီး အာဏာရွင္ရဲ ့ လက္ရုံးတပ္ ပုလိပ္အဖြဲ ့ႀကီး ျဖစ္သြားခဲ့ရတာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲ့ဒီအခ်ိန္က စျပီး ပ်က္ဆီးခဲ့တဲ့ ရဲအမည္ခံ ပုလိပ္အဖြဲ ့ႀကီးဟာ ယခု နအဖလက္ထက္မွာေတာ့ ပိုဆိုးတာေပါ့။ ရပ္ကြက္ထဲက လူဆိုးသူခိုး စာရိတၱကင္းမဲ့သူေတြကို ရဲတပ္ဖြဲ ့ထဲ ၀င္ေရာက္ေစျပီး ေအာက္ေျခရဲတပ္သားအေနက အစျပဳျပီး မိုက္ရိုင္းခြင့္ေတြ ေပးတာပါဘဲ။ အျပစ္မဲ့ျပည္သူေတြအေပၚမွာ ႏိုင္ထက္စီးနင္းက်င့္မယ္၊ ရိုက္ပုတ္သတ္ျဖတ္မယ္၊ အာဏာအခြင့္အေရး မဆိုသေလာက္ လက္ေတာက္ေလာက္ေလးရထားတာကို ဘယ္သူ ့ကိုမွ လူမထင္တဲ့ ရမ္းကားတဲ့ အျပဳအမူေတြနဲ ့ မိုက္ရုင္းျပလာတာေတြဟာ သိသိသာသာ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ့ ရဲတပ္ဖြဲ ့အမည္ခံ ပုလိပ္အဖြဲ ့ဟာ နာမည္ပ်က္ေနတာ အဖတ္ဆည္မရေအာင္ ျဖစ္ေနပါျပီ။
ဒီလိုေျပာရလို ့ လက္ရွိ ရဲလို ့ဆိုျပီး ျပည္သူအတြက္လို ့ အသံေကာင္းဟစ္ေႀကြးေနသူေတြ နာလို ့မ်ားရွိရင္ ေျပာတဲ့သူေတြ ဘာေႀကာင့္ ေျပာရတာလည္း ဘာေတြျဖစ္လို ့လည္းဆိုတာ ကိုယ့္ရဲ ့ အဖြဲ ့ထဲမွာဘဲ ျပန္ဆန္းစစ္ႀကည့္ပါ။ ပကတိလက္ေတြ ့မိမိကုိယ္တိုင္ေရာ အဲ့ဒီလို ျဖစ္ေနရင္ အမွန္ကို ျမင္ျပီး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွ ရမွာပါ။ အကယ္လို ့ ပုလိပ္ဘ၀ကေန ျပည္သူ ့ရဲ ဆိုတဲ့ ရဲ (POLICE) ဆိုတဲ့ ဘ၀ကို ျပန္ေရာက္ခ်င္ရင္ “POLICE” ဆိုတဲ့ စကားလုံးအတိုင္း - Polite ျပည္သူေတြနဲ ့ဆက္ဆံရာမွာ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ ့ရပါတယ္၊ Obey တရားမွ်တစြာနဲ ့ ဥပေဒကို လိုက္နာရသလို က်င့္၀တ္တရားကိုလည္း မွန္ကန္စြာ လိုက္နာေစာင့္ထိန္းရပါတယ္၊ Loyal ျပည္သူအေပၚမွာ သစၥာေစာင့္ထိန္းရပါတယ္၊ Intelligence အသိဥာဏ္ပညာ ျပည့္၀ ရပါတယ္၊ Courageous ေျဖာင့္မတ္တည္ႀကည္ ရဲရင္ျပတ္သားရပါတယ္၊ Empathy ျပည္သူလူထုအေပၚမွာ ညွာတာေထာက္ထားမွဳ ရွိရပါတယ္။ အစရွိတဲ့ POLICE ျပည္သူ ့ရဲ (ျပည္သူအတြက္ ရဲရင့္စြာေဆာင္ရြက္သူ) ဆုိတဲ့ က်င့္၀တ္ေတြကို ျပည္သူအတြက္ ရဲရဲရင့္ရင့္ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေပးတဲ့ “ရဲ” ဘ၀ကို ေရာက္ေအာင္ က်င့္သုံးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ေတာ့ “ပုလိပ္” သာ ျဖစ္ဖနမွာပါ။ အထက္က ေရးသားေဖၚျပခဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြအတိုင္း ျမန္မာျပည္မွာ ရဲဆိုတာ ပုလိပ္အမည္ပ်က္ အေျပာခံေနရတာေႀကာင့္ ျပည္သူအေပါင္းက မဆက္ဆံရဲဘဲ ရြံ ့မုန္းခံေနရပါတယ္။
ဒီပို ့စ္ အစမွာ ဦးစြာေဖၚျပခဲ့တဲ့ ရုရွ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးက ရုရွရဲေတြနဲ ့ ပတ္သက္ျပီး ထုတ္ေဖၚေျပာဆိုခဲ့တာဟာ ရုရွရဲေတြ ဘယ္ေလာက္ဆိုးရြားေနလို ့လည္း ဆိုတာ တြက္ဆလို ့ ရပါတယ္။ ရုရွရဲေတြထက္ ပိုမိုဆိုးရြားေနတာ ျမန္မာျပည္က ရဲလို ့ ေခၚတဲ့ ပုလိပ္ေတြပါဘဲ။
ဒီအတြက္ ရဲေတြက အေႀကာင္းျပခ်က္ မရွိဘဲ လက္လြတ္စပယ္ အႏိုင္က်င့္ တိုက္ခိုက္မယ္ဆိုရင္ ထိုရဲမ်ားကို ျပန္လည္ခုခံခြင့္ရွိတယ္လုိ ့ ျမန္မာျပည္မွာ နအဖအေနနဲ ့ တရား၀င္ သတ္မွတ္ေပးရဲပါသလား။
ဖြံ ့ျဖဳိးတိုးတက္ေနတဲ့ႏိုင္ငံႀကီးေတြမွာ အာဏာကို အလြဲသုံးစားလုပ္ရင္၊ ခုတုံးလုပ္ရင္၊ အဓမၷအႏိုင္က်င့္ရင္၊ တရားဥပေဒနဲ ့ မညီညႊတ္ရင္ ျပည္သူတစ္ဦးအေနနဲ ့ ရဲ မေျပာနဲ ့ သမတကိုေတာင္ ၀န္ႀကီးခ်ဴပ္ကိုေတာင္ တရားျပန္လည္ စြဲဆိုပိုင္ခြင့္ရွိသလို မိမိကိုယ္ကို ခုခံကာကြယ္ပိုင္ခြင့္လည္း ရွိပါတယ္။ တစ္ဘက္မွာႀကည့္ရင္လည္း မိမိ၏ အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ကို ထိခိုက္ပ်က္စီးေစႏိုင္ေသာ ထိပါးမွဳကို ျပန္လည္ခုခံပိုင္ခြင့္ရွိတယ္ဆိုတာ လူ ့သားတစ္ဦး ရွိသင့္ရွိထိုက္တဲ့ ေမြးရာပါအခြင့္အေရးျဖစ္တယ္ဆိုတာ ႏိုင္ငံတကာ လူ ့အခြင့္အေရးေႀကညာစာတမ္းမွာ အတိအလင္းျပဌာန္းထားသလို၊ ႏိုင္ငံေတြရဲ ့ ဥပေဒမွာလည္း တရား၀င္ ျပဌာန္းထားတာ ရွိပါတယ္။
နအဖအေနနဲ ့ ရဲေတြက အေႀကာင္းျပခ်က္ မရွိဘဲ လက္လြတ္စပယ္ အႏိုင္က်င့္ တိုက္ခိုက္မယ္ဆိုရင္ ထိုရဲမ်ားကို ျပန္လည္ခုခံခြင့္ရွိတယ္လုိ ့ မသတ္မွတ္ရဲခဲ့ရင္လည္း ျပည္သူေတြ တစ္ဦးခ်င္းစီတိုင္း လက္ခံက်င့္သုံးရမွာက “ရဲေတြက အေႀကာင္းျပခ်က္ မရွိဘဲ လက္လြတ္စပယ္ အႏိုင္က်င့္ တိုက္ခိုက္မယ္ဆိုရင္ ထိုရဲမ်ားကို ျပန္လည္ခုခံခြင့္ရွိပါတယ္ဆိုတာပါဘဲ”။
နစ္ေနမန္း။
AT 6:13 PM
http://www.niknayman-niknayman.co.cc/
Tuesday, 1 December 2009
ကခ်င္ျပည္နယ္ NLD ပါတီက ေရႊဂံုတိုုင္ ႏိုင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္ကိုျပသ
တနလၤာေန႕၊ 30 ႏုိ၀င္ဘာလ 2009 သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါတီ ဗဟိုမွထုတ္ျပန္ထားေသာ ေရႊဂံုတိုင္ေၾကျငာခ်က္ကို ေထာက္ခံေၾကာင္း အဖြဲ႔ ခ်ဳပ္ပါတီ ကခ်င္ျပည္နယ္ ၿမိဳ႕နယ္ ၈ ခုမွ ျပည္နယ္ႏွင့္ၿမိဳ႕နယ္ စည္းအဖြဲ႔ဝင္မ်ားက လုပ္ငန္းညိႇႏိႈင္း အစည္းအေ၀း ၌ဆံုးျဖတ္ လိုက္ၾကသည္။
အဆိုပါအစည္းအေ၀းကို ႏို၀င္ဘာလ ၂၇ ရက္ေန႔က မိုးညႇင္္းၿမိဳ႕၌ က်င္းပခဲ့ရာ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ ခ်မွတ္ထားေသာ မူ၀ါဒ လမ္းညႊန္ခ်က္မ်ား အတိုင္း ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္သြားရန္ ဆံုးျဖတ္ၾကေၾကာင္း အဆိုပါ အစည္းအေ၀း တက္ေရာက္ခဲ့သူ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါတီ မိုးညႇင္းၿမိဳ႕နယ္စည္း ဒုဥကၠဌ ဦးသန္းႏိုင္က သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္သို႔ ေျပာသည္။
“၂၇ ရက္ေန႔မွာ ျပည္နယ္အစည္းအေ၀းပြဲ မိုးညႇင္းၿမိဳ႕မွာ လုပ္တယ္ ၿမိဳ႕နယ္ ၈ ခုက ၿမိဳ႕နယ္စည္းေတြ ျပည္နယ္ စည္းေတြ တက္တယ္ခင္ဗ် လိုက္ႏိုင္လို႔လိုက္ခဲ့ၾကသူေတြလည္း တက္တယ္အင္အားမ်ားပါတယ္ ဗန္းေမာ္ ေ႐ႊကူ မိုးေကာင္း မိုးညႇင္း ျမစ္ႀကီးနား တႏိုင္း ဖါးကန္႔ ၿမိဳ႕နယ္ေတြပါတယ္ တက္တာကေတာ့ ၈ ၿမိဳ႕နယ္ပါ ေရြဂံုတိုင္ ေၾကျငာခ်က္ကို ေထာက္ခံတယ္ ဒါပါပဲ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ မူနဲ႔ရပ္တည္ခ်က္ေတြ ဒါေတြကိုပဲ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်သြားတာပါ ပဲ ” လို႔ သူက ေျပာသည္။
ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း ၿမိဳ႕နယ္အလိုက္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါတီ တိုးခ်ဲ႕ဖြဲ႔စည္းႏိုင္ရန္ႏွင့္ အင္အားက်စ္လစ္ခုိင္မာလာေစရန္ကိစၥမ်ား ကိုလည္း အေလးထား ေဆာင္႐ြက္လွ်က္ရိွေၾကာင္း သိရသည္။
“မိုးညွင္းၿမိဳ႕နယ္ အေနအထားကေတာ့ ရွင္သန္ေနပါတယ္ ဒီလိုရွင္သန္သလိုပဲ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ ဖြဲ႔စည္းၿပီး သားၿမိဳ႕နယ္ ၈ ၿမိဳ႕နယ္ေပါ႔ဗ်ာ ရွင္သန္ေနပါတယ္ မေပၚေပါက္ေသးတဲ့ ၿမိဳ႕နယ္ေတြလည္း ေပၚေပါက္လာ ေအာင္အင္အားခိုင္မာ က်စ္လစ္ေအာင္ ေတာင့္တင္းေအာင္ ျပည္နယ္က ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္ ဒါအဖြဲ႔ခ်ဳပ္မူ အရပဲ ညြန္ၾကားခ်က္နဲ႔စည္းကမ္း အတိုင္း က်ေနာ္တို႔လုပ္ေဆာင္သြားမွာပါ ” သူက ဆိုသည္။
ႏို၀င္ဘာ ၂၈ ရက္ေန႔တြင္ မိုးညႇင္းၿမိဳ႕နယ္ ရပ္ေက်းအဖြဲ႔၀င္မ်ား အစည္းအေ၀းကို ဆက္တိုက္ျပဳလုပ္ခဲ့ရာေဒသအာဏာပိုင္ မ်ားက ေႏွာက္ယွက္မႈမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
“ဒီေန႔လုပ္တဲ့ အစည္းအေ၀းမွာေပါ႔ဗ်ာ ေအာင္သေျပရပ္ကြက္ထဲက ရာအိမ္မႉး သက္ညြန္႔က ေျခာက္တာလွန္႔တာေတြ ရိွတယ္ ဒါေၾကာင့္တက္ေရာက္သင့္သေလာက္ မတက္ေရာက္ေတာ့ဘူးေပါ႔ဗ်ာ က်ေနာ္တို႔ပါတီကတရား၀င္ပါတီျဖစ္ တဲ့အတြက္ ေကာ္မရွင္ကိုအသိေပးၿပီး ေဆာင္ရြက္တာ တရား၀င္မူလည္း အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မူအရေဆာင္ရြက္တာ ေစာေစာက ယာယီရာအိမ္မႉးက မသြားနဲ႔ဖမ္းမယ္ဆီးမယ္ဆိုၿပီး ေျခာက္လွန္႔တာေတြရိွပါတယ္ ” လို႔ ေျပာသြားသည္။
http://www.mongloi.org/burmese/2008-08-01-03-22-02/85-2008-08-01-03-14-40/601--nld---.html
တနလၤာေန႕၊ 30 ႏုိ၀င္ဘာလ 2009 သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါတီ ဗဟိုမွထုတ္ျပန္ထားေသာ ေရႊဂံုတိုင္ေၾကျငာခ်က္ကို ေထာက္ခံေၾကာင္း အဖြဲ႔ ခ်ဳပ္ပါတီ ကခ်င္ျပည္နယ္ ၿမိဳ႕နယ္ ၈ ခုမွ ျပည္နယ္ႏွင့္ၿမိဳ႕နယ္ စည္းအဖြဲ႔ဝင္မ်ားက လုပ္ငန္းညိႇႏိႈင္း အစည္းအေ၀း ၌ဆံုးျဖတ္ လိုက္ၾကသည္။
အဆိုပါအစည္းအေ၀းကို ႏို၀င္ဘာလ ၂၇ ရက္ေန႔က မိုးညႇင္္းၿမိဳ႕၌ က်င္းပခဲ့ရာ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ ခ်မွတ္ထားေသာ မူ၀ါဒ လမ္းညႊန္ခ်က္မ်ား အတိုင္း ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္သြားရန္ ဆံုးျဖတ္ၾကေၾကာင္း အဆိုပါ အစည္းအေ၀း တက္ေရာက္ခဲ့သူ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါတီ မိုးညႇင္းၿမိဳ႕နယ္စည္း ဒုဥကၠဌ ဦးသန္းႏိုင္က သွ်မ္းသံေတာ္ဆင့္သို႔ ေျပာသည္။
“၂၇ ရက္ေန႔မွာ ျပည္နယ္အစည္းအေ၀းပြဲ မိုးညႇင္းၿမိဳ႕မွာ လုပ္တယ္ ၿမိဳ႕နယ္ ၈ ခုက ၿမိဳ႕နယ္စည္းေတြ ျပည္နယ္ စည္းေတြ တက္တယ္ခင္ဗ် လိုက္ႏိုင္လို႔လိုက္ခဲ့ၾကသူေတြလည္း တက္တယ္အင္အားမ်ားပါတယ္ ဗန္းေမာ္ ေ႐ႊကူ မိုးေကာင္း မိုးညႇင္း ျမစ္ႀကီးနား တႏိုင္း ဖါးကန္႔ ၿမိဳ႕နယ္ေတြပါတယ္ တက္တာကေတာ့ ၈ ၿမိဳ႕နယ္ပါ ေရြဂံုတိုင္ ေၾကျငာခ်က္ကို ေထာက္ခံတယ္ ဒါပါပဲ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ မူနဲ႔ရပ္တည္ခ်က္ေတြ ဒါေတြကိုပဲ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်သြားတာပါ ပဲ ” လို႔ သူက ေျပာသည္။
ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္း ၿမိဳ႕နယ္အလိုက္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါတီ တိုးခ်ဲ႕ဖြဲ႔စည္းႏိုင္ရန္ႏွင့္ အင္အားက်စ္လစ္ခုိင္မာလာေစရန္ကိစၥမ်ား ကိုလည္း အေလးထား ေဆာင္႐ြက္လွ်က္ရိွေၾကာင္း သိရသည္။
“မိုးညွင္းၿမိဳ႕နယ္ အေနအထားကေတာ့ ရွင္သန္ေနပါတယ္ ဒီလိုရွင္သန္သလိုပဲ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ ဖြဲ႔စည္းၿပီး သားၿမိဳ႕နယ္ ၈ ၿမိဳ႕နယ္ေပါ႔ဗ်ာ ရွင္သန္ေနပါတယ္ မေပၚေပါက္ေသးတဲ့ ၿမိဳ႕နယ္ေတြလည္း ေပၚေပါက္လာ ေအာင္အင္အားခိုင္မာ က်စ္လစ္ေအာင္ ေတာင့္တင္းေအာင္ ျပည္နယ္က ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္ ဒါအဖြဲ႔ခ်ဳပ္မူ အရပဲ ညြန္ၾကားခ်က္နဲ႔စည္းကမ္း အတိုင္း က်ေနာ္တို႔လုပ္ေဆာင္သြားမွာပါ ” သူက ဆိုသည္။
ႏို၀င္ဘာ ၂၈ ရက္ေန႔တြင္ မိုးညႇင္းၿမိဳ႕နယ္ ရပ္ေက်းအဖြဲ႔၀င္မ်ား အစည္းအေ၀းကို ဆက္တိုက္ျပဳလုပ္ခဲ့ရာေဒသအာဏာပိုင္ မ်ားက ေႏွာက္ယွက္မႈမ်ားျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
“ဒီေန႔လုပ္တဲ့ အစည္းအေ၀းမွာေပါ႔ဗ်ာ ေအာင္သေျပရပ္ကြက္ထဲက ရာအိမ္မႉး သက္ညြန္႔က ေျခာက္တာလွန္႔တာေတြ ရိွတယ္ ဒါေၾကာင့္တက္ေရာက္သင့္သေလာက္ မတက္ေရာက္ေတာ့ဘူးေပါ႔ဗ်ာ က်ေနာ္တို႔ပါတီကတရား၀င္ပါတီျဖစ္ တဲ့အတြက္ ေကာ္မရွင္ကိုအသိေပးၿပီး ေဆာင္ရြက္တာ တရား၀င္မူလည္း အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မူအရေဆာင္ရြက္တာ ေစာေစာက ယာယီရာအိမ္မႉးက မသြားနဲ႔ဖမ္းမယ္ဆီးမယ္ဆိုၿပီး ေျခာက္လွန္႔တာေတြရိွပါတယ္ ” လို႔ ေျပာသြားသည္။
http://www.mongloi.org/burmese/2008-08-01-03-22-02/85-2008-08-01-03-14-40/601--nld---.html
အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ျဖစ္ေပၚရန္
၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ား တုိက္တြန္း
မင္းႏိုင္သူ / ၃၀ ႏို၀င္ဘာ ၂၀၀၉
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊထံသုိ႔ ေပးပုိ႔ထားသည့္စာကုိ အေျခခံကာ ၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ားက ၎တုိ႔၏ သေဘာထားတရပ္ကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊထံ ႏုိ၀င္ဘာ (၂၈) ရက္တြင္ ေပးပုိ႔ခဲ့သည္။
“အဓိကကေတာ့ အစုိးရအေနနဲ႔ ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးလမ္းေၾကာင္းေပၚ အျမန္ဆုံးတက္လာဖုိ႔ ၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးေတြ အေနနဲ႔ ဆႏၵရွိတယ္ဆုိတာကုိ ေဖာ္ျပလုိက္တာပါ” ဟု ၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီး ဦးသာဘန္းက ေျပာသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ အေရးယူပိတ္ဆုိ႔ထားမႈမ်ားကုိ ႐ုပ္သိမ္းေရးကိစၥ ေနာက္ဆက္တြဲဟူေသာေပးစာ ႏုိ၀င္ဘာ (၁၁) ရက္တြင္ နအဖဥကၠ႒ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊထံ ေပးပုိ႔ခဲ့ၿပီး သူ႔အေနျဖင့္ ႏုိုင္ငံအက်ဳိးရွိေစမည့္ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႏုိင္ရန္အတြက္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊႏွင့္လည္း ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးလုိပါေၾကာင္း အဆုိပါစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
သုိ႔ရာတြင္ အဆုိပါစာႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ နအဖစစ္အစုိးရဘက္မွ သီတင္း (၂) ပတ္ေက်ာ္အၾကာ တုံ႔ျပန္မႈတစုံတရာ မရွိခဲ့သည့္ေနာက္ ၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ားက ၎တုိ႔၏ သေဘာထားကုိ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားလုိက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။
၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ား၏စာတြင္ ၀ါရင့္အဖြဲ႔အေနျဖင့္ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္မွစ၍ ယေန႔အထိ (၁၄) ႏွစ္တုိင္တုိင္ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ အႀကံေပးျခင္း၊ ပန္ၾကားျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ယခုလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေပးစာသည္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ေဖာ္ေဆာင္ေပးႏုိင္မည့္ စာတေစာင္ျဖစ္ေနေၾကာင္း၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊအေနျဖင့္လည္း ဗုဒၶအဆုံးအမမ်ားႏွင့္အညီ ေမတၱာတရားေရွး႐ႈၿပီး အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္သြားသင့္ေၾကာင္းတို႔ကို ေရးသားထားေၾကာင္း ဦးသာဘန္းက ေျပာသည္။
“၀ါရင့္အဖြဲ႔အေနနဲ႔ အစဥ္တစုိက္ တုိက္တြန္းေနတာက အမ်ဳိးသားျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရးပါပဲ။ လုိအပ္ရင္ လုိအပ္သလုိ စာေရးသား တုိက္တြန္းေနတာပါ။ နအဖအစုိးရဘက္က တုံ႔ျပန္မႈရွိတာ မရွိတာက သူ႔အပုိင္းေလ။ တုိ႔ လုပ္စရာရွိတာ၊ ေျပာစရာရွိတာကုိ လုပ္တာေျပာရမွာက တုိ႔အပုိင္းေလ” ဟုလည္း ၎က ေျပာသည္။
၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ားအဖြဲ႔ကုိ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကေသာ သခင္ေဟာင္းမ်ား၊ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္ေဟာင္းမ်ားက ဦးေဆာင္ဖြဲ႔စည္းခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး စတင္ဖြဲ႔စည္းစဥ္က (၂၃) ဦး ပါ၀င္ေသာ္လည္း ယခုအခါ (၁၀) ဦးခန္႔ သာ က်န္းမာေရးေကာင္းမြန္စြာ ရွိေနေၾကာင္း သိရသည္။
“ဗုိလ္မႉးေအာင္တုိ႔၊ သခင္သိန္းေဖတုိ႔ စဖြဲ႔ခဲ့တာပါ။ ေနာက္ေတာ့ တခ်ဳိ႕ေတြလည္း ကြယ္လြန္ကုန္ၾက။ တခ်ဳိ႕ေတြလည္း က်န္းမာေရး ည့ံကုန္ၾကနဲ႔။ အခု သြားလာလႈပ္ရွား ေျပာႏုိင္ဆုိႏုိင္တာက (၇) ဦး၊ (၈) ဦးေလာက္ပဲ ရွိပါေတာ့တယ္” ဟု ဦးသာဘန္းက ေျပာသည္။
http://www.khitpyaing.org/news/Nov09/301109a.php
၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ား တုိက္တြန္း
မင္းႏိုင္သူ / ၃၀ ႏို၀င္ဘာ ၂၀၀၉
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊထံသုိ႔ ေပးပုိ႔ထားသည့္စာကုိ အေျခခံကာ ၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ားက ၎တုိ႔၏ သေဘာထားတရပ္ကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊထံ ႏုိ၀င္ဘာ (၂၈) ရက္တြင္ ေပးပုိ႔ခဲ့သည္။
“အဓိကကေတာ့ အစုိးရအေနနဲ႔ ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးလမ္းေၾကာင္းေပၚ အျမန္ဆုံးတက္လာဖုိ႔ ၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးေတြ အေနနဲ႔ ဆႏၵရွိတယ္ဆုိတာကုိ ေဖာ္ျပလုိက္တာပါ” ဟု ၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီး ဦးသာဘန္းက ေျပာသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚ အေရးယူပိတ္ဆုိ႔ထားမႈမ်ားကုိ ႐ုပ္သိမ္းေရးကိစၥ ေနာက္ဆက္တြဲဟူေသာေပးစာ ႏုိ၀င္ဘာ (၁၁) ရက္တြင္ နအဖဥကၠ႒ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊထံ ေပးပုိ႔ခဲ့ၿပီး သူ႔အေနျဖင့္ ႏုိုင္ငံအက်ဳိးရွိေစမည့္ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႏုိင္ရန္အတြက္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊႏွင့္လည္း ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးလုိပါေၾကာင္း အဆုိပါစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
သုိ႔ရာတြင္ အဆုိပါစာႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ နအဖစစ္အစုိးရဘက္မွ သီတင္း (၂) ပတ္ေက်ာ္အၾကာ တုံ႔ျပန္မႈတစုံတရာ မရွိခဲ့သည့္ေနာက္ ၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ားက ၎တုိ႔၏ သေဘာထားကုိ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားလုိက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။
၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ား၏စာတြင္ ၀ါရင့္အဖြဲ႔အေနျဖင့္ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္မွစ၍ ယေန႔အထိ (၁၄) ႏွစ္တုိင္တုိင္ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ အႀကံေပးျခင္း၊ ပန္ၾကားျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ယခုလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေပးစာသည္ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ေဖာ္ေဆာင္ေပးႏုိင္မည့္ စာတေစာင္ျဖစ္ေနေၾကာင္း၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊအေနျဖင့္လည္း ဗုဒၶအဆုံးအမမ်ားႏွင့္အညီ ေမတၱာတရားေရွး႐ႈၿပီး အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္သြားသင့္ေၾကာင္းတို႔ကို ေရးသားထားေၾကာင္း ဦးသာဘန္းက ေျပာသည္။
“၀ါရင့္အဖြဲ႔အေနနဲ႔ အစဥ္တစုိက္ တုိက္တြန္းေနတာက အမ်ဳိးသားျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရးပါပဲ။ လုိအပ္ရင္ လုိအပ္သလုိ စာေရးသား တုိက္တြန္းေနတာပါ။ နအဖအစုိးရဘက္က တုံ႔ျပန္မႈရွိတာ မရွိတာက သူ႔အပုိင္းေလ။ တုိ႔ လုပ္စရာရွိတာ၊ ေျပာစရာရွိတာကုိ လုပ္တာေျပာရမွာက တုိ႔အပုိင္းေလ” ဟုလည္း ၎က ေျပာသည္။
၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးသမားႀကီးမ်ားအဖြဲ႔ကုိ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့ၾကေသာ သခင္ေဟာင္းမ်ား၊ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္ေဟာင္းမ်ားက ဦးေဆာင္ဖြဲ႔စည္းခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး စတင္ဖြဲ႔စည္းစဥ္က (၂၃) ဦး ပါ၀င္ေသာ္လည္း ယခုအခါ (၁၀) ဦးခန္႔ သာ က်န္းမာေရးေကာင္းမြန္စြာ ရွိေနေၾကာင္း သိရသည္။
“ဗုိလ္မႉးေအာင္တုိ႔၊ သခင္သိန္းေဖတုိ႔ စဖြဲ႔ခဲ့တာပါ။ ေနာက္ေတာ့ တခ်ဳိ႕ေတြလည္း ကြယ္လြန္ကုန္ၾက။ တခ်ဳိ႕ေတြလည္း က်န္းမာေရး ည့ံကုန္ၾကနဲ႔။ အခု သြားလာလႈပ္ရွား ေျပာႏုိင္ဆုိႏုိင္တာက (၇) ဦး၊ (၈) ဦးေလာက္ပဲ ရွိပါေတာ့တယ္” ဟု ဦးသာဘန္းက ေျပာသည္။
http://www.khitpyaing.org/news/Nov09/301109a.php
Aid agencies are reporting a massive increase in refugees fleeing Burma. (Independent Catholic News)
Andrew Scadding, director of the Thai Children’s Trust said: “This human tragedy is on a scale greater than cyclone Nargis, and should command at least as generous a response from the public here and throughout the western world.
Out of the media spotlight, the Burmese Army similarly persists in breaking the rules of war by indiscriminately attacking civilians and causing massive displacement.
Jack Dunford, Executive Director of the Thailand Burma Border Consortium (TBBC) said: “After 25 years of responding to the consequences of conflict in eastern Burma, it is tragic to see the causes remain unaddressed and the situation is likely to further deteriorate during the next twelve months. A recent influx of refugees into Thailand and monitoring reports from internally displaced communities indicate that violence and abuse in eastern Burma are increasing”.
