Wednesday, 5 August 2009
ဗမာ့လြြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းမႈႈတြြင္ သခင္လူငယ္တုိ႔၏ အခန္းက႑သည္ အေရးပါ၏။
ပညာတတ္ လူတန္းစား သခင္လူငယ္တုိ႔သည္ ဒို႔ဗမာအစည္းအရုံးအတြင္း
ဦးေဆာင္မႈအခန္းက႑၌ ေနရာယူလာခဲ့ၾက၏။ ထုိသို႔႔ ေနရာယူလာခဲ့ျခင္းက
တြြန္းထုိး၊ ဖိႏွိပ္၊ ခြြေက်ာ္ၿပီး…ဦးေဆာင္အခန္းက႑သို႔
ေရာက္ရွိခဲ့ၾကျခင္းမဟုတ္။ အငတ္ငတ္ အျပတ္အျပတ္။
ပင္ပမ္းဆင္းရဲျခင္းႀကီးစြြာအား “စုေတ”၍ ရရွွိလာခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
ဖက္ဆစ္ ေတာ္လွန္ေရးအား လက္နက္ကိုင္၍ ဆင္ႏႊဲ၏။ ကိုလိုနီနယ္ခ်ဲ႕အား
နည္းလမ္းေပါင္းစံုႏွင့္ တိုက္ၾက၏။
ထုိ… ထုိေသာ လူငယ္မ်ားကား….. သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္ႏု၊ သခင္သန္းထြြန္း၊
သခင္စိုး၊ သခင္သိန္းေဖ (ဦးသိန္းေဖျမင့္)၊ သခင္ဗဟိန္း။ သူတုိ႔႔၏ အခန္းက႑က
ႀကီးျမတ္လွစြာႏွင့္….။
သူတ႔ုိ႔သည္ လက္နက္ကိုင္တုိက္ပြဲြဲဆိုလွ်င္လည္း ရိုင္ဖယ္ေသနတ္အား
ေမာင္းတင္ၿပီးအသင့္ ျဖစ္သည္။ ၀ါဒ ေရးရာမ်ားကိုလည္း ေလ့လာၾက၏။ စာဖတ္ၾက၏။
နဂါးနီစာအုပ္တုိက္သည္ သူတုိ႔ေၾကာင့္ အရွွိန္အ၀ါ ႀကီးျမတ္ခဲ့ရသည္ဟု
ဆုိရမည္ပင္။ စာဖတ္အား ေကာင္းၾကသကဲ့သို႔ စာလည္းေရးၾက၏။ သူတုိ႔က….
လိုအပ္လွ်င္ ရိုင္ဖယ္ေသနတ္အားကိုင္၏။ လိုအပ္လွ်င္မူ... “ကေလာင္”အား
ကိုင္ၾကျပန္၏။
ကုိဗဟိန္းက “ဓနရွွင္ေလာက”အား ေရး၏။
ကိုသိန္းေဖက “သပိတ္ေမွွာက္ ေက်ာင္းသား”အား ေရး၏။
သခင္စိုးက “မတ္(ခ္)၀ါဒၾကမ္းမ်ား”အား ဘာသာျပန္၏။
သခင္သန္းထြန္းက “လယ္ယာေျမအေၾကာင္း”ကို ေရး၏။
သခင္ႏုက “ရက္စက္ပါေပ့ကြြယ္”အား ေရး၏။
ထုိ႔အတူ သခင္ေအာင္ဆန္းသည္လည္း ကေလာင္ကိုင္၍ စာေရး၏။
(၂)
၁၉၃၃ ခုႏွစ္… ကိုေအာင္ဆန္း တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားဘ၀။ ပဲခူးေဆာင္တြြင္ေနစဥ္
ဘာသာျပန္ စာေပ ၿပိဳင္ပြဲ တစ္ခု၌ သူ၀င္ၿပိဳင္၏။ ဂႏၳေလာက
မဂၢၢဇင္းမွွျပဳလုပ္သည့္ ဘာသာျပန္ စာေပၿပိဳင္ပြဲျဖစ္သည္။ ႏုိင္ငံေရး
သိပၸံပညာရွင္ ပါေမာကၡ Harold J.Laski ၏ Authority in Modern Stateမွ
အခန္းတစ္ခန္းအား ျမန္မာ ဘာသာသို႔ ျပန္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ “ပဲခူး ကေ၀”
ကေလာင္အမည္ႏွင့္ ကိုေအာင္ဆန္း၀င္ၿပိဳင္၏။ ကိုေအာင္ဆန္း ၏ စာမူအား
ေရြြးခ်ယ္ခဲ့၏။ ၁၉၃၃ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလထုတ္ ဂႏၳေလာက မဂၢဇင္းတြြင္
ေဖာ္ျပခဲ့သည္။
ကိုေအာင္ဆန္း ေဆာင္းပါးရွွင္တစ္ဦးအေနႏွင့္ ပထမဦးစြာေရးသားခဲ့သည့္
ေဆာင္းပါးက “Burma and Buddhism” ျဖစ္သည္။ ၁၉၃၅ခုႏွစ္ ဧၿပီလထုတ္ ဂႏၳေလာက၏
The World of Books တြြင္ ေဖာ္ျပပါရွိွခဲ့သည္။
“ဗုဒၶၶဘာသာ၏ အႏွစ္သာရမွွာ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္၍ လက္ေတြြ႔က်င့္သံုးနည္း ျဖစ္သည္။
ထုိနည္းမွွာလည္း ေကသမုတၱိသုတ္ေခၚ ကာလာမသုတၱန္လာ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရား၏
ေဟာၾကားခ်က္ျဖစ္သည္။ ထုိေဟာၾကားခ်က္မွွာ အယူ၀ါဒတစ္ခု၏ အမွွားအမွန္ကို
ဆံုးျဖတ္ရာတြြင္ တဆင့္ၾကားမွ်ျဖင့္လည္း ဟုတ္ၿပီ၊ မွွန္ၿပီဟု လက္မခံသင့္၊
မိရိုးဖလာ အယူ၀ါဒျဖစ္၍လည္း လက္မခံသင့္။ ဤအရာသည္ ဤသို႔ျဖစ္သကဲ့ဟူေသာ
ေကာလဟာလျဖင့္လည္း လက္မခံသင့္။ က်မ္းဂန္စာေပႏွင့္ ညီညႊႊတ္သည္
ဆိုရုံႏွင့္လည္းလက္မခံသင့္ မိမိတို႔ ယံုၾကည္ထုိက္ေသာ ပုဂိၢဳလ္၏
စကားျဖစ္သည္ဟုဆုိကာ ပုဂၢိဳလ္စြဲျဖင့္လည္း လက္မခံသင့္၊ မိမိတုိ႔႔ေလးစားေသာ
ဆရာ၏ စကားျဖစ္သည္ဟုဆိုကာ ဆရာစြဲျဖင့္လည္း လက္မခံသင့္ပဲ ေ၀ဖန္စစ္ေဆးကာ
လက္ေတြြ႔လုပ္ၾကည့္၍ အက်ဳိးရွိွသည့္ အယူ၀ါဒ (၀ိဘၨဇ၀ါဒ) ကိုသာ
လက္ခံရမည္ဆိုသည့္အခ်က္ ျဖစ္သည္။ ၀ိဘဇၨ၀ါဒကိုသံုး၍ ျမန္မာ ႏုိင္ငံ၏
လြြတ္လပ္ေရးႏွင့္ တိုးတက္ႀကီးပြြားေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္သြားၾကရန္မွွာ
ျမန္မာႏိုင္ငံသား အားလုံး၏ အဓိကတာ၀န္ျဖစ္သည္” ဟူ၍ Burma and Buddhismအား
နိဂံုးခ်ဳပ္ထား၏။ ၁၉၃၅ခုႏွစ္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသား ကိုေအာင္ဆန္း၏
အေတြြးအျမင္ျဖစ္၏။ ေတာ္လွွန္ေသာစာ။ သူပုန္ဆန္သည့္ အေတြြးဟုပင္
ဆိုရမည္ပင္။
(၃)
၁၉၃၆ခုႏွစ္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္သမဂၢ အမႈေဆာင္အဖြဲ႔ြဲ႔တြင္ တိုးတက္ေသာ
လူငယ္ေက်ာင္းသားတုိ႔ ေနရာရလာၾက၏။ ကုိႏုက အမႈႈေဆာင္ အဖြဲ႔၏ ဥကၠဌ။
ကိုေအာင္ဆန္းက သမဂၢမွ ထုတ္ေ၀သည့္ “အိုးေ၀”မဂၢဇင္းတြြင္ အယ္ဒီတာျဖစ္လာ၏။
ကိုႏု၊ ကိုေအာင္ဆန္းတိုၾကား ကိုလိုနီပညာေရးအား သိျမင္ၾက၏။
ကိုလိုနီပညာေရးက ကၽြန္ပညာေရး အားေပး၏။ ကိုလိုနီအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအတြြက္
ဗ်ဴရိုကရက္ေလးမ်ား အား ေမြြးထုတ္၏။ အမ်ဳိးသား အက်ဳိးစီးပြြားအတြြက္
အက်ဳိးမျပဳ။ ဤအတြြက္ တုိးတက္ေသာ အမႈေဆာင္အသစ္သည္ အဓိပတိလမ္း မွွေန၍
ေဒါင္းနင္းလမ္းအား လွမ္း၍ အံတုၾက၏။ သမုိင္းသည္ သမုိင္းေရးတာ၀န္ ထမ္းရြြက္
လိုသူတုိ႔၏ ပခံုးထက္သို႔ သမိုင္းေပးတာ၀န္ မ်ား အား ထမ္းရြြက္ေစ၏။
“အိုးေ၀”မဂၢဇင္း အတြဲြဲ(၆) အမွွတ္(၁)တြြင္ “ညဳိျမ”၏
ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္အားအယ္ဒီတာ ကိုေအာင္ဆန္းမွ ထည့္၏။
“ငရဲေခြးႀကီး လြြတ္ေနၿပီ” ဟူသည့္ ေဆာင္းပါးျဖစ္သည္။ ထုိေဆာင္းပါးက
တကၠသိုလ္အာဏာပိုင္ မ်က္ႏွာျဖဴ ႀကီးမ်ား၏ “ရင္”အား ထိေစ၏။ ေနမ၀င္
မင္းႀကီးမ်ား၏ ကုလားထုိင္အား လႈပ္သလို ျဖစ္ေစ၏။ မေက်နပ္ၾက။ ေနမ၀င္အာဏာအား
သံုးရန္ႀကံၾက သည္။ “အယ္ဒီတာ” ကိုေအာင္ဆန္းအား ေဆာင္းပါးရွွင္၏ အမည္အား
ေမး သည္။ ကိုေအာင္ဆန္းက “အယ္ဒီတာ”က်င့္၀တ္အရ မေျပာ။ ဤတြြင္
ေက်ာင္းအာဏာပိုင္တုိ႔က ကိုေအာင္ဆန္း အား အေရးယူရန္ ႀကိဳးစား၏။ အေျခအေနက
ဤသို႔ေသာ အေျခအေန။
ငရဲေခြးႀကီး ေဆာင္းပါးပါသည့္ အုိးေ၀မဂၢဇင္းအတြဲြဲ(၆) အမွွတ္ (၁)တြြင္ပင္
အယ္ဒီတာ ကိုေအာင္ဆန္းသည္ ဤသို႔ အယ္ဒီတာ့ေခါင္း ႀကီးအား ေရး၏။
ေခါင္းႀကီး၏ ေခါင္းစဥ္က “အႏုိင္မခံ”
“ငါ့အား ဖံုးလႊမ္းထားေသာ လကြယ္သန္းေခါင္ ဤေမွာင္မိုက္တြင္းမွေန၍
အႏိုင္မခံ အရႈံးမေပးတတ္ေသာ ငါ၏စိတ္ကို ဖန္ဆင္းေပးသည့္ နတ္သိၾကားတို႔အား
ငါေက်းဇူးဆိုပါ၏။
ေလာကဓံတရားတုိ႔၏ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ လက္ဆုတ္တြင္းသို႔
က်ေရာက္ေနရေသာ္လည္း ငါကား မတုန္လႈပ္၊ မငိုေၾကြး၊ ကံတရား၏
ရိုက္ပုတ္ျခင္းဒဏ္ခ်က္တုိ႔ေၾကာင့္ ငါ့ဦးေခါင္းသည္ ေသြးသံတုိ႔ျဖင့္
ရဲရဲနီ၏။ ညႊတ္ကား မညႊတ္။
ဤေဒါသ ေလာဘတုိ႔ ႀကီးစိုးရာဌာန၏ အျခားမဲ့၌ကား ေသျခင္းတရားသည္
ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ ငန္႔လင့္လ်က္ရွိ၏။ သုိ႔ေသာ္ ငါကား မတုန္လႈပ္သည္ကိုသာ
ေတြ႔ရအံ့။ ေနာင္ကိုလည္း ဘယ္ေတာ့မွ မေၾကာက္သည္ကိုသာ ေတြ႔ရအံ့။
သုဂတိသို႔ သြားရာ တံခါး၀သည္ မည္မွ် က်ဥ္းေျမာင္းသည့္ျဖစ္ေစ၊ ယမမင္း၏
ေခြးေရပုရပုိက္၌ ငါ့အျပစ္တုိ႔ကို မည္မွ်ပင္ မ်ားစြာ မွတ္သားထားသည္ျဖစ္ေစ
ငါကား ဂရုမျပဳ၊ ငါသာလွ်င္ ငါ့ကံ၏ အရွင္သခင္ျဖစ္၍ ငါသာလွ်င္ ငါ့စိတ္၏
အႀကီးအကဲ ျဖစ္ေလသည္”
(၄)
၁၉၃၈ ခုႏွစ္။ ေအာက္တုိဘာလတြင္ ကိုေအာင္ဆန္းသည္
ဒို႔ဗမာအစည္းအရုံးသို႔၀င္ခဲ့ၿပီး သခင္ေအာင္ဆန္း ျဖစ္လာသည္။ ထုိစဥ္က သူသည္
ရန္ကုန္တကၠသိုလ္တြင္ ဥပေဒတန္း၌ တတ္ေရာက္ေနစဥ္ ျဖစ္သည္။ ထုိစဥ္က ကမၻၻာ့
အေျခအေနအား ကိုေအာင္ဆန္းသည္ ဤသို႔ ေတြြးျမင္ သံုးသပ္မိေနသည္။ သူ၏အျမင္အား
ဗမာ့ေခတ္ သတင္းစာတြြင္ေရး၏။
ဥေရာပတုိက္တြြင္ ျမဴနစ္အေရးေပၚေပါက္လာျခင္းသည္ပင္ ဒုတိယကမၻၻာစစ္ႀကီး
မလြဲျဖစ္ရမည့္အေရးကို ကၽြႏု္ပ္ ၏ အသိဥာဏ္အတြြင္း ထင္းကနဲ ေပၚေစေတာ့၏။
ထိုထက္ ေစာစြာကပင္ ၁၉၃၉-၄၀ခုေလာက္၌ ကမၻၻာစစ္ ျဖစ္မည့္အေရးကို
ကၽြႏု္ပ္တုိ႔တစု တြြက္ဆၿပီးျဖစ္၏။ ထိုအခ်ိန္ေလာက္တြြင္
လက္နက္ျဖည့္တင္းေရး ကိစၥမ်ား သည္ ႏိုင္ငံႀကီးမ်ား၌ လံုး၀ၿပီးစီးၿပီး
ျဖစ္ေသာေၾကာင့္လည္း ကမၻၻာႏွင့္အမွ် စစ္မီးေလာင္ကၽြမ္းခ်ိန္တြြင္ တို႔႔ဗမာ
မ်ား မည္သို႔ ေျခလွမ္းလွမ္းၾကမည္ကို ကၽြႏု္ပ္တုိ႔လူစု မေတြြးဘဲ မေျပာဘဲ
မေနႏုိင္ၿပီ။ ေျပာဆုိ ေဆြြးေႏြးၾက၏။
သို႔ေသာ္ ထုိအခါက ကမၻာစစ္ႀကီးမလြဲြ ျဖစ္ေတာ့မည္ကို တြြက္ဆမိရုံသာ
တြြက္ဆမိ၍ ဧကန္အတိအက်ကား ေျပာဆုိႏုိင္ခဲ့သည္မဟုတ္ေသာ္လည္း ျမဴနစ္ၿမိဳ႕၌
အဂၤၤလိပ္နန္းရင္း၀န္ ခ်ိန္ဘာလိန္သည္ မိမိႏုိင္ငံေတာ္ႀကီး၏ ဂုဏ္သိကၡာကို
မငဲ့မေထာက္ႏုိင္ရွာေတာ့ပဲ ဟာရ္ဟစ္တလာ ေၾကေအးႏွစ္သိမ့္ေရးအတြြက္
ဦးႏွိပ္လိုက္ သည့္အခါတြြင္ကား ကမၻၻာစစ္ႀကီး တခါးမ၌
ဆိုက္ေရာက္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္းကို သဲထိတ္ရင္ဖို သိရွိရေလေတာ့၏။
ကမၻၻာစစ္ႀကီးက ျဖစ္ေတာ့မည္။ ျမန္မာ့အေရးက မည္သို႔႔နည္း။ မည္သို႔
ျပလုပ္ၾကမည္နည္း။ ဤတြင္ ကိုေအာင္ ဆန္းသည္ တကၠသိုလ္ပရဂုိဏ္မွ ထြက္၍
ဒို႔႔ဗမာအစည္းအရုံးသို႔ ၀င္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ အားလံုးစြန္႔႔၍
လႊတ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဤသည္ကား သူ၏ “ဗမာ့လြတ္လပ္ေရး
အေရးေတာ္ပံု”ေဆာင္းပါးတြြင္
“ငါ့အတြြက္ ျဖစ္လုိရာ ျဖစ္ေစေတာ့ ႏုိင္ငံေရး ဂယက္၀ဲအတြြင္းသို႔
ေျခစံုပစ္၍ ဇြြတ္ဆင္းကာ ငါ၏ႏုိင္ငံ လြြတ္လပ္ေရးအတြြက္ မေနမနားစြန္႔စား
လံုးပန္းေတာ့အ့့ံ။ ဤအဓိဌာန္ကို သန္သန္ႀကီး ျပဳလုိက္မိ ေတာ့၏။ မည္သူသည္
ဤသို႔ အခါေကာင္း အခြြင့္ထူး ေရႊလမ္းႀကီးျဖဴးေနသည့္ အခိုက္မ်ဳိးတြြင္
ကိုယ့္ ႏိုင္ငံအတြြက္ စြန္႔စားေရးကို လက္လြြတ္ခံႏိုင္ ၿခိမ့္မည္နည္း
ဟိသစၥ၊ ထိုစကားမွွန္၏။ ကၽြႏ္ုပ္တုိ႔အတြြက္ မွွန္လွွ၏။ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔
လက္လြြတ္မခံ။ စြြမ္းအားရွွိသေလာက္ ကိုယ့္လူမ်ဳိး ႀကံဳေတြြ႔ေနရေသာ
ၾကမၼာဆုိး ကို ကေျပာင္းကျပန္ ေမွွာက္လွန္ထုေတြြ အျမစ္ပါႏႈတ္၍ ေခ်ေတာ့အံ့။
သခင္အစည္းအရုံးမွွတဆင့္ ႏုိင္ငံ့လြြတ္လပ္ေရးတုိက္ရန္ တုိက္ပြဲတြြင္းသို႔
ကၽြႏု္ပ္ စတင္ သက္ဆင္းမိခဲ့ေလသည္”
“ဗမာ့လြြတ္လပ္ေရး အေရးေတာ္ပံု”ေဆာင္းပါးအား ဗမာ့ေခတ္ သတင္းစာတြြင္
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအမည္ႏွင့္ ေရးခဲ့၏။ ၁၉၃၈မွွ ၁၉၄၃ ခုႏွစ္အတြြင္း
သူ၏ျဖတ္သန္းခဲ့ရသည့္ စိတ္ဘ၀၊ ရုပ္ဘ၀မ်ားအား ေရးသား ေဖာ္ျပထားသည့္ သူ၏
ရုပ္ပံုလႊာျဖစ္သည္။
(၅)
ေနမ်ဳိးႏြယ္တုိ႔ စစ္ရႈံံႈးၾကၿပီ။ ဆင္းမလားမွွ ေနမ၀င္ႀကီးတို႔ ရန္ကုန္သို႔
ျပန္ေရာက္၍ Cas -B အုပ္ခ်ဳပ္ေရးႏွင့္ ကိုလုိနီ သက္ အား ဆက္ရန္ ႀကံေနၾက၏။
ဖဆပလ ဥကၠဌ ဦးေအာင္ဆန္းသည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တာ၀ါလိမ္းေနအိမ္၌ ဆရာႀကီး
ဦးရာဇတ္ႏွင့္ လူထုဦးလွွတို႔႔အား ထမင္းဖိတ္ေကၽြးရင္း ႏုိင္ငံေရးႏွင့္
စာေပေရးရာမ်ားအား ေျပာသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ထမင္း၀ိုင္းတြြင္
“လြြတ္လပ္ေရးရၿပီးလို႔ တိုင္းျပည္စိတ္ခ်ရရင္ေတာ့ က်ေနာ္ စာေရး ဆရာ ပဲ
လုပ္မယ္” ဟူ၍ ဆရာႀကီး ဦးရာဇတ္အား ေျပာ၏။ ၿပီးလွ်င္
သူရသည့္အခ်ိန္ေလးအတြြင္း ျခစ္ခ်ဳပ္၍ ေရးသားခဲ့သည့္ သူ၏အတၳဳပတၱိၱိအား
ျပသည္။
အတၳဳပတၱိၱိကား အခန္းႏွစ္ခန္းသာ ေရးသား၍ၿပီးေသးသည္။ အခန္းတစ္က “ဇာတိ”ဟူ၍
အမည္ေပးထားၿပီး၊ အခန္းႏွစ္ကိုမူ “ေက်ာင္းသားဘ၀”ဟူ၍ ေခါင္းစဥ္တပ္ထား၏။
ေနာင္တြြင္ သူ၏လက္ေရးစာမူအား သခင္ ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းမွွ တည္းျဖတ္၍
စာအုပ္အျဖစ္ ထုတ္ခဲ့သည္။
က်ေနာ္သည္ ငယ္စဥ္က ေခ်ာင္တစ္ေခ်ာင္ကပ္၍ မိႈင္ေတြြကာ စဥ္းစား၍ေနေသာ္လည္း
ေနတတ္သည္။ ကေလးႏွင့္မလိုက္၊ အမ်ားအားျဖင့္ အိေျႏၵႀကီးသည္။ ကစားခုံစား
မ်ားစြြာ မေလ့က်င့္၊ သို႔႔ေသာ္ ကစားသည့္အခါ ၾကမ္းတမ္းသည္။ ၾကမ္းတမ္းေသာ
ကစားမ်ဳိးကိုမွွ ႏွစ္သက္သည္။ တြက္ထိုးျခင္း၊ က်ည္းသားရိုက္ျခင္း စသည္
တို႔ကို ၀ါသနာပါသည္။ ျခင္းလံုးခတ္ျခင္းကို မႀကိဳက္။ ရြြရြြလုပ္ရေသာ
အလုပ္ဆိုလွ်င္ က်ေနာ္ႏွင့္မျဖစ္။ အခ်ဳပ္ဆိုလွ်င္ က်ေနာ္၏ကေလးဘ၀မွာ
ခ်ီးမြြမ္းစရာ အလြြန္နည္း၏။ ညစ္ပတ္ေပေရ ရႈိႈိေျမာင္ေခ်ာင္း ေစာင္း
ကဲ့သုိ႔ အဖုအထစ္ အျပစ္အနာအဆာမ်ားသည္ စိမ္းလန္းစိုေျပ ညီညာေသာ
ျမက္ခင္းသဖြြယ္ ရႈႈခ်င္ သဖြြယ္မဟုတ္ေပ။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ဆရာဒဂုန္တာရာက သူ၏ “တာရာမဂၢဇင္း”တြြင္ ေအာင္ဆန္း (သို႔မဟုတ္)
အရိုင္းဟု သူ၏ ရုပ္ပံုလႊာ အား ဖြဲ႔ြဲ႔ခဲ့ျခင္းျဖစ္မည္။ အရိုင္းဟူသည္ကား
ၾကမ္း၏။ ခက္ထန္၏။ သို႔ေသာ္ ျဖဴ၏။ ေျဖာင့္၏။ တည္ၾကည္၏။ လြြတ္လပ္၏။
က်န္းမာ၏။ သန္စြြမ္း၏။ ဤသည္ကို... ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ႏွစ္သက္၏။
သူ၏စိတ္၌ မ်ားစြြာ မွ ွစိုေျပလတ္ဆတ္ေသာ ဘ၀ဟု ယူဆ၏။ စိမ္းလန္းစုိေျပေသာ
က်ယ္ျပန္႔ေသာ ေရရိုင္း၊ ေျမရိုင္း ေပြြတြြင္ လူရိုင္းတို႔
“လက္ပန္းေပါက္ခတ္”၍ လြြတ္လြတ္လပ္လပ္ ျမဴးထူးစြြာ ေနႏုိင္သည့္ေခတ္အား
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ရည္ေမွ်ာ္ခဲ့၏။
ထိုေခတ္ကား………။
*မင္းေဆြြသစ္*
ျပည္တြင္းျပည္ပေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုေတြနဲ ့ကမာၻကိုအကဲစမ္းလိုက္စိန္ေခၚလိုက္တာပဲ ၊ ရင္ႀကားေစ ့ေရး ေဆြးေႏြးေရး ျငိမ္းခ်မ္း ေရးလမ္းစဥ္ေတြကို ေက်ာခိုင္းေႀကာင္းပိုမိုထင္ရွားစြာျပသလိုက္တာပဲ အာဏာအားကိုးနဲ ့အနိင္က်င္ ့ေစာ္ကားလိုက္တာပဲ ၊ေရြးခ်ယ္စရာ လမ္းမရွိေတာ ့ဘူးဆုိတာက်ိန္းေသရင္ ဒို ့ဘာဆက္ လုပ္ႀကမလဲ အသင္ ့ျပင္ထားႀကပါ ယံုႀကည္ခ်က္ေတြက အရွဳံးေပးမွာေတာ ့မဟုတ္ဘူး ....
ျခင္းျခင္း အျပန္အလွန္ နားလည္မႉ ၊ တန္းတူ ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳမႉ ၊ လက္တြဲေခၚေဆာင္အားေပးမႉ
တပ္နုိင္သေလာက္ လက္တြဲလုပ္ေဆာင္မႉေတြ ပိုမိုလိုအပ္လာပါျပီ ၊ က်ြဲပါး ေစာင္းတီး ေတာ္လွန္ေရး လမ္း
စဥ္ေတြ ၊ ေလွနံ ဒါးထစ္ အေတြးေခၚေတြ ၊ ေျပာင္းလြဲ ျပင္ဆင္ျပီး နည္းစပ္ရာ ကို ခ်ဥ္းကပ္ ပါ...
မိမိေရာက္ရွိရာ ေနရာ ေဒသတိုင္းသည္ မိမိ၏ ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမသာျဖစ္သည္ ျမန္မာနိုင္ငံအေရးကို
ျမန္မာ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေတြပဲ အဓိက အနစ္နာခံရမွာ ေပးဆပ္ႀကရမွာ ျဖစ္တယ္..
မိမိသန္ရာ နည္းစပ္ ရာ အလွ်င္းသင္ ့သလို ေအာက္ပါ နည္းမ်ားကို အ သံုး ျပဳႀကပါ
မတရားမႉကို တြန္းလွန္ ခုခံ ျခင္းတြင္ လုပ္ရပ္ အားလံုး တရားပါ သည္ ...
လမ္းေပ်ာက္သူမ်ားသို ့
ဘာလဲ ဘယ္လဲ
ရဲ ရဲေလ်ွာက္
ေပ်ာက္ေသာလမ္း
စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ ့
လမ္းအမွားမွားနဲ ့
လမ္းသလားသူလဲ ရွိရဲ ့
ဘုမသိ ဘမသိေပမဲ ့
ယခုရွိတဲ ့စိတ္ဓါတ္
ျမင့္ျမတ္တဲ ့ေတာ္လွန္ေရးပဲ
ရဲ ရဲ ေလွ်ာက္
သူေနာက္ ငါ ့ေနာက္နဲ ့
ဂေရာက္ဂရက္ေတြတက္
မေျပာက္ပ်က္ေလနဲ ့
ေရာက္တဲ ့ေနရာ မွာ
ဒါ .... ေတာ္လွန္ေရးပဲ...
