အေမကြိဳင့္ဘုရား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားေကာင္းမႈ

ရန္ကုန္သားတာေတ - ဧရာဝတီ
႐ုတ္တရက္ မ်က္စိမ်ား အလြန္က်ိန္းစပ္သြား၍ ခ်င္းမိုင္တုန္းက ေလထု ညစ္ညမ္းသျဖင့္ မခၽြတ္တမ္း တပ္ထားရသည့္ ႏွာေခါင္းစည္းကို ျဖဳတ္ကာ ေနကာမ်က္မွန္ ကမန္းကတန္း ထုတ္တပ္ လိုက္ရသည္။ ဦး႐ုကၡစိုး တေယာက္ ညဘက္ႀကီး ေနျပည္ေတာ္ ေရာက္ေနျခင္း ျဖစ္၏။ သူအရင္ဆံုး ေတြ႕လိုက္သည္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး ကေတာ္ ေဒၚကြိဳင္ကြိဳင္ (အေမကိြဳင္) ျဖစ္သည္ ... ။

အေမကြိဳင္။ ။ ေဟာ ဦး႐ုကၡစိုးပါလား။ ညဘက္ႀကီး ဘာလို႔ မိုးအံု႔မ်က္မွန္ႀကီး တပ္ထားရတာလဲဟင္။

ဦး႐ုကၡစိုး။ ။ ျမန္မာျပည္ကို ျဖတ္လာေတာ့ တလမ္းလံုး ေမွာင္မည္းေနတာ ေနျပည္ေတာ္လည္း ေရာက္ေရာ ႐ုတ္တရက္ ထိန္လင္းသြားလို႔ မ်က္စိအသား မက်တာနဲ႔ ေနကာမ်က္မွန္ တပ္လိုက္ရတာပါ။

ေျပာေျပာဆိုဆို ဦး႐ုကၡစိုးက ေနကာမ်က္မွန္ကုိ ခၽြတ္၍ ေဘးကတိုင္တြင္ လွမ္းခ်ိတ္လိုက္ရာ တိုင္မဟုတ္ဘဲ အသင့္အေနအထား ကိုင္ထားသည့္ စစ္သားတေယာက္၏ ေသနတ္ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ လန္႔ၿပီး ထခုန္ လိုက္သည္။

႐ုကၡစိုး။ ။ ကလူ .. ကလူ .. လန္႔လိုက္တာဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားတို႔ ေနျပည္ေတာ္ကလည္း စိမ္းစိမ္း စိမ္းစိမ္း ေတြခ်ည္းပါပဲလား အေမေမာ္ေတာ္ .. အဲအဲ မွားလို႔ အေမကြိဳင္ကိြဳင္ရဲ႕။

ဦး႐ုကၡစိုးကေမးစဥ္ ေဒၚကြိဳင္ကြိဳင္မွာ နတ္တပါးပါး ဝင္ပူးသြားပံုရ၏။ ေခါင္းကိုခါ လက္ကို ဆန္႔၍ မ်က္လံုးကို မွိတ္ရင္း ေျဖေလေတာ့သည္။

အေမကြိဳင္။ ။ ေဟ့ အေမတို႔ကေၾကာက္လုိ႔ေဟ့ .. အဲေလ၊ ထီးတင္ပြဲမွာ အဖ်က္သမားေတြ ေႏွာင့္ယွက္မွာ စိုးလို႔ကြဲ႕ေနာ္ .. ဘာမွတ္ေနလည္း။ အေမတို႔ မိသားစုကို ျပည္သူလူထုက အရမ္းခ်စ္တာကြဲ႕ .. ကိုယ့္ဘက္က လံုေအာင္ တေတာလံုးစိမ္းလုပ္ထားတာ ေဟ့ေနာ္။ (ထို႔ေနာက္ တခ်က္သမ္းကာ နတ္ျပန္ထြက္သြားသည္)

ပြဲေစ်းတန္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေစ်းေခၚသံ၊ လူသံမ်ား ဆူညံေနသည္။ ပူေဖာင္းသည္ထံမွ “ကြီ .. ေဂၚ” ဟူသည့္ အသံက ဆက္တိုက္ထြက္ေနသည္။ ထိုစဥ္ “ေျပာင္းဘူး (ဖူး) .. ေျပာင္းဘူး ………….. ျပဳတ္” ဆိုေသာ အသံ ထြက္လာသျဖင့္ ေဒၚကိြဳင္ကြိဳင့္ေခါင္းမွ ဆံပင္မ်ား ေထာင္သြားသည္ (မွတ္ခ်က္။ ။ ဦး႐ုကၡစိုး တဦးသာ နတ္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျမင္လိုက္ျခင္းျဖစ္၏)

အေမကြိဳင္။ ။ ေဟ့ လံုၿခံဳေရးတေယာက္ ဟိုေျပာင္းဖူးျပဳတ္သည္ကို နားရင္း သြားအုပ္စမ္း။ ေရွ႕က “ေျပာင္းဘူး” ဆိုတာပဲေအာ္ .. ေနာက္က “ျပဳတ္” ဆိုတဲ့အသံမၾကားခ်င္ဘူးလို႔ ေျပာလိုက္။

ေဒၚကြိဳင္ကြိဳင္က အမိန္႔ေပးလိုက္ရာ လံုၿခံဳေရးတပ္သားတေယာက္ အေျပးထြက္သြားၿပီး ေျပာင္းဖူးသည္ကို နားရင္း သြားအုပ္သည္။ ဦး႐ုကၡစိုးလည္း နည္းနည္းလန္႔သြားသျဖင့္ စကားလႊဲလိုက္သည္။

႐ုကၡစိုး။ ။ ဟား ေနကာမ်က္မွန္ ျပန္တပ္ထားမွ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္ဗ်ိဳ႕။ ေနျပည္ေတာ္ကလည္း လင္းလိုက္တာဗ်ာ။ လူျဖင့္ မရွိဘဲနဲ႔။ က်န္တဲ့ၿမိဳ႕ရြာေတြက် ေမွာင္မည္းေနတာပဲ။ ဘာမွ မလုပ္ေပးဘူးလား။

အေမကြိဳင္။ ။ ေနျပည္ေတာ္ကလား .. လေပၚကၾကည့္ရင္ေတာင္ မီးတထိန္ထိန္နဲ႔ ေတြ႕ရေအာင္ လုပ္ထား တာေလ။ လူေတြကလည္း ခက္ပါတယ္။ ေမွာင္တယ္၊ ေမွာင္တယ္ ထုိင္ညည္းေနၾကတယ္။ ေမွာင္ရင္ မီးစက္နဲ႔ မီးထြန္းေပါ့။ ဒါေလးေတာင္ အေတြးအေခၚ မရွိဘူး။ ေနရာတကာ လုိက္လုပ္ေပးေနရမွာလား။ ေရႊေရႊက အားတာမဟုတ္ဘူးရွင့္ သိရဲ႕လား။

ထိုစဥ္ ကေလးတသိုက္ ေျပးလာၿပီး ဦး႐ုကၡစိုးကို ဝင္တိုးသြားၾကသျဖင့္ ဦး႐ုကၡစိုးယိုင္သြားသည္။

႐ုကၡစိုး။ ။ ဆုိးလုိက္တဲ့ ကေလးေတြဗ်ာ .. ။ ဘယ္မိမဆံုးမ၊ ဖမဆံုးမေလးေတြလည္း မသိဘူး ေနာ္။ လူႀကီးကို လူႀကီးမွန္းမသိဘူး ဝင္တိုက္သြားတယ္ ေတာက္။

အေမကြိဳင္။ ။ ဒီမယ္ ဦး႐ုကၡစိုး (ႏႈတ္ခမ္းကိုေထာ္၍) စကားကိုဆင္ဆင္ျခင္ျခင္ေျပာပါ။ အဲဒါ က်မေျမးေတာ္ေလးေတြရွင့္။ ဘုရား ထီးတင္ရင္ ႀကိဳးဝိုင္းဆြဲေပးဖို႔ မနည္းေခ်ာ့ေခၚထားရတာ။ သူတို႔က လိုက္ခ်င္တာ မဟုတ္ဘူး။ တေထာင္တန္ေတြ က်ဲရင္ နင္တို႔ဘက္ကိုပဲ ေသခ်ာက်ဲပါ့မယ္လို႔ ေျပာမွ လိုက္လာတာ။ သိရဲ႕လား။

ေဒၚကြိဳင္ကြိဳင္ စိတ္ဆိုးသြားေသာေၾကာင့္ ဦး႐ုကၡစိုး မ်က္ႏွာခ်ိဳျပန္ေသြးလိုက္သည္။

႐ုကၡစိုး။ ။ ဒါနဲ႔ ေရႊေရႊ .. အဲေလ ေယာင္လို႔ ခ်ဳိကုပ္ဒူးႀကီး .. ဟာ .. မွားကုန္ပါၿပီ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး ဘယ္သြားလဲဗ်။ မေတြ႕ပါလား။

အေမကြိဳင္။ ။ ေျမၿမိဳခံရမွာ ေၾကာက္လုိ႔ ပုန္းေန … အဲ … ဟိုဒင္းလုပ္ေနတယ္။ မနက္ ထီးတင္မွာ ဆိုေတာ့ေလ .. အအား မေနနဲ႔ဆိုၿပီး တရားထုိင္ခိုင္းထားတယ္။

႐ုကၡစိုး။ ။ ၾကည့္ရတာ အေမကြိဳင္ရဲ႕ အစီအမံေတြခ်ည္းပဲ ထင္ပါရဲ႕ေနာ္။

အေမကြိဳင္။ ။ ဒါေပါ့ရွင့္ မိန္းမဖ်က္ရင္ ျပည္ပ်က္တယ္ ဆိုတာ မၾကားဖူးဘူးလား။

႐ုကၡစိုး။ ။ ဟင္ တမ်ိဳးပါလား .. အေမကြိဳင္က ပ်က္ေအာင္ ဖ်က္ေနတာလား။

အေမကြိဳင္။ ။ ဒါကေတာ့ တင္စားၿပီး ေျပာတာေပါ့ရွင့္။ ခုေတာင္ က်မရဲ႕ အစီအမံေတြ၊ ယၾတာေတြေၾကာင့္ ဒီ ဘုရားႀကီး တည္ျဖစ္တာ။ နည္းတဲ့ကုသိုလ္ေတြ ရမွာ မဟုတ္ဘူး။

ေျပာရင္း အားရလာသျဖင့္ ေဒၚကြိဳင္ကြိဳင္က လက္ႏွစ္ဘက္ကို ေဘးသို႔ဆန္႔ကားလုိက္ရာ လံုၿခံဳေရး ယူထားေသာ စစ္သားႏွစ္ေယာက္မွာ အျမန္ ငံု႔ေရွာင္လိုက္ရသည္။

႐ုကၡစိုး။ ။ ဘုရားမတည္လည္း ကုသိုလ္က တျခားနည္းနဲ႔ ယူလို႔ရတယ္ မဟုတ္ဘူးလား။ ဥပမာဗ်ာ ျပည္သူ ေတြ စိတ္ခ်မ္းသာဖုိ႔ လွ်ပ္စစ္မီးမွန္မွန္ေပးတာမ်ိဳး၊ ေရရေအာင္ လုပ္ေပးတာမ်ိဳး .. မ်ိဳး .. မ်ိဳး ..

အေမကြိဳင္။ ။ ကြိဳင့္ ကို စာလာခ်ေနျပန္ၿပီ .. ။ ဒါေတြ လုပ္ေပးရင္ ကုသိုလ္ရမယ္ဆိုတာ သိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဗဒင္ကိန္းခန္း အလုိအရ ေရႊေရႊက ဘုရင္ ဇာတာ ပါလာတယ္ဆိုလို႔ ကုသိုလ္ရ႐ံု တင္မဟုတ္ဘူး က်န္တာ ေတြပါ ရေအာင္ လုုပ္ရဦးမွာ။

႐ုကၡစိုး။ ။ ဘာေတြမ်ားပါလိမ့္။

အေမကြိဳင္။ ။ ေရွးဘုရင္ေတြလို ဖုန္း (ဘုန္း)၊ ႏွလံုး၊ လက္႐ံုး ျပည့္စံုေအာင္ လုပ္ရမွာ။ သူ႔မွာက အဲဒီ ၃ ခုလံုး မရွိရွာဘူးေလ။ သနားစရာေကာင္းတဲ့ ေရႊေရႊေလးပါရွင္ .. ။

ေဒၚကြိဳင္ကြိဳင္မွွာ စကားေျပာရင္းက မ်က္ရည္မ်ားစီးက်လာရာ ေဘးမွာရွိသည့္ စစ္သားတေယာက္က အလွ်င္အျမန္ ခြက္ျဖင့္ခံေပးလိုက္ရသည္။ မၿပီးေသး .. ေဒၚကြိဳင္ကြိဳင္က ႏွပ္ပါညႇစ္ၿပီး စစ္သားတေယာက္၏ ယူနီေဖာင္းျဖင့္ သုတ္လိုက္ေသးသည္။

အေမကြိဳင္။ ။ ေျပာရရင္ .. သူ ဘုရင္ျဖစ္မွ ကြိဳင္က မိဘုရားေခါင္ႀကီးျဖစ္မွာဆိုေတာ့ တတ္စြမ္းသမွ် လုပ္ရတာ ေပါ့ေလ။ ခုဏက ေျပာတဲ့ ၃ ခုလံုး မရွိေတာ့ ဘိုးေတာ္ကေျပာတယ္၊ ဖုန္းတခုရွိရင္ က်န္တဲ့ ၂ ခု အလုိလုိ ရွိလာမယ္တဲ့ .. ။ အဲဒါ ဖုန္းရွိေအာင္ ဘုရားတည္ရမယ္ဆိုလို႔ တည္လိုက္တာပါပဲ။

ထုိစဥ္ ေဒၚကြိဳင္ကြိဳင္၏ အႀကီးဆံုးေျမး ဖိုးေလာက္လန္းေဘးသို႔ ေရာက္လာၿပီး ေဆာင့္ႀကီးေအာင့္ႀကီး ဝင္ေျပာသည္။

