၂၀၁၀ အဝင္ နအဖ လက္ပါးေစတို႔ လႈပ္ရွားမႈမ်ား
၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ အစီအစဥ္ အေပၚမတူညီ ကြဲျပားသည့္ ရွဳေထာင့္ အျမင္မ်ားကို စုစည္းကာ ဒီမိုကေရစီ အေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရးႏွင့္ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး စသည့္ အခ်က္မ်ားေပၚတြင္ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေရးအတြက္ အႀကိဳေဆြးေႏြးပြဲကို ဇန္နဝါရီလအတြင္း ရန္ကုန္ၿမဳိ႕တြင္ ျပဳလုပ္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။ အဆိုပါေဆြးေႏြးပြဲကို ျမန္မာ့အေရး ေဆြးေႏြးပြဲ က်င္းပေရး ေကာ္မတီမွ ျပဳလုပ္သြားမည္ျဖစ္သည္။
၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ႏုိဝင္ဘာလ၊ (၂၄)ရက္ေန႔တြင္ ျမန္မာ့အေရး ေဆြးေႏြးပြဲ က်င္းပေရး ေကာ္မတီကို ဖြဲ႕စည္းကာ ျပည္သူလူထုႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္မ်ားသို႔ အသိေပးထုတ္ျပန္ေၾကျငာခ်က္ တစ္ေစာင္ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါသည္။ ထိုအသိေပး အသိေပးထုတ္ျပန္ေၾကျငာခ်က္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးပြဲကို ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလအတြင္း ျပဳလုပ္မည္ဟု ေၾကျငာခဲ့ေသာ္လည္း က်င္းပျပဳလုပ္ႏိုင္ခဲ့ျခင္းမရွိေသးပဲ ယခု ဇန္နဝါရီလသို႔ ကူူးေျပာင္းလာျခင္းျဖစ္သည္။
ကလစ္ႏွိပ္၍ အႀကီးခ်ဲ႕ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါသည္။
ျမန္မာ့အေရးေဆြးေႏြးပြဲ က်င္းပေရး ေကာ္မတီတြင္ ၈၈ ေက်ာင္းသားမ်ားလို႔ ဆိုေနၾကသူေတြျဖစ္တဲ့ ကိုသိန္းေဌး၊ ကိုေသာင္းဝင္း၊ ကိုမင္းလြင္ႏွင့္ ကိုသိန္းတင္ေအာင္တို႔ ပါဝင္တဲ့ (၅) ဦး ေကာ္မတီကေန ဖြဲ႔ထားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။ ၄င္းေကာ္မီတီသည္ နအဖ၏ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံမွဳေတြနဲ႔ နအဖရဲ႕ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲနီးလာခ်ိန္မွာ ျပည္သူေတြကို မ်က္စိလွည့္ဖို႔အတြက္ လုပ္ေဆာင္လာျခင္း ျဖစ္သည္။
“ဒီလုိလုပ္ေဆာင္လာၾကသူေတြရဲ႕ ေနာက္ခံသမိုင္းေႀကာင္းကို ၾကည့္ရင္ ဘာမွ ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တာ မရွိဘဲ ေနာက္ပို္င္းမွာ အာဏာရွင္ အလိုက် လုပ္ရပ္ေတြကိုသာ ပံ့ပိုးေဆာင္ရြက္ေနတာ ေတြ႔ျမင္ရတယ္။ ယခုအခ်ိန္မွာေတာ့ နအဖရဲ႕ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ နအဖကေန ကလိမ္ကက်စ္က်စြာနဲ႔ ျပည္သူအေပၚ လွည့္ျဖားမယ့္ အလုပ္ေတြကို အေကာင္အထည္ေဖၚဖို႔ ဒီလို လူမ်ဳိးေတြကို အသုံးခ်ျခင္းျဖစ္တယ္”ဟု ဒီမိုကေရစီအေရး ႀကိဳပမ္းေဆာင္႐ြက္ေနသူ တစ္ဦးမွ သံုးသပ္ျပပါသည္။