ရဲ ရဲ ေလွ်ာက္....။ ။
(၁၉၉၃ - ထိုနယ္ေျမ၏ေနာက္ဆံုးေန ့မ်ား ကဗ်ာစုမွ)
( သင္၏ေတာ္လွန္ေရးစိတ္ဓါတ္ျက့ံခိုင္ေနသ၍
သင္ေရာက္ရွိေနရာေနရာတိုင္းသည္
သင္၏ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမသာျဖစ္၏ ။ )
ေတာ္လွန္ေရးတစ္ရပ္တြင္ အဓိက M ေျခာက္ လံုး လိုအပ္သည္။
( ၁ ) Money ေငြေႀကးအင္အား
( ၂ ) Material ရုပ္၀ထၳဳပစၥည္းမ်ား
( ၃ ) Men power လူအင္အား
( ၄ ) Managements စီမံခန္ ့ခြဲ မႉ
( ၅ ) Movement လုပ္ရွးမႉ
( ၆ ) Mind Power စိတ္ဓါတ္အင္အား
လက္ရွိ အခ်ိဳ ့ကမာၻ ့နိုင္ငံမ်ား၏ လုွပ္ရွားမႉမ်ားတြင္
( ၇ ) Mine ေဖါက္ခြဲေရး ( အခ်ိဳ ့နိုင္ငံမ်ားတြင္ ေတြ ့ရသည္၊ ေရြးခ်ယ္စရာလမ္းမရွိေတာ ့ေသာအခါ )
အခ်ိဳ ့နိုင္ငံေတာ္လွန္ေရးမ်ားတြင္ Mine ( ေဖါက္ခြဲေရး ) မ်ားကိုပါေတြ ့ရွိရပါသည္ ။ ။
http://canadamyanmar.blogspot.com/
Monday, 3 August 2009
ျမန္မာျပည္တြင္ ၁၉၈၈-ခုႏွစ္ မတ္လမွာ အင္းစိန္ၿမိဳ႕ ႀကိဳ႕ကုန္းရပ္ကြက္ထဲကလဘက္ရည္္ဆိုင္ ေလး အတြင္း…. အာဏာပိုင္ ဥကၠ႒ဆိုတဲ့ လူႀကီး သားရဲ႕ ဥပေဒမဲ့ ရမ္းကားမႈ-အာဏာပိုင္ေတြ ရဲ႕ လူႀကီးသား ျဖစ္လိုိိိိ႔ ဥပေဒ လမ္းေၾကာင္းအရ အေရးမယူပဲ နစ္နာခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားမ်ား၏
ေတာင္းဆိုမႈကို လက္မခံပဲ လက္နက္အားကိုးနဲ႔ ေျဖရွင္းခဲ့တဲ့အတြက္ ေက်ာင္းသား ကုိဖုန္းေမာ္
အသက္ေသဆုံးခဲ့ရၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ားလဲ ဒဏ္ရာမ်ား ရရိွခဲ့မႈေတြေၾကာင့္-- မဟုတ္လွ်င္ မခံ တတ္တဲ့ စိိိတ္ဓာတ္ မတရားမႈမ်ားကို ရြံရွာမုန္းတီးတတ္တဲ့ စိတ္ဓာတ္ေတြရိွၾကတဲ့ အစဥ္အလာ
အတိုင္း စက္မႈတကၠသို္လ္ေက်ာင္းသားတို႔ရဲ႕ မခံမရပ္ႏိုင္ေအာင္ ေပါက္ကြဲမႈေတြကေန တဆင့္
ေက်ာင္းသားျပည္သူ ရဟန္းသံဃာ တပ္မေတာ္သားမ်ားႏွင့္ ဝန္ထမ္းေပါင္းစုံအထိ တႏိုင္ငံလုံး
ျပန္႔ႏွံ႕ကာ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုမႈမ်ားေၾကာင့္ ၁၉၆၂-ခုထဲက (၂၆)ႏွစ္တိုင္တိုင္ စစ္အာဏာရွင္ႀကီး ဦးေနဝင္းရဲ႕ လက္ေအာက္မွာ ျပာဖုံးၿပီး ငုံ႔ရိွဳး ေနခဲ့ၾကတဲ့ ျပည္သူလူထုရဲ႕ေတာ္လွန္ေရး စိတ္ ဓာတ္္ ေတြဟာ ႏိုးၾကား ရွင္သန္လာခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီေန႔ကို (၈၈၈၈) ရွစ္ေလးလုံးဆိုၿပီး ျမန္မာျပည္မွာေရာ ကမၻာမွာပါ ယေန႔ အခ်ိန္ အ
ထိ သမိုင္းတြင္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးတရပ္အျဖစ္ ျဖစ္တည္ေနတယ္ေလ။
ဒီ (၈၈)ေတာ္လွန္ေရးႀကီးအတြင္းမွာ ေက်ာင္းသားေတြႏွင့္ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူေတြရဲ့
ဘဝေတြ ေခ်ြးေတြ ေသြးေတြ အသက္ေပါင္းမ်ားစြာေတြ စေတးခဲ့ရ ေပးဆပ္ခဲ့ရၿပီး(၂၆)ႏွစ္တိုင္
အုပ္စိုးလာခဲ့တဲ့ ဦးေနဝင္းရဲ႕ စစ္အာဏာရွင္ အုပ္စိုးမႈ မဟာဗ်ဴဟာႀကီးလဲ ၿပိဳကြဲခဲ့တယ္။
ဒီလို အာဏာရွင္ ဦးေနဝင္းရဲ႕ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ႀကီး ၿပိဳလဲခဲ့ရတာဟာ ေက်ာင္းသား
ထုနဲ႔ အလႊာစုံက ျပည္သူေတြ ဌာနဆိုင္ရာ ဝန္ထမ္းေတြ တပ္မေတာ္သားေတြ သံဃာေတာ္အ
ရွင္ျမတ္ေတြရဲ႕ စည္းလုံးမႈ လက္တြဲညီညီ တိုက္ပြဲဝင္ေတာ္လွန္ခဲ့ၾကလို႔ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဒုတိယအႀကိမ္ ေတာ္လွန္ေရးသမိုင္းသစ္ကို ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ့တာ
ဟာ (၈၈)ခုႏွစ္ရဲ႕ ေက်ာင္းသားထုပါ။
ဒါေပမဲ့ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ဟာ အျမစ္မျပတ္ပဲ ျပန္လည္ ရွင္သန္လာခဲ့သလို (၈၈)ရဲ႕ ေတာ္လွန္ေရး စိတ္ဓာတ္ေတြကလဲ လက္ရိွအခ်ိန္အထိ ရွင္သန္ေနၾကဆဲပါ။
(၈၈)မွာ ေပးဆပ္ခဲ့ရတဲ့ ကတၱရာလမ္းေပၚက ေသြးစက္ေတြဟာ ေျခာက္ေသြ႔ ေအးစက္မေန
ခဲ့ပဲ ၾကားကာလေတြ တေလွ်ာက္လုံး အေျခေနေပးရင္ ေပးသလို တိုက္ပြဲေတြ ဆင္ႏႊဲရင္း ဆက္
ႏြယ္ စီးဆင္း လာခဲ့တာဟာ ဆိုရင္ တံတားျဖဴက တံတားနီ ျဖစ္ခဲ့သလို- မည္းနက္တဲ့ ကတၱရာ
လမ္းေတြက ကတၱရာနီျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ အႀကိမ္ေတြ- သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ လွန္ဖုံးထားတဲ့သပိတ္ေတြ
ကို ေမွာက္ခဲ့ရတဲ့အႀကိမ္ေတြနဲ႔ ေသြးနီေတြလႊမ္းၿပီး မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြက သမိုင္း မျပတ္ေအာင္
ဝိုင္းဆက္ခဲ့တယ္ဆိုတာ စက္တင္ဘာက သက္ေသ ထပ္ထူလိုက္ပါတယ္။
ဒီသမိုင္းေတြကို မိုက္ရိုင္းစြာ ပုံေဖာ္ တုန္႔ျပန္ၿပီး ၿငိမ္ပိ ငုတ္ရွိဳးေစေနတာကေတာ့ စစ္အာ
ဏာရွင္ေတြနဲ႔ ေနာက္လိုက္ေခြး လက္ပါးေစေတြပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အမွန္တရား လိုလားတဲ့ သူရဲ
ေကာင္း အာဇာနည္မ်ိိဳးဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ ေသရိုးထုံးစံ မရိွပါဘူး။
ေက်ာင္းသားျပည္သူ ရဟန္းသံဃာေတြရဲ႕ေသြးစက္ေတြဟာ ကတၱရာလမ္းေတြေပၚမွာ
နာက်င္စြာ ေမွးစက္ရင္း အနာဂတ္မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္ေတြရဲ႕ ရင္ထဲ ႏွလုံသားေတြထဲကို စီး
ဆင္းၿပီး ႏိုးၾကားေနဆဲပါ။ ဒီေသြးေတြရဲ႕သမိုင္းေၾကြးေတြကို္ ဆပ္ဖို႔ သမိုင္းေပးတာဝန္ကို ေက်
ျပြန္စြာ လက္ဆင့္ကမ္း ထမ္းရြက္ဖို႔ဆိုတာ -- လက္ရိွ လြတ္လပ္မႈကို ျမတ္ႏိုးသူ ေက်ာင္းသား
ျပည္သူ ရဟန္းသံဃာေတြရဲ႕ တာဝန္ပါ။
လက္ရိွက်န္ေနသူေတြက တာဝန္မေက်ၾကဘူးဆိုရင္ေတာ့… ျပည္သူေတြရဲ႕လြတ္လပ္မႈ ေတြ.. ဒီမိုကေရစီရဲ႕ အရသာေတြ.ခံစားေနပုံကို ေမွ်ာ္လင့္ ေစာင့္ၾကည့္ေနမယ့္ ေပတရာေပၚက
ေသြးစက္ေတြရဲ႕ ဝိညာဥ္ေတြက သင္တို႔ကို ကိ်န္ဆဲေနမလား ကဲ့ရဲ႕ေလမလားဆိုတာ…..
ဒါေၾကာင့္ (၈၈) ရဲ႕ စာတင္ သမိုင္းကိုုုု ရာဇဝင္ မရိုင္းရေလေအာင္ လက္တြဲညီညီနဲ႔ အာ ဏာရွင္ စနစ္ အျမစ္ျပတ္ေအာင္ ေတာ္လွန္ တိုက္ပြဲဝင္ၾကပါစို႔ ….။
ျမတ္ႏိုး(B.S.R.O)
http://sanghaalliance.blogspot.com/
http://allburmamonksalliance.org/
ဒါေပမယ့္ သူတို ့က ဘယ္လိုပဲ အေမြေပးပစ္ခဲ့ေပေစ သူတို ့ရဲ ့သားသမီးေျမးျမစ္ေတြဟာ အရက္ေသာက္ မိန္းမလိုက္ ဖဲရိုက္ေနတဲ့ လူဆိုးေတြဆိုရင္ ဒီအေမြဟာ ဒီလူဆိုးေတြ လက္ထဲမွာ ၾကာရွည္မေနဘူး။ ေနာက္ၿပီးေတာ့လည္း သူတို ့ရဲ ့သားသမီးေျမးျမစ္ေတြဟာ လူပ်င္းေတြ လူဖ်င္းေတြျဖစ္ၿပီး ဒီအေမြေတြကို တိုးပြါးေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ျပန္ရင္လဲ ဒီအေမြေတြဟာ ဒီလူပ်င္းေတြ လူဖ်င္းေတြရဲ ့လက္ထဲမွာ ၾကာရွည္မေနဘူး။
ေနာက္ၿပီးေတာ့လဲ သူတို့ရဲ့သားသမီးေတြဟာ ဒီအေမြ ကို လူဆိုး သူခိုး ဒျမေတြရဲ ့ေဘးအႏၱရာယ္ေတြကေန လြတ္ကင္းေအာင္ အကာအကြယ္ မေစာင့္ေရွာက္၀ံ့တဲ့ လူညံ့ေတြ လူေၾကာက္ေတြ လူ့သူရဲေဘာနည္းေတြရဲ ့လက္ထဲမွာလည္း ၾကာရွည္မေနဘူး။
ဒီမိုကေရစီဆိုတာ အျခားဟာ မဟုတ္ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို ့ရဲ ့အာဇာနည္အဆက္ဆက္ မ်ဳိးခ်စ္ပုဂိၢဳလ္ အဆက္ဆက္ေတြက သူတို့ရဲ ့ သားစဥ္ေျမးဆက္ ေနာင္လာေနာက္သားေတြဟာ ကမၻာ့အလည္မွာ လူတန္းေစ့ေစ့ ေနၾကရပါေစ၊ လူရင့္မႀကီးေတြျဖစ္ၿပီး နဖားႀကိဳးထိုးခံထားရတဲ့ႏြားေတြလို လူျဖစ္က်ဳိး မရွဳံးၾကပါေစနဲ ့ဆိုတဲ့ တကယ့္ေမတၱာ တကယ့္ေစတနာ
တကယ့္ဂရုဏာႀကီးေတြနဲ့ ဒုကၡအမ်ဳိးမ်ဳိးခံ၊ အမ်ဳိးမ်ဳိး စြန့္စားၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို ့ကို ေပးပစ္ခဲ့တဲ့ အေမြဘဲ ျဖစ္တယ္။
ဒီမိုကရစီအေမြကလည္း သူ ့ကို မခ်စ္ခင္ မႏွစ္သက္ မျမတ္ႏိုးတဲ့ လူေတြရဲ ့လက္ထဲမွာ ၾကာရွည္ မေနဘူး။ ဘယ္သူေသေသ ငေတမာၿပီးေရာဆိုတဲ့ ကိုယ္က်ဳိးရွာသမားေတြရဲ ့ လက္ထဲမွာလည္း ၾကာရွည္မေနဘူး။ ေႏွာင့္ယွက္ဖ်က္စီးမယ့္သူေတြ ေပၚေနသည့္တိုင္ေအာင္ မကာကြယ္ရဲဘဲ ေရသာခိုၿပီးလိုက္ေနမဲ့ လူသူရဲေဘာ၊ လူညံ့၊ လူေၾကာက္ေတြရဲ ့လက္ထဲမွာလည္း ၾကာရွည္မေနဘူး။
ျခေသၤ့ဆီဟာ သိ္္ဂၤ ီေရႊခြက္နဲ ့မွ်သာ တည္သလို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကအစ ကြ်န္ေတာ္တို ့ရဲ ့ အာဇာနည္အဆက္ဆက္၊ မ်ဳိးခ်စ္ပုဂၢဳိလ္အဆက္ဆက္တို ့စြန့္စြန့္စားစား ရွာေဖြၿပီး ေပးခဲ့တဲ့ ဒီမိုကေရစီအေမြႀကီးဟာလည္း ဒီမိုကေရစီကို အသက္နဲ ့ထပ္တူခ်စ္ျမတ္ႏိုးတဲ့ လူေတြ၊ မ်ဳိးခ်စ္ေတြ၊ သတၱရွိတဲ့လူေတြရဲ ့လက္ထဲမ်ာသာ ၾကာရွည္ေနတယ္။
ႏွလံုးရည္တိုက္ပြဲ၀င္မယ့္လူဟာ သတၱိအေၾကာင္းကို ေကာင္းေကာင္းသိထားဖို ့လိုတယ္။ တခ်ဳိ ့ သူမ်ားကို ခ်ရဲတာမွ သတိၱလို ့ထင္ၾကတယ္။ ဒါ မွားတယ္။ အမွန္တရားေအာင္ျမင္ေရးအတြက္ သူမ်ားခ်တာကိုခံရဲတာမွ သတိၱအစစ္ ျဖစ္တယ္။
လက္နက္နဲ ့အာဏာကို ကိုင္ထားၿပီး၊ လက္နက္မဲ့ အာဏာမဲ့ တေယာက္ကို ႏိုင္လိုမင္းထက္ ပါးရိုက္ရဲတဲ့လူနဲ ့၊ ဒီလို ပါးရိုက္တာကို မွားတယ္လို ့လည္း ေျပာရဲတယ္၊ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေဒါသမေျပေသးလို ့ရိုက္ခ်င္ေသးရင္ ထပ္ရိုက္ပါအံုးဆိုၿပီး၊ အျခား ပါးတဖက္ကိုလည္း လွည့္ေပးရဲတဲ့ လူကို ယွဥ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ပဌမလူက မိုက္တဲ့လူ ျဖစ္တယ္။ ဒုတိယလူက သတိၱရွိတဲ့လူ ျဖစ္တယ္။
ႏွလံုးရည္တိုက္ပြဲ၀င္တဲ့ လူေတြ အဖမ္းခံရတာ၊ အႏွိပ္စက္ခံရတာ၊ အသတ္ခံရတာဟာ ရိုးရိုးသာမန္ကိစၥအတြက္ အဖမ္းခံရတာ မဟုတ္ဘူး။ သာမန္ကိစၥအတြက္ အႏွိပ္စက္ခံရတာ မဟုတ္ဘူး။ သာမန္ကိစၥအတြက္ အသတ္ခံရတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီမိုကေရစီကာကြယ္ေရးအတြက္ အဖမ္းခံရတာ၊ အႏွိပ္စက္ခံရတာ၊ အသတ္ခံရတာ။
အခုေခတ္ႀကီးမွာ အဖမ္းခံရတာအစ အႏွိပ္စက္ခံရတာအလယ္ အသတ္ခံရတာအဆံုး ဘာမဆိုျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဒီမိုကေရစီကို အစြမ္းကုန္ကာကြယ္ဘို ့အတြက္ အခုေျပာခဲ့တဲ့ေဘးအႏၱရာယ္ေတြထဲက ဘယ္ေဘး ဘယ္ရန္ ဘယ္အႏၱရာယ္ေတြနဲ ့မဆို ႀကံ့ႀကံ့ခိုင္ခိုင္ ရင္ဆိုင္ဘို ့ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္သႏိၶဌာန္ ခ်ၿပီးပါၿပီ။ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ခ်ၿပီးပါၿပီ။ အဲဒီေတာ့ အဖမ္းခံရ၊ အႏွိပ္စက္ခံရ အသတ္ခံရတာဟာ ကြ်န္ေတာ္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ရပ္ကြက္ေခါင္းေဆာင္တဦးပဲျဖစ္ျဖစ္ တခုခု ျဖစ္တိုင္း ျဖစ္တိုင္း ငိုင္တိုင္တိုင္ ျဖစ္မေနၾကပဲ၊ တဗိုလ္က် တဗိုလ္တက္စနစ္နဲ့ လစ္လပ္သြားတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေနရာကို ခ်က္ခ်င္းတက္ႏိုင္ေအာင္ အစီအစဥ္ေတြ လုပ္ထားပါ။
ဒီေနရာမွာ တခုေတာ့ သတိေပးခ်င္တယ္။ အခုႏွလံုုးရည္တိုက္ပြဲမွာ တပြဲတိုးနည္းနဲ ့ ေအာင္ရမယ္ဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ဳိး မေမြးၾကေစလိုဘူး။ ဒီတိုက္ပြဲမွာ သတ်ၱရွိသေလာက္ ဇြဲလည္းလိုတယ္။ ေရရွည္ႀကိတ္ရမယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ႀကိတ္ရႀကိတ္ရ ႀကိတ္ႏိုင္တဲ့ဇြဲမ်ဳိးလည္း လိုတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို ့ရဲ ့ဒီမိုကေရစီကာကြယ္ေရး ႏွလံုးရည္တိုက္ပြဲ ဘယ္ေလာက္ထိ လုပ္ရမလဲ၊ ဒီေမးခြန္းရဲ့အေျဖကို ခင္ဗ်ားတို ့အားလံုး သိထားဘို ့ လိုတယ္။
၁။ ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့အစိုးရကို တကယ္လြတ္လပ္ၿပီး တကယ္တရားမွ်တတဲ့ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲႀကီးနဲ ေရြးေကာက္တင္ေျမာက္ႏိုင္တဲ့ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရးႀကီးကို ျပည္သူလူထုႀကီးတရပ္လံုးက ျပန္ၿပီးရတဲ ့ေန ့အထိ ဒီႏွလံုးရည္တိုက္ပြဲကို လုပ္ရမယ္။
၂။ အခုေျပာခဲ့တဲ့ ဒီမိုကေရစီ အခြင့္အေရးႀကီးကို ျပည္သူလူထုႀကီးတရပ္လံုးက ျပန္လည္ရရွိဘို ့ဆိုတာကလည္း -
(က) လြတ္လပ္စြာ ေဟာေျပာမႈ၊
(ခ) လြတ္လပ္စြာ ေရးသားမႈ၊
(ဂ) လြတ္လပ္စြာ စည္းရံုးမႈ၊
(ဃ) လြတ္လပ္စြာ ကိုးကြယ္မႈ၊
(င) တရားရံုးေတာ္ရဲ ့လြတ္လပ္စြာ တရားစီစဥ္ႏိုင္မႈေတြအေပၚမွာ ရာခိုင္နႈန္းအျပည့္ တည္ရွိေနတဲ့အတြက္ ျပည္သူလူထုႀကီး တစ္ရပ္လံုး (က) စၿပီး (င) အထိ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရးေတြကို ဒင္ျပည့္က်ပ္ျပည့္ ျပန္လည္ရရွိေနတဲ့အထိ ကြ်န္ေတာ္တို ့ရဲ ့ႏွလံုးရည္တိုက္ပြဲကို လုပ္ရမယ္။
ဒီေနရာမွာ ေနာက္တခု သတိေပးခ်ုင္ေသးတယ္။ ႏွလံုးရည္တိုက္ပြဲ၀င္ေတြ အဖမ္းခံရတိုင္း အႏွိပ္စက္ခံရတိုင္း အသတ္ခံရတိုင္း တခုခု အေရးယူခံရတိုင္း ျပည္သူလူထုကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွေမ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အျဖစ္အပ်က္အစံုအလင္ကို စာနဲ ့ေရးၿပီး မွတ္တမ္းတင္ထားၾကပါ။ ဒီမွတ္တမ္းေတြကိုလည္း တေန ့လိုခ်င္တဲ့အခါ ရေအာင္ လံုလံုၿခံဳၿခံဳ သိမ္းထားၾကပါ။
ျပည္ေထာင္စုသူ ျပည္ေထာင္စုသားအေပါင္းတို ့။
လူထုနဲ ့ဆန့္က်င္ဘက္ဂိုဏ္းေတြ ဆန့္က်င္ဘက္လႈပ္ရွားမႈေတြ ဆန့္က်င္ဘက္လမ္းစဥ္ေတြဟာ ေသနတ္နဲ ့ဘဲ ေထာက္ထား ေထာက္ထား၊ အေျမွာက္နဲ ့ဘဲ ေထာက္ထား ေထာက္ထား၊ အႏုျမဳဗံုးနဲ ့ဘဲ ေထာက္ထား ေထာက္ထား ဘယ္နည္းနဲ ့မွ မတည္ၿမဲႏိုင္ပါဘူး။ ၿပိဳပ်က္ၾကရမွာဘဲ။ ဒီအခ်က္ကို ရာဇ၀င္အေစာင္ေစာင္က ေထာက္ခံေနပါတယ္၊ ဘယ္သူမွ မျငင္းႏိုင္ပါဘူး။
ကမၻာ့ရာဇ၀င္ေတြကို ၾကည့္လိုက္ျပန္ရင္လည္း အႏွိပ္စက္အခံရဆံုးအဖြဲ ့ဟာ ခဏတျဖဳတ္ေတာ့ ကစင့္ကရဲျဖစ္သြားတာကို ေတြ ့ရတာဘဲ။ ေနာင္ေတာ့ ႏွိပ္စက္တဲ့အဖြဲ ့ေတြ ၾကက္ေပ်ာက္ ငွက္ေပ်ာက္ေပ်ာက္ၿပီး၊ အႏွိပ္စက္ခံရတဲ့အဖြဲ ့ဟာ ေအာင္ျမင္တာဘဲဆိုတာ သမိုင္းရာဇ၀င္အေစာင္ေစာင္က သက္ေသခံေနတာဘဲ မဟုတ္ဘူးလား။
အဲဒါေၾကာင့္ ျပည္သူလူထု အခုလို အဖိအႏွိပ္ခံေနရတာဟာ ေနာင္တေန ့ မွာ ေအာင္ျမင္ဘို ့အတြက္ဆိုတာ တထစ္ခ် ယံုၾကည္ထားၾကဖို ့ ကြ်န္ေတာ္ ေလးနက္စြာတိုက္တြန္းလိုပါတယ္။
ဒီမိုကေရစီအေရး ----- ဒို့အေရး၊
ဖက္စစ္၀ါဒ ----- က်ဆံုးရမည္၊
အာဏာရွင္၀ါဒ ----- က်ဆံုးရမည္၊
ႏွလံုးရည္တိုက္ပဲြဲ ----- ေအာင္ရမည္။
(ဆက္လက္၍ တင္ျပပါဦးမည္)။
(၁၉၅၉ ခုႏွစ္က ေရးသားထုတ္ေ၀ခဲ့တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးႏုရဲ ့ “ဒီမိုကေရစီ ကာကြယ္ႀက” စာအုပ္အား ျပန္လည္ေဖၚျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္)။
ဒီစာအုပ္အား စာရိုက္၍ ျပန္လည္ေဖၚျပေပးေသာ ေရႊဆည္းဆာအား အထူးေက်းဇူးတင္ရွိေႀကာင္း မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါတယ္)။
Sunday, 2 August 2009
ျပႆနာႏွင့္ အရင္းအျမစ္
ယခုတေလာ မြန္မေလးေတြ တဖက္ႏိုင္ငံကိုေရာင္းစားခံရသည့္စာ တာစားေနသည္။ ႏိုင္ငံကို ခ်စ္ၿပီး အမ်ိဳးကိုျမတ္ႏိုးသူမ်ား၏ တဖက္တလမ္းမွ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈဟု ခံစားနားလည္ရပါသည္။ ဒါေပမဲ့ ဆန္စဥ္ရာ က်ည္ေပြ႕လိုက္ မျဖစ္ဖို႔ေတာ့ လိုပါသည္။ ျပႆနာ၏ အရင္းအျမစ္ကိုသိေအာင္ အားမထုတ္ၾကလွ်င္ ေျဖရွင္းႏိုင္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း မိတ္ေဆြမ်ားသိဖို႔လိုပါသည္။ နယ္မွမိန္းကေလးမ်ား စီးပြားေရး အေျခအေနမေကာင္း၍ ၿမိဳ႕ေျပာင္းၾကရာတြင္ ဘဝပ်က္သြားရျခင္း၏ အဓိကတရားခံမွာ ႏိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာ နအဖ၏ လက္ခ်က္ျဖစ္သည္ ဆိုသည္မွာ အမွန္တရားကို မကြယ္မဝွက္ေျပာရာေရာက္ပါသည္။ တျခားႏိုင္ငံသို႔ ကူးေျပာင္းရာတြင္ ဒုကၡေရာက္ကုန္ၾကျခင္းမွာလည္း နအဖ၏ စနက္သည္သာ တကယ့္အရင္းအျမစ္ျဖစ္ပါသည္။ ဖိလစ္ပိုင္ အိမ္ေဖာ္အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးမ်ား၏ ဘဝကိုကာကြယ္ေပးေနေသာ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွ ဖိလစ္ပိုင္သံရံုးမ်ားမွာလည္း ဖိလစ္ပိုင္ႏိုင္ငံအစိုးရ၏ ယႏ ၱရားျဖစ္သည္ကို မ်က္ေျခမျပတ္ဖို႔လိုပါသည္။ ထိုအခ်က္ကိုနားလည္သေဘာေပါက္ေသာသူမ်ားသာ ျမန္မာသံရံုးမ်ား၏ ေကာင္တာေနာက္မွ ပိုက္ဆံသဲ့ယူေနေသာလက္မ်ားကို ေက်ာ္၍ျမင္ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ နအဖသည္ ႏိုင္ရာစား စနစ္ႀကီးကို ထူေထာင္လိုက္ပါသည္။ ထိုစနစ္ႀကီးမွာ ဥပေဒမ်ား စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ား လုပ္ထံုးလုပ္နည္းမ်ားကို မ်က္ကြယ္ျပဳသည့္ စနစ္ျဖစ္ၿပီး အခ်ိဳ႕ေသာေနရာမ်ားတြင္ လံုးဝမ်က္ကြယ္ျပဳ၍ မရသည့္တိုင္ ေကာက္က်စ္ေသာ အဓမၼ နည္းလမ္းမ်ားကို တရားဝင္သေယာင္ထည့္သြင္းၿပီး အျမတ္ရွာသည့္နည္းမ်ားဖန္တီးယူလိုက္ပါသည္။ ထိုစနစ္ႀကီးက ေအာက္ေျခလူတန္းစားႏွင့္ ေတာေနလူတန္းစားကို ဆိုးဆိုးရြားရြားထိခိုက္ေသာအခါ ရွိစုမဲ့စု အရင္းအျမစ္မ်ားသည္ ဖြံၿဖိဳးေသာ ျမိဳ႕ျပသို႔ကူးေျပာင္း က်က္စားလာၾကပါသည္။ လႈိင္သာယာ အထည္ခ်ဳပ္စက္ရံုမ်ားသည္ ယဥ္ေက်းသည့္ နည္းလမ္းအားျဖင့္ ေတာေနလူ႔အလႊာကို ကၽြန္ျပဳေနေသာ ျပယုဂ္ျဖစ္သည္။ နာရီေပါင္းမ်ားစြာ အမ်ိဳးသမီးငယ္မ်ားသည္ အလင္းေရာင္ေကာင္းစြာမရသည့္ ဂိုေထာင္မ်ားတြင္ အလြန္ခ်ိဳသာေသာလုပ္ခမ်ားျဖင့္ ေန႔ေရာညပါ အလုပ္ဆင္းၾကရသည္။ အလုပ္သမားဥပေဒ၊ အပိုခ်ိန္ေၾကး ႏွင့္ အျခားရပိုင္ခြင့္ေၾကးမ်ားကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ဥပေဒအတိုင္းျဖစ္ေစရန္ မည္သူကမွ် စစ္ေဆးႏိုင္ခြင့္လည္းမရွိၾက။ အဆင့္ျမင့္ေသာ ဝါဂြမ္းအထည္မ်ားအတြက္ ကုန္ၾကမ္းမ်ားေပၚတြင္ အခြန္ကို အနည္းငယ္စည္းၾကပ္၍ တရားမဝင္ အခြန္အရာရွိကို လာဘ္ထိုးကာ ဝင္လာေသာ ကုန္ၾကမ္းမ်ားကို ေစ်းခ်ိဳအလုပ္သမမ်ား၏ လုပ္အားႏွင့္ေပါင္းစပ္ကာ အရည္အေသြးေကာင္းမြန္ေသာ ထုတ္ကုန္မ်ားကို ျပန္လည္တင္ပို႔၍ စက္ရံုပိုင္ရွင္ႀကီးမ်ားႏွင့္ နအဖသည္ ပိုက္ဆံေတြသဲ့ယူသြားခဲ့ေလၿပီ။ နဲနဲပို၍ ပညာအဆင့္အတန္းနိမ့္ေသာ လက္မႈအရည္အခ်င္း နိမ့္ပါးေသာ ပ်ိဳျမစ္သည့္ အမ်ိဳးသမီးငယ္မ်ားကေတာ့ ကာရာအိုေကခန္းမမ်ားႏွင့္ အႏွိပ္ခန္းမ်ားတြင္ အမ်ိဳးသားမ်ားကို ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ရန္ ေရာက္ရွိသြားၾကသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ေတာ့ သူတို႔အားလံုး ေဆာင္ၾကာၿမိဳင္ အေပ်ာ္မယ္ဘဝ ေရာက္ၾကဦးမည္သာျဖစ္သည္။ စိုက္ပ်ိဳးေရးထြက္ကုန္မ်ားကို အရင္းႀကီးတတ္ႏိုင္သူမ်ား လက္ဝါးႀကီးအုပ္ခ်ယ္လွယ္ ႏိုင္ၾကသလို ေဈးခ်ိဳေသာ လူသားအရင္းအျမစ္မ်ားကိုလည္း နအဖ ယႏ ၱရားသည္ လုပ္ႏိုင္ကိုင္ႏိုင္စြမ္းရွိၿပီး အရင္းရွိေသာ ကပ္ဖားယပ္ဖားမ်ားႏွင့္ အတူ စနစ္တက် ဝါးၿမိဳစားသံုးေနေလသည္။ လူလတ္တန္းစား ပညာတတ္ ႏွင့္ ၿမိဳ႕ေန အမ်ိဳးသမီးငယ္မ်ားကေတာ့ အဆင့္အတန္းအလိုက္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားတြင္ လုပ္အားကိုေရာင္းရန္ ႀကိဳးစားၾကသည္။ နအဖသည္ အရင္းရွိလူတစုႏွင့္ အစိုးရယႏ ၱရားကို လည္ပတ္ေနေစေသာသူမ်ားကို ပစားေပးထားရန္လိုသည္။ ထိုကဲ့သို႔မဟုတ္လွ်င္ ႏိုင္ငံကို လက္တဆုပ္စာ လူတစုႏွင့္ ခိုင္ၿမဲေနေအာင္ အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ရန္ အခက္အခဲရွိသည္။ စစ္တပ္သည္ အထက္အရာအရွိ၏ အမိန္႔ကို တေသြမတိမ္းနာခံရန္ ေလ့က်င့္ထားသျဖင့္ အမ်ားစုကို အရိုးအရင္းေကၽြးထားရံုျဖင့္ လိုအပ္သည့္အခ်ိန္တြင္ လည္ပတ္ႀကိဳးကို ေျဖေပးရံုႏွင့္ အားလံုးခိုင္းသည့္အတိုင္းလုပ္ရမည္ ဆိုသည္မွာ စာအုပ္ထဲတြင္ေရးထားသည့္အတိုင္း အျပင္မွာလည္းျဖစ္သည္။ အစိုးရယႏၱရားကို လည္ပတ္မည့္သူမ်ားကို တရားမ၀င္သည့္ အခြင့္အေရးမ်ားေပးထားျခင္း ဥပေဒအရ မ်က္စိမွိတ္ေနျခင္းမွာ ကိုယ့္ကိစၥႏွင့္ကို အလုပ္ရွဳပ္ရင္း နအဖအတြက္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေစခိုင္းျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ စင္ကာပူကဲ့သို႔ေသာ အစိုးရႏွင့္ပင္ အခြန္ႏွစ္ထပ္ ေကာက္ခံျခင္းမျပဳရန္ စာခ်ဳပ္၌လက္မွတ္ထိုးထားသည့္တိုင္ ထိုကဲ့သို႔ ျပဳလုပ္ေနျခင္းကို တရားဝင္သကဲ့သို႔ မ်က္စိမွိတ္ေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ တကယ္ေတာ့ နအဖသည္ သူ႔၏သံရံုး၀န္ထမ္းမ်ားနည္းတူ အခြန္မွ မ်က္မ်က္ကေလးရေနသည္။ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွ ျမန္မာမိန္းမပ်ိဳေလးမ်ား၊ လုပ္အားအရင္းအျမစ္မ်ားကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္လိုလွ်င္ ေကာက္ထားေသာ ေငြမ်ားကို အိတ္ထဲသို႔ မ်က္မ်က္ကေလးထည့္ႏိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္။ ဖိလစ္ပိုင္သံရံုးမ်ားသည္ သူတို႔ ႏိုင္ငံသားမ်ား အက်ိဳးစီးပြားကို ကာကြယ္ရန္ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာန၏ ဘတ္ဂ်က္၏ တဝက္ေလာက္နီးနီးကိုသံုးေနရသည္။ နအဖကေတာ့ ႏိုင္ငံရပ္ျခားအခြန္အခမ်ား၏ ၂၀%ခန္႔ကိုသာ ေကာ္မရွင္အေနျဖင့္ရေနသည္။ ဤအခ်က္ကို ျမင္သူမ်ားသည္ အရင္းအျမစ္ကို ၿဖိဳဖ်က္မွ အခက္အလက္မ်ားကို ရွင္းႏိုင္မည္ဟု သေဘာက်ဖို႔လိုပါသည္။ မြန္မေလးမ်ားကို ေရာင္းစားခံေနရျခင္း၊ မေလးရွားေရာက္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား အႏွိမ္ခံရျခင္း၊ ျမန္မာသံရံုး၏ အဓမၼခြန္စည္းက်ပ္ခံရျခင္းသည္ စိတ္ထိခိုက္စရာေကာင္းသည္ သခ်ၤာပုဒ္စာမ်ားသာျဖစ္ၿပီး အေျဖသည္ နအဖျဖစ္သည္ဆိုသည္ကို သိသူမ်ားသည္ အေျဖရေအာင္တြက္ၾကဖို႔လိုပါသည္။ ပိုက္ဆံရွိၿပီး လူမ်ိဳးခ်င္းဖိႏွိပ္ေနသည္ တကိုယ္ေကာင္း စီးပြားေရးသမားမ်ား အသက္ရွဴက်ပ္ေစရန္ မ်ားမ်ားလုပ္ၾကဖို႔လိုပါသည္။ အစိုးရ ယႏၱရားကို လည္ပတ္ေစသူမ်ားကို အသိဥာဏ္ပြင့္လင္း၍ မွန္မွန္ကန္ကန္ ျမင္တတ္ေစရန္ ေရးေပးၾကဖို႔လိုပါသည္။ စိတ္ထိခိုက္စရာေကာင္းေသာ သတင္းမ်ားႏွင့္အတူ ေျဖရွင္းတိုက္တြန္းလႈံေဆာ္မႈမ်ားလည္း ထည့္သြင္းပါမွ ပုဒ္စာသည္ အေျဖရွိၿပီး ရေအာင္တြက္ႏိုင္သည့္ နည္းလမ္းမ်ားကုိ ကူညီ စဥ္းစားေနေၾကာင္းသိသာထင္ရွားမည္ျဖစ္ပါသည္။ လူတိုင္းလူတိုင္းကသာ အေျဖထြက္ေအာင္တြက္ေနၾကလွ်င္ ဘယ္နည္းလမ္းပဲျဖစ္ျဖစ္ အားလံုးသည္ အေျဖတခုတည္းရွိေသာ ပန္းတိုင္သို႔ ေရာက္ေအာင္ႀကိဳးပမ္းေနၾကသည္သာျဖစ္ၿပီး ျမန္ျမန္ရွင္းႏိုင္မည္သာျဖစ္ပါသည္။