ဖိုးေလာက္လန္း။ ။ အဲဒါေျပာတာေပါ့။ အဘြားတို႔ကခက္တာပဲ။ ဖုန္းရွိေအာင္ ဒီဘုရားႀကီးမ်ား တည္ေနရေသး တယ္။ ဘယ္ႏွလံုးလိုခ်င္လဲ သားဝယ္ေပးပါမယ္ဆုိ။ အိုင္ဖုန္းယူမလား၊ ဘလူးဘယ္ရီ ယူမလား။ ဖုန္းႏွစ္လံုး ရဖို႔ တာဝန္ယူတယ္။ အဘြား ခုဏေျပာတဲ့ လ႐ုန္းဆိုတာႀကီးေတာ့ မသိဘူး။

အေမကြိဳင္။ ။ သားေျပာတာေတြက သားအဘိုးက မသံုးတတ္ဘူးေလသားရဲ႕။ သူက ကိုရီးယားကားနဲ႔ တ႐ုတ္ကားေတြပဲၾကည့္ၾကည့္ၿပီး ဒို႔တာဝန္ အေရးသံုးပါးကို ထမ္းေဆာင္ေနရတာ။ ဒီေတာ့ သူလုပ္တတ္တာပဲ လုပ္ပါေစ .. ။ ဟုတ္လား။ ညစ္တီးညစ္ပတ္ေတြ မေျပာနဲ႔။ ကဲကဲ လိမ္မာတယ္၊ လူႀကီးေတြစကားဝိုင္းထဲ ဝင္မပါနဲ႔ေနာ္။ ဒီကျပန္ရင္ သားလိုခ်င္တဲ့ ႏုိက္ကလပ္ တခု သားအဘိုးကို ေထာင္ေပးခိုင္းမယ္။

ဖုိးေလာက္လန္း့။ ။ ဟို ေမာ္ဒယ္မေလးပါ ဝယ္ေပး .. ။

အေမကြိဳင္။ ။ စိတ္ခ်၊ စိတ္ခ် ဝယ္ေပးမယ္။

ေဒၚကြိဳင္ကြိဳင္က အခ်ိဳသပ္လိုက္သျဖင့္ ဖုိးေလာက္လန္း ေက်နပ္ကာ “႐ို႕ .. ႐ို႕” ဟုေအာ္၍ ေကာက္ေကြးကာ ကရင္း ထြက္သြားသည္။

ဦး႐ုကၡစိုး။ ။ ပြဲခင္းႀကီးက ဟီးေနေပမယ့္ .. လူေတြလည္း သိပ္မေတြ႔ရဘူးေနာ္။

အေမကြိဳင္။ ။ မပူနဲ႔၊ မပူနဲ႔ .. ဝန္ထမ္းေတြအားလံုးကို မလာမေနရ ဆိုၿပီး ေသနတ္နဲ႔ခ်ိန္၊ အမိန္႔ထုတ္ ထားၿပီးသား။ လာၾကလိမ့္မယ္။ ထီးတင္ပြဲမွာ ႀကဲဖို႔ တေထာင္တန္ေတြေတာင္ အသစ္ထပ္႐ိုက္ထားတာေလ။ ကုသိုလ္က မ်ားေလေကာင္းေလပဲ ဦး႐ုကၡစိုးရဲ႕။ ေရႊေရႊ႕ အကုသိုလ္ေတြက နည္းတာမွ မဟုတ္တာ။ အဲဒါေတြကို ျပန္ေခ်ရမွာ။

ထိုစဥ္ “ေဝါ .. ေဝါ … ဝုန္း” ဆိုသည့္ အသံႀကီးတသံ ပြဲခင္းထဲမွ ထြက္ေပၚလာသည္။

အေမကြိဳင္။ ။ ဟာ ေတာ္လဲသံ .. ေတာ္လဲသံ .. အထက္ျဗဟၼာကေန .. ေအာက္အဝီစိအထိ ဘုရားတည္ တာကို ေကာင္းခ်ီးေပးတာ ၾကားလား ဦး႐ုကၡစိုးေရ .. ေတာ္လဲတယ္ဆိုေတာ့ က်ဳပ္မလဲေတာ့ဘူးေပါ့။

ေဒၚကြိဳင္ကြိဳင္၏ စကားေၾကာင့္ ဦး႐ုကၡစိုးကၽြဲၿမီးတိုသြားသည္။

႐ုကၡစိုး။ ။ ဘာဗ် .. ခင္ဗ်ားသာ ေျခမခိုင္ဘဲ လဲမွာ က်ဳပ္က အလန္းႀကီးရွိေသးတယ္။ လန္ထြက္ေနတာေနာ္။

လံုၿခံဳေရးတဦး။ ။ အေမကြိဳင္ .. အေမကြိဳင္ .. ပြဲခင္းထဲမွာ ရဟတ္ႀကီးၿပိဳက်တာ .. လူေတြအမ်ားႀကီး ေသကုန္ ၿပီတဲ့။

အေမကြိဳင္။ ။ ဟယ္ဟုတ္လား ဝမ္းသာလိုက္တာ .. က်ိန္းေက်ၿပီေတာ့ ဦး႐ုကၡစိုးေရ ..။ ရဟတ္ၿပိဳက်ေတာ့ ေရႊေရႊမၿပိဳေတာ့ဘူး .. လူေတြေသတယ္ ဆိုေတာ့ ေရႊေရႊမေသေတာ့ဘူး။

ေျပာရင္းဆိုရင္း ေဒၚကြိဳင္ကြိဳင္က ေကြးေနေအာင္ ထကသည္။ ဦး႐ုကၡစိုးကလည္း သူ႔ထံုးစံအတုိင္း ေျပာခ်င္ရာ ေျပာ၍ ေမးခ်င္ရာ ဆက္ေမးသည္။ သူက သတင္းေထာက္တာဝန္လည္း ယူခဲ့ရသည္ကိုး၊ စပ္စုရသည္ေပါ့။

ဦး႐ုကၡစိုး။ ။ ေဒၚကိြဳင္ကြိဳင္ကိုပဲ ေမးရဦးမယ္။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲက လုပ္ဦးမွာလားဗ်။

အေမကြိဳင္။ ။ (ကေနရင္းမွ) ေၾသာ္ လုပ္မွာေပါ့ ဦး႐ုကၡစိုးရယ္။ ဘိုးေတာ္က ဘယ္အခ်ိန္ ဘာလုပ္ရမယ္ အတိအက် အခါေပးၿပီးသား။ ဆယ့္တမီးၿငိမ္းေအာင္၊ ကိုး နဝင္းေက်ေအာင္၊ ႏွစ္ဆယ့္တေပါက္၊ ဘူႀကီး၊ ပိုကာ၊ ရွမ္းကိုးမီး .. ေၾသာ္ ေယာင္ကုန္ပါၿပီ .. ယၾတာေတြ အေသအခ်ာဆင္ထားတာ ေျပာပါတယ္။ ကဲကဲ ရွင္နဲ႔ ေလပန္း ရတာ သိပ္ အခ်ိန္ကုန္တာပဲ။ ေဟာ ဘိုးေတာ္ေျပာထားတဲ့အခ်ိန္ ေရာက္ေတာ့မယ္ လုပ္ၾကေဟ့ လုပ္ၾက။

ေျပာေျပာဆိုဆို ေဒၚကြိဳင္ကြိဳင္က ဝ႐ုန္းသံုးကား ထလုပ္ေသာေၾကာင့္ အနားက လံုၿခံဳေရးတပ္သားမ်ားလည္း ေနရာယူ၊ အသင့္ျပင္၊ ေမာင္းတင္ေတြ လုပ္ကုန္သည္။ ဦး႐ုကၡစိုးက ေၾကာက္ေၾကာက္ျဖင့္ ေျမႀကီးတြင္ ျပားျပားဝပ္လိုက္ သည္။

အေမကြိဳင္။ ။ ကဲကဲ သမီးေတြ၊ သားမက္ေတြ၊ ေျမးေတြ လာၾက။ ဖိုးေလာက္လန္းတို႔၊ စပ္စလူးမ၊ မဲမဲစိန္တို႔ အျမန္လာ။ ေရႊေရႊေကာ ေရႊေရႊ ျမန္ျမန္လာ ဒီဂ်ိဳးကို အဲေလ .. ေယာင္လို႔ ဒီႀကိဳးကိုကိုင္ၾက။ ၿပီးရင္ ေရႊေရႊက ဘိုးေတာ္ ေအာ္ခုိင္းတဲ့အတိုင္း ေအာ္ေတာ့။ ယၾတာေခ်မယ္။

စိန္ဖူးေတာ္တင္သည့္ ပန္းရထားအထက္တက္ရန္ ႀကိဳးဝိုင္းဆြဲၾကသည္။ ၿပီးေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးက ကုန္း၍ ေအာ္လိုက္သည္။

မႉးႀကီး။ ။ ဆြဲဆရာေရ႕ …. ။ ေရာက္ခ်င္ရာေရာက္ .. ။ အဝီစိပဲ ေရာက္ေရာက္ … ငရဲႀကီး ရွစ္ထပ္ပဲ ေရာက္ေရာက္ ဆြဲ .. ဆြဲ .. ဆြဲ ..။

စပယ္ယာသံအျပည့္ျဖင့္ ေအာ္လိုက္သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးအသံအဆံုးတြင္ မိသားတစုလံုး ႀကိဳးကို ဝိုင္းဆြဲလုိက္ရာ တဦးေပၚတဦးဆင့္၍ ဖင္ထုိင္လွ်က္လဲက်သြားေလေတာ့သည္။

ဆိုင္းသံ။ ။ တုတ္တုတ္တုတ္ ျဗင္း .. တုတ္တုတ္တုတ္ … တုတ္တုတ္တုတ္ ျဗင္း .. ျဗင္း …

မွတ္ခ်က္။ ။ ဦး႐ုကၡစိုး၏ ဓာတ္ပံု အတတ္ပညာ ညံ့ဖ်င္းမႈေၾကာင့္ ေဒၚကြိဳင္ကြိဳင္တို႔အဖြဲ႕ လဲက်သည့္ပံုမ်ား မရလိုက္ပါသျဖင့္ ထိုပံုမ်ား မေဖာ္ျပႏုိင္ျခင္းကို သည္းခံၾကပါကုန္။

ကိုဖုန္းေမာ္ အမွတ္တရ

စက္မွဳတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားကိုဖုန္းေမာ္က်ဆံုးျခင္း (၂၁)ႏွစ္ျပည့္။ (၂၀)ႀကိမ္ေျမာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံလူ႕အခြင့္အေရးေန႕ ခ်ီတက္ဆႏၵျပပြဲ(Tokyo-Japan in MINAMI GOTANDA ပန္းျခံ)

ေနာ္ေ၀ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ ျမန္မာေၾကာင့္ ရပ္ဆိုင္း

14 March 2009 - VOA
တရုတ္ႏိုင္ငံ ဒန္ဖြန္း ေမာ္ေတာ္ကားကုမၸဏီႀကီးက စစ္တပ္အုပ္စိုးေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံကို စစ္တပ္သံုးေမာ္ေတာ္ယာဥ္မ်ား ေရာင္းခ်တဲ့အတြက္ ေနာ္ေ၀ႏိုင္ငံက အဲဒီ တရုတ္ေမာ္ေတာ္ကား ကုမၸဏီမွာ ေငြရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံထားတာကို ရပ္လိုက္ပါၿပီ။ ေနာ္ေ၀ ေရနံနဲ႔ ဓါတ္ေငြ႔က ရတဲ့ေငြမ်ားကို အဲဒီတရုတ္ ဒန္ဖြန္း ေမာ္ေတာ္ကားထုတ္လုပ္တဲ့ ကုမၸဏီမွာ ေငြရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံ ထားတာျဖစ္ၿပီး စစ္ဖက္သံုး ေမာ္ေတာ္ယာဥ္မ်ား ေရာင္းခ်ျခင္းအားျဖင့္ ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို အေထာက္အကူျပဳေနတဲ့ ကုမၸဏီကို ေနာ္ေ၀ႏိုင္ငံက ေငြေၾကးမပတ္သက္ႏိုင္ဘူးလို႔ ေနာ္ေ၀အစိုးရ ဘ႑ာေရး၀န္ႀကီး ခရစ္စတန္ ဟာဗြန္ဆင္းန္ က ေသာၾကာေန႔မွာ ေၾကညာပါတယ္။

ေနာ္ေ၀ႏုိင္ငံအေနနဲ႔ ေရနံနဲ႔ဓါေငြ႔ကရတဲ့ အစိုးရပင္စင္ ကမၻာ့ရန္ပံုေငြ လို႔ တရား၀င္ အမည္ေပးထားတဲ့ ေငြေတြနဲ႔ ႏုိင္ငံျခား စေတာ့မ်ား၊ ေငြေခ်းစာအုပ္မ်ား ၀ယ္ယူျမႇဳပ္ႏံွေနတာျဖစ္ၿပီး တေန႔ေန႔တခ်ိန္ခ်ိန္ ေနာ္ေ၀ႏိုင္ငံမွာ ေရနံနဲ႔ သဘာ၀ဓါတ္ေငြ႔မ်ား ခန္းေျခာက္သြားရင္ သံုးစြဲမယ့္ အရံ ေငြပင္ေငြရင္းမ်ားျဖစ္ပါတယ္။

အခုအခါ အဲဒီရန္ပံုေငြ ေဒၚလာ ၃ ဘီလီယံ တန္ဘိုးရိွၿပီး ေနာ္ေ၀ႏုိင္ငံကလည္း ေလာေလာဆယ္ ေရနံနဲ႔ သဘာ၀ဓါတ္ေငြ႔မ်ား ႏုိင္ငံျခားတုိင္းျပည္မ်ားကို တင္ပို႔ေရာင္းခ်ေနတဲ့ႏိုင္ငံ ျဖစ္ပါတယ္။

13 March 2009 Demonstration in London

EU needs more effective Burma policy

Bangkok, Thailand — The European Union's policy on Burma has not worked to bring about a breakthrough in national reconciliation or political reform, and its sanctions have made no headway either because they lack the support of neighboring countries, especially China.
In October 1996, the European Union framed its bilateral relations with Burma in a “Common Position,” which has been reassessed, and in some cases modified, every six months since then. It has been strengthened and extended several times in view of the military regime’s failure to make significant progress in areas that are of concern to the EU.