TBBC is an alliance of twelve aid agencies from ten countries working to provide food, shelter, non-food items and capacity building support to Burmese refugees and displaced persons. Christian Aid is a UK member charity and CAFOD support TBBC via Caritas.
The humanitarian agency has just released findings from field surveys about conflict and displacement conducted with over 3,100 households during the past five years in rural areas of eastern Burma.
FULL STORY
Aid agencies struggle to cope with refugees fleeing Burma (Independent Catholic News)
http://www.cathnewsasia.com/2009/12/01/aid-agencies-struggle-to-cope-with-refugees-fleeing-burma/
Monday, 30 November 2009
BURMA: Junta under Scrutiny for Concrete Pre-election Signs
BURMA: Junta under Scrutiny for Concrete Pre-election Signs
By Marwaan Macan-Markar
BANGKOK, Nov 29 (IPS) - In the wake of a meeting attended by the all-powerful military elite, Burma’s military regime is due to come under close scrutiny for concrete signs of change leading up to a promised general elections in 2010.
The weeklong gathering in Naypidaw, the administrative capital, is where the country’s strongman, Senior General Than Shwe, receives reports from senior officers in the military machine that dominates the South-east Asian country and then determines policies for the following four months.
There were close to 200 officers who attended this high-powered meeting, from Nov. 23 to 27, according to Win Min, a Burmese national security expert at Payap University in Chiang Mai, northern Thailand.
"Than Shwe has been normally holding these meetings once in four months. It draws in ministers of the military government, regional commanders, heads of the light infantry divisions and officers of brigadier general rank," Win Min told IPS.
"Highest policy decisions are made here. Military reshuffles normally occur, but Than Shwe will keep people guessing till the very last minute about concrete moves. He prefers to take people by surprise. It is his military thinking."
Among the announcements that diplomats following Burmese affairs are waiting to hear is Than Shwe’s order to military officers to enter the political field for the 2010 elections. "The order for senior military officers to change uniforms will be significant," one Asian diplomat, who spoke on condition of anonymity, told IPS. "Who among them ordered to do so will also be revealing."
Other more certain signs that the regime will go ahead with the election is the announcement of two election laws, the diplomat added. They are the law for the registration of political parties and the law governing the election process.
Until now, the junta’s commitment towards the poll to create a "discipline- flourishing democracy" has only been verbal assurances as part of its "roadmap" towards political reform in Burma, officially called Myanmar.
On Friday Than Shwe repeated this promise at a meeting of the Union of Solidarity and Development Association (USDA) held in Naypidaw to coincide with the meeting of the country’s military elite.
A free and fair election will be held in 2010 in keeping with the country’s new 2008 constitution, Than Shwe had told members of the USDA, according to Saturday’s edition of ‘The New Light of Myanmar,’ a junta mouthpiece.
Yet the strongman sounded a note of warning to the political parties that may vie in this long-awaited poll. They should not undermine the disintegration of the country and affect national solidarity, Than Shwe was reported as saying.
Than Shwe is the head of USDA, a civilian arm of the junta that is expected to play a pivotal role in the polls to avoid a repeat of the 1990 elections. At that poll, the last held in Burma, the National League for Democracy (NLD), the party of the detained opposition leader Aung San Suu Kyi, won with a massive mandate, which the junta refused to recognise.
The new constitution, which was approved in a deeply flawed referendum in May 2008, has other features to ensure that the military’s grip on power will remain even after the poll. The powerful army, with its nearly 450,000- strong troops, has been guaranteed 25 percent of all seats in the legislative bodies from the national to the village levels.
Although Western governments are aware of these anti-democratic features, they are increasingly open to engagement with the regime. Still unchanged, however, are the punitive economic sanctions that marked the hostile policy the United States and the European Union (EU) have towards Burma.
There are new opportunities for a breakthrough in the political deadlock in Burma, Piero Fassino, the EU special envoy to Burma, said in a statement Friday following mission through South-east Asia. The Italian politician was encouraged by the prospect of a dialogue involving the junta.
Fassino’s views add to the softer line taken by the administration of U.S. President Barak Obama on Burma. The latter’s policy shift to engage with Burma has seen an encounter between the U.S. leader and Burmese Prime Minister Gen Thein Sein at a regional summit in Singapore in mid- November.
That landmark meeting—the first by a U.S. president in over 40 years— followed a visit to Burma in October by Kurt Campbell, the U.S. assistant secretary of state, who became the highest-ranking official from Washington to visit Burma in 14 years.
Campbell’s visit included a nearly two-hour meeting with Suu Kyi, who has spent over 14 of her last 20 years under detention.
For her part, Suu Kyi has used the momentum towards engagement to write to Than Shwe, seeking a meeting between the two. The Nobel Peace laureate’s letter reportedly expressed a willingness to "cooperate" to end the stalemate between the junta and the NLD leader.
The last time the two met was in 2002 in Rangoon, the former Burmese capital. But Suu Kyi has met with a government minister appointed as the junta’s liaison officer seven times in the past two years, the most recent in October.
The changes in the international community’s thinking towards Burma served as a backdrop for the just concluded meeting of the country’s military elite.
"The military government could not ignore this during this week’s meeting," said Zin Linn, information director for the National Coalition Government for the Union of Burma, the government elected in 1990 currently in exile.
"There is some pressure and expectations of change from the international community," he told IPS. "The military government has to decide how they will deal with Aung San Suu Kyi and how they will manage (the country’s) political affairs during the election year."
(END/2009)
By Marwaan Macan-Markar
BANGKOK, Nov 29 (IPS) - In the wake of a meeting attended by the all-powerful military elite, Burma’s military regime is due to come under close scrutiny for concrete signs of change leading up to a promised general elections in 2010.
The weeklong gathering in Naypidaw, the administrative capital, is where the country’s strongman, Senior General Than Shwe, receives reports from senior officers in the military machine that dominates the South-east Asian country and then determines policies for the following four months.
There were close to 200 officers who attended this high-powered meeting, from Nov. 23 to 27, according to Win Min, a Burmese national security expert at Payap University in Chiang Mai, northern Thailand.
"Than Shwe has been normally holding these meetings once in four months. It draws in ministers of the military government, regional commanders, heads of the light infantry divisions and officers of brigadier general rank," Win Min told IPS.
"Highest policy decisions are made here. Military reshuffles normally occur, but Than Shwe will keep people guessing till the very last minute about concrete moves. He prefers to take people by surprise. It is his military thinking."
Among the announcements that diplomats following Burmese affairs are waiting to hear is Than Shwe’s order to military officers to enter the political field for the 2010 elections. "The order for senior military officers to change uniforms will be significant," one Asian diplomat, who spoke on condition of anonymity, told IPS. "Who among them ordered to do so will also be revealing."
Other more certain signs that the regime will go ahead with the election is the announcement of two election laws, the diplomat added. They are the law for the registration of political parties and the law governing the election process.
Until now, the junta’s commitment towards the poll to create a "discipline- flourishing democracy" has only been verbal assurances as part of its "roadmap" towards political reform in Burma, officially called Myanmar.
On Friday Than Shwe repeated this promise at a meeting of the Union of Solidarity and Development Association (USDA) held in Naypidaw to coincide with the meeting of the country’s military elite.
A free and fair election will be held in 2010 in keeping with the country’s new 2008 constitution, Than Shwe had told members of the USDA, according to Saturday’s edition of ‘The New Light of Myanmar,’ a junta mouthpiece.
Yet the strongman sounded a note of warning to the political parties that may vie in this long-awaited poll. They should not undermine the disintegration of the country and affect national solidarity, Than Shwe was reported as saying.
Than Shwe is the head of USDA, a civilian arm of the junta that is expected to play a pivotal role in the polls to avoid a repeat of the 1990 elections. At that poll, the last held in Burma, the National League for Democracy (NLD), the party of the detained opposition leader Aung San Suu Kyi, won with a massive mandate, which the junta refused to recognise.
The new constitution, which was approved in a deeply flawed referendum in May 2008, has other features to ensure that the military’s grip on power will remain even after the poll. The powerful army, with its nearly 450,000- strong troops, has been guaranteed 25 percent of all seats in the legislative bodies from the national to the village levels.
Although Western governments are aware of these anti-democratic features, they are increasingly open to engagement with the regime. Still unchanged, however, are the punitive economic sanctions that marked the hostile policy the United States and the European Union (EU) have towards Burma.
There are new opportunities for a breakthrough in the political deadlock in Burma, Piero Fassino, the EU special envoy to Burma, said in a statement Friday following mission through South-east Asia. The Italian politician was encouraged by the prospect of a dialogue involving the junta.
Fassino’s views add to the softer line taken by the administration of U.S. President Barak Obama on Burma. The latter’s policy shift to engage with Burma has seen an encounter between the U.S. leader and Burmese Prime Minister Gen Thein Sein at a regional summit in Singapore in mid- November.
That landmark meeting—the first by a U.S. president in over 40 years— followed a visit to Burma in October by Kurt Campbell, the U.S. assistant secretary of state, who became the highest-ranking official from Washington to visit Burma in 14 years.
Campbell’s visit included a nearly two-hour meeting with Suu Kyi, who has spent over 14 of her last 20 years under detention.
For her part, Suu Kyi has used the momentum towards engagement to write to Than Shwe, seeking a meeting between the two. The Nobel Peace laureate’s letter reportedly expressed a willingness to "cooperate" to end the stalemate between the junta and the NLD leader.
The last time the two met was in 2002 in Rangoon, the former Burmese capital. But Suu Kyi has met with a government minister appointed as the junta’s liaison officer seven times in the past two years, the most recent in October.
The changes in the international community’s thinking towards Burma served as a backdrop for the just concluded meeting of the country’s military elite.
"The military government could not ignore this during this week’s meeting," said Zin Linn, information director for the National Coalition Government for the Union of Burma, the government elected in 1990 currently in exile.
"There is some pressure and expectations of change from the international community," he told IPS. "The military government has to decide how they will deal with Aung San Suu Kyi and how they will manage (the country’s) political affairs during the election year."
(END/2009)
Burma's 2010 election: New version of Diarchy
Burma's 2010 election: New version of Diarchy
Mizzima News - To answer the frequently asked query - is democracy possible in Burma - is yes. But what democracy is the following question. The officially dubbed “disciplined democracy” is coming soon if everything goes smoothly. Thesaurus plainly tells that disciplined means restricted or closely controlled.
For external observers, an election can be seen as a routine and standard practice in democracy and would perfectly remark that a democrat can’t reject holding of an election. As the government in exile follows the policy and position of the National League for Democracy (NLD) as far as possible, (NCGUB) has neither endorsed nor rejected the 2010 election at this stage.
Not only foreigners but also the people of Burma are divided while commenting on the controversial 2010 election. It is normal that different people have different views on different issues. However the forthcoming election in Burma is abnormal because when it comes to Burma not everything is normal. Look at the election held in 1990, the freely and fairly held election did not lead to formation of a democratic government. It has been 19 years and 6 months and has not materialized. Bluntly speaking supporting an abnormal one is something like marrying a mad fiancée.
There may be people, who think that they are being defeated by the military, and prefer to go along with the military. Some may perceive the election after over 20 years of military rule, as an opening that may give rise to non-military people to play a role.
Optimistically yes. But objectively that election is something like the TV shows. The Parliament after (2010) election would resemble a wrestling match fought in a cage. The iron cage is the 2008 constitution. You can’t come out of the locked doors. Even if you win the match you can’t get the due prize like in the Spiderman movie. Meanwhile Spiderman’s uncle can be shot dead.
New version of Diarchy
The people of India and Burma have experience of Diarchy of British colony. Diarchy is one of the oldest types of government known from ancient Sparta, Rome, and Carthage. Also in 20th century, the system signified as a breakthrough and was the prototype of India’s full provincial autonomy and then independence. So Indian people had to wait for 28 years while Burmese people for (1948 – 1923) = 25 years. I don’t think the people of Burma of today are supposed to wait for such a long period as they are almost ready for democracy by having had a successful election exercise in 1990, the esteemed leaders who have vision for the future. This is 21st century and no colony at all.
During the Diarchy years the British Governor took 21% of Assembly seats, appointed selected ministries and shared with Burmese, Anglo-Burmese and Indians there. The same will be applied in the Nargis Constitution of 2008. The Chief of the Army will take 25% of the seats, appoint Ministers of Defence, Security/Home affairs and Border affairs, and then in the Parliament will be cronies, and like-minded representatives. So the 5th step of the roadmap should preferably be called “disciplined diarchy”.
The following categories will favour the 2010 election.
Those who readily want to collaborate with the military regime such as members of the State Peace and Development Council (SPDC) and members of Union Solidarity Association (USDA) and business cronies
Those who have no attachment and or no fondness to the 1990 election
Those who contested and lost in the 1990 election
Those who are being expelled from the NLD and those who are discredited by the student groups
Those who are too young and awfully immature
The opportunists
Why is the 2010 election to be held?
The stakeholders of the Union of Burma precisely highlighted that the country’s problems are twofold: (1) lack of democracy and (2) the question of rights of ethnic minorities. The international community, including the United Nations acknowledged and supported both issues.
Correspondingly the military regime has taken two big steps.
The answer to ethnic issues is ceasefire agreement formulated in 1992. Most of the armed ethnic groups reached ceasefire contracts. Years later most of them are not satisfied. Now they are forced to transform to “border guards”, which have no political role.
The response to the democracy question is holding an election to be held in 2010. Some of us want to go along. The same conspiracy will follow for the legislators of (2010) election. Maybe a few years later they will become “assembly guards”, who can’t do any politics.
The non-NLD persons and groups have liberty to agree or disagree with NLD’s declaration in April this year. Whatever the justification to support or to participate in the 2010 election the military junta will be happy about it. But emotional observation is not to be concerned. Politically, all have to recollect the people’s determination expressed in the 1990 election. They voted for the NLD because they realized the need to be unified to bring down the Burma Socialist Program Party (BSPP), which had ruled for 26 years. Here again, unity of consciousness is crucial to prevent the perpetual rule of the army. If we are divided and some of us are going along with the deceitful plan of the regime, we are finished.
It is sad that some intellectuals are not intelligent as the people on the street. I am confident the people’s intellect will prevail.
Mizzima News - To answer the frequently asked query - is democracy possible in Burma - is yes. But what democracy is the following question. The officially dubbed “disciplined democracy” is coming soon if everything goes smoothly. Thesaurus plainly tells that disciplined means restricted or closely controlled.
For external observers, an election can be seen as a routine and standard practice in democracy and would perfectly remark that a democrat can’t reject holding of an election. As the government in exile follows the policy and position of the National League for Democracy (NLD) as far as possible, (NCGUB) has neither endorsed nor rejected the 2010 election at this stage.
Not only foreigners but also the people of Burma are divided while commenting on the controversial 2010 election. It is normal that different people have different views on different issues. However the forthcoming election in Burma is abnormal because when it comes to Burma not everything is normal. Look at the election held in 1990, the freely and fairly held election did not lead to formation of a democratic government. It has been 19 years and 6 months and has not materialized. Bluntly speaking supporting an abnormal one is something like marrying a mad fiancée.
There may be people, who think that they are being defeated by the military, and prefer to go along with the military. Some may perceive the election after over 20 years of military rule, as an opening that may give rise to non-military people to play a role.
Optimistically yes. But objectively that election is something like the TV shows. The Parliament after (2010) election would resemble a wrestling match fought in a cage. The iron cage is the 2008 constitution. You can’t come out of the locked doors. Even if you win the match you can’t get the due prize like in the Spiderman movie. Meanwhile Spiderman’s uncle can be shot dead.
New version of Diarchy
The people of India and Burma have experience of Diarchy of British colony. Diarchy is one of the oldest types of government known from ancient Sparta, Rome, and Carthage. Also in 20th century, the system signified as a breakthrough and was the prototype of India’s full provincial autonomy and then independence. So Indian people had to wait for 28 years while Burmese people for (1948 – 1923) = 25 years. I don’t think the people of Burma of today are supposed to wait for such a long period as they are almost ready for democracy by having had a successful election exercise in 1990, the esteemed leaders who have vision for the future. This is 21st century and no colony at all.
During the Diarchy years the British Governor took 21% of Assembly seats, appointed selected ministries and shared with Burmese, Anglo-Burmese and Indians there. The same will be applied in the Nargis Constitution of 2008. The Chief of the Army will take 25% of the seats, appoint Ministers of Defence, Security/Home affairs and Border affairs, and then in the Parliament will be cronies, and like-minded representatives. So the 5th step of the roadmap should preferably be called “disciplined diarchy”.
The following categories will favour the 2010 election.
Those who readily want to collaborate with the military regime such as members of the State Peace and Development Council (SPDC) and members of Union Solidarity Association (USDA) and business cronies
Those who have no attachment and or no fondness to the 1990 election
Those who contested and lost in the 1990 election
Those who are being expelled from the NLD and those who are discredited by the student groups
Those who are too young and awfully immature
The opportunists
Why is the 2010 election to be held?
The stakeholders of the Union of Burma precisely highlighted that the country’s problems are twofold: (1) lack of democracy and (2) the question of rights of ethnic minorities. The international community, including the United Nations acknowledged and supported both issues.
Correspondingly the military regime has taken two big steps.
The answer to ethnic issues is ceasefire agreement formulated in 1992. Most of the armed ethnic groups reached ceasefire contracts. Years later most of them are not satisfied. Now they are forced to transform to “border guards”, which have no political role.
The response to the democracy question is holding an election to be held in 2010. Some of us want to go along. The same conspiracy will follow for the legislators of (2010) election. Maybe a few years later they will become “assembly guards”, who can’t do any politics.
The non-NLD persons and groups have liberty to agree or disagree with NLD’s declaration in April this year. Whatever the justification to support or to participate in the 2010 election the military junta will be happy about it. But emotional observation is not to be concerned. Politically, all have to recollect the people’s determination expressed in the 1990 election. They voted for the NLD because they realized the need to be unified to bring down the Burma Socialist Program Party (BSPP), which had ruled for 26 years. Here again, unity of consciousness is crucial to prevent the perpetual rule of the army. If we are divided and some of us are going along with the deceitful plan of the regime, we are finished.
It is sad that some intellectuals are not intelligent as the people on the street. I am confident the people’s intellect will prevail.
Saturday, 28 November 2009
Burma watchers are right to be cautious about signs of change
Andrew Heyn
The Guardian, UK
November 26, 2009
Flurry of activity could prove, as so often before, to be just window dressing, writes British ambassador Andrew Heyn
This is a particularly interesting time for Burma watchers. A flurry of activity, both domestically and internationally, has aroused hopes that things might be starting to move in a positive direction. But the optimism is offset by fears that this might be a repeat of the window dressing, so often seen before, that is designed to obscure the reality of a regime conducting business as usual.
The optimists point to recent engagement by the US, and nascent dialogue between Aung San Suu Kyi and the Burmese regime. Aung San Suu Kyi has recently written to Senior General Than Shwe offering to meet him to discuss how they can work together for the benefit of the people of Burma.
Were it not for bitter experience, people might be getting ready to celebrate and preparing for a new, properly inclusive form of politics. But Burma has seen many false dawns and no one is getting too excited.
In terms of hard facts there is not much to get excited about. A few months ago I sat in the Rangoon court that, after a show trial, sentenced Aung San Suu Kyi to a further period of house arrest. More than 2,100 political prisoners remain in jail. Elections next year look like going ahead on the basis of a constitution that delivers 25% of the seats in the new national assembly to the military before a single vote has been cast. Burma’s record on human rights and wider political freedoms remains dreadful, as last week’s EU-tabled resolution in the UN’s human rights committee made depressingly clear. The economy continues to stagnate.
The most widespread reaction in Burma to these recent developments is to wait and see. People recognise that it is far too early to assess how successful renewed international efforts by the US and EU (along with the UN and Asean) will be. Neither do we know whether Senior General Than Shwe will respond positively to Aung San Suu Kyi’s conciliatory and constructive offer to work together for the benefit of all the Burmese people. In the meantime the EU remains clear that, in the absence of concrete progress on the ground, sanctions that are carefully targeted at the economic interests of the regime and its associates will stay in place. The US approach is the same. We are clear that if there is genuine irreversible progress, we will respond positively and make proportionate adjustments to our restrictive measures. In the meantime we are increasing our commitment to ordinary people through our programme of humanitarian aid, which is delivering crucial support, including for basic healthcare and for poor families in rural areas.
Everyone hopes that the optimists are right. Real change here would transform the lives of the Burmese people – not only by helping them escape the poverty trap in which so many of them find themselves mired, but also by alleviating the atmosphere of fear and suspicion in which they live.
Diplomats are spared the worst of the overt intrusions and scrutiny which are a daily reality for many people, especially those who work for political change. A small reminder of the ubiquitous nature of the security presence occurred last weekend. A visit to a pagoda, about 20 miles south of Rangoon, concluded with the close questioning of our local driver by a special branch officer who seemed to appear from nowhere after we parked the car.
I reflected how it must be for the Burmese. Without recourse to, or support from, a democratically elected government and its institutions, they would surely see the questioner an instrument of dread.
The climate of fear and suspicion is well founded. This is why those who are cynical about the government’s intentions significantly outnumber the optimists on the streets of Rangoon. The Burmese people will make their judgement about whether there has been genuine change on the basis of actions, not words.
http://democracyforburma.wordpress.com/2009/11/28/burma-watchers-are-right-to-be-cautious-about-signs-of-change/
The Guardian, UK
November 26, 2009
Flurry of activity could prove, as so often before, to be just window dressing, writes British ambassador Andrew Heyn
This is a particularly interesting time for Burma watchers. A flurry of activity, both domestically and internationally, has aroused hopes that things might be starting to move in a positive direction. But the optimism is offset by fears that this might be a repeat of the window dressing, so often seen before, that is designed to obscure the reality of a regime conducting business as usual.
The optimists point to recent engagement by the US, and nascent dialogue between Aung San Suu Kyi and the Burmese regime. Aung San Suu Kyi has recently written to Senior General Than Shwe offering to meet him to discuss how they can work together for the benefit of the people of Burma.
Were it not for bitter experience, people might be getting ready to celebrate and preparing for a new, properly inclusive form of politics. But Burma has seen many false dawns and no one is getting too excited.
In terms of hard facts there is not much to get excited about. A few months ago I sat in the Rangoon court that, after a show trial, sentenced Aung San Suu Kyi to a further period of house arrest. More than 2,100 political prisoners remain in jail. Elections next year look like going ahead on the basis of a constitution that delivers 25% of the seats in the new national assembly to the military before a single vote has been cast. Burma’s record on human rights and wider political freedoms remains dreadful, as last week’s EU-tabled resolution in the UN’s human rights committee made depressingly clear. The economy continues to stagnate.
The most widespread reaction in Burma to these recent developments is to wait and see. People recognise that it is far too early to assess how successful renewed international efforts by the US and EU (along with the UN and Asean) will be. Neither do we know whether Senior General Than Shwe will respond positively to Aung San Suu Kyi’s conciliatory and constructive offer to work together for the benefit of all the Burmese people. In the meantime the EU remains clear that, in the absence of concrete progress on the ground, sanctions that are carefully targeted at the economic interests of the regime and its associates will stay in place. The US approach is the same. We are clear that if there is genuine irreversible progress, we will respond positively and make proportionate adjustments to our restrictive measures. In the meantime we are increasing our commitment to ordinary people through our programme of humanitarian aid, which is delivering crucial support, including for basic healthcare and for poor families in rural areas.
Everyone hopes that the optimists are right. Real change here would transform the lives of the Burmese people – not only by helping them escape the poverty trap in which so many of them find themselves mired, but also by alleviating the atmosphere of fear and suspicion in which they live.
Diplomats are spared the worst of the overt intrusions and scrutiny which are a daily reality for many people, especially those who work for political change. A small reminder of the ubiquitous nature of the security presence occurred last weekend. A visit to a pagoda, about 20 miles south of Rangoon, concluded with the close questioning of our local driver by a special branch officer who seemed to appear from nowhere after we parked the car.
I reflected how it must be for the Burmese. Without recourse to, or support from, a democratically elected government and its institutions, they would surely see the questioner an instrument of dread.
The climate of fear and suspicion is well founded. This is why those who are cynical about the government’s intentions significantly outnumber the optimists on the streets of Rangoon. The Burmese people will make their judgement about whether there has been genuine change on the basis of actions, not words.