ယခုတေလာ မြန္မေလးေတြ တဖက္ႏိုင္ငံကိုေရာင္းစားခံရသည့္စာ တာစားေနသည္။ ႏိုင္ငံကို ခ်စ္ၿပီး အမ်ိဳးကိုျမတ္ႏိုးသူမ်ား၏ တဖက္တလမ္းမွ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈဟု ခံစားနားလည္ရပါသည္။ ဒါေပမဲ့ ဆန္စဥ္ရာ က်ည္ေပြ႕လိုက္ မျဖစ္ဖို႔ေတာ့ လိုပါသည္။ ျပႆနာ၏ အရင္းအျမစ္ကိုသိေအာင္ အားမထုတ္ၾကလွ်င္ ေျဖရွင္းႏိုင္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း မိတ္ေဆြမ်ားသိဖို႔လိုပါသည္။ နယ္မွမိန္းကေလးမ်ား စီးပြားေရး အေျခအေနမေကာင္း၍ ၿမိဳ႕ေျပာင္းၾကရာတြင္ ဘဝပ်က္သြားရျခင္း၏ အဓိကတရားခံမွာ ႏိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာ နအဖ၏ လက္ခ်က္ျဖစ္သည္ ဆိုသည္မွာ အမွန္တရားကို မကြယ္မဝွက္ေျပာရာေရာက္ပါသည္။ တျခားႏိုင္ငံသို႔ ကူးေျပာင္းရာတြင္ ဒုကၡေရာက္ကုန္ၾကျခင္းမွာလည္း နအဖ၏ စနက္သည္သာ တကယ့္အရင္းအျမစ္ျဖစ္ပါသည္။ ဖိလစ္ပိုင္ အိမ္ေဖာ္အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးမ်ား၏ ဘဝကိုကာကြယ္ေပးေနေသာ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွ ဖိလစ္ပိုင္သံရံုးမ်ားမွာလည္း ဖိလစ္ပိုင္ႏိုင္ငံအစိုးရ၏ ယႏ ၱရားျဖစ္သည္ကို မ်က္ေျခမျပတ္ဖို႔လိုပါသည္။ ထိုအခ်က္ကိုနားလည္သေဘာေပါက္ေသာသူမ်ားသာ ျမန္မာသံရံုးမ်ား၏ ေကာင္တာေနာက္မွ ပိုက္ဆံသဲ့ယူေနေသာလက္မ်ားကို ေက်ာ္၍ျမင္ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ နအဖသည္ ႏိုင္ရာစား စနစ္ႀကီးကို ထူေထာင္လိုက္ပါသည္။ ထိုစနစ္ႀကီးမွာ ဥပေဒမ်ား စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ား လုပ္ထံုးလုပ္နည္းမ်ားကို မ်က္ကြယ္ျပဳသည့္ စနစ္ျဖစ္ၿပီး အခ်ိဳ႕ေသာေနရာမ်ားတြင္ လံုးဝမ်က္ကြယ္ျပဳ၍ မရသည့္တိုင္ ေကာက္က်စ္ေသာ အဓမၼ နည္းလမ္းမ်ားကို တရားဝင္သေယာင္ထည့္သြင္းၿပီး အျမတ္ရွာသည့္နည္းမ်ားဖန္တီးယူလိုက္ပါသည္။ ထိုစနစ္ႀကီးက ေအာက္ေျခလူတန္းစားႏွင့္ ေတာေနလူတန္းစားကို ဆိုးဆိုးရြားရြားထိခိုက္ေသာအခါ ရွိစုမဲ့စု အရင္းအျမစ္မ်ားသည္ ဖြံၿဖိဳးေသာ ျမိဳ႕ျပသို႔ကူးေျပာင္း က်က္စားလာၾကပါသည္။ လႈိင္သာယာ အထည္ခ်ဳပ္စက္ရံုမ်ားသည္ ယဥ္ေက်းသည့္ နည္းလမ္းအားျဖင့္ ေတာေနလူ႔အလႊာကို ကၽြန္ျပဳေနေသာ ျပယုဂ္ျဖစ္သည္။ နာရီေပါင္းမ်ားစြာ အမ်ိဳးသမီးငယ္မ်ားသည္ အလင္းေရာင္ေကာင္းစြာမရသည့္ ဂိုေထာင္မ်ားတြင္ အလြန္ခ်ိဳသာေသာလုပ္ခမ်ားျဖင့္ ေန႔ေရာညပါ အလုပ္ဆင္းၾကရသည္။ အလုပ္သမားဥပေဒ၊ အပိုခ်ိန္ေၾကး ႏွင့္ အျခားရပိုင္ခြင့္ေၾကးမ်ားကို မွန္မွန္ကန္ကန္ ဥပေဒအတိုင္းျဖစ္ေစရန္ မည္သူကမွ် စစ္ေဆးႏိုင္ခြင့္လည္းမရွိၾက။ အဆင့္ျမင့္ေသာ ဝါဂြမ္းအထည္မ်ားအတြက္ ကုန္ၾကမ္းမ်ားေပၚတြင္ အခြန္ကို အနည္းငယ္စည္းၾကပ္၍ တရားမဝင္ အခြန္အရာရွိကို လာဘ္ထိုးကာ ဝင္လာေသာ ကုန္ၾကမ္းမ်ားကို ေစ်းခ်ိဳအလုပ္သမမ်ား၏ လုပ္အားႏွင့္ေပါင္းစပ္ကာ အရည္အေသြးေကာင္းမြန္ေသာ ထုတ္ကုန္မ်ားကို ျပန္လည္တင္ပို႔၍ စက္ရံုပိုင္ရွင္ႀကီးမ်ားႏွင့္ နအဖသည္ ပိုက္ဆံေတြသဲ့ယူသြားခဲ့ေလၿပီ။ နဲနဲပို၍ ပညာအဆင့္အတန္းနိမ့္ေသာ လက္မႈအရည္အခ်င္း နိမ့္ပါးေသာ ပ်ိဳျမစ္သည့္ အမ်ိဳးသမီးငယ္မ်ားကေတာ့ ကာရာအိုေကခန္းမမ်ားႏွင့္ အႏွိပ္ခန္းမ်ားတြင္ အမ်ိဳးသားမ်ားကို ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ရန္ ေရာက္ရွိသြားၾကသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ေတာ့ သူတို႔အားလံုး ေဆာင္ၾကာၿမိဳင္ အေပ်ာ္မယ္ဘဝ ေရာက္ၾကဦးမည္သာျဖစ္သည္။ စိုက္ပ်ိဳးေရးထြက္ကုန္မ်ားကို အရင္းႀကီးတတ္ႏိုင္သူမ်ား လက္ဝါးႀကီးအုပ္ခ်ယ္လွယ္ ႏိုင္ၾကသလို ေဈးခ်ိဳေသာ လူသားအရင္းအျမစ္မ်ားကိုလည္း နအဖ ယႏ ၱရားသည္ လုပ္ႏိုင္ကိုင္ႏိုင္စြမ္းရွိၿပီး အရင္းရွိေသာ ကပ္ဖားယပ္ဖားမ်ားႏွင့္ အတူ စနစ္တက် ဝါးၿမိဳစားသံုးေနေလသည္။ လူလတ္တန္းစား ပညာတတ္ ႏွင့္ ၿမိဳ႕ေန အမ်ိဳးသမီးငယ္မ်ားကေတာ့ အဆင့္အတန္းအလိုက္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားတြင္ လုပ္အားကိုေရာင္းရန္ ႀကိဳးစားၾကသည္။ နအဖသည္ အရင္းရွိလူတစုႏွင့္ အစိုးရယႏ ၱရားကို လည္ပတ္ေနေစေသာသူမ်ားကို ပစားေပးထားရန္လိုသည္။ ထိုကဲ့သို႔မဟုတ္လွ်င္ ႏိုင္ငံကို လက္တဆုပ္စာ လူတစုႏွင့္ ခိုင္ၿမဲေနေအာင္ အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ရန္ အခက္အခဲရွိသည္။ စစ္တပ္သည္ အထက္အရာအရွိ၏ အမိန္႔ကို တေသြမတိမ္းနာခံရန္ ေလ့က်င့္ထားသျဖင့္ အမ်ားစုကို အရိုးအရင္းေကၽြးထားရံုျဖင့္ လိုအပ္သည့္အခ်ိန္တြင္ လည္ပတ္ႀကိဳးကို ေျဖေပးရံုႏွင့္ အားလံုးခိုင္းသည့္အတိုင္းလုပ္ရမည္ ဆိုသည္မွာ စာအုပ္ထဲတြင္ေရးထားသည့္အတိုင္း အျပင္မွာလည္းျဖစ္သည္။ အစိုးရယႏၱရားကို လည္ပတ္မည့္သူမ်ားကို တရားမ၀င္သည့္ အခြင့္အေရးမ်ားေပးထားျခင္း ဥပေဒအရ မ်က္စိမွိတ္ေနျခင္းမွာ ကိုယ့္ကိစၥႏွင့္ကို အလုပ္ရွဳပ္ရင္း နအဖအတြက္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေစခိုင္းျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ စင္ကာပူကဲ့သို႔ေသာ အစိုးရႏွင့္ပင္ အခြန္ႏွစ္ထပ္ ေကာက္ခံျခင္းမျပဳရန္ စာခ်ဳပ္၌လက္မွတ္ထိုးထားသည့္တိုင္ ထိုကဲ့သို႔ ျပဳလုပ္ေနျခင္းကို တရားဝင္သကဲ့သို႔ မ်က္စိမွိတ္ေနျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ တကယ္ေတာ့ နအဖသည္ သူ႔၏သံရံုး၀န္ထမ္းမ်ားနည္းတူ အခြန္မွ မ်က္မ်က္ကေလးရေနသည္။ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွ ျမန္မာမိန္းမပ်ိဳေလးမ်ား၊ လုပ္အားအရင္းအျမစ္မ်ားကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္လိုလွ်င္ ေကာက္ထားေသာ ေငြမ်ားကို အိတ္ထဲသို႔ မ်က္မ်က္ကေလးထည့္ႏိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္။ ဖိလစ္ပိုင္သံရံုးမ်ားသည္ သူတို႔ ႏိုင္ငံသားမ်ား အက်ိဳးစီးပြားကို ကာကြယ္ရန္ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးဌာန၏ ဘတ္ဂ်က္၏ တဝက္ေလာက္နီးနီးကိုသံုးေနရသည္။ နအဖကေတာ့ ႏိုင္ငံရပ္ျခားအခြန္အခမ်ား၏ ၂၀%ခန္႔ကိုသာ ေကာ္မရွင္အေနျဖင့္ရေနသည္။ ဤအခ်က္ကို ျမင္သူမ်ားသည္ အရင္းအျမစ္ကို ၿဖိဳဖ်က္မွ အခက္အလက္မ်ားကို ရွင္းႏိုင္မည္ဟု သေဘာက်ဖို႔လိုပါသည္။ မြန္မေလးမ်ားကို ေရာင္းစားခံေနရျခင္း၊ မေလးရွားေရာက္ ျမန္မာအလုပ္သမားမ်ား အႏွိမ္ခံရျခင္း၊ ျမန္မာသံရံုး၏ အဓမၼခြန္စည္းက်ပ္ခံရျခင္းသည္ စိတ္ထိခိုက္စရာေကာင္းသည္ သခ်ၤာပုဒ္စာမ်ားသာျဖစ္ၿပီး အေျဖသည္ နအဖျဖစ္သည္ဆိုသည္ကို သိသူမ်ားသည္ အေျဖရေအာင္တြက္ၾကဖို႔လိုပါသည္။ ပိုက္ဆံရွိၿပီး လူမ်ိဳးခ်င္းဖိႏွိပ္ေနသည္ တကိုယ္ေကာင္း စီးပြားေရးသမားမ်ား အသက္ရွဴက်ပ္ေစရန္ မ်ားမ်ားလုပ္ၾကဖို႔လိုပါသည္။ အစိုးရ ယႏၱရားကို လည္ပတ္ေစသူမ်ားကို အသိဥာဏ္ပြင့္လင္း၍ မွန္မွန္ကန္ကန္ ျမင္တတ္ေစရန္ ေရးေပးၾကဖို႔လိုပါသည္။ စိတ္ထိခိုက္စရာေကာင္းေသာ သတင္းမ်ားႏွင့္အတူ ေျဖရွင္းတိုက္တြန္းလႈံေဆာ္မႈမ်ားလည္း ထည့္သြင္းပါမွ ပုဒ္စာသည္ အေျဖရွိၿပီး ရေအာင္တြက္ႏိုင္သည့္ နည္းလမ္းမ်ားကုိ ကူညီ စဥ္းစားေနေၾကာင္းသိသာထင္ရွားမည္ျဖစ္ပါသည္။ လူတိုင္းလူတိုင္းကသာ အေျဖထြက္ေအာင္တြက္ေနၾကလွ်င္ ဘယ္နည္းလမ္းပဲျဖစ္ျဖစ္ အားလံုးသည္ အေျဖတခုတည္းရွိေသာ ပန္းတိုင္သို႔ ေရာက္ေအာင္ႀကိဳးပမ္းေနၾကသည္သာျဖစ္ၿပီး ျမန္ျမန္ရွင္းႏိုင္မည္သာျဖစ္ပါသည္။
Myanmar Military regime response to Global Action for Burma (GAB)
ကၽြန္ေတာ္ အုတ္လွငယ္ တစ္ေယာက္ ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔ အိမ္က လက္ေတာ့အစုတ္ေလးကို ထုတ္ၿပီး လယ္ကြင္းထဲကေန အင္တာနက္ထဲ ၀င္ၾကည့္လိုက္တယ္ ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ မနက္ျဖန္ (၃၁-၇-၂၀၀၉)မွာ ဒီမိုေတြရဲ့ မယ္ေတာ္ႀကီး ေဒၚစုၾကည္ ကို အေမရိကန္ ႏိုင္ငံသား Mr. John William Yettaw ကိစၥနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး နိဳင္ငံေတာ္ အစိုးရက ထိုက္သင့္တဲ့ အျပစ္ဒဏ္ ေပးမွာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ျပည္ပက ေဒၚလာစား ဒီမိုအဖြဲ႕ေတြက ဘာအခမ္းအနားေတြမ်ား လုပ္ၾကမလဲလို႔ Google Search နဲ႔ ရွာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဘာမွ မေတြ႕ဘူးျဖစ္သြားတယ္။
ဒါနဲ႕ ဒီမိုအဖြဲ႕ေတြရဲ့ မေကာင္းသတင္းျဖန္႔တဲ့့ မဟုတ္ကဟုတ္က ေရးတတ္တဲ့ ျမန္မာ နာမည္မဟုတ္ ကုလားနာမည္မဟုတ္ ပုဂၢိဳလ္ရဲ့ ၀ပ္ဆိုဒ္ကို ၀င္ၾကည့္ေတာ့ ဘာလဲ စုစည္းမွဳအားနဲ ့ နအဖအာဏာရွင္ကို တိုက္ပြဲ ၀င္ႀကမယ္ ဆိုၿပီး (Global Action for Burma) ဆိုတဲ့ အဖြဲ႕ရဲ့ ေၾကျငာခ်က္ တေစာင္ကို သြားေတြ႕တယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဘာေတြမ်ား ရီ(ရယ္) စရာ ေရးထား လဲလို႔ၾကည့္ လိုက္ေတာ့ အားပါးပါး မနည္းပါလား ဒီမိုအဖြဲ႕ ေတြ (၉၂ ) ဖြဲ႕ႀကီး ေတာင္ဗ်ာ။ အလကားရတိုင္း ျပည္ပမွာ အေနေခ်ာင္ေအာင္ ဖြဲ႕ထားတဲ့ အဖြဲ႕ အစည္းေတြ ။ သူတို႔ေတြနဲ႕ မတန္မရာ ေရးထားတဲ့ စကားလံုးကလဲ အမ်ိဳးသားေရး လွဳပ္ရွားမွဳႀကီး တဲ့ဗ်ာ။
မိတ္ေဆြစဥ္းစားၾကည့္ပါ ေဒၚစုၾကည္ အခုျဖစ္တဲ့ကိစၥကလဲ ျမန္မာႏို္င္ငံက တရား၀င္ ခ်မွတ္ထားတဲ႔ ဥပေဒကို ခ်ိဳးေဖာက္တဲ႔ အတြက္ တရားခံ တစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားရတာပါ။ ဘယ္သူကမွ လုပ္ႀကံ ဖန္တီးတာ မရွိပါဘူး။လူတိုင္းဟာ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတယ္၊ လူ႔အခြင့္ အေရးကို ေလးစားတယ္၊ ဒီမိုကေရကိုလိုခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ မွန္ကန္တဲ့ တရားစီရင္ေရးစနစ္ရဲ႕ မွတ္ေက်ာက္တင္ျခင္းကို ခံႏိုင္ရပါမယ္။ျမန္မာအစိုးရက တရား ဥပေဒ ရဲ႕ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေတြနဲ႔ အညီ စစ္ေဆးၿပီး ထြက္ေပၚ လာတဲ့ ရလာဒ္ေတြ အတိုင္း တည္ဆဲ ဥပေဒနဲ႔ အညီ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ သြားမွာ ျဖစ္တ ဲ့အတြက္ ဘာမွ စိုးရိမ္ေနစရာ မလိုပါဘူး။
အခုေတာ့ဗ်ာ ျပည္ပ ေဒၚလာစားအဖြဲ႕ေတြက ပြဲလွန္႔တံုးဖ်ာခင္း ဆိုတဲ့စကားအတိုင္း ေဒၚစုၾကည္ အမိန္႔မခ်ခင္အမွီ ထုတ္ျပန္ခ်က္ ေတြ ထုတ္လို႔ဗ်ာ။ ဒါအျပင္ ျပည္တြင္းက NLDအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ကလည္း ျပည္ပ အဖြဲ႕ေတြ နဲ႕ လက္၀ါးခ်င္း ရိုက္ၿပီး ၂၉ - ၇ - ၂၀၀၉ ရက္စြဲနဲ႕ သူတို႔ မယ္ေတာ္ႀကီး ေဒၚစုၾကည္ ကို ၃၁ - ၇ - ၂၀၀၉ ရက္ေန႔ နံနက္ (၁၀) နာရီမွာ အမိန္႔ခ်မဲ့ အေၾကာင္း ေၾကျငာခ်က္ေတြ ထုတ္လို႔ဗ်ာ။
သူတို႔ေတြ ဘယ္လို ေၾကျငာခ်က္ ေတြ ထုတ္ထုတ္ သူတို႔ မယ္ေတာ္ႀကီး ကေတာ့ အျပစ္ရွိေၾကာင္း ထင္ရွားရင္ ဥပေဒက ေပးတဲ့ ျပစ္ဒဏ္ကို မလြဲမေရွာင္သာခံစားရမွာ ျဖစ္သလို အျပစ္ မရွိေၾကာင္း ထင္ရွားရင္ လည္း ေဒၚစုၾကည္ကို ခ်ဳပ္ထား ပါလုိ႔ ေထာင္ခ်ပါလုိ႔ ေျပာလာရင္ေတာင္ လႊတ္ေပးမွာပါပဲ။အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ေဒၚစုၾကည္ ဟာ ျမန္မာႏို္င္ငံ က တရား၀င္ ခ်မွတ္ထားတဲ႔ ဥပေဒကို ခ်ိဳးေဖာက္တဲ႔ တရားခံ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဒါ႔ေၾကာင္႔ တရားခံကို လြတ္ရာ လြတ္ေၾကာင္း ေၾကျငာခ်က္ ထုတ္သူေတြ ခုခံဆႏၵျပတဲ႔သူ ေတြ မွန္သမွ်ဟာလည္း ဥပေဒ ကို ခ်ိဳးေဖာက္ သူပါပဲ။
အခု ေၾကျငာခ်က္ထုတ္တဲ့ (Global Action for Burma) အဖြဲ႕ကလဲ ေဒၚစုၾကည္ အထိန္း အသိမ္း မခံရခင္ NLDအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ထုတ္ျပန္တဲ့ ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကျငာခ်က္ ကတည္းက NLD အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ နဲ႕လက္၀ါးခ်င္းရိုက္ လိုက္လုပ္ ေနတဲ့ အဖြဲ႕ပါ။ ဒီအဖြဲ႕နဲ႕ ျပည္တြင္း NLD အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ နဲ႕ ပတ္သက္မွဳ ေတြက လယ္ျပင္မွာ ဆင္သြား သလို ကြက္ကြက္ ကြင္းကြင္း ႀကီး ေပၚေနပါတယ္။
(Global Action for Burma) အဖြဲ႕ကို ႀကိဳးကိုင္ ေနတဲ့သူေတြကေတာ့ UHRC လို႔ေခၚတဲ့ ျပည္ေထာင္စုလူ႔အခြင့္အေရးေကာင္စီက စိုင္းမ်ိဳး၀င္း၊ FBF လို႔ေခၚတဲ့ ျမန္မာျပည္ လြတ္ေျမာက္ေရး အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ က ေရႊစင္ထြန္း ၊ ေဒါက္တာ ေအးမင္း နဲ႕ BDC ေခၚတဲ့ Burma Democratic Concern က မ်ိဳးသိန္း တို႔ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလူေတြက အေမရီကန္က ေပးစာ ကမ္းစာကို စားၿပီး နိဳင္ငံေတာ္ရဲ့ တည္ၿငိမ္ ေအးခ်မ္း ေရးကို ဖ်က္စီးမဲ့ သူေတြပါဗ်ာ။
ေရႊစင္ထြန္း ဆိုတဲ့ လူကလဲ အေမရီကန္ အစိုးရ အားရေအာင္ ျပည္ပမွာေနၿပီး ျပလိုက္တဲ့ ဆႏၵ အႀကိမ္ ၃၅၀ ေတာင္ ေက်ာ္သြား ၿပီဗ်ာ။ ဒါအျပင္ စိုင္းမ်ိဳး၀င္း ဆိုတဲ့ လူကလဲ ဘန္ေကာက္မွာေန ၿပီး ျပည္တြင္း ဆူပူမွဳေတြ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေန ေသးတယ္။သူတို႔အခု ထုတ္တဲ့ ေၾကျငာ ခ်က္ထဲမွာလဲ UHRC အပါအ၀င္ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႕ (၃၃) ဖြဲ႕ေတာင္ ဆိုပါလား။ မ်ားလိုက္ၾကတဲ့ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႕ေတြဗ်ာ လားဟူ တို႔ အခါတို႔ အဖြဲ႕ေတြ လဲပါေသး။
အခုမွဘဲ ကၽြန္ေတာ္လဲ ျပည္ပမွာ အေမရီကန္ရဲ့ ေပးစားကမ္းစာ စားတဲ့ အဖြဲ႕ေတြ မ်ားမွန္း သိေတာ့ တယ္။ သူတို႕အဖြဲ႕ေတြက လုပ္ငန္းစဥ္ၾကီး (၇-ခု) ဆိုပါလားဗ်ာ။ ဖတ္ၾကည့္ လိုက္ေတာ့ နိဳင္ငံေတာ္ရဲ့ တည္ၿငိမ္ ေအးခ်မ္းေရးကို ဖ်က္ဆီးၿပီး ဖခင္နဲ႕ သား/သမီးေတြ ကို ေသြးခြဲေနတဲ့ လုပ္ရပ္ ေတြဆို တာ ကၽြန္ေတာ္ အုတ္လွငယ္ ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္မိ ပါတယ္။သူတို႔ေတြ ဒီပံုစံနဲ႕ ဆက္ၿပီး မိုက္တြင္း နက္ေနမယ္ ဆို ကၽြန္ေတာ္ အုတ္လွငယ္ က တစ္ခုေတာ့ ေျပာခ်င္ပါတယ္ ဟုတ္ပါ့မလား Global Action for Burma ရယ္ လို႔ပါ။
အုတ္လွငယ္
Posted by Kyay Mon Online newspaper at 6:44 AM
http://www.kyaymon.eu.mn/
ဒါနဲ႕ ဒီမိုအဖြဲ႕ေတြရဲ့ မေကာင္းသတင္းျဖန္႔တဲ့့ မဟုတ္ကဟုတ္က ေရးတတ္တဲ့ ျမန္မာ နာမည္မဟုတ္ ကုလားနာမည္မဟုတ္ ပုဂၢိဳလ္ရဲ့ ၀ပ္ဆိုဒ္ကို ၀င္ၾကည့္ေတာ့ ဘာလဲ စုစည္းမွဳအားနဲ ့ နအဖအာဏာရွင္ကို တိုက္ပြဲ ၀င္ႀကမယ္ ဆိုၿပီး (Global Action for Burma) ဆိုတဲ့ အဖြဲ႕ရဲ့ ေၾကျငာခ်က္ တေစာင္ကို သြားေတြ႕တယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဘာေတြမ်ား ရီ(ရယ္) စရာ ေရးထား လဲလို႔ၾကည့္ လိုက္ေတာ့ အားပါးပါး မနည္းပါလား ဒီမိုအဖြဲ႕ ေတြ (၉၂ ) ဖြဲ႕ႀကီး ေတာင္ဗ်ာ။ အလကားရတိုင္း ျပည္ပမွာ အေနေခ်ာင္ေအာင္ ဖြဲ႕ထားတဲ့ အဖြဲ႕ အစည္းေတြ ။ သူတို႔ေတြနဲ႕ မတန္မရာ ေရးထားတဲ့ စကားလံုးကလဲ အမ်ိဳးသားေရး လွဳပ္ရွားမွဳႀကီး တဲ့ဗ်ာ။
မိတ္ေဆြစဥ္းစားၾကည့္ပါ ေဒၚစုၾကည္ အခုျဖစ္တဲ့ကိစၥကလဲ ျမန္မာႏို္င္ငံက တရား၀င္ ခ်မွတ္ထားတဲ႔ ဥပေဒကို ခ်ိဳးေဖာက္တဲ႔ အတြက္ တရားခံ တစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားရတာပါ။ ဘယ္သူကမွ လုပ္ႀကံ ဖန္တီးတာ မရွိပါဘူး။လူတိုင္းဟာ အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတယ္၊ လူ႔အခြင့္ အေရးကို ေလးစားတယ္၊ ဒီမိုကေရကိုလိုခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ မွန္ကန္တဲ့ တရားစီရင္ေရးစနစ္ရဲ႕ မွတ္ေက်ာက္တင္ျခင္းကို ခံႏိုင္ရပါမယ္။ျမန္မာအစိုးရက တရား ဥပေဒ ရဲ႕ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေတြနဲ႔ အညီ စစ္ေဆးၿပီး ထြက္ေပၚ လာတဲ့ ရလာဒ္ေတြ အတိုင္း တည္ဆဲ ဥပေဒနဲ႔ အညီ အေရးယူ ေဆာင္ရြက္ သြားမွာ ျဖစ္တ ဲ့အတြက္ ဘာမွ စိုးရိမ္ေနစရာ မလိုပါဘူး။
အခုေတာ့ဗ်ာ ျပည္ပ ေဒၚလာစားအဖြဲ႕ေတြက ပြဲလွန္႔တံုးဖ်ာခင္း ဆိုတဲ့စကားအတိုင္း ေဒၚစုၾကည္ အမိန္႔မခ်ခင္အမွီ ထုတ္ျပန္ခ်က္ ေတြ ထုတ္လို႔ဗ်ာ။ ဒါအျပင္ ျပည္တြင္းက NLDအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ကလည္း ျပည္ပ အဖြဲ႕ေတြ နဲ႕ လက္၀ါးခ်င္း ရိုက္ၿပီး ၂၉ - ၇ - ၂၀၀၉ ရက္စြဲနဲ႕ သူတို႔ မယ္ေတာ္ႀကီး ေဒၚစုၾကည္ ကို ၃၁ - ၇ - ၂၀၀၉ ရက္ေန႔ နံနက္ (၁၀) နာရီမွာ အမိန္႔ခ်မဲ့ အေၾကာင္း ေၾကျငာခ်က္ေတြ ထုတ္လို႔ဗ်ာ။
သူတို႔ေတြ ဘယ္လို ေၾကျငာခ်က္ ေတြ ထုတ္ထုတ္ သူတို႔ မယ္ေတာ္ႀကီး ကေတာ့ အျပစ္ရွိေၾကာင္း ထင္ရွားရင္ ဥပေဒက ေပးတဲ့ ျပစ္ဒဏ္ကို မလြဲမေရွာင္သာခံစားရမွာ ျဖစ္သလို အျပစ္ မရွိေၾကာင္း ထင္ရွားရင္ လည္း ေဒၚစုၾကည္ကို ခ်ဳပ္ထား ပါလုိ႔ ေထာင္ခ်ပါလုိ႔ ေျပာလာရင္ေတာင္ လႊတ္ေပးမွာပါပဲ။အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ေဒၚစုၾကည္ ဟာ ျမန္မာႏို္င္ငံ က တရား၀င္ ခ်မွတ္ထားတဲ႔ ဥပေဒကို ခ်ိဳးေဖာက္တဲ႔ တရားခံ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဒါ႔ေၾကာင္႔ တရားခံကို လြတ္ရာ လြတ္ေၾကာင္း ေၾကျငာခ်က္ ထုတ္သူေတြ ခုခံဆႏၵျပတဲ႔သူ ေတြ မွန္သမွ်ဟာလည္း ဥပေဒ ကို ခ်ိဳးေဖာက္ သူပါပဲ။
အခု ေၾကျငာခ်က္ထုတ္တဲ့ (Global Action for Burma) အဖြဲ႕ကလဲ ေဒၚစုၾကည္ အထိန္း အသိမ္း မခံရခင္ NLDအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ထုတ္ျပန္တဲ့ ေရႊဂံုတိုင္ ေၾကျငာခ်က္ ကတည္းက NLD အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ နဲ႕လက္၀ါးခ်င္းရိုက္ လိုက္လုပ္ ေနတဲ့ အဖြဲ႕ပါ။ ဒီအဖြဲ႕နဲ႕ ျပည္တြင္း NLD အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ နဲ႕ ပတ္သက္မွဳ ေတြက လယ္ျပင္မွာ ဆင္သြား သလို ကြက္ကြက္ ကြင္းကြင္း ႀကီး ေပၚေနပါတယ္။
(Global Action for Burma) အဖြဲ႕ကို ႀကိဳးကိုင္ ေနတဲ့သူေတြကေတာ့ UHRC လို႔ေခၚတဲ့ ျပည္ေထာင္စုလူ႔အခြင့္အေရးေကာင္စီက စိုင္းမ်ိဳး၀င္း၊ FBF လို႔ေခၚတဲ့ ျမန္မာျပည္ လြတ္ေျမာက္ေရး အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ က ေရႊစင္ထြန္း ၊ ေဒါက္တာ ေအးမင္း နဲ႕ BDC ေခၚတဲ့ Burma Democratic Concern က မ်ိဳးသိန္း တို႔ဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလူေတြက အေမရီကန္က ေပးစာ ကမ္းစာကို စားၿပီး နိဳင္ငံေတာ္ရဲ့ တည္ၿငိမ္ ေအးခ်မ္း ေရးကို ဖ်က္စီးမဲ့ သူေတြပါဗ်ာ။
ေရႊစင္ထြန္း ဆိုတဲ့ လူကလဲ အေမရီကန္ အစိုးရ အားရေအာင္ ျပည္ပမွာေနၿပီး ျပလိုက္တဲ့ ဆႏၵ အႀကိမ္ ၃၅၀ ေတာင္ ေက်ာ္သြား ၿပီဗ်ာ။ ဒါအျပင္ စိုင္းမ်ိဳး၀င္း ဆိုတဲ့ လူကလဲ ဘန္ေကာက္မွာေန ၿပီး ျပည္တြင္း ဆူပူမွဳေတြ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေန ေသးတယ္။သူတို႔အခု ထုတ္တဲ့ ေၾကျငာ ခ်က္ထဲမွာလဲ UHRC အပါအ၀င္ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႕ (၃၃) ဖြဲ႕ေတာင္ ဆိုပါလား။ မ်ားလိုက္ၾကတဲ့ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႕ေတြဗ်ာ လားဟူ တို႔ အခါတို႔ အဖြဲ႕ေတြ လဲပါေသး။
အခုမွဘဲ ကၽြန္ေတာ္လဲ ျပည္ပမွာ အေမရီကန္ရဲ့ ေပးစားကမ္းစာ စားတဲ့ အဖြဲ႕ေတြ မ်ားမွန္း သိေတာ့ တယ္။ သူတို႕အဖြဲ႕ေတြက လုပ္ငန္းစဥ္ၾကီး (၇-ခု) ဆိုပါလားဗ်ာ။ ဖတ္ၾကည့္ လိုက္ေတာ့ နိဳင္ငံေတာ္ရဲ့ တည္ၿငိမ္ ေအးခ်မ္းေရးကို ဖ်က္ဆီးၿပီး ဖခင္နဲ႕ သား/သမီးေတြ ကို ေသြးခြဲေနတဲ့ လုပ္ရပ္ ေတြဆို တာ ကၽြန္ေတာ္ အုတ္လွငယ္ ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္မိ ပါတယ္။သူတို႔ေတြ ဒီပံုစံနဲ႕ ဆက္ၿပီး မိုက္တြင္း နက္ေနမယ္ ဆို ကၽြန္ေတာ္ အုတ္လွငယ္ က တစ္ခုေတာ့ ေျပာခ်င္ပါတယ္ ဟုတ္ပါ့မလား Global Action for Burma ရယ္ လို႔ပါ။
အုတ္လွငယ္
Posted by Kyay Mon Online newspaper at 6:44 AM
http://www.kyaymon.eu.mn/
Burma's Senior General Than Shwe faces a dilemma.