Among the measures included in the Common Position are an arms embargo, an export ban on any equipment that might be used for internal repression, a visa ban and a freeze on funds held abroad by regime figures and their families, a prohibition for EU companies to invest in state-owned enterprises as well as the suspension of high-level governmental visits to Burma.

The Common Position was further strengthened in 2007, following the authorities' violent crackdown on demonstrators, to include a prohibition on EU companies investing in Burma’s logging, mining and gemstone industries as well as a ban on the export of these products to the Union.

According to some analysts, the EU should have put more pressure on the main external supporters of the Burmese junta – China, India and Russia – to support its cause toward building a legitimate and democratically elected civilian government in Burma. However, China is a key supporter of arms, ammunition and motor vehicles to the State Peace and Development Council’s army of over 400,000 soldiers.

Russia sold the junta a squadron of second-hand MIG-29 fighter jets, which have similar power to U.S.-made F-16 fighters, for US$150 million in 2001. It also sold a 10-megawatt nuclear power facility to Burma and provides training to thousands of Burmese army cadets in modern warfare and defense.

India continues to provide armaments and military assistance to the Burmese junta in return for natural-resource concessions. These countries have provided military hardware worth millions of dollars to the Burmese military, and in doing so have provided tools for further oppression. Moreover, Russia and China have vetoed the U.N. Security Council resolution condemning Burma’s human rights record.

In April 2008, the European Parliament called on the governments of the EU to consider more targeted sanctions against Burma, such as a comprehensive ban on new investments and an embargo on trade in key commodities that provide significant revenue to the military government.

The EP adopted a resolution in its plenary session in Strasbourg, France, urging the EU to campaign for a worldwide arms embargo on Burma. As per the resolution, the EU’s arms embargo on Burma is unproductive, as the military government continues to purchase its military goods from China, Russia and India.

Burma is the largest country in Southeast Asia, with a total area of 676,577 kilometers. With a population of around 50 million, it is also one of the poorest in the world, where the average monthly income of a household is less than 100,000 kyats (US$100).

Although the country has enough land and natural resources, it is unable to feed its people due to mismanagement by the military regime. It has good weather and soil for growing rice, fruit and vegetables. But most of its first-rate harvest is exported for much-needed hard currency. The export of the local currency is prohibited, making it non-exchangeable in world currency markets. That has made the U.S. dollar the most reliable currency for international business, although the euro is gradually being accepted as an alternative.

Healthcare in the country is in shambles. Most people in rural areas use polluted water from creeks, ponds and lakes for washing and even drinking. It is no surprise that malaria remains rampant, along with tuberculosis and AIDS.

Child mortality is one of the highest in the world. The Under 5 Mortality Survey (2002-2003), conducted by the regime and UNICEF, reported the main causes of early death as acute respiratory infection (21.1 percent), brain infection (13.9 percent), diarrhea (13.4 percent), septicemia (10.7 percent) and prematurity (7.5 percent). About three-quarters of all deaths occurred in the first year.

Transportation and communications in the provinces are in an appalling state. Electricity is rationed even in industrial zones in Rangoon. There is almost no sign of economic improvement and no evidence of any change in direction as it moves toward elections in 2010.

The country’s record of human rights violations is extremely bad. There is no rule of law and no free media. The junta continues to lock up dissidents, fearful of a repeat of the 2007 monk-led demonstrations. Most observers believe that planned elections in 2010 will lead to a socio-economic commotion as the junta is not going to give up its hold on power.

Two recent trips by the U.N. special envoy produced no improvement on the key questions of opening talks between opposition parties and the military regime, releasing Nobel laureate Aung San Suu Kyi and around 2,200 political prisoners, promoting national reconciliation and ensuring that elections scheduled for next year will include all opposition and minority groups.

In this situation, the EU’s policy of sanctions must be continued and developed to support the process of change in Burma. Burma should remain at the center of the EU’s priorities as it is in dire need of democratic reforms and good governance that can lead to the release of political prisoners unlawfully detained. Besides, people are barely able to sustain themselves due to the economic downturn and the devastation caused last year by Cyclone Nargis.

China and Russia should rethink their vetoes on the Burma issue, at least for the sake of the poor Burmese people, who are facing heavy taxes, starvation, disease, arbitrary arrests and extrajudicial killings.

The people of Burma hope that the international community – especially key players like the United Nations, the European Union and ASEAN – will push for changes in Burma and convince China and Russia to take an active role in fostering a dialogue on political reform. If Burma maintains its status quo, the spillover effects will damage the region in every way.

--

(Zin Linn is a freelance Burmese journalist living in exile. He currently serves as information director of the National Coalition Government of the Union of Burma in Bangkok, Thailand. He is also vice-president of the Burma Media Association, which is affiliated with the Paris-based Reporters Sans Frontiers. He can be contacted at uzinlinn@gmail.com. ©Copyright Zin Linn.)

Taken from Dr Lunswe Blogspot

Dr Lunswe Statement

Dr lunswe Statement

Publish at Scribd or explore others: Reports Academic Work democracy burmese

Publish at Scribd or explore others: Creative Writing Aung San Suu Kyi burmese

Page 3

Publish at Scribd or explore others: Business Business web page

Toe 1

Publish at Scribd or explore others: Other Illustrations democracy Burma

ေအာင္ဆန္းေပးတဲ့ျမန္မာျပည္

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အမွတ္တရ

(စကားခ်ီး။
လူ႔ေလာကထဲ သူေနခဲ့ရတာက
၃၂ ႏွစ္ ၅ လ ၆ ရက္ ထဲရယ္ပါ။
၁၃-၂-၁၉၁၅ မွ ၁၉-၇-၁၉၄၇
နတ္ေမာက္ ဦးေသာဘိသေက်ာင္း
ေရနံေခ်ာင္း အမ်ိဳးသားေက်ာင္း
ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ေတြမွ ပညာဆည္းပူးခဲ့၊
၁၉၃၄ ေက်ာင္းသားသမဂၢအမႈေဆာင္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးဘ၀စတင္၊
ႏိုင္ငံေရး လုပ္သက္ ၁၃ ႏွစ္
အဓိက ျဖတ္သန္းမႈေတြက
သမဂၢ၊ တို႔ဗမာ၊ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္၊ ဖဆပလ
အဓိက ေအာင္ျမင္မႈကေတာ့
ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး သို႔မဟုတ္ စတုတၴျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္)

အရပ္ ပုပု
မ်က္ေမွာင္ ကုတ္ကုတ္
ပိုသီပတ္သီ အညာသား။

ဘီေအ ေက်ာင္းသား
စကား မေျပာ
ေျပာရင ္မရပ္
ညႇင္းသိုးသိုး အ႐ိုးခံ
ေခါင္း အမာဆံုး
ဇြဲ အရွိဆံုး
စိတ္ဓာတ္ အျပင္းထန္ဆံုး လူသား။

သူမသိ နားမလည္တာေတြက အမ်ားသား
ေရ မကူးတတ္ဘူး
စက္ဘီး မစီးတတ္ဘူး
စႏၵရား မတီးတတ္ဘူး
သီခ်င္းေကာင္းေကာင္း နားမေထာင္ခဲ့ရဘူး
မိန္းမ မပိုးတတ္ဘူး
ဘိလပ္ျပန္သန္းကို ေမရွင့္သီခ်င္း ဆိုခိုင္းခဲ့သူ
ခ်စ္ရတဲ့ နာစ့္မေလးၾကည္ကို လူငွားနဲ႔ ပိုးခဲ့ရသူ
ဗြီအိုင္ပီဆိုတဲ့ စာတန္းကို အလြန္စက္ဆုပ္ရြံရွာသူ
လမ္းေဘးမွာ ေက်ာက္ေက်ာေရေသာက္တဲ့ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္
မဂၤလာေဆာင္မွာ ခဲဖိုးေတာင္းတာ နားမလည္တဲ့သူ
လြတ္လပ္ေရးကို စဥ္းစားရင္း စစ္ဖိနပ္ ေျပာင္းျပန္စီးတဲ့သူ
လြတ္လပ္ေရးကို စဥ္းစားရင္း ဆံပင္ညႇပ္မၿပီးခင္ ထထြက္သြားတဲ့သူ
ေတြ႕ခ်င္လြန္းလို႔ လမ္းမွာတားတဲ့ ရြာသားေတြနဲ႔
အတူ လမ္းေဘးမွာ အေၾကာ္စားတဲ့ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္
သူ႔ကုိယ္သူ ျပည္သူတစ္ေယာက္အျဖစ္ခံယူတဲ့ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္
"ၾကည္...ပဲျပဳတ္နဲ႔ နံျပားရရင္ စားခ်င္တယ္"
မိန္းမကို မနက္စာျပင္ခိုင္းတဲ့ သူ႔ရဲ႕ ကမၻာေက်ာ္စာ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္အဆင့္ရဲ႕ အမွားနဲ႔ သာမန္ရဲေဘာ္အဆင့္ရဲ႕ အမွန္ကို
ကြဲကြဲျပားျပားသိတဲ့သူ
လူငယ္ဘ၀၊ လူ႔ဘ၀ရဲ႕ စည္းစိမ္အရသာေတြ
ခံစားဖို႔ အခ်ိန္မရခဲ့တဲ့သူ
သူ႔ျဖတ္သန္းမႈမွာ
လြတ္လပ္ေရးဆိုတာ တစ္ခုတည္းနဲ႔
ပကတိ ႐ိုးရွင္းသန္႔စင္ခဲ့တဲ့သူ
သူ႔ကို ဒဂုန္တာရာက ကင္ပြန္းတပ္
ေအာင္ဆန္း သို႔မဟုတ္ အ႐ိုင္းတဲ့။

လုပ္သက္က ခပ္ႏုႏု
ေက်ာင္းသား ေပါက္စ
သခင္ ေပါက္စ
စစ္သား ေပါက္စ
ႏိုင္ငံေရးသမား ေပါက္စ
ဘ၀ေတြက အဖံုဖံု
အသက္က ၃၀ မရွိ တရွိ။

ဒီေအာင္ဆန္း လက္ေတာက္ေလာက္ေလးကို
ဘာ့ေၾကာင့္
ေနမ၀င္ အင္ပါယာႀကီး ဒူးေထာက္ခဲ့ရပါသလဲ...။

တကယ္ဆိုေတာ့
ငါတို႔ ေအာင္ဆန္းက
နယ္နယ္ရရ မဟုတ္-
႐ိုးသားတဲ့ ျမန္မာေတြထက္ပို
႐ိုးသားတဲ့ ေအာင္ဆန္း
သတၱိေျပာင္တဲ့ ျမန္မာေတြထက္ပို
သတၱိရွိတဲ့ ေအာင္ဆန္း
စြန္႔လႊတ္ရဲတဲ့ ျမန္မာေတြထက္ပို
စြန္႔လႊတ္ျပတဲ့ ေအာင္ဆန္း၊
ဒီလို ေအာင္ဆန္း
သူ႔ေသြးသား အ႐ိုးအခ်ဥ္ေတြ အားလံုး
လြတ္လပ္ေရး တစ္ခုတည္းနဲ႔ အၿပီး
စုစည္းတည္ေဆာက္ျပတဲ့ ေအာင္ဆန္း
တကယ့္အ႐ိုးခံ ေအာင္ဆန္းေပါ့။
ဒီေအာင္ဆန္းကို
လြတ္လပ္ေရးလမ္း၀မွာ ဘြားကနဲ ျမင္လိုက္ရ႐ံုပဲ
ေအာင္ဆန္းရဲ႕ဆရာေတြ မႈိင္း၊ ျမ၊ ခ်ိဳတို႔ကအစ
""ငါတို႔ အားကိုးပါရေစ"" ဆိုလာၾက၊
ေရွးဘိုးဘြားမိဘျပည္သူေတြက
""ငါတို႔ကယ္မယ့္ မင္းေလာင္းေပၚၿပီ"" ၿပံဳးေပ်ာ္ၾက
လူငယ္ေသြးေသာက္ျမန္မာေတြက
""ငါတို႔ စြန္႔ပါရေစ"" ဆိုၿပီး ေရွ႕ထြက္လာၾက
စုၾက၊ ႐ံုးၾက၊ စည္းလံုးၾက
တကယ့္ဗမာေတြ
မဟာေအာင္ဆန္းအေနာက္က
ျပည္သူ႕ ဒီလႈိင္းလံုးႀကီးေတြရဲ႕
တ၀ုန္း၀ုန္း ႐ိုက္ခတ္သံဟာ
အဲဒီအခ်ိန္က ၀ိတိုရိယဘုရင္မႀကီးကိုေတာင္
အိပ္မက္ေတြ ေအးခဲေစခဲ့သေပါ့။

ေအာင္ဆန္းေရွ႕ေရာက္ရင္
ရွမ္းေတြက ရွမ္းစကားမဆိုၾက
ကခ်င္ေတြကလည္း ကခ်င္စကားမဟၾက
ေအာင္ဆန္းကို ယံုၾကည္စြာနဲ႔
သူတို႔ သခင္အျဖစ္ သိမွတ္ျပဳၾက
အားလံုးေသာ တိုင္းရင္းသားေတြ။

ဒီျပည္လံုးကၽြတ္အားကို စုစည္းႏုိင္ခဲ့လိုလည္း
အဂၤလိပ္ေတြက ဒီေအာင္ဆန္းလက္ေတာက္ေလာက္နဲ႔
တစ္စားပြဲထဲ ၀ိုင္းခဲ့ၾကေပါ့
အကင္းပါးသူေတြပီပီ
မတိုက္မီက ႐ံႈးေနတဲ့ ဒီစစ္ကို
ဒင္းတို႔ မတိုက္၀ံ့ၾက
မ်က္ႏွာမပ်က္ ေအာင္ျမင္စြာ ဆုတ္ခြာမယ့္လမ္းကို
သူတို႔ ေရြးခဲ့ၾက
ေအာင္ဆန္းနဲ႔အေတြ႕မွာ။