http://democracyforburma.wordpress.com/2009/11/28/burma-watchers-are-right-to-be-cautious-about-signs-of-change/
သုိ႔
ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊ
ဥကၠဌ
ႏုိင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖဳိးေရးေကာင္စီ
ေနျပည္ေတာ္
ရက္စြဲ - ၂၀၀၉၊ ႏုိ္၀င္ဘာလ၊ ၂၈ရက္။
အေၾကာင္းအရာ။ ။ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚအေရးယူပိတ္ဆုိ႔ထားမႈမ်ား ႐ုပ္သိမ္းေရးႏွင့္ပါတ္သက္ေသာကိစၥ။
(၁) ျမန္မာႏုိ္င္ငံလြတ္လပ္ေရးရရွိၿပီးသည့္ အခ်ိန္မွစ၍ ျမန္မာႏုိ္င္ငံျပည္သူတစ္ရပ္လုံး စည္းလုံး ညီညြတ္ ေရးၿပိဳကြဲခဲ့ရာမွ အလြန္နာက်ည္းမႏွစ္ၿမိဳ႕ဖြယ္ရာျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ခဲ့ရာ ယေန႔ျမန္မာႏုိင္ငံ အေျခ အေနကုိ ဓမၼဒိဌာန္က်က် သုံးသပ္ၾကည့္႐ႈလွ်င္ အဖက္ဖက္မွယိုးယြင္းနိမ့္က်လ်က္၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈအနိမ့္က်ဆုံးႏုိင္ငံ အျဖစ္မွ ႐ုန္းမထြက္ႏုိင္ေသးသည္ကုိ ထင္ထင္ရွားရွားေတြ႔ႏုိင္မည္ ျဖစ္ပါသည္။
(၂) ယင္းသုိ႔ေသာ အေျခအေနမွ လြတ္ေျမာက္ႏုိင္ရန္ႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္၍ စစ္မွန္ေသာ ဒီမုိကေရစီ ႏုိင္ငံ ထူေထာင္ေရးအတြက္ တစ္ခုတည္းေသာနည္းလမ္းမွာ “အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရး” “အမ်ဳိးသား ညီညြတ္ေရး”ကုိ အျမန္ဆုံးမျဖစ္မေနတည္ေဆာက္ရန္ျဖစ္သည္ဟု ႏုိင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာ ေရးႏွင့္ ဖြံံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီအေနႏွင့္လည္း အေလးထားယုံၾကည္သည္ကုိ ၄င္း၏ႏုိ္င္ငံေရးဦးတည္ခ်က္(၄) ရပ္တြင္ ေအာက္ပါအတုိင္း ထင္ထင္ရွားရွားေဖာ္ျပထားသည္ကုိ ေတြ႔ရွိရပါသည္။
“ႏုိ္င္ငံေတာ္တည္ၿငိမ္ေရး၊ ရပ္ရြာေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ တရားဥပေဒ
စုိးမုိးေရး၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္စည္းလုံးညီညြတ္ေရး“ ဟု ပါရွိပါသည္။
(၃) က်ေနာ္တုိ႔ သက္ႀကီးရြယ္အုိႏုိင္ငံေရးလုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္မ်ားကလည္း က်ေနာ္တုိ႔ ျဖတ္သန္း ေတြ႔ႀကဳံကုိယ္တုိင္ဆင္ႏႊဲခဲ့သည့္ တုိက္ပြဲသင္ခန္းစာမ်ားအရ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၉၅ခုႏွစ္ ႏုိ္၀င္ဘာလ ၂၄ရက္ ေန႔စြဲျဖင့္ ႏုိ္င္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးေကာင္စီႏွင့္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္သုိ႔ လိပ္မူ၍ ပန္ၾကားစာတစ္ေစာင္ ေပးပုိ႔ခဲ့ရာ၌ ေအာက္ပါအတုိင္း ေမတၱာရပ္ခံပန္ၾကားခဲ့ပါသည္။
(၁) ရရွိၿပီးေသာ ျမန္မာႏုိ္င္ငံလြတ္လပ္ေရး မဆုံး႐ႈံးေစေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာေသာ ဒီမုိကေရစီက်ေသာ၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ေသာႏုိင္ငံသစ္ႀကီး တည္ေဆာက္ေရးအတြက္၎၊
(၂) တစ္တုိင္းတစ္ျပည္လုံး ရဟန္းရွင္လူျပည္သူတစ္ရပ္လုံး ေသြးစည္းညီညြတ္ေရး
အတြက္ ေဆာင္ရြက္သြားမည္ဟု၎၊
(၃) ယေန႔ျမန္မာႏုိ္င္ငံလက္ရွိ အေျခအေနမွာ “တစ္မ်ဳိးသားလုံးေသြးစည္း ညီညြတ္ေရး တည္ေဆာက္ရန္ အလုိအပ္ဆုံးအေျခအေနျဖစ္ေနပါသည္” ဟု၎ ေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။
အလားတူပင္ ၁၉၉၉ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ ၁၇ရက္ေန႔စြဲျဖင့္ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ ေရးအတြက္ အႀကံျပဳစာတမ္းတစ္ေစာင္ကို ေရးသားကာ ႏုိင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္း သာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ေကာင္စီသုိ႔ ၎၊ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္သုိ႔၎ ေပးပုိ႔ခဲ့ရာ ယင္းစာတမ္း၌ ကၽြဳႏု္ပ္တုိ႔၏ရည္ရြယ္ခ်က္ ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္ ေအာက္ပါအတုိင္းေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။
(၁) အမ်ဳိးသားေသြးစည္းညီညြတ္ေရးတည္ေဆာက္ရန္၊
(၂) လြတ္လပ္ေရးႏွင့္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကိုထိန္းသိမ္း ကာကြယ္ရန္၊
(၃) ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ ဒီမုိကေရစီက်ေသာ ျပည္ေထာင္စုႀကီးတည္ေဆာက္ရန္ ဟု ေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။
ဆက္လက္၍လည္း က်ေနာ္တုိ႔စတင္အႀကံျပဳခဲ့သည့္ ၁၉၉၅ခုမွ ယေန႔အထိ ၁၄ႏွစ္တုိင္တုိင္ အဆုိပါသေဘာထားအတုိင္း အႀကိမ္ႀကိမ္အႀကံေပးပန္ၾကား ေမတၱာရပ္ခံခဲ့ပါသည္။
က်ေနာ္တုိ႔ အႀကံျပဳခဲ့ခ်က္မ်ားမွာ ရက္ရွည္လမ်ားစြာ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ အေကာင္အထည္ မေဖာ္ႏုိ္င္ခဲ့ေသာ္လည္း ၂၀၀၉ခုႏွစ္၊ ႏုိ္၀င္ဘာလ ၁၁ရက္ေန႔စြဲျဖင့္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိယ္တုိင္ လက္မွတ္ေရးထုိး၍ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးထံ လိပ္မူ၍ေပးပုိ႔ေသာစာတြင္ “ျမန္မာႏုိ္င္ငံအေပၚ အေရးယူပိတ္ဆုိ႔ထားမႈမ်ားကုိ႐ုပ္သိမ္းေရး” ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေပးပုိ႔ေသာစာတြင္ ေအာက္ပါ အတုိင္း ေဖာ္ျပပါရွိသည္ကုိ ေတြ႔ရပါသည္။
အပုိဒ္(၂) “ျမန္မာႏုိ္င္ငံအေပၚ ခ်မွတ္ခဲ့ေသာ အေရးယူပိတ္ဆုိ႔မႈမ်ားကို ဖယ္ရွားေရး အတြက္ ကၽြန္မအေနျဖင့္ ႏုိင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လုိေၾကာင္း” ဟူ၍၎၊
အပုိဒ္(၃) “ႏုိင္ငံေတာ္အတြက္ အက်ဳိးရွိမည့္လုပ္ငန္းမ်ားကုိလည္း ကၽြန္မအေနျဖင့္ ႏုိင္ငံေတာ္ ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႏုိင္လိမ့္မည္ ဟု ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။” ဟုေဖာ္ျပသည္ကုိ ေတြ႔လုိက္ရ ဖတ္လုိက္ရေသာအခါ က်ေနာ္တုိ႔တုိင္းျပည္တြင္ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးစ အခ်ိန္ မွစ၍ ႏုိင္ငံေရးသေဘာထားကြဲလြဲမႈမ်ားမွ အေျခခံကာ နယ္ခ်ဲ႕သမားတုိ႔ကုိ အတူလက္တြဲ၍ အသက္ေပး တုိက္ခုိက္ခဲ့သူမ်ား အခ်င္းခ်င္း ဂုိဏ္းဂဏ၀ါဒ၊ အတၱ၀ါဒတည္းဟူေသာ မာန္မာနတုိ႔၏ လႊမ္းမုိးမႈကို မလြန္ဆန္ခံႏုိင္ခဲ့ၾကသျဖင့္ အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား (အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား) အသက္ေပး တည္ေဆာက္ခဲ့သည့္ အမ်ဳိးသားညီညြတ္ေရးၿပိဳကြဲကာ ႏုိင္ငံေတာ္၏ အေျခအေန အဖက္ဖက္မွယိုယြင္း မႈမ်ားအားလုံး အဆုံးသတ္ေတာ့မည့္ လမ္းစေပၚလာခဲ့ၿပီဟု က်ေနာ္တုိ႔ ယူဆမိပါသည္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးခင္ဗ်ား -
ကမၻာႀကီး၏ လက္ရွိအေျခအေနမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသိရွိထားၿပီးျဖစ္သည့္အတုိင္း
ႏုိင္ငံႀကီးငယ္အားလုံး စီးပြားပ်က္ကပ္ဒဏ္ကုိ အလူးအလဲခံေနရရာ ယခုတုိင္ နလန္မထူႏုိင္ၾကေသးျခင္း
ႏုိင္ငံႀကီးအခ်ဳိ႕တုိ႔၏ လက္နက္ၿပိဳင္ဆုိင္မႈ စစ္ေအးတုိက္ပြဲျပင္းထန္လာ ေနျခင္း၊
အစြန္းေရာက္ ၀ါဒသမားမ်ား၏ အၾကမ္းဖက္မႈအႏၱရာယ္တစ္ေန႔တျခား ႀကီးမား လာျခင္း၊
အႏုျမဴအႏၱရာယ္၏ ၿခိမ္းေျခာက္မႈခံေနၾကရျခင္း စသည္တုိ႔ေၾကာင့္
တတိယကမၻာစစ္၏ အႏၱရာယ္သည္ ေအးခ်မ္းစြာေနလုိေသာ က်ေနာ္တုိ႔ျပည္သူ တစ္ရပ္လုံးအား ၿခိမ္းေျခာက္လွ်က္ရွိသည္ဟု ယူဆမိပါသည္။
ယင္းကဲ့သုိ႔ေသာ အေျခအေနအရပ္ရပ္တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေျပာၾကားခဲ့သည့္ မိန္႔ခြန္းအသီးသီး၌ လည္း “အမ်ဳိးသားညီညြတ္ေရးအေရးႀကီးပုံ” ဆုိသည့္ စကားရပ္မျပတ္ပါရွိခဲ့သလုိ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ ခ်ဳပ္ ၈၉ႀကိမ္ေျမာက္ အမ်ဳိးသားေန႔ ေၾကာညာခ်က္တြင္လည္း “တုိင္းျပည္ႏွင့္ ျပည္သူလူထုအက်ဳိးစီးပြား ကုိ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ရန္ အမ်ဳိးသားညီညြတ္ေရးကုိ တည္ေဆာက္ၾကရမည္” ဟုေဖာ္ျပထားၿပီး ဥကၠဌႀကီးထံသုိ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေပးစာတြင္ “တုိင္းျပည္ႏွင့္ ျပည္သူလူထုအက်ဳိးရွိမည့္ လုပ္ငန္းမ်ားကုိလည္း ႏုိင္ငံ ေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးဖြံ႕ၿဖိဳးေရးေကာင္စီႏွင့္အတူပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လုိေၾကာင္း” ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ထုိ႔အတူ ျပည္သူတစ္ရပ္လုံးကလည္း ႏွစ္ရွည္လမ်ား ႏုိင္ငံကိုဦးေဆာင္ခဲ့ၾကသည့္ မည္သည့္ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ကမွ မတည္ေဆာက္ႏုိင္ခဲ့သည့္ “အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရး” တစ္နည္းအားျဖင့္ “အမ်ဳိး သား ညီညြတ္ေရး” တည္ေဆာက္ႏုိင္ေတာ့မည္၊ စစ္မဲ့ေဘးအႏၱရာယ္အသြယ္သြယ္တုိ႔မွ၎ အၾကပ္အတည္း ေပါင္းစုံ တုိ႔မွ၎ ညီညြတ္ေရးလက္နက္ႏွင့္ ခုခံၿဖိဳခြင္းႏုိင္ေတာ့မည္။ ငါတုိ႔ျမန္မာႏုိင္ငံေခတ္ဆန္း ခ်ိန္ေရာက္ ေတာ့မည္ဟု ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာရွိေနၾကပါသည္။ ဤသုိ႔ေသာ ဆႏၵႏွင့္ ျပည္သူ႕သေဘာထားကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴး ႀကီးကုိယ္တုိင္ဦးေဆာင္ကာ ပတ္သက္သူအားလုံးႏွင့္ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား၏ အဆုံးအမႏွင့္အညီ အတိတ္ကုိ သင္ပုန္းေခ်၊ ခႏၲီတရားလက္ကုိင္ထား၍ ေမတၱာတရားေရွး႐ႈကာ အျမန္ဆုံးေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးၿပီး အမ်ဳိးသား ညီညြတ္ေရး အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရးတုိ႔ကုိ ႀကိဳးပမ္းေပးပါရန္ ႏုိင္ငံေတာ္ႏွင့္ အားလုံးေသာ ဆင္းရဲခ်မ္းသာမေရြး၊ အယုတ္အလတ္ အျမတ္မေရြး ညီညြတ္ေရးကုိ အာသာငမ္းငမ္း ေတာင့္တေနၾကသည့္ ျပည္သူမ်ား၏ ကုိယ္စားေမတၱာရပ္ခံလုိပါသည္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးခင္ဗ်ား -
က်ေနာ္တုိ႔သည္ အသက္အရြယ္ႀကီးရင့္ေနၾကပါၿပီ။ ေသမင္းထံ ေျခတစ္ဖက္လွမ္းေန သူမ်ားလည္း ျဖစ္ပါသည္။ “တုိ႔တစ္ေတြ ညီညြတ္ေရးရခဲ့လွ်င္” ဟူေသာ ခံစားခ်က္ျဖင့္သာ ဤစာကုိေရးသားေပးပုိ႔ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ဥကၠဌႀကီးသည္ ႏုိင္ငံေတာ္ကုိ ဦးေဆာင္ေနသူတစ္ေယာက္အျဖစ္ ဂါရ၀တရား “ဂုဏ၀ုတၱိ” ထား၍ ႏုိင္ငံအက်ဳိးေရွး႐ႈကာ မိမိတုိ႔ဥာဏ္မီသေလာက္ ေရးသားတင္ျပရျခင္းကို ခြင့္လႊတ္ေစ လုိပါသည္။
“က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ”
(သခင္သိန္းေဖ)
(၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးလုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္မ်ား ကုိယ္စား)
ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊ
ဥကၠဌ
ႏုိင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖဳိးေရးေကာင္စီ
ေနျပည္ေတာ္
ရက္စြဲ - ၂၀၀၉၊ ႏုိ္၀င္ဘာလ၊ ၂၈ရက္။
အေၾကာင္းအရာ။ ။ ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚအေရးယူပိတ္ဆုိ႔ထားမႈမ်ား ႐ုပ္သိမ္းေရးႏွင့္ပါတ္သက္ေသာကိစၥ။
(၁) ျမန္မာႏုိ္င္ငံလြတ္လပ္ေရးရရွိၿပီးသည့္ အခ်ိန္မွစ၍ ျမန္မာႏုိ္င္ငံျပည္သူတစ္ရပ္လုံး စည္းလုံး ညီညြတ္ ေရးၿပိဳကြဲခဲ့ရာမွ အလြန္နာက်ည္းမႏွစ္ၿမိဳ႕ဖြယ္ရာျပည္တြင္းစစ္ျဖစ္ခဲ့ရာ ယေန႔ျမန္မာႏုိင္ငံ အေျခ အေနကုိ ဓမၼဒိဌာန္က်က် သုံးသပ္ၾကည့္႐ႈလွ်င္ အဖက္ဖက္မွယိုးယြင္းနိမ့္က်လ်က္၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈအနိမ့္က်ဆုံးႏုိင္ငံ အျဖစ္မွ ႐ုန္းမထြက္ႏုိင္ေသးသည္ကုိ ထင္ထင္ရွားရွားေတြ႔ႏုိင္မည္ ျဖစ္ပါသည္။
(၂) ယင္းသုိ႔ေသာ အေျခအေနမွ လြတ္ေျမာက္ႏုိင္ရန္ႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္၍ စစ္မွန္ေသာ ဒီမုိကေရစီ ႏုိင္ငံ ထူေထာင္ေရးအတြက္ တစ္ခုတည္းေသာနည္းလမ္းမွာ “အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရး” “အမ်ဳိးသား ညီညြတ္ေရး”ကုိ အျမန္ဆုံးမျဖစ္မေနတည္ေဆာက္ရန္ျဖစ္သည္ဟု ႏုိင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာ ေရးႏွင့္ ဖြံံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီအေနႏွင့္လည္း အေလးထားယုံၾကည္သည္ကုိ ၄င္း၏ႏုိ္င္ငံေရးဦးတည္ခ်က္(၄) ရပ္တြင္ ေအာက္ပါအတုိင္း ထင္ထင္ရွားရွားေဖာ္ျပထားသည္ကုိ ေတြ႔ရွိရပါသည္။
“ႏုိ္င္ငံေတာ္တည္ၿငိမ္ေရး၊ ရပ္ရြာေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ တရားဥပေဒ
စုိးမုိးေရး၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္စည္းလုံးညီညြတ္ေရး“ ဟု ပါရွိပါသည္။
(၃) က်ေနာ္တုိ႔ သက္ႀကီးရြယ္အုိႏုိင္ငံေရးလုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္မ်ားကလည္း က်ေနာ္တုိ႔ ျဖတ္သန္း ေတြ႔ႀကဳံကုိယ္တုိင္ဆင္ႏႊဲခဲ့သည့္ တုိက္ပြဲသင္ခန္းစာမ်ားအရ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၉၅ခုႏွစ္ ႏုိ္၀င္ဘာလ ၂၄ရက္ ေန႔စြဲျဖင့္ ႏုိ္င္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးေကာင္စီႏွင့္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္သုိ႔ လိပ္မူ၍ ပန္ၾကားစာတစ္ေစာင္ ေပးပုိ႔ခဲ့ရာ၌ ေအာက္ပါအတုိင္း ေမတၱာရပ္ခံပန္ၾကားခဲ့ပါသည္။
(၁) ရရွိၿပီးေသာ ျမန္မာႏုိ္င္ငံလြတ္လပ္ေရး မဆုံး႐ႈံးေစေရးႏွင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာေသာ ဒီမုိကေရစီက်ေသာ၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ေသာႏုိင္ငံသစ္ႀကီး တည္ေဆာက္ေရးအတြက္၎၊
(၂) တစ္တုိင္းတစ္ျပည္လုံး ရဟန္းရွင္လူျပည္သူတစ္ရပ္လုံး ေသြးစည္းညီညြတ္ေရး
အတြက္ ေဆာင္ရြက္သြားမည္ဟု၎၊
(၃) ယေန႔ျမန္မာႏုိ္င္ငံလက္ရွိ အေျခအေနမွာ “တစ္မ်ဳိးသားလုံးေသြးစည္း ညီညြတ္ေရး တည္ေဆာက္ရန္ အလုိအပ္ဆုံးအေျခအေနျဖစ္ေနပါသည္” ဟု၎ ေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။
အလားတူပင္ ၁၉၉၉ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ ၁၇ရက္ေန႔စြဲျဖင့္ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ ေရးအတြက္ အႀကံျပဳစာတမ္းတစ္ေစာင္ကို ေရးသားကာ ႏုိင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္း သာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး ေကာင္စီသုိ႔ ၎၊ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္သုိ႔၎ ေပးပုိ႔ခဲ့ရာ ယင္းစာတမ္း၌ ကၽြဳႏု္ပ္တုိ႔၏ရည္ရြယ္ခ်က္ ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္ ေအာက္ပါအတုိင္းေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။
(၁) အမ်ဳိးသားေသြးစည္းညီညြတ္ေရးတည္ေဆာက္ရန္၊
(၂) လြတ္လပ္ေရးႏွင့္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကိုထိန္းသိမ္း ကာကြယ္ရန္၊
(၃) ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ ဒီမုိကေရစီက်ေသာ ျပည္ေထာင္စုႀကီးတည္ေဆာက္ရန္ ဟု ေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။
ဆက္လက္၍လည္း က်ေနာ္တုိ႔စတင္အႀကံျပဳခဲ့သည့္ ၁၉၉၅ခုမွ ယေန႔အထိ ၁၄ႏွစ္တုိင္တုိင္ အဆုိပါသေဘာထားအတုိင္း အႀကိမ္ႀကိမ္အႀကံေပးပန္ၾကား ေမတၱာရပ္ခံခဲ့ပါသည္။
က်ေနာ္တုိ႔ အႀကံျပဳခဲ့ခ်က္မ်ားမွာ ရက္ရွည္လမ်ားစြာ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ အေကာင္အထည္ မေဖာ္ႏုိ္င္ခဲ့ေသာ္လည္း ၂၀၀၉ခုႏွစ္၊ ႏုိ္၀င္ဘာလ ၁၁ရက္ေန႔စြဲျဖင့္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိယ္တုိင္ လက္မွတ္ေရးထုိး၍ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးထံ လိပ္မူ၍ေပးပုိ႔ေသာစာတြင္ “ျမန္မာႏုိ္င္ငံအေပၚ အေရးယူပိတ္ဆုိ႔ထားမႈမ်ားကုိ႐ုပ္သိမ္းေရး” ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေပးပုိ႔ေသာစာတြင္ ေအာက္ပါ အတုိင္း ေဖာ္ျပပါရွိသည္ကုိ ေတြ႔ရပါသည္။
အပုိဒ္(၂) “ျမန္မာႏုိ္င္ငံအေပၚ ခ်မွတ္ခဲ့ေသာ အေရးယူပိတ္ဆုိ႔မႈမ်ားကို ဖယ္ရွားေရး အတြက္ ကၽြန္မအေနျဖင့္ ႏုိင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လုိေၾကာင္း” ဟူ၍၎၊
အပုိဒ္(၃) “ႏုိင္ငံေတာ္အတြက္ အက်ဳိးရွိမည့္လုပ္ငန္းမ်ားကုိလည္း ကၽြန္မအေနျဖင့္ ႏုိင္ငံေတာ္ ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ႏုိင္လိမ့္မည္ ဟု ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။” ဟုေဖာ္ျပသည္ကုိ ေတြ႔လုိက္ရ ဖတ္လုိက္ရေသာအခါ က်ေနာ္တုိ႔တုိင္းျပည္တြင္ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးစ အခ်ိန္ မွစ၍ ႏုိင္ငံေရးသေဘာထားကြဲလြဲမႈမ်ားမွ အေျခခံကာ နယ္ခ်ဲ႕သမားတုိ႔ကုိ အတူလက္တြဲ၍ အသက္ေပး တုိက္ခုိက္ခဲ့သူမ်ား အခ်င္းခ်င္း ဂုိဏ္းဂဏ၀ါဒ၊ အတၱ၀ါဒတည္းဟူေသာ မာန္မာနတုိ႔၏ လႊမ္းမုိးမႈကို မလြန္ဆန္ခံႏုိင္ခဲ့ၾကသျဖင့္ အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား (အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား) အသက္ေပး တည္ေဆာက္ခဲ့သည့္ အမ်ဳိးသားညီညြတ္ေရးၿပိဳကြဲကာ ႏုိင္ငံေတာ္၏ အေျခအေန အဖက္ဖက္မွယိုယြင္း မႈမ်ားအားလုံး အဆုံးသတ္ေတာ့မည့္ လမ္းစေပၚလာခဲ့ၿပီဟု က်ေနာ္တုိ႔ ယူဆမိပါသည္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးခင္ဗ်ား -
ကမၻာႀကီး၏ လက္ရွိအေျခအေနမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသိရွိထားၿပီးျဖစ္သည့္အတုိင္း
ႏုိင္ငံႀကီးငယ္အားလုံး စီးပြားပ်က္ကပ္ဒဏ္ကုိ အလူးအလဲခံေနရရာ ယခုတုိင္ နလန္မထူႏုိင္ၾကေသးျခင္း
ႏုိင္ငံႀကီးအခ်ဳိ႕တုိ႔၏ လက္နက္ၿပိဳင္ဆုိင္မႈ စစ္ေအးတုိက္ပြဲျပင္းထန္လာ ေနျခင္း၊
အစြန္းေရာက္ ၀ါဒသမားမ်ား၏ အၾကမ္းဖက္မႈအႏၱရာယ္တစ္ေန႔တျခား ႀကီးမား လာျခင္း၊
အႏုျမဴအႏၱရာယ္၏ ၿခိမ္းေျခာက္မႈခံေနၾကရျခင္း စသည္တုိ႔ေၾကာင့္
တတိယကမၻာစစ္၏ အႏၱရာယ္သည္ ေအးခ်မ္းစြာေနလုိေသာ က်ေနာ္တုိ႔ျပည္သူ တစ္ရပ္လုံးအား ၿခိမ္းေျခာက္လွ်က္ရွိသည္ဟု ယူဆမိပါသည္။
ယင္းကဲ့သုိ႔ေသာ အေျခအေနအရပ္ရပ္တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေျပာၾကားခဲ့သည့္ မိန္႔ခြန္းအသီးသီး၌ လည္း “အမ်ဳိးသားညီညြတ္ေရးအေရးႀကီးပုံ” ဆုိသည့္ စကားရပ္မျပတ္ပါရွိခဲ့သလုိ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ ခ်ဳပ္ ၈၉ႀကိမ္ေျမာက္ အမ်ဳိးသားေန႔ ေၾကာညာခ်က္တြင္လည္း “တုိင္းျပည္ႏွင့္ ျပည္သူလူထုအက်ဳိးစီးပြား ကုိ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ရန္ အမ်ဳိးသားညီညြတ္ေရးကုိ တည္ေဆာက္ၾကရမည္” ဟုေဖာ္ျပထားၿပီး ဥကၠဌႀကီးထံသုိ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေပးစာတြင္ “တုိင္းျပည္ႏွင့္ ျပည္သူလူထုအက်ဳိးရွိမည့္ လုပ္ငန္းမ်ားကုိလည္း ႏုိင္ငံ ေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးဖြံ႕ၿဖိဳးေရးေကာင္စီႏွင့္အတူပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လုိေၾကာင္း” ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ထုိ႔အတူ ျပည္သူတစ္ရပ္လုံးကလည္း ႏွစ္ရွည္လမ်ား ႏုိင္ငံကိုဦးေဆာင္ခဲ့ၾကသည့္ မည္သည့္ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ကမွ မတည္ေဆာက္ႏုိင္ခဲ့သည့္ “အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရး” တစ္နည္းအားျဖင့္ “အမ်ဳိး သား ညီညြတ္ေရး” တည္ေဆာက္ႏုိင္ေတာ့မည္၊ စစ္မဲ့ေဘးအႏၱရာယ္အသြယ္သြယ္တုိ႔မွ၎ အၾကပ္အတည္း ေပါင္းစုံ တုိ႔မွ၎ ညီညြတ္ေရးလက္နက္ႏွင့္ ခုခံၿဖိဳခြင္းႏုိင္ေတာ့မည္။ ငါတုိ႔ျမန္မာႏုိင္ငံေခတ္ဆန္း ခ်ိန္ေရာက္ ေတာ့မည္ဟု ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာရွိေနၾကပါသည္။ ဤသုိ႔ေသာ ဆႏၵႏွင့္ ျပည္သူ႕သေဘာထားကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴး ႀကီးကုိယ္တုိင္ဦးေဆာင္ကာ ပတ္သက္သူအားလုံးႏွင့္ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား၏ အဆုံးအမႏွင့္အညီ အတိတ္ကုိ သင္ပုန္းေခ်၊ ခႏၲီတရားလက္ကုိင္ထား၍ ေမတၱာတရားေရွး႐ႈကာ အျမန္ဆုံးေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးၿပီး အမ်ဳိးသား ညီညြတ္ေရး အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရးတုိ႔ကုိ ႀကိဳးပမ္းေပးပါရန္ ႏုိင္ငံေတာ္ႏွင့္ အားလုံးေသာ ဆင္းရဲခ်မ္းသာမေရြး၊ အယုတ္အလတ္ အျမတ္မေရြး ညီညြတ္ေရးကုိ အာသာငမ္းငမ္း ေတာင့္တေနၾကသည့္ ျပည္သူမ်ား၏ ကုိယ္စားေမတၱာရပ္ခံလုိပါသည္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးခင္ဗ်ား -
က်ေနာ္တုိ႔သည္ အသက္အရြယ္ႀကီးရင့္ေနၾကပါၿပီ။ ေသမင္းထံ ေျခတစ္ဖက္လွမ္းေန သူမ်ားလည္း ျဖစ္ပါသည္။ “တုိ႔တစ္ေတြ ညီညြတ္ေရးရခဲ့လွ်င္” ဟူေသာ ခံစားခ်က္ျဖင့္သာ ဤစာကုိေရးသားေပးပုိ႔ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ဥကၠဌႀကီးသည္ ႏုိင္ငံေတာ္ကုိ ဦးေဆာင္ေနသူတစ္ေယာက္အျဖစ္ ဂါရ၀တရား “ဂုဏ၀ုတၱိ” ထား၍ ႏုိင္ငံအက်ဳိးေရွး႐ႈကာ မိမိတုိ႔ဥာဏ္မီသေလာက္ ေရးသားတင္ျပရျခင္းကို ခြင့္လႊတ္ေစ လုိပါသည္။
“က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ”
(သခင္သိန္းေဖ)
(၀ါရင့္ႏုိင္ငံေရးလုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္မ်ား ကုိယ္စား)
Friday, 27 November 2009
Updated: Invitation to Protest Against Junta's planned sham 2010 election
Dear All,
We would like to cordially invite you to join with us to protest against junta planned sham 2010 election on the International Human Rights Day, 10 December 2009(Thurs) from 12:00-13:00 pm in front of the Burmese junta's Embassy in London, UK.
Where:
In front of the Burma’s junta embassy in London, UK
19A, Charles St, London W1J 5DX
When:
10 December 2009 (12:00-13:00)
How to get:
Nearest underground stations are Green Park and Hyde Park Corner.
Map:
http://www.streetmap.co.uk/map.srfx=528607&y=180370&z=1&sv=528607,180370&st=OSGrid&lu=N&tl=~&ar=y&bi=~&mapp=map.srf&searchp=ids.srf
Updated: Invitation to Protest Against Junta's planned sham 2010 election
http://bdcburma.org/EventDetails.asp?msg_id=79
We would like to cordially invite you to join with us to protest against junta planned sham 2010 election on the International Human Rights Day, 10 December 2009(Thurs) from 12:00-13:00 pm in front of the Burmese junta's Embassy in London, UK.
Where:
In front of the Burma’s junta embassy in London, UK
19A, Charles St, London W1J 5DX
When:
10 December 2009 (12:00-13:00)
How to get:
Nearest underground stations are Green Park and Hyde Park Corner.