Burma's Senior General Than Shwe faces a dilemma (BBC NEWS)
He desperately wants to keep his most influential opponent away from the Burmese public, yet he fears the uproar that will ensue if he keeps her locked up.
Than Shwe and his ruling generals have already procrastinated over Aung San Suu Kyi's latest trial. Most court hearings in Burma last a few days at most, but this one has been going on for more than two months.
Now they've stalled again, postponing the verdict until 11 August.
Unlike the other 2,000 political prisoners - whom the Burmese military seem to keep in jail without much thought for public opinion - it is evident that Burma's officials do not know what to do with this demure 64-year-old woman.
Revered and respected
Aung San Suu Kyi is not an ordinary prisoner. As the daughter of Burma's independence hero General Aung San, she was always going to command people's respect.
But as the rightful winner of the country's last democratic elections in 1990 - which the military refused to recognise - she gained credibility in her own right.
John Yettaw's nocturnal swim gave the junta the pretext they wanted
By imprisoning her for so long, the junta has unwittingly given her even more symbolic significance in the eyes of Burmese people.
"An aura has built up around her," said Maung Zarni, a research fellow at the London School of Economics. "The public view her as the conscience of Burmese society."
It is especially important for the military generals that Aung San Suu Kyi is out of the way ahead of the next elections, which they plan to hold in early 2010.
The polls are widely seen as an attempt to legitimise the regime by increasing its democratic credentials.
But in order for this to work to its favour, the generals need to make sure their allies win.
In the 1990 elections, the military miscalculated in a big way - they were trounced by Ms Suu Kyi's party, the National League for Democracy. This time they don't want to take any chances.
When an eccentric American swam to Ms Suu Kyi's lakeside house in his homemade flippers in May, he gave the generals the excuse they were looking for.
By accusing her of breaking the terms of her house arrest because she let her uninvited well-wisher stay the night, they finally had a reason to extend her detention and keep her safely locked away throughout the election process.
Risky strategy
But even if the junta find some tenuous legal reason to jail Ms Suu Kyi, or extend the terms of her house arrest, they know they will stoke intense public outrage.
The public view her as the conscience of Burmese society.
Maung Zarni, Research fellow on Burma, London School of Economics
Keeping behind bars a woman who is not only a Nobel Peace Prize laureate but also the world's most famous political detainee is a high-risk strategy.
Burmese people will be angry and upset if she is found guilty, but according to Mung Pi, who runs a blog site for Burmese exiles, the government knows there is not much that people inside the country can actually do to change things.
"A guilty verdict probably won't lead to large street protests, because people are still suffering from 2007," he said.
In September 2007 large-scale demonstrations led by monks - the most revered sector of society - were brutally quashed by the military, and the opposition movement is still said to be recovering. The generals know that, right now, their opponents do not have the strength to fight back.
Than Shwe did not let Ban Ki-Moon meet Ms Suu Kyi on his trip to Burma
"The opposition movement has the moral backing of the people, but it's whoever controls the streets, not the moral high ground, who matters," said Maung Zarni.
Coping with the indignation of the international community, though, is a different matter.
On the surface, it seems that the Burmese generals are completely intransigent when it comes to the demands of the rest of the world.
They have ignored recent incentives from US Secretary of State Hillary Clinton and refused to let UN Secretary General Ban Ki-Moon meet Aung San Suu Kyi on a recent visit.
They also remain resolutely unswayed by the constant pleas from celebrities and protest marches.
But there are times when the junta does listen to the outside world.
It belatedly reacted to criticism of its handling of the devastating cyclone last year, letting in foreign aid after initially saying it could manage alone.
And if the military really was oblivious to international reaction, it would surely not have bothered to plan elections - no matter how flawed those elections might be.
Chinese influence
The lengthy delays in Aung San Suu Kyi's trial are another indication that the recalcitrant generals can sometimes be swayed by foreign influence.
"The regime wants to take its time because of the mounting pressure it's under," a diplomat in Rangoon told reporters.
The regime wants to take its time because of the mounting pressure it's under
Western diplomat in Rangoon
It is still doubtful the military will take much notice of the West, though. The long years of EU and US sanctions mean that Burma has been thrown into the arms of China and Russia, as well as neighbouring Asian nations.
"When push comes to shove, they can afford to just ignore... what the West thinks. They're backed by China," said Justin Wintel, the author of a book on Aung San Suu Kyi.
And as long as they can rely on China and Russia to veto any major action by the UN Security Council, and their neighbours at the Asean regional forum to do little more than voice occasional disapproval, the generals probably feel there will be no serious ramifications to keeping Aung San Suu Kyi behind bars.
Which is ultimately why most analysts believe that Ms Suu Kyi will be found guilty; the negatives of having her free outweigh the positives.
But even if he does send her to jail, Than Shwe already knows that she is likely to remain his most potent opponent.
She may be out of sight, but someone as iconic as Aung San Suu Kyi will never be out of Burmese minds.
http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/8177328.stm
He desperately wants to keep his most influential opponent away from the Burmese public, yet he fears the uproar that will ensue if he keeps her locked up.
Than Shwe and his ruling generals have already procrastinated over Aung San Suu Kyi's latest trial. Most court hearings in Burma last a few days at most, but this one has been going on for more than two months.
Now they've stalled again, postponing the verdict until 11 August.
Unlike the other 2,000 political prisoners - whom the Burmese military seem to keep in jail without much thought for public opinion - it is evident that Burma's officials do not know what to do with this demure 64-year-old woman.
Revered and respected
Aung San Suu Kyi is not an ordinary prisoner. As the daughter of Burma's independence hero General Aung San, she was always going to command people's respect.
But as the rightful winner of the country's last democratic elections in 1990 - which the military refused to recognise - she gained credibility in her own right.
John Yettaw's nocturnal swim gave the junta the pretext they wanted
By imprisoning her for so long, the junta has unwittingly given her even more symbolic significance in the eyes of Burmese people.
"An aura has built up around her," said Maung Zarni, a research fellow at the London School of Economics. "The public view her as the conscience of Burmese society."
It is especially important for the military generals that Aung San Suu Kyi is out of the way ahead of the next elections, which they plan to hold in early 2010.
The polls are widely seen as an attempt to legitimise the regime by increasing its democratic credentials.
But in order for this to work to its favour, the generals need to make sure their allies win.
In the 1990 elections, the military miscalculated in a big way - they were trounced by Ms Suu Kyi's party, the National League for Democracy. This time they don't want to take any chances.
When an eccentric American swam to Ms Suu Kyi's lakeside house in his homemade flippers in May, he gave the generals the excuse they were looking for.
By accusing her of breaking the terms of her house arrest because she let her uninvited well-wisher stay the night, they finally had a reason to extend her detention and keep her safely locked away throughout the election process.
Risky strategy
But even if the junta find some tenuous legal reason to jail Ms Suu Kyi, or extend the terms of her house arrest, they know they will stoke intense public outrage.
The public view her as the conscience of Burmese society.
Maung Zarni, Research fellow on Burma, London School of Economics
Keeping behind bars a woman who is not only a Nobel Peace Prize laureate but also the world's most famous political detainee is a high-risk strategy.
Burmese people will be angry and upset if she is found guilty, but according to Mung Pi, who runs a blog site for Burmese exiles, the government knows there is not much that people inside the country can actually do to change things.
"A guilty verdict probably won't lead to large street protests, because people are still suffering from 2007," he said.
In September 2007 large-scale demonstrations led by monks - the most revered sector of society - were brutally quashed by the military, and the opposition movement is still said to be recovering. The generals know that, right now, their opponents do not have the strength to fight back.
Than Shwe did not let Ban Ki-Moon meet Ms Suu Kyi on his trip to Burma
"The opposition movement has the moral backing of the people, but it's whoever controls the streets, not the moral high ground, who matters," said Maung Zarni.
Coping with the indignation of the international community, though, is a different matter.
On the surface, it seems that the Burmese generals are completely intransigent when it comes to the demands of the rest of the world.
They have ignored recent incentives from US Secretary of State Hillary Clinton and refused to let UN Secretary General Ban Ki-Moon meet Aung San Suu Kyi on a recent visit.
They also remain resolutely unswayed by the constant pleas from celebrities and protest marches.
But there are times when the junta does listen to the outside world.
It belatedly reacted to criticism of its handling of the devastating cyclone last year, letting in foreign aid after initially saying it could manage alone.
And if the military really was oblivious to international reaction, it would surely not have bothered to plan elections - no matter how flawed those elections might be.
Chinese influence
The lengthy delays in Aung San Suu Kyi's trial are another indication that the recalcitrant generals can sometimes be swayed by foreign influence.
"The regime wants to take its time because of the mounting pressure it's under," a diplomat in Rangoon told reporters.
The regime wants to take its time because of the mounting pressure it's under
Western diplomat in Rangoon
It is still doubtful the military will take much notice of the West, though. The long years of EU and US sanctions mean that Burma has been thrown into the arms of China and Russia, as well as neighbouring Asian nations.
"When push comes to shove, they can afford to just ignore... what the West thinks. They're backed by China," said Justin Wintel, the author of a book on Aung San Suu Kyi.
And as long as they can rely on China and Russia to veto any major action by the UN Security Council, and their neighbours at the Asean regional forum to do little more than voice occasional disapproval, the generals probably feel there will be no serious ramifications to keeping Aung San Suu Kyi behind bars.
Which is ultimately why most analysts believe that Ms Suu Kyi will be found guilty; the negatives of having her free outweigh the positives.
But even if he does send her to jail, Than Shwe already knows that she is likely to remain his most potent opponent.
She may be out of sight, but someone as iconic as Aung San Suu Kyi will never be out of Burmese minds.
http://news.bbc.co.uk/2/hi/asia-pacific/8177328.stm
Thursday, 30 July 2009
Wednesday, 29 July 2009
Tuesday, 28 July 2009
Amnesty gives top honour to detained Myanmar democracy leader
Amnesty gives top honour to detained Myanmar democracy leader
Jul 27, 2009 07:41 AM
SHAWN POGATCHNIK
The Associated Press
DUBLIN – Myanmar's democracy leader, Aung San Suu Kyi, on Monday was named the recipient of Amnesty International's highest honour, the Ambassador of Conscience Award. The human rights watchdog said it hoped this would help protect her as she faces a potential prison sentence.
Amnesty Secretary General Irene Khan said the award was timed to coincide with the 20th anniversary of Suu Kyi's initial arrest on July 20, 1989, as she led a campaign to oust Myanmar's military dictators.
Suu Kyi's opposition party, the National League for Democracy, won national elections in 1990 but the military refused to relinquish power. She won the Nobel Peace Prize in 1991 but has been under house arrest for 14 of the past 20 years.
"In those long and often dark years, Aung San Suu Kyi has remained a symbol of hope, courage and the undying defence of human rights," Khan said.
Suu Kyi, 64, is on trial for allegedly harbouring an American who swam out to her residence uninvited. The offence of violating house-arrest rules carries a potential five-year prison sentence, and foreign diplomats have been barred from key parts of her trial. Suu Kyi's supporters accuse Myanmar's junta of seeking to put her behind bars until after elections planned for 2010.
Former Czech President Vaclav Havel, a fellow Nobel recipient and the first winner of the Ambassador of Conscience Award in 2003, said foreign recognition probably has deterred Myanmar's rulers from imposing even harsher punishments on Suu Kyi.
"I know from my own experience that international attention can, to a certain extent, protect the unjustly persecuted from punishments that would otherwise be imposed. ... Goodness knows what would have happened if her fate had not been highlighted as it is again today," Havel said in a statement.
Irish band U2 is publicly announcing Suu Kyi's award Monday night at a Dublin concert.
U2 – which won the top Amnesty honour in 2005 in recognition of singer Bono's humanitarian work – has been honouring Suu Kyi at each performance of the band's European tour. http://www.thestar.com/news/world/article/672291
=============ncgub=info=unit=======
Ceasefire army on watch list
Monday, 27 July 2009 13:47 S.H.A.N.
The Military Affairs Security (MAS) branch in Lashio, capital of Northern Shan State, has been instructed to keep the Shan State Army (SSA) “North”, officially Shan State Special Region #3, under close watch, according to an informed source on the Sino-Burma border.
Its top leader Maj Gen Hso Ten has been serving 106 year jail sentence in Khamti, after his participation in the Shan State Day reception on 7 February 2005 in Taunggyi. “Other leaders from now on must watch their own steps,” he warned. “The junta needs only a misstep from them to dump them on trumped up charges.”
The SSA “North” is led by major generals Loi Mao, Gaifa and Pangfa. It has 3 brigades: the First with approximately 3,000 men, the Third with 500 and Seventh with 1,000. The United Wa State Army (UWSA) has called it “the closest ally outside the Peace and Democracy Front (PDF)”.
The PDF is made up of 4 members: UWSA, Kokang or Myanmar National Democratic Alliance Army (MNDAA), Mongla or National Democratic Alliance Army-Eastern Shan State (NDAA) and New Democratic Army-Kachin (NDA-K).
The SSA North’s units are positioned on the west bank of the Salween and any attack on the UWSA by the Burma Army coming from the west will have to negotiate stiff resistance by the SSA first.
It is also under suspicion of being hand in glove with the anti-Naypyitaw SSA “South” led by Col Yawdserk.
According to Network for Democracy and Development (NDD), 25 July 2009, 8 of the existing 13 ceasefire groups are against Naypyitaw’s plan to transform them into Border Guard Force (BGF) outwardly to be commanded by ceasefire officers but, to all intents and purposes, to be run by junta officers. http://www.shanland.org/index.php?option=com_content&view=article&id=2660:ceasefire-army-on-watch-list&catid=85:politics&Itemid=266
=============ncgub=info=unit=======
Jul 27, 2009 07:41 AM
SHAWN POGATCHNIK
The Associated Press
DUBLIN – Myanmar's democracy leader, Aung San Suu Kyi, on Monday was named the recipient of Amnesty International's highest honour, the Ambassador of Conscience Award. The human rights watchdog said it hoped this would help protect her as she faces a potential prison sentence.
Amnesty Secretary General Irene Khan said the award was timed to coincide with the 20th anniversary of Suu Kyi's initial arrest on July 20, 1989, as she led a campaign to oust Myanmar's military dictators.
Suu Kyi's opposition party, the National League for Democracy, won national elections in 1990 but the military refused to relinquish power. She won the Nobel Peace Prize in 1991 but has been under house arrest for 14 of the past 20 years.
"In those long and often dark years, Aung San Suu Kyi has remained a symbol of hope, courage and the undying defence of human rights," Khan said.
Suu Kyi, 64, is on trial for allegedly harbouring an American who swam out to her residence uninvited. The offence of violating house-arrest rules carries a potential five-year prison sentence, and foreign diplomats have been barred from key parts of her trial. Suu Kyi's supporters accuse Myanmar's junta of seeking to put her behind bars until after elections planned for 2010.
Former Czech President Vaclav Havel, a fellow Nobel recipient and the first winner of the Ambassador of Conscience Award in 2003, said foreign recognition probably has deterred Myanmar's rulers from imposing even harsher punishments on Suu Kyi.
"I know from my own experience that international attention can, to a certain extent, protect the unjustly persecuted from punishments that would otherwise be imposed. ... Goodness knows what would have happened if her fate had not been highlighted as it is again today," Havel said in a statement.
Irish band U2 is publicly announcing Suu Kyi's award Monday night at a Dublin concert.
U2 – which won the top Amnesty honour in 2005 in recognition of singer Bono's humanitarian work – has been honouring Suu Kyi at each performance of the band's European tour. http://www.thestar.com/news/world/article/672291
=============ncgub=info=unit=======
Ceasefire army on watch list
Monday, 27 July 2009 13:47 S.H.A.N.
The Military Affairs Security (MAS) branch in Lashio, capital of Northern Shan State, has been instructed to keep the Shan State Army (SSA) “North”, officially Shan State Special Region #3, under close watch, according to an informed source on the Sino-Burma border.
Its top leader Maj Gen Hso Ten has been serving 106 year jail sentence in Khamti, after his participation in the Shan State Day reception on 7 February 2005 in Taunggyi. “Other leaders from now on must watch their own steps,” he warned. “The junta needs only a misstep from them to dump them on trumped up charges.”
The SSA “North” is led by major generals Loi Mao, Gaifa and Pangfa. It has 3 brigades: the First with approximately 3,000 men, the Third with 500 and Seventh with 1,000. The United Wa State Army (UWSA) has called it “the closest ally outside the Peace and Democracy Front (PDF)”.
The PDF is made up of 4 members: UWSA, Kokang or Myanmar National Democratic Alliance Army (MNDAA), Mongla or National Democratic Alliance Army-Eastern Shan State (NDAA) and New Democratic Army-Kachin (NDA-K).
The SSA North’s units are positioned on the west bank of the Salween and any attack on the UWSA by the Burma Army coming from the west will have to negotiate stiff resistance by the SSA first.
It is also under suspicion of being hand in glove with the anti-Naypyitaw SSA “South” led by Col Yawdserk.
According to Network for Democracy and Development (NDD), 25 July 2009, 8 of the existing 13 ceasefire groups are against Naypyitaw’s plan to transform them into Border Guard Force (BGF) outwardly to be commanded by ceasefire officers but, to all intents and purposes, to be run by junta officers. http://www.shanland.org/index.php?option=com_content&view=article&id=2660:ceasefire-army-on-watch-list&catid=85:politics&Itemid=266
=============ncgub=info=unit=======
Monday, 27 July 2009
Immediate Release: United Nations must demand junta to do national reconciliation first
Immediate Release: United Nations must demand junta to do national reconciliation first
26 July 2009
Burma’s elected legitimate leader, Aung San Suu Kyi said on 24 July 2009 that “United Nations should demand the military regime that “2010 election will be lack of credible and un-fair before facilitating to take place the national reconciliation”.
Aung San Suu Kyi and her party the National League for Democracy (NLD), the unanimous victors of the 1990 election, clearly stated their position that need to place in order to have true national reconciliation, i.e.
1. Release of all the political prisoners
2. Review of 2008 Constitution
3. Allow to reopen NLD and ethnic nationalities offices
4. Recognition of the 1990 election result
5. Political dialogue
“These are the fundamental demands requested by legitimate leaders of Burma. If the international community truly wanted to see national reconciliation in Burma, they must find ways to facilitate these demands rather than playing into the junta’s illegal 2010 election,” said Myo Thein, Director at the Burma Democratic Concern (BDC).
If the international community truly wanted to see national reconciliation in Burma, they must take unprecedented actions decisively to the release of Aung San Suu Kyi immediately which is the essential process of implementing to restore justice, peace and human rights in Burma.
“If junta imprison Aung San Suu Kyi or place her under house arrest again, it is tantamount to turning their back on dialogue and ultimately national reconciliation,” added Zin Zin Myo Thant, Campaign Officer at the Burma Democratic Concern (BDC).
The free and democratic world has a moral responsibility to intervene on behalf of humanity. The help of the international community does make a difference.
For more information please contact
Myo Thein
00-44-78 7788 2386
00-44-20 8493 9137
myothein@bdcburma.org
[United Kingdom]
Zin Zin Myo Thant
00-44-77 4827 1904
00-44-20 8493 9137
zinthant@bdcburma.org
[United Kingdom]
26 July 2009
Burma’s elected legitimate leader, Aung San Suu Kyi said on 24 July 2009 that “United Nations should demand the military regime that “2010 election will be lack of credible and un-fair before facilitating to take place the national reconciliation”.
Aung San Suu Kyi and her party the National League for Democracy (NLD), the unanimous victors of the 1990 election, clearly stated their position that need to place in order to have true national reconciliation, i.e.
1. Release of all the political prisoners
2. Review of 2008 Constitution
3. Allow to reopen NLD and ethnic nationalities offices
4. Recognition of the 1990 election result
5. Political dialogue
“These are the fundamental demands requested by legitimate leaders of Burma. If the international community truly wanted to see national reconciliation in Burma, they must find ways to facilitate these demands rather than playing into the junta’s illegal 2010 election,” said Myo Thein, Director at the Burma Democratic Concern (BDC).
If the international community truly wanted to see national reconciliation in Burma, they must take unprecedented actions decisively to the release of Aung San Suu Kyi immediately which is the essential process of implementing to restore justice, peace and human rights in Burma.
“If junta imprison Aung San Suu Kyi or place her under house arrest again, it is tantamount to turning their back on dialogue and ultimately national reconciliation,” added Zin Zin Myo Thant, Campaign Officer at the Burma Democratic Concern (BDC).
The free and democratic world has a moral responsibility to intervene on behalf of humanity. The help of the international community does make a difference.
For more information please contact
Myo Thein
00-44-78 7788 2386
00-44-20 8493 9137
myothein@bdcburma.org
[United Kingdom]
Zin Zin Myo Thant
00-44-77 4827 1904
00-44-20 8493 9137
zinthant@bdcburma.org
[United Kingdom]
On 7/10/09, ♥U♥n♥L♥o♥C♥K♥ wrote:
> ကဲ ... ခင္ဗ်ားတုိ႕ (ဆရာသမားမ်ား) ေျမွာက္ေပးၾကလို႕ ကၽြန္ေတာ္သြန္းထက္
> ေပါက္တတ္ကရေပါခ်ာခ်ာ (ခင္ဗ်ားတုိ႕ေျပာတဲ့
> ဟာသ) ေတြေရးျပပါဦးမယ္။ ဒါကၽြန္ေတာ့္ အေတြးေတြပါ။ ကၽြန္ေတာ့္
> ေနထုိင္မႈစရုိက္ပါ။ လကၡဏာပါ။ ၿပီးေတာ့...... ဘဝပါ။
> ခင္ဗ်ားတုိ႕ ဖတ္ခ်င္မွ ဖတ္ပါ။ အနည္းဆုံး
> ခင္ဗ်ားျပဳံးေယာင္သမ္းသြားေအာင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အေတြးေတြက ကူညီႏိုင္ပါတယ္။
> အဆုံးထိမဖတ္ႏုိင္လညး္ ကိစၥမရွိပါဘူး။ ဖတ္ၿပီးေတာ့မွ စာဖတ္သူကုိ
> ဖတ္သူအရူးလို႕ကၽြန္ေတာ္ ေျပာပါဘူး။ ေျပာစရာလညး္ လိုပါဘူး။
>
> ကုိယ့္အေၾကာင္းကုိ ကုိယ္သိၾကတယ္မလား။. ... ၿပီးတာပဲ...... ကဲ
> ...အေတြးအေခၚ (၁) နဲ႕စလိုက္ၾကရေအာင္.......
>
>
> * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
> * * * * * * * * * * *
>
> ဥာဏ္မွီသူမ်ား ရယ္ေမာၾကအံ့
>
> ဝဋ္လည္တယ္ဆုိတာကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕
> ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားအၾကြင္းမဲ့ယုံၾကည္ၾကသလို အျခားဘာသာဝင္ေတြကလည္း အေခၚ
> အေဝၚတစ္မ်ိဳးနဲ႕ လက္ခံၾကလိမ့္မယ္လို႕ထင္ပါတယ္။ "တန္ျပန္မႈတုိငး္မွာ
> တုန္႕ျပန္တဲ့သက္ေရာက္မႈ" ........ အာ...... ဟုတ္ေသးပါဘူး။
> "Reaction..... အင္း .... ဒီလိုလဲ ေျပာတတ္ျပန္ဘူး။ (ထားပါေတာ့)
> ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ "ဝဋ္လည္တယ္" ဆုိတာကုိ အၾကြင္းမဲ့ယုံ
> ၾကည္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားဖတ္ဖူးမွာေပါ့ . .. . . .
> ေၾကာင္ကုိ ေရေႏြးပူနဲ႕ပက္လိုက္လို႕ တစ္ခ်ိန္ ကုိယ့္ေပၚေရေႏြး
> ပြက္ပြက္ဆူေလာင္တာေတြ....
> ကိုယ့္လက္ေအာက္ကဝန္ထမ္းကုိ ဆူမိလို႕ အထက္လူၾကီးရဲ႕အေဟာက္ျပန္ခံရတာေတြ....
> သူမ်ားကုိလက္ညႈိးထုိး အေပါလုိ႕ေျပာမိလို႕ ကုိယ့္ကုိလက္ညိႈးထုိး
> အရူးလုိ႕ ျပန္ေျပာခံရတာေတြ....
> စသျဖင့္ ....... ဝဋ္ဆိုတာ တစ္ပတ္ၿပီးတစ္ပတ္လည္တတ္ပါတယ္။
> (မီးပ်က္ေနေပမယ့္လည္း ေမာ္တာမလိုတဲ့အတြက္ လည္ပါတယ္။
> ဒါေၾကာင့္ ညလုံးေပါက္ CNGလညး္ တန္းစီစရာမလိုပါဘူး။ )
> သုိ႕ေသာ္လညး္ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ ဝဋ္လည္မွာကုိ မေၾကာက္မရြ႕ံ
> သူမ်ားကုိလက္ညိႈးထုိးၿပီး ပုိးစုိးပက္စက္ေျပာေနပါတယ္
> ဗ်ား။ ေအာင္ျမတ္ေလး ..... အမွန္ကုိေျပာတာဘာျဖစ္လဲ...
> ဝဋ္လည္ရင္ခံပစ္လုိက္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကလည္းအျပည့္.... ခံခ်င္လြန္းလို႕...
> တျခားေတာ့ ဟုတ္ဘူး.... ။ ဘယ္သမီးရည္းစားစုံတြဲကုိေတြ႕ေတြ႕ ကၽြန္ေတာ္
> အာမနာလွ်ာမက်ိဳး၊ မႈိခ်ိဳးမွ်စ္ခ်ိဳး ပိုးစုိးပက္စက္ ေဝဖန္
> တတ္တာပါပဲခင္ဗ်ား။ (ဝဋ္လည္လွ်င္လည္း ခံယုံေပါ့)
> ကၽြန္ေတာ့္ေဝဖန္ပုံေလးတစ္ခ်က္ေလာက္ ရႈစားၾကပါဦး။
> "ၾကည့္ပါဦးကြာ..... အျမင္မေတာ္၊ ဆင္ေတာ္နဲ႕ခေလာက္၊
> အမဲရုိးနွယ္ဟင္းအုိးမွ အားမနာ၊ အႏူလက္နဲ႕ ေရႊခြက္ႏႈိက္တယ္
> ဆိုတာ အဲဒါမ်ိဳးကြ...... ဘယ္လုိမ်ားၾကိဳက္သြားၾကပါလိမ့္......
> ဟုိေကာင္ကြာ သူ႕ရုပ္မွ သူအားမနာ၊ သူ႕ ရုပ္ကလာပ္က ဆုတ္ပ်က္ၿပီး
> ဖုတ္သဘက္ဝင္စားသလို ခ်ာတူးလန္ရုပ္ၾကီးက ဒီေလာက္ေခ်ာတဲ့ေစာ္ရတာ အံ့ေရာ
> အ့ံေရာ..... ေစာ္ေလးကုိေတာ့ ႏွေမ်ာလိုက္တာကြာ
> သူ႕ပုံစံေလးနဲ႕ ဒီလို ဘဲနာၾကီးကုိမွ သြားၾကိဳက္ရတယ္လို႕.... ဒီရုပ္နဲ႕
> ဒီရုပ္ မရြံမရွာ တြဲၾကတယ္လို႕ကြာ...."
> ကဲ..... ဝဋ္ဆိုတာလည္တတ္တယ္တဲ့။ လည္လိုက္စမ္းပါဗ်ာ ....
> လည္လိုက္စမ္း.... မေၾကာက္ေရးခ် မေၾကာက္..........
> ကၽြန္ေတာ္လညး္ အေျပာခံခ်င္လြန္းလို႕ပါ။ ေနာ္........ မခ်ဳမြန္
> ဟီဟိ..................