ယံုၾကည္အားကိုးတဲ့
မ်က္လံုးေပါင္း သန္း ၆၀
ေအာင္ဆန္းမွာ ရွိတယ္
လြတ္လပ္ေရးကို တ႐ႈိက္မက္မက္ေတာင့္တတဲ့
ႏွလံုးသားသန္း ၃၀ ေအာင္ဆန္းမွာရွိတယ္
ေအာင္ဆန္းေသဆို ေသျပ၀ံ့တဲ့သူ
ေအာင္ဆန္းမွာ တျပည္လံုးရွိတယ္
ဒီ မ်က္လံုးႏွလံုးအသက္
ဗို႔အားသိန္းသန္းခ်ီ မီးဆလိုက္အားေတြနဲ႔
ေနမ၀င္အင္ပါယာကို ျပတ္ျပတ္သားသား လွမ္းထိုးလိုက္တဲ့အခါ
အေျခာက္တိုက္ ဘ၀င္ျမင့္ေနသူေတြ
အားလံုး အရည္ေပ်ာ္သြားခဲ့ၾက။

ဘယ္ရာဇ၀င္မွာ ခင္ဗ်ားတို႔ ေတြ႕ဘူးလဲ။
ဂ်ပန္ဆိုတာ မႏူးမနပ္မဟုတ္ဘူး။
အဂၤလိပ္ဆိုတာက ေ၀လာေ၀း
သူငယ္ႏွပ္စားမဟုတ္။
ဒင္းတို႔ေတြေတာင္ ရေအာင္ စည္း႐ံုးႏိုင္တဲ့သူ
ေအာင္ဆန္း
ဒီေအာင္ဆန္းက စစ္ကို မလို
ဒါေပမဲ့ ရရင္ရ မရရင္ခ် ဆိုတာ ေအာင္ဆန္း၀ါဒ
လြတ္လပ္ေရးကို အျမန္ဆံုးလိုခ်င္ေနတဲ့
အဲ့ဒီအခ်ိန္ ျပည္သူေတြရဲ႕
တစ္ဦးတည္းေသာ ကိုယ္စားလွယ္
ငါတို႔ ေအာင္ဆန္းေပါ့။

ေအာင္ဆန္း
ဒီအခ်ိန္ဆို
၉၃ ႏွစ္ရွိၿပီ
ေအာင္ဆန္းေျပာမယ္
အဘိုးရဲ႕စကား နားေထာင္...။

""မေမ့နဲ႔
မင္းတို႔
ကေန႔ ႐ႈေနတဲ့ ေလဟာ
ငါတို႔
မေန႔က ေခၽြးစက္ေတြဆိုတာ
မေမ့နဲ႔
မင္းတို႔
ျမန္မာဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကိုရဖို႔
ငါတို႔
ဘံုးေဘာလေအာ က်ဆံုးေပးခဲ့ရတာ
မေမ့နဲ႔
မင္းတို႔
ကမၻာ႔ေျမပံုေပၚတက္ႏိုင္ဖို႔
ငါတို႔
အေလာင္းေကာင္ေတြဆင့္ၿပီး ထမ္းတင္ေပးခဲ့တာ မေမ့နဲ႔။"" . . . . .

ျမန္မာလူမ်ိဳးတိုင္းမွာ
အေဖႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္
တစ္ေယာက္က
ကိုယ့္ေသြးသားအေဖ
က်န္တစ္ေယာက္က
ျမန္မာလူမ်ိဳးကို ေမြးေပးတဲ့အေဖ
ျမန္မာလူမ်ိဳးရဲ႕အေဖ
ျမန္မာ့အေဖ
ေအာင္ဆန္းေပါ့။

က်ဳပ္အေဖနဲ႔အဖိုးဟာ ေအာင္ဆန္းသားေတြ
ေအာင္ဆန္းက က်ဳပ္အဖိုး
က်ဳပ္သားက ေအာင္ဆန္းရဲ႕ျမစ္ေပါ့
သူ႕အဘိုးကို သူ လြမ္းတတ္ေနၿပီ
သူ႕သားက်ရင္လဲ သူ႕အေဘးနဲ႔
ေပးေတြ႕ႏိုင္ဖို႔
အခုကတည္းက အေသအခ်ာ
က်ဳပ္ မွာထားရအံုးမယ္။

Human Rights Q&A

Publish at Scribd or explore others: Internet & Technolog culture human

From Flyingpeacock

Nargis Aid Builds Pagoda

Than Shwe’s ride The Ferris Wheel of Death was consecrated with human blood just like his Pagoda as 20 people were killed to the joy of his military generals. They plunged to their deaths and were crushed by falling debris as the Ferris wheel self destructed from the shoddy workmanship provided by his staff of child slaves and indentured craftsman.

To bad Ulla Toraes and her side kick Erik Solheim were not present so they could enjoy the festivities and see where Cyclone Nargis Aid actually went. Noticeably not present was Ibrahim Gambari who was responsible for seeking out funding for Than Shwe’s criminal regime. Ibrahim would be proud of how the money was spent and possibly Than Shwe would have given him another priceless ruby for his efforts.

With his army of fortunetellers and soothsayers Than Shwe’s consecration went off without a hitch as he and his family shamelessly donated diamonds and rubies to Than Shwe’s shrine of human suffering and world wide deception. It was reported there were European and other guests at Than’s gathering as well. Most likely they were corporate execs who also filled Than Shwe’s coffers and took full advantage of Burma’s abundance of slave laborers and natural resources.

As Than Shwe prayed at the consecration you could almost hear him that his G*D Satan for providing him the bountifully fruitful Cyclone Nargis. It providing him with the perfect alibi to beg the world for relief money and emergency aid for his bustling black market industries he is known throughout Burma for. With hundreds of millions of dollars already invested in his grandiose amusement park of death and the adjoining city Naypyidaw it is clear he will need more money to expand. Hopefully the world will hear his plea since it is rumored he wants to build a roller coaster.

Your Devil’s Advocate
Buffalohair

Stop 2010 bogus and fraudulent election designed by the military

To the dignitaries of the United Nations, except the representatives of “Myanmar” who claim to represent the peoples of Burma:
To the dignitaries of the European Union:
To world communality who valued Democracy and Human’s right:


Dear Sirs and Madams,

Just as much as you appreciate and value your own personal freedoms, we the oppressed peoples of Burma have the same values, and although we have been denied, for many decades, such freedoms, we seek your help as we struggle to regain this freedom.

In 1962 our country, in its early years of freedom, was hijacked by a military dictatorship that eradicated all civil institutions and embarked on a process that has produced devastating consequences for our country. Its leader, General Ne Win, imposed his own brand of ideology on the nation, where military officials replaced almost all civilian workers in the nation’s administrative institutions. Civil society also came under military control and the country degenerated into a terrifying tyranny.

In 1974, the Burma Socialist Program Party (BSPP) drafted their constitution which enabled the dictatorship to establish a pseudo-civilian government, and General Ne Win transformed himself from a military leader into both the President and the Chairman of the only party in the country. His continued misgovernance of the country, including the demonetarization of the currency, produced dire results for the people, who were systematically impoverished by his reckless mismanagement.

Burma, under Ne Win’s mismanagement, degenerated into abject poverty, and the majority of the population suffered greatly. By 1987, Burma had become one the poorest nations in the world, and was given Least Developed Country status by the United Nations. This degeneration culminated in the mass demonstration of 1988, whereby the people protested for the freedoms so long denied them by the dictatorship. In response to the protests, the BSPP disbanded and Ne Win stepped down as President and Chairman.

However, far from relinquishing power, the military clique reemerged in essentially the same form, with Ne Win’s henchmen and protégés as its leaders. Under the leadership of Saw Maung, the military staged a coup and promised multiparty elections to quell the unrest and mass demonstrations. However, political parties were denied the right to campaign publicly, and had to organize indoors. Nonetheless, when the 1990 elections were held, the National League for Democracy (NLD) won 82% of the vote, winning 383 out of the all seats. Saw Maung acknowledged that the results were fair and genuine, and promised that the military would return to the barracks. This was simply a maneuver on the part of the military, and Saw Maung later states that first there must be a constitution, and the military will not hand over power until it is drafted. The military then proceeded to hand pick their own representatives for a conference to draft the new constitution, and outnumbered the legitimate representatives elected in the 1990 elections, they also demanded that over 20% of the government was to be made up of military personnel. Furthermore, they demanded that the military hold important positions within the government, including Defense, and that the positions of President and Prime Minister had to be approved by the military. This resulted in the NLD, and other elected representatives, boycotting the drafting of the constitution.

There was then over ten years of stalling by State Law and Order Restoration Council (SLORC), and then the State Peace and Development Council (SPDC), the various names the military junta gave itself, and they have conspired to eliminate Daw Aung San Suu Kyi, as well as other prominent elected leaders. There have been more than sufficient indicators that strongly suggest that this was ordered from the top military leaders of the junta. Failing to eradicate the movement for democracy, they then hatched a 7-point plan, or so-called “Road Map to Disciplined Democracy” in 2003. This was another blatant maneuver by a regime that was unwilling to relinquish their power. This was simply a rehashing of Ne Win’s 1974 BSPP dictated constitution.

In 2007, student leaders of 1988 asked the military rulers to consider the plight of the people who faced unrealistic increases in fuel costs imposed by the dictatorship. Their response was to arrest the student leaders, who were then given long jail sentences. In the same period, Buddhist monks approached the military leadership and reminded them of their duty to the people – the dictatorship responded with brutal force. The military shot and arrested monks, and entered many monasteries and destroyed them. Many were killed, with estimates suggesting over 300 monk and civilian victims.

In May, 2008, although foreign meteorological centers warned the military of an impending high force cyclone, the SPDC downplayed the intensity predicted by these sources. The devastating result of this deliberate withholding of information was that over 100,000 people were killed, and over a million people lost their homes and livelihood. Amidst this catastrophe, 8 days after the disaster, on the 10th of May, the SPDC held a referendum for its bogus constitution, and claimed a 93% yes vote. Later in the year, political prisoners were given extended jail sentences, and their lawyers were arrested and given long jail sentences from 20-65 years as well. This was in order to silence all possible political opposition by the democratic movement and its leaders.

The military rulers of Burma now plan to implement the 7th Stage of their so-called “Road Map to Disciplined Democracy” – the 2010 general elections. The abovementioned facts and track record of the military show that they are determined to maintain power, at the expense of the wellbeing of the nation. In 1948 Burma had gained independence and was known as the “Rice bowl of Asia”, and its currency had real value. It was known as a fast developing nation”. However, after 1962, Burma’s position rapidly plummeted, and it eventually reached Least Developed Country status, and had one of the worst human rights abuses records in the world. The military leaders of today are in reality clones spawned by Ne Win – they were the coup leaders of 1988, and none of the promises given by them have ever been kept. Their denial of foreign aid after Cyclone Nargis illustrates that they are not, and have never been, concerned about the welfare of the people. This present day attempt to fool the international community into believing that they will adopt a democratic process is merely a facade. It is no more than a carbon copy of the 1974 constitution which was designed to keep the military in power. Thus, the planned so-called return to civil rule will only further enslave the nation, and will extinguish all genuine democratic opposition to their rule.

In this critical year of 2009, we ask delegates of the international community at the United Nations General Assembly’s annual meeting and the European Union not to recognize this bogus and fraudulent election designed by the military. We ask all to join forces and to use the instruments of the United Nations to bring about a genuine change and true democracy for the people of Burma. We thank you in anticipation for the work you are about to undertake

Please click here to sign at petition online

Not only Burmese people but also all people who sympathized on people of Burma.

WBURF

WBURF

Publish at Scribd or explore others: democracy Burma

Global Justice Centre-Urgent action

Dear GJC Friends,

We ask you to stand with us to demand an end to the systematic use of rape as a weapon of war in Burma and the exclusion of Burmese women from governance and peace negotiations.

As thousands of women from around the world gather at the United Nations for the 53rd Annual Commission on the Status of Women (CSW), we are urging Secretary General Ban Ki-moon to take immediate action to:

End impunity for ongoing rape and other heinous crimes being carried out by the regime and; Denounce Burma's 2010 elections as illegal because the proposed constitution will forever exclude women from government AND give the junta and others responsible amnesty for crimes against humanity.

The United Nations must honor its legal commitments to end impunity for Burma's criminal junta by enforcing the rights of the women of Burma to justice and power. We need YOUR voice in this global call for justice. Please sign the letter online at:

http://www.globaljusticecenter.net/projects/burma/petition.html
and then forward it on to five other people who you think will join us!

The letter will be delivered with your signatures to Secretary General Ban Ki-moon at the end of CSW on Friday, March 13th. There are only four more days to join in this urgent call for action!

Thank you for your support,
-The GJC Team

For more information, please visit the Burma Project section of the GJC website at

http://www.globaljusticecenter.net/projects/burma/

IF

From http://myochitmyanmar.org/

MA

MA

Publish at Scribd or explore others: Poetry Creative Writing burma democratic con Aung San Suu Kyi

NLD Constitution 1990

NLD Constitution

Publish at Scribd or explore others: Other Politics & Governmen NLD Constitution

Taken from Thadarmay at scribd

Energy Statement

Publish at Scribd or explore others: Other Burma

Please click on the picture to see more

Funding Death and Tyranny

No incident spells out Than Shwe’s greed better than Cyclone Nargis. Though it is becoming popular to say sanctions have not worked in Burmese politics one must realize sanctions have not been fully implemented.
With a host of major corporations contributing massive amounts of money to the criminal regime in spite of sanctions, it is clear sanctions were not given an opportunity to work. Much of the aid donated for Cyclone Nargis was sold into the black market like so much other aid the country received over the years. That is common knowledge and it is surprising so many people who’ve traveled into Burma never made that connection.
Insiders within Burma repeatedly said that people who voted against the Constitutional Referendum or were pro democracy received no aid at all in spite of world relief efforts. Religious persecution was rampant in the aftermath as well as the continual killing of the Karen and other tribal people.
Than Shwe’s continued crimes against humanity has gone unabated even during the cyclone. People who volunteered to bury the dead were arrested and tortured as bodies were left to rot in waterways, trees and every where else. Tribal people were left to fend for themselves while he sold food stuffs and building supplies on the black market. It was also reveled that outside observers were taken to photo-ops and strategically placed relief efforts to “show” how much Than Shwe cared for his people. It was all a sham since he failed to show the observers the actual suffering that was caused by not only Cyclone Nargis but from his ambivalence and murderous death squads.
The cyclone yielded Than Shwe an abundance of orphaned children to use as slaves and child soldiers. The bounty that was given to Burma from a concerned world was used to complete his jungle capital (Naypyidaw) as well as his cyber city Yadanabon. Weapons and hard cash was also the end product of cyclone aid which went into the pockets of his inner circle. Giving Than Shwe and his criminal regime more aid and money would only fill the coffers of his elaborate money laundering machine and not the people it was intended for. The black market has always been Than Shwe’s choice when it came to aid of any kind and the suffering people continually were left to fend for themselves.
Aid to this criminal regime would have horrific consequences for the civilian population his military is murdering at this juncture. He would spend it on more advanced military equipment so he can resupply his killing machine. Rockets and more land mines would be purchased as well as bullets and more military hardware. Of course his jungle capital and his cyber city would benefit from such a bounty, that is a given. And to think the Burmese people looked to the outside world for help when this criminal mad man decided to ignore the election results. Now the people of Burmafear the outside world will fund their continued systematic demise as the world turns a deaf ear on their cries for democracy. There is no excuse for the stupidity of world leaders and their economic development minions who purported the advantages of an illegal election. Or were they in the deep pockets of Than Shwe all along?