ျပည္သူေတြအေနနဲ ့ ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုေတြအေနနဲ ့ ဒီလိုလူမ်ဳိးေတြအေႀကာင္း သိထားမွသာ နအဖက ဘယ္လို လွည့္ျဖားပုံမွားရိုက္တယ္၊ ဒီလိုလူေတြက နအဖ ဆန္ ့က်င္ေတာ္လွန္ေရးနဲ ့ ေက်ာင္းသားလွဳပ္ရွားမွဳေတြ ေက်ာင္းသားအဖြဲ ့ အမည္ေတြကို ခုတုံးလုပ္ အသုံးခ်ျပီး ျပည္သူကို မ်က္စိလည္ေအာင္ လွည့္ျဖားတယ္ အယုံသြင္းဖို ့ လုပ္ေနႀကတယ္ဆိုတာ ေသေသခ်ာခ်ာ ေတြ ့ ျမင္ရမွာပါ။
ၿဖိဳးမင္းသိန္း။
သူကေတာ့ သံလွ်င္ျမဳိ ့တြင္ ေနထိုင္ျပီး ၁၉၈၈ ခုႏွစ္တုန္းက လူ႔ေဘာင္သစ္ပါတီႏွင့္ ဗကသ အဖြဲ ့၀င္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္မွာ ေအာက္ျမန္မာႏိုင္ငံ ဗကသအဖြဲ ့ရဲ ့ အတြင္းေရးမွဴး တာ၀န္ယူခဲ့တယ္။ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္မွာ ေဒၚခ်ဳိခ်ဳိေက်ာ္ျငိမ္း၊ ေရႊထီး တုိ႔ႏွင့္ တြဲ၍ လွဴပ္ရွားျပီး အာဏာရွင္မွ ဖမ္းဆီးမွဳေႀကာင့္ ေထာင္ (ရ) ႏွစ္က်ခဲ့တယ္။
၁၉၉၅ ခုႏွစ္မွာ ေတာင္ငူေထာင္တြင္းမွာ ေထာင္မွဳ ထပ္တိုး ခံရျပီး ၂၀၀၀ ခုႏွစ္မွာ ေတာင္ငူေထာင္ကေန ေျမာင္းျမေရႊ႔ေျပာင္းခံရတယ္။ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္ (၆) ရက္ေန ့မွာ လြတ္ေျမာက္လာျပီး စီးပြားေရးသာ လုပ္ေနခဲ့သာ လုပ္ေနခဲ့တယ္။
သိန္းေဌး။
သူကေတာ့ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာ ဗကသအဖြဲ ့၀င္ ျဖစ္ခဲ့ျပီး အာဏာသိမ္းခ်ိန္းကာလာတြင္ နယ္စပ္ကို ေတာခုိခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ နုိ၀င္ဘာ (၁) ရက္ေန ့မွာ ကိုလွေအာင္ဆိုသူႏွင့္အတူ နအဖထံ ျပန္၀င္ေရာက္ခဲ့တယ္။
၁၉၈၉ ခုႏွစ္မွာ နယ္စပ္သို ့ေတာခိုရာမွ ျပည္တြင္း ျပန္၀င္ခဲ့ႀကေသာသူမ်ား စုစည္းျပီး ဖြဲ ့ႀကတဲ့ တုိက္ပြဲေကာ္မတီဖြဲ႔စဥ္မွာ ပါခဲ့ေသာ္လည္း ေနာက္ပုိင္းတြင္ စီးပြားေရးသမားအျဖစ္သာ စီးပြားေရး လုပ္ေနခဲ့တယ္။ ဖေရဇာတြင္ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းဆုိင္ဖြင့္၍ စီးပြားေရးလုပ္ေနခဲ့ပါတယ္။
၂၀၀၉ ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာျပည္အေပၚ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားမွ စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႔မႈအား ဆန္႔က်င္သည့္ ကင္ပိန္းတခု ကို ျပဳလုပ္ခဲ့တယ္။ ေအးလြင္တို ့ လုပ္သလိုမ်ဳိး နအဖကို ပိတ္ဆို ့ထားတဲ ့ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို ့မွဳေတြကို ကန္ ့ကြက္ျပေနတာပါ။
မင္းလြင္။