>
> * * * * * * * * * * * *
> ** * * * * * * * * * * * *
>
> အခု အေတြးကေတာ့ ဘယ္သူေတြေျပာခဲ့မွန္းမသိတာကုိ ကၽြန္ေတာ္ကဆင့္ပြားၿပီး
> အမ်ားၾကီးေလွ်ာက္ေတြးမိတာပါ။ လူနညး္စု
> အၾကိဳက္ေတာ့ ဟုတ္လိမ့္မယ္မထင္ဘူး ။ အျပာေရာင္ နညး္နညး္ သမ္းလို႕ပါ။
> ဒီလုိပါ...... လူၾကီးေတြက ဆုံးမၿပီဆုိရင္ ဗ်စ္ေတာက္
> ဗ်စ္ေတာက္နဲ႔ မၿပီးႏုိင္မစီးႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ဒီေနရာမွာ
> အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုေလာက္ဥပမာ ေျပာပါရေစ...........
> ေကာင္ေလးနဲ႕ ေကာင္မေလး
> သမီးရည္းစားႏွစ္ေယာက္ခိုးရာလိုက္ေျပးသြားၾကတာကုိ ႏွစ္ဖက္လူၾကီးမိဘေတြ
> အျပစ္တင္ၾက
> တဲ့ ဟန္ေလးပါ။
> " ေခြးသူေတာင္းစား... ဟင္း... ေသာက္လုပ္ေသာက္ကုိင္ျဖင့္ မရွိဘဲ....
> ဒီမယားခိုးေျပးၿပီး ဘာလုပ္ေကၽြးမွာလဲ.....
> ေတာ္ေတာ္ မုိက္လုံးၾကီးတဲ့ေကာင္... " တဲ့...။
>
> " ေခြးထက္ မုိက္တဲ့သမီး... ေခြး အျမီးျဖတ္ၿပီးယူတာမွ ဒီကေလကေခ်ထက္
> သာဦးမယ္... ေသာက္သုံးမက်...
> ေတာ္ေတာ္ မုိက္တြင္းနက္တဲ့ဟာမ" တဲ့....။
>
> အထက္ပါ ဆုံးမစကားႏွစ္ေၾကာင္းကုိ ေသာခ်ာေလ့လာၾကည့္ရင္ ဆင္မလုိလုိနဲ႔
> မတူဘဲ ကြဲျပားတာကုိေတြ႕ပါလိမ့္မယ္။
> ေယာက်္ားေလးကုိဆူေတာ့က် မိုက္လုံးၾကီးတဲ့ေကာင္တဲ့..... မိန္းကေလးက်ေတာ့
> မုိက္တြငး္နက္တဲ့ဟာမတဲ့........
> အငး္....ဘာေၾကာင့္မ်ား...... ခြဲျခားတာပါလိမ့္.......
> ကြဲျပားတာပါလိမ့္.......ကၽြန္ေတာ္ ဆက္မေတြးႏုိင္ေတာ့ပါဘူး.........
> ခင္ဗ်ားတုိ႕ ေတြးတတ္သေလာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ျပန္ေျပာၾကစမ္းပါ။
> ခင္ဗ်ားကေကာ မုိက္လုံးၾကီးတဲ့သူလား၊
> မုိက္တြငး္နက္တဲ့သူလား..................................?
>
> boy boy နဲ႕ ဘြန္ဘြန္း ေရ မငး္တုိ႕ကေတာ့
> မုိက္တြငး္နက္ၾကတုန္းပဲေနာ္..............
>
> * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
> * * * * * *
>
>
> ကၽြန္ေတာ္တုိ႕အဖြဲ႕(Alarm)ရဲ႕ အဓိက သီခ်ငး္တီးေပးတဲ့ Reddog(ေခြးနီ)
> အိမ္မွာလာအိပ္ပါတယ္။ သူ႕ကြန္ပ်ဴတာပ်က္
> ေနလို႕တဲ့။ ( သူ႕အေမေျပာတာေတာ့ အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႕ Monitor ထဲကုိ
> ရွဴးရွဴးေပါက္ခ်လိုက္လို႕ ဆိုလားပဲ )။ ဒါနဲ႕ သီခ်ငး္
> အသစ္ေရးဖုိ႕ တုိင္ပင္ၾကပါတယ္။ လုပ္ခ်င္တဲ့ပုံစံေလးေတြေပါ့။
> ကိုရီးယားကားေတြထဲကအတိုင္း သူက သူ႕ေကာင္မေလးကုိ
> တုိင္းရငး္သားေက်းရြာကေန ယုဇနအထိ သုံးမုိင္ေလာက္ ကုန္းပုိးခဲ့ဖူးပါတယ္။
> (Romantic ဆန္ဆန္ ႏြားက်တာေပါ့ဗ်ာ ဟီဟိ)
> အဲဒါကုိ စိတ္စြဲၿပီး ကၽြန္ေတာ္ အိပ္မက္မက္ပါတယ္။အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕
> ဂ်ီေတာ့သူနဲ႕ ေတြ႕ပါတယ္။
> ကၽြန္ေတာ္ သူမနဲ႕ေတြ႕ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မျမင္ရဘူး။ (အိပ္မက္ဆုိေတာ့
> ရႈပ္တယ္၊ နညး္နညး္ သည္းခံဖတ္ေနာ္)
> သူမ က ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မၾကားရဘူး။ ( ပို႕စ္ ေမာ္ဒန္ေတြေရးေနတာ
> မဟုတ္ဘူးေနာ္။ )
> ရန္ကုန္မွာ မီးေတြပ်က္ေနလို႕ ေနျပည္ေတာ္ကို
> ကုန္းပုိးၿပီးလိုက္ပို႕ေပးပါတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ခ်က္ခ်င္းပဲ သေဘာတူခဲ့တယ္။
> ဒါေပမယ့္ သူမက စည္းကမ္းသုံးခုထုတ္ခဲ့တယ္။
> "တစ္ ...... ေမာတယ္လို႕ မေျပာရဘူး"
> "ခ်စ္တယ္လို႕ ေျပာလို႕ရတယ္မလား" (မျမင္ရေပမယ့္ သူမ ေခါငး္ညိတ္ျပတာ
> ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕တယ္။)
> "ႏွစ္....... i ခႏၶာကုိယ္က ေလးတယ္လို႕မေျပာရဘူး။ "
> "ခ်စ္တယ္လို႕ ေျပာလို႕ရတယ္မလား" (မျမင္ရေပမယ့္
> မ်က္ေစာင္းလွလွေလးထုိးတာ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕တယ္။)
> "သုံး....... ဘာမွ မေမးရဘူး"
> "ခ်စ္တယ္လို႕ ေျပာလို႕ရတယ္မလား"
> "မ ေမးရဘးူလို႕ေျပာၿပီးၿပီေလ"
> "ေၾသာ္ ... အင္း အငး္ "
> ဒီလိုနဲ႕ ကုန္းပုိးလာတာ ေတာ္ေတာ္ခရီးေရာက္လာတယ္။သူမရဲ႕
> ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာငး္က ေသခ်ာဖမ္းဆုပ္လို႕ မမိတဲ့အတြက္
> ခဏခဏ ေခ်ာ္ထြက္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္ေနတယ္ .. သူမကုိ
> ကုန္းပိုးထားရပါလားဆိုၿပီး ရင္ေတြခုန္ေနတယ္။ အာေခါင္ေတြ
> ေျခာက္လာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းေမာလာတယ္..... တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ သူမ
> ခႏၶာကုိယ္က အရမး္ေလးလာတယ္.....
> အသက္ရွဴမဝဘူး.... မဝဘူး.... ေလးတယ္.... အရမ္းပဲ.... ေနာက္ဆုံး
> မခံႏုိင္ေတာ့လို႕..................ေက်ာကုန္းေပၚက...
> သူမ ကုိခ်လိုက္တာ................ ဟုိက္ ရွားလပတ္
> ပြင့္ေလာက္နီးနီး ဝတဲ့မိန္းမၾကီးျဖစ္ေနတယ္။ သူမ ဘယ္ေ၇ာက္သြားလဲေတာ့
> မသိဘူး။ အဲဒီ့ပြင့္နဲ႕တူတဲ့ အမ်ိဳးသမီးက
> ခိုးခိုးခစ္ခစ္ရယ္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ လူေတြက ပိန္သေလာက္ ဗလေတာင့္တယ္...
> မိန္းမ ဝဝၾကီးကုိ ထမး္ႏုိင္တယ္ဆိုၿပီး
> ဝုိငး္ခ်ီးက်ဴးၾကတယ္။ တဒဂၤအတြငး္ ေျမွာက္ပင့္မႈေတြၾကားမွာ
> ကၽြန္ေတာ္သာယာၿပီး သူမကုိေမ့သြားခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့
> ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ႏုိင္ငံေတာ္က ဆုေတြေပးတယ္။ world records ေတြ Guiness
> စံခ်ိန္ေတြ ဘာေတြ ခ်ိဳးသြားတယ္.... ၿပီးလဲၿပီးေရာ
> ျမန္မာျပည္ရဲ႕ တတိယေျမာက္ ႏုိဗယ္ဆုရွင္ၾကီးျဖစ္လာတယ္။ ဒါ့အျပင္
> ႏုိဗယ္ဆုထက္ျမင့္တဲ့ ဂလုိဘယ္ ဆုရွင္ၾကီးျဖစ္လာသတဲ့။
> ဆုက ပစၥည္းကုိေပးတာမဟုတ္ဘူး။ ေငြသားလညး္ မဟုတ္ဘူး။ လူသားစစ္စစ္ကုိ
> ဆုအျဖစ္ခ်ီးျမွင့္တာတဲ့။ အဲဒီ ကၽြန္ေတာ္ရမယ့္
> ဆုၾကီးကေတာ့ ပြင့္ေလာက္နီးနီး ဝတဲ့ မိန္းမၾကီးပဲတဲ့။
> ကၽြန္ေတာ္အဲဒီ့ေတာ့မွ လန့္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မယူႏုိင္ဘူးလို႕
> အတင္းေအာ္တယ္.... မရဘူး ... ေအာ္တယ္... ျငင္းတယ္....
> ဝုိငး္ခ်ဳပ္ၾကတယ္.... ရုန္းတယ္..... မုိးေတြရြာလာတယ္...
> ၿပီးေတာ့ ..... ၿပီးေတာ့............... ကၽြန္ေတာ့္ဘဝ...... သူမ.......
> ခ်စ္တယ္........... ဟင့္အငး္တဲ့.....
> မလုပ္ၾကပါနဲ႕
> ကၽြန္ေတာ္ လန့္ႏုိးသြားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ဖ်ားေနတယ္....။
> ဟူး....... ေတာ္ပါေသးရဲ႕ .... အိပ္မက္ျဖစ္ေနလို႕
> ကုိယ္အပူခ်ိန္ ၁၀၁ ေက်ာ္ေနတယ္။ သူမကုိ ထမ္းခဲ့တဲ့
> ေက်ာကုန္းကုိစမ္းၾကည့္ေတာ့ စုိရႊဲေနတယ္။ သူမမ်ား ရွဴးရွဴးေပါက္ခ်
> ခဲ့သလား။ အား ..... ဟုတ္ပါဘူး..။ ေခၽြးေတြပါ.......။ ဟုိမိန္းမ
> ဝဝၾကီးေပါက္ခ်ခဲ့တာေကာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလား.............
> အား
>
> * * * * * * * * * * * * ** * * * * * * * * * * * * * * * * *
> * * * * ** * *
> ဝတၳဳေရးမယ္ဆိုရင္ အျပန္အလွန္စကားေျပာခန္းေတြကလည္း အေရးၾကီးလွပါတယ္။
> ဇာတ္ေကာင္ႏွစ္ေကာင္(သို႕)
> ႏွစ္ေကာင္ထက္မ်ားတဲ့ သူေတြရဲ႕ မတူညီတဲ့စရုိက္ေတြနဲ႕ စကားေျပာပုံေတြကုိ
> ဖန္တီးသူက ဂရုတစုိက္ပုံေဖာ္ရပါတယ္။
> ကုိယ့္၇ဲ႕ဆိုလိုရင္း ေရာက္ေအာင္လညး္ ဖန္တီးနိုင္ရပါမယ္။ စာဖတ္သူ
> စိတ္ဝင္စားေအာင္၊ နစ္ဝင္လာေအာင္ ဆြဲေခၚသြား
> တတ္ရမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ၾကိဳးစားဆဲပါ။ ဇာတ္ကုိပုိသြက္လာေအာင္၊
> အသက္ဝင္လာေအာင္ ေလ့က်င့္ထားတာေလး
> ေတြ ဖတ္ၾကည့္ၾကပါဦး။ (မၾကိဳက္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားတုိ႕ည့ံလို႕ျဖစ္ၿပီး၊
> ၾကိဳက္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္လုိ႕ပဲ
> ျဖစ္ပါတယ္။)
> ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အထက္တန္းေက်ာငး္တစ္ေက်ာင္းရဲ႕ေရွ႔မွာ
> ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ပုံးၾကီးတစ္ပုံးနဲ႕ ေက်ာင္း
> တက္ခ်ိန္တိုင္း ပန္းမ်ိဳးစုံလာေရာငး္ေလ့ရွိပါတယ္။
> ေက်ာင္းရဲ႕စာသင္ခန္းတုိင္းက ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္တိုင္းအတြက္
> ေကာင္ေလးဆီကပဲ ဝယ္ယူကပ္လွဴတာမ်ားပါတယ္။ ေက်ာင္းတက္ေခါငး္ေလာင္းထုိးရင္
> ေကာင္ေလးကသိမ္းျပန္ေလ့ရွိပါတယ္။
> တစ္ေန႕မွာေတာ့ ပန္းေရာငး္တဲ့ေကာင္ေလးဟာ သူ႕ဆီမွာလာဝယ္ေနက်
> မ်က္မွန္နဲ႕ကုိးတန္းေက်ာငး္သူေလးကို စိတ္ဝင္စားမိ
> သြားတယ္။ ဒီလုိနဲ႕ ေနာက္တစ္ခါသူ႕ဆီလာဝယ္ေတာ့
> "ေဟ့ ....ပုိက္ဆံယူေလ"
> "တုိ႕ မယူဘူး... ပန္းေတြက မငး္ကုိေပးဖုိ႕ရည္ရြယ္ထားတာ"
> "ဘာလို႕လဲ"
> ေကာင္ေလးက ရုတ္တရက္ဘာေျဖရမွန္းမသိဘူး။ ေကာင္မေလးကပဲဆက္ေျပာတယ္။
> "ဒါဆို အလကားေပးတာေပါ့"
> "ဟင့္အင္း အလကားေပးတာေတာ့မဟုတ္ဘူး"
> "ဒါဆို........"
> "လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးတာ"
> "ဘာကြာလို႕လဲ တူတူပဲကုိ......."
> "မတူဘူး။ တုိ႕ ပုိက္ဆံမယူဘူးဆိုတာက ေရာငး္ဖုိ႕မဟုတ္လို႕..............
> အလကားဆိုၿပီးေပးရင္ မငး္က အလကားရတာလုိ႕ပဲထင္မွာ၊ သေဘာထားမွာ။
> လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးမွ မငး္ကလက္ေဆာင္အျဖစ္ တန္ဖုိးထားမွာ"
>
> ေကာင္မေလးတစ္ခ်က္ၿပဳံးသြားတယ္။ လမ္းေဘးေစ်းေရာငး္တဲ့ ပန္းသည္ေလးက
> စကားၾကီးစကားက်ယ္ေတြေျပာဖုိ႕
> မလိုအပ္ဘူးလို႕ သူမ ထင္ေနတယ္။အတန္းထဲေ၇ာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်ငး္ေတြကုိ
> ေျပာျပလိုက္ေရာ။ ဒီလိုနဲ႕ တျဖည္းျဖည္းခ်ငး္
> အားလုံးသိသြားတယ္။ အ.ထ.က ေက်ာငး္အုပ္ဆရာၾကီးလညး္ သိသြားတာေပါ့။ သူက
> ဒါမ်ိဳးဆိုမရဘူး။ စည္းကမ္းပုိင္းဆုိင္ရာ
> မွာ အၾကပ္မတ္ဆုံးဆုိတဲ့ ဆရာၾကီးပဲဟာကုိ........
> ေနာက္တစ္ေန႕ ပန္းသည္ေကာင္ေလးနဲ႕ ေက်ာငး္အုပ္ဆရာၾကီးတုိ႕
> ေတြ႕ၾကပါေလေရာ........
>
> "မေန႕က ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ကုိ ပန္းေတြ အလကားေပးလိုက္တယ္ဆုိ"
> "မဟုတ္ပါဘူး"
> " ဒါျဖင့္......"
> " လက္ေဆာင္ အျဖစ္ေပးလိုက္တာပါ "
> "အမ္"
> " ဆရာၾကီးေကာ လုိခ်င္လုိ႕လား"
> " ေဟ "
> " ဒါဆိုရင္ေတာ့ အလကားယူသြားပါ"
> " ဘာကြ "
> " ေဟာ ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာငး္ထုိးသြားၿပီ ျမန္ျမန္ဝင္ေတာ့ ဆရာၾကီး "
> " ေၾသာ္ အင္းအင္း "
>
> ဒီလိုနဲ႕ ပထမေန႕ ေတြ႕ဆုံမႈမွာ ဆရာၾကီးဘာမွ မေျပာလိုက္နိုင္ဘူး။
> ေနာက္ေန႕က်ေတာ့ မ်က္နွာကုိ မေန႕ကထက္
> မ်က္နွာကုိ ပုိတင္းထားလိုက္တယ္။ လာၿပီ........ ပန္းသည္ေကာင္ေလးဆီကုိ
> ဆရာၾကီးလာၿပီ.....။
> " မငး္ဘာေၾကာင့္ သူ႕ကုိ ပန္းေတြ အလကားေပးလိုက္ရတာလဲ "
> " အလကားေပးတာမဟုတ္ပါဘူး။ လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးလိုက္တာပါ "
> " ေၾသာ္... ေအး .. ဘာလို႕ လက္ေဆာင္ေပးတာလဲ "
> " သူ ရေစခ်င္လို႕ပါ "
> " အြန္.... သူ ရသြားေတာ့.... မငး္က ဘာလုပ္မွာလဲ "
> " ကၽြန္ေတာ္က ဘာလုပ္ရမွာလဲ... သူ ရသြားတာ သူပဲ လုပ္မွာေပါ့ "
> " ဟုတ္ေသးဘူးေလ "
> " ဟုတ္ပါတယ္... ဘုရားတင္မလား၊ ဆရာမ ေပးမလား ၊ေခါင္းမွာ ပန္မလား
> တစ္ခုခုပဲ "
> " ထားပါေတာ့ ထားပါေတာ့ "
> " ထားပါေတာ့ ဆုိရေအာင္ ဆရာၾကီးက ပန္းဝယ္ဖုိ႕ ေစ်းဆစ္ေနလို႕လား "
> " အာ ... ဒီေကာင္ ကြာ "
> " ကဲကဲ ေစ်းတည့္သြားၿပီပဲထားပါေတာ့။ ဘာပန္းယူမွာလဲ "
> " ႏွင္းဆီ၊ စံ ... ဟာ.... ဟုတ္ေသးပါဘူး ဟ "
> " မဟုတ္ေသး၇င္လညး္ ဝင္ေတာ့ဆရာၾကီး... ေက်ာင္းတက္ေခါငး္ေလာင္း
> ထုိးသြားၿပီ "
> " အမ္ "
> ကဲ ဒါကေတာ့ တတိယေျမာက္ေန႕ပါ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ တကယ္ေတြ႕ၾကပါၿပီ။ ( မသိရင္
> အရင္ရက္ေတြက
> လူစားထုိး ေတြ႕ေနၾကတဲ့ အတိုငး္ပဲ )
>
> " ဒီတစ္ခါေတာ့ မငး္ ေဝ့လည္ေၾကာင္ပတ္ မလုပ္နဲ႕ "
> " မမေဝ့လည္ကုိ ဘယ္ေၾကာင္က လာပတ္ေနလို႕လဲ ဆရာၾကီး "
> " တစ္ျခံေက်ာ္က ေၾကာင္... ဟာ ..ေဟ့ေကာင္ ..ေျပာေလဆိုးေလ ပါလား။
> မငး္မွာ အျပစ္ရွိတယ္ သိလား "
> " ကၽြန္ေတာ့္မွာ ရွိမွန္း ဘယ္လိုသိလဲ။ ဆရာၾကီး လုိခ်င္လုိ႕လား "
> " နည္းနည္းေလာက္ ခြဲ ....ခြဲ ..... မငး္နဲ႕ကေတာ့ကြာ.............
> ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ကုိ ေႏွာင့္ယွက္တာကြ။ "
> " ဘယ္လုိမ်ား ေႏွာင့္ယွက္မိပါလိမ့္ ဆရာၾကီးရယ္ ။ "
> " မငး္ ပန္းေတြေပးတယ္ေလ "
> " ဒါဆို အိမ္တိုင္းက ဘုရားကုိ ပန္းေတြ ေပးတယ္ေလ။ ေႏွာင့္ယွက္တာပဲေပါ့ "
> " မတူဘူးေလကြာ "
> " ဘာကြာလို႕လဲ "
> " သူတုိ႔က လွဴတာ "
> " ကၽြန္ကေတာ္ကေရာ "
> " အမ္... ေၾသာ္.... မငး္က လက္ေဆာင္ေပးတာဆို "
> " ဒီလိုဆို လွဴရင္ အျပစ္မဟုတ္ဘူးေပါ့။ လက္ေဆာင္ေပးရင္ အျပစ္ေပါ့။ "
> " ေအးေပါ့ "
> " ဒါဆို ကၽြန္ေတာ့မွာ အျပစ္ရွိတာေပါ့။ "
> " ေအးေပါ့... မင္းကုိ ဘယ္လို အျပစ္ေပးရင္ ေကာငး္မလဲ"
> " ေက်ာင္းထုတ္လိုက္ပါလား ....ဆရာၾကီး "
> " ထုတ္..... ထုတ္ .... ေအာင္မာ .... မငး္ကေက်ာင္းမွ မေနတာ "
> " ဒါဆို ..... "
> " မငး္ ဒါမ်ိဳးေနာက္တစ္ခါ လုပ္ရင္ မငး္ကုိ ဒီနားမွာ
> ေစ်းေရာငး္ခြင့္မျပဳႏိုင္ဘူး "
> " ဒါဆို .... ဟုိနားတိုးေရာငး္မယ္ေလ "
> " ဘာကြ "
> " အဲေလ ... ကန္ေတာ့ ကန္ေတာ့.. ဘယ္သူ႕ကုိမွ လက္ေဆာင္မေပးေတာ့ပါဘူး။ "
> "ၿပီးေရာ ..ၿပီးေရာ ... အင္... ဒါက ဘာလုပ္တာလဲ "
> " ဆရာၾကီးဖုိ႕ ပန္းေတြေလ ....."
> " ဒီေလာက္ အမ်ားၾကီး .... "
> " ယူလုိက္ပါ ဆရာၾကီးရယ္ "
> " လက္ေဆာင္ေပးတာလား "
> " မဟုတ္ပါဘူး "
> " ဒါျဖင့္ "
> " လွဴတာပါ "
> " ေကာငး္ေ၇ာ "
>
> ( စကားေျပာခန္းမ်ား ေလ့က်င့္ျခင္း ျဖစ္သျဖင့္ ယုတၱိ တန္မတန္
> ဦးစားမေပးေတာ့ဘဲ၊ ခက္သြက္
> သြက္ေရးသားႏုိင္ရန္သာ ၾကိဳးစားထားသျဖင့္ အမွားအယြင္းရွိခဲ့ပါက ေဗြမယူပဲ၊
> လူကုိသာ လာယူၾကပါ ခင္ဗ်ာ.........)
>
> * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ** * * * *
> ** ** * * * * * * *
>
> ( ကဲ ... ဒီတစ္ခါ ေနာက္ဆုံး တစ္ပုိဒ္ပါပဲ။ ခင္ဗ်ားဖတ္လာတာ
> ဒီအထိေရာက္လာၿပီဆုိရင္ေတာ့ ေသခ်ာတယ္။
> ခင္ဗ်ားနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ရင္းနွီးမႈဟာ သာမာန္အဆင့္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။
> ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာငး္သိတဲ့သူေတြက
> လြဲလို႕ ဘယ္သူမွ ကၽြန္ေတာ့္စာေတြကုိ ဆုံးေအာင္မဖတ္ခ်င္ၾကဘူး ။
> ........... ဟီ ... ဟိ .... )
>
> အရာရာတိုငး္မွာ နိဒါန္းက အေရးၾကီးပါတယ္။ အစပ်ိဳးတတ္ဖုိ႕လိုတယ္။
> စာစီစာကုံး၊ ဝတၱဳ၊ သီခ်ငး္ ကအစ
> စကားေျပာတာက အဆုံး ဘယ္ေနရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့အရာကုိ
> ပုိမုိေလးနက္ေစဖုိ႕ သက္ဆုိင္တဲ့နိဒါန္းကုိ ထိေရာက္စြာ
> အသုံးခ်တတ္ဖုိ႕လိုတယ္။ ျဖည္းျဖညး္ခ်ငး္ ကုိယ္ေျပာခ်င္တဲ့ အရာကို စနစ္တက်
> ဆြဲေခၚသြားတတ္ဖုိ႕လိုတယ္။ အဟဲ.... ကၽြန္ေတာ္
> ကေတာ့ အခုကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာကုိ ဘယ္လိုနိဒါန္းပ်ိဳးရမွန္းမသိလုိ႕
> ခက္ေနပါတယ္။ ( ဒါေၾကာင့္ ဒီလုိပဲ ပ်ိဳးလိုက္တာ .. ဟီဟိ )
> ကၽြန္ေတာ့္မိဘႏွစ္ပါးကေတာ့ သားတစ္ေယာက္ကုိ
> ဆုံးမဖုိ႕အတြက္နိဒါန္းပ်ိဳးတဲ့ေနရာမွာ အလြန္ေတာ္တဲ့စုံတြဲပါ။ ဒါေပမယ့္
> သိတယ္မလား။ ကၽြန္ေတာ္က နိဒါန္းသာ ေကာငး္ေကာငး္မပ်ိဳးတတ္တာ.... ပ်ိဳးလာတဲ့
> နိဒါန္းကိုေတာ့ ဘယ္လိုဖ်က္ဆီးရမယ္ဆိုတဲ့
> ဥာဏ္က အျပည့္ပါလာၿပီးသား...............
> ကၽြန္ေတာ့္ အေဖက စကားေျပာစြမ္းရည္မွာ ကၽြန္ေတာ့ထက္သာပါတယ္။
> ကၽြန္ေတာ့္ကို " ေဟ့ေကာင္... မင္း အလုပ္ရွာေတာ့
> အလုပ္လုပ္ေတာ့ " လို႕ တုိက္ရုိက္မေျပာဘူး....။ ( ဗဟုသုတၾကြယ္ေၾကာင္းကလညး္
> ျပခ်င္ေသးတယ္မလား... ဒီေတာ့ ေဟာဒိ
> တစ္ဦးတညး္ေသာ သားေယာက်္ားေလးကုိ.....)
>
> " မင္းသိလား... အေမရိကန္မွာဆုိရင္ ၁၈ႏွစ္ျပည့္ၿပီးသူတုိင္း...........
> "
> " ေၾသာ္ သိတယ္။ မဲေပးႏုိင္တယ္။ အရက္၊ ေဆးလိပ္ ေသာက္လုိ႕ရတယ္။
> လက္ထပ္ႏုိင္ၿပီ။ living together
> ေနႏုိင္တယ္။ တခ်ိဳ႕ရုပ္ရွင္ေတြ တရားဝင္ၾကည့္လုိ႕ ရၿပီ။ ဟုတ္တယ္မလား
> ေဖ့ "
> " ဟာ .... အလုပ္လုပ္ၾကတာကြ "
> " ေၾသာ္ ... သိပါဘူး "
>
> ေဖက ေယာက်္ားၾကီးတန္မဲ့ မ်က္ေစာင္းလွမ္းထုိးပါတယ္။ ( ေဖၾကီးေရ
> ကန္ေတာ့ ကန္ေတာ့ .. ဟီဟိ ) ေဖမႏုိင္ေတာ့
> ေမ လာပါၿပီ။
> " ကုိယ့္ ေျခေထာက္ေပၚ ကုိယ္ ရပ္သင့္ၿပီ ငါ့သား "
> " ဗ်ာ ေမ့.... ေမေျပာေတာ့ သားက တစ္ႏွစ္သားကတညး္က
> မတ္တပ္ရပ္ႏုိင္ၿပီဆုိ... ခုသားက ကုိယ့္
> ေထာက္နဲ႕ ကုိယ္မရပ္လို႕ ခ်ိဳင္းေထာက္နဲ႕ ရပ္ေနလို႕လား "
> ကၽြန္ေတာ္က မယုံၾကည္ဟန္နဲ႕ ေျခေထာက္ကုိ ဆန္႔လိုက္ေကြးလိုက္၊
> ၾကမ္းျပင္ကုိ ဖေနာင့္နဲ႕ ေပါက္လိုက္
> လုပ္ၾကည့္ေနပါတယ္။
> " ေဟ့ေကာင္ မင္းေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္ လုပ္မေနနဲ႕ ..... တစ္ေန႕ တစ္ေန႕
> မိဘဆီက မုန္႕ဖုိး
> လက္ျဖန္႕ေတာင္းေနတာ မငး္မရွက္ဘူးလား "
> " ေဖ ကလညး္ .......... ရွက္တာေပါ့ "
> " ဒါဆို ဘာလုိ႕ ေတာင္းေနလဲ "
> " ေဖၾကီးတုိ႕ကမွ အလိုက္တသိ ထုတ္မေပးတာ "
> " ဘာ "
> " ဟုတ္တယ္ေလ.... ေဖၾကီးတုိ႕ အလိုက္တသိထုတ္ေပးရင္ သားက ဘယ္ေတာင္းမလဲ။
> သားလညး္ ေတာငး္ရတာ ရွက္တာေပါ့ .... "
> ဟဲဟဲ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခံစစ္ေၾကာငး္က ေကာင္းေကာငး္ၾကီး အလုပ္လုပ္ေနေတာ့
> တုိက္စစ္ကုိ ေမၾကီးက
> ဆက္လက္ တာဝန္ယူပါတယ္။
> " ငါ့သား အသက္ႏွစ္ဆယ္ ျပည့္ၿပီးေနၿပီ။ ထုိင္မစားသင့္ေတာ့ဘူး
> လို႕ေျပာေနတာ "
> " ဟာ .... သားက ထုိင္မစားလို႔ ဒူးေထာက္စားရမွာလား။
> ကုိယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ကုိယ္ရပ္ၿပီး
> မတ္တပ္ရပ္ စားတာကမွ ေတာ္ပါေသးတယ္ ေမၾကီးရာ"
> " ေဟ့ေကာင္ .... မငး္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ လုပ္မေနနဲ႕။ ဒီေန႕က စၿပီး
> မငး္ကုိမုန္႕ဖုိး မေပးႏုိင္ဘူး "
> " ဒါျဖင့္ ေမၾကီး ေပးမွာေပါ့ "
> " ေအာင္မာ ေမလညး္ မေပးႏုိင္ပါဘူး "
> " ဟား...... ဒါဆို ေမၾကီးတုိ႕ကုိ ဘြားဘြားနဲ႕ တုိင္ေျပာမယ္၊
> ဘြားဘြားဆီမွာ သြားေနမယ္ "
> " မငး္ အဘြားက မင္း ဆံပင္ညွပ္ၿပီးမွ သူ႕ကုိလာေတြ႕တဲ့ "
>
> ဟီး........ ဒါလညး္ ဟုတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ
> ဆံပင္ညွင္းသုိးသိုးနဲ႕မို႕ ၾကည့္မရဘူးတဲ့။ ဒီေလာက္ေခ်ာတဲ့
> ကၽြန္ေတာ့္ကုိဗ်ာ......... ဟုတ္တယ္ .. ဟုတ္ ။ ..... ( ဆံပင္ ကုိေတာ့
> မညွပ္ႏုိင္ေပါင္ )
> " ဒီေတာ့ မငး္သုံးခ်င္ရင္ မငး္ဟာမငး္ရွာ.... ။ ေမာင္ဘုန္း
> (ေခြးနီ ) လည္း Goal Rost မွာလုပ္ေနၿပီ။
> ဘြန္ဘြန္းလည္း Chatrium မွာလုပ္ေနၿပီ။ မငး္တုိ႕အဖြဲ႕မွာ
> မငး္တစ္ေယာက္ပဲ အလုပ္အကုိင္မရွိတာ "
> " ေငြရွာခ်င္တာမ်ား မခက္ပါဘူး ေဖၾကီးရာ "
> " အလုပ္ လုပ္ေတာ့မွာလား "
> " ဟင့္အင္း ..... သားက ေငြရွာမွာ "
> " ဟမ္..... အလုပ္မလုပ္ဘဲ ဘယ္က ပိုက္ဆံရမွာလဲ "
> " လုိဘူးေလ............. အိမ္ထဲမွာပဲ ရွာမွာေပါ့ "
> " ဘာ "
> " ဟုတ္တယ္ေလ ... သားျမင္လုိ႕ သားေကာက္ရရင္ သားပုိက္ဆံပဲ "
> (ကၽြန္ေတာ့္အေဖ နည္းနည္းေတာ့ လန့္သြားတယ္။ သူ႕သားအေၾကာငး္ သူပဲ အသိဆုံးမလား
> ။ )
> " ငါ့ပုိက္ဆံ ေပ်ာက္ရင္ မငး္ အေသပဲေနာ္ "
> " ဆုိင္ဘူးေလ.... သားေကာက္ရရင္ သားပိုက္ဆံပါဆို "
> " မငး္ေတာ့ကြာ.... အသက္က ႏွစ္ဆယ္စြန္းေနၿပီ။ လူက ေပါခ်ာခ်ာနဲ႕ (
> ဖေအတူသားကုိး )
> ဒါနဲ႔မ်ား မိန္းမယူရင္...... "
> " သူ ရွာေကၽြးမွာေပါ့ "
> " ဘာ.... ေနေတာ့ေကာ "
> " ေဖၾကီးတုိ႕နဲ႕ လာေနမွာေပါ့ "
> " ေၾသာ္.... ေအး .. ငါ့အိမ္ေပၚေခၚလာရင္ေတာ့ ငါ့မယားပဲ "
> " ဒါကေတာ့ ေမၾကီးနဲ႕ညွိေလ "
> " ဘာ ... ေခြးသား... မငး္ မေျပးနဲ႕... ေသဖုိ႕သာျပင္ "
> "အာ ရဘူး ရဘူး..... ေျပးၿပီ... ေမၾကီးေရ။ သား ဒီေန႕
> အိမ္ျပန္လာေတာ့ဘူး။ ေၾသာ္ ...ဒါနဲ႕..