Map:
http://www.streetmap.co.uk/map.srfx=528607&y=180370&z=1&sv=528607,180370&st=OSGrid&lu=N&tl=~&ar=y&bi=~&mapp=map.srf&searchp=ids.srf
Updated: Invitation to Protest Against Junta's planned sham 2010 election
http://bdcburma.org/EventDetails.asp?msg_id=79
Thursday, 26 November 2009
ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား၏ ရပ္တည္ခ်က္နဲ႔ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ေအာင္ဇံ
ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား၏ ရပ္တည္ခ်က္နဲ႔ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ
ေအာင္ဇံ
၂၆ ႏို၀င္ဘာ ၂၀၀၉
အန္အယ္လ္ဒီဟာ မၾကာေသးခင္ကာလမွာ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္အျဖစ္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသေဘာထား၊ ႏုိင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္ကို ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ အဓိက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးဖုိ႔၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ တဖက္သတ္ ျပ႒ာန္းလုိက္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒကုိ ျပန္လည္သုံးသပ္ ျပင္ဆင္ဖုိ႔၊ ေနာက္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ တရားမွ်တၿပီး လြတ္လပ္တဲ့ ႏုိင္ငံတကာ ၾကပ္မတ္မႈေတြေအာက္မွာက်င္းပဖုိ႔ ဆုိတဲ့အခ်က္ေတြ ေတာင္းဆုိၿပီးေတာ့ ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ စီအာပီပီအဖြဲ႔၀င္ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ ရွမ္းတုိင္းရင္းသားမ်ား ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ ရခုိင္ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ မြန္အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔၊ ဇုိမီးအမ်ဳိးသားကြန္ဂရက္ စတဲ့ ပါတီေတြကလည္း သူတုိ႔သေဘာထားေတြကုိ အသီးသီး ထုတ္ျပန္ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသေဘာထား ေတြကလည္း ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒကို ျပန္လည္သုံးသပ္ျပင္ဆင္ေရးဆြဲေပးဖုိ႔၊ အထူးသျဖင့္ ဒီမုိကေရစီေရးနဲ႔ တုိင္းရင္းသားေတြ ရသင့္ရထုိက္တဲ့ အေျခခံအခြင့္အေရး ေတြကို ထည့့္သြင္းျပ႒ာန္းေပးမယ့္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒအျဖစ္ ျပင္ဆင္ေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိထားတာျဖစ္ၿပီး အကယ္၍ ျပင္ဆင္မေပးဘူးဆုိရင္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို မ၀င္ဘူးလုိ႔ သေဘာထားထုတ္ျပန္ၿပီးသားျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႔ စီအာပီပီရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္လုိ႔ပဲေျပာေျပာ၊ အန္အယ္လ္ဒီနဲ႔ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္လုိ႔ပဲဆုိဆုိ ဒီေန႔ ႏိုင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္ကုိ အႏွစ္ခ်ဳပ္လုိက္မယ္ဆုိရင္ အဓိကအခ်က္ကေတာ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ နအဖက တဖက္သတ္ ေရးဆြဲျပ႒ာန္းလုိက္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒ ျပန္လည္သုံးသပ္ ျပင္ဆင္ေရးဟာ အဓိကက်တဲ့ မူလည္းျဖစ္သလုိ ေလာေလာဆယ္မွာေရာ၊ ကာလအတုိင္းအတာတခုအထိေရာ ဆုပ္ကုိင္ရပ္တည္ထားရမယ့္ မူလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ အခု ဒီမူေတြြရွိေန႐ုံနဲ႔ ၿပီးၿပီလားဆုိေတာ့ မၿပီးေသးပါဘူး။ ဒီမူေတြအေပၚ ရပ္တည္ၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံေရးအရ ေရွ႕ကို က်ေနာ္တုိ႔ ဘယ္လုိအေျခခံသြားမလဲ၊ ဒီမူေတြကို အေကာင္အထည္ေပၚေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲဆုိတာေတြဟာ အေရးႀကီးသလုိ ဒီမူေတြကို အခုိင္အမာ ရပ္တည္ဆုပ္ကုိင္ဖို႔၊ အလြယ္တကူမစြန္႔လႊတ္မိဖုိ႔လည္း အေရးႀကီးပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ မူကို အလြယ္တကူ မစြန္႔လႊတ္ေရးဆုိတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ ေနရာတကာမွာ တရားေသ မျဖစ္သင့္၊ ေျပာင္းလြယ္၊ ျပင္လြယ္ရွိရမယ္၊ Flexible ျဖစ္ရမယ္။ သုိ႔ေသာ္ မူမဲ့ အေျခခံမဲ့ ေျပာင္းတာမ်ဳိး၊ မလုိအပ္ဘဲနဲ႔ မူကုိ စြန္႔တာမ်ဳိးေတြကိုေတာ့ ေရွာင္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ အကယ္၍ နအဖ အာဏာပုိင္မ်ားနဲ႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးလုိ႔ အမ်ဳိးသားေရးလုပ္ငန္းစဥ္တရပ္ကုိ ရၿပီ၊ ဒီလုပ္ငန္းစဥ္ဟာ တုိင္းျပည္နဲ႔ ျပည္သူအတြက္ အနာဂတ္မွာ အက်ဳိးလည္းရွိၿပီး သင့္ျမတ္တဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္တရပ္လည္းျဖစ္တယ္ ဆုိရင္ေတာ့ မလုိအပ္ဘဲ ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ မူေတြကို စြန္႔သင့္ရင္ စြန္႔ရမွာပါ။ ဒီလုိမွမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအေျခအေနအေျပာင္းအလဲမရွိ ထူးျခားမႈမရွိဘဲနဲ႔ မူေတြကုိ အလြယ္တကူ စြန္႔လႊတ္တာမ်ဳိးေတြေတာ့ မျဖစ္သင့္ဘူးလုိ႔ ျမင္ပါတယ္။
ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ဥပမာတခု တင္ျပပါရေစ။ န၀တ အစိုးရက အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး စတင္ကမ္းလွမ္းခဲ့စဥ္က တုိင္းရင္းသားတပ္ေပါင္းစုမွာ ခ်မွတ္ထားတဲ့့ မူတခုရွိပါတယ္။ အဲဒါက န၀တ အာဏာပုိင္မ်ားက တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးဖုိ႔ ကမ္းလွမ္းတဲ့အခါက်ရင္ တပ္ေပါင္းစုအေနနဲ႔ပဲေတြ႔မယ္၊ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားအေနနဲ႔ တပါတီခ်င္း သီးျခားမေတြ႔ဖုိ႔ ဆိုၿပီး တပ္ေပါင္းစုက မူတခုအေနနဲ႔ ခ်မွတ္ဆုံးျဖတ္ထားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ န၀တ အာဏာပုိင္မ်ားဘက္ကလည္း တပ္ေပါင္းစုအေနနဲ႔ဆုိရင္ မေတြ႔ႏုိင္ဘူး၊ တပါတီခ်င္းသာလွ်င္ သီးျခားစီေတြ႔ဖုိ႔ ေတာင္းဆုိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအေျခအေနမွာ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းတခုက တပ္ေပါင္းစုက ခ်မွတ္ထားတဲ့ မူကို ခ်ဳိးေဖာက္စြန္႔လႊတ္ၿပီးေတာ့ န၀တနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူခဲ့ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ့္အျမင္ကုိ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ဒီလုိမျဖစ္သင့္ဘူးလုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ တပ္ေပါင္းစုတခုမွာ အားလုံးသေဘာတူၿပီးခ်ထားတဲ့ မူတခုကို တဖြဲ႔တပါတီက ခ်ဳိးေဖာက္ၿပီးေတာ့ လုပ္တာမ်ဳိးဟာ မူအားျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းအရေသာ္လည္းေကာင္း မသင့္ေလ်ာ္ဘူးလုိ႔ ျမင္ပါတယ္။ အကယ္၍ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရယူဖုိ႔ တပါတီခ်င္း မျဖစ္မေန ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးဖုိ႔ လုိအပ္တယ္ဆုိရင္ေတာင္ တပ္ေပါင္းစုအစည္းအေ၀းကုိ ျပန္လည္ေခၚယူၿပီးေတာ့ အေျခအေနနဲ႔ ကုိက္ညီတဲ့ မူ၀ါဒသစ္ကို ခ်မွတ္ၿပီး အဲဒီမူနဲ႔အညီဘဲ လုိက္နာေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္မို႔လုိ႔ စီအာပီပီမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အန္အယ္လ္ဒီမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ တုိင္းရင္းသားပါတီမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ရပ္တည္ကုိင္စြဲထားတဲ့ မူေတြ၊ သေဘာထားေတြရွိတယ္။ ဒီမူေတြကုိလည္း ျပင္လြယ္၊ ေျပာင္းလြယ္၊ ျဖစ္ဖုိ႔လုိေပမယ့္ အေၾကာင္းမဲ့၊ အက်ဳိးမဲ့ မလုိအပ္ဘဲ မူကုိ စြန္႔႔သြားတာမ်ဳိးေတြ မျဖစ္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ ဒါကို ဘာေၾကာင့္ေျပာရသလဲဆုိ ဒီကေန႔ကာလဟာ အလြန္အေရးႀကီးတဲ့ ကာလတခုေရာက္ေနပါၿပီ။ အခုအခ်ိန္မွာ အထူးသျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးအရ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ဦးေဆာင္ပါတီလုိ႔ပဲေျပာေျပာ ျမန္မာျပည္ႏုိင္ငံေရးရဲ႕ Mainstream အဓိကပင္မေရစီးျဖစ္တဲ့ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ဟာ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ အန္အယ္လ္ဒီပါတီရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္၊ ႏုိင္ငံေရးအလွည့္အေျပာင္း၊ ႏိုင္ငံေရးအေကြ႔အလွည့္ေတြဟာ ျမန္မာျပည္ေရွ႕ႏုိင္ငံေရးအတြက္ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီပါတီဟာ တတုိင္းျပည္လုံးကုိ လႊမ္းၿခံဳထားတဲ့ ပါတီတခုျဖစ္သလုိ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ျပည္သူေတြရဲ႕ တခဲနက္ ေထာက္ခံမႈရထားတဲ့ ပါတီလည္းျဖစ္လုိ႔ပါပဲ။
အခုဆုိရင္ ကုိးကန္႔ပါတီရဲ႕အေျခအေန၊ ၀ ပါတီရဲ႕အေနအထား၊ ေနာက္ ကခ်င္ပါတီရဲ႕အေျခအေနေတြကို ၾကားသိေနရပါတယ္။ ဒီပါတီေတြရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအလွည့္အေျပာင္း၊ ရပ္တည္ခ်က္ေတြဟာ ျမန္မာျပည္ႏုိင္ငံေရးမွာ အတုိင္းအတာတခုအထိ အေရးပါတာ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအဖြဲ႔ေတြဟာ ျမန္မာျပည္တခုလုံးရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအတုိင္းအတာနဲ႔ ႏႈိင္းစာမယ္ဆုိရင္ အစိတ္အပုိင္းတခုသာျဖစ္တာေၾကာင့္ သူတုိ႔ရဲ႕အလွည့္အေျပာင္းဟာ ျမန္မာျပည္ႏုိင္ငံေရးမွာ အတုိင္းအတာတခုအထိသာ သက္ေရာက္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအလွည့္အေျပာင္း အေကြ႔အလွည့္ကေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ ႏုိင္ငံေရးဘ၀တခုလုံးကုိ သက္ေရာက္ႏုိင္တဲ့ အေနအထားေတြရွိပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအလွည့္အေျပာင္းအတြက္ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္၊ ႏုိင္ငံေရးသေဘာထားနဲ႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြဟာ ႏုိင္ငံ့ေရွ႕ေရးအတြက္ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒီေန႔ကာလမွာ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္အတုိင္း အန္အယ္လ္ဒီက ျပတ္ျပတ္သားသား မွန္မွန္ကန္ကန္ ရပ္တည္ေနပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ အန္အယ္လ္ဒီက ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္မယ္ မ၀င္ဘူးဆုိတာ ယတိျပတ္မေျပာေသးေပမယ့္ ေရွ႕မၾကာေတာ့မယ့္ ကာလ၊ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒနဲ႔ ပါတီမွတ္ပုံတင္ဥပေဒေတြ ထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္က်ရင္ ျပည္သူေတြနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာရေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။
အဲလုိေျပာတဲ့ေနရာမွာ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ေျပာဆုိထုတ္ျပန္ ရပ္တည္ခ်က္ဟာ ျပတ္သားဖုိ႔လုိသလုိ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေျပာဆုိရပ္တည္ဖုိ႔လည္း အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ျမန္မာျပည္ႏုိင္ငံေရးရဲ႕ Mainstream ပင္မေရစီးလည္းျဖစ္တယ္၊ ဒီမုိကေရစီတပ္ဦးလည္းျဖစ္တယ္။ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေထာက္ခံမႈကိုရထားတဲ့ ပါတီလည္းျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ေရွ႕ဆက္မယ့္ ႏုိင္ငံေရးသေဘာထားရပ္တည္ခ်က္ဟာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ဆုိရင္လည္း မမွားပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးသေဘာထားရပ္တည္ခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔႔ မူရွိေန႐ုံနဲ႔မၿပီးဘဲ အဲဒီမူကို အေျခခံၿပီး ခုိင္မာျပတ္သားတဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္တရပ္ကိုခ်မွတ္၊ အဲဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္အတုိင္း မယိမ္းမယုိင္ ရပ္တည္သြားဖုိ႔ လိုပါတယ္။
ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားရဲ႕ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ခရီးတေလွ်ာက္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ မစြန္႔ခ်င္ဘဲနဲ႔ မူကုိ စြန္႔ခဲ့ရတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲကေန စၿပီးေတာ့ ေျပာပါရေစ။ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အန္အယ္လ္ဒီဟာ အျပတ္အသတ္ အႏုိင္ရရွိခဲ့ပါတယ္။ ထုိ႔အတူပဲ တုိင္းရင္းသားပါတီတခ်ဳိ႕ဟာလည္း သက္ဆုိင္ရာ ျပည္နယ္အသီးသီးမွာ ထုိက္သင့္သေလာက္ အႏုိင္ရခဲ့ၾကပါတယ္။
ဒါက ဘာကိုျပသလဲဆုိရင္ ျပည္သူေတြဟာ (၂၆) ႏွစ္လုံးလုံး တပါတီအာဏာရွင္စနစ္ေအာက္မွာ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ဒီမုိကေရစီအခြင့္အေရးေတြ ဆုံး႐ႈံးၿပီးေတာ့ လြတ္လပ္မႈမရွိ၊ ေျပာခြင့္ဆုိခြင့္မရ၊ ဖိႏွိပ္မႈေတြကို ႀကိမ္မီးအုံးလုိ ခံခဲ့ရတယ္။ အဲဒီလုိ ခံခဲ့ရ႐ုံသာမကဘဲ တုိင္းျပည္မြဲျပာက်ၿပီးေတာ့ ျပည္သူေတြဟာလည္း အတိဒုကၡေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိး ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီလုိနဲ႔ ၈၈ မွာ ဒီတပါတီအာဏာရွင္စနစ္ကို တြန္းလွန္ၿပီးတဲ့အခါမွာ အန္အယ္လ္ဒီပါတီရယ္လုိ႔ ေပၚေပါက္လာခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ျပည္သူေတြလုိလားတဲ့ ဒီမုိကေရစီနဲ႔ လူအခြင့္အေရးေတြကို ေဖာ္ေဆာင္ေပးႏုိင္လိမ့္မယ္၊ စစ္အာဏာစနစ္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ၾကဥ္းေပးႏုိင္လိမ့္မယ္ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ျပည္သူေတြက အန္အယ္လ္ဒီကို ေထာက္ခံမဲေပးခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ထုိ႔အတူ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြကို ျပည္နယ္ေတြမွာ မဲေပးခဲ့တာကလည္းပဲ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး အႏွစ္ငါးဆယ္ေလာက္သက္တမ္းမွာ တုိင္းရင္းသားေတြဟာ သူတုိ႔ဆုံး႐ႈံးခဲ့ရတဲ့ ေမြးရာပါ အခြင့္အေရးေတြ၊ တုိင္းရင္းသားအခြင့္အေရးေတြကို ဒီတုိင္းရင္းသားပါတီေတြနဲ႔ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြက ေဖာ္ေဆာင္ေပးႏုိင္လိမ့္မယ္ဆုိတဲ့ ယုံၾကည္ခ်က္နဲ႔ အဲဒီတုိင္းရင္းသားပါတီေတြကို မဲေပးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲအႏုိင္ရခဲ့တဲ့ အဲဒီပါတီေတြကို ျပည္သူေတြက ေထာက္ခံဆႏၵမဲေတြ ေပးခဲ့တာကို ေကာက္ခ်က္ခ်လုိက္မယ္ဆုိရင္ အာဏာရွင္စနစ္ကုိ ဖယ္ရွားႏုိင္ဖုိ႔နဲ႔ ဒီမုိကေရစီ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ထြန္းကားတဲ့ ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္တဲ့ႏုိင္ငံကို ထူေထာင္ေပးဖုိ႔ ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ မဲေပးခဲ့ၾကတာပါ။ ထုိ႔အတူ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြကိုလည္း တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ေမြးရာပါအခြင့္အေရးေတြကို ေဖာ္ေဆာင္ေပးႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး မဲေပးခဲ့ၾကတာပါ။ အကယ္၍ အန္အယ္လ္ဒီကသာ အႏုိင္ရပါတီအေနနဲ႔ ျဖစ္႐ုိးျဖစ္စဥ္အတုိင္း လႊတ္ေတာ္ေခၚၿပီးေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာေတြကို ရယူခဲ့မယ္ဆုိရင္ အခုလုိ အႏွစ္ (၂၀) ကာလမွာ ေရြးေကာက္ပြဲ ေလးႀကိမ္ငါးႀကိမ္ေလာက္လုပ္ၿပီးေတာ့ ေရြးေကာက္ခံ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြေရာ ျပည္သူေတြပါ ဒီမုိကေရစီ အေလ့အက်င့္နဲ႔ အေတြ႔အႀကဳံေတြ ရင့္က်က္လာၿပီးေတာ့ တုိင္းျပည္ဟာလည္း ဘယ္နည္းနဲ႔မဆုိ ခ်မ္းသာႂကြယ္၀တဲ့ ႏုိင္ငံတႏုိင္ငံမဟုတ္ေတာင္ အေတာ္အတန္ ဖြံ႔ၿဖဳိးတုိးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံတႏုိင္ငံျဖစ္လာမယ္လုိ႔ က်ေနာ္ယံုၾကည္ပါတယ္။
ထုိ႔အတူပဲ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ အန္အယ္လ္ဒီေခါင္းေဆာင္ေတြ ႏွီးေႏွာၿပီးေတာ့ ဖြဲ႔စည္းပုံအသစ္ကိုေရးဆြဲၿပီး စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုတရပ္ကို ေဖာ္ေဆာင္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ အခု ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံထက္ အမ်ားႀကီးသာတဲ့၊ ၿပီးေတာ့ တုိင္းရင္းသားျပည္သူတရပ္လုံးရဲ႕ ရပုိင္ခြင့္ေတြကို အျပည့္အ၀ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးႏုိင္မယ့္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုစနစ္တရပ္ကို ေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္လိမ့္မယ္ဆုိတာ က်ေနာ္ လုံး၀ယုံၾကည္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ အခု ကံအၾကာင္းမလွလုိ႔ပဲ ဆုိရမလား၊ အန္အယ္လ္ဒီ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အျပတ္အသတ္ အႏုိင္ရလုိက္တာနဲ႔ စစ္အစိုးရဟာ အန္အယ္လ္ဒီကုိ အာဏာလႊဲေျပာင္းေပးဖုိ႔ တြန္႔ဆုတ္သြားခဲ့ၿပီး ေနာက္ပုိင္းမွာ အာဏာလႊဲေျပာင္းေရးနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူေရးကို မျပဳလုပ္ႏုိင္ေအာင္ နည္းမ်ဳိးစုံနဲ႔ ႀကံဖန္ေဆာင္ရြက္ခဲ့တာေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အကယ္၍ တစညသာ အႏုိင္ရခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ အာဏာလႊဲေျပာင္းေကာင္း လႊဲေျပာင္းပါလိမ့္မယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ တပ္မေတာ္ထိပ္ပိုိင္းေခါင္းေဆာင္အခ်ဳိ႕ဟာ ယခင့္ယခင္ကတည္းက တုိင္းျပည္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္ၿပီး တုိင္းျပည္ကို စိုးမုိးအုပ္ခ်ဳပ္ ျခယ္လွယ္လုိတဲ့ဆႏၵ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီဆႏၵေၾကာင့္ပဲ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ မလြဲမေရွာင္သာ လုပ္ေပးခဲ့ရသည့္တုိင္ တစညပါတီ အႏုိင္ရေအာင္ ျပဳလုပ္ၿပီး တစညပါတီကတဆင့္ တုိင္းျပည္ကုိ ဆက္လက္စုိးမုိးအုပ္ခ်ဳပ္ဖုိ႔ ရည္ရြယ္ခဲ့ပါတယ္။
တစညပါတီဟာ တခ်ိန္တုန္းက လမ္းစဥ္ပါတီက ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ပါတီျဖစ္ပါတယ္။ လမ္းစဥ္ပါတီမွာ ရွိေနၾကတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြဆုိတာကလည္း တပ္က ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အကယ္၍ လမ္းစဥ္ပါတီတျဖစ္လဲ တစညပါတီသာ အာဏာရမယ္ဆုိရင္ အဲဒီတပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးဆႏၵကို သြယ္၀ုိက္တဲ့နည္းနဲ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ တစညအႏုိင္ရရင္ေတာ့ စစ္အစုိးရဟာ အာဏာလႊဲေျပာင္းေကာင္း လႊဲေျပာင္းမွာျဖစ္ေပမယ့္ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ တစညပါတီ မ႐ႈမလွ အေရးနိမ့္ၿပီး အန္အယ္လ္ဒီက အျပတ္အသတ္ အႏုိင္ရလုိက္တဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီးေတာ့ စစ္အစိုးရဟာ အာဏာလႊဲေျပာင္းေပးမယ္ဆုိတဲ့ဆႏၵ လုံး၀မရွိေတာ့ဘူးဆုိတာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။
ဒါေတြကို အထင္သက္သက္နဲ႔ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အေထာက္အထား အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ ေျပာတာပါ။ ၁/၉၀ ေၾကညာခ်က္ကုိ ထုတ္ျပန္လုိက္တာနဲ႔ ဒါဟာ သိသာပါတယ္။ အဲဒီေၾကညာခ်က္မွာ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲေၾကာင့္ အာဏာသုံးရပ္ကို အလုိအေလ်ာက္ မရႏုိင္ဘူးလုိ႔ ျငင္းပယ္ထားပါတယ္။ ဥပေဒျပဳအာဏာ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာ၊ တရားစီရင္ေရးအာဏာဆုိတဲ့ အာဏာသုံးရပ္ကုိ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲေၾကာင့္ အလုိအေလ်ာက္ မရႏုိင္ဘူးလုိ႔ ျငင္းပယ္လုိက္တာပါပဲ။ အဲလုိျငင္းပယ္လုိက္တာဟာ တနည္းနည္းနဲ႔ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏုိင္ရတဲ့ အန္အယ္လ္ဒီကုိ အာဏာလႊဲေျပာင္းမေပးႏုိင္ဘူးလုိ႔ ျငင္းလုိက္တာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။ အဲဒီတုန္းက ၁/ ၉၀ ကုိ အန္အယ္လ္ဒီ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြက သေဘာတူလက္ခံခဲ့ၾကသလား ဆုိေတာ့ လက္မခံၾကပါဘူး။ လက္မခံေပမယ့္လည္း ၁/၉၀ ကုိ အမိန္႔အာဏာကဲ့သုိ႔ ထုတ္ျပန္ခဲ့တာေၾကာင့္ အန္အယ္လ္ဒီ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြဟာ မႀကဳိက္ေပမယ့္ သေဘာတူလက္မွတ္ထုိးခဲ့ရပါတယ္။ အဲလုိ သေဘာတူလက္မွတ္ထုိးခဲ့တာဟာ အဲဒီႏုိင္ငံေရးပါတီေတြအေနနဲ႔ အာဏာလႊဲေျပာင္းေရးကုိ စြန္႔လႊတ္ခဲ့တဲ့သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ၁/၉၀ ကို ျပန္သုံးသပ္လုိက္တဲ့အခါမွာ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြအေနနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ရွိပါတယ္။ တခ်က္က ဘာလဲဆုိလုိ႔ရွိရင္ အဲဒီ ၁/၉၀ ေၾကညာခ်က္ အပုိဒ္ (၁၂) မွာ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒပုဒ္မ ၃ မွာေဖာ္ျပထားတဲ့ “လႊတ္ေတာ္ကုိ မဲဆႏၵနယ္မ်ားမွ ဤဥပေဒႏွင့္အညီ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္လုိက္ေသာ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းရမည္” ဆုိတဲ့ ျပ႒ာန္းခ်က္ကုိ ကိုးကားၿပီး န၀တအေနနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူေပးမယ္လုိ႔ အတည္ျပဳေဖာ္ျပခဲ့တဲ့အခ်က္ပါ။ ေနာက္တခ်က္က လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားသည္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲရန္ တာ၀န္ရွိတယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ အဲဒီအခ်က္ႏွစ္ခ်က္ကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ အာဏာလႊဲေျပာင္းမေပးသည့္တုိင္ လႊတ္ေတာ္ေခၚေပးရင္ လႊတ္ေတာ္မွာ တုိင္းျပည္ရဲ႕အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ အမ်ဳိးသားေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို ခ်မွတ္ႏုိင္မယ္၊ ဖြဲ႔စည္းပုံအသစ္ကိုလည္း လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားနဲ႔ ေရးဆြဲႏုိင္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ၿပီးေတာ့ စိတ္သက္သာရာရခဲ့ၾကပါတယ္။ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြ၊ တုိ္င္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္းပဲ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားအေနနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပုံကုိ ေရးဆြဲခြင့္ရွိတယ္ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ စိတ္သက္သာရာရခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပုိင္းမွာက်ေတာ့ လႊတ္ေတာ္ေခၚေပးဖုိ႔အစား စစ္အစုိးရဟာ အမ်ဳိးသားညီလာခံဆုိတာကိုသာ ေခၚယူက်င္းပဖုိ႔ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ဒီအမ်ဳိးသားညီလာခံဆုိတာကို ေခၚယူက်င္းပလုိက္တာဟာ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူေရးကို ျငင္းပယ္လုိက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမွာ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြက ညီလာခံတက္ေရး မတက္ေရးဆုိတာ ျဖစ္လာၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္းပဲ အဲဒီညီလာခံမွာ တုိင္းျပည္ရဲ႕အမ်ဳိးသားေရးကိစၥေတြကို ေဆြးေႏြးႏုိင္လိမ့္မယ္၊ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒ ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် ပါ၀င္ေရးဆြဲႏုိင္မယ္ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ထားခဲ့ၾကပါတယ္။ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္း ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခဥပေဒထဲမွာ ျပည္နယ္ေတြရဲ႕ လုပ္ပုိင္ခြင့္နဲ႔ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ရပုိင္ခြင့္ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ထည့္သြင္းေဖာ္ေဆာင္ေရးအတြက္ အမ်ဳိးသားညီလာခံကို မျဖစ္မေန တက္ေရာက္ေဆြးေႏြးရမယ္ဆုိတဲ့ သေဘာထားဆႏၵေတြ ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။