သူကေတာ့ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာ နယ္စပ္ကို ေတာခုိျပီး မယ္ေတာ္ေက်ာင္း (၁၃၅) ေယာက္အုပ္စုတြင္ ပါ၀င္ခဲ့တယ္။ ၄င္းေနာက္မွာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွာဘဲ ျပည္တြင္းသို ့ ျပန္၀င္ခဲ့တယ္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္မွာ သိန္းေဌးႏွင့္အတူ ေတာ္တြင္းျပန္တုိက္ပြဲေကာ္မတီတြင္ ပါခဲ့ျပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဘာမွမလုပ္ေတာ့ဘဲ ရခုိင္ျပည္နယ္ဘက္တြင္ ေရလုပ္ငန္းကုမၼဏီတခု၌ ၀င္ေရာက္ လုပ္ေနခဲ့ပါတယ္။
ေသာင္း၀င္း။
သူကေတာ့ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္မွာ ေထာင္က်ျပီး ၂၀၀၂ ခုႏွစ္တြင္ ေျမာင္းျမေထာင္မွ ျပန္လည္လြတ္လာခဲ့တယ္။
ရန္ကုန္ျမဳိ ့ ေျမာက္ဒဂုံမွာ ေနထိုင္တယ္။ ေထာင္ကေန လြတ္လာျပီးေနာက္ နအဖေထာက္လွမ္းေရးအား သတင္းေပးေနသူအျဖစ္ ေက်ာ္ႀကားေနသူ ျဖစ္ပါတယ္။
သိန္းတင္ေအာင္။
သူကေတာ့ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံႀကီးတြင္ ပါ၀င္ခဲ့တယ္လို ့ ဆိုေပမယ့္ ေအးလြင္တုိ႔ႏွင့္ တြဲဘက္ကာ ျမန္မာျပည္အေပၚ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားမွ စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႔မႈအား ဆန္႔က်င္တယ့္ ကင္ပိန္းေတြကို ပါ၀င္လုပ္ေဆာင္ခဲ့တယ္။ အဆိုပါ ေအးလြင္တို ့ လုပ္ရပ္မ်ားမွာ လုပ္ေဆာင္ရင္း နအဖကေန ပံ့ပိုးေပးတဲ့ ေထာက္ပံ့မွဳေ၀စုမ်ား အေ၀မတည့္ျဖစ္ႀကျပီး မေက်မနပ္ျဖစ္ကာ ေအးလြင္အဖြဲ႔မွ ထြက္ခဲ့တယ္။
ဒီေနာက္မွာေတာ့ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ - ေက်ာင္းသားအမည္ခံၿပီး ၈၈ တုန္းက ဗိုလ္ခင္ညြန္႔တို႔နဲ႔ ပူးေပါင္းသြားတဲ့ ေဖာက္ျပန္ေရးသမား ဘီဘီစီ ကိုကိုလတ္ႏွင့္တြဲကာ ျမန္မာျပည္အေပၚ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားက စီးပြားေရးပိတ္ဆုိ႔မႈအား ဆန္႔က်င္တဲ့ ကင္ပိန္းေတြကို ထပ္မံျပဳလုပ္ခဲ့တယ္။
ဒီလူေတြရဲ ့ ေနာက္ခံသမိုင္းေတြနဲ ့ လုပ္ရပ္ေတြကို ႀကည့္ရင္ အခုသူတို ့ ထြင္ျပီး လုပ္လာတဲ့ ျမန္မာ့အေရးေဆြးေႏြးပြဲ ေကာ္မတီဆိုတာဟာ နအဖနဲ ့ လက္၀ါးရိုက္ အကြက္ဆင္ကာ နအဖအလိုက်ျဖစ္ေရး နအဖရဲ ့ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲကို အားေပးအားေျမွာက္ျပဳေနတဲ့ လုပ္ရပ္မွန္း ေပၚလြင္ေနပါတယ္။
ျပည္သူေတြအေနနဲ ့ ဒီလို ၈၈ အမည္ခံျပီး မရိုးသားေသာ ႏိုင္ငံေရး လွည့္ကစားေနတဲ့ လွည့္ျဖားေနတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြကို သတိထားၾကဖို ့ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါတယ္။
ကိုးကား
http://www.niknayman-niknayman.co.cc/2009/12/blog-post_6210.html
Saturday, 2 January 2010
Attn;
Mr.Barack Obama
President
U.S.A.
Date;Jan.1st,2010.
Subject; Sending of my Term paper-" The Cretinism of Burma's political situation in 2009"-(Part-C).