> ေျပာခဲ့ရဦးမယ္။ ဘယ္သူ႕ ပုိက္ဆံမွန္းမသိလုိ႕ သားေကာက္ရတဲ့ပုိက္ဆံ
> သုံးေထာင္
> ေဖၾကီး အိတ္ကပ္ထဲက ေတြ႕လို႕ သားယူထားလိုက္တယ္............. တာ့ ...တာ
> "
>
> (ၿပဳံးေပ်ာ္ ၾကည္ႏူး ႏုိင္ၾကပါေစ )
>
> * * * ** * * * * * * ** * * *
> * * * * * ** * * * * * ** * * *
>
>
> မိုးဇက္သြန္းထက္
>
> ( အလုပ္လက္မဲ့...
>
> အလုပ္ရွင္ အလုိရွိသည္ )
>
>
> PS: : ဖတ္သူအရူးလို႕ ကၽြန္ေတာ္ မေျပာဘူးေနာ္........။
>
> ကဲ ... ခင္ဗ်ားတုိ႕ (ဆရာသမားမ်ား) ေျမွာက္ေပးၾကလို႕ ကၽြန္ေတာ္သြန္းထက္
> ေပါက္တတ္ကရေပါခ်ာခ်ာ (ခင္ဗ်ားတုိ႕ေျပာတဲ့
> ဟာသ) ေတြေရးျပပါဦးမယ္။ ဒါကၽြန္ေတာ့္ အေတြးေတြပါ။ ကၽြန္ေတာ့္
> ေနထုိင္မႈစရုိက္ပါ။ လကၡဏာပါ။ ၿပီးေတာ့...... ဘဝပါ။
> ခင္ဗ်ားတုိ႕ ဖတ္ခ်င္မွ ဖတ္ပါ။ အနည္းဆုံး
> ခင္ဗ်ားျပဳံးေယာင္သမ္းသြားေအာင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အေတြးေတြက ကူညီႏိုင္ပါတယ္။
> အဆုံးထိမဖတ္ႏုိင္လညး္ ကိစၥမရွိပါဘူး။ ဖတ္ၿပီးေတာ့မွ စာဖတ္သူကုိ
> ဖတ္သူအရူးလို႕ကၽြန္ေတာ္ ေျပာပါဘူး။ ေျပာစရာလညး္ လိုပါဘူး။
>
> ကုိယ့္အေၾကာင္းကုိ ကုိယ္သိၾကတယ္မလား။. ... ၿပီးတာပဲ...... ကဲ
> ...အေတြးအေခၚ (၁) နဲ႕စလိုက္ၾကရေအာင္.......
>
>
> * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
> * * * * * * * * * * *
>
> ဥာဏ္မွီသူမ်ား ရယ္ေမာၾကအံ့
>
> ဝဋ္လည္တယ္ဆုိတာကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕
> ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ားအၾကြင္းမဲ့ယုံၾကည္ၾကသလို အျခားဘာသာဝင္ေတြကလည္း အေခၚ
> အေဝၚတစ္မ်ိဳးနဲ႕ လက္ခံၾကလိမ့္မယ္လို႕ထင္ပါတယ္။ "တန္ျပန္မႈတုိငး္မွာ
> တုန္႕ျပန္တဲ့သက္ေရာက္မႈ" ........ အာ...... ဟုတ္ေသးပါဘူး။
> "Reaction..... အင္း .... ဒီလိုလဲ ေျပာတတ္ျပန္ဘူး။ (ထားပါေတာ့)
> ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ "ဝဋ္လည္တယ္" ဆုိတာကုိ အၾကြင္းမဲ့ယုံ
> ၾကည္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားဖတ္ဖူးမွာေပါ့ . .. . . .
> ေၾကာင္ကုိ ေရေႏြးပူနဲ႕ပက္လိုက္လို႕ တစ္ခ်ိန္ ကုိယ့္ေပၚေရေႏြး
> ပြက္ပြက္ဆူေလာင္တာေတြ....
> ကိုယ့္လက္ေအာက္ကဝန္ထမ္းကုိ ဆူမိလို႕ အထက္လူၾကီးရဲ႕အေဟာက္ျပန္ခံရတာေတြ....
> သူမ်ားကုိလက္ညႈိးထုိး အေပါလုိ႕ေျပာမိလို႕ ကုိယ့္ကုိလက္ညိႈးထုိး
> အရူးလုိ႕ ျပန္ေျပာခံရတာေတြ....
> စသျဖင့္ ....... ဝဋ္ဆိုတာ တစ္ပတ္ၿပီးတစ္ပတ္လည္တတ္ပါတယ္။
> (မီးပ်က္ေနေပမယ့္လည္း ေမာ္တာမလိုတဲ့အတြက္ လည္ပါတယ္။
> ဒါေၾကာင့္ ညလုံးေပါက္ CNGလညး္ တန္းစီစရာမလိုပါဘူး။ )
> သုိ႕ေသာ္လညး္ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ ဝဋ္လည္မွာကုိ မေၾကာက္မရြ႕ံ
> သူမ်ားကုိလက္ညိႈးထုိးၿပီး ပုိးစုိးပက္စက္ေျပာေနပါတယ္
> ဗ်ား။ ေအာင္ျမတ္ေလး ..... အမွန္ကုိေျပာတာဘာျဖစ္လဲ...
> ဝဋ္လည္ရင္ခံပစ္လုိက္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကလည္းအျပည့္.... ခံခ်င္လြန္းလို႕...
> တျခားေတာ့ ဟုတ္ဘူး.... ။ ဘယ္သမီးရည္းစားစုံတြဲကုိေတြ႕ေတြ႕ ကၽြန္ေတာ္
> အာမနာလွ်ာမက်ိဳး၊ မႈိခ်ိဳးမွ်စ္ခ်ိဳး ပိုးစုိးပက္စက္ ေဝဖန္
> တတ္တာပါပဲခင္ဗ်ား။ (ဝဋ္လည္လွ်င္လည္း ခံယုံေပါ့)
> ကၽြန္ေတာ့္ေဝဖန္ပုံေလးတစ္ခ်က္ေလာက္ ရႈစားၾကပါဦး။
> "ၾကည့္ပါဦးကြာ..... အျမင္မေတာ္၊ ဆင္ေတာ္နဲ႕ခေလာက္၊
> အမဲရုိးနွယ္ဟင္းအုိးမွ အားမနာ၊ အႏူလက္နဲ႕ ေရႊခြက္ႏႈိက္တယ္
> ဆိုတာ အဲဒါမ်ိဳးကြ...... ဘယ္လုိမ်ားၾကိဳက္သြားၾကပါလိမ့္......
> ဟုိေကာင္ကြာ သူ႕ရုပ္မွ သူအားမနာ၊ သူ႕ ရုပ္ကလာပ္က ဆုတ္ပ်က္ၿပီး
> ဖုတ္သဘက္ဝင္စားသလို ခ်ာတူးလန္ရုပ္ၾကီးက ဒီေလာက္ေခ်ာတဲ့ေစာ္ရတာ အံ့ေရာ
> အ့ံေရာ..... ေစာ္ေလးကုိေတာ့ ႏွေမ်ာလိုက္တာကြာ
> သူ႕ပုံစံေလးနဲ႕ ဒီလို ဘဲနာၾကီးကုိမွ သြားၾကိဳက္ရတယ္လို႕.... ဒီရုပ္နဲ႕
> ဒီရုပ္ မရြံမရွာ တြဲၾကတယ္လို႕ကြာ...."
> ကဲ..... ဝဋ္ဆိုတာလည္တတ္တယ္တဲ့။ လည္လိုက္စမ္းပါဗ်ာ ....
> လည္လိုက္စမ္း.... မေၾကာက္ေရးခ် မေၾကာက္..........
> ကၽြန္ေတာ္လညး္ အေျပာခံခ်င္လြန္းလို႕ပါ။ ေနာ္........ မခ်ဳမြန္
> ဟီဟိ..................
>
> * * * * * * * * * * * *
> ** * * * * * * * * * * * *
>
> အခု အေတြးကေတာ့ ဘယ္သူေတြေျပာခဲ့မွန္းမသိတာကုိ ကၽြန္ေတာ္ကဆင့္ပြားၿပီး
> အမ်ားၾကီးေလွ်ာက္ေတြးမိတာပါ။ လူနညး္စု
> အၾကိဳက္ေတာ့ ဟုတ္လိမ့္မယ္မထင္ဘူး ။ အျပာေရာင္ နညး္နညး္ သမ္းလို႕ပါ။
> ဒီလုိပါ...... လူၾကီးေတြက ဆုံးမၿပီဆုိရင္ ဗ်စ္ေတာက္
> ဗ်စ္ေတာက္နဲ႔ မၿပီးႏုိင္မစီးႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ဒီေနရာမွာ
> အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုေလာက္ဥပမာ ေျပာပါရေစ...........
> ေကာင္ေလးနဲ႕ ေကာင္မေလး
> သမီးရည္းစားႏွစ္ေယာက္ခိုးရာလိုက္ေျပးသြားၾကတာကုိ ႏွစ္ဖက္လူၾကီးမိဘေတြ
> အျပစ္တင္ၾက
> တဲ့ ဟန္ေလးပါ။
> " ေခြးသူေတာင္းစား... ဟင္း... ေသာက္လုပ္ေသာက္ကုိင္ျဖင့္ မရွိဘဲ....
> ဒီမယားခိုးေျပးၿပီး ဘာလုပ္ေကၽြးမွာလဲ.....
> ေတာ္ေတာ္ မုိက္လုံးၾကီးတဲ့ေကာင္... " တဲ့...။
>
> " ေခြးထက္ မုိက္တဲ့သမီး... ေခြး အျမီးျဖတ္ၿပီးယူတာမွ ဒီကေလကေခ်ထက္
> သာဦးမယ္... ေသာက္သုံးမက်...
> ေတာ္ေတာ္ မုိက္တြင္းနက္တဲ့ဟာမ" တဲ့....။
>
> အထက္ပါ ဆုံးမစကားႏွစ္ေၾကာင္းကုိ ေသာခ်ာေလ့လာၾကည့္ရင္ ဆင္မလုိလုိနဲ႔
> မတူဘဲ ကြဲျပားတာကုိေတြ႕ပါလိမ့္မယ္။
> ေယာက်္ားေလးကုိဆူေတာ့က် မိုက္လုံးၾကီးတဲ့ေကာင္တဲ့..... မိန္းကေလးက်ေတာ့
> မုိက္တြငး္နက္တဲ့ဟာမတဲ့........
> အငး္....ဘာေၾကာင့္မ်ား...... ခြဲျခားတာပါလိမ့္.......
> ကြဲျပားတာပါလိမ့္.......ကၽြန္ေတာ္ ဆက္မေတြးႏုိင္ေတာ့ပါဘူး.........
> ခင္ဗ်ားတုိ႕ ေတြးတတ္သေလာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ျပန္ေျပာၾကစမ္းပါ။
> ခင္ဗ်ားကေကာ မုိက္လုံးၾကီးတဲ့သူလား၊
> မုိက္တြငး္နက္တဲ့သူလား..................................?
>
> boy boy နဲ႕ ဘြန္ဘြန္း ေရ မငး္တုိ႕ကေတာ့
> မုိက္တြငး္နက္ၾကတုန္းပဲေနာ္..............
>
> * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
> * * * * * *
>
>
> ကၽြန္ေတာ္တုိ႕အဖြဲ႕(Alarm)ရဲ႕ အဓိက သီခ်ငး္တီးေပးတဲ့ Reddog(ေခြးနီ)
> အိမ္မွာလာအိပ္ပါတယ္။ သူ႕ကြန္ပ်ဴတာပ်က္
> ေနလို႕တဲ့။ ( သူ႕အေမေျပာတာေတာ့ အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႕ Monitor ထဲကုိ
> ရွဴးရွဴးေပါက္ခ်လိုက္လို႕ ဆိုလားပဲ )။ ဒါနဲ႕ သီခ်ငး္
> အသစ္ေရးဖုိ႕ တုိင္ပင္ၾကပါတယ္။ လုပ္ခ်င္တဲ့ပုံစံေလးေတြေပါ့။
> ကိုရီးယားကားေတြထဲကအတိုင္း သူက သူ႕ေကာင္မေလးကုိ
> တုိင္းရငး္သားေက်းရြာကေန ယုဇနအထိ သုံးမုိင္ေလာက္ ကုန္းပုိးခဲ့ဖူးပါတယ္။
> (Romantic ဆန္ဆန္ ႏြားက်တာေပါ့ဗ်ာ ဟီဟိ)
> အဲဒါကုိ စိတ္စြဲၿပီး ကၽြန္ေတာ္ အိပ္မက္မက္ပါတယ္။အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕
> ဂ်ီေတာ့သူနဲ႕ ေတြ႕ပါတယ္။
> ကၽြန္ေတာ္ သူမနဲ႕ေတြ႕ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မျမင္ရဘူး။ (အိပ္မက္ဆုိေတာ့
> ရႈပ္တယ္၊ နညး္နညး္ သည္းခံဖတ္ေနာ္)
> သူမ က ေျပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မၾကားရဘူး။ ( ပို႕စ္ ေမာ္ဒန္ေတြေရးေနတာ
> မဟုတ္ဘူးေနာ္။ )
> ရန္ကုန္မွာ မီးေတြပ်က္ေနလို႕ ေနျပည္ေတာ္ကို
> ကုန္းပုိးၿပီးလိုက္ပို႕ေပးပါတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ခ်က္ခ်င္းပဲ သေဘာတူခဲ့တယ္။
> ဒါေပမယ့္ သူမက စည္းကမ္းသုံးခုထုတ္ခဲ့တယ္။
> "တစ္ ...... ေမာတယ္လို႕ မေျပာရဘူး"
> "ခ်စ္တယ္လို႕ ေျပာလို႕ရတယ္မလား" (မျမင္ရေပမယ့္ သူမ ေခါငး္ညိတ္ျပတာ
> ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕တယ္။)
> "ႏွစ္....... i ခႏၶာကုိယ္က ေလးတယ္လို႕မေျပာရဘူး။ "
> "ခ်စ္တယ္လို႕ ေျပာလို႕ရတယ္မလား" (မျမင္ရေပမယ့္
> မ်က္ေစာင္းလွလွေလးထုိးတာ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕တယ္။)
> "သုံး....... ဘာမွ မေမးရဘူး"
> "ခ်စ္တယ္လို႕ ေျပာလို႕ရတယ္မလား"
> "မ ေမးရဘးူလို႕ေျပာၿပီးၿပီေလ"
> "ေၾသာ္ ... အင္း အငး္ "
> ဒီလိုနဲ႕ ကုန္းပုိးလာတာ ေတာ္ေတာ္ခရီးေရာက္လာတယ္။သူမရဲ႕
> ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာငး္က ေသခ်ာဖမ္းဆုပ္လို႕ မမိတဲ့အတြက္
> ခဏခဏ ေခ်ာ္ထြက္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာ္ေနတယ္ .. သူမကုိ
> ကုန္းပိုးထားရပါလားဆိုၿပီး ရင္ေတြခုန္ေနတယ္။ အာေခါင္ေတြ
> ေျခာက္လာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းေမာလာတယ္..... တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ သူမ
> ခႏၶာကုိယ္က အရမး္ေလးလာတယ္.....
> အသက္ရွဴမဝဘူး.... မဝဘူး.... ေလးတယ္.... အရမ္းပဲ.... ေနာက္ဆုံး
> မခံႏုိင္ေတာ့လို႕..................ေက်ာကုန္းေပၚက...
> သူမ ကုိခ်လိုက္တာ................ ဟုိက္ ရွားလပတ္
> ပြင့္ေလာက္နီးနီး ဝတဲ့မိန္းမၾကီးျဖစ္ေနတယ္။ သူမ ဘယ္ေ၇ာက္သြားလဲေတာ့
> မသိဘူး။ အဲဒီ့ပြင့္နဲ႕တူတဲ့ အမ်ိဳးသမီးက
> ခိုးခိုးခစ္ခစ္ရယ္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ လူေတြက ပိန္သေလာက္ ဗလေတာင့္တယ္...
> မိန္းမ ဝဝၾကီးကုိ ထမး္ႏုိင္တယ္ဆိုၿပီး
> ဝုိငး္ခ်ီးက်ဴးၾကတယ္။ တဒဂၤအတြငး္ ေျမွာက္ပင့္မႈေတြၾကားမွာ
> ကၽြန္ေတာ္သာယာၿပီး သူမကုိေမ့သြားခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့
> ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ႏုိင္ငံေတာ္က ဆုေတြေပးတယ္။ world records ေတြ Guiness
> စံခ်ိန္ေတြ ဘာေတြ ခ်ိဳးသြားတယ္.... ၿပီးလဲၿပီးေရာ
> ျမန္မာျပည္ရဲ႕ တတိယေျမာက္ ႏုိဗယ္ဆုရွင္ၾကီးျဖစ္လာတယ္။ ဒါ့အျပင္
> ႏုိဗယ္ဆုထက္ျမင့္တဲ့ ဂလုိဘယ္ ဆုရွင္ၾကီးျဖစ္လာသတဲ့။
> ဆုက ပစၥည္းကုိေပးတာမဟုတ္ဘူး။ ေငြသားလညး္ မဟုတ္ဘူး။ လူသားစစ္စစ္ကုိ
> ဆုအျဖစ္ခ်ီးျမွင့္တာတဲ့။ အဲဒီ ကၽြန္ေတာ္ရမယ့္
> ဆုၾကီးကေတာ့ ပြင့္ေလာက္နီးနီး ဝတဲ့ မိန္းမၾကီးပဲတဲ့။
> ကၽြန္ေတာ္အဲဒီ့ေတာ့မွ လန့္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မယူႏုိင္ဘူးလို႕
> အတင္းေအာ္တယ္.... မရဘူး ... ေအာ္တယ္... ျငင္းတယ္....
> ဝုိငး္ခ်ဳပ္ၾကတယ္.... ရုန္းတယ္..... မုိးေတြရြာလာတယ္...
> ၿပီးေတာ့ ..... ၿပီးေတာ့............... ကၽြန္ေတာ့္ဘဝ...... သူမ.......
> ခ်စ္တယ္........... ဟင့္အငး္တဲ့.....
> မလုပ္ၾကပါနဲ႕
> ကၽြန္ေတာ္ လန့္ႏုိးသြားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ဖ်ားေနတယ္....။
> ဟူး....... ေတာ္ပါေသးရဲ႕ .... အိပ္မက္ျဖစ္ေနလို႕
> ကုိယ္အပူခ်ိန္ ၁၀၁ ေက်ာ္ေနတယ္။ သူမကုိ ထမ္းခဲ့တဲ့
> ေက်ာကုန္းကုိစမ္းၾကည့္ေတာ့ စုိရႊဲေနတယ္။ သူမမ်ား ရွဴးရွဴးေပါက္ခ်
> ခဲ့သလား။ အား ..... ဟုတ္ပါဘူး..။ ေခၽြးေတြပါ.......။ ဟုိမိန္းမ
> ဝဝၾကီးေပါက္ခ်ခဲ့တာေကာ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလား.............
> အား
>
> * * * * * * * * * * * * ** * * * * * * * * * * * * * * * * *
> * * * * ** * *
> ဝတၳဳေရးမယ္ဆိုရင္ အျပန္အလွန္စကားေျပာခန္းေတြကလည္း အေရးၾကီးလွပါတယ္။
> ဇာတ္ေကာင္ႏွစ္ေကာင္(သို႕)
> ႏွစ္ေကာင္ထက္မ်ားတဲ့ သူေတြရဲ႕ မတူညီတဲ့စရုိက္ေတြနဲ႕ စကားေျပာပုံေတြကုိ
> ဖန္တီးသူက ဂရုတစုိက္ပုံေဖာ္ရပါတယ္။
> ကုိယ့္၇ဲ႕ဆိုလိုရင္း ေရာက္ေအာင္လညး္ ဖန္တီးနိုင္ရပါမယ္။ စာဖတ္သူ
> စိတ္ဝင္စားေအာင္၊ နစ္ဝင္လာေအာင္ ဆြဲေခၚသြား
> တတ္ရမယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ၾကိဳးစားဆဲပါ။ ဇာတ္ကုိပုိသြက္လာေအာင္၊
> အသက္ဝင္လာေအာင္ ေလ့က်င့္ထားတာေလး
> ေတြ ဖတ္ၾကည့္ၾကပါဦး။ (မၾကိဳက္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားတုိ႕ည့ံလို႕ျဖစ္ၿပီး၊
> ၾကိဳက္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္လုိ႕ပဲ
> ျဖစ္ပါတယ္။)
> ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အထက္တန္းေက်ာငး္တစ္ေက်ာင္းရဲ႕ေရွ႔မွာ
> ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ပုံးၾကီးတစ္ပုံးနဲ႕ ေက်ာင္း
> တက္ခ်ိန္တိုင္း ပန္းမ်ိဳးစုံလာေရာငး္ေလ့ရွိပါတယ္။
> ေက်ာင္းရဲ႕စာသင္ခန္းတုိင္းက ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္တိုင္းအတြက္
> ေကာင္ေလးဆီကပဲ ဝယ္ယူကပ္လွဴတာမ်ားပါတယ္။ ေက်ာင္းတက္ေခါငး္ေလာင္းထုိးရင္
> ေကာင္ေလးကသိမ္းျပန္ေလ့ရွိပါတယ္။
> တစ္ေန႕မွာေတာ့ ပန္းေရာငး္တဲ့ေကာင္ေလးဟာ သူ႕ဆီမွာလာဝယ္ေနက်
> မ်က္မွန္နဲ႕ကုိးတန္းေက်ာငး္သူေလးကို စိတ္ဝင္စားမိ
> သြားတယ္။ ဒီလုိနဲ႕ ေနာက္တစ္ခါသူ႕ဆီလာဝယ္ေတာ့
> "ေဟ့ ....ပုိက္ဆံယူေလ"
> "တုိ႕ မယူဘူး... ပန္းေတြက မငး္ကုိေပးဖုိ႕ရည္ရြယ္ထားတာ"
> "ဘာလို႕လဲ"
> ေကာင္ေလးက ရုတ္တရက္ဘာေျဖရမွန္းမသိဘူး။ ေကာင္မေလးကပဲဆက္ေျပာတယ္။
> "ဒါဆို အလကားေပးတာေပါ့"
> "ဟင့္အင္း အလကားေပးတာေတာ့မဟုတ္ဘူး"
> "ဒါဆို........"
> "လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးတာ"
> "ဘာကြာလို႕လဲ တူတူပဲကုိ......."
> "မတူဘူး။ တုိ႕ ပုိက္ဆံမယူဘူးဆိုတာက ေရာငး္ဖုိ႕မဟုတ္လို႕..............
> အလကားဆိုၿပီးေပးရင္ မငး္က အလကားရတာလုိ႕ပဲထင္မွာ၊ သေဘာထားမွာ။
> လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးမွ မငး္ကလက္ေဆာင္အျဖစ္ တန္ဖုိးထားမွာ"
>
> ေကာင္မေလးတစ္ခ်က္ၿပဳံးသြားတယ္။ လမ္းေဘးေစ်းေရာငး္တဲ့ ပန္းသည္ေလးက
> စကားၾကီးစကားက်ယ္ေတြေျပာဖုိ႕
> မလိုအပ္ဘူးလို႕ သူမ ထင္ေနတယ္။အတန္းထဲေ၇ာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်ငး္ေတြကုိ
> ေျပာျပလိုက္ေရာ။ ဒီလိုနဲ႕ တျဖည္းျဖည္းခ်ငး္
> အားလုံးသိသြားတယ္။ အ.ထ.က ေက်ာငး္အုပ္ဆရာၾကီးလညး္ သိသြားတာေပါ့။ သူက
> ဒါမ်ိဳးဆိုမရဘူး။ စည္းကမ္းပုိင္းဆုိင္ရာ
> မွာ အၾကပ္မတ္ဆုံးဆုိတဲ့ ဆရာၾကီးပဲဟာကုိ........
> ေနာက္တစ္ေန႕ ပန္းသည္ေကာင္ေလးနဲ႕ ေက်ာငး္အုပ္ဆရာၾကီးတုိ႕
> ေတြ႕ၾကပါေလေရာ........
>
> "မေန႕က ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ကုိ ပန္းေတြ အလကားေပးလိုက္တယ္ဆုိ"
> "မဟုတ္ပါဘူး"
> " ဒါျဖင့္......"
> " လက္ေဆာင္ အျဖစ္ေပးလိုက္တာပါ "
> "အမ္"
> " ဆရာၾကီးေကာ လုိခ်င္လုိ႕လား"
> " ေဟ "
> " ဒါဆိုရင္ေတာ့ အလကားယူသြားပါ"
> " ဘာကြ "
> " ေဟာ ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာငး္ထုိးသြားၿပီ ျမန္ျမန္ဝင္ေတာ့ ဆရာၾကီး "
> " ေၾသာ္ အင္းအင္း "
>
> ဒီလိုနဲ႕ ပထမေန႕ ေတြ႕ဆုံမႈမွာ ဆရာၾကီးဘာမွ မေျပာလိုက္နိုင္ဘူး။
> ေနာက္ေန႕က်ေတာ့ မ်က္နွာကုိ မေန႕ကထက္
> မ်က္နွာကုိ ပုိတင္းထားလိုက္တယ္။ လာၿပီ........ ပန္းသည္ေကာင္ေလးဆီကုိ
> ဆရာၾကီးလာၿပီ.....။
> " မငး္ဘာေၾကာင့္ သူ႕ကုိ ပန္းေတြ အလကားေပးလိုက္ရတာလဲ "
> " အလကားေပးတာမဟုတ္ပါဘူး။ လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးလိုက္တာပါ "
> " ေၾသာ္... ေအး .. ဘာလို႕ လက္ေဆာင္ေပးတာလဲ "
> " သူ ရေစခ်င္လို႕ပါ "
> " အြန္.... သူ ရသြားေတာ့.... မငး္က ဘာလုပ္မွာလဲ "
> " ကၽြန္ေတာ္က ဘာလုပ္ရမွာလဲ... သူ ရသြားတာ သူပဲ လုပ္မွာေပါ့ "
> " ဟုတ္ေသးဘူးေလ "
> " ဟုတ္ပါတယ္... ဘုရားတင္မလား၊ ဆရာမ ေပးမလား ၊ေခါင္းမွာ ပန္မလား
> တစ္ခုခုပဲ "
> " ထားပါေတာ့ ထားပါေတာ့ "
> " ထားပါေတာ့ ဆုိရေအာင္ ဆရာၾကီးက ပန္းဝယ္ဖုိ႕ ေစ်းဆစ္ေနလို႕လား "
> " အာ ... ဒီေကာင္ ကြာ "
> " ကဲကဲ ေစ်းတည့္သြားၿပီပဲထားပါေတာ့။ ဘာပန္းယူမွာလဲ "
> " ႏွင္းဆီ၊ စံ ... ဟာ.... ဟုတ္ေသးပါဘူး ဟ "
> " မဟုတ္ေသး၇င္လညး္ ဝင္ေတာ့ဆရာၾကီး... ေက်ာင္းတက္ေခါငး္ေလာင္း
> ထုိးသြားၿပီ "
> " အမ္ "
> ကဲ ဒါကေတာ့ တတိယေျမာက္ေန႕ပါ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ တကယ္ေတြ႕ၾကပါၿပီ။ ( မသိရင္
> အရင္ရက္ေတြက
> လူစားထုိး ေတြ႕ေနၾကတဲ့ အတိုငး္ပဲ )
>
> " ဒီတစ္ခါေတာ့ မငး္ ေဝ့လည္ေၾကာင္ပတ္ မလုပ္နဲ႕ "
> " မမေဝ့လည္ကုိ ဘယ္ေၾကာင္က လာပတ္ေနလို႕လဲ ဆရာၾကီး "
> " တစ္ျခံေက်ာ္က ေၾကာင္... ဟာ ..ေဟ့ေကာင္ ..ေျပာေလဆိုးေလ ပါလား။
> မငး္မွာ အျပစ္ရွိတယ္ သိလား "
> " ကၽြန္ေတာ့္မွာ ရွိမွန္း ဘယ္လိုသိလဲ။ ဆရာၾကီး လုိခ်င္လုိ႕လား "
> " နည္းနည္းေလာက္ ခြဲ ....ခြဲ ..... မငး္နဲ႕ကေတာ့ကြာ.............
> ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ကုိ ေႏွာင့္ယွက္တာကြ။ "
> " ဘယ္လုိမ်ား ေႏွာင့္ယွက္မိပါလိမ့္ ဆရာၾကီးရယ္ ။ "
> " မငး္ ပန္းေတြေပးတယ္ေလ "
> " ဒါဆို အိမ္တိုင္းက ဘုရားကုိ ပန္းေတြ ေပးတယ္ေလ။ ေႏွာင့္ယွက္တာပဲေပါ့ "
> " မတူဘူးေလကြာ "
> " ဘာကြာလို႕လဲ "
> " သူတုိ႔က လွဴတာ "
> " ကၽြန္ကေတာ္ကေရာ "
> " အမ္... ေၾသာ္.... မငး္က လက္ေဆာင္ေပးတာဆို "
> " ဒီလိုဆို လွဴရင္ အျပစ္မဟုတ္ဘူးေပါ့။ လက္ေဆာင္ေပးရင္ အျပစ္ေပါ့။ "
> " ေအးေပါ့ "
> " ဒါဆို ကၽြန္ေတာ့မွာ အျပစ္ရွိတာေပါ့။ "
> " ေအးေပါ့... မင္းကုိ ဘယ္လို အျပစ္ေပးရင္ ေကာငး္မလဲ"
> " ေက်ာင္းထုတ္လိုက္ပါလား ....ဆရာၾကီး "
> " ထုတ္..... ထုတ္ .... ေအာင္မာ .... မငး္ကေက်ာင္းမွ မေနတာ "
> " ဒါဆို ..... "
> " မငး္ ဒါမ်ိဳးေနာက္တစ္ခါ လုပ္ရင္ မငး္ကုိ ဒီနားမွာ
> ေစ်းေရာငး္ခြင့္မျပဳႏိုင္ဘူး "
> " ဒါဆို .... ဟုိနားတိုးေရာငး္မယ္ေလ "
> " ဘာကြ "
> " အဲေလ ... ကန္ေတာ့ ကန္ေတာ့.. ဘယ္သူ႕ကုိမွ လက္ေဆာင္မေပးေတာ့ပါဘူး။ "
> "ၿပီးေရာ ..ၿပီးေရာ ... အင္... ဒါက ဘာလုပ္တာလဲ "
> " ဆရာၾကီးဖုိ႕ ပန္းေတြေလ ....."