Your Devil’s Advocate

Buffalohair
http://buffalohair-jage.com/WP-BGI/

Thailand's Shame

After Hillary Clinton’s visit to Asia it would appear her trip bore fruit. Thailand’s Prime Minister Abhisit Vejjajiva decided to join forces with Than Shwe and Gambari by promote the bogus elections of 2010. Further, the Thai government has decided to take a stance against the pro democracy Karen National Union and their military wing the Karen National Liberation Army. Placing restrictions on the KNU within Thailand as well as ordering their military command to leave the country was a clear change of attitude towards the pro democracy organization. Though Abhisit Vejjajiva appeared to be sympathetic to the plight of the Karen in the beginning he turned out to be another ally of Than Shwe. Just what Thailand needed, another Thaksin Shinawatra.

With revelations of absolute cruelty by Thai captains who’ve murdered Burmese sailors and the total disregard for life of Rohingya refugees, Thailand is taking a turn for the worse. Authorities plan to send Rohingya refugees back to Burma to face certain death or slave labor whence they arrive. And it is only a matter of time before the government turns a deaf ear on the people of Thailand as well since the green light of tyranny was given by the free world. Sending the Rohingya to a fate worse then death was a clear indicator that Thailand has changed its position on freedom and democracy. And it would not be a safe country to visit since it is now on the verge of catastrophic revolt from a myriad of factions. The one time “Prince of Peace” Abhisit Vejjaiva has reveled his true corporate colors and Thailand will suffer dearly from this deception.

The vermin from Denmark and Norway (Ulla Toraes and Erik Solheim) are in good company with Than Shwe, Ibrahim Gambari, Hirofumi Nakasone of Japan and Abhisit Vejjajiva as well as Clinton associate Jose Ramos-Horta, president of East Timor. All these boneheads failed to recognize the fact Burma had a legal election in 1990, course Than Shwe did not like the results. Are all these people so corrupt that they chose to ignore the voice of the Burmese people? Or did Than Shwe use his angle of bribery and secret wealth to those who side with him? I was truly surprised to find Hirofumi Nakasone in this group of morons. He has disgraced Japan there is no question.

The notion that Burma would allow election monitors into the country for the criminally illegal 2010 elections was preposterous. This came about in a cozy conversation between Thailand’s Abhisit Vejjajiva and Than Shwe’s thug Thein Sein. They also opted to have the corrupt United Nations envoy Ibrahim Gambari oversee the elections. This conversation was ludicrous and beyond stupid at best. The United Nations General Assembly already recognized the results of the 1990 elections. And the position of Burma’s National League for Democracy never wavered, “Honor the election results of 1990, free Saw Aung San Suu Kyi and all the political prisoners”

I feel bad for the good people of Thailand, Denmark, Norway, Japan and East Timor fore their nations were disgraced and dishonored. Sadly the US has the greatest cross to bear since it was Hillary who gave her blessings to China and China’s total disregard for human rights. Small wonder Wal-Mart continues to make profits during this economic slump. Slave labor is the advantage China has over other nations. With Hillary Clinton, a former board member of Wal-Mart it is obvious this chain store has become China’s outlet store. Of course that was at the expense of US jobs and sovereignty but that’s another story.

Your Devil’s Advocate
Buffalohair

Myanmar urges vigilance after bomb blasts

YANGON (AFP) — Authorities in Myanmar have warned people to be on alert after two small bombs exploded in the commercial hub Yangon, causing minor damage but no injuries, junta-run media reported Thursday.
The explosions hit hours apart Tuesday evening at a Yangon park and bus stop, and police and soldiers immediately sealed off the scene.
"Authorities concerned have reminded the people to provide information to those responsible in time if there is something or someone (suspected) of committing destructive acts," the New Light of Myanmar newspaper said.
The paper said an investigation was ongoing and gave no indication about who might be behind the blasts, but the military regime has in the past blamed similar attacks on ethnic rebel insurgents battling junta rule.
The first explosion blew a hole in a fence and smashed the windscreen of a truck, the paper said, while the bus stop bomb near a busy intersection blew a small crater in the ground and damaged the shelter.
Myanmar was rocked by a series of similar small blasts late last year, with one man killed in Yangon in October and two people killed in a township outside the main city in a video cafe bombing.
Although the junta usually blames armed exile groups or ethnic rebels, it has also pointed the finger at democracy activists.
State-run media in September accused two members of detained democracy leader Aung San Suu Kyi's National League for Democracy (NLD) of bombing pro-government offices in July last year.
The NLD won a landslide victory in 1990 elections, but the junta never allowed it to take office. Aung San Suu Kyi has been under house arrest almost constantly since.
The military has ruled Myanmar since 1962, partly justifying its grip on power by claiming the need to fend off ethnic rebellions which have plagued remote border areas for decades.

Burma Releases Lawyers From Prison After Contempt Conviction

By VOA News
06 March 2009
Burma has released two lawyers who were convicted of contempt of court last year and sentenced to four months in prison.

Supreme court lawyers U Aung Thein and U Khin Maung Shein were released Friday after serving their full sentences.

The two lawyers had represented student activists. Burma's High Court sentenced them in November for what was described as a lack of respect for the court.

The Asian Human Rights Commission welcomed their release and expressed hope they will be permitted to continue practicing their profession.

The Hong-Kong-based group quoted U Aung Thein and U Khin Maung Shein as saying they had no chance to defend themselves. The two said their clients withdrew their powers of attorney because they lost faith in the judicial process.

The Asian Human Rights Commission said Burma's contempt-of-court law contains no guidance on how contempt is to be assessed and heard fairly.

ေခါင္းငံုမခံပါႏွင့္

သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ပို႔ေပးေသာ ခံပ်င္းဖြယ္ စင္ကာပူနိုင္ငံမွ အလုပ္ေၾကညာ တစ္ခုပါ။ "မိဘမေကာင္း သာသမီးေခါင္း" ဟု ဆိုရိုးစကားအတိုင္း ပညာမဲ့ေသာေခါင္းေဆာင္မ်ားရဲ႕ မွားယြင္းေသာဦးေဆာင္မႈမ်ားေၾကာင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား သူမ်ားနိုင္ငံမ်ားတြင္ မ်က္နွာငယ္အနွိမ္ခံေနၾကရပါသည္။ စကၤာပူနိုင္ငံတြင္ နိုင္ငံေပါင္းစံုမွ လူမ်ိဳးစံု အလုပ္လုပ္ေနၾကပါလွ်က္ "ျမန္မာနိုင္ငံသား တစ္မ်ိုးတည္းသာေရြးျပီး အလုပ္ေလွ်ာက္ခြင့္မျပဳပါ" ဟုထဲ့သြင္းေၾကညာထားျခင္းမွာ ျမန္မာလူမ်ိဳးတစ္ခုတည္းသာမက လူ႔အခြင့္အေရးကိုပါ တိုက္ခိုက္ ေစာ္ကားလုိက္ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ထိုသို႔ေၾကညာျခင္း မသိေသာ္လည္း အမ်ိဳးကိုထိလွ်င္ ေခါင္းငံုမခံလိုစိတ္ေၾကာင္း ေရးသားေဖာ္ျပရျခင္းျဖစ္သည္။ ကမာၻ႔ေျမပံုေပၚတြင္ နိုင္ငံတစ္နိုင္ငံဟု ေထာက္ျပစရာေတာင္မရွိေသာ၊ မေလးရွားနိုင္ငံမွေရကိုေတာင္ ဝယ္ယူသံုးစြဲေနရေသာ ေခြးပစ္တဲ့ ဒုတ္ေလာက္ရွိတဲ့နိုင္ငံက က်ဳပ္တို႔လိုနိုင္ငံသားေတြကို ေစာ္ကားေနျခင္းကို လံုးဝလက္မခံနိုင္ပါ။ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ထိုနိုင္ငံတြင္ေရာက္ရွိေနၾကေသာ ျမန္မာလူူးမ်ိဳးမ်ားကလည္း "ျမန္မာလူမ်ိဳးလို႔ေျပာတာ ငါ့နာမည္တပ္ေျပာတာမဟုတ္ဘူး" ဟု ဆိုကာေခါင္းငံုမခံသင့္ပါ။ မိမိတတ္နိုင္တဲ့ဖက္မွ မိမိလူးမ်ိဳးမ်ားအတြက္ ကာကြယ္ေစာင့္ေလွ်ာက္ၾကပါ။ မည္သည့္ေၾကာင္းေၾကာင့္နွင့္မွ လူမ်ိဳးကို အျမိဳမခံပါနွင့္။

ပန္းကေလးမ်ား ပြင့္ေတာ့မည္၊ ဖူးတံ၀င့္လုိ႔ခ်ီ

အစစအရာရာ တိုးတက္ေခတ္မီျခင္း၏ တျခားတဖက္သည္ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ လြယ္ကူစြာ လိမ့္က်ႏုိင္ေသာ ေခ်ာက္ကမ္းပါးတစ္ခု ျဖစ္ေနႏုိင္ပါသလား။ မေန႔က မိမိႀကဳံေတြ႕ရေသာ ကေလးငယ္တစ္ဦး၏ ျပသာနာသည္ မိမိကိုယ္တုိင္ပင္ တိုးတက္ေခတ္မီျခင္း ဆိုတာႀကီးကို ထိတ္လန္႕မိပါသည္။

ဤႏုိင္ငံ႐ွိ ကေလးငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ ကိုယ္ပိုင္ email account မ်ား႐ွိၾကသည္။
မ်ားေသာအားျဖင့္ ေက်ာင္းမ်ားက ၀ယ္ယူအသုံးျပဳထားေသာ Education Website မ်ား၏ email account မ်ားျဖစ္သည္။ ဆရာ၊ ဆရာမ အားလုံး၊ ကေလးအားလုံး၏ email လိပ္စာမ်ားကို အလြယ္တကူရ႐ွိႏုိင္ေသာ Portal မ်ားျဖစ္သည္။

တစ္ေန႔တြင္ ကေလးမေလး တစ္ေယာက္သည္ ငိုယိုၿပီး ေက်ာင္း႐ွိ IT Department ထံသို႔ စာတစ္ေစာင္လာပို႔သြားခဲ့သည္။ သူမ၏ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးသည္ သူမ၏ email password ကိုသိၿပီး၊ အဆုိပါ email account ျဖင့္ တစ္တန္းလုံး႐ွိ ေယာက်ၤားေလးမ်ားထံ အလြန္ညစ္ညမ္းေသာ စာတစ္ေစာင္ ပို႔လုိက္ေသာ ကိစၥျဖစ္သည္။ ထုိစာ၏ အဓိပၸါယ္သည္ လိင္ပုိင္းဆိုင္ရာ ကိစၥရပ္မ်ား ျပဳမူလုပ္ေဆာင္လုိပါသျဖင့္ ေမွ်ာ္လင့္ေနေၾကာင္းကို ေယာက်ာၤးေလးမ်ားအား အသိေပးေၾကျငာထားျခင္း ျဖစ္သည္။ မိမိရင္နာမိသည္မွာ ထုိျပစ္မွုက်ဴးလြန္ေသာ ကေလးမေလးသည္ ယခု Primary 4 တက္ေရာက္ေနၿပီး အသက္အ႐ြယ္အားျဖင့္ ၁၀ ႏွစ္ခန္႔သာ ႐ွိေသးေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

၁၀ ႏွစ္အ႐ြယ္ ကေလးတစ္ေယာက္အတြက္ အဆိုပါ ကိစၥႏွင့္ဆုိင္ေသာ ဗဟုသုတသည္ မိဘမ်ားသင္ၾကားေပးသည္ေတာ့ မဟုတ္တန္ရာ။ Internet ကသင္ၾကားေပးျခင္းသာ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ သူတစ္ပါး၏ email account ကို ခုိးယူသုံးစြဲ၍ ထုိကဲ့သို႔စာမ်ဳိးပို႔ခဲ့ေသာ စိတ္ဓါတ္ကိုမူ၊ ၁၀ ႏွစ္အ႐ြယ္ သမီးေလး မည္သည့္ေနရာက သင္ၾကားတက္ေျမာက္ခဲ့ပါလဲ။ အဲဒီလို လုပ္ရဲတဲ့ သတၱိကို သမီးငယ္ေလးအတြက္ မည္သူက ႐ုိက္သြင္းေပးခဲ့ပါသလဲ။

မိမိတုိ႔လူမ်ဳိးမ်ား အတြက္ တိုးတက္ေသာ ႏုိင္ငံျခားတိုင္းျပည္မ်ားတြင္ ကေလးငယ္မ်ားကို ေက်ာင္းထားႏုိင္သည္မွာ ဂုဏ္ယူဖြယ္ရာျဖစ္သည္။ မိမိရင္ေသြးကို လူတကာႏွင့္ ရင္ေဘာင္တန္းလုိက္လွ်င္ ေ႐ွ႕ဆုံးမွာ ႐ွိေစခ်င္ေသာ ေမတၱာတရားျဖင့္ ႀကိဳးစားၾကရျခင္းလဲ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ မိမိတို႔၏ သမီးငယ္ေလးမ်ားကို တိုးတက္မွု၏ ေနာက္ကြယ္မွ အရိပ္မည္းႀကီး မစြန္းထင္းမိေအာင္၊ မိမိကိုယ္ကို ကာကြယ္တတ္ေအာင္၊ အဆိုးႏွင့္အေကာင္း ခြဲျခားနားလည္ေအာင္၊ အတုယူမမွားေအာင္ အထူးသျဖင့္ မိခင္မ်ားက အၿမဲတမ္း သင္ၾကားေနဘို႔ လဲလိုအပ္ေပလိမ့္ဦးမည္။