Excellence sir;
For it, I would like to send my Term paper-"The Cretinism of Burma's political situation in 2009" (Part-C) under the following;......
THE CRETINISM OF BURMA'S POLITICAL SITUATION
IN 2009.
(PART-C)
When our released on March,1st,02, military intelligent s showed us Mindama pagoda of General Khin Nyunt,the grand hotels, the grand mayflower bank, the grand Asia Dana banks,the grand new buildings,the grand large roads,the people's squared land & park, the grand long bridges and their new war office,8-mile junction and so, all things were the the grand new strangers as the becoming beings near dis- world period for our departures from society for fourteen years and they told us that their life's became more & more enriches because of their good sympathy on the country and they can help our necessity with their good spirits although we were the highest rivals against them.Also we for got a lot of things as all things & persons for got us and so, some time, we for got the names although we did'nt for get the sounds and we can'nt walk long time among the peoples on the roads and use to sit lonely on the chair the hole day with wordless but our relations-comrades- friends come to meet daily us for over two months with their kindness & sympathy and some come to us with some hopes for their profits and intelligent s, investigators & surrenders too for their news.One day! my faithful comrade told me that Now, we need to care of every body because our some old friends became our new enemies with Myanmar junta regime and so, all that shine is not gold and so, we have to look for our friends & enemies with searching fire tactics.In these ways, we had to study many fields of social welfare,political affairs,economic affairs,health cares,educational affairs,culture affairs,administrative affairs,Law affairs,Kyintphwint organization,military,government, SPDC and extra.At that moment,we have to see two rival groups in SPDC who were General Mg Aye's group, faith ed for only army and military's owned limited economic system on all Burma's economic zones as Russia and General Khin Nyunt's group,faith ed for only military intelligent & so called peaceful groups and military's marketing economy on the special zones as china but General Than Shwe faith ed for only his faithful army & Kyintphwint organization on so called " National Politic & National economic planning ( his family's economy).There were four persons of pro-General Mg Aye and two persons of pro-General Khin Nyunt in SPDC's 7-VIPs.At that moment, a lot of Foreigner's investment economy companies have to depart from Myanmar after remaining of their hole factories on SPDC's big taxes and so,one day! Khin Nyunt told General Than Shwe that he can build up back the developed economy if Than Shwe will move his 4-rivals from SPDC but Khin Nyunt could'nt build up his military's owned marketing economy on the special economic zones as China because of conquering of General Mg Aye's group and we got the important news from General Than Shwe's younger brother about nothing of era of Khin Nyunt with his military intelligent & so called peaceful groups.At that moment, General Than Shwe had the golden lands( $1.5 millions per 1.aeca), air craft assembly factory of Russia & nuclear factory planning of Russia in front of Yamaethinn twonship near Kyatpyae(Now, SPDC's Naypyitaw) near Pyinmana twon,infront of Peagu mountain,the middle of Burma(myanmar) and then Khin Nyunt was moved from general secretary-1 of SPDC to so called pri-minister and General Mg Aye controlled all the powers with his 4-faithful VIPs of SPDC and we had to hear Daw Aung Sann Su Kyi's assassination by General Than Shwe & his faithful groups from military ambassdors and then all upper Burma's organized traffic of U Tin Oo & Daw Aung Sann Su Kyi was assassinated by Kyintphwint & army of General Than Shwe,Soe Win & Aung Thaung and so over one hundred NLD's members were fallen in Kyitaungkan village,Depaeyim town in 2003 but General Khin Nyunt with General Than Shwe& Mg Aye meet General Bo Mya of KNU about gentleman's agreement of stopped firing in Rangoon.At here,Khin Nyunt told General Bo Mya that the old commanders were not in SPDC and even he too as the future confused images of myanmar junta regime.At that time,we predicted that Burma's political situation on Khin Nyunt's military intelligent-peaceful planning will end recently.