> " ဒီေလာက္ အမ်ားၾကီး .... "
> " ယူလုိက္ပါ ဆရာၾကီးရယ္ "
> " လက္ေဆာင္ေပးတာလား "
> " မဟုတ္ပါဘူး "
> " ဒါျဖင့္ "
> " လွဴတာပါ "
> " ေကာငး္ေ၇ာ "
>
> ( စကားေျပာခန္းမ်ား ေလ့က်င့္ျခင္း ျဖစ္သျဖင့္ ယုတၱိ တန္မတန္
> ဦးစားမေပးေတာ့ဘဲ၊ ခက္သြက္
> သြက္ေရးသားႏုိင္ရန္သာ ၾကိဳးစားထားသျဖင့္ အမွားအယြင္းရွိခဲ့ပါက ေဗြမယူပဲ၊
> လူကုိသာ လာယူၾကပါ ခင္ဗ်ာ.........)
>
> * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ** * * * *
> ** ** * * * * * * *
>
> ( ကဲ ... ဒီတစ္ခါ ေနာက္ဆုံး တစ္ပုိဒ္ပါပဲ။ ခင္ဗ်ားဖတ္လာတာ
> ဒီအထိေရာက္လာၿပီဆုိရင္ေတာ့ ေသခ်ာတယ္။
> ခင္ဗ်ားနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ရင္းနွီးမႈဟာ သာမာန္အဆင့္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။
> ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာငး္သိတဲ့သူေတြက
> လြဲလို႕ ဘယ္သူမွ ကၽြန္ေတာ့္စာေတြကုိ ဆုံးေအာင္မဖတ္ခ်င္ၾကဘူး ။
> ........... ဟီ ... ဟိ .... )
>
> အရာရာတိုငး္မွာ နိဒါန္းက အေရးၾကီးပါတယ္။ အစပ်ိဳးတတ္ဖုိ႕လိုတယ္။
> စာစီစာကုံး၊ ဝတၱဳ၊ သီခ်ငး္ ကအစ
> စကားေျပာတာက အဆုံး ဘယ္ေနရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ေျပာခ်င္တဲ့အရာကုိ
> ပုိမုိေလးနက္ေစဖုိ႕ သက္ဆုိင္တဲ့နိဒါန္းကုိ ထိေရာက္စြာ
> အသုံးခ်တတ္ဖုိ႕လိုတယ္။ ျဖည္းျဖညး္ခ်ငး္ ကုိယ္ေျပာခ်င္တဲ့ အရာကို စနစ္တက်
> ဆြဲေခၚသြားတတ္ဖုိ႕လိုတယ္။ အဟဲ.... ကၽြန္ေတာ္
> ကေတာ့ အခုကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာကုိ ဘယ္လိုနိဒါန္းပ်ိဳးရမွန္းမသိလုိ႕
> ခက္ေနပါတယ္။ ( ဒါေၾကာင့္ ဒီလုိပဲ ပ်ိဳးလိုက္တာ .. ဟီဟိ )
> ကၽြန္ေတာ့္မိဘႏွစ္ပါးကေတာ့ သားတစ္ေယာက္ကုိ
> ဆုံးမဖုိ႕အတြက္နိဒါန္းပ်ိဳးတဲ့ေနရာမွာ အလြန္ေတာ္တဲ့စုံတြဲပါ။ ဒါေပမယ့္
> သိတယ္မလား။ ကၽြန္ေတာ္က နိဒါန္းသာ ေကာငး္ေကာငး္မပ်ိဳးတတ္တာ.... ပ်ိဳးလာတဲ့
> နိဒါန္းကိုေတာ့ ဘယ္လိုဖ်က္ဆီးရမယ္ဆိုတဲ့
> ဥာဏ္က အျပည့္ပါလာၿပီးသား...............
> ကၽြန္ေတာ့္ အေဖက စကားေျပာစြမ္းရည္မွာ ကၽြန္ေတာ့ထက္သာပါတယ္။
> ကၽြန္ေတာ့္ကို " ေဟ့ေကာင္... မင္း အလုပ္ရွာေတာ့
> အလုပ္လုပ္ေတာ့ " လို႕ တုိက္ရုိက္မေျပာဘူး....။ ( ဗဟုသုတၾကြယ္ေၾကာင္းကလညး္
> ျပခ်င္ေသးတယ္မလား... ဒီေတာ့ ေဟာဒိ
> တစ္ဦးတညး္ေသာ သားေယာက်္ားေလးကုိ.....)
>
> " မင္းသိလား... အေမရိကန္မွာဆုိရင္ ၁၈ႏွစ္ျပည့္ၿပီးသူတုိင္း...........
> "
> " ေၾသာ္ သိတယ္။ မဲေပးႏုိင္တယ္။ အရက္၊ ေဆးလိပ္ ေသာက္လုိ႕ရတယ္။
> လက္ထပ္ႏုိင္ၿပီ။ living together
> ေနႏုိင္တယ္။ တခ်ိဳ႕ရုပ္ရွင္ေတြ တရားဝင္ၾကည့္လုိ႕ ရၿပီ။ ဟုတ္တယ္မလား
> ေဖ့ "
> " ဟာ .... အလုပ္လုပ္ၾကတာကြ "
> " ေၾသာ္ ... သိပါဘူး "
>
> ေဖက ေယာက်္ားၾကီးတန္မဲ့ မ်က္ေစာင္းလွမ္းထုိးပါတယ္။ ( ေဖၾကီးေရ
> ကန္ေတာ့ ကန္ေတာ့ .. ဟီဟိ ) ေဖမႏုိင္ေတာ့
> ေမ လာပါၿပီ။
> " ကုိယ့္ ေျခေထာက္ေပၚ ကုိယ္ ရပ္သင့္ၿပီ ငါ့သား "
> " ဗ်ာ ေမ့.... ေမေျပာေတာ့ သားက တစ္ႏွစ္သားကတညး္က
> မတ္တပ္ရပ္ႏုိင္ၿပီဆုိ... ခုသားက ကုိယ့္
> ေထာက္နဲ႕ ကုိယ္မရပ္လို႕ ခ်ိဳင္းေထာက္နဲ႕ ရပ္ေနလို႕လား "
> ကၽြန္ေတာ္က မယုံၾကည္ဟန္နဲ႕ ေျခေထာက္ကုိ ဆန္႔လိုက္ေကြးလိုက္၊
> ၾကမ္းျပင္ကုိ ဖေနာင့္နဲ႕ ေပါက္လိုက္
> လုပ္ၾကည့္ေနပါတယ္။
> " ေဟ့ေကာင္ မင္းေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္ လုပ္မေနနဲ႕ ..... တစ္ေန႕ တစ္ေန႕
> မိဘဆီက မုန္႕ဖုိး
> လက္ျဖန္႕ေတာင္းေနတာ မငး္မရွက္ဘူးလား "
> " ေဖ ကလညး္ .......... ရွက္တာေပါ့ "
> " ဒါဆို ဘာလုိ႕ ေတာင္းေနလဲ "
> " ေဖၾကီးတုိ႕ကမွ အလိုက္တသိ ထုတ္မေပးတာ "
> " ဘာ "
> " ဟုတ္တယ္ေလ.... ေဖၾကီးတုိ႕ အလိုက္တသိထုတ္ေပးရင္ သားက ဘယ္ေတာင္းမလဲ။
> သားလညး္ ေတာငး္ရတာ ရွက္တာေပါ့ .... "
> ဟဲဟဲ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခံစစ္ေၾကာငး္က ေကာင္းေကာငး္ၾကီး အလုပ္လုပ္ေနေတာ့
> တုိက္စစ္ကုိ ေမၾကီးက
> ဆက္လက္ တာဝန္ယူပါတယ္။
> " ငါ့သား အသက္ႏွစ္ဆယ္ ျပည့္ၿပီးေနၿပီ။ ထုိင္မစားသင့္ေတာ့ဘူး
> လို႕ေျပာေနတာ "
> " ဟာ .... သားက ထုိင္မစားလို႔ ဒူးေထာက္စားရမွာလား။
> ကုိယ့္ေျခေထာက္ေပၚ ကုိယ္ရပ္ၿပီး
> မတ္တပ္ရပ္ စားတာကမွ ေတာ္ပါေသးတယ္ ေမၾကီးရာ"
> " ေဟ့ေကာင္ .... မငး္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ လုပ္မေနနဲ႕။ ဒီေန႕က စၿပီး
> မငး္ကုိမုန္႕ဖုိး မေပးႏုိင္ဘူး "
> " ဒါျဖင့္ ေမၾကီး ေပးမွာေပါ့ "
> " ေအာင္မာ ေမလညး္ မေပးႏုိင္ပါဘူး "
> " ဟား...... ဒါဆို ေမၾကီးတုိ႕ကုိ ဘြားဘြားနဲ႕ တုိင္ေျပာမယ္၊
> ဘြားဘြားဆီမွာ သြားေနမယ္ "
> " မငး္ အဘြားက မင္း ဆံပင္ညွပ္ၿပီးမွ သူ႕ကုိလာေတြ႕တဲ့ "
>
> ဟီး........ ဒါလညး္ ဟုတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ
> ဆံပင္ညွင္းသုိးသိုးနဲ႕မို႕ ၾကည့္မရဘူးတဲ့။ ဒီေလာက္ေခ်ာတဲ့
> ကၽြန္ေတာ့္ကုိဗ်ာ......... ဟုတ္တယ္ .. ဟုတ္ ။ ..... ( ဆံပင္ ကုိေတာ့
> မညွပ္ႏုိင္ေပါင္ )
> " ဒီေတာ့ မငး္သုံးခ်င္ရင္ မငး္ဟာမငး္ရွာ.... ။ ေမာင္ဘုန္း
> (ေခြးနီ ) လည္း Goal Rost မွာလုပ္ေနၿပီ။
> ဘြန္ဘြန္းလည္း Chatrium မွာလုပ္ေနၿပီ။ မငး္တုိ႕အဖြဲ႕မွာ
> မငး္တစ္ေယာက္ပဲ အလုပ္အကုိင္မရွိတာ "
> " ေငြရွာခ်င္တာမ်ား မခက္ပါဘူး ေဖၾကီးရာ "
> " အလုပ္ လုပ္ေတာ့မွာလား "
> " ဟင့္အင္း ..... သားက ေငြရွာမွာ "
> " ဟမ္..... အလုပ္မလုပ္ဘဲ ဘယ္က ပိုက္ဆံရမွာလဲ "
> " လုိဘူးေလ............. အိမ္ထဲမွာပဲ ရွာမွာေပါ့ "
> " ဘာ "
> " ဟုတ္တယ္ေလ ... သားျမင္လုိ႕ သားေကာက္ရရင္ သားပုိက္ဆံပဲ "
> (ကၽြန္ေတာ့္အေဖ နည္းနည္းေတာ့ လန့္သြားတယ္။ သူ႕သားအေၾကာငး္ သူပဲ အသိဆုံးမလား
> ။ )
> " ငါ့ပုိက္ဆံ ေပ်ာက္ရင္ မငး္ အေသပဲေနာ္ "
> " ဆုိင္ဘူးေလ.... သားေကာက္ရရင္ သားပိုက္ဆံပါဆို "
> " မငး္ေတာ့ကြာ.... အသက္က ႏွစ္ဆယ္စြန္းေနၿပီ။ လူက ေပါခ်ာခ်ာနဲ႕ (
> ဖေအတူသားကုိး )
> ဒါနဲ႔မ်ား မိန္းမယူရင္...... "
> " သူ ရွာေကၽြးမွာေပါ့ "
> " ဘာ.... ေနေတာ့ေကာ "
> " ေဖၾကီးတုိ႕နဲ႕ လာေနမွာေပါ့ "
> " ေၾသာ္.... ေအး .. ငါ့အိမ္ေပၚေခၚလာရင္ေတာ့ ငါ့မယားပဲ "
> " ဒါကေတာ့ ေမၾကီးနဲ႕ညွိေလ "
> " ဘာ ... ေခြးသား... မငး္ မေျပးနဲ႕... ေသဖုိ႕သာျပင္ "
> "အာ ရဘူး ရဘူး..... ေျပးၿပီ... ေမၾကီးေရ။ သား ဒီေန႕
> အိမ္ျပန္လာေတာ့ဘူး။ ေၾသာ္ ...ဒါနဲ႕..
> ေျပာခဲ့ရဦးမယ္။ ဘယ္သူ႕ ပုိက္ဆံမွန္းမသိလုိ႕ သားေကာက္ရတဲ့ပုိက္ဆံ
> သုံးေထာင္
> ေဖၾကီး အိတ္ကပ္ထဲက ေတြ႕လို႕ သားယူထားလိုက္တယ္............. တာ့ ...တာ
> "
>
> (ၿပဳံးေပ်ာ္ ၾကည္ႏူး ႏုိင္ၾကပါေစ )
>
> * * * ** * * * * * * ** * * *
> * * * * * ** * * * * * ** * * *
>
>
> မိုးဇက္သြန္းထက္
>
> ( အလုပ္လက္မဲ့...
>
> အလုပ္ရွင္ အလုိရွိသည္ )
>
>
> PS: : ဖတ္သူအရူးလို႕ ကၽြန္ေတာ္ မေျပာဘူးေနာ္........။
>
"ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာ လုပ္သင့္သလား ?
သူငယ္ခ်င္း ဒို႔တေတြ ဘဝတခုကို ပိုင္ဆိုင္ရရွိထားသည့္အေလွ်ာက္ ရထားတဲ့ဘဝ ေတြကို အက်ိဳးရိွေအာင္ တန္ဘိုးရိွေအာင္ အဓိပၸါယ္ရိွေအာင္ လုပ္ႏိုင္ဖို႔ေတာ့ လုိလိမ့္မယ္လို႔ ဒို႔
ထင္တယ္ေလ။ လူ႔ဘဝက ရခဲတယ္လို႔ ဆိုထားၾကတယ္မဟုတ္လား၊ ရခဲတဲ့ လူ႔ဘဝကို ဒီလို တန္ဘိုးရိွ အဓိပၸါယ္ရွိေအာင္လုပ္ႏိုင္ ေနႏိုင္မွ လူျဖစ္ရက်ိဴးနပ္ၾကမယ္ေလ။ အဲသလို လုပ္ႏိုင္ေအာင္လဲ လုပ္ပိုင္ခြင့္ဆိုတာကေတာ့ လူတိုင္းမွာ ရိွၾကရမွာေပါ့ကြာ။ ဒါကို လူ႔အခြင့္ေရးလို႔ ေျပာရင္ ေျပာလုိ႔ရပါတယ္။
အဲဒီလို လုပ္ႏိုင္ခြင့္ေတြ ဒို႔တေတြမွာ ရိွၾကရဲ႕လားဆိုတာ ဆန္းစစ္ၾကည့္ဖို႔ေတာ့ လိုလိမ့္
မယ္ေလ။ ကိုယ့္ဘဝရဲ႕တိုးတက္မႈအတြက္ စီးပြား တတ္သိပညာ ဥစၥာတခုခု ရွာၾကတဲ့အခါမွာ အဟန္႔အတား အေႏွာက္အယွက္ အတားအဆီး အပိတ္အပင္ အစစ္အေဆးေတြ လူတိုင္း မွာ မရိွၾကဘူး ဆိုရင္ေတာ့ ဒါ လုပ္ပိုင္ခြင့္ အခြင့္ေရးရိွတယ္လို႔ ေျပာရမွာေပါ့ကြာ။
မင္းတို႔မွာ အဲဒီလို အခြင့္ေရးမ်ိ္ဳး ရေနၿပီလားလို႔ မင္းကိုမင္းေရာ မင္းနဲ႔ နီးစပ္ရာ အသိုင္းဝိုင္းကိုပါ စူးစမ္းၾကည့္ေလ။ မရၾကေသးဘူးဆိုရင္ေတာ့ မင္းတို႔ၾကားမွာ လူ႔ရဲ႕အခြင့္ေရး မရိွဘူးလို႔ ယူဆ ရမွာေပါ့ကြာ။
ကဲ …မင္းဘယ္လို သေဘာရသလဲ?
လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ အခ်ိန္ဆိုတာ ကိုယ္စီရိွၾကတယ္ေလကြာ၊“အခ်ိန္ႏွင့္ ဒီေရသည္ လူ
ကို မေစာင့္”တဲ့ ကိုယ္ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္က်မွ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြက တန္းစီၿပီး ရလာ ေနလဲ ကိုယ့္အတြက္ ဘာမွ အက်ိဳးမရိွဘူးေပါ့ကြာ။ လုပ္ကိုင္ႏိုင္တဲ့ လက္ရိွအခ်ိန္မွာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြ ရိွေနရမယ္ေလ။
မင္းတို႔ ငါတို႔ေတြရဲ႕ အနာဂတ္ဘဝေတြ ဒို႔ ညီအကို ေမာင္ႏွမ သားစဥ္ေျမးဆက္ေတြရဲ႕
အနာဂတ္ဘဝေတြကို ျပဳျပင္ ဖန္တီးၾကဖို႔ တည္ေဆာက္ၾကဖို႔အတြက္ တန္ဖိုးရိွရိွ အဓိပၸါယ္ရိွရိွ အသုံးခ်ႏိုင္ဖိ႔ု အခ်ိန္ေတြ လိုတယ္ေလကြာ။ အခုေတာ့ မင္းတို႔ ငါတိို႔တေတြရဲ႕ အခ်ိန္ေတြကိုိ ရည္ရြယ္္ခ်က္္မဲ့ အဓိပၸါယ္မဲ့ ကုန္ခန္းလာတာ အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္္ေလာက္္ရိွေနၿပီ။ ဘာေတြတိုး တက္လာသလဲ။ ေနာင္အနာဂတ္ဘဝေတြအတြက္ ဘာေတြ ျပင္ဆင္ၿပီးေနၿပီလဲ။ ဒါ လုံးဝ စဥ္း
စားရမယ့္ အခ်က္ပဲေလ။
မင္း စဥ္းစားမိေအာင္ အေျခခံ အေနအထားေလး တခုကို ဒို႔ေျပာၾကည့္မယ္ကြာ၊ ေတာရြာေတြေရာ ၿမိဳ႕ေဒသေတြမွာပါ ေနလာခဲ့ၾကတဲ့ မင္းတို႔ ငါတို႔တေတြရဲ႕ အဘိုးအဖြား အေဖအေမ ဦးႀကီး ဦးေလးေတြေရာ ကိုယ့္ဝန္းက်င္နဲ႔ ကိုယ္သြားဖူးတဲ့ ေဒသေတြက သူေတြပါ
ၾကည့္လိုက္ရင္ တခ်ိဳ႕မ်ား လူ႔ဘဝကို စြန္႔ခြါၿပီး ေသတာသြားၾကတယ္ ငယ္ငယ္ထဲက လုပ္လာ
ၾကတဲ့ ဒီလက္ငုတ္ လုပ္ငန္းေလးေတြနဲ႕ပဲ လုံးလည္လိုက္ၿပီး အဖက္ဖက္က တိုးတက္မႈမရိွ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ အဆင္မေျပေတာ့ ကုသိုလ္လဲ လုပ္ခ်င္တိုင္း လုပ္ခြင့္မရိွဘူးေလ။ ဘယ္ရွိၾကမလဲ…..
ကိုယ္လုပ္ကိုင္ထားတဲ့ ဥစၥာထဲက ေတာင္သူ လယ္သမားဆိုလဲ စပါးေတာင္းသူလာ ေပးလိုက္ရ၊ ပဲ ႏွမ္း ဂ်ဳံ ေျပာင္းေတြ လာေတာင္းလဲ ေပးလိုက္ရ၊ ေတာ္ၾကာ ဟိုေၾကး ဒီေၾကး
ဘာေၾကး ညာေၾကး အကုန္ သူေတာင္းစားေတြ ေတာင္းတိုင္း ေပးေနရတာေလ။ ၿမိဳ႕ေတြမွာလဲ ဒီအတိုင္းပဲ ေပးေနရတာေလကြာ။ ကိုယ့္လုပ္စာကို မစုႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ သူတို႔ေတြ ဘယ္မွာလာၿပီး ႀကီးပြားတိုးတက္ႏိုင္ၾကမလဲကြာ။
အဲဒီေတာ့ ကိုယ္လုပ္တဲ့ ပစၥည္းကို ဘယ္မွာ ကိုယ္ အကုန္စားရလို႔လဲ စဥ္းစားၾကည့္ပါဦး၊ွ
အဲဒါ ဂုတ္ေသြးစုတ္တာ ေခၚတယ္ကြ။ တခ်ိဳ႕ နယ္ကလူေတြက ေျပာၾကတယ္။ အမေလး သူ႕
ႏိုင္ငံ သူ႔အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာ ေနတာ သူတို႔ကို ေပးရမွာေပါ့တဲ့…ဒို႔ ကေတာ့ အဲဒီလိုေျပာၾကတဲ့
လူ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ခင္မ်ားတို႔ အဲဒါ ကၽြန္စိတ္ပဲ ကၽြန္စိတ္မေပ်ာက္ၾကေသးလို႔ ေျပာၾကတာ
ပဲလို႔ နာနာေလး ေျပာခဲ့တယ္ကြာ။
ဟုတ္တယ္ေလ.. ခင္မ်ား ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားႏိုင္ရင္ ခင္မ်ားက အုပ္ခ်ဳပ္ သူပဲ၊က်ဳပ္ ႀကိဳးးစားႏိုင္ရင္ က်ဳပ္ကအုပ္ခ်ဳပ္သူပဲ၊ မင္းလဲ အုပ္ခ်ဳပ္သူျဖစ္ႏိုင္တာပဲ။ဘယ္သူမဆို ေခါင္းေဆာင္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရင္ တိုင္းျပည္ရဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္သူျဖစ္လို႕ရတာပဲေလကြာ။ ဒု႔ိ အဲဒီလို
ေျပာေတာ့ သူတို႔က လက္ခံပါတယ္။ဒါေပမဲ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးေလတဲ့။ ျဖစ္ႏိုင္ မျဖစ္ႏိုင္ ဆိုတာကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕လုပ္ရပ္နဲ႔ ႀကိဳးစားမႈအေပၚမွာ မူတည္တာပဲေလ။ ဒါဟာ လူတိုင္းရဲ႕ အခြင့္ေရးေပါ့ကြာ။
ဒီလို စိတ္ဓာတ္မ်ိဳးေတြ ရေအာင္ သိေအာင္လုပ္တာဟာလဲ ကိုယ့္ရဲ႕ အညံ့ခံခ်င္တဲ့ ကၽြန္စိတ္ကို ေတာ္လွန္လိုက္တာပဲ လ႔ို ဒို႔ေတာ့ ယူဆတယ္ကြာ။
ေျပာလက္စနဲ႔ ဆက္ေျပာမယ္ကြာ။ ကဲ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးတဲ့ မိသားစု. ဘြဲ႔ေတြရ အတန္း ပညာတတ္ေတြ မဟုတ္္တဲ့ မိသားစုက.. ဆင္းသက္ ေမြးဖြားလာၾကတဲ့ သားသမီးတိုင္းဟာ…..
(ဒီေနရာမွာလဲ ဘြဲ႕ရတိုင္းလဲ ပညာတတ္ မဟုတ္ဘူးေနာ္၊ ) ကဲ မခ်မ္းသာ ရေတာ့ဘူးတဲ့လား၊
ပညာေတြ မတတ္ရေတာ့ဘူးတဲ့လား? စဥ္းစားေလကြာ။
အဲဒီလို ႏြမ္းပါးတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္က ေမြးဖြားလာတဲ့ သားသမီးေတြဟာ မိဘ အသိုင္းဝိုင္း
လို မျဖစ္ရေအာင္ ငါတို႔ ခ်မ္းသာေအာင္ ႀကိဳးစားမယ္၊ ပညာေတြတတ္ေအာင္ ႀကိဳးစား ၾက မယ္ ဆို္ၿပီး ႀကိဳးစားလုပ္လို႔ ခ်မ္းသာ ေအာင္ျမင္သူေတြျဖစ္လာၾကတယ္။ ဒါဟာ ဘာလဲ ဆိုေတာ့ ႏြမ္းပါးတယ္ဆိုတဲ့ မေကာင္းတဲ့ အစဥ္အလာေတြကို ေတာ္လွန္ပစ္လိုက္တာေပါ့ကြာ။ မဟုတ္ဘူးလား။ ဒီလိုလူေတြ ဒို႔ တိုင္းျပည္ထဲမွာရိွပါတယ္။
ဒါ ေတာ္လွန္ေရး ဆိုတာကို လူတိုင္းနာလည္ေအာင္ေျပာတာပါကြာ။ ဒို႔ ျပည္သူေတြ အ
မ်ားစုက ေတာ္လွန္ေရးလုပ္တယ္္္္္္္္္္္္္္္္္ဆို္တာ လက္နက္ကိုင္ၿပီး ပုန္ကန္တိုက္ခိုက္ၾကတာကိုပဲ ေတာ္လွန္ေရးလို႔ ထင္ေနၾကတာ အေတာ္ခက္တယ္ကြာ။ ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ေနမွန္း ကိုယ့္ဖာသာ မသိၾကဘူး ျဖစ္ေနၾကတာကြ။
အဓိက ကေတာ့ ေကာင္းလဲ မေကာင္း မွန္လဲမမွန္ နည္းလမ္းလဲမက် ႀကီးပြား တိုးတက္ႏိုင္မယ့္ လမ္းစလဲ မရိွ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြားလာ လုပ္ကိုင္ လို႔လဲ မရတဲ့ လမ္းစဥ္ ေတြကို ဖယ္ရွား တိုက္ဖ်က္ၿပီး-ေကာင္း မွန္ နည္းလမ္းက် လြတ္လပ္ တိုးတက္ႏိုင္တဲ့ လမ္းစဥ္ ကို ေရြးခ်ယ္ၿပီး တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ယူတာဟာ ေတာ္လွန္ေရး လုပ္တာပဲလို႔ ဒို႔ယူဆတယ္။က်န္းမာေရး စတဲ့ က်န္တဲ့ကိစၥရပ္ေတြမွာလဲ အတူတူေပါ့ကြာ။
ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ကြာ ဒို႔ ဗုဒၶဘုရား ကိုယ္တိုင္လဲ ေတာ္လွန္ေရးသမားပဲကြ။ သူသာ
ေတာ္လွန္ေရး မလုပ္ႏိုင္ရင္ ဘယ္မွာလာၿပီး ဘုရားျဖစ္မလဲ။ စဥ္းစားၾကည့္ေလကြာ။…
သိဒၶတၳမင္းသားဟာ သံသရာ ဝဋ္ဒုကၡအေပါင္းကေန လြတ္ေျမာက္ခ်င္တဲ့အတြက္ လြတ္လပ္ေရးလမ္းစဥ္ကို ရွာေဖြရာမွာ သူ႔ရဲ႕ပထမဦးဆုံး ဆရာေတြရဲ႕လမ္းစဥ္ဟာ သူလိုခ်င္တဲ့
ေနရာကို ေရာက္ႏိုင္မယ့္ လမ္းစဥ္မဟုတ္တဲ့အတြက္ လက္ရိွဆရာေတြရဲ႕ လမ္းစဥ္ကို ပယ္စြန္႔
ေတာ္လွန္ၿပီး ကိုယ္တိုင္ ႀကိဳးစားလုပ္ေတာ့မွ သူလိုခ်င္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းမွန္ေပၚကို ေရာက္ခဲ့ရ
တာပဲေလ။ ဒါေတာ္လွန္ေရးလုပ္လို႔ပဲ။
ေနာက္ ဘုရားျဖစ္မယ့္အခ်ိန္ထဲကို ဝင္ဆဲကာလနဲ႔ ဘုရားျဖစ္ခါစေလးမွာလဲ ဝင္ေရာက္
တိုက္ခိုက္လာတဲ့ သူသြားမယ့္ လမ္းေၾကာင္းကို ေႏွာက္ယွက္ဟန္႔တား ဖ်က္ဆီးလာတဲ့ ရန္သူ
ေတြ (မာရ္နတ္အပါဝင္ ေအာင္ျခင္း.၈.ပါး) ကို တိုက္ခိုက္ေတာ္လွန္ခဲ့လို႔ လိုရာ ခရီးလမ္းကို
ေရာက္ခဲ့ရတာပဲ မဟုတ္လား?...
ဒါေၾကာင့္ ဒို႔ကေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာ လုပ္သင့္တယ္လို႔ထင္တာေပါ့ကြာ။
ကဲ ..မင္း ဘယ္လိုျမင္္လဲ? နိမ့္ပါးေနတဲ့ ဘဝေတြကို မင္း တကယ္လို႔ ရင္ဆိုင္ ေနရမယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုဆုံးျဖတ္မလဲ ?