မိမိအခန္း ဌားေနေသာ အိမ္႐ွင္တြင္ ၁၀ ႏွစ္အ႐ြယ္ အမႊာသမီးေလး ႏွစ္ေယာက္႐ွိၾကသည္။ အလြန္ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ သမီးငယ္ေလးမ်ား ျဖစ္သည္။ သူတို႔မိခင္သည္ အျပင္အလုပ္ကို လုပ္ႏိုင္ေသာ္လည္း မလုပ္ဘဲ သမီးကေလးႏွစ္ေယာက္ကို သာ သူမ၏ အခ်ိန္အားလုံး ေပးထားသည္။ ထမင္းအတူတူစား၊ အိမ္စာအတူလုပ္၊ အတူေစ်းသြား၊ ေနာက္ဆံုး ကေလးႏွစ္ေယာက္ Internet Chatting လုပ္ေနလွ်င္လည္း မိခင္က ေဘးက႐ွိၿမဲ။ ျမန္မာစာကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေရးတတ္ ေအာင္သင္ေပးသလုိ၊ တနဂၤေႏြ ေန႔တိုင္းလဲ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတြင္ ဗုဒၶဘာသာ သင္တန္းလုိက္ပို႔ေပးေသးသည္။ ဘုရား႐ွိခုိး အမ်ဳိးမ်ဳိး ကို အဂၤလိပ္လိုေရာ၊ ျမန္မာလိုပါ ႐ြတ္ဆုိႏိုင္သလို၊ မိန္းကေလးတုိ႔ သိသင့္ေသာ အႏၱရာယ္အမ်ဳိးမ်ဳိးကို လဲ မိခင္ကေဘးနားက ေျပာျပဆံုးမ ေနတတ္သည္။ ဒီႏိုင္ငံတြင္ ႀကီးျပင္းလာေသာ္လည္း သမီးငယ္ေလးမ်ားသည္ ေခတ္မီ၍ လိမၼာၾကသည္။ ယဥ္ေက်း၍ မိဘကို အလြန္ စာနာတတ္ၾကသည္။ အလြန္ၾကည္ႏွုးေလးစားဖြယ္ေကာင္းေသာ မိသားစုေလးျဖစ္သည္။

မိဘႏွစ္ဦးလုံး အလုပ္လုပ္ရေသာ မိသားစုမ်ဳိးတြင္ သမီးငယ္ေလးမ်ားသည္ မိခင္ႏွင့္ ေႏြးေထြးေသာ ရင္းႏွီး ဆက္ဆံမွု ႐ွိရန္လုိအပ္ေပသည္။ ဤႏုိင္ငံတြင္ Secondary School အ႐ြယ္သည္ ေယာက်ၤားေလးမ်ားႏွင့္ ပြင့္လင္းစြာ ရင္းႏွီးလြန္ေသာ အေျခအေနမ်ားကို ဖန္တီးတတ္ၾကၿပီ။ျမန္မာအေငြ႕အသက္ျဖင့္ ခံစားရလွ်င္ မိမိ ပိုးေမြးသလို ေမြးခဲ႔ရေသာ သမီးငယ္ေလးသည္ ၁၆ ႏွစ္ မျပည့္မီကပင္ ေယာက်ၤားေလးမ်ား၏ အိပ္ယာထဲ ေရာက္ေနလွ်င္ မည္သို႔ေသာ တရားႏွင့္ ေျဖသိမ့္ရပါမည္နည္း။

တခ်ိဳ႕မိခင္မ်ားသည္ မိမိကေလးမ်ား ျမန္မာလို မေျပာတတ္သည္ကိုပင္ ဂုဏ္ယူေနၾကေသးသည္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတြင္ သူမ်ားအလႉကိုအလကားလာစားရင္း “ကေလးေတြက ဒီမွာႀကီးေတာ့ ျမန္မာလုိမေျပာတတ္ဘူးေလ.. ဟင္း..ဟင္း..ဟင္း.. “ ဟုလူပုံအလယ္ဂုဏ္ေဖာ္ေနၾကေသးသည္။ အလြန္ထူးဆန္းအ့ံၾသဖြယ္ေကာင္းေလစြတကား။ မိမိကိုယ္တိုင္ ျမန္မာစင္စစ္ျဖစ္ပါလွ်က္၊ ျမန္မာျပည္မွာ ေနထုိင္ခဲ့ဘူးပါလွ်က္ မိမိကေလးျမန္မာစကားမတတ္ျခင္းသည္ လူပုံအလယ္ ႄကြား၀ါရေသာ ကိစၥတစ္ခုျဖစ္ပါသလား။ အခ်ိန္ယူ၍ ျမန္မာစကားမသင္ေပးႏုိင္လွ်င္လည္း႐ွိပါေစေတာ့။ သို႔ေသာ္ မ်က္စခ်ီ၍ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္ေနျခင္းကေတာ့ တဆိတ္လြန္လြန္းသည္ဟု ခံစားမိသည္။ ျမန္မာစကားမေျပာတတ္တာကိုပင္ မိဘကိုယ္တုိင္က ဂုဏ္ယူေနလွ်င္ကေလးငယ္ကို ျမန္မာ့အေငြ႕အသက္၊ ျမန္မာ့သဘာ၀ကို ခ်စ္တတ္ဘို႔ဆုိလွ်င္ ပို၍ပင္ေ၀းေပလိမ့္မည္။ ေျပာသူသာ အ႐ူးျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

တခါတရံတြင္ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ား ကိုယ္တိုင္ေျပာေသာ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားကို ေလွာင္ေျပာင္သည့္ ဟာသမ်ားလည္း႐ွိေသးသည္။ မိမိၾကားဖူးသည့္ ဟာသတစ္ခုမွာ

“ႏိုင္ငံတကာမွ ခရီးသည္မ်ားစြာ တင္ေဆာင္ပ်ံသန္းလာေသာ ေလယာဥ္တစ္စင္းသည္ စက္ခၽြတ္ယြင္းသျဖင့္ ေလယာဥ္ေပၚ႐ွိအမ်ဳိးသားခရီးသည္ ၁၀ ခန္႔ ခုန္ခ်မွသာ က်န္လူအားလုံး၏အသက္ကို ကယ္တင္ႏိုင္မည္ဟု ေၾကျငာလိုက္သည္တဲ့။ ထိုအခါ ပထမဦးဆုံး ေယာက်ၤားႀကီးတစ္ဦးထလာၿပီး ရဲရဲ၀င့္၀င့္ျဖင့္ “ေဟ့ ဟစ္တလာ” ဟုေအာ္ၿပီး ခုန္ခ်သြားတယ္တဲ့။ ေနာက္တစ္ေယာက္ကလဲ “ေဟ့ ေဂၚဗာေခ်ာ့” ဟုေအာ္ၿပီး ခုန္ခ်ေလ၏တဲ့။ ဒီလုိပဲ မိမိတို႔ ႏုိင္ငံရဲ႕ မိမိဂုဏ္ယူတဲ့ ေခါင္းေဆာင္နာမည္ေတြကို ေအာ္ ေအာ္ၿပီး ခုန္ခ်ၾကသည္ေပါ့ေလ။ ေနာက္ေတာ့ ေတာင္႐ွည္နဲ႔ ေခါင္းေပါင္းနဲ႔ ၀တ္ထားတဲ့ ျမန္မာႀကီးတစ္ေယာက္ ထလာပါေရာတဲ့။ ဒီေနာက္မွာေတာ့ လြန္စြာမွ ေအာင္ျမင္ခံ့ညားေသာအသံျဖင့္ “ေဟ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း” လို႔ ေအာ္ၿပီးေဘးနားက ကုလားကို တြန္းခ်လုိက္ေရာတဲ့။”

ငယ္ေသးေသာအ႐ြယ္ မိမိလည္း ၾကားဖူးခါစက ရယ္မိေသးသည္။ ေနာက္တျဖည္းျဖည္း အသက္အ႐ြယ္ ရလာေတာ့ ျမန္မာကို သေရာ္္ထားတာပါလားဟုု ေတြးမိတတ္လာသည္။ တကယ္ေတာ့ ျမန္မာ့ ေရေျမ ၊ ျမန္မာ့ သဘာ၀သည္ ျမတ္ႏုိးဖြယ္ရာ ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ မိန္းကေလးမ်ားအတြက္ ေကာင္းမြန္ေသာ အေလ့အထ မ်ားစြာလဲ႐ွိသည္။ ဗိုင္းေကာင္းေက်ာက္ဖိ ႏွင့္ ရယ္စရာ႐ွိလွ်င္လည္း ၿပံဳး႐ုံသာ ၿပံဳးရမည္ ဆိုေသာ အယူ၀ါဒမ်ဳိးကို လုိက္နာရန္ မလုိအပ္ေတာ့ေသာ္လည္း ႏုိင္ငံျခားတိုင္းျပည္မ်ား၏ ပန္းကေလးမ်ားကို သဘာ၀အေလွ်ာက္မပြင့္လန္းေစဘဲ ပြင့္ဖတ္မ်ားကို အတင္းဆြဲလွန္၍ ဇြတ္အတင္း ပြင့္ေစႏုိင္ေသာ ဓေလ့မ်ဳိးကို ေတာ့ေ႐ွာင္႐ွားသင့္သည္ဟု ထင္ပါသည္။

အခ်ိန္တန္လွ်င္ သဘာ၀အတုိင္း လွပစြာ ပြင့္လန္းလာၾကမည္ျဖစ္ေသာ၊ ဖူးတံ၀င့္ခ်ီေနသည့္ ျမန္မာ့ခ်စ္သမီးငယ္ေလးမ်ားသည္ ႏုိင္ငံတကာအလယ္တြင္ ေတာက္ပေသာ၊ ေမႊးႀကိဳင္ေသာ ပန္းပြင့္ေလးမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစသတည္း။ ထုိ႔ထက္ပို၍ ျမန္မာ့ေရေျမ သဘာ၀ကို ခ်စ္တတ္ေသာ ႏွလုံးသားမ်ားကို ပိုင္ဆိုင္ၾကပါေစသတည္း။ သည့္ထက္ပိုႏိုင္ခြင့္ ႐ွိေသးလွ်င္ အမိေျမကို အက်ဳိးျပဳႏိုင္ေသာ၊ ျမတ္ေသာ မိန္းကေလးမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစသတည္း ဟုဆုေတာင္းခ်င္ပါသည္။ ။

ေဆာင္းပါး - seenbseen blog မွရယူသည္။

သန္းေရႊအလွည့္ ဘယ္ေတာ့လည္း?

ႏုိင္ငံတကာ ရာဇ၀တ္ခုံရုံးက ဆူဒန္သမၼတ ကုိ ဖမ္းဆီးဖုိ႔ အမိန္႔ခ်

For centuries, such heinous crimes were committed against millions of victims around the world, yet few of the perpetrators have been brought to justice. Now, with the establishment of the world's first permanent International Criminal Court, Individuals will be held accountable for the most serious atrocities against human dignity: war crimes, crimes against humanity and genocide. In addition, the court will also deal with the crime of aggression once it is defined.

(International Criminal Court)

-ၿမတ္စုိး-

နယ္သာလင္ႏုိင္ငံ ဟိတ္ၿမိဳ႕ ရွိ ႏုိင္ငံတကာ ရာဇ၀တ္ခုံရုံးက ဆူဒန္သမၼတ အုိမာ ဟတ္ဆန္ အဲလ္ ဘက္ရွီ ကုိ စစ္ရာဇ၀တ္ၿပစ္မႈ ၿဖင့္ ဖမ္းဆီးဖုိ႔ ဗုဒၶဟူးေန႔က အမိန္႔ထုတ္ၿပန္လုိက္ပါတယ္။ ဆူဒန္သမၼတ အုိမာ ဟတ္ဆန္ အဲလ္ ဘက္ရွီ ကုိ ဆူဒန္ အေနာက္ပုိင္း ဒါေဖာ ေဒသ မွာၿဖစ္ပြားခဲ့တဲ့ အစုလုိက္အၿပံဳလုိက္ သတ္ၿဖတ္ခဲ့မႈ၊ အသက္ ၅ ႏွစ္ ၊ ၁၂ ႏွစ္ အရြယ္မေရာက္ တဲ့ ကေလးငယ္မ်ားကုိ ဆူဒန္စစ္တပ္က လူသားမဆန္ ေအာင္ အတင္း အဓၶမ လိင္ၿပဳက်င့္ခဲ့မႈမ်ားမွာ အဓိက တာ၀န္ရွိသူ နဲ႔ ၿပစ္မႈက်ဴးလြန္ခဲ့သူ တဦး ၿဖစ္တဲ့ အတြက္ ဒီလုိ ဖမ္းဆီးဖုိ႔ အမိန္႔ခ်လုိက္ၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။ ဒီအမႈမွာ ၿပစ္မႈ ကုိယ္တုိင္ က်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့ တရားခံ စစ္သားနဲ႔ တရားလုိ မ်က္ၿမင္သက္ေသမ်ားရဲ႕ ထြက္ဆုိခ်က္မ်ားကုိ မႈတည္၍ ဒီလုိဖမ္းဆီးတရားစြဲဆုိဖုိ႔ အမိန႔္ခ်မွတ္ လုိက္ရၿခင္း ၿဖစ္တယ္လုိ႔ ေဖာ္ၿပပါရွိတယ္။ ဒီလုိၿပစ္မႈက်ဴးလြန္ဖုိ႔ အစုိးရ က အမိန္႔ေပးခဲ့တယ္လုိ႔ တရားခံ စစ္သားေတြ နဲ႔ တရားလုိ မ်က္ၿမင္သက္ေသေတြ က ထြက္ဆုိခဲ့တယ္။