In 2004,So called pri-minister General Khin Nyunt finally had to announce SPDC's 7.steeps road map of military's slaved constitution to new election of 25% military-commanders' government among general crisis on SPDC's politic,economy,Athenian 's rights and international relations and the attention of 7-steps road map was to absolutely dis-90-elected body of NLD with the rights of all Athenian's autonomy and General Khin Nyunt tried to build up back his military intelligent 's political peaceful economic planning with China's supports but not and Khin Nyunt with his companions were moved & sentenced for many years by General Than Shwe & Mg Aye and got all individual business & banks as so called military-state's owned capitals and then General Than Shwe built up his single military detector dynasty's Naypyitaw city in Kyatpyae,near Pyinmana twon, infront of Peagu mountain,the middle Myanmar(Burma) with the supports of Russia & China.
Remark; coming soon of Part-D.
Best regard;
yours' sincerely!
( U Thi Ha Tint Swe)
505,S-OlympiaSt,#J-4,Kennewick,WA-99336,U.S.A.
Ph;(509)5823261.
Mr.Barack Obama
President
U.S.A.
Date;Jan.1st,2010.
Subject; Sending of my Term paper-" The Cretinism of Burma's political situation in 2009"-(Part-C).
Excellence sir;
For it, I would like to send my Term paper-"The Cretinism of Burma's political situation in 2009" (Part-C) under the following;......
THE CRETINISM OF BURMA'S POLITICAL SITUATION
IN 2009.
(PART-C)
When our released on March,1st,02, military intelligent s showed us Mindama pagoda of General Khin Nyunt,the grand hotels, the grand mayflower bank, the grand Asia Dana banks,the grand new buildings,the grand large roads,the people's squared land & park, the grand long bridges and their new war office,8-mile junction and so, all things were the the grand new strangers as the becoming beings near dis- world period for our departures from society for fourteen years and they told us that their life's became more & more enriches because of their good sympathy on the country and they can help our necessity with their good spirits although we were the highest rivals against them.Also we for got a lot of things as all things & persons for got us and so, some time, we for got the names although we did'nt for get the sounds and we can'nt walk long time among the peoples on the roads and use to sit lonely on the chair the hole day with wordless but our relations-comrades- friends come to meet daily us for over two months with their kindness & sympathy and some come to us with some hopes for their profits and intelligent s, investigators & surrenders too for their news.One day! my faithful comrade told me that Now, we need to care of every body because our some old friends became our new enemies with Myanmar junta regime and so, all that shine is not gold and so, we have to look for our friends & enemies with searching fire tactics.In these ways, we had to study many fields of social welfare,political affairs,economic affairs,health cares,educational affairs,culture affairs,administrative affairs,Law affairs,Kyintphwint organization,military,government, SPDC and extra.At that moment,we have to see two rival groups in SPDC who were General Mg Aye's group, faith ed for only army and military's owned limited economic system on all Burma's economic zones as Russia and General Khin Nyunt's group,faith ed for only military intelligent & so called peaceful groups and military's marketing economy on the special zones as china but General Than Shwe faith ed for only his faithful army & Kyintphwint organization on so called " National Politic & National economic planning ( his family's economy).There were four persons of pro-General Mg Aye and two persons of pro-General Khin Nyunt in SPDC's 7-VIPs.At that moment, a lot of Foreigner's investment economy companies have to depart from Myanmar after remaining of their hole factories on SPDC's big taxes and so,one day! Khin Nyunt told General Than Shwe that he can build up back the developed economy if Than Shwe will move his 4-rivals from SPDC but Khin Nyunt could'nt build up his military's owned marketing economy on the special economic zones as China because of conquering of General Mg Aye's group and we got the important news from General Than Shwe's younger brother about nothing of era of Khin Nyunt with his military intelligent & so called peaceful groups.At that moment, General Than Shwe had the golden lands( $1.5 millions per 1.aeca), air craft assembly factory of Russia & nuclear factory planning of Russia in front of Yamaethinn twonship near Kyatpyae(Now, SPDC's Naypyitaw) near Pyinmana twon,infront of Peagu mountain,the middle of Burma(myanmar) and then Khin Nyunt was moved from general secretary-1 of SPDC to so called pri-minister and General Mg Aye controlled all the powers with his 4-faithful VIPs of SPDC and we had to hear Daw Aung Sann Su Kyi's assassination by General Than Shwe & his faithful groups from military ambassdors and then all upper Burma's organized traffic of U Tin Oo & Daw Aung Sann Su Kyi was assassinated by Kyintphwint & army of General Than Shwe,Soe Win & Aung Thaung and so over one hundred NLD's members were fallen in Kyitaungkan village,Depaeyim town in 2003 but General Khin Nyunt with General Than Shwe& Mg Aye meet General Bo Mya of KNU about gentleman's agreement of stopped firing in Rangoon.At here,Khin Nyunt told General Bo Mya that the old commanders were not in SPDC and even he too as the future confused images of myanmar junta regime.At that time,we predicted that Burma's political situation on Khin Nyunt's military intelligent-peaceful planning will end recently.