အဲဒီလုိနဲ႔ အန္အယ္လ္ဒီ အပါအ၀င္ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြ အမ်ဳိးသားညီလာခံကို တက္ခဲ့ၾကတာဟာ တနည္းေျပာရမယ္ဆုိရင္ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူေရးကို စြန္႔တယ္လုိ႔ မေျပာေပမယ့္ လက္ေတြ႔မွာ စြန္႔ခဲ့ၾကတဲ့သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ညီလာခံမွာလည္း ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ မူလက ေမွ်ာ္လင့္သလုိ၊ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရးတြင္ တပ္မေတာ္သည္ ဦးေဆာင္အခန္းက႑က ပါ၀င္ရမည္ ဆုိတဲ့ ဒီမုိကေရစီနဲ႔မကိုက္ညီတဲ့အပုိဒ္ေတြကို ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္း ေျပာင္းလဲလုိ႔ မရခဲ့သလုိ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေရး အေျခခံမူ ၁၀၄ ခ်က္ကုိလည္း အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္း ရတာမ်ဳိးလည္းမဟုတ္၊ မိမိတုိ႔ကုိယ္တုိင္ သေဘာမတူဘဲနဲ႔လည္း လက္ခံခဲ့ရပါတယ္။
ေနာက္တခါ အမ်ဳိးသားညီလာခံဆုိတာက ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒေရးဆြဲဖုိ႔ မူေတြကိုသာ ခ်မွတ္ရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ နအဖက သူကုိယ္တုိင္ေရးဆြဲထားတဲ့ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္ေတြကိုပါ ခ်ျပေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ ခ်ျပေရးဆြဲတဲ့ ေနရာမွာလည္းပဲ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြဟာ သူတုိ႔ရဲ႕တင္ျပခ်က္ေတြကို အေလးအနက္ထား ေဆြးေႏြးခြင့္မရဘဲ န၀တ/နအဖ အာဏာပုိင္ေတြ ေရးဆြဲၿပီးသား အခ်က္အလက္ေတြကိုသာ အတည္ျပဳျပ႒ာန္းခဲ့ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ - တုိင္းရင္းသားပါတီ (၁၃) ပါတီက ျပည္ေထာင္စုမူအတြက္ တင္ျပခဲ့တဲ့ အခ်က္ေတြကိုလည္းပဲ ညီလာခံမွာ ေဆြးေတာင္မေဆြးေႏြးဘဲ မွတ္တမ္းတင္႐ုံတင္ၿပီးေတာ့ ပယ္ခ်ခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ သာဓကတခုသာျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အမ်ဳိးသားညီလာခံမွာေဆြးေႏြးဖုိ႔ အစုအဖြဲ႔ (၈) ဖြဲ႔ ဖြဲ႔ထားပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ဟာ အဲဒီအထဲမွာ အစုအဖြဲ႔အေနနဲ႔ တဖြဲ႔သာျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားသည္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒကုိ ေရးဆြဲႏုိင္သည္လုိ႔ ၁/၉၀ မွာ ျပ႒ာန္းထားေပမယ့္ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ တကယ္တမ္း နအဖက ေရးဆြဲထားတဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒ အခ်က္အလက္ေတြကိုသာ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားက သေဘာတူလက္ခံ အတည္ျပဳေပးခဲ့ရတဲ့ အေနအထားမွာသာ ရွိခဲ့ရပါတယ္။ သေဘာမတူလုိ႔လည္း မရပါဘူး။ အစုအဖြဲ႔အားျဖင့္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္အေနနဲ႔ တဖြဲ႔၊ ႏုိင္ငံေရးပါတီက တဖြဲ႔၊ နအဖက သူတုိ႔အလုိက် ေခါင္းေခါက္ေရြးထားတဲ့ အျခားအစုအဖြဲ႔က (၆) ဖြဲ႔ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေျခာက္ဖြဲ႔ႏွစ္ဖြဲ႔၊ ေျခာက္မဲ ႏွစ္မဲနဲ႔ သူတုိ႔သာ အၿမဲတမ္း အသာစီးရေနေအာင္ စီမံထားတာလည္း ညီလာခံမွာေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သလို ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒကို လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားက ေရးဆြဲခြင့္ရွိတယ္ဆုိတဲ့ ၁/၉၀ အပုိဒ္ပါ အခ်က္ကိုပင္လွ်င္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခြင့္မရွိတဲ့ အေျခအေနနဲ႔ ႀကဳံခဲ့ရပါတယ္။ ဒါဟာ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ ျဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့ခရီးမွာ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ အေျခခံမူေတြကို မစြန္႔ခ်င္ဘဲ စြန္႔ခဲ့ရတဲ့ အေတြ႔အႀကဳံေတြပါပဲ။
တကယ္ေတာ့ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိတာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ေရြးေကာက္ပြဲပါ။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိတာ အာဏာသုံးရပ္ကုိပုိင္စုိးတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ အာဏာသုံးရပ္ကို ပုိင္စိုးတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား ေတာင္းဆုိတဲ့ အာဏာလႊဲေျပာင္းေပးဖုိ႔၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ေခၚေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိခ်က္ဟာလည္း မွန္ကန္တဲ့ ေတာင္းဆုိခ်က္၊ မွန္ကန္တဲ့ ရပ္တည္ခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေျခအေနအရပ္ရပ္ေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔ မူလက ရပ္တည္ေတာင္းဆုိခဲ့တဲ့ အာဏာလႊဲေျပာင္းေရး၊ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူေရး ဆုိတာေတြကို စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရၿပီးတဲ့့ေနာက္ပိုင္းမွာ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေရး၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးဆုိတဲ့ ရပ္တည္ခ်က္ သေဘာထားေတြကိုပဲ က်ေနာ္တုိ႔ ကုိင္စြဲခဲ့ရပါေတာ့တယ္။
ဒီေနရာမွာ အန္အယ္လ္ဒီက ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာစာတမ္းဟာ အန္အယ္လ္ဒီရဲ ႔ ႏုိင္ငံေရးမူ၊ ႏုိင္ငံေရးသေဘာထား ရပ္တည္ခ်က္ေတြျဖစ္သလုိ စီအာပီပီရဲ႕မူ၊ စီအာပီပီရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ ထုိ႔အတူ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားရဲ႕ သေဘာထားနဲ႔ ရပ္တည္ခ်က္ဆုိရင္လည္း မမွားပါဘူး။ အဲဒီမွာ ဒီေရႊဂုံတုိင္ ေၾကညာစာတမ္းပါ အခ်က္(၃)ခ်က္ကုိ အႏွစ္ခ်ဳပ္လုိက္မယ္ဆုိရင္ အဓိကအခ်က္ကေတာ့ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကို ျပန္လည္သုံးသပ္ ျပင္ဆင္ေရးဟာ အဓိကက်ပါတယ္။ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာစာတမ္းႏွင့္အတူ အဓိကက်တဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒကုိ ျပန္လည္သုံးသပ္ျပင္ဆင္ေရးဟာ က်ေနာ္တုိ႔ ကုိင္စြဲရမယ့္ သေဘာထားျဖစ္ပါတယ္၊ မူလည္းျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီေတာ့ ဒီမူကို က်ေနာ္တုိ႔က ဒီေန႔အခ်ိန္အခါမွာ ဆုပ္ကုိင္ရပ္တည္ၾကေပမယ့္ မၾကာခင္ကာလမွာ နအဖအစုိးရက ႏုိင္ငံေရးထုိးစစ္တရပ္ ဆင္လာဖုိ႔ရွိေနပါတယ္။ အဲဒီထုိးစစ္အတြက္လည္း သူတုိ႔ဘက္က ျပင္ဆင္မႈေတြ အခင္းအက်င္းေတြ လုပ္ေနပါတယ္။ ျပည္တြင္းေရာ ျပည္ပမွာပါ ျပဳလုပ္ေနတာျဖစ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ မၾကာေသးခင္က ကုလသမဂၢအေထြေထြညီလာခံမွာ နအဖရဲ႕ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကုိယ္တုိင္က ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ေထာက္ခံဖုိ႔ တုိက္တြန္းေျပာၾကားခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒါဟာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ မၾကာေတာ့မယ့္ ကာလမွာ နအဖဟာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို က်င္းပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲလုိက်င္းပတာဟာ ျပည္သူ႔ဆႏၵကုိ ကိုယ္စားျပဳၿပီး ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို ကုိင္စြဲရပ္တည္ၾကတဲ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြကို ႏုိင္ငံေရးအရ ေနာက္ဆုံးထုိးစစ္ဆင္လုိက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲလုိအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႔က ဒီေရြးေကာက္ပြဲအေပၚ ၀င္မယ္မ၀င္ဘူး ဆုိတာကို တိတိက်က် ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာဖုိ႔ လုိလာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ဒီကိစၥကို ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာဖုိ႔လုိပါတယ္။ အခုအခ်ိန္အထိေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္အတုိင္း ရပ္တည္ေနဆဲပါ။ ဒါေပမယ့္ နအဖကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ရပ္တည္ထားတဲ့ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္ထဲက အေရးႀကီးဆုံးအခ်က္ျဖစ္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးကုိ အခုအခ်ိန္အထိ လုိက္ေလ်ာမယ့္ အသြင္အျပင္လကၡဏာဆုိလုိ႔ တစုိးတစိမွ မျမင္ေတြ႔ရေသးပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ အခုလုိအေျခအေနမ်ဳိးမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ဘယ္လိုရပ္တည္ၾကမလဲ။
တုိင္းျပည္နဲ႔ ျပည္သူလူထုအက်ဳိးအတြက္၊ ဒီမုိကေရစီေရးေဆာင္ရြက္ဖုိ႔အတြက္ ပါတီတည္ရွိေနဖုိ႔လုိတယ္၊ ပါတီရွင္သန္ဖုိ႔လုိတယ္ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ အလံျဖဴေလးေထာင္ (ျပည္သူေတြရဲ႕ တကယ့္စစ္မွန္တဲ့ ဆႏၵနဲ႔ အက်ဳိးစီးပြားကုိ လ်စ္လ်ဴ႐ႈၿပီး) က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ေတြကို စြန္႔လႊတ္စေတးၿပီး ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ၀င္မွာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ေတြ မူေတြကို ခုိင္ခုိင္မာမာ စြဲကုိင္ၿပီးေတာ့ ေနာက္ဆုံး ခံစစ္ေၾကာင္းမွာပဲ ျပတ္ျပတ္သားသား ရပ္မလားဆုိတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ ေရြးခ်ယ္စရာ လမ္းႏွစ္သြယ္ ေပၚလာပါတယ္။
အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ္ ဆုိတဲ့ဘက္ကုိ ေရြးခ်ယ္ၿပီးေတာ့ စဥ္းစားၾကရေအာင္။ အကယ္၍ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ္ဆုိရင္ နအဖမွာ အာဏာရွိတယ္၊ ေငြရွိတယ္၊ လူရွိတယ္၊ ေနာက္ ယႏၲရားရွိတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔မွာ အာဏာမရွိ၊ ေငြမရွိ၊ လူအေနနဲ႔ကေတာ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ အေတာ္အတန္ ေထာက္ခံမႈေတာ့ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ၉၀ တုန္းကလုိ ျပည္သူအားလုံးရဲ႕ ေထာက္ခံမႈရဖုိ႔ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္လုိ႔မရႏုိင္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ လူထုရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲအေပၚ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ စိတ္ဓာတ္အေျခအေနဟာ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ အေျခအေနေတြနဲ႔ မ်ားစြာကြာျခားသြား ၿပီျဖစ္လုိ႔ပါ။ ေနာက္တခုက က်ေနာ္တုိ႔မွာ ယႏၲရားမရွိ။ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ေအာက္ေျခအထိ ဖြဲ႔စည္းတယ္ဆုိေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႔အစည္းဟာ တကယ္တမ္းေျပာရရင္ ခုိင္မာက်စ္လ်စ္မႈမရွိေတာ့ပါဘူး။
အဲဒီလုိ အေျခအေနေတြမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ္ဆုိရင္ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ့္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအေနနဲ႔ ခလုတ္တံသင္းေတြ ေထာင္ေခ်ာက္ေတြ အမ်ားႀကီးျဖတ္ၾကရမယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒေတြနဲ႔ အပယ္ခံရမွာေတြရွိသလုိ ေနာက္တခ်က္က ကုိယ္စားလွယ္ေတြကုိ အမ်ဳိးမ်ဳိး အဟန္႔အတားေတြ အေႏွာင့္အယွက္ေတြ အႏၲရာယ္ေတြ မေပးဘူးလုိ႔လည္း ဘယ္လုိမွ အာမ,မခံႏုိင္ပါဘူး။ အဲဒီမွာ ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ေစာင့္ေနတဲ့ၾကားထဲက မဲလိမ္မႈေတြ၊ မဲခုိးမႈေတြ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလုိ႔လည္း က်ေနာ္တုိ႔ ဘယ္လုိမွ အာမခံခ်က္မေပးႏုိင္ဘူး။ ဒီလုိအေျခအေနမ်ဳိးေတြ မွာ က်ေနာ္တုိ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ဘာသာေရးယုံၾကည္ခ်က္အျမင္နဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ဆုိး႐ုိးစကားတခုကို တင္ျပခ်င္ပါတယ္။ အခုကာလဟာ သိၾကားသာသနာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ကပ္ဆုိးေဘးဆုိးႀကီးေတြနဲ႔ ႀကံဳေတြ႔ၾကေတာ့မယ္။ အဲဒီကာလဆုိးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး “ယက္သဲ့ၾကား ငါးတင္၊ တင္တဲ့ငါး ေၾကာင္စား၊ က်န္တဲ့ငါးမွ လြတ္” ဆုိတဲ့ ဆုိ႐ုိးစကားပါ။ ထုိ႔အတူပဲ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ့္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေလာင္းမ်ားအေနနဲ႔လည္း ေစာေစာက ေထာင္ေခ်ာက္ေတြ ခလုတ္တံသင္းေတြ ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏုိင္ရရင္ေတာင္ အနည္းစုေသာ အဲဒီလႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ေတြဟာ ဒီမုိကေရစီေရး၊ လူ႔အခြင့္ေရးနဲ႔၊ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးေတြအတြက္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မွာလဲ ဆုိတာကို အေလးအနက္စဥ္းစားဖုိ႔ လုိပါတယ္။
ေနာက္တခ်က္က ျပန္လည္ျပင္ဆင္ဖုိ႔ လုံး၀မျဖစ္ႏုိင္ေအာင္ အေသအခ်ာ စီမံေရးဆြဲထားတဲ့ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကုိ သူတုိ႔ ဘယ္လုိလုပ္ၿပီးေတာ့ ျပင္ဆင္ႏုိင္မွာလဲ။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ အဲဒီလမ္းေၾကာင္းက သြားမယ္ဆုိရင္ ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံျဖစ္ဖုိ႔ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးကို ေဖာ္ေဆာင္ဖုိ႔အတြက္ ႀကဳိးပမ္းမႈေတြ ျဖစ္ႏိုင္လိမ့္မယ္လုိ႔ မထင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီလုိ၀င္လုိက္ျခင္းအားျဖင့္ ရႏုိင္မယ့္အက်ဳိးအျမတ္က မေရရာေပမယ့္ တဘက္မွာေတာ့ ေပးလုိက္ရမယ့္ အရင္းႏွီးေတြ ဆုံး႐ႈံးမႈေတြက အတုိင္းအဆမရွိ ေပၚလာႏုိင္တယ္။
ပထမဆုံး႐ႈံးမႈကေတာ့ ျပည္သူလူထုႀကီးရဲ႕ စစ္မွန္တဲ့ ဆႏၵလည္းျဖစ္၊ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႕ ေအာင္သီးေအာင္ႏွံလည္းျဖစ္၊ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြရဲ႕ တုိက္ပြဲေအာင္လံတံခြန္လည္းျဖစ္တဲ့ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို စြန္႔လႊတ္ဆုံး႐ႈံးခံရမယ့္အေရးပါ။
ဒုတိယဆုံး႐ႈံးမႈကေတာ့ နအဖအုပ္စုက တုိင္းျပည္ကုိ ထာ၀ရ စိုးမုိးျခယ္လွယ္ႏုိင္ဖုိ႔ တဖက္သတ္ေရးဆြဲထားတဲ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကုိ ႏႈတ္အားျဖင့္၊ သေဘာတရားေရးအားျဖင့္ မည္သုိ႔ေသာ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္မႈေတြ ျပဳလုပ္သည္ျဖစ္ေစ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ၀င္လုိက္ျခင္းအားျဖင့္ အဆုိပါ ဖြဲ႔စည္းပုံဥပေဒကုိ ကာယကံေျမာက္ လက္ခံအတည္ျပဳေပးလုိက္သလုိ ျဖစ္သြားမယ့္အေရးပါ။
တတိယအခ်က္ကေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အန္အယ္လ္ဒီပါတီအပါအ၀င္ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပဳိင္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ ဘယ္သူပဲ ႏုိင္ႏုိင္ရႈံးရႈံး ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး ေပၚေပါက္လာမယ့္ အစိုးရရဲ႕ တရား၀င္ျဖစ္မႈဟာ ပုိမုိခိုင္မာသြားမွာျဖစ္ၿပီး ျပည္သူလူထုနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာအသုိင္းအ၀ုိင္းၾကား အဲဒီ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒအရ ပုံေျပာင္းထားတဲ့ စစ္အစုိးရအေပၚ ထားရွိရမယ့္ သေဘာထားနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ အျမင္႐ႈပ္ေထြးမႈေတြ၊ ၀ိ၀ါဒကြဲျပားမႈေတြ ေပၚေပါက္ႏုိင္ၿပီး အဲဒီကတဆင့္ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြရဲ႕ ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ ခရီးလမ္းေၾကာင္းမွာ ခ်ည့္နဲ႔အားနည္းမႈေတ၊ြ ထိခုိက္ဆုံး႐ႈံးမႈေတြ ေပၚေပါက္လာႏုိင္မယ့္ အေရးပါ။
ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီလမ္းထက္စာရင္ ေစာေစာကေျပာသလုိ နအဖရဲ႕ ၂၀၁၀ ထုိးစစ္ကို ႀကံ့ႀကံ့ခံရင္းနဲ႔ မိမိရဲ႕ခံစစ္ေၾကာင္းကို လုံေအာင္ထိန္းၿပီးေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲမတုိင္မီမွာလည္း ေရြးေကာက္ပြဲကို ဆန္႔က်င္မယ္၊ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့အခါမွာလည္း က်ေနာ္တုိ႔ စည္းစည္းလုံးလုံး ညီညီၫြတ္ၫြတ္နဲ႔ ဆက္ၿပီးေတာ့ရပ္မယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ေရွ႕ကိုဆက္ၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံေရးႀကဳိးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈ လုပ္ႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ဟုိဘက္ကာလမွာလည္း က်ေနာ္တုိ႔ျပည္တြင္းမွာ အန္အယ္လ္ဒီနဲ႔တကြ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြကို အေပးအယူ မလုပ္တဲ့အတြက္၊ မညိႇႏႈိင္းတဲ့အတြက္၊ မေဆြးေႏြးတဲ့အတြက္၊ အမ်ဳိးသားညီၫြတ္မႈမရွိတဲ့အတြက္ တုိင္းျပည္ဟာ ႏုိင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈ မရႏုိင္ပါဘူး။ ထုိ႔အတူ ကုလသမဂၢနဲ႔ ကမာၻ႔ႏုိင္ငံေတြက အားလုံးပါ၀င္ႏုိင္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္တခု ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ တုိက္တြန္းေနတဲ့ၾကားက နအဖအေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ တဖက္သတ္ က်င္းပေဆာင္ရြက္သြားမယ္ဆုိရင္ ေရြးေကာက္ပြဲကုိေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးေနာက္ ျဖစ္ေပၚလာမယ့္ အစုိးရကိုေသာ္လည္းေကာင္း ႏုိင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ုိင္းက လက္ခံမွာမဟုတ္သလုိ ျပည္သူလူထုကလည္း လက္ခံမွာမဟုတ္တဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံဆက္ဆံေရးမွာ လိပ္ခဲတည္းလည္း ရွိေနမွာပါ။
ေနာက္တခ်က္က တုိင္းရင္းသားမ်ားနဲ႔ အခုလုိ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကိစၥေတြ၊ လက္နက္႐ုပ္သိမ္းေရးကိစၥေတြဟာ အခုအခ်ိန္မွာ မေျပလည္သလုိ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးရင္လည္း ေျပလည္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံကုိ တုိင္းရင္းသားႏုိင္ငံေရးပါတီေတြက လက္မခံသလုိ တုိင္းရင္းသားၿငိမ္းအဖြဲ႔ေတြ၊ လက္နက္ကုိင္ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြကလည္း လက္မခံတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိလည္းပဲ အျပည့္အ၀ ေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီလုိ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရွိ၊ ျပည္တြင္းမွာ ႏုိင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈမရွိ၊ ႏုိင္ငံတကာဆက္ဆံေရးမွာလည္း လိပ္ခဲတည္းလည္းျဖစ္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံဟာ ႀကီးပြားဖြ႔ံၿဖိဳးတုုိးတက္ဖုိ႔ အလြန္မွ ခက္ခဲပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီေတာ့ ဖြံ႔ၿဖဳိးတဲ့ ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံထူေထာင္ဖုိ႔ဆုိတာကလည္းပဲ မလြယ္ကူတဲ့အတြက္ ျပည္သူေတြရဲ႕ဘ၀၊ ျပည္သူေတြရဲ႕စား၀တ္ေနေရး၊ ျပည္သူေတြရဲ႕တုိးတက္မႈ မျဖစ္ႏုိင္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျပည္သူေတြကလည္း အၿမဲတမ္းဆန္႔က်င္ေနမွာျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီလုိကာလမွာ က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ၊ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းေတြဟာ ခံစစ္ေၾကာင္းကေန ႏုိင္ငံေရးထုိးစစ္ကို ျပန္လည္ဆင္ႏႊဲၿပီး ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံ ေပၚေပါက္ေရးအတြက္ ဆက္လက္ႀကဳိးပမ္းႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အန္အယ္လ္ဒီအပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရးပါတီအားလုံး မိမိတုိ႔ရဲ႕ရပ္တည္ခ်က္ မူေတြဟာ ျပင္လြယ္၊ ေျပာင္းလြယ္ Flexible ျဖစ္တယ္ဆုိေပမယ့္ မလုိအပ္ဘဲနဲ႔ အေၾကာင္းမဲ့ မစြန္႔လႊတ္ၾကဖုိ႔နဲ႔ အေျခခံမူေပၚမွာ ခုိင္ခုိင္မာမာ ျပတ္ျပတ္သားသား ရပ္တည္ၾကဖုိ႔လုိေၾကာင္း တုိက္တြန္းေရးသားလုိက္ရပါတယ္။
http://www.khitpyaing.org/articles/Nov09/261109.php
ေအာင္ဇံ
၂၆ ႏို၀င္ဘာ ၂၀၀၉
အန္အယ္လ္ဒီဟာ မၾကာေသးခင္ကာလမွာ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္အျဖစ္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးသေဘာထား၊ ႏုိင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္ကို ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ အဓိက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးဖုိ႔၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ တဖက္သတ္ ျပ႒ာန္းလုိက္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒကုိ ျပန္လည္သုံးသပ္ ျပင္ဆင္ဖုိ႔၊ ေနာက္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ တရားမွ်တၿပီး လြတ္လပ္တဲ့ ႏုိင္ငံတကာ ၾကပ္မတ္မႈေတြေအာက္မွာက်င္းပဖုိ႔ ဆုိတဲ့အခ်က္ေတြ ေတာင္းဆုိၿပီးေတာ့ ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ စီအာပီပီအဖြဲ႔၀င္ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ ရွမ္းတုိင္းရင္းသားမ်ား ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ ရခုိင္ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ မြန္အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔၊ ဇုိမီးအမ်ဳိးသားကြန္ဂရက္ စတဲ့ ပါတီေတြကလည္း သူတုိ႔သေဘာထားေတြကုိ အသီးသီး ထုတ္ျပန္ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသေဘာထား ေတြကလည္း ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒကို ျပန္လည္သုံးသပ္ျပင္ဆင္ေရးဆြဲေပးဖုိ႔၊ အထူးသျဖင့္ ဒီမုိကေရစီေရးနဲ႔ တုိင္းရင္းသားေတြ ရသင့္ရထုိက္တဲ့ အေျခခံအခြင့္အေရး ေတြကို ထည့့္သြင္းျပ႒ာန္းေပးမယ့္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒအျဖစ္ ျပင္ဆင္ေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိထားတာျဖစ္ၿပီး အကယ္၍ ျပင္ဆင္မေပးဘူးဆုိရင္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို မ၀င္ဘူးလုိ႔ သေဘာထားထုတ္ျပန္ၿပီးသားျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဒီေန႔ စီအာပီပီရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္လုိ႔ပဲေျပာေျပာ၊ အန္အယ္လ္ဒီနဲ႔ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္လုိ႔ပဲဆုိဆုိ ဒီေန႔ ႏိုင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္ကုိ အႏွစ္ခ်ဳပ္လုိက္မယ္ဆုိရင္ အဓိကအခ်က္ကေတာ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ နအဖက တဖက္သတ္ ေရးဆြဲျပ႒ာန္းလုိက္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒ ျပန္လည္သုံးသပ္ ျပင္ဆင္ေရးဟာ အဓိကက်တဲ့ မူလည္းျဖစ္သလုိ ေလာေလာဆယ္မွာေရာ၊ ကာလအတုိင္းအတာတခုအထိေရာ ဆုပ္ကုိင္ရပ္တည္ထားရမယ့္ မူလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ အခု ဒီမူေတြြရွိေန႐ုံနဲ႔ ၿပီးၿပီလားဆုိေတာ့ မၿပီးေသးပါဘူး။ ဒီမူေတြအေပၚ ရပ္တည္ၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံေရးအရ ေရွ႕ကို က်ေနာ္တုိ႔ ဘယ္လုိအေျခခံသြားမလဲ၊ ဒီမူေတြကို အေကာင္အထည္ေပၚေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲဆုိတာေတြဟာ အေရးႀကီးသလုိ ဒီမူေတြကို အခုိင္အမာ ရပ္တည္ဆုပ္ကုိင္ဖို႔၊ အလြယ္တကူမစြန္႔လႊတ္မိဖုိ႔လည္း အေရးႀကီးပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ မူကို အလြယ္တကူ မစြန္႔လႊတ္ေရးဆုိတာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္တုိ႔အေနနဲ႔ ေနရာတကာမွာ တရားေသ မျဖစ္သင့္၊ ေျပာင္းလြယ္၊ ျပင္လြယ္ရွိရမယ္၊ Flexible ျဖစ္ရမယ္။ သုိ႔ေသာ္ မူမဲ့ အေျခခံမဲ့ ေျပာင္းတာမ်ဳိး၊ မလုိအပ္ဘဲနဲ႔ မူကုိ စြန္႔တာမ်ဳိးေတြကိုေတာ့ ေရွာင္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ အကယ္၍ နအဖ အာဏာပုိင္မ်ားနဲ႔ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးလုိ႔ အမ်ဳိးသားေရးလုပ္ငန္းစဥ္တရပ္ကုိ ရၿပီ၊ ဒီလုပ္ငန္းစဥ္ဟာ တုိင္းျပည္နဲ႔ ျပည္သူအတြက္ အနာဂတ္မွာ အက်ဳိးလည္းရွိၿပီး သင့္ျမတ္တဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္တရပ္လည္းျဖစ္တယ္ ဆုိရင္ေတာ့ မလုိအပ္ဘဲ ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ မူေတြကို စြန္႔သင့္ရင္ စြန္႔ရမွာပါ။ ဒီလုိမွမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးအေျခအေနအေျပာင္းအလဲမရွိ ထူးျခားမႈမရွိဘဲနဲ႔ မူေတြကုိ အလြယ္တကူ စြန္႔လႊတ္တာမ်ဳိးေတြေတာ့ မျဖစ္သင့္ဘူးလုိ႔ ျမင္ပါတယ္။
ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ဥပမာတခု တင္ျပပါရေစ။ န၀တ အစိုးရက အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး စတင္ကမ္းလွမ္းခဲ့စဥ္က တုိင္းရင္းသားတပ္ေပါင္းစုမွာ ခ်မွတ္ထားတဲ့့ မူတခုရွိပါတယ္။ အဲဒါက န၀တ အာဏာပုိင္မ်ားက တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးဖုိ႔ ကမ္းလွမ္းတဲ့အခါက်ရင္ တပ္ေပါင္းစုအေနနဲ႔ပဲေတြ႔မယ္၊ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားအေနနဲ႔ တပါတီခ်င္း သီးျခားမေတြ႔ဖုိ႔ ဆိုၿပီး တပ္ေပါင္းစုက မူတခုအေနနဲ႔ ခ်မွတ္ဆုံးျဖတ္ထားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ န၀တ အာဏာပုိင္မ်ားဘက္ကလည္း တပ္ေပါင္းစုအေနနဲ႔ဆုိရင္ မေတြ႔ႏုိင္ဘူး၊ တပါတီခ်င္းသာလွ်င္ သီးျခားစီေတြ႔ဖုိ႔ ေတာင္းဆုိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအေျခအေနမွာ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းတခုက တပ္ေပါင္းစုက ခ်မွတ္ထားတဲ့ မူကို ခ်ဳိးေဖာက္စြန္႔လႊတ္ၿပီးေတာ့ န၀တနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးယူခဲ့ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ က်ေနာ့္အျမင္ကုိ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ဒီလုိမျဖစ္သင့္ဘူးလုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ တပ္ေပါင္းစုတခုမွာ အားလုံးသေဘာတူၿပီးခ်ထားတဲ့ မူတခုကို တဖြဲ႔တပါတီက ခ်ဳိးေဖာက္ၿပီးေတာ့ လုပ္တာမ်ဳိးဟာ မူအားျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းအရေသာ္လည္းေကာင္း မသင့္ေလ်ာ္ဘူးလုိ႔ ျမင္ပါတယ္။ အကယ္၍ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရယူဖုိ႔ တပါတီခ်င္း မျဖစ္မေန ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးဖုိ႔ လုိအပ္တယ္ဆုိရင္ေတာင္ တပ္ေပါင္းစုအစည္းအေ၀းကုိ ျပန္လည္ေခၚယူၿပီးေတာ့ အေျခအေနနဲ႔ ကုိက္ညီတဲ့ မူ၀ါဒသစ္ကို ခ်မွတ္ၿပီး အဲဒီမူနဲ႔အညီဘဲ လုိက္နာေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္မို႔လုိ႔ စီအာပီပီမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အန္အယ္လ္ဒီမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ တုိင္းရင္းသားပါတီမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ရပ္တည္ကုိင္စြဲထားတဲ့ မူေတြ၊ သေဘာထားေတြရွိတယ္။ ဒီမူေတြကုိလည္း ျပင္လြယ္၊ ေျပာင္းလြယ္၊ ျဖစ္ဖုိ႔လုိေပမယ့္ အေၾကာင္းမဲ့၊ အက်ဳိးမဲ့ မလုိအပ္ဘဲ မူကုိ စြန္႔႔သြားတာမ်ဳိးေတြ မျဖစ္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ ဒါကို ဘာေၾကာင့္ေျပာရသလဲဆုိ ဒီကေန႔ကာလဟာ အလြန္အေရးႀကီးတဲ့ ကာလတခုေရာက္ေနပါၿပီ။ အခုအခ်ိန္မွာ အထူးသျဖင့္ ႏုိင္ငံေရးအရ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ဦးေဆာင္ပါတီလုိ႔ပဲေျပာေျပာ ျမန္မာျပည္ႏုိင္ငံေရးရဲ႕ Mainstream အဓိကပင္မေရစီးျဖစ္တဲ့ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ဟာ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ အန္အယ္လ္ဒီပါတီရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္၊ ႏုိင္ငံေရးအလွည့္အေျပာင္း၊ ႏိုင္ငံေရးအေကြ႔အလွည့္ေတြဟာ ျမန္မာျပည္ေရွ႕ႏုိင္ငံေရးအတြက္ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီပါတီဟာ တတုိင္းျပည္လုံးကုိ လႊမ္းၿခံဳထားတဲ့ ပါတီတခုျဖစ္သလုိ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ျပည္သူေတြရဲ႕ တခဲနက္ ေထာက္ခံမႈရထားတဲ့ ပါတီလည္းျဖစ္လုိ႔ပါပဲ။
အခုဆုိရင္ ကုိးကန္႔ပါတီရဲ႕အေျခအေန၊ ၀ ပါတီရဲ႕အေနအထား၊ ေနာက္ ကခ်င္ပါတီရဲ႕အေျခအေနေတြကို ၾကားသိေနရပါတယ္။ ဒီပါတီေတြရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအလွည့္အေျပာင္း၊ ရပ္တည္ခ်က္ေတြဟာ ျမန္မာျပည္ႏုိင္ငံေရးမွာ အတုိင္းအတာတခုအထိ အေရးပါတာ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအဖြဲ႔ေတြဟာ ျမန္မာျပည္တခုလုံးရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအတုိင္းအတာနဲ႔ ႏႈိင္းစာမယ္ဆုိရင္ အစိတ္အပုိင္းတခုသာျဖစ္တာေၾကာင့္ သူတုိ႔ရဲ႕အလွည့္အေျပာင္းဟာ ျမန္မာျပည္ႏုိင္ငံေရးမွာ အတုိင္းအတာတခုအထိသာ သက္ေရာက္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအလွည့္အေျပာင္း အေကြ႔အလွည့္ကေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ ႏုိင္ငံေရးဘ၀တခုလုံးကုိ သက္ေရာက္ႏုိင္တဲ့ အေနအထားေတြရွိပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးအလွည့္အေျပာင္းအတြက္ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္၊ ႏုိင္ငံေရးသေဘာထားနဲ႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြဟာ ႏုိင္ငံ့ေရွ႕ေရးအတြက္ အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒီေန႔ကာလမွာ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္အတုိင္း အန္အယ္လ္ဒီက ျပတ္ျပတ္သားသား မွန္မွန္ကန္ကန္ ရပ္တည္ေနပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ အန္အယ္လ္ဒီက ေရြးေကာက္ပြဲ ၀င္မယ္ မ၀င္ဘူးဆုိတာ ယတိျပတ္မေျပာေသးေပမယ့္ ေရွ႕မၾကာေတာ့မယ့္ ကာလ၊ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒနဲ႔ ပါတီမွတ္ပုံတင္ဥပေဒေတြ ထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္က်ရင္ ျပည္သူေတြနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာရေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။
အဲလုိေျပာတဲ့ေနရာမွာ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ေျပာဆုိထုတ္ျပန္ ရပ္တည္ခ်က္ဟာ ျပတ္သားဖုိ႔လုိသလုိ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေျပာဆုိရပ္တည္ဖုိ႔လည္း အလြန္အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ျမန္မာျပည္ႏုိင္ငံေရးရဲ႕ Mainstream ပင္မေရစီးလည္းျဖစ္တယ္၊ ဒီမုိကေရစီတပ္ဦးလည္းျဖစ္တယ္။ ျပည္သူေတြရဲ႕ ေထာက္ခံမႈကိုရထားတဲ့ ပါတီလည္းျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ေရွ႕ဆက္မယ့္ ႏုိင္ငံေရးသေဘာထားရပ္တည္ခ်က္ဟာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အနာဂတ္ဆုိရင္လည္း မမွားပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးသေဘာထားရပ္တည္ခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔႔ မူရွိေန႐ုံနဲ႔မၿပီးဘဲ အဲဒီမူကို အေျခခံၿပီး ခုိင္မာျပတ္သားတဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္တရပ္ကိုခ်မွတ္၊ အဲဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္အတုိင္း မယိမ္းမယုိင္ ရပ္တည္သြားဖုိ႔ လိုပါတယ္။
ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားရဲ႕ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ခရီးတေလွ်ာက္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ မစြန္႔ခ်င္ဘဲနဲ႔ မူကုိ စြန္႔ခဲ့ရတာေတြ ရွိပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲကေန စၿပီးေတာ့ ေျပာပါရေစ။ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အန္အယ္လ္ဒီဟာ အျပတ္အသတ္ အႏုိင္ရရွိခဲ့ပါတယ္။ ထုိ႔အတူပဲ တုိင္းရင္းသားပါတီတခ်ဳိ႕ဟာလည္း သက္ဆုိင္ရာ ျပည္နယ္အသီးသီးမွာ ထုိက္သင့္သေလာက္ အႏုိင္ရခဲ့ၾကပါတယ္။
ဒါက ဘာကိုျပသလဲဆုိရင္ ျပည္သူေတြဟာ (၂၆) ႏွစ္လုံးလုံး တပါတီအာဏာရွင္စနစ္ေအာက္မွာ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ဒီမုိကေရစီအခြင့္အေရးေတြ ဆုံး႐ႈံးၿပီးေတာ့ လြတ္လပ္မႈမရွိ၊ ေျပာခြင့္ဆုိခြင့္မရ၊ ဖိႏွိပ္မႈေတြကို ႀကိမ္မီးအုံးလုိ ခံခဲ့ရတယ္။ အဲဒီလုိ ခံခဲ့ရ႐ုံသာမကဘဲ တုိင္းျပည္မြဲျပာက်ၿပီးေတာ့ ျပည္သူေတြဟာလည္း အတိဒုကၡေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိး ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီလုိနဲ႔ ၈၈ မွာ ဒီတပါတီအာဏာရွင္စနစ္ကို တြန္းလွန္ၿပီးတဲ့အခါမွာ အန္အယ္လ္ဒီပါတီရယ္လုိ႔ ေပၚေပါက္လာခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ျပည္သူေတြလုိလားတဲ့ ဒီမုိကေရစီနဲ႔ လူအခြင့္အေရးေတြကို ေဖာ္ေဆာင္ေပးႏုိင္လိမ့္မယ္၊ စစ္အာဏာစနစ္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ၾကဥ္းေပးႏုိင္လိမ့္မယ္ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ျပည္သူေတြက အန္အယ္လ္ဒီကို ေထာက္ခံမဲေပးခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ထုိ႔အတူ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြကို ျပည္နယ္ေတြမွာ မဲေပးခဲ့တာကလည္းပဲ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး အႏွစ္ငါးဆယ္ေလာက္သက္တမ္းမွာ တုိင္းရင္းသားေတြဟာ သူတုိ႔ဆုံး႐ႈံးခဲ့ရတဲ့ ေမြးရာပါ အခြင့္အေရးေတြ၊ တုိင္းရင္းသားအခြင့္အေရးေတြကို ဒီတုိင္းရင္းသားပါတီေတြနဲ႔ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြက ေဖာ္ေဆာင္ေပးႏုိင္လိမ့္မယ္ဆုိတဲ့ ယုံၾကည္ခ်က္နဲ႔ အဲဒီတုိင္းရင္းသားပါတီေတြကို မဲေပးခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေတာ့ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲအႏုိင္ရခဲ့တဲ့ အဲဒီပါတီေတြကို ျပည္သူေတြက ေထာက္ခံဆႏၵမဲေတြ ေပးခဲ့တာကို ေကာက္ခ်က္ခ်လုိက္မယ္ဆုိရင္ အာဏာရွင္စနစ္ကုိ ဖယ္ရွားႏုိင္ဖုိ႔နဲ႔ ဒီမုိကေရစီ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ ထြန္းကားတဲ့ ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္တဲ့ႏုိင္ငံကို ထူေထာင္ေပးဖုိ႔ ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ မဲေပးခဲ့ၾကတာပါ။ ထုိ႔အတူ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြကိုလည္း တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ေမြးရာပါအခြင့္အေရးေတြကို ေဖာ္ေဆာင္ေပးႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး မဲေပးခဲ့ၾကတာပါ။ အကယ္၍ အန္အယ္လ္ဒီကသာ အႏုိင္ရပါတီအေနနဲ႔ ျဖစ္႐ုိးျဖစ္စဥ္အတုိင္း လႊတ္ေတာ္ေခၚၿပီးေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာေတြကို ရယူခဲ့မယ္ဆုိရင္ အခုလုိ အႏွစ္ (၂၀) ကာလမွာ ေရြးေကာက္ပြဲ ေလးႀကိမ္ငါးႀကိမ္ေလာက္လုပ္ၿပီးေတာ့ ေရြးေကာက္ခံ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြေရာ ျပည္သူေတြပါ ဒီမုိကေရစီ အေလ့အက်င့္နဲ႔ အေတြ႔အႀကဳံေတြ ရင့္က်က္လာၿပီးေတာ့ တုိင္းျပည္ဟာလည္း ဘယ္နည္းနဲ႔မဆုိ ခ်မ္းသာႂကြယ္၀တဲ့ ႏုိင္ငံတႏုိင္ငံမဟုတ္ေတာင္ အေတာ္အတန္ ဖြံ႔ၿဖဳိးတုိးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံတႏုိင္ငံျဖစ္လာမယ္လုိ႔ က်ေနာ္ယံုၾကည္ပါတယ္။
ထုိ႔အတူပဲ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ အန္အယ္လ္ဒီေခါင္းေဆာင္ေတြ ႏွီးေႏွာၿပီးေတာ့ ဖြဲ႔စည္းပုံအသစ္ကိုေရးဆြဲၿပီး စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုတရပ္ကို ေဖာ္ေဆာင္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ အခု ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံထက္ အမ်ားႀကီးသာတဲ့၊ ၿပီးေတာ့ တုိင္းရင္းသားျပည္သူတရပ္လုံးရဲ႕ ရပုိင္ခြင့္ေတြကို အျပည့္အ၀ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးႏုိင္မယ့္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုစနစ္တရပ္ကို ေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္လိမ့္မယ္ဆုိတာ က်ေနာ္ လုံး၀ယုံၾကည္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ အခု ကံအၾကာင္းမလွလုိ႔ပဲ ဆုိရမလား၊ အန္အယ္လ္ဒီ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အျပတ္အသတ္ အႏုိင္ရလုိက္တာနဲ႔ စစ္အစိုးရဟာ အန္အယ္လ္ဒီကုိ အာဏာလႊဲေျပာင္းေပးဖုိ႔ တြန္႔ဆုတ္သြားခဲ့ၿပီး ေနာက္ပုိင္းမွာ အာဏာလႊဲေျပာင္းေရးနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူေရးကို မျပဳလုပ္ႏုိင္ေအာင္ နည္းမ်ဳိးစုံနဲ႔ ႀကံဖန္ေဆာင္ရြက္ခဲ့တာေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အကယ္၍ တစညသာ အႏုိင္ရခဲ့မယ္ဆုိရင္ေတာ့ အာဏာလႊဲေျပာင္းေကာင္း လႊဲေျပာင္းပါလိမ့္မယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ တပ္မေတာ္ထိပ္ပိုိင္းေခါင္းေဆာင္အခ်ဳိ႕ဟာ ယခင့္ယခင္ကတည္းက တုိင္းျပည္ရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးမွာ ပါ၀င္ပတ္သက္ၿပီး တုိင္းျပည္ကို စိုးမုိးအုပ္ခ်ဳပ္ ျခယ္လွယ္လုိတဲ့ဆႏၵ ရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီဆႏၵေၾကာင့္ပဲ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ မလြဲမေရွာင္သာ လုပ္ေပးခဲ့ရသည့္တုိင္ တစညပါတီ အႏုိင္ရေအာင္ ျပဳလုပ္ၿပီး တစညပါတီကတဆင့္ တုိင္းျပည္ကုိ ဆက္လက္စုိးမုိးအုပ္ခ်ဳပ္ဖုိ႔ ရည္ရြယ္ခဲ့ပါတယ္။
တစညပါတီဟာ တခ်ိန္တုန္းက လမ္းစဥ္ပါတီက ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ပါတီျဖစ္ပါတယ္။ လမ္းစဥ္ပါတီမွာ ရွိေနၾကတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြဆုိတာကလည္း တပ္က ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အကယ္၍ လမ္းစဥ္ပါတီတျဖစ္လဲ တစညပါတီသာ အာဏာရမယ္ဆုိရင္ အဲဒီတပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးဆႏၵကို သြယ္၀ုိက္တဲ့နည္းနဲ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္မွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ တစညအႏုိင္ရရင္ေတာ့ စစ္အစုိးရဟာ အာဏာလႊဲေျပာင္းေကာင္း လႊဲေျပာင္းမွာျဖစ္ေပမယ့္ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ တစညပါတီ မ႐ႈမလွ အေရးနိမ့္ၿပီး အန္အယ္လ္ဒီက အျပတ္အသတ္ အႏုိင္ရလုိက္တဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီးေတာ့ စစ္အစိုးရဟာ အာဏာလႊဲေျပာင္းေပးမယ္ဆုိတဲ့ဆႏၵ လုံး၀မရွိေတာ့ဘူးဆုိတာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။
ဒါေတြကို အထင္သက္သက္နဲ႔ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အေထာက္အထား အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ ေျပာတာပါ။ ၁/၉၀ ေၾကညာခ်က္ကုိ ထုတ္ျပန္လုိက္တာနဲ႔ ဒါဟာ သိသာပါတယ္။ အဲဒီေၾကညာခ်က္မွာ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲေၾကာင့္ အာဏာသုံးရပ္ကို အလုိအေလ်ာက္ မရႏုိင္ဘူးလုိ႔ ျငင္းပယ္ထားပါတယ္။ ဥပေဒျပဳအာဏာ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာ၊ တရားစီရင္ေရးအာဏာဆုိတဲ့ အာဏာသုံးရပ္ကုိ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲေၾကာင့္ အလုိအေလ်ာက္ မရႏုိင္ဘူးလုိ႔ ျငင္းပယ္လုိက္တာပါပဲ။ အဲလုိျငင္းပယ္လုိက္တာဟာ တနည္းနည္းနဲ႔ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏုိင္ရတဲ့ အန္အယ္လ္ဒီကုိ အာဏာလႊဲေျပာင္းမေပးႏုိင္ဘူးလုိ႔ ျငင္းလုိက္တာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။ အဲဒီတုန္းက ၁/ ၉၀ ကုိ အန္အယ္လ္ဒီ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြက သေဘာတူလက္ခံခဲ့ၾကသလား ဆုိေတာ့ လက္မခံၾကပါဘူး။ လက္မခံေပမယ့္လည္း ၁/၉၀ ကုိ အမိန္႔အာဏာကဲ့သုိ႔ ထုတ္ျပန္ခဲ့တာေၾကာင့္ အန္အယ္လ္ဒီ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြဟာ မႀကဳိက္ေပမယ့္ သေဘာတူလက္မွတ္ထုိးခဲ့ရပါတယ္။ အဲလုိ သေဘာတူလက္မွတ္ထုိးခဲ့တာဟာ အဲဒီႏုိင္ငံေရးပါတီေတြအေနနဲ႔ အာဏာလႊဲေျပာင္းေရးကုိ စြန္႔လႊတ္ခဲ့တဲ့သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ၁/၉၀ ကို ျပန္သုံးသပ္လုိက္တဲ့အခါမွာ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြအေနနဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ရွိပါတယ္။ တခ်က္က ဘာလဲဆုိလုိ႔ရွိရင္ အဲဒီ ၁/၉၀ ေၾကညာခ်က္ အပုိဒ္ (၁၂) မွာ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒပုဒ္မ ၃ မွာေဖာ္ျပထားတဲ့ “လႊတ္ေတာ္ကုိ မဲဆႏၵနယ္မ်ားမွ ဤဥပေဒႏွင့္အညီ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္လုိက္ေသာ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းရမည္” ဆုိတဲ့ ျပ႒ာန္းခ်က္ကုိ ကိုးကားၿပီး န၀တအေနနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူေပးမယ္လုိ႔ အတည္ျပဳေဖာ္ျပခဲ့တဲ့အခ်က္ပါ။ ေနာက္တခ်က္က လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားသည္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲရန္ တာ၀န္ရွိတယ္ဆုိတဲ့ အခ်က္ပါပဲ။ အဲဒီအခ်က္ႏွစ္ခ်က္ကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ အာဏာလႊဲေျပာင္းမေပးသည့္တုိင္ လႊတ္ေတာ္ေခၚေပးရင္ လႊတ္ေတာ္မွာ တုိင္းျပည္ရဲ႕အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ အမ်ဳိးသားေရးလုပ္ငန္းစဥ္ေတြကို ခ်မွတ္ႏုိင္မယ္၊ ဖြဲ႔စည္းပုံအသစ္ကိုလည္း လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားနဲ႔ ေရးဆြဲႏုိင္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ၿပီးေတာ့ စိတ္သက္သာရာရခဲ့ၾကပါတယ္။ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြ၊ တုိ္င္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္းပဲ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားအေနနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းပုံကုိ ေရးဆြဲခြင့္ရွိတယ္ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႔ စိတ္သက္သာရာရခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပုိင္းမွာက်ေတာ့ လႊတ္ေတာ္ေခၚေပးဖုိ႔အစား စစ္အစုိးရဟာ အမ်ဳိးသားညီလာခံဆုိတာကိုသာ ေခၚယူက်င္းပဖုိ႔ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ဒီအမ်ဳိးသားညီလာခံဆုိတာကို ေခၚယူက်င္းပလုိက္တာဟာ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူေရးကို ျငင္းပယ္လုိက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမွာ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြက ညီလာခံတက္ေရး မတက္ေရးဆုိတာ ျဖစ္လာၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကလည္းပဲ အဲဒီညီလာခံမွာ တုိင္းျပည္ရဲ႕အမ်ဳိးသားေရးကိစၥေတြကို ေဆြးေႏြးႏုိင္လိမ့္မယ္၊ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒ ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် ပါ၀င္ေရးဆြဲႏုိင္မယ္ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ထားခဲ့ၾကပါတယ္။ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြကလည္း ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခဥပေဒထဲမွာ ျပည္နယ္ေတြရဲ႕ လုပ္ပုိင္ခြင့္နဲ႔ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕ ရပုိင္ခြင့္ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ထည့္သြင္းေဖာ္ေဆာင္ေရးအတြက္ အမ်ဳိးသားညီလာခံကို မျဖစ္မေန တက္ေရာက္ေဆြးေႏြးရမယ္ဆုိတဲ့ သေဘာထားဆႏၵေတြ ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။
အဲဒီလုိနဲ႔ အန္အယ္လ္ဒီ အပါအ၀င္ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြ အမ်ဳိးသားညီလာခံကို တက္ခဲ့ၾကတာဟာ တနည္းေျပာရမယ္ဆုိရင္ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူေရးကို စြန္႔တယ္လုိ႔ မေျပာေပမယ့္ လက္ေတြ႔မွာ စြန္႔ခဲ့ၾကတဲ့သေဘာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ညီလာခံမွာလည္း ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ မူလက ေမွ်ာ္လင့္သလုိ၊ အမ်ဳိးသားႏုိင္ငံေရးတြင္ တပ္မေတာ္သည္ ဦးေဆာင္အခန္းက႑က ပါ၀င္ရမည္ ဆုိတဲ့ ဒီမုိကေရစီနဲ႔မကိုက္ညီတဲ့အပုိဒ္ေတြကို ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္း ေျပာင္းလဲလုိ႔ မရခဲ့သလုိ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲေရး အေျခခံမူ ၁၀၄ ခ်က္ကုိလည္း အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္း ရတာမ်ဳိးလည္းမဟုတ္၊ မိမိတုိ႔ကုိယ္တုိင္ သေဘာမတူဘဲနဲ႔လည္း လက္ခံခဲ့ရပါတယ္။
ေနာက္တခါ အမ်ဳိးသားညီလာခံဆုိတာက ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒေရးဆြဲဖုိ႔ မူေတြကိုသာ ခ်မွတ္ရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ နအဖက သူကုိယ္တုိင္ေရးဆြဲထားတဲ့ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္ေတြကိုပါ ခ်ျပေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ ခ်ျပေရးဆြဲတဲ့ ေနရာမွာလည္းပဲ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြဟာ သူတုိ႔ရဲ႕တင္ျပခ်က္ေတြကို အေလးအနက္ထား ေဆြးေႏြးခြင့္မရဘဲ န၀တ/နအဖ အာဏာပုိင္ေတြ ေရးဆြဲၿပီးသား အခ်က္အလက္ေတြကိုသာ အတည္ျပဳျပ႒ာန္းခဲ့ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ - တုိင္းရင္းသားပါတီ (၁၃) ပါတီက ျပည္ေထာင္စုမူအတြက္ တင္ျပခဲ့တဲ့ အခ်က္ေတြကိုလည္းပဲ ညီလာခံမွာ ေဆြးေတာင္မေဆြးေႏြးဘဲ မွတ္တမ္းတင္႐ုံတင္ၿပီးေတာ့ ပယ္ခ်ခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာ သာဓကတခုသာျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အမ်ဳိးသားညီလာခံမွာေဆြးေႏြးဖုိ႔ အစုအဖြဲ႔ (၈) ဖြဲ႔ ဖြဲ႔ထားပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ဟာ အဲဒီအထဲမွာ အစုအဖြဲ႔အေနနဲ႔ တဖြဲ႔သာျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားသည္ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒကုိ ေရးဆြဲႏုိင္သည္လုိ႔ ၁/၉၀ မွာ ျပ႒ာန္းထားေပမယ့္ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ တကယ္တမ္း နအဖက ေရးဆြဲထားတဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒ အခ်က္အလက္ေတြကိုသာ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားက သေဘာတူလက္ခံ အတည္ျပဳေပးခဲ့ရတဲ့ အေနအထားမွာသာ ရွိခဲ့ရပါတယ္။ သေဘာမတူလုိ႔လည္း မရပါဘူး။ အစုအဖြဲ႔အားျဖင့္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္အေနနဲ႔ တဖြဲ႔၊ ႏုိင္ငံေရးပါတီက တဖြဲ႔၊ နအဖက သူတုိ႔အလုိက် ေခါင္းေခါက္ေရြးထားတဲ့ အျခားအစုအဖြဲ႔က (၆) ဖြဲ႔ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေျခာက္ဖြဲ႔ႏွစ္ဖြဲ႔၊ ေျခာက္မဲ ႏွစ္မဲနဲ႔ သူတုိ႔သာ အၿမဲတမ္း အသာစီးရေနေအာင္ စီမံထားတာလည္း ညီလာခံမွာေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သလို ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒကို လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ားက ေရးဆြဲခြင့္ရွိတယ္ဆုိတဲ့ ၁/၉၀ အပုိဒ္ပါ အခ်က္ကိုပင္လွ်င္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခြင့္မရွိတဲ့ အေျခအေနနဲ႔ ႀကဳံခဲ့ရပါတယ္။ ဒါဟာ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ ျဖတ္သန္းလာခဲ့တဲ့ခရီးမွာ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ အေျခခံမူေတြကို မစြန္႔ခ်င္ဘဲ စြန္႔ခဲ့ရတဲ့ အေတြ႔အႀကဳံေတြပါပဲ။
တကယ္ေတာ့ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိတာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ေရြးေကာက္ပြဲပါ။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိတာ အာဏာသုံးရပ္ကုိပုိင္စုိးတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ အာဏာသုံးရပ္ကို ပုိင္စိုးတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ား ေတာင္းဆုိတဲ့ အာဏာလႊဲေျပာင္းေပးဖုိ႔၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ေခၚေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိခ်က္ဟာလည္း မွန္ကန္တဲ့ ေတာင္းဆုိခ်က္၊ မွန္ကန္တဲ့ ရပ္တည္ခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေျခအေနအရပ္ရပ္ေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႔ မူလက ရပ္တည္ေတာင္းဆုိခဲ့တဲ့ အာဏာလႊဲေျပာင္းေရး၊ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူေရး ဆုိတာေတြကို စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရၿပီးတဲ့့ေနာက္ပိုင္းမွာ ေတြ႔ဆုံေဆြးေႏြးေရး၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးဆုိတဲ့ ရပ္တည္ခ်က္ သေဘာထားေတြကိုပဲ က်ေနာ္တုိ႔ ကုိင္စြဲခဲ့ရပါေတာ့တယ္။