ဆူဒန္ အေနာက္ပုိင္းဒါေဖာ ေဒသ မွာ လူေပါင္း ၂၀၀,၀၀၀ အစုလုိက္အၿပံဳလုိက္ သတ္ၿဖတ္ခံခဲ့ရၿပီး၊ ေဒသတြင္းၿပည္သူ ၂.၅ သန္း ေက်ာ္ ေဒသမွ ေရြ႕ေၿပာင္းေနထုိင္ ခဲ့ၾကရတယ္။ ဒီထဲမွာ ၃၀၀,၀၀၀ ေက်ာ္ဟာ လူမ်ိဳးစု အၾကမ္ဖက္တုိက္ခုိက္မႈ ေတြမွာ ေသဆုံးခဲ့ရတယ္လုိ႔ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ကုလသမဂၢရဲ႕ စုံစမ္းစစ္ေဆးမႈရဲ႕ ထုတ္ၿပန္ေၾကညာခ်က္ မွာ ေဖာ္ၿပပါရွိတယ္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ထဲမွာတင္ ကုလသမဂၢ အပါအ၀င္ ႏုိင္ငံတကာ က လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ပံ့ကူညီေပးေနေသာ ေနရာ ၄၂ ေနရာကုိ တုိက္ခုိက္ခံခဲ့ ရၿပီး၊ ႏုိင္ငံတကာ အကူအညီေပး ေနသူ ၆ ေယာက္ အသက္ခံခဲ့ရေၾကာင္း ကုလသမဂၢ ရဲ႕ အစီရင္ခံထဲမွာ ေဖာ္ၿပပါရွိတယ္။

ဆူဒန္ေတာင္ပုိင္းေဒသ ေခါင္းေဆာင္ တဦးလည္းၿဖစ္၊ ဒုတိယ သမၼတလည္းၿဖစ္တဲ့ ဆဲလ္ဗကီးရ္ (Salva Kiir) က ဒီဖမ္းဆီး မည့္ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ကုိ ၿပန္လည္ရုပ္သိမ္းေပးဖုိ႔ ႏုိင္ငံတကာ ရာဇ၀တ္စစ္ခုံရုံးမွာ ဗုဒၶဟူးေန႔က အသနားခံထားေပမဲ့ ၊ ႏုိင္ငံတကာ ရာဇ၀တ္စစ္ခုံရုံးက ဒီအသနားခံခ်က္ကုိ မနက္ၿဖန္မွာ ဆုံးၿဖတ္ၾကပါ လိမ့္မယ္။ Salva Kiir ကေတာ့ ႏုိင္ငံတကာ ရာဇ၀တ္စစ္ခုံရုံးရဲ႕ ဆုံးၿဖတ္ခ်က္အေပၚ ဆူဒန္ၿပည္သူမ်ား စိတ္ၿငိမ္ၿငိမ္ထား စဥ္းစားၿပီး၊ ေဒသတြင္းတည္ၿငိမ္ေရး ႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး အတြက္ ၿပည္သူအခ်င္းခ်င္း လက္တုံ႔ ၿပန္မႈေတြ၊ ဆူဒန္ႏုိင္ငံရွိ ႏုိင္ငံၿခားသားမ်ားအေပၚ လက္တုန္႔ၿပန္မႈေတြ ၊ ကုလသမဂၢ ရဲ႕ အာဖရိက ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တပ္ဖြဲ႔ ေတြကုိ လက္တုန္႔ၿပန္မႈေတြ မရွိၾကေစဖုိ႔ ၊ မၿပဳလုပ္ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းထားပါတယ္။ ဆူဒန္မွာ လက္ရွိ ညီညြတ္ေရးအစုိးရ က ေတာ့ တုိင္းၿပည္အတြင္း မတည္မၿငိမ္ ၿဖစ္လာႏုိင္မႈေတြကုိစုိးရိမ္ေနၾကၿပီး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သေဘာတူညီခ်က္ေတြ ပ်က္ၿပားသြားေစလိမ့္မယ္လုိ႔ ထုတ္ေဖာ္ေၿပာဆုိေနၾကပါတယ္။ ကုလသမဂၢ လက္ေအာက္ခံ အာဖရိက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးတပ္ဖြဲ႔ ေတြ၊ ဧည့္သည္ႏုိင္ငံၿခားသားေတြ၊ လူသားခ်င္းစာနာ ေထာက္ပံ့ ကူညီေနသူေတြကုိ အကာအကြယ္ေပးဖုိ႔၊ သူတုိ႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းေတြကုိ ဆက္လက္လုပ္ကုိင္ႏုိင္ဖုိ႔ ကုိလည္း အကူအညီေပးၾကဖုိ႔ ဆူဒန္ဒုတိယ သမၼတ Salva Kiir က တုိက္တြန္းထားပါတယ္။

အာဖရိက သမဂၢ နဲ႔ အာရပ္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကေတာ့ ဆူဒန္ ေတာင္နဲ႔ ေၿမာက္ အၾကားမွာ ေဒသတြင္း မတည္ၿငိမ္မႈေတြ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သေဘာတူညီခ်က္ေတြ ပ်က္ၿပားၿပီး ၿပႆနာေတြ၊ တင္းမာမႈေတြ၊ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ ပုိမုိ ၾကီးထြား လာလိမ့္မယ္လုိ႔ သတိေပးထားတယ္။

လူဦးေရ ၂ သန္းေက်ာ္ ေနထုိင္တဲ့ အာဖရိက တုိက္ ႏုိင္းၿမစ္ အၿဖဴနဲ႔ အၿပာ ၿမစ္ ၂ သြယ္ ေပၚမွာ ရွိတဲ့ ဆူဒန္ႏုိင္ငံရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ ကာတြန္း ( Khartoum) မွာ ေတာ့ ဆူဒန္သမၼတ အုိမာ ဟတ္ဆန္ အဲလ္ ဘက္ရွီ ကုိ ေထာက္ခံတဲ့ ေၿမာက္ပုိင္းသားေတြက ေတာ့ ႏုိင္ငံတကာရာဇ၀တ္ခုံရုံးရဲ႕ ဖမ္းဆီးအမိန္႔ကုိ ၿပန္လည္၀ါးၿမိဳခ် လုိက္ဖုိ႔ စုရုံးဆႏၷၿပေနၾကပါတယ္။ ၿမိဳ႕ေတာ္ ကာတြန္ (Khartoum) မွာ ႏုိင္ငံၿခားသံရုံးေတြ၊ ကုလသမဂၢ ၀န္ထမ္းေတြ၊ ႏုိင္ငံၿခားသားေတြ အေၿမာက္အမ်ားရွိေနၾကၿပီး၊ သူတုိ႔အား တုိက္ခုိက္လာမႈ ကုိ အကာအကြယ္ ေပးဖုိ႔ ဆူဒန္ အစုိးရက ေၾကညာထားေသာ္လည္း၊ မနက္ၿဖန္ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ မွာ ဆက္လက္ ဖမ္းဆီးဖုိ႔ အသနား ခံခ်က္ကုိ ႏုိင္ငံတကာ စစ္ခုံရုံက ပယ္ခ်ခဲ့လွ်င္ ဆူပူမႈေတြ၊ အၾကမ္းဖက္လာမႈေတြကုိ ထိမ္းသိမ္ဖုိ႔ မလြယ္ဘူးလုိ႔ သတိေပးထားပါတယ္။

အေနာက္ႏုိင္ငံသံရုံးေတြနဲ႔ ႏုိင္ငံတကာ သံရုံးေတြက ေတာ့ ဆူဒန္ႏုိင္ငံမွာ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနၾကေသာ သူတုိ႔ႏုိင္ငံသားေတြကုိ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ ၿဖစ္ေပၚလာႏုိင္ေၾကာင္း ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ သတိေပးထားၿပီး၊ ခရီးသြား သူတုိ႔ႏုိင္ငံသားေတြကုိလည္း ဆူဒန္ႏုိင္ငံ က ၿပန္လည္ထြက္ခြာဖုိ႔ တုိက္တြန္းႏုိးေဆာ္မႈေတြ ၿပဳလုပ္ထားၾက ပါတယ္။

WFWW မွ ရယူသည္။

သိန္းစိန္ရဲ ့သမီး မဂၤလာေဆာင္

ႏွစ္ဘက္ေသာ မိဘမ်ားနာမည္ေတာင္ မထည့္ရဲေလာက္ေအာင္ အေႀကာက္ႀကီး ေႀကာက္ႀကတဲ့ သိန္းစိန္ရဲ ့သမီး မဂၤလာေဆာင္ ေက်းဇူးတင္လႊာ ေႀကညာခ်က္ကို နအဖပိုင္ ျမန္မာ့သတင္းစာထဲမွာ ေတြ ့ရွိရပါတယ္။

သိန္းစိန္နဲ ့ ေဒၚခင္ခင္ဝင္းတုိ႔ရဲ ့ သမီး မယဥ္သူဇာသိန္းက ဗိုလ္ႀကီးဟန္ဝင္းေအာင္နဲ ့ လက္ထပ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို တိုးတိုးတိတ္တိတ္နဲ ့မဂၤလာေဆာင္ကို ေနျပည္ေတာ္မွာ က်င္းပခဲ့ရုံတင္မကဘူး သတင္းစာထဲမွာေတာင္ ဘယ္သူ ဘယ္၀ါသမီးမွန္း မသိရေလာက္ေအာင္ မိဘနာမည္ေတြ မေဖၚျပရဲတာကေတာ့၊ သန္းေရႊရဲ ့သမီး သႏၱာေရႊ မဂၤလာေဆာင္ ဟိုးေလးတစ္ေက်ာ္ျဖစ္ခဲ့ျပီး စိန္စီေသာည - ဗီြဒီယို ျမန္မာျပည္တင္မက ကမၻာပါ ျပန္ ့ခဲ့ ျပီး နအဖေတြရဲ ့မိသားစုေတြ ေငြေႀကးျဖဳန္းတီးမွဳေတြ မတရားေသာနည္းလမ္းမ်ားနဲ ့ ဥစၥာပစၥည္းပိုင္ဆိုင္မွဳေတြကို လူအမ်ား ေႀသာခ်ေလာက္ေအာင္ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း သိျမင္ခဲ့ႀကရတာေႀကာင့္မို ့ - ေနာက္ထပ္ စိန္စီေသာည တစ္ည ထပ္မျဖစ္ရေလေအာင္ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ခိုးေႀကာင္ခိုး၀ွက္နဲ ့ မဂၤလာေဆာင္ဖို ့ သန္းေရႊက တားျမစ္ေျပာဆုိ ဟန္ ့တားခဲ့တာေႀကာင့္
ျဖစ္တယ္လို ့ သိရွိရပါတယ္။

ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ သိန္းစိန္ရယ္။ အရွင္လတ္လတ္ႀကီး ရွိေနရက္သားနဲ ့ သမီး မဂၤလာေဆာင္ ေႀကညာခ်က္မွာေတာင္ မိဘနာမည္ မပါရတဲ့ (ပါ မရတဲ့) အေျခအေနဆိုးပါလား။ အျဖစ္ဆိုးလွတဲ ့သိနိးစိန္ဘ၀ပါလား။ မေသခင္ေတာင္ နာမည္ေပ်ာက္ရတဲ့ သိန္းစိန္ပါလား။

ဒီလို ႀကိတ္ျပီး သတင္းမီဒီယာေတြ မသိရေလေအာင္ မဖိတ္ေခၚရဲဘဲ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ မဂၤလာေဆာင္အခမ္းအနားလုပ္ခဲ့တာဆိုေပမယ့္၊ မဂၤလာေဆာင္ရက္ေန ့ မတိုင္ခင္ကတည္းက သတင္းက အျပင္ကို ျပန္ ့ထြက္ေနျပီးသားဆိုတာ သိန္းစိန္ မသိရွာပါလား။ "ျပည္တြင္းမွာ အလုပ္ေတြရွိတယ္လို ့ ေျပာတဲ့ ထိပ္ေျပာင္ႀကီးရဲ ့ သမီး မဂၤလာေဆာင္ေတာ့မယ္" တဲ့ စကားေတြ သိန္းစိန္နဲ ့ နီးစပ္တဲ့သူေတြဆီကေနတစ္ဆင့္ စကားသံေတြ ျပည္သူအခ်ဳိ ့နားထဲ ႀကားေနခဲ့ျပီးပါျပီ။

သိန္းစိန္သမီး မဂၤလာေဆာင္ျဖစ္လို ့ ကပ္ဖားယပ္ဖားလုပ္ခ်င္ႀကတဲ့ စီးပြားေရးကုိယ္က်ဳိးသမားႀကီးေတြက မဂၤလာလက္ဖြဲ ့ဖို ့အတြက္ အျပဳိင္အဆိုင္ ၀ယ္ယူႀကလို ့ ရန္ကုန္နဲ ့ မႏၱေလးက စိန္ဆိုင္ေရႊဆိုင္ေတြ အေတာ့္ကို
ေရာင္းေကာင္းသြားတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းကလည္း မဂၤလာေဆာင္ေန ့ရက္ မတိုင္မီ တစ္ပါတ္အလိုကတည္းက ျပန္ ့ႏွံ ့ေနခဲ့ပါတယ္။ သန္းေရႊသမီး သႏၱာေရႊ မဂၤလာေဆာင္လက္ဖြဲ ့ပစၥည္းပမာဏကို မမီေပမယ့္ သိန္းစိန္ရဲ ့ မ်က္ႏွာနဲ ့ စိန္ေရႊေက်ာက္သံလက္၀တ္ရတနာေတြနဲ ့ တိုက္တာအိုးအိမ္ အစရွိတဲ့ လက္ဖြဲ ့ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ရလိုက္တယ္လို ့ မဂၤလာေဆာင္ပြဲ တက္ေရာက္ခဲ့ႀကသူမ်ားက ေျပာဆိုေနႀကပါတယ္။

ဒါေႀကာင့္ ဘယ္ေလာက္ဘဲ ဖုံးကြယ္ျပီး ခိုးေႀကာင္ခိုး၀ွက္နဲ ့ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ေပမယ့္ သိန္းစိန္ သမီး မဂၤလာေဆာင္ပြဲအေႀကာင္း - စိန္စီေသာ ဒုတိယည - အျဖစ္ ေပၚထြက္လာဦးမွာပါ။

Two bombs blast in Myanmar former capital

YANGON, March 3 -- Two bombs blast in different locations in Myanmar's former capital of Yangon Tuesday night without casualties, police said.