In 2004,So called pri-minister General Khin Nyunt finally had to announce SPDC's 7.steeps road map of military's slaved constitution to new election of 25% military-commanders' government among general crisis on SPDC's politic,economy,Athenian 's rights and international relations and the attention of 7-steps road map was to absolutely dis-90-elected body of NLD with the rights of all Athenian's autonomy and General Khin Nyunt tried to build up back his military intelligent 's political peaceful economic planning with China's supports but not and Khin Nyunt with his companions were moved & sentenced for many years by General Than Shwe & Mg Aye and got all individual business & banks as so called military-state's owned capitals and then General Than Shwe built up his single military detector dynasty's Naypyitaw city in Kyatpyae,near Pyinmana twon, infront of Peagu mountain,the middle Myanmar(Burma) with the supports of Russia & China.
Remark; coming soon of Part-D.
Best regard;
yours' sincerely!
( U Thi Ha Tint Swe)
505,S-OlympiaSt,#J-4,Kennewick,WA-99336,U.S.A.
Ph;(509)5823261.
Monks without Borders New years's News Bulletin
Subject: New Year's News Bulletin
YEAR IN REVIEW & THE WORK AHEAD
2009 was an amazing year for Monks Without Borders. The idea behind our organization, in its infancy, was to build a movement that would preserve, respect and revere all of the World's Faiths, to encourage dialogue among various religious/spiritual communities (which includes various types of "non-believers"), and to use the sacred lessons taught in these various faiths to create a more just, compassionate, sustainable world. In other words, we wanted to help create a World that works for Everyone.
Our goals are wide in scope, ranging from building a Museum of World's Religions to feeding hearts, minds and, of course, stomachs, from our own neighborhoods to the furthest corners of the globe. As 2009 comes to an end, we've not only implemented many of those ideas, but we have come to birth many more, all sharing a common thread; a desire to spread unconditional love.
This year has taught us that a compelling vision can lead to compassionate, direct action, when hearts and minds align and begin to work together. The more time passes, the more this vision of a world that works for everyone continues to grow from a utopian idea to an impending reality.
At Monks Without Borders, we know it will take a multi-leveled, multi-tiered, multimedia approach, as we continue to engage, not just the global interfaith community, but the general public and the world at large. The task at hand is enormous, as there are populations in distress, people that need feeding, war permeating every corner of the Earth and the rising tide of religious violence.
This is a time for those of us who are so inclined to present our gift of love and compassion; to not just dream or envision but to CREATE a world that works for everyone. We know what we signed up for and it is our blessing to shoulder this burden, side by side, heart in heart and hand in hand.
PARLIAMENT OF THE WORLD'S RELIGIONS
Monks Without Borders has just retunred from participating in one of the largest interfaith conferences in the history of the world, the Parliament of The World's Religions. The event was held in Melbourne, Australia, and it presented an opportunity to not only address many worldwide leaders and activists, but also a chance to see a bit more of this sacred landscape we call Earth.
The conference, itself, was absolutely wonderful. From morning until night, a magnificent variety of spiritual practices, workshops, lectures, and group activities were offered. Monks Without Borders' Executive Director, Zach Perlman, gave a 30 minute presentation introducing the aims of Monks Without Borders, with an emphasis on the ambition to build a Museum of Religion in the United States.
All in all, it was a fun and productive trip which included a lot of learning, a lot of joy, and the blessing of many more new friends and associates. It was an enormous blessing and we're already counting down the minutes to the next Parlaiment in 2014. If you're interested, event photos and video clips can be viewed on the Parliament's website at: http://www.facebook.com/l/822b0;www.parliamentofreligions.org/index.cfm?n=8&sn=16
PEACE AMBASSADORS WANTED
We've completely upgraded our FREE online peace studies course and will be officially relaunching it February 1st.