ဒီေနရာမွာ အန္အယ္လ္ဒီက ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာစာတမ္းဟာ အန္အယ္လ္ဒီရဲ ႔ ႏုိင္ငံေရးမူ၊ ႏုိင္ငံေရးသေဘာထား ရပ္တည္ခ်က္ေတြျဖစ္သလုိ စီအာပီပီရဲ႕မူ၊ စီအာပီပီရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ ထုိ႔အတူ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားရဲ႕ သေဘာထားနဲ႔ ရပ္တည္ခ်က္ဆုိရင္လည္း မမွားပါဘူး။ အဲဒီမွာ ဒီေရႊဂုံတုိင္ ေၾကညာစာတမ္းပါ အခ်က္(၃)ခ်က္ကုိ အႏွစ္ခ်ဳပ္လုိက္မယ္ဆုိရင္ အဓိကအခ်က္ကေတာ့ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကို ျပန္လည္သုံးသပ္ ျပင္ဆင္ေရးဟာ အဓိကက်ပါတယ္။ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာစာတမ္းႏွင့္အတူ အဓိကက်တဲ့ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒကုိ ျပန္လည္သုံးသပ္ျပင္ဆင္ေရးဟာ က်ေနာ္တုိ႔ ကုိင္စြဲရမယ့္ သေဘာထားျဖစ္ပါတယ္၊ မူလည္းျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီေတာ့ ဒီမူကို က်ေနာ္တုိ႔က ဒီေန႔အခ်ိန္အခါမွာ ဆုပ္ကုိင္ရပ္တည္ၾကေပမယ့္ မၾကာခင္ကာလမွာ နအဖအစုိးရက ႏုိင္ငံေရးထုိးစစ္တရပ္ ဆင္လာဖုိ႔ရွိေနပါတယ္။ အဲဒီထုိးစစ္အတြက္လည္း သူတုိ႔ဘက္က ျပင္ဆင္မႈေတြ အခင္းအက်င္းေတြ လုပ္ေနပါတယ္။ ျပည္တြင္းေရာ ျပည္ပမွာပါ ျပဳလုပ္ေနတာျဖစ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ မၾကာေသးခင္က ကုလသမဂၢအေထြေထြညီလာခံမွာ နအဖရဲ႕ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကုိယ္တုိင္က ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ေထာက္ခံဖုိ႔ တုိက္တြန္းေျပာၾကားခဲ့တာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒါဟာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ မၾကာေတာ့မယ့္ ကာလမွာ နအဖဟာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို က်င္းပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲလုိက်င္းပတာဟာ ျပည္သူ႔ဆႏၵကုိ ကိုယ္စားျပဳၿပီး ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို ကုိင္စြဲရပ္တည္ၾကတဲ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြကို ႏုိင္ငံေရးအရ ေနာက္ဆုံးထုိးစစ္ဆင္လုိက္တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲလုိအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႔က ဒီေရြးေကာက္ပြဲအေပၚ ၀င္မယ္မ၀င္ဘူး ဆုိတာကို တိတိက်က် ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာဖုိ႔ လုိလာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ဒီကိစၥကို ျပတ္ျပတ္သားသား ေျပာဖုိ႔လုိပါတယ္။ အခုအခ်ိန္အထိေတာ့ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္အတုိင္း ရပ္တည္ေနဆဲပါ။ ဒါေပမယ့္ နအဖကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ရပ္တည္ထားတဲ့ ေရႊဂုံတုိင္ေၾကညာခ်က္ထဲက အေရးႀကီးဆုံးအခ်က္ျဖစ္တဲ့ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရးကုိ အခုအခ်ိန္အထိ လုိက္ေလ်ာမယ့္ အသြင္အျပင္လကၡဏာဆုိလုိ႔ တစုိးတစိမွ မျမင္ေတြ႔ရေသးပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ အခုလုိအေျခအေနမ်ဳိးမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ဘယ္လိုရပ္တည္ၾကမလဲ။
တုိင္းျပည္နဲ႔ ျပည္သူလူထုအက်ဳိးအတြက္၊ ဒီမုိကေရစီေရးေဆာင္ရြက္ဖုိ႔အတြက္ ပါတီတည္ရွိေနဖုိ႔လုိတယ္၊ ပါတီရွင္သန္ဖုိ႔လုိတယ္ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ အလံျဖဴေလးေထာင္ (ျပည္သူေတြရဲ႕ တကယ့္စစ္မွန္တဲ့ ဆႏၵနဲ႔ အက်ဳိးစီးပြားကုိ လ်စ္လ်ဴ႐ႈၿပီး) က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ေတြကို စြန္႔လႊတ္စေတးၿပီး ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ၀င္မွာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ေတြ မူေတြကို ခုိင္ခုိင္မာမာ စြဲကုိင္ၿပီးေတာ့ ေနာက္ဆုံး ခံစစ္ေၾကာင္းမွာပဲ ျပတ္ျပတ္သားသား ရပ္မလားဆုိတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ ေရြးခ်ယ္စရာ လမ္းႏွစ္သြယ္ ေပၚလာပါတယ္။
အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ္ ဆုိတဲ့ဘက္ကုိ ေရြးခ်ယ္ၿပီးေတာ့ စဥ္းစားၾကရေအာင္။ အကယ္၍ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ္ဆုိရင္ နအဖမွာ အာဏာရွိတယ္၊ ေငြရွိတယ္၊ လူရွိတယ္၊ ေနာက္ ယႏၲရားရွိတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔မွာ အာဏာမရွိ၊ ေငြမရွိ၊ လူအေနနဲ႔ကေတာ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ အေတာ္အတန္ ေထာက္ခံမႈေတာ့ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ၉၀ တုန္းကလုိ ျပည္သူအားလုံးရဲ႕ ေထာက္ခံမႈရဖုိ႔ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္လုိ႔မရႏုိင္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ လူထုရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲအေပၚ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ စိတ္ဓာတ္အေျခအေနဟာ ၉၀ ျပည့္ႏွစ္ အေျခအေနေတြနဲ႔ မ်ားစြာကြာျခားသြား ၿပီျဖစ္လုိ႔ပါ။ ေနာက္တခုက က်ေနာ္တုိ႔မွာ ယႏၲရားမရွိ။ အန္အယ္လ္ဒီဟာ ေအာက္ေျခအထိ ဖြဲ႔စည္းတယ္ဆုိေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔အဖြဲ႔အစည္းဟာ တကယ္တမ္းေျပာရရင္ ခုိင္မာက်စ္လ်စ္မႈမရွိေတာ့ပါဘူး။
အဲဒီလုိ အေျခအေနေတြမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ္ဆုိရင္ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ့္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအေနနဲ႔ ခလုတ္တံသင္းေတြ ေထာင္ေခ်ာက္ေတြ အမ်ားႀကီးျဖတ္ၾကရမယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒေတြနဲ႔ အပယ္ခံရမွာေတြရွိသလုိ ေနာက္တခ်က္က ကုိယ္စားလွယ္ေတြကုိ အမ်ဳိးမ်ဳိး အဟန္႔အတားေတြ အေႏွာင့္အယွက္ေတြ အႏၲရာယ္ေတြ မေပးဘူးလုိ႔လည္း ဘယ္လုိမွ အာမ,မခံႏုိင္ပါဘူး။ အဲဒီမွာ ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ေစာင့္ေနတဲ့ၾကားထဲက မဲလိမ္မႈေတြ၊ မဲခုိးမႈေတြ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလုိ႔လည္း က်ေနာ္တုိ႔ ဘယ္လုိမွ အာမခံခ်က္မေပးႏုိင္ဘူး။ ဒီလုိအေျခအေနမ်ဳိးေတြ မွာ က်ေနာ္တုိ႔ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ဘာသာေရးယုံၾကည္ခ်က္အျမင္နဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ဆုိး႐ုိးစကားတခုကို တင္ျပခ်င္ပါတယ္။ အခုကာလဟာ သိၾကားသာသနာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ကပ္ဆုိးေဘးဆုိးႀကီးေတြနဲ႔ ႀကံဳေတြ႔ၾကေတာ့မယ္။ အဲဒီကာလဆုိးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး “ယက္သဲ့ၾကား ငါးတင္၊ တင္တဲ့ငါး ေၾကာင္စား၊ က်န္တဲ့ငါးမွ လြတ္” ဆုိတဲ့ ဆုိ႐ုိးစကားပါ။ ထုိ႔အတူပဲ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မယ့္ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေလာင္းမ်ားအေနနဲ႔လည္း ေစာေစာက ေထာင္ေခ်ာက္ေတြ ခလုတ္တံသင္းေတြ ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏုိင္ရရင္ေတာင္ အနည္းစုေသာ အဲဒီလႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ေတြဟာ ဒီမုိကေရစီေရး၊ လူ႔အခြင့္ေရးနဲ႔၊ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးေတြအတြက္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မွာလဲ ဆုိတာကို အေလးအနက္စဥ္းစားဖုိ႔ လုိပါတယ္။
ေနာက္တခ်က္က ျပန္လည္ျပင္ဆင္ဖုိ႔ လုံး၀မျဖစ္ႏုိင္ေအာင္ အေသအခ်ာ စီမံေရးဆြဲထားတဲ့ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကုိ သူတုိ႔ ဘယ္လုိလုပ္ၿပီးေတာ့ ျပင္ဆင္ႏုိင္မွာလဲ။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ အဲဒီလမ္းေၾကာင္းက သြားမယ္ဆုိရင္ ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံျဖစ္ဖုိ႔ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕ အခြင့္အေရးကို ေဖာ္ေဆာင္ဖုိ႔အတြက္ ႀကဳိးပမ္းမႈေတြ ျဖစ္ႏိုင္လိမ့္မယ္လုိ႔ မထင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီလုိ၀င္လုိက္ျခင္းအားျဖင့္ ရႏုိင္မယ့္အက်ဳိးအျမတ္က မေရရာေပမယ့္ တဘက္မွာေတာ့ ေပးလုိက္ရမယ့္ အရင္းႏွီးေတြ ဆုံး႐ႈံးမႈေတြက အတုိင္းအဆမရွိ ေပၚလာႏုိင္တယ္။
ပထမဆုံး႐ႈံးမႈကေတာ့ ျပည္သူလူထုႀကီးရဲ႕ စစ္မွန္တဲ့ ဆႏၵလည္းျဖစ္၊ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီးရဲ႕ ေအာင္သီးေအာင္ႏွံလည္းျဖစ္၊ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြရဲ႕ တုိက္ပြဲေအာင္လံတံခြန္လည္းျဖစ္တဲ့ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို စြန္႔လႊတ္ဆုံး႐ႈံးခံရမယ့္အေရးပါ။
ဒုတိယဆုံး႐ႈံးမႈကေတာ့ နအဖအုပ္စုက တုိင္းျပည္ကုိ ထာ၀ရ စိုးမုိးျခယ္လွယ္ႏုိင္ဖုိ႔ တဖက္သတ္ေရးဆြဲထားတဲ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကုိ ႏႈတ္အားျဖင့္၊ သေဘာတရားေရးအားျဖင့္ မည္သုိ႔ေသာ ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္မႈေတြ ျပဳလုပ္သည္ျဖစ္ေစ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ ၀င္လုိက္ျခင္းအားျဖင့္ အဆုိပါ ဖြဲ႔စည္းပုံဥပေဒကုိ ကာယကံေျမာက္ လက္ခံအတည္ျပဳေပးလုိက္သလုိ ျဖစ္သြားမယ့္အေရးပါ။
တတိယအခ်က္ကေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အန္အယ္လ္ဒီပါတီအပါအ၀င္ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပဳိင္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ ဘယ္သူပဲ ႏုိင္ႏုိင္ရႈံးရႈံး ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး ေပၚေပါက္လာမယ့္ အစိုးရရဲ႕ တရား၀င္ျဖစ္မႈဟာ ပုိမုိခိုင္မာသြားမွာျဖစ္ၿပီး ျပည္သူလူထုနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာအသုိင္းအ၀ုိင္းၾကား အဲဒီ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒအရ ပုံေျပာင္းထားတဲ့ စစ္အစုိးရအေပၚ ထားရွိရမယ့္ သေဘာထားနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ အျမင္႐ႈပ္ေထြးမႈေတြ၊ ၀ိ၀ါဒကြဲျပားမႈေတြ ေပၚေပါက္ႏုိင္ၿပီး အဲဒီကတဆင့္ ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြရဲ႕ ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ ခရီးလမ္းေၾကာင္းမွာ ခ်ည့္နဲ႔အားနည္းမႈေတ၊ြ ထိခုိက္ဆုံး႐ႈံးမႈေတြ ေပၚေပါက္လာႏုိင္မယ့္ အေရးပါ။
ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ဒီလမ္းထက္စာရင္ ေစာေစာကေျပာသလုိ နအဖရဲ႕ ၂၀၁၀ ထုိးစစ္ကို ႀကံ့ႀကံ့ခံရင္းနဲ႔ မိမိရဲ႕ခံစစ္ေၾကာင္းကို လုံေအာင္ထိန္းၿပီးေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲမတုိင္မီမွာလည္း ေရြးေကာက္ပြဲကို ဆန္႔က်င္မယ္၊ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့အခါမွာလည္း က်ေနာ္တုိ႔ စည္းစည္းလုံးလုံး ညီညီၫြတ္ၫြတ္နဲ႔ ဆက္ၿပီးေတာ့ရပ္မယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ေရွ႕ကိုဆက္ၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံေရးႀကဳိးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈ လုပ္ႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ဟုိဘက္ကာလမွာလည္း က်ေနာ္တုိ႔ျပည္တြင္းမွာ အန္အယ္လ္ဒီနဲ႔တကြ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြကို အေပးအယူ မလုပ္တဲ့အတြက္၊ မညိႇႏႈိင္းတဲ့အတြက္၊ မေဆြးေႏြးတဲ့အတြက္၊ အမ်ဳိးသားညီၫြတ္မႈမရွိတဲ့အတြက္ တုိင္းျပည္ဟာ ႏုိင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈ မရႏုိင္ပါဘူး။ ထုိ႔အတူ ကုလသမဂၢနဲ႔ ကမာၻ႔ႏုိင္ငံေတြက အားလုံးပါ၀င္ႏုိင္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္တခု ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ တုိက္တြန္းေနတဲ့ၾကားက နအဖအေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲကုိ တဖက္သတ္ က်င္းပေဆာင္ရြက္သြားမယ္ဆုိရင္ ေရြးေကာက္ပြဲကုိေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးေနာက္ ျဖစ္ေပၚလာမယ့္ အစုိးရကိုေသာ္လည္းေကာင္း ႏုိင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ုိင္းက လက္ခံမွာမဟုတ္သလုိ ျပည္သူလူထုကလည္း လက္ခံမွာမဟုတ္တဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံဆက္ဆံေရးမွာ လိပ္ခဲတည္းလည္း ရွိေနမွာပါ။
ေနာက္တခ်က္က တုိင္းရင္းသားမ်ားနဲ႔ အခုလုိ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကိစၥေတြ၊ လက္နက္႐ုပ္သိမ္းေရးကိစၥေတြဟာ အခုအခ်ိန္မွာ မေျပလည္သလုိ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးရင္လည္း ေျပလည္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံကုိ တုိင္းရင္းသားႏုိင္ငံေရးပါတီေတြက လက္မခံသလုိ တုိင္းရင္းသားၿငိမ္းအဖြဲ႔ေတြ၊ လက္နက္ကုိင္ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ေနတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြကလည္း လက္မခံတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိလည္းပဲ အျပည့္အ၀ ေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီလုိ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးမရွိ၊ ျပည္တြင္းမွာ ႏုိင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈမရွိ၊ ႏုိင္ငံတကာဆက္ဆံေရးမွာလည္း လိပ္ခဲတည္းလည္းျဖစ္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံဟာ ႀကီးပြားဖြ႔ံၿဖိဳးတုုိးတက္ဖုိ႔ အလြန္မွ ခက္ခဲပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီေတာ့ ဖြံ႔ၿဖဳိးတဲ့ ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံထူေထာင္ဖုိ႔ဆုိတာကလည္းပဲ မလြယ္ကူတဲ့အတြက္ ျပည္သူေတြရဲ႕ဘ၀၊ ျပည္သူေတြရဲ႕စား၀တ္ေနေရး၊ ျပည္သူေတြရဲ႕တုိးတက္မႈ မျဖစ္ႏုိင္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျပည္သူေတြကလည္း အၿမဲတမ္းဆန္႔က်င္ေနမွာျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီလုိကာလမွာ က်ေနာ္တုိ႔ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ၊ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းေတြဟာ ခံစစ္ေၾကာင္းကေန ႏုိင္ငံေရးထုိးစစ္ကို ျပန္လည္ဆင္ႏႊဲၿပီး ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံ ေပၚေပါက္ေရးအတြက္ ဆက္လက္ႀကဳိးပမ္းႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အန္အယ္လ္ဒီအပါအ၀င္ ႏုိင္ငံေရးပါတီအားလုံး မိမိတုိ႔ရဲ႕ရပ္တည္ခ်က္ မူေတြဟာ ျပင္လြယ္၊ ေျပာင္းလြယ္ Flexible ျဖစ္တယ္ဆုိေပမယ့္ မလုိအပ္ဘဲနဲ႔ အေၾကာင္းမဲ့ မစြန္႔လႊတ္ၾကဖုိ႔နဲ႔ အေျခခံမူေပၚမွာ ခုိင္ခုိင္မာမာ ျပတ္ျပတ္သားသား ရပ္တည္ၾကဖုိ႔လုိေၾကာင္း တုိက္တြန္းေရးသားလုိက္ရပါတယ္။
http://www.khitpyaing.org/articles/Nov09/261109.php
Wednesday, 25 November 2009
ကုိမင္းကုိႏုိင္ က်န္းမာေရးမေကာင္း
မင္းႏိုင္သူ / ၂၅ ႏို၀င္ဘာ ၂၀၀၉/ေခတ္ျပိဳင္
က်ဳိင္းတုံအက်ဥ္းေထာင္တြင္ ေထာင္ဒဏ္ (၆၅) ႏွစ္က်ခံေနရေသာ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကုိမင္းကုိႏုိင္ က်န္းမာေရးမေကာင္းဟု မိသားစုမွ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိလုိက္ေၾကာင္း သိရသည္။
“သူက ေသြးတုိး၊ ႏွလုံးေရာဂါအခံလည္း ရွိတယ္။ သူ႔အစ္မေတြ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေထာင္၀င္စာ သြားေတြ႔တုန္းက က်န္းမာေရး မေကာင္းဘူးဆုိတာ သိခဲ့ရတယ္တဲ့။ က်ေနာ္တုိ႔ သူ႔မိဘအိမ္ဘက္ေရာက္တုန္း ၀င္ေမးလို႔ ေျပာျပလုိက္တာပါ”ဟု အန္အယ္လ္ဒီ ျပန္ၾကားေရးအဖြဲ႔၀င္ ေဒါက္တာ၀င္းႏုိင္က ေျပာသည္။
အန္အယ္လ္ဒီပါတီမွ ဦးခင္ေမာင္ေဆြ၊ ေဒါက္တာ၀င္းႏုိင္၊ ေဒါက္တာသန္းၿငိမ္းႏွင့္ ဦးစိန္လွဦးတုိ႔ သဃၤန္းကၽြန္းၿမဳိ႕နယ္ အန္အယ္လ္ဒီျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ဦးသိန္းၫြန္႔ အိမ္မွအျပန္ ကုိမင္းကုိႏုိင္၏ မိဘမ်ားထံ ၀င္ေရာက္ေတြ႔ဆုံစဥ္ မိသားစုက ကုိမင္းကုိႏုိင္၏ က်န္းမာေရးအေျခအေနကုိ ေျပာျပျခင္းျဖစ္သည္။
“ထားတဲ့ေနရာက ေ၀းလြန္းေတာ့ မိသားစုေတြကလည္း မၾကာမၾကာ သြားမေတြ႔ႏုိင္ျဖစ္ၾကရတယ္။ ေထာင္တြင္း က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ အေျခအေနကလည္း မေကာင္းဘူးဆုိတဲ့ သတင္းေတြလည္း ခဏခဏထြက္ေနတယ္။ ဇာဂနာလည္း သိပ္က်န္းမာေရးမေကာင္းဘူး။ နီမုိလႈိင္တုိ႔လည္း မေကာင္းဘူးဆုိေတာ့ ေထာင္တြင္းက်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ လုိအပ္ခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတယ္ဆုိတာ ထင္ရွားေနတာေပါ့ ” ဟု ေဒါက္တာ၀င္းႏုိင္က ေျပာသည္။
ကုိမင္းကုိႏုိင္သည္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လအတြင္း စစ္အစုိးရ၏ ေလာင္စာဆီေစ်းႏႈန္းျမႇင့္တင္မႈအေပၚ ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့မႈအၿပီးတြင္ အျခားေသာ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္အတူ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံခဲ့ရၿပီးေနာက္ နအဖစစ္အစုိးရက ေထာင္ဒဏ္ (၆၅) ႏွစ္အထိ အျပစ္ေပးကာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလတြင္ မိသားစုမ်ားႏွင့္ေ၀းရာ ရွမ္းျပည္နယ္ က်ဳိင္းတုံေထာင္သို႔ ပုိ႔ေဆာင္ခဲ့သည္။
ကုိမင္းကုိႏုိင္သည္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္တြင္ ဗကသဥကၠ႒အျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ခံခဲ့ရၿပီး ဒီမုိကေရစီအေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရး၊ ေက်ာင္းသားအခြင့္အေရးမ်ားအတြက္ အၾကမ္းမဖက္နည္းျဖင့္ အစဥ္တစုိက္ တုိက္ပြဲ၀င္ေနသူတဦးျဖစ္သည္။
ျမန္မာျပည္သူလူထုကုိ ကုိယ္စားျပဳကာ စစ္အစုိးရကုိ အၾကမ္းမဖက္နည္းျဖင့္ တုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ႏုိင္ငံတကာမွ ကုိမင္းကုိႏုိင္ကုိ ဆုမ်ားေပးအပ္ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့ရာ ဆု (၆) ခု ရရွိခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။
မင္းႏိုင္သူ / ၂၅ ႏို၀င္ဘာ ၂၀၀၉/ေခတ္ျပိဳင္
က်ဳိင္းတုံအက်ဥ္းေထာင္တြင္ ေထာင္ဒဏ္ (၆၅) ႏွစ္က်ခံေနရေသာ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ကုိမင္းကုိႏုိင္ က်န္းမာေရးမေကာင္းဟု မိသားစုမွ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိလုိက္ေၾကာင္း သိရသည္။
“သူက ေသြးတုိး၊ ႏွလုံးေရာဂါအခံလည္း ရွိတယ္။ သူ႔အစ္မေတြ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေထာင္၀င္စာ သြားေတြ႔တုန္းက က်န္းမာေရး မေကာင္းဘူးဆုိတာ သိခဲ့ရတယ္တဲ့။ က်ေနာ္တုိ႔ သူ႔မိဘအိမ္ဘက္ေရာက္တုန္း ၀င္ေမးလို႔ ေျပာျပလုိက္တာပါ”ဟု အန္အယ္လ္ဒီ ျပန္ၾကားေရးအဖြဲ႔၀င္ ေဒါက္တာ၀င္းႏုိင္က ေျပာသည္။
အန္အယ္လ္ဒီပါတီမွ ဦးခင္ေမာင္ေဆြ၊ ေဒါက္တာ၀င္းႏုိင္၊ ေဒါက္တာသန္းၿငိမ္းႏွင့္ ဦးစိန္လွဦးတုိ႔ သဃၤန္းကၽြန္းၿမဳိ႕နယ္ အန္အယ္လ္ဒီျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ဦးသိန္းၫြန္႔ အိမ္မွအျပန္ ကုိမင္းကုိႏုိင္၏ မိဘမ်ားထံ ၀င္ေရာက္ေတြ႔ဆုံစဥ္ မိသားစုက ကုိမင္းကုိႏုိင္၏ က်န္းမာေရးအေျခအေနကုိ ေျပာျပျခင္းျဖစ္သည္။
“ထားတဲ့ေနရာက ေ၀းလြန္းေတာ့ မိသားစုေတြကလည္း မၾကာမၾကာ သြားမေတြ႔ႏုိင္ျဖစ္ၾကရတယ္။ ေထာင္တြင္း က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ အေျခအေနကလည္း မေကာင္းဘူးဆုိတဲ့ သတင္းေတြလည္း ခဏခဏထြက္ေနတယ္။ ဇာဂနာလည္း သိပ္က်န္းမာေရးမေကာင္းဘူး။ နီမုိလႈိင္တုိ႔လည္း မေကာင္းဘူးဆုိေတာ့ ေထာင္တြင္းက်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈ လုိအပ္ခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတယ္ဆုိတာ ထင္ရွားေနတာေပါ့ ” ဟု ေဒါက္တာ၀င္းႏုိင္က ေျပာသည္။
ကုိမင္းကုိႏုိင္သည္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လအတြင္း စစ္အစုိးရ၏ ေလာင္စာဆီေစ်းႏႈန္းျမႇင့္တင္မႈအေပၚ ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့မႈအၿပီးတြင္ အျခားေသာ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္အတူ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံခဲ့ရၿပီးေနာက္ နအဖစစ္အစုိးရက ေထာင္ဒဏ္ (၆၅) ႏွစ္အထိ အျပစ္ေပးကာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလတြင္ မိသားစုမ်ားႏွင့္ေ၀းရာ ရွမ္းျပည္နယ္ က်ဳိင္းတုံေထာင္သို႔ ပုိ႔ေဆာင္ခဲ့သည္။
ကုိမင္းကုိႏုိင္သည္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္တြင္ ဗကသဥကၠ႒အျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ခံခဲ့ရၿပီး ဒီမုိကေရစီအေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရး၊ ေက်ာင္းသားအခြင့္အေရးမ်ားအတြက္ အၾကမ္းမဖက္နည္းျဖင့္ အစဥ္တစုိက္ တုိက္ပြဲ၀င္ေနသူတဦးျဖစ္သည္။
ျမန္မာျပည္သူလူထုကုိ ကုိယ္စားျပဳကာ စစ္အစုိးရကုိ အၾကမ္းမဖက္နည္းျဖင့္ တုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ႏုိင္ငံတကာမွ ကုိမင္းကုိႏုိင္ကုိ ဆုမ်ားေပးအပ္ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့ရာ ဆု (၆) ခု ရရွိခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။
နယ္ျခားေစာင့္တပ္ သုိ႔မဟုတ္ တုိင္းရင္းသားတပ္ဖြဲ႔မ်ားအတြက္ မဟာစစ္သင္းခ်ဳိင္း
Tue 24 Nov 2009, မင္းစုိင္းႏြန္ေဒါ လြတ္လပ္ေသာမြန္သတင္းေအဂ်င္စီ
-လြန္ခဲ့သည့္ ႏုိဝင္ဘာ ၈ ရက္ေန႔က စခုန္တိန္ယိမ္း NDA-K ကခ်င္ဒီမုိကေရစီသစ္တပ္မေတာ္ႏွင့္ ဦးထြန္းေက်ာ္ ကရင္နီလူမ်ဳိးေပါင္းစုံလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဖြဲ႔ (ကလလတ) တုိ႔၏ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ကူးေျပာင္းမႈ အခမ္းအနားမ်ားကုိ နအဖသတင္းစာႏွင္ TV တုိ႔တြင္ ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရသည္။ ထုိသတင္းဌာနတုိ႔က စစ္အစုိးရအေနျဖင့္ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းသုိ႔ ဝင္ေရာက္လာေသာ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႕အစည္းမ်ားအား ႏုိင္ငံေတာ္၏ တရားဝင္လက္နက္ ကုိင္ေဆာင္သည့္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ကူးေျပာင္းမႈဟု အမႊန္းတင္ေရးသားၾကေလသည္။
ယေန႔တြင္ ကခ်င္ျပည္ ဒီမုိကေရစီသစ္တပ္မေတာ္ NDA-K ႏွင့္ ကရင္နီလူမ်ဳိးေပါင္းစုံလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ ကလလတ စသည့္အဖြဲ႔အစည္းတုိ႔ လုံးဝ (လုံးဝ) မ႐ွိေတာ့ပါ။ မိမိတုိင္းရင္းသား လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေတာ္လွန္တုိက္ပြဲဝင္ ဆင္ႏႊဲလာခဲ့ၾကေသာ အဆုိပါ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္တုိ႔သည္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္အသြင္ျဖင့္ စစ္အစုိးရထံ မိမိတပ္ဖြဲ႕မ်ားကုိ ထုိးအပ္လုိက္ၿပီး မူလတပ္ဖြဲ႔အမည္နာမတုိ႔ကုိလည္း အၿပီးတုိင္ ေျမျမွဳပ္သၿဂဳိလ္ခဲ့ၾကၿပီ။
အဆုိပါ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ေျပာင္းလဲျခင္း အခမ္းအနားကုိ ကခ်င္ျပည္နယ္ အထူးေဒသ (၁) လုပီ၊ ဂန္႔ဂြင္ႏွင့္ စင္ႀကဳိင္ ေဒသတုိ႔တြင္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ရင္း ၃ ရင္း ဖြဲ႔စည္းခဲ့သည္ဟု သိရပါသည္။ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ရင္း အမွတ္ (၁ဝဝ၁) (၁ဝဝ၂) (၁ဝဝ၃)တုိ႔ ျဖစ္ၾကသည္ဟု သတင္းဌာနမ်ားတြင္ ေရးသားေဖၚျပခဲ့ၾကသည္။ တစ္ခုတည္းေသာ လုပီေဒသ၌ ကခ်င္ျပည္နယ္တုိင္းမႉး ဗုိလ္ခ်ဳပ္စုိးဝင္းက နယ္ျခားေစာင့္တပ္အရာ႐ွိမ်ားအား ဘက္တဆိပ္မ်ား တပ္ဆင္ေပးေနပုံကုိ စစ္အစုိးရသတင္းစာမ်ားတြင္ ဓါတ္ပုံႏွင့္တကြ ေဖၚျပထားသည္။ က်န္ေဒသႏွစ္ခုကုိမူ စစ္အစုိးရသတင္းမ်ားတြင္ မေတြ႔႐ွိခဲ့ပါ။
တဆက္တည္းမွာပင္ ကခ်င္ျပည္ ဒီမိုကေရစီသစ္ တပ္မေတာ္ (NDA-K) မွ အသြင္ေျပာင္း ဖဲြ႔စည္းလိုက္သည့္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖဲြ႔ဝင္ အင္အား (၁ဝဝ) ေက်ာ္ခန္႔ကုိ ႏိုဝင္ဘာ (၁၄) ရက္၌ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ျမစ္ႀကီးနားရိွ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမတြင္ အခမ္းအနားျဖင့္ ႀကိဳဆိုခဲ့ျပန္သည့္သတင္း ထပ္မံ ဖတ္႐ွဳခဲ့ရသည္။
အဆုိပါ စခုန္တိန္ယိမ္း ဦးေဆာင္ေသာ NDA-K အဖဲြ႕သည္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလတြင္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီမွ ခဲြထြက္ခဲ့ၿပီး ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲခဲ့စဥ္ အင္အား ၁၂၈၆ ဦးခန္႔ ႐ွိသည္။ယခုတြင္တပ္ဖြ႔ဲအင္အား အနည္းအက်ဥ္းမ်ွသာ႐ွိေတာ့သည္။
KNG ေခၚ ကခ်င္သတင္းဌာနအယ္ဒီတာ ဘရန္ေနာ္တင္၏ ေျပာျပခ်က္အရ NDA-K စုစုေပါင္းတပ္ရင္း ၃ ရင္းတြင္ တပ္ဖြဲ႔ဝင္အင္အား အလြန္နည္းပါး ေနပါသည္။ အထူးသျဖင့္ တပ္သားအမ်ားအျပား KIO သုိ႔ ကူးေျပာင္းဝင္ေရာက္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ဆုိပါသည္။