The first bomb exploded at the Padonma Park in Myaynigone, Sanchaung township at about 9:30 p.m., while the second one at a bus terminal at Hledan, Kamayut township at about 11 p.m..

The police has immediately sealed the scenes, making thorough check to find out if there are more bombs.

Tight security has also been imposed on the areas nearby.

So far, no one has claimed the responsibility of the incidents.

The bomb blast is the third in Yangon since Sept. 9 last year when a big bus exploded also near Hledan, injuring three passengers with the bus almost destroyed. The second explosion on Sept. 25 at a bus terminal outside the Maha Bandoola Garden and opposite the City Hall in the heart of city injured four people, including three women.

Last month, two bombs went off in Bago division without casualties.

After that incident, the authorities said "Anti-government organizations and terrorist armed groups are sending bombers to commit destructive acts in the nation and the authorities concerned are making arrangements for exposing those terrorists".

Meanwhile, Chairman of the State Peace and Development Council Senior-General Than Shwe stressed in his message on Monday on the occasion of the Peasants Day the need for peace and stability in the country, while warning of warding off the dangers of internal and external destructive elements.

ျမန္မာ့အေရး ေဟြဟင္တြင္ စက္ဘီးစီး ဆႏၵျပ

ျမန္မာျပည္အေရးကို ပိုမိုသိရွိရန္အတြက္ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံမ်ားအသင္း၏ အစည္းအေဝးႏွင့္ အခ်ိန္ကိုက္ကာ ျမန္မာ တက္ၾကြလႈပ္ရွားသူ ၁၅ ဦးက ထိုင္းႏိုင္ငံေတာင္ပိုင္း ေဟြဟင္ၿမိဳ႕အတြင္း စက္ဘီးစီး ဆႏၵျပပဲြကို ယေန႔နံနက္က ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

ျမန္မာျပည္ကိစၥကို ထိုင္းလူထုႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားအၾကား ပိုမို သိျမင္လာေစရန္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ျပႆနာမ်ားအား အာဆီယံ ေခါင္းေဆာင္မ်ား သတိျပဳမိၿပီး ႏိုင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲ ျပဳလုပ္ေရးအတြက္ ျမန္မာအစိုးရအေပၚ တိုက္တြန္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေစရန္ ရည္႐ြယ္ၿပီး သူတို႔က ဆႏၵျပၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

“မနက္ ၁၀ နာရီေလာက္က က်ေနာ္တို႔ ထြက္လာတယ္။ ၿမိဳ႕လည္က နာရီစင္ကေန စက္ဘီးေတြနဲ႔ ထြက္လာတယ္။ ၿမိဳ႕ကို ပတ္တယ္ေပါ့ေလ။ လမ္းမွာ ေတာက္ေလ်ာက္ေတြ႔တဲ့ ထိုင္း၊ ႏိုင္ငံျခားသားေတြကို စာ႐ြက္စာတမ္းေတြ ေဝသြားတယ္။ ရွင္းျပတယ္။ က်ေနာ္တို႔က အားလံုးေပါင္း ၁၅ ေယာက္ရွိတယ္။ ဘန္ေကာက္က လာတာအျပင္ ေဟြဟင္မွာရွိတဲ့ လူတခ်ဳိ႕လည္း ပါတယ္ေပါ့” ဟု Burma Democratic Concern အဖြဲ႔ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးေက်ာ္လင္းဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

၁၄ ႀကိမ္ေျမာက္ အာဆီယံ အစည္းအေဝးႏွင့္ အခ်ိန္ကိုက္ကာ Peace for Burma ၫြန္႔ေပါင္းအဖြဲ႔ဝင္မ်ားႏွင့္ ေဟြဟင္ၿမိဳ႕ခံတခ်ဳိ႕ အပါအဝင္ ဆႏၵျပသူမ်ားက ပရာခြ်တ္ခီရီခန္ျပည္နယ္ရွိ ေဟြဟင္ၿမိဳ႕တပတ္ စက္ဘီးစီး၍ ဆႏၵျပခဲ့ျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း အစည္းအေ၀း က်င္းပသည့္ဘက္ကိုမူ သြားေရာက္ ဆႏၵျပျခင္း မရွိေပ။

Peace for Burma တြင္ ျမန္မာ့အေရး လုပ္ေဆာင္ေနသည့္ ထိုင္းႏွင့္ ျမန္မာလူထု အေျချပဳအဖြဲ႔မ်ား၊ အန္ဂ်ီအိုမ်ား၊ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔မ်ား၊ ဘာသာေရးအသင္းမ်ား စသည့္ အဖြဲ႔ေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္ပါဝင္ၿပီး ထိုအထဲမွ ယေန႔ ဆႏၵျပပြဲကို Burma Democratic Concern/ Amnesty International (Thailand)/ Thai Action Committee for Democracy in Burma (TACDB) / Thai Free Burma စသည့္အဖြဲ႔ ၄ ဖြဲ႔ က အဓိက ဦးေဆာင္ျခင္းျဖစ္သည္။

သူတို႔က ထိုင္း၊ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ေရးထားေသာ “Peace for Burma” ဆိုင္းဘုတ္မ်ား ယူေဆာင္ခဲ့ၾကၿပီး လမ္းတေလွ်ာက္၌ “Peace for Burma” ဟု ေအာ္ဟစ္ ေၾကြးေၾကာ္ေၾကာင္းႏွင့္ ျဖန္႔ေဝသည့္ စာ႐ြက္စာတမ္းမ်ားထဲတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ႏိုင္ငံေရးကိစၥရပ္မ်ားကို ရွင္းလင္းေရးသားထားေၾကာင္း ဦးေက်ာ္လင္းဦးက ေျပာသည္။

ဆႏၵျပပြဲတြင္ပါဝင္ေသာ TACDB မွ လႈပ္ရွားမႈ တာဝန္ခံတဦးျဖစ္သူ ထိုင္းအမ်ဳိးသမီး Ms. Panithida ကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပႆနာမ်ားသည္ ျပည္တြင္းေရးသက္သက္ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ေဒသဆိုင္ရာအဆင့္ ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယခုဆႏၵျပပြဲသို႔ ပူးေပါင္းရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

သူက “ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ျပႆနာဟာ အခု ေဒသဆိုင္ရာ ျပႆနာ ျဖစ္ေနပါၿပီ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အာဆီယံ အဖြဲ႔ဝင္ျဖစ္တာ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ပါၿပီ။ ဖြံ႔ၿဖိဳးလာတာမရွိဘဲ ဆင္းရဲမႈ တိုးပြား လာေနပါတယ္။ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားေတြ၊ ဒုကၡသည္ေတြလည္း ပိုမ်ားလာတယ္။ ဒီကိစၥေတြဟာ အခုဆို ေဒသတြင္းက တျခားႏိုင္ငံေတြအေပၚ သက္ေရာက္ေနၿပီး ေဒသတြင္း လံုျခံဳေရးကို ၿခိမ္းေျခာက္ေနပါၿပီ” ဟု ေျပာသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွ ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ား၊ ဒုကၡသည္မ်ားသည္ ထိုင္းႏိုင္ငံအတြင္း၌ တာရွည္ ေနထိုင္လိုစိတ္ မရွိေၾကာင္းႏွင့္ အကယ္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တည္ေဆာက္ႏိုင္လွ်င္ ျပန္ၾကမည့္သူမ်ားသာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ၎သည္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ယခုကဲ့သို႔ ဆႏၵျပပြဲသို႔ ပါဝင္ျခင္းလည္းျဖစ္ေၾကာင္း သူက ဆက္ေျပာသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရရွိေစရန္ အာဆီယံ ၁၀ ႏိုင္ငံအတြင္း ခ်မွတ္ထားသည့္ အဖြဲ႔ဝင္ႏိုင္ငံ တႏိုင္ငံ၏ အေရးကို ဝင္ေရာက္ မစြက္ဖက္ေရးမူ ‘non-interference’ ႏွင့္ အဖြဲ႔ဝင္ႏိုင္ငံမ်ား အားလံုး သေဘာတူမွ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်မွတ္သည့္ မူမ်ားကို ဖ်က္သိမ္း၍ ျမန္မာ့ ျပႆနာမ်ားကို ဝိုင္းဝန္း ေျဖရွင္းေပးၾကရန္ လိုေၾကာင္းလည္း Ms.Panithida က ဆိုသည္။

ထို႔အျပင္ အာဆီယံအဖြဲတြင္း လူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ အဖြဲ႔အေနျဖင့္လည္း လူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ျမွင့္တင္ပညာေပးေရး လုပ္ငန္းမ်ားသာ ဦးစားေပးမေနသင့္ဘဲ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းမွ ျပည္သူမ်ား၏ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ခံေနရမႈမ်ားကို ေကာ္မတီဖြဲ႔၍ စံုစမ္းစစ္ေဆးၿပီး အကာအကြယ္ ေပးသင့္ေၾကာင္းလည္း သူက ဆက္ေျပာသည္။

အဆိုပါ အဖြဲ႔ ၄ ဖြဲ႔မွ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ားအၾကား အာဆီယံႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အဆက္အစပ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပႆနာသည္ ျပည္တြင္းေရး ျပႆနာသာမက ေဒသတြင္း ျပႆနာလည္းျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းေျပာၾကားသည့္ ေဆြးေႏြးပြဲ တရပ္ကိုလည္း ဟြာဟင္ၿမိဳ႕ Webster တကၠသိုလ္၌ ယမန္ေန႔က ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

ကို၀ုိင္း
ခ်င္းမုိင္ (မဇၥ်ိမ)

မုန္တုိင္းကယ္ဆယ္ေရး ပိတ္ဆုိ႔မႈျဖင့္ စစ္အစုိးရကို ခုံ႐ုံးတင္ဖုိ႔ တုိက္တြန္း

News - VOA, 28 February 2009

ဧရာ၀တီ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသမွာ မႏွစ္တုန္းက နာဂစ္ဆုိင္ကလုံးမုန္တုိင္း က်ေရာက္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ျမန္မာႏုိင္ငံ မုန္တုိင္းဒဏ္သင့္ေဒသက ျပည္သူေတြအတြက္ဆုိၿပီးေပးပို႔တဲ့ ႏုိင္ငံတကာရဲ႕ လူသားခ်င္းစာနာမႈဆုိင္ရာ ေထာက္ပံ့ကူညီမႈေတြအေပၚမွာ တားဆီးပိတ္ဆုိ႔ခဲ့တဲ့ ျမန္မာစစ္အစုိးရကို လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈ က်ဴးလြန္တယ္လို႔ စြပ္စြဲထားတဲ့ အစီရင္ခံစာတေစာင္ ထြက္ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။ထုိင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္တေလွ်ာက္မွာ ေစတနာ့၀န္ထမ္းလုပ္ငန္းေတြ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ အေမရိကန္အေျခစုိက္ ဂၽြန္ေဟာ့ပ္စ္ကင္းတကၠသုိလ္က ဘလြန္းဘာ့ ျပည္သူ႕က်န္းမာေရးဌာန က်န္းမာေရးနဲ႔ အေရးေပၚ ကူညီေထာက္ပံ့ေရးအဖြဲ႕က မေန႔ကထုတ္ျပန္တဲ့အစီရင္ခံစာထဲမွာ အခုလို စြပ္စြဲေဖာ္ျပထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာစစ္အစိုးရကို ႏုိင္ငံတကာ ျပစ္မႈခုံ႐ုံး (JCC) မွာ တရားစြဲဆုိ ခုံ႐ုံးတင္ စစ္ေဆးေပးဖို႔ ကုလသမဂၢ လုံၿခဳံေရးေကာင္စီကုိ အဲဒီအဖြဲ႕က အစီရင္ခံစာထဲမွာ တုိက္တြန္းထားပါတယ္။ မုန္တုိင္းသင့္ေဒသက အသက္မေသဘဲ လြတ္ေျမာက္လာသူေတြ၊ ကယ္ဆယ္ကူညီေရးေစတနာ့၀န္ထမ္း ေဆာင္ရြက္ေနၾကတဲ့သူေတြ ဒါဇင္ေပါင္းမ်ားစြာကို လူေတြ႕ေမးျမန္း စုံစမ္းၿပီး အဲဒီအစီရင္ခံစာကို အေထာက္အထား စာရြက္စာတမ္းေတြနဲ႔တကြ ျပဳစုခဲ့တဲ့ ဒီအဖြဲ႕ကေနၿပီး ျမန္မာစစ္အစုိးရကိုလည္း အျပင္းအထန္ ျပစ္တင္ ေ၀ဖန္႐ႈတ္ခ်လုိက္ပါတယ္။

ျမန္မာစစ္တပ္ဟာ ႏုိင္ငံတကာ ကူညီေထာက္ပံ့မႈေတြကို အလြဲသုံးစားလုပ္တယ္၊ ေရာင္းစားပစ္တာေတြ၊ မုန္တုိင္းဒဏ္သင့္ ျပည္သူေတြကုိ အတင္းအက်ပ္ ေနရာေရႊ႕ေျပာင္းပစ္တာေတြ၊ ေဆာက္လုပ္ေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ ပူေဆြးေသာကေရာက္ေနၾကတဲ့ မုန္တုိင္းဒဏ္သင့္ ဒုကၡသည္ေတြကို ကေလးေတြပါမက်န္ အဓမၼလုပ္အားေပးခုိင္းေစတာေတြကို က်ဴးလြန္ခဲ့တယ္လို႔ မ်က္ျမင္သက္ေသေတြက ေျပာတဲ့အေၾကာင္း အဲဒီအစီရင္ခံစာသစ္ထဲမွာ ေရးသားေဖာ္ျပထားပါတယ္။ မုန္တုိင္းဒဏ္သင့္ ဒုကၡသည္ေတြကို ကူညီေထာက္ပံ့ေနသူေတြကိုလည္း ျမန္မာစစ္အစိုးရက ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းကိုလည္း အဲဒီအစီရင္ခံစာမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။