Designed for young adults and aspiring peace ambassadors, the curriculum for this course is comprised of famous speeches and essays by historical giants such as Rev. Martin Luther King, Jr., Mahatma Gandhi, and world famous Zen Master and Peace Activist, Thich Nhat Hanh.
First,the course gives you a historical overview nonviolence, including when and why its application is effective. Next, you will see how, what has become known and reffered to as "the Golden Rule," spans nearly all religious traditions throughout human history. As you progress in the lessons, you will learn axioms of nonviolence, how vision is often more important than sight, and that human nature is not inherently violent. You'll also learn about the innermost thoughts of famous peace activists, about the duty of civil disobedience, and that peace is, indeed, every step.
The Peace Ambassador Course is an opportunity for you to become part of the great chain of peacemakers that extends across time.
Check it out at http://www.facebook.com/l/822b0;www.PeaceCourse.org
GLOBAL COMMUNITY PORTAL
Many of our facebook, myspace friends, chapter members, and friends around the world have been asking for a central place to talk and share information with one another. To meet this need we've created our very own online community portal at: http://www.facebook.com/l/822b0;www.mwbNetwork.ning.com
The site allows you to share links, photos, videos, prayers, and notes with everyone in the Monks Without Borders network. It only takes 3 minutes to join the network and it's an excellent way to keep in touch and stay connected. Bless us with your presence and sign-up here: http://www.facebook.com/l/822b0;www.mwbNetwork.ning.com
THANK YOU
We thank all of you who have played a part, no matter how large or small, in helping to coordinate and implement these various efforts and programs in 2009. We are so profoundly grateful for the blessing of your involvement, your contributions and for the continuous influx of your love and support. We look forward to a magnificent 2010. If you feel moved or inspired to make a financial contribution, you can make a tax deductible donation here: http://www.facebook.com/l/822b0;www.monkswithoutborders.org/donate.html
Infinite Blessings from all of us at Monks Without Borders.
YEAR IN REVIEW & THE WORK AHEAD
2009 was an amazing year for Monks Without Borders. The idea behind our organization, in its infancy, was to build a movement that would preserve, respect and revere all of the World's Faiths, to encourage dialogue among various religious/spiritual communities (which includes various types of "non-believers"), and to use the sacred lessons taught in these various faiths to create a more just, compassionate, sustainable world. In other words, we wanted to help create a World that works for Everyone.
Our goals are wide in scope, ranging from building a Museum of World's Religions to feeding hearts, minds and, of course, stomachs, from our own neighborhoods to the furthest corners of the globe. As 2009 comes to an end, we've not only implemented many of those ideas, but we have come to birth many more, all sharing a common thread; a desire to spread unconditional love.
This year has taught us that a compelling vision can lead to compassionate, direct action, when hearts and minds align and begin to work together. The more time passes, the more this vision of a world that works for everyone continues to grow from a utopian idea to an impending reality.
At Monks Without Borders, we know it will take a multi-leveled, multi-tiered, multimedia approach, as we continue to engage, not just the global interfaith community, but the general public and the world at large. The task at hand is enormous, as there are populations in distress, people that need feeding, war permeating every corner of the Earth and the rising tide of religious violence.
This is a time for those of us who are so inclined to present our gift of love and compassion; to not just dream or envision but to CREATE a world that works for everyone. We know what we signed up for and it is our blessing to shoulder this burden, side by side, heart in heart and hand in hand.
PARLIAMENT OF THE WORLD'S RELIGIONS
Monks Without Borders has just retunred from participating in one of the largest interfaith conferences in the history of the world, the Parliament of The World's Religions. The event was held in Melbourne, Australia, and it presented an opportunity to not only address many worldwide leaders and activists, but also a chance to see a bit more of this sacred landscape we call Earth.
The conference, itself, was absolutely wonderful. From morning until night, a magnificent variety of spiritual practices, workshops, lectures, and group activities were offered. Monks Without Borders' Executive Director, Zach Perlman, gave a 30 minute presentation introducing the aims of Monks Without Borders, with an emphasis on the ambition to build a Museum of Religion in the United States.
All in all, it was a fun and productive trip which included a lot of learning, a lot of joy, and the blessing of many more new friends and associates. It was an enormous blessing and we're already counting down the minutes