ထုိ႔အတူ ကယားျပည္နယ္ အထူးေဒသ (၂) ပန္တိန္းေဒသတြင္လည္း ကယားျပည္နယ္ တုိင္းမႉး ဗုိလ္မႉးခ်ဳပ္ဝင္းျမင့္ႏွင့္ စြပ္ပုိင္ေဒသတြင္ ႐ွမ္းျပည္နယ္ (အေ႐ွ႕ပုိင္း) တုိင္းမႉး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရာျပည့္တုိ႔ တက္ေရာက္ခဲ့သည္ကုိ ေလ့လာလ်ွင္ ကလလတ တပ္ဖြဲ႔မ်ားကုိ တပ္ရင္း ၂ ရင္းခြဲ၍ နယ္ျခားေစာင့္တပ္အသြင္ ကူးေျပာင္းမႈအခမ္းအနား က်င္းပခဲ့သည္ကုိလည္း ေတြ႔႐ွိခဲ့ရသည္။
သတင္းမွတ္တမ္းမ်ားအရ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ ေမလ ၉ ရက္ေန႔တြင္ တပ္ဖြဲ႔ဝင္အင္အား ၁၆၀၉ ဦးခန္႔႐ွိေသာ ကရင္နီလူမ်ဳိးေပါင္းစုံလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး (ကလလတ KPLA) ကုိ ဦးစႏၵာႏွင့္ ဦးထြန္းေက်ာ္တုိ႔ ဦးေဆာင္ကာ ယခင္နဝတ စစ္အစုိးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲခဲ့သည္။
ကလလတ အဖြဲ႕ ဥကၠဌျဖစ္္သူ ဦးစႏၵာသည္ အသက္အရြယ္အရ က်န္းမာေရးေၾကာင့္ မလုပ္ကိုင္ႏိုင္ေတာ့သျဖင့္ လက္နက္အပ္၍ သာမန္ျပည္သူတဦးအျဖစ္ ေနထုိင္သြားမည္ ျဖစ္ၿပီး ကရင္နီျပည္နယ္ (ကယားျပည္) ၀န္ၾကီးရာထူးတစ္ေနရာရာကို လိုလားေနသူတဦးျဖစ္သူ ဒု-ဥကၠဌ ဦးထြန္းေက်ာ္က စစ္အစုိးရထံ လက္နက္အပ္ျပီး လာမည့္ ၂၀၁၀ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲကို ပါတီတစ္ရပ္ဖြဲ႔စည္းၿပီး ၀င္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္မည္ဟု ကႏၲာရဝတီတုိင္း(မ္) သတင္းဌာနက ဆိုသည္။ ဦးထြန္းေက်ာ္သည္ ကယားျပည္နယ္တြင္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားစြာကုိ ပုိင္ဆုိင္ထားသူတစ္ဦးဟု သိရပါသည္။
အကယ္စင္စစ္မွာ အဆုိပါတုိင္းရင္းသားတပ္ဖြဲ႔ ေခါင္းေဆာင္တုိ႔ကုိ စစ္အစုိးရက စီးပြားေရးလုပ္ကြက္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ ေငြေၾကးပင္စင္ေထာက္ပံ့ကာ အနားေပးလုိက္ျခင္းျဖစ္ၿပီး ၄င္းတုိင္းရင္းသားတပ္ဖြဲ႔ ေခါင္းေဆာင္တို႔ ဆုိသူကလည္း ၄င္းတို႔၏ တပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားကုိ စစ္အစုိးရထံ အၿပီးတုိင္ ထုိးအပ္လုိက္ျခင္းပင္ ျဖစ္ေပသည္။
၄င္းတပ္ဖြဲ႔ဝင္တုိ႔သည္ မိခင္အဖြဲ႔အစည္း အဖ်က္သိမ္းခံသြားရၿပီးေနာက္ စစ္အစုိးရအရာ႐ွိမ်ား အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ တပ္ရင္းမ်ားတြင္ ဆက္လက္တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ရပါမည္။ ျမန္မာျပည္ ေဒသအႏွံ႔အျပားသုိ႔ သြားေရာက္ ထုိးစစ္ဆင္ၾကမည့္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္မ်ား ျဖစ္သြားၾကေလၿပီ။
ထုိနယ္ျခားေစာင့္တပ္ ဖြဲ႔စည္းျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ဤတပ္မေတာ္ႀကီးအတြင္း၌ တုိင္းရင္းသားၿငိမ္းခ်မ္းေရး အထူးတပ္ဖြဲ႔မ်ား နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔အျဖစ္ ဝင္ေရာက္လာျခင္းမွာ ပတၲမားငေမာက္ကုိ စိန္သားျဖင့္ စီျခယ္သကဲ့သုိ႔ ပနံသင့္လွေပသည္ဟု ေဆာင္းပါး႐ွင္ ကုိျမန္မာ ဆုိသူက ႏုိဝင္ဘာလ ၁၅ ရက္ေန႕ထုတ္ ျမန္မာသတင္းစာမ်ားတြင္ ခ်ီးမြမ္းခန္းဖြင့္ ေရးသားထားသည္ကုိ ေတြ႔ရျပန္သည္။
ထုိကဲ့သုိ႔လည္း ခ်ီးမြမ္းအပ္ပါေပသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ နအဖတုိ႔ အေနႏွင့္ တပ္သားသစ္မ်ားကုိ လုိက္လံစုေဆာင္းစရာ မလုိပဲ တိုက္ခုိက္ရည္စြမ္း ႐ွိၿပီးသား တုိင္းရင္းသားတပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားကုိ အစုလုိက္အၿပဳံလုိက္ အလကားရလုိက္သျဖင့္ အတုိင္းမသိ ေပ်ာ္ရႊင္ဘြယ္ဘိပါတကား။
အပစ္အခတ္ရပ္စဲမႈ ျပဳလုပ္ေနစဥ္ကာလ၌ နအဖသည္ လက္နက္ခ်ပါဆုိသည့္ ေဝါဟာရစကားလုံးကုိ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ားအေပၚ လုံးဝမသုံးစြဲခဲ့ၾကေပ။ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားယုံမၽွသာ ျဖစ္ၿပီး ယုံၾကည္မႈတည္ေဆာက္ေရးဟု ဆုိပါသည္။ ႏုိင္ငံေရးအရ ေဆြးေႏြးမႈ မျပဳႏုိင္သည္မွာ ၄င္းတုိ႔သည္ တရားဝင္အစုိးရ မဟုတ္ေၾကာင္း အေၾကာင္းျပ ေျပာဆုိခဲ့သည္ကုိ သတိျပဳေစလုိသည္။
တဖန္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲသည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္ စစ္အစုိးရထံ လုံးဝလက္နက္ခ်လုိက္ၾကသည့္အဖြဲ႔တုိ႔ကုိ ၿငိမ္းအဖြဲ႔ဟု ေလသံေပး ဆုိျပန္သည္။ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းသုိ႔ ဝင္ေရာက္လာၿပီဟုလည္း အခမ္းအနားမ်ား က်င္းပကာ ဆုိင္းဘုတ္တင္ခဲ့သည္။ ယခင္ မဆလေခတ္က မတရားအသင္း ေၾကညာခံထားရေသာ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ မြန္ျပည္သစ္ပါတီသည္လည္း ယခုတြင္ မတရားအသင္းပင္ ျဖစ္ေနေသးသေလာဟု ေတြးေတာစရာမ်ား ျဖစ္ေနဆဲပင္။
စစ္အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္သည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ကမၻာ့တတိယေျမာက္ အဂတိ အလုိက္စားဆုံး ႏုိင္ငံအျဖစ္ ႏုိင္ငံတကာ အဂတိလုိက္စားမႈ တုိက္ဖ်က္ေရးအဖြဲ႕ Transparency International မွ ႏုိဝင္ဘာလ ၁၇ ရက္ေန႔တြင္ ထုတ္ျပန္ေသာ ႏွစ္ပတ္လည္ အစီရင္ခံစာတြင္ ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ၄င္းအခ်က္အလက္မ်ားကုိ ေထာက္႐ွဳျခင္းအားျဖင့္ ႐ုပ္ဝထၲဳပုိင္းအရ တေျဖးေျဖး ပ်က္စီးလာေနေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ လူသားတုိ႔၏ စိတ္ဓါတ္ေရးရာပုိင္းတြင္လည္း မသိမသာ ယုိယြင္းလာသည္ကုိ သုံးသပ္ေတြ႔႐ွိႏုိင္သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ လူမႈစီးပြားေရးရပ္ဝန္းတြင္သာမက ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးအသုိင္းအဝုိင္းတြင္လည္း ကုိယ္က်င့္သိကၡာ နိမ့္ၾကသူမ်ား ပါဝင္လာသည္ကုိ ေတြ႔ခဲ့ျမင္ခဲ့ၾကပါမည္။ ၄င္းအျပင္ မ်ဳိးခ်စ္သူရဲေကာင္းဘြဲခံ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ ေတာ္လွန္ေရးသမား အမ်ားအျပားတုိ႔သည္လည္း မူလရည္႐ြယ္ခ်က္ႏွင့္ ခုတ္ရာတျခား ရွရာတလြဲ ျဖစ္သြားသူမ်ားလည္း ႐ွိခဲ့၏။ တုိက္အိမ္၊ ၿခံေျမ၊ ေမာ္ေတာ္ကားျမင္မိသည္ႏွင့္ မိမိတပ္ဖြဲ႔ကုိ ရန္သူထံ ထုိးအပ္ခဲ့သည့္ အျဖစ္မ်ားစြာႏွင့္ ႀကဳံေတြ႔ေနရဆဲ ျဖစ္သည္။
လတ္တေလာကာလတြင္ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ားတြင္ အင္အားႀကီးမားသည့္ UWSA ဝျပည္နယ္ေသြးစည္းညီၫြတ္ေရးတပ္ဖြဲ႔ႏွင့္ KIO ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔တုိ႔အား နယ္ျခားေစာင့္ေျပာင္းလဲရန္ ယခုႏုိဝင္ဘာလအတြင္း၌ စစ္အစုိးရ ကုိယ္စားလွယ္ ဒုဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးရဲျမင့္ ထပ္မံေျပာဆုိလာျပန္သည္။
ဤႏွစ္ဖြဲ႔အား စစ္အစုိးရအလုိအတုိင္း နယ္ျခားေစာင့္တပ္ ဖြဲ႔စည္းႏုိင္ခဲ့လ်ွင္ အျခားအဖြဲ႔မ်ားကုိ ေျပာင္းလဲရန္ မခက္ေတာ့ဟု စစ္အစုိးရတုိ႔ ယူဆထားပုံေပၚသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ၫွိႏႈိင္းမႈမ်ား မေအာင္ျမင္ေသးေပ။
ထုိ႔အတူ ႏို၀င္ဘာ ၁၄ ရက္ေန႔တြင္ နအဖ ကိုယ္စားလွယ္ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးရဲဲျမင့္၊ ရမခ ဒုတိုင္းမႉး ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္လွျမင့္၊ ဂ်ီ၀မ္း ဒုဗိုလ္မႉးႀကီးမင္းဟိန္း ႏွင့္ သွ်မ္းျပည္တပ္မေတာ္ ေျမာက္ပိုင္း SSA အပစ္ရပ္တပ္ဖြဲ႕ ဥကၠဌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြယ္ေမာ၀္၊ ဒုဥကၠဌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုင္ဖ၊ ဗိုလ္မႉးႀကီးစိုင္းတူး၊ ဗိုလ္မႉးႀကီးေဂါင္တိုင္းတို႔ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ေျပာင္းလဲေရးကိစၥ လား႐ႈိး၌ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့ေသာ္လည္း ညႇိႏႈိင္း၍ မရဟု သ်ွမ္းသံေတာ္ဆင့္ သတင္းဌာနက ေဖၚျပခဲ့သည္။
လက္ေတြ႔တြင္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ ဖြဲ႔မည္ဟု စစ္အစုိးရကုိ ကတိေပးထားခဲ့ေသာ DKBA တုိးတက္ေသာကရင္ဗုဒၶဘာသာတပ္မေတာ္၊ KPF ကရင္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး (ေဟာင္သေရာေဒသ), KNU/KNLA-LA ကရင္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီ စသည့္္ ကရင္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လက္နက္ခ်တပ္ဖြဲ႔ဝင္အတြင္းမွာလည္း ေအာက္ေျခရဲေဘာ္မ်ား လက္ခံရန္ ဝန္ေလးေနၾကသည့္အတြက္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ကိစၥအား မသိမသာ အခ်ိန္ဆြဲေနရသည္ကုိ ေတြ႔႐ွိရသည္။
KPF တပ္ရင္း ၃ တပ္ရင္းမႉး ေစာမန္းေလးဝါးသည္လည္း နယ္ျခားေစာင့္တပ္ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ အဖြဲ႔တြင္း အရာ႐ွိအခ်င္းခ်င္း ျပႆနာတက္ၾကကာ ၄င္းတုိ႔တပ္ဖြဲ႔မွ ထုတ္ပယ္ခံလုိက္ရၿပီး ျဖစ္သည္။ ထုိ႔အတူ KNU/KNLA-LA ေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ထိန္ေမာင္သည္လည္း နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔ကုိ လက္မခံဟု သတင္းဌာနအခ်ဳိ႕မွတဆင့္ ေျပာလာျပန္သည္။
အပစ္ရပ္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီသည္လည္း မြန္အမ်ဳိးသားမ်ား၏ မိမိၾကမၼာ မိမိဖန္တီးႏုိင္ခြင့္႐ွိေရးအတြက္ ႏုိင္ငံေရးအရ တစုံတရာေသာ အေျဖမရ႐ွိေသးခင္ တပ္ဖြဲ႔မ်ားကုိ အျခားသူလက္ထဲ ထုိးအပ္သည့္အလုပ္မွာ လုံးဝမျဖစ္သင့္ မျဖစ္ထုိက္သည့္ လုပ္ရပ္ဟု ႐ႈျမင္ထားျပီး နယ္ျခားေစာင့္တပ္ ေျပာင္းလဲျခင္းကုိ လက္မခံႏုိင္ဟု ဆိုသည္။
၁၉၅၈ တြင္ မြန္ျပည္သူ႔တပ္ဦး ဗမာအစုိးရထံ လက္နက္ႏွင့္ ဒီမုိကေရစီ လဲလွယ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ပုိင္း မြန္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ေထာင္နန္းစံ ခံခဲ့ၾကရသည့္ အျဖစ္ကုိ မေမ့သင့္ၾကေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း မြန္ျပည္သူတုိ႔ လုိအပ္ခ်က္အရ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ေပၚထြန္းလာခဲ့သည္။
မၾကာေသးမီကာလက ဖြဲ႔စည္းလာခဲ့ေသာ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔ကုိ ေထာက္႐ႈျခင္းအားျဖင့္ တုိင္းရင္းသားတပ္ဖြဲ႔တုိ႔၏ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔မ်ား မဟုတ္ဘဲ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႔မ်ားကုိ ဖ်က္သိမ္းပစ္ျပီး အသစ္ဖြဲ႔စည္းလုိက္သည့္ ျမန္မာနယ္ျခားေစာင့္တပ္ ျဖစ္သည္ကို ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရၿပီ ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စစ္အစုိးရတုိ႔၏ နယ္ျခားေစာင့္တပ္သည္ တုိင္းရင္းသားတပ္ဖြဲ႔မ်ားအတြက္ မဟာစစ္သင္းခ်ဳိင္းပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း သတိခ်ပ္ေစလုိပါသည္။
Tue 24 Nov 2009, မင္းစုိင္းႏြန္ေဒါ လြတ္လပ္ေသာမြန္သတင္းေအဂ်င္စီ
-လြန္ခဲ့သည့္ ႏုိဝင္ဘာ ၈ ရက္ေန႔က စခုန္တိန္ယိမ္း NDA-K ကခ်င္ဒီမုိကေရစီသစ္တပ္မေတာ္ႏွင့္ ဦးထြန္းေက်ာ္ ကရင္နီလူမ်ဳိးေပါင္းစုံလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဖြဲ႔ (ကလလတ) တုိ႔၏ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ကူးေျပာင္းမႈ အခမ္းအနားမ်ားကုိ နအဖသတင္းစာႏွင္ TV တုိ႔တြင္ ေတြ႔ျမင္ခဲ့ရသည္။ ထုိသတင္းဌာနတုိ႔က စစ္အစုိးရအေနျဖင့္ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းသုိ႔ ဝင္ေရာက္လာေသာ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႕အစည္းမ်ားအား ႏုိင္ငံေတာ္၏ တရားဝင္လက္နက္ ကုိင္ေဆာင္သည့္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ကူးေျပာင္းမႈဟု အမႊန္းတင္ေရးသားၾကေလသည္။
ယေန႔တြင္ ကခ်င္ျပည္ ဒီမုိကေရစီသစ္တပ္မေတာ္ NDA-K ႏွင့္ ကရင္နီလူမ်ဳိးေပါင္းစုံလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ ကလလတ စသည့္အဖြဲ႔အစည္းတုိ႔ လုံးဝ (လုံးဝ) မ႐ွိေတာ့ပါ။ မိမိတုိင္းရင္းသား လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေတာ္လွန္တုိက္ပြဲဝင္ ဆင္ႏႊဲလာခဲ့ၾကေသာ အဆုိပါ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္တုိ႔သည္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္အသြင္ျဖင့္ စစ္အစုိးရထံ မိမိတပ္ဖြဲ႕မ်ားကုိ ထုိးအပ္လုိက္ၿပီး မူလတပ္ဖြဲ႔အမည္နာမတုိ႔ကုိလည္း အၿပီးတုိင္ ေျမျမွဳပ္သၿဂဳိလ္ခဲ့ၾကၿပီ။
အဆုိပါ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ေျပာင္းလဲျခင္း အခမ္းအနားကုိ ကခ်င္ျပည္နယ္ အထူးေဒသ (၁) လုပီ၊ ဂန္႔ဂြင္ႏွင့္ စင္ႀကဳိင္ ေဒသတုိ႔တြင္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ရင္း ၃ ရင္း ဖြဲ႔စည္းခဲ့သည္ဟု သိရပါသည္။ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ရင္း အမွတ္ (၁ဝဝ၁) (၁ဝဝ၂) (၁ဝဝ၃)တုိ႔ ျဖစ္ၾကသည္ဟု သတင္းဌာနမ်ားတြင္ ေရးသားေဖၚျပခဲ့ၾကသည္။ တစ္ခုတည္းေသာ လုပီေဒသ၌ ကခ်င္ျပည္နယ္တုိင္းမႉး ဗုိလ္ခ်ဳပ္စုိးဝင္းက နယ္ျခားေစာင့္တပ္အရာ႐ွိမ်ားအား ဘက္တဆိပ္မ်ား တပ္ဆင္ေပးေနပုံကုိ စစ္အစုိးရသတင္းစာမ်ားတြင္ ဓါတ္ပုံႏွင့္တကြ ေဖၚျပထားသည္။ က်န္ေဒသႏွစ္ခုကုိမူ စစ္အစုိးရသတင္းမ်ားတြင္ မေတြ႔႐ွိခဲ့ပါ။
တဆက္တည္းမွာပင္ ကခ်င္ျပည္ ဒီမိုကေရစီသစ္ တပ္မေတာ္ (NDA-K) မွ အသြင္ေျပာင္း ဖဲြ႔စည္းလိုက္သည့္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖဲြ႔ဝင္ အင္အား (၁ဝဝ) ေက်ာ္ခန္႔ကုိ ႏိုဝင္ဘာ (၁၄) ရက္၌ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ျမစ္ႀကီးနားရိွ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမတြင္ အခမ္းအနားျဖင့္ ႀကိဳဆိုခဲ့ျပန္သည့္သတင္း ထပ္မံ ဖတ္႐ွဳခဲ့ရသည္။
အဆုိပါ စခုန္တိန္ယိမ္း ဦးေဆာင္ေသာ NDA-K အဖဲြ႕သည္ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလတြင္ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီမွ ခဲြထြက္ခဲ့ၿပီး ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲခဲ့စဥ္ အင္အား ၁၂၈၆ ဦးခန္႔ ႐ွိသည္။ယခုတြင္တပ္ဖြ႔ဲအင္အား အနည္းအက်ဥ္းမ်ွသာ႐ွိေတာ့သည္။
KNG ေခၚ ကခ်င္သတင္းဌာနအယ္ဒီတာ ဘရန္ေနာ္တင္၏ ေျပာျပခ်က္အရ NDA-K စုစုေပါင္းတပ္ရင္း ၃ ရင္းတြင္ တပ္ဖြဲ႔ဝင္အင္အား အလြန္နည္းပါး ေနပါသည္။ အထူးသျဖင့္ တပ္သားအမ်ားအျပား KIO သုိ႔ ကူးေျပာင္းဝင္ေရာက္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္ဟု ဆုိပါသည္။
ထုိ႔အတူ ကယားျပည္နယ္ အထူးေဒသ (၂) ပန္တိန္းေဒသတြင္လည္း ကယားျပည္နယ္ တုိင္းမႉး ဗုိလ္မႉးခ်ဳပ္ဝင္းျမင့္ႏွင့္ စြပ္ပုိင္ေဒသတြင္ ႐ွမ္းျပည္နယ္ (အေ႐ွ႕ပုိင္း) တုိင္းမႉး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရာျပည့္တုိ႔ တက္ေရာက္ခဲ့သည္ကုိ ေလ့လာလ်ွင္ ကလလတ တပ္ဖြဲ႔မ်ားကုိ တပ္ရင္း ၂ ရင္းခြဲ၍ နယ္ျခားေစာင့္တပ္အသြင္ ကူးေျပာင္းမႈအခမ္းအနား က်င္းပခဲ့သည္ကုိလည္း ေတြ႔႐ွိခဲ့ရသည္။
သတင္းမွတ္တမ္းမ်ားအရ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ ေမလ ၉ ရက္ေန႔တြင္ တပ္ဖြဲ႔ဝင္အင္အား ၁၆၀၉ ဦးခန္႔႐ွိေသာ ကရင္နီလူမ်ဳိးေပါင္းစုံလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး (ကလလတ KPLA) ကုိ ဦးစႏၵာႏွင့္ ဦးထြန္းေက်ာ္တုိ႔ ဦးေဆာင္ကာ ယခင္နဝတ စစ္အစုိးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲခဲ့သည္။
ကလလတ အဖြဲ႕ ဥကၠဌျဖစ္္သူ ဦးစႏၵာသည္ အသက္အရြယ္အရ က်န္းမာေရးေၾကာင့္ မလုပ္ကိုင္ႏိုင္ေတာ့သျဖင့္ လက္နက္အပ္၍ သာမန္ျပည္သူတဦးအျဖစ္ ေနထုိင္သြားမည္ ျဖစ္ၿပီး ကရင္နီျပည္နယ္ (ကယားျပည္) ၀န္ၾကီးရာထူးတစ္ေနရာရာကို လိုလားေနသူတဦးျဖစ္သူ ဒု-ဥကၠဌ ဦးထြန္းေက်ာ္က စစ္အစုိးရထံ လက္နက္အပ္ျပီး လာမည့္ ၂၀၁၀ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲကို ပါတီတစ္ရပ္ဖြဲ႔စည္းၿပီး ၀င္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္မည္ဟု ကႏၲာရဝတီတုိင္း(မ္) သတင္းဌာနက ဆိုသည္။ ဦးထြန္းေက်ာ္သည္ ကယားျပည္နယ္တြင္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ားစြာကုိ ပုိင္ဆုိင္ထားသူတစ္ဦးဟု သိရပါသည္။
အကယ္စင္စစ္မွာ အဆုိပါတုိင္းရင္းသားတပ္ဖြဲ႔ ေခါင္းေဆာင္တုိ႔ကုိ စစ္အစုိးရက စီးပြားေရးလုပ္ကြက္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ ေငြေၾကးပင္စင္ေထာက္ပံ့ကာ အနားေပးလုိက္ျခင္းျဖစ္ၿပီး ၄င္းတုိင္းရင္းသားတပ္ဖြဲ႔ ေခါင္းေဆာင္တို႔ ဆုိသူကလည္း ၄င္းတို႔၏ တပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားကုိ စစ္အစုိးရထံ အၿပီးတုိင္ ထုိးအပ္လုိက္ျခင္းပင္ ျဖစ္ေပသည္။
၄င္းတပ္ဖြဲ႔ဝင္တုိ႔သည္ မိခင္အဖြဲ႔အစည္း အဖ်က္သိမ္းခံသြားရၿပီးေနာက္ စစ္အစုိးရအရာ႐ွိမ်ား အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ တပ္ရင္းမ်ားတြင္ ဆက္လက္တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ရပါမည္။ ျမန္မာျပည္ ေဒသအႏွံ႔အျပားသုိ႔ သြားေရာက္ ထုိးစစ္ဆင္ၾကမည့္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္မ်ား ျဖစ္သြားၾကေလၿပီ။
ထုိနယ္ျခားေစာင့္တပ္ ဖြဲ႔စည္းျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ဤတပ္မေတာ္ႀကီးအတြင္း၌ တုိင္းရင္းသားၿငိမ္းခ်မ္းေရး အထူးတပ္ဖြဲ႔မ်ား နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔အျဖစ္ ဝင္ေရာက္လာျခင္းမွာ ပတၲမားငေမာက္ကုိ စိန္သားျဖင့္ စီျခယ္သကဲ့သုိ႔ ပနံသင့္လွေပသည္ဟု ေဆာင္းပါး႐ွင္ ကုိျမန္မာ ဆုိသူက ႏုိဝင္ဘာလ ၁၅ ရက္ေန႕ထုတ္ ျမန္မာသတင္းစာမ်ားတြင္ ခ်ီးမြမ္းခန္းဖြင့္ ေရးသားထားသည္ကုိ ေတြ႔ရျပန္သည္။
ထုိကဲ့သုိ႔လည္း ခ်ီးမြမ္းအပ္ပါေပသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ နအဖတုိ႔ အေနႏွင့္ တပ္သားသစ္မ်ားကုိ လုိက္လံစုေဆာင္းစရာ မလုိပဲ တိုက္ခုိက္ရည္စြမ္း ႐ွိၿပီးသား တုိင္းရင္းသားတပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားကုိ အစုလုိက္အၿပဳံလုိက္ အလကားရလုိက္သျဖင့္ အတုိင္းမသိ ေပ်ာ္ရႊင္ဘြယ္ဘိပါတကား။
အပစ္အခတ္ရပ္စဲမႈ ျပဳလုပ္ေနစဥ္ကာလ၌ နအဖသည္ လက္နက္ခ်ပါဆုိသည့္ ေဝါဟာရစကားလုံးကုိ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ားအေပၚ လုံးဝမသုံးစြဲခဲ့ၾကေပ။ အပစ္အခတ္ရပ္စဲထားယုံမၽွသာ ျဖစ္ၿပီး ယုံၾကည္မႈတည္ေဆာက္ေရးဟု ဆုိပါသည္။ ႏုိင္ငံေရးအရ ေဆြးေႏြးမႈ မျပဳႏုိင္သည္မွာ ၄င္းတုိ႔သည္ တရားဝင္အစုိးရ မဟုတ္ေၾကာင္း အေၾကာင္းျပ ေျပာဆုိခဲ့သည္ကုိ သတိျပဳေစလုိသည္။
တဖန္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲသည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္ စစ္အစုိးရထံ လုံးဝလက္နက္ခ်လုိက္ၾကသည့္အဖြဲ႔တုိ႔ကုိ ၿငိမ္းအဖြဲ႔ဟု ေလသံေပး ဆုိျပန္သည္။ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းသုိ႔ ဝင္ေရာက္လာၿပီဟုလည္း အခမ္းအနားမ်ား က်င္းပကာ ဆုိင္းဘုတ္တင္ခဲ့သည္။ ယခင္ မဆလေခတ္က မတရားအသင္း ေၾကညာခံထားရေသာ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ မြန္ျပည္သစ္ပါတီသည္လည္း ယခုတြင္ မတရားအသင္းပင္ ျဖစ္ေနေသးသေလာဟု ေတြးေတာစရာမ်ား ျဖစ္ေနဆဲပင္။
စစ္အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္သည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ကမၻာ့တတိယေျမာက္ အဂတိ အလုိက္စားဆုံး ႏုိင္ငံအျဖစ္ ႏုိင္ငံတကာ အဂတိလုိက္စားမႈ တုိက္ဖ်က္ေရးအဖြဲ႕ Transparency International မွ ႏုိဝင္ဘာလ ၁၇ ရက္ေန႔တြင္ ထုတ္ျပန္ေသာ ႏွစ္ပတ္လည္ အစီရင္ခံစာတြင္ ေဖာ္ျပထားပါသည္။ ၄င္းအခ်က္အလက္မ်ားကုိ ေထာက္႐ွဳျခင္းအားျဖင့္ ႐ုပ္ဝထၲဳပုိင္းအရ တေျဖးေျဖး ပ်က္စီးလာေနေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ လူသားတုိ႔၏ စိတ္ဓါတ္ေရးရာပုိင္းတြင္လည္း မသိမသာ ယုိယြင္းလာသည္ကုိ သုံးသပ္ေတြ႔႐ွိႏုိင္သည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ လူမႈစီးပြားေရးရပ္ဝန္းတြင္သာမက ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးအသုိင္းအဝုိင္းတြင္လည္း ကုိယ္က်င့္သိကၡာ နိမ့္ၾကသူမ်ား ပါဝင္လာသည္ကုိ ေတြ႔ခဲ့ျမင္ခဲ့ၾကပါမည္။ ၄င္းအျပင္ မ်ဳိးခ်စ္သူရဲေကာင္းဘြဲခံ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ ေတာ္လွန္ေရးသမား အမ်ားအျပားတုိ႔သည္လည္း မူလရည္႐ြယ္ခ်က္ႏွင့္ ခုတ္ရာတျခား ရွရာတလြဲ ျဖစ္သြားသူမ်ားလည္း ႐ွိခဲ့၏။ တုိက္အိမ္၊ ၿခံေျမ၊ ေမာ္ေတာ္ကားျမင္မိသည္ႏွင့္ မိမိတပ္ဖြဲ႔ကုိ ရန္သူထံ ထုိးအပ္ခဲ့သည့္ အျဖစ္မ်ားစြာႏွင့္ ႀကဳံေတြ႔ေနရဆဲ ျဖစ္သည္။
လတ္တေလာကာလတြင္ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ားတြင္ အင္အားႀကီးမားသည့္ UWSA ဝျပည္နယ္ေသြးစည္းညီၫြတ္ေရးတပ္ဖြဲ႔ႏွင့္ KIO ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔တုိ႔အား နယ္ျခားေစာင့္ေျပာင္းလဲရန္ ယခုႏုိဝင္ဘာလအတြင္း၌ စစ္အစုိးရ ကုိယ္စားလွယ္ ဒုဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးရဲျမင့္ ထပ္မံေျပာဆုိလာျပန္သည္။
ဤႏွစ္ဖြဲ႔အား စစ္အစုိးရအလုိအတုိင္း နယ္ျခားေစာင့္တပ္ ဖြဲ႔စည္းႏုိင္ခဲ့လ်ွင္ အျခားအဖြဲ႔မ်ားကုိ ေျပာင္းလဲရန္ မခက္ေတာ့ဟု စစ္အစုိးရတုိ႔ ယူဆထားပုံေပၚသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ၫွိႏႈိင္းမႈမ်ား မေအာင္ျမင္ေသးေပ။
ထုိ႔အတူ ႏို၀င္ဘာ ၁၄ ရက္ေန႔တြင္ နအဖ ကိုယ္စားလွယ္ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးရဲဲျမင့္၊ ရမခ ဒုတိုင္းမႉး ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္လွျမင့္၊ ဂ်ီ၀မ္း ဒုဗိုလ္မႉးႀကီးမင္းဟိန္း ႏွင့္ သွ်မ္းျပည္တပ္မေတာ္ ေျမာက္ပိုင္း SSA အပစ္ရပ္တပ္ဖြဲ႕ ဥကၠဌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လြယ္ေမာ၀္၊ ဒုဥကၠဌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုင္ဖ၊ ဗိုလ္မႉးႀကီးစိုင္းတူး၊ ဗိုလ္မႉးႀကီးေဂါင္တိုင္းတို႔ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ေျပာင္းလဲေရးကိစၥ လား႐ႈိး၌ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့ေသာ္လည္း ညႇိႏႈိင္း၍ မရဟု သ်ွမ္းသံေတာ္ဆင့္ သတင္းဌာနက ေဖၚျပခဲ့သည္။
လက္ေတြ႔တြင္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ ဖြဲ႔မည္ဟု စစ္အစုိးရကုိ ကတိေပးထားခဲ့ေသာ DKBA တုိးတက္ေသာကရင္ဗုဒၶဘာသာတပ္မေတာ္၊ KPF ကရင္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး (ေဟာင္သေရာေဒသ), KNU/KNLA-LA ကရင္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေကာင္စီ စသည့္္ ကရင္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လက္နက္ခ်တပ္ဖြဲ႔ဝင္အတြင္းမွာလည္း ေအာက္ေျခရဲေဘာ္မ်ား လက္ခံရန္ ဝန္ေလးေနၾကသည့္အတြက္ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ကိစၥအား မသိမသာ အခ်ိန္ဆြဲေနရသည္ကုိ ေတြ႔႐ွိရသည္။
KPF တပ္ရင္း ၃ တပ္ရင္းမႉး ေစာမန္းေလးဝါးသည္လည္း နယ္ျခားေစာင့္တပ္ကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ အဖြဲ႔တြင္း အရာ႐ွိအခ်င္းခ်င္း ျပႆနာတက္ၾကကာ ၄င္းတုိ႔တပ္ဖြဲ႔မွ ထုတ္ပယ္ခံလုိက္ရၿပီး ျဖစ္သည္။ ထုိ႔အတူ KNU/KNLA-LA ေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ထိန္ေမာင္သည္လည္း နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔ကုိ လက္မခံဟု သတင္းဌာနအခ်ဳိ႕မွတဆင့္ ေျပာလာျပန္သည္။
အပစ္ရပ္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီသည္လည္း မြန္အမ်ဳိးသားမ်ား၏ မိမိၾကမၼာ မိမိဖန္တီးႏုိင္ခြင့္႐ွိေရးအတြက္ ႏုိင္ငံေရးအရ တစုံတရာေသာ အေျဖမရ႐ွိေသးခင္ တပ္ဖြဲ႔မ်ားကုိ အျခားသူလက္ထဲ ထုိးအပ္သည့္အလုပ္မွာ လုံးဝမျဖစ္သင့္ မျဖစ္ထုိက္သည့္ လုပ္ရပ္ဟု ႐ႈျမင္ထားျပီး နယ္ျခားေစာင့္တပ္ ေျပာင္းလဲျခင္းကုိ လက္မခံႏုိင္ဟု ဆိုသည္။
၁၉၅၈ တြင္ မြန္ျပည္သူ႔တပ္ဦး ဗမာအစုိးရထံ လက္နက္ႏွင့္ ဒီမုိကေရစီ လဲလွယ္ခဲ့ၿပီးေနာက္ပုိင္း မြန္ေခါင္းေဆာင္မ်ား ေထာင္နန္းစံ ခံခဲ့ၾကရသည့္ အျဖစ္ကုိ မေမ့သင့္ၾကေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း မြန္ျပည္သူတုိ႔ လုိအပ္ခ်က္အရ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ေပၚထြန္းလာခဲ့သည္။
မၾကာေသးမီကာလက ဖြဲ႔စည္းလာခဲ့ေသာ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔ကုိ ေထာက္႐ႈျခင္းအားျဖင့္ တုိင္းရင္းသားတပ္ဖြဲ႔တုိ႔၏ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ဖြဲ႔မ်ား မဟုတ္ဘဲ တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႔မ်ားကုိ ဖ်က္သိမ္းပစ္ျပီး အသစ္ဖြဲ႔စည္းလုိက္သည့္ ျမန္မာနယ္ျခားေစာင့္တပ္ ျဖစ္သည္ကို ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရၿပီ ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စစ္အစုိးရတုိ႔၏ နယ္ျခားေစာင့္တပ္သည္ တုိင္းရင္းသားတပ္ဖြဲ႔မ်ားအတြက္ မဟာစစ္သင္းခ်ဳိင္းပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း သတိခ်ပ္ေစလုိပါသည္။
Subscribe to:
Posts (Atom)