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလိုၿပီး ဖြံ႕ၿဖိဳးႀကီးပြား တိုးတက္ခ်င္တဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ေတာ္လွန္ေရးစိတ္ဓာတ္္္
ဟာ အတူတူပဲလို႔ ဒို႔ေတာ့ထင္တယ္။ လူဆိုတာ အဲဒီလို ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲလိုၿပီး ေတာ္လွန္ေရး
လုပ္လိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ိဳးရိွမွ ႀကီးပြားတိုးတက္လိမ့္မယ္လို႔လဲ ဒို႔ယုံၾကည္လက္ခံထားတယ္။ ဒါမွ
မိဘေတြ ဆင္းရဲတိုင္း ဘြဲ႔မရၾကတိုင္း သားသမီးေတြ ဆင္းရဲၾက ဘြဲ႔မရၾက ျဖစ္ရမယ့္ အေရးကို
ေတာ္လွန္ႏိုင္မယ္ေလကြာ။ ဒါ လူငယ့္အျမင္ေပါ့ကြာ။
ဒီလိုအနာဂတ္ဘဝေတြအတြက္ ဖန္တီးတည္ေဆာက္ရာမွာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ဆိုတဲ့ အခြင့္ေရး
ေတြနဲ႔အတူ အဓိပၸါယ္ရိွ တန္ဘိုးရိွေအာင္ ေနထိုင္ ႏိုင္ၾကဖို႔အတြက္ ကိုယ့္ဘဝကို ျပဳျပင္ ဖန္တီီး ႏိုင္စြမ္းမယ့္ အသိဥာဏ္္ဆိုတာေတာ့ လုံလုံေလာက္ေလာက္ ရိွရလိမ့္မယ္္္လို႔ထင္တယ္ကြာ။
ဒါမွ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ဘဝကို စိတ္တိုင္းက် ျပဳျပင္ဖန္တီးႏိုင္မယ္၊ အေကာင္းအဆိုး အမွားအမွန္
သဘာဝက် မက်ဆိုုတာေတြကို ခြဲျခားသုံးသပ္ႏိုင္မယ္ မဟုတ္လားကြာ။
ဒို႔ဆရာေတြက ေျပာဖူးတယ္ ေလာကမွာ အသက္သိကၡာေတြႀကီးတိုင္း ဂုဏ္ထူး ဘြဲ႔ထူး ရာထူးေတြ အမ်ားႀကီးရိွတိုင္း လူႀကီးလို႔ မေခၚဘူးတဲ့… အေၾကာင္းအက်ိဳး အေကာင္း အဆိုး အမွား အမွန္ သဘာဝက် မက်ဆိုတာေတြကို နည္းလမ္း မွန္မွန္နဲ႔ စဥ္းစား ေဝဖန္ ဆုံးျဖတ္
ႏိုင္တဲ့ အသိဉာဏ္ပညာႀကီးတဲ့သူကိုမွ လူႀကီးလို႔ေခၚတယ္လို႔ေျပာဖူးတယ္ကြ၊ အဲဒီလုိ ပုဂၢိဳလ္
မ်ိဳးမွ ေလးစားပူေဇာ္ထိုက္တယ္၊ သူတို႔ရဲ႕စကားေတြ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကိုလဲ လိုက္နာၿပီး အတုယူသင့္တယ္လို႔ေျပာဘူးတယ္ကြ။
ဥပမာ…ဒို႔ ဗမာျပည္ရဲ႕လြတ္လပ္ေရးေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔လိုေပါ့ကြာ။
သူဟာ အသက္(၂၀)ေက်ာ္ (၃၀)ဝန္းက်င္မွာပဲ သူေရးခဲ့တဲ့ စာေတြနဲ႔ ေျပာခဲ့ လုပ္ခဲ့တာေတြကို ၾကည့္ရင္ သူ႔ရဲ႕အေတြးအေခၚအယူအဆေတြဟာ အရမ္းကို ျမင့္မားတာကြ၊ ေအးအဲဒီလိုပုဂိၢဳလ္
မိ်ဴးေတြကို အတုယူရမွာေပါ့ကြာ။ သဘာဝမက်တာဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ့္အသိဉာဏ္နဲ႔ ဆုံးျဖတ္
ၿပီး ယူသင့္တာယူရမွာေပါ့ကြာ။
အဲဒီမွာ ဒို႔ တခု စဥ္းစားမိတယ္ကြ..ဒို႔ ဗမာျပည္က လူႀကီးမိဘေတြ သုံးႏွဳံးေျပာဆိုၾကတဲ့
လူ႔တိရစၧာန္ေလးတို႔ လူ႔တိရစၧာန္ေတြလို႔ ဆိုတဲ့ စကားကိုေလ၊ အဲဒါ တကယ္ရိွႏိုင္တယ္ကြ.၊ ဒါဟာ ကိုယ္ပိုင္ အသိဉာဏ္မရိွတဲ့ လူစားမ်ိဳးေတြက္ုိ ေခၚလို႔ရတာပဲကြ၊။
ဥပမာကြာ…ဒို႔ ဒီႏိုင္ငံမွာ လက္ရိွျဖစ္ပ်က္ ၾကားရ ျမင္ေနရတာေတြထဲက ေျပာရရင္ကြာ
ကိုယ္ ကိုးကြယ္ေနတဲ့ ဘုရားေစတီေက်ာင္းကန္ေတြကို ဖ်က္ဆီးၾကတယ္၊ ဌပနာစိန္ဖူးေတြကို ခိုးတယ္၊ ဘုရားေရႊအစစ္နဲ႔ အတုလဲတယ္ကြာ၊ရဟန္းသံဃာေတြကို ရိုက္တယ္ သတ္တယ္ ေျခ
ေထာက္နဲ႔ကန္တယ္၊ သာသနာ့အသုံးေဆာင္ေတြ သာသနာ့အလံေတြကို ေျခေထာက္မွာပတ္ နင္းေျခ ဖ်က္ဆီးတယ္ကြာ၊ ေနာက္ အမ်ားျပည္သူေတြ လြတ္ေျမာက္ခ်မ္းသာဖို႔ အက်ိဳးရိွမယ့္
အလုပ္ေတြ ဘုရားသြားေက်ာင္းတက္ လုပ္တာေတြကို ရိုက္တယ္ သတ္တယ္ ပိတ္ဆို႔ ေထာင္
ထဲပို႔ၾကတယ္ ဆိုတာေတြကို စဥ္းစားၾကည့္ေလကြာ။
ခိုင္းတဲ့လူေတြက အသိဉာဏ္ မရိွလို႔ ခိုင္းတယ္ ထားဦးကြာ လုပ္တဲ့သူေတြက အသိ ဉာဏ္ရိွရင္ မလုပ္ပဲ ေနလို႔ရတာပဲကြ၊ ကိုယ္ပိုင္ အသိဉာဏ္နဲ႔ လုပ္သင့္ မလုပ္သင့္ အမွား အမွန္ကို ဆုံးျဖတ္လို႔ ရတာပဲကြ၊ အဲဒါ အသိဉာဏ္ မရွိၾကေတာ့ သခင္ခိုင္းတိုင္း လုပ္ၾကရတဲ့ တိရစၧာန္ေတြလိုပဲလို႔ ဒို႔ စဥ္းစားမိတယ္ ဒါေၾကာင့္ လူ႔ တိရစၧာန္ဆိုတာ ရိွႏိုင္တယ္ ရိွေန တယ္ လို႔ေျပာတာေပါ့ကြာ.။
အဓိက ကေတာ့ကြာ လူဆိုတာ ေကာင္းတဲ့အလုပ္နဲ႔ မေကာင္းတဲ့အလုပ္ အေၾကာင္းနဲ႔ အ က်ိဳး အမွားနဲ႔အမွန္ သဘာဝက်မက် ဆိုတာေတြကို ခြဲျခားသိတတ္တဲ့ဉာဏ္ရိွမွ လူလို႔ေခၚတယ္
လို႔ ဒို႔မွတ္သားဖူးတယ္ကြ။
လူတိုင္းဟာ လူပီသေအာင္ လူစင္မီေအာင္ ေနႏိုင္ စားႏိုင္ၿပီး ဘဝေတြကို စိတ္တိုင္းက် ျပဳ ျပင္ ဖန္တီးႏိုင္ေအာင္ လက္ရိွအခ်ိန္ေတြကို အဓိပၢါယ္ရိွရိွ တန္ဘိုးရိွရိွ အသုံးခ်ႏိုင္ၾကဖို႔အတြက္
မတရားတဲ့ အပိတ္အပင္ အတားအဆီး ကန္႔သတ္မႈမွန္သမွ်ကို ေတာ္လွန္ဖယ္ရွား ပစ္ရမယ္လို႔
ယုံၾကည္ခဲ့ရင္….ဆိုခဲ့တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးမ်ိဳးေတြကို လုပ္မွ လူတိုင္း တိုးတက္ႀကီးပြား ေအာင္ျမင္
ၿပီး အဆင့္အတန္းရိွရိွ ေနႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ယုံၾကည္ခဲ့ရင္… ဘဝအတြက္ ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာ လုပ္သင့္တယ္လို႔ ခံယူမိရင္…ဒို႔ေတြရဲ႕ အနာဂတ္ဘဝ တိုက္ပြဲအတြက္ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ငန္း
ေတြ စတင္ လုပ္ေဆာင္ၾကဖို႔ ဖိတ္ေခၚလိုက္ပါတယ္။ မင္း မွန္မွန္ကန္ကန္ စဥ္းစားႏိုင္ပါေစ။။
ျမတ္ႏိုး (B.S.R.O)
http://sanghaalliance.blogspot.com/
http://allburmamonksalliance.org/
သူငယ္ခ်င္း ဒို႔တေတြ ဘဝတခုကို ပိုင္ဆိုင္ရရွိထားသည့္အေလွ်ာက္ ရထားတဲ့ဘဝ ေတြကို အက်ိဳးရိွေအာင္ တန္ဘိုးရိွေအာင္ အဓိပၸါယ္ရိွေအာင္ လုပ္ႏိုင္ဖို႔ေတာ့ လုိလိမ့္မယ္လို႔ ဒို႔
ထင္တယ္ေလ။ လူ႔ဘဝက ရခဲတယ္လို႔ ဆိုထားၾကတယ္မဟုတ္လား၊ ရခဲတဲ့ လူ႔ဘဝကို ဒီလို တန္ဘိုးရိွ အဓိပၸါယ္ရွိေအာင္လုပ္ႏိုင္ ေနႏိုင္မွ လူျဖစ္ရက်ိဴးနပ္ၾကမယ္ေလ။ အဲသလို လုပ္ႏိုင္ေအာင္လဲ လုပ္ပိုင္ခြင့္ဆိုတာကေတာ့ လူတိုင္းမွာ ရိွၾကရမွာေပါ့ကြာ။ ဒါကို လူ႔အခြင့္ေရးလို႔ ေျပာရင္ ေျပာလုိ႔ရပါတယ္။
အဲဒီလို လုပ္ႏိုင္ခြင့္ေတြ ဒို႔တေတြမွာ ရိွၾကရဲ႕လားဆိုတာ ဆန္းစစ္ၾကည့္ဖို႔ေတာ့ လိုလိမ့္
မယ္ေလ။ ကိုယ့္ဘဝရဲ႕တိုးတက္မႈအတြက္ စီးပြား တတ္သိပညာ ဥစၥာတခုခု ရွာၾကတဲ့အခါမွာ အဟန္႔အတား အေႏွာက္အယွက္ အတားအဆီး အပိတ္အပင္ အစစ္အေဆးေတြ လူတိုင္း မွာ မရိွၾကဘူး ဆိုရင္ေတာ့ ဒါ လုပ္ပိုင္ခြင့္ အခြင့္ေရးရိွတယ္လို႔ ေျပာရမွာေပါ့ကြာ။
မင္းတို႔မွာ အဲဒီလို အခြင့္ေရးမ်ိ္ဳး ရေနၿပီလားလို႔ မင္းကိုမင္းေရာ မင္းနဲ႔ နီးစပ္ရာ အသိုင္းဝိုင္းကိုပါ စူးစမ္းၾကည့္ေလ။ မရၾကေသးဘူးဆိုရင္ေတာ့ မင္းတို႔ၾကားမွာ လူ႔ရဲ႕အခြင့္ေရး မရိွဘူးလို႔ ယူဆ ရမွာေပါ့ကြာ။
ကဲ …မင္းဘယ္လို သေဘာရသလဲ?
လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ အခ်ိန္ဆိုတာ ကိုယ္စီရိွၾကတယ္ေလကြာ၊“အခ်ိန္ႏွင့္ ဒီေရသည္ လူ
ကို မေစာင့္”တဲ့ ကိုယ္ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ အခ်ိန္က်မွ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြက တန္းစီၿပီး ရလာ ေနလဲ ကိုယ့္အတြက္ ဘာမွ အက်ိဳးမရိွဘူးေပါ့ကြာ။ လုပ္ကိုင္ႏိုင္တဲ့ လက္ရိွအခ်ိန္မွာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြ ရိွေနရမယ္ေလ။
မင္းတို႔ ငါတို႔ေတြရဲ႕ အနာဂတ္ဘဝေတြ ဒို႔ ညီအကို ေမာင္ႏွမ သားစဥ္ေျမးဆက္ေတြရဲ႕
အနာဂတ္ဘဝေတြကို ျပဳျပင္ ဖန္တီးၾကဖို႔ တည္ေဆာက္ၾကဖို႔အတြက္ တန္ဖိုးရိွရိွ အဓိပၸါယ္ရိွရိွ အသုံးခ်ႏိုင္ဖိ႔ု အခ်ိန္ေတြ လိုတယ္ေလကြာ။ အခုေတာ့ မင္းတို႔ ငါတိို႔တေတြရဲ႕ အခ်ိန္ေတြကိုိ ရည္ရြယ္္ခ်က္္မဲ့ အဓိပၸါယ္မဲ့ ကုန္ခန္းလာတာ အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္္ေလာက္္ရိွေနၿပီ။ ဘာေတြတိုး တက္လာသလဲ။ ေနာင္အနာဂတ္ဘဝေတြအတြက္ ဘာေတြ ျပင္ဆင္ၿပီးေနၿပီလဲ။ ဒါ လုံးဝ စဥ္း
စားရမယ့္ အခ်က္ပဲေလ။
မင္း စဥ္းစားမိေအာင္ အေျခခံ အေနအထားေလး တခုကို ဒို႔ေျပာၾကည့္မယ္ကြာ၊ ေတာရြာေတြေရာ ၿမိဳ႕ေဒသေတြမွာပါ ေနလာခဲ့ၾကတဲ့ မင္းတို႔ ငါတို႔တေတြရဲ႕ အဘိုးအဖြား အေဖအေမ ဦးႀကီး ဦးေလးေတြေရာ ကိုယ့္ဝန္းက်င္နဲ႔ ကိုယ္သြားဖူးတဲ့ ေဒသေတြက သူေတြပါ
ၾကည့္လိုက္ရင္ တခ်ိဳ႕မ်ား လူ႔ဘဝကို စြန္႔ခြါၿပီး ေသတာသြားၾကတယ္ ငယ္ငယ္ထဲက လုပ္လာ
ၾကတဲ့ ဒီလက္ငုတ္ လုပ္ငန္းေလးေတြနဲ႕ပဲ လုံးလည္လိုက္ၿပီး အဖက္ဖက္က တိုးတက္မႈမရိွ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ အဆင္မေျပေတာ့ ကုသိုလ္လဲ လုပ္ခ်င္တိုင္း လုပ္ခြင့္မရိွဘူးေလ။ ဘယ္ရွိၾကမလဲ…..
ကိုယ္လုပ္ကိုင္ထားတဲ့ ဥစၥာထဲက ေတာင္သူ လယ္သမားဆိုလဲ စပါးေတာင္းသူလာ ေပးလိုက္ရ၊ ပဲ ႏွမ္း ဂ်ဳံ ေျပာင္းေတြ လာေတာင္းလဲ ေပးလိုက္ရ၊ ေတာ္ၾကာ ဟိုေၾကး ဒီေၾကး
ဘာေၾကး ညာေၾကး အကုန္ သူေတာင္းစားေတြ ေတာင္းတိုင္း ေပးေနရတာေလ။ ၿမိဳ႕ေတြမွာလဲ ဒီအတိုင္းပဲ ေပးေနရတာေလကြာ။ ကိုယ့္လုပ္စာကို မစုႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ သူတို႔ေတြ ဘယ္မွာလာၿပီး ႀကီးပြားတိုးတက္ႏိုင္ၾကမလဲကြာ။
အဲဒီေတာ့ ကိုယ္လုပ္တဲ့ ပစၥည္းကို ဘယ္မွာ ကိုယ္ အကုန္စားရလို႔လဲ စဥ္းစားၾကည့္ပါဦး၊ွ
အဲဒါ ဂုတ္ေသြးစုတ္တာ ေခၚတယ္ကြ။ တခ်ိဳ႕ နယ္ကလူေတြက ေျပာၾကတယ္။ အမေလး သူ႕
ႏိုင္ငံ သူ႔အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာ ေနတာ သူတို႔ကို ေပးရမွာေပါ့တဲ့…ဒို႔ ကေတာ့ အဲဒီလိုေျပာၾကတဲ့
လူ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ခင္မ်ားတို႔ အဲဒါ ကၽြန္စိတ္ပဲ ကၽြန္စိတ္မေပ်ာက္ၾကေသးလို႔ ေျပာၾကတာ
ပဲလို႔ နာနာေလး ေျပာခဲ့တယ္ကြာ။
ဟုတ္တယ္ေလ.. ခင္မ်ား ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားႏိုင္ရင္ ခင္မ်ားက အုပ္ခ်ဳပ္ သူပဲ၊က်ဳပ္ ႀကိဳးးစားႏိုင္ရင္ က်ဳပ္ကအုပ္ခ်ဳပ္သူပဲ၊ မင္းလဲ အုပ္ခ်ဳပ္သူျဖစ္ႏိုင္တာပဲ။ဘယ္သူမဆို ေခါင္းေဆာင္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရင္ တိုင္းျပည္ရဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္သူျဖစ္လို႕ရတာပဲေလကြာ။ ဒု႔ိ အဲဒီလို
ေျပာေတာ့ သူတို႔က လက္ခံပါတယ္။ဒါေပမဲ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးေလတဲ့။ ျဖစ္ႏိုင္ မျဖစ္ႏိုင္ ဆိုတာကေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕လုပ္ရပ္နဲ႔ ႀကိဳးစားမႈအေပၚမွာ မူတည္တာပဲေလ။ ဒါဟာ လူတိုင္းရဲ႕ အခြင့္ေရးေပါ့ကြာ။
ဒီလို စိတ္ဓာတ္မ်ိဳးေတြ ရေအာင္ သိေအာင္လုပ္တာဟာလဲ ကိုယ့္ရဲ႕ အညံ့ခံခ်င္တဲ့ ကၽြန္စိတ္ကို ေတာ္လွန္လိုက္တာပဲ လ႔ို ဒို႔ေတာ့ ယူဆတယ္ကြာ။
ေျပာလက္စနဲ႔ ဆက္ေျပာမယ္ကြာ။ ကဲ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးတဲ့ မိသားစု. ဘြဲ႔ေတြရ အတန္း ပညာတတ္ေတြ မဟုတ္္တဲ့ မိသားစုက.. ဆင္းသက္ ေမြးဖြားလာၾကတဲ့ သားသမီးတိုင္းဟာ…..
(ဒီေနရာမွာလဲ ဘြဲ႕ရတိုင္းလဲ ပညာတတ္ မဟုတ္ဘူးေနာ္၊ ) ကဲ မခ်မ္းသာ ရေတာ့ဘူးတဲ့လား၊
ပညာေတြ မတတ္ရေတာ့ဘူးတဲ့လား? စဥ္းစားေလကြာ။
အဲဒီလို ႏြမ္းပါးတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္က ေမြးဖြားလာတဲ့ သားသမီးေတြဟာ မိဘ အသိုင္းဝိုင္း
လို မျဖစ္ရေအာင္ ငါတို႔ ခ်မ္းသာေအာင္ ႀကိဳးစားမယ္၊ ပညာေတြတတ္ေအာင္ ႀကိဳးစား ၾက မယ္ ဆို္ၿပီး ႀကိဳးစားလုပ္လို႔ ခ်မ္းသာ ေအာင္ျမင္သူေတြျဖစ္လာၾကတယ္။ ဒါဟာ ဘာလဲ ဆိုေတာ့ ႏြမ္းပါးတယ္ဆိုတဲ့ မေကာင္းတဲ့ အစဥ္အလာေတြကို ေတာ္လွန္ပစ္လိုက္တာေပါ့ကြာ။ မဟုတ္ဘူးလား။ ဒီလိုလူေတြ ဒို႔ တိုင္းျပည္ထဲမွာရိွပါတယ္။
ဒါ ေတာ္လွန္ေရး ဆိုတာကို လူတိုင္းနာလည္ေအာင္ေျပာတာပါကြာ။ ဒို႔ ျပည္သူေတြ အ
မ်ားစုက ေတာ္လွန္ေရးလုပ္တယ္္္္္္္္္္္္္္္္္ဆို္တာ လက္နက္ကိုင္ၿပီး ပုန္ကန္တိုက္ခိုက္ၾကတာကိုပဲ ေတာ္လွန္ေရးလို႔ ထင္ေနၾကတာ အေတာ္ခက္တယ္ကြာ။ ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ေနမွန္း ကိုယ့္ဖာသာ မသိၾကဘူး ျဖစ္ေနၾကတာကြ။
အဓိက ကေတာ့ ေကာင္းလဲ မေကာင္း မွန္လဲမမွန္ နည္းလမ္းလဲမက် ႀကီးပြား တိုးတက္ႏိုင္မယ့္ လမ္းစလဲ မရိွ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြားလာ လုပ္ကိုင္ လို႔လဲ မရတဲ့ လမ္းစဥ္ ေတြကို ဖယ္ရွား တိုက္ဖ်က္ၿပီး-ေကာင္း မွန္ နည္းလမ္းက် လြတ္လပ္ တိုးတက္ႏိုင္တဲ့ လမ္းစဥ္ ကို ေရြးခ်ယ္ၿပီး တိုးတက္ေအာင္ လုပ္ယူတာဟာ ေတာ္လွန္ေရး လုပ္တာပဲလို႔ ဒို႔ယူဆတယ္။က်န္းမာေရး စတဲ့ က်န္တဲ့ကိစၥရပ္ေတြမွာလဲ အတူတူေပါ့ကြာ။
ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ကြာ ဒို႔ ဗုဒၶဘုရား ကိုယ္တိုင္လဲ ေတာ္လွန္ေရးသမားပဲကြ။ သူသာ
ေတာ္လွန္ေရး မလုပ္ႏိုင္ရင္ ဘယ္မွာလာၿပီး ဘုရားျဖစ္မလဲ။ စဥ္းစားၾကည့္ေလကြာ။…
သိဒၶတၳမင္းသားဟာ သံသရာ ဝဋ္ဒုကၡအေပါင္းကေန လြတ္ေျမာက္ခ်င္တဲ့အတြက္ လြတ္လပ္ေရးလမ္းစဥ္ကို ရွာေဖြရာမွာ သူ႔ရဲ႕ပထမဦးဆုံး ဆရာေတြရဲ႕လမ္းစဥ္ဟာ သူလိုခ်င္တဲ့
ေနရာကို ေရာက္ႏိုင္မယ့္ လမ္းစဥ္မဟုတ္တဲ့အတြက္ လက္ရိွဆရာေတြရဲ႕ လမ္းစဥ္ကို ပယ္စြန္႔
ေတာ္လွန္ၿပီး ကိုယ္တိုင္ ႀကိဳးစားလုပ္ေတာ့မွ သူလိုခ်င္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းမွန္ေပၚကို ေရာက္ခဲ့ရ
တာပဲေလ။ ဒါေတာ္လွန္ေရးလုပ္လို႔ပဲ။
ေနာက္ ဘုရားျဖစ္မယ့္အခ်ိန္ထဲကို ဝင္ဆဲကာလနဲ႔ ဘုရားျဖစ္ခါစေလးမွာလဲ ဝင္ေရာက္
တိုက္ခိုက္လာတဲ့ သူသြားမယ့္ လမ္းေၾကာင္းကို ေႏွာက္ယွက္ဟန္႔တား ဖ်က္ဆီးလာတဲ့ ရန္သူ
ေတြ (မာရ္နတ္အပါဝင္ ေအာင္ျခင္း.၈.ပါး) ကို တိုက္ခိုက္ေတာ္လွန္ခဲ့လို႔ လိုရာ ခရီးလမ္းကို
ေရာက္ခဲ့ရတာပဲ မဟုတ္လား?...
ဒါေၾကာင့္ ဒို႔ကေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာ လုပ္သင့္တယ္လို႔ထင္တာေပါ့ကြာ။
ကဲ ..မင္း ဘယ္လိုျမင္္လဲ? နိမ့္ပါးေနတဲ့ ဘဝေတြကို မင္း တကယ္လို႔ ရင္ဆိုင္ ေနရမယ္ဆိုရင္ ဘယ္လိုဆုံးျဖတ္မလဲ ?
ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲလိုၿပီး ဖြံ႕ၿဖိဳးႀကီးပြား တိုးတက္ခ်င္တဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႔ေတာ္လွန္ေရးစိတ္ဓာတ္္္
ဟာ အတူတူပဲလို႔ ဒို႔ေတာ့ထင္တယ္။ လူဆိုတာ အဲဒီလို ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲလိုၿပီး ေတာ္လွန္ေရး
လုပ္လိုတဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ိဳးရိွမွ ႀကီးပြားတိုးတက္လိမ့္မယ္လို႔လဲ ဒို႔ယုံၾကည္လက္ခံထားတယ္။ ဒါမွ
မိဘေတြ ဆင္းရဲတိုင္း ဘြဲ႔မရၾကတိုင္း သားသမီးေတြ ဆင္းရဲၾက ဘြဲ႔မရၾက ျဖစ္ရမယ့္ အေရးကို
ေတာ္လွန္ႏိုင္မယ္ေလကြာ။ ဒါ လူငယ့္အျမင္ေပါ့ကြာ။
ဒီလိုအနာဂတ္ဘဝေတြအတြက္ ဖန္တီးတည္ေဆာက္ရာမွာ လုပ္ပိုင္ခြင့္ဆိုတဲ့ အခြင့္ေရး
ေတြနဲ႔အတူ အဓိပၸါယ္ရိွ တန္ဘိုးရိွေအာင္ ေနထိုင္ ႏိုင္ၾကဖို႔အတြက္ ကိုယ့္ဘဝကို ျပဳျပင္ ဖန္တီီး ႏိုင္စြမ္းမယ့္ အသိဥာဏ္္ဆိုတာေတာ့ လုံလုံေလာက္ေလာက္ ရိွရလိမ့္မယ္္္လို႔ထင္တယ္ကြာ။
ဒါမွ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ဘဝကို စိတ္တိုင္းက် ျပဳျပင္ဖန္တီးႏိုင္မယ္၊ အေကာင္းအဆိုး အမွားအမွန္
သဘာဝက် မက်ဆိုုတာေတြကို ခြဲျခားသုံးသပ္ႏိုင္မယ္ မဟုတ္လားကြာ။
ဒို႔ဆရာေတြက ေျပာဖူးတယ္ ေလာကမွာ အသက္သိကၡာေတြႀကီးတိုင္း ဂုဏ္ထူး ဘြဲ႔ထူး ရာထူးေတြ အမ်ားႀကီးရိွတိုင္း လူႀကီးလို႔ မေခၚဘူးတဲ့… အေၾကာင္းအက်ိဳး အေကာင္း အဆိုး အမွား အမွန္ သဘာဝက် မက်ဆိုတာေတြကို နည္းလမ္း မွန္မွန္နဲ႔ စဥ္းစား ေဝဖန္ ဆုံးျဖတ္
ႏိုင္တဲ့ အသိဉာဏ္ပညာႀကီးတဲ့သူကိုမွ လူႀကီးလို႔ေခၚတယ္လို႔ေျပာဖူးတယ္ကြ၊ အဲဒီလုိ ပုဂၢိဳလ္
မ်ိဳးမွ ေလးစားပူေဇာ္ထိုက္တယ္၊ သူတို႔ရဲ႕စကားေတြ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကိုလဲ လိုက္နာၿပီး အတုယူသင့္တယ္လို႔ေျပာဘူးတယ္ကြ။
ဥပမာ…ဒို႔ ဗမာျပည္ရဲ႕လြတ္လပ္ေရးေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔လိုေပါ့ကြာ။
သူဟာ အသက္(၂၀)ေက်ာ္ (၃၀)ဝန္းက်င္မွာပဲ သူေရးခဲ့တဲ့ စာေတြနဲ႔ ေျပာခဲ့ လုပ္ခဲ့တာေတြကို ၾကည့္ရင္ သူ႔ရဲ႕အေတြးအေခၚအယူအဆေတြဟာ အရမ္းကို ျမင့္မားတာကြ၊ ေအးအဲဒီလိုပုဂိၢဳလ္
မိ်ဴးေတြကို အတုယူရမွာေပါ့ကြာ။ သဘာဝမက်တာဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ့္အသိဉာဏ္နဲ႔ ဆုံးျဖတ္
ၿပီး ယူသင့္တာယူရမွာေပါ့ကြာ။
အဲဒီမွာ ဒို႔ တခု စဥ္းစားမိတယ္ကြ..ဒို႔ ဗမာျပည္က လူႀကီးမိဘေတြ သုံးႏွဳံးေျပာဆိုၾကတဲ့
လူ႔တိရစၧာန္ေလးတို႔ လူ႔တိရစၧာန္ေတြလို႔ ဆိုတဲ့ စကားကိုေလ၊ အဲဒါ တကယ္ရိွႏိုင္တယ္ကြ.၊ ဒါဟာ ကိုယ္ပိုင္ အသိဉာဏ္မရိွတဲ့ လူစားမ်ိဳးေတြက္ုိ ေခၚလို႔ရတာပဲကြ၊။
ဥပမာကြာ…ဒို႔ ဒီႏိုင္ငံမွာ လက္ရိွျဖစ္ပ်က္ ၾကားရ ျမင္ေနရတာေတြထဲက ေျပာရရင္ကြာ
ကိုယ္ ကိုးကြယ္ေနတဲ့ ဘုရားေစတီေက်ာင္းကန္ေတြကို ဖ်က္ဆီးၾကတယ္၊ ဌပနာစိန္ဖူးေတြကို ခိုးတယ္၊ ဘုရားေရႊအစစ္နဲ႔ အတုလဲတယ္ကြာ၊ရဟန္းသံဃာေတြကို ရိုက္တယ္ သတ္တယ္ ေျခ
ေထာက္နဲ႔ကန္တယ္၊ သာသနာ့အသုံးေဆာင္ေတြ သာသနာ့အလံေတြကို ေျခေထာက္မွာပတ္ နင္းေျခ ဖ်က္ဆီးတယ္ကြာ၊ ေနာက္ အမ်ားျပည္သူေတြ လြတ္ေျမာက္ခ်မ္းသာဖို႔ အက်ိဳးရိွမယ့္
အလုပ္ေတြ ဘုရားသြားေက်ာင္းတက္ လုပ္တာေတြကို ရိုက္တယ္ သတ္တယ္ ပိတ္ဆို႔ ေထာင္
ထဲပို႔ၾကတယ္ ဆိုတာေတြကို စဥ္းစားၾကည့္ေလကြာ။
ခိုင္းတဲ့လူေတြက အသိဉာဏ္ မရိွလို႔ ခိုင္းတယ္ ထားဦးကြာ လုပ္တဲ့သူေတြက အသိ ဉာဏ္ရိွရင္ မလုပ္ပဲ ေနလို႔ရတာပဲကြ၊ ကိုယ္ပိုင္ အသိဉာဏ္နဲ႔ လုပ္သင့္ မလုပ္သင့္ အမွား အမွန္ကို ဆုံးျဖတ္လို႔ ရတာပဲကြ၊ အဲဒါ အသိဉာဏ္ မရွိၾကေတာ့ သခင္ခိုင္းတိုင္း လုပ္ၾကရတဲ့ တိရစၧာန္ေတြလိုပဲလို႔ ဒို႔ စဥ္းစားမိတယ္ ဒါေၾကာင့္ လူ႔ တိရစၧာန္ဆိုတာ ရိွႏိုင္တယ္ ရိွေန တယ္ လို႔ေျပာတာေပါ့ကြာ.။
အဓိက ကေတာ့ကြာ လူဆိုတာ ေကာင္းတဲ့အလုပ္နဲ႔ မေကာင္းတဲ့အလုပ္ အေၾကာင္းနဲ႔ အ က်ိဳး အမွားနဲ႔အမွန္ သဘာဝက်မက် ဆိုတာေတြကို ခြဲျခားသိတတ္တဲ့ဉာဏ္ရိွမွ လူလို႔ေခၚတယ္
လို႔ ဒို႔မွတ္သားဖူးတယ္ကြ။
လူတိုင္းဟာ လူပီသေအာင္ လူစင္မီေအာင္ ေနႏိုင္ စားႏိုင္ၿပီး ဘဝေတြကို စိတ္တိုင္းက် ျပဳ ျပင္ ဖန္တီးႏိုင္ေအာင္ လက္ရိွအခ်ိန္ေတြကို အဓိပၢါယ္ရိွရိွ တန္ဘိုးရိွရိွ အသုံးခ်ႏိုင္ၾကဖို႔အတြက္
မတရားတဲ့ အပိတ္အပင္ အတားအဆီး ကန္႔သတ္မႈမွန္သမွ်ကို ေတာ္လွန္ဖယ္ရွား ပစ္ရမယ္လို႔
ယုံၾကည္ခဲ့ရင္….ဆိုခဲ့တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးမ်ိဳးေတြကို လုပ္မွ လူတိုင္း တိုးတက္ႀကီးပြား ေအာင္ျမင္
ၿပီး အဆင့္အတန္းရိွရိွ ေနႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ယုံၾကည္ခဲ့ရင္… ဘဝအတြက္ ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာ လုပ္သင့္တယ္လို႔ ခံယူမိရင္…ဒို႔ေတြရဲ႕ အနာဂတ္ဘဝ တိုက္ပြဲအတြက္ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ငန္း
ေတြ စတင္ လုပ္ေဆာင္ၾကဖို႔ ဖိတ္ေခၚလိုက္ပါတယ္။ မင္း မွန္မွန္ကန္ကန္ စဥ္းစားႏိုင္ပါေစ။။
ျမတ္ႏိုး (B.S.R.O)
http://sanghaalliance.blogspot.com/
http://allburmamonksalliance.org/
Subscribe to:
Posts (Atom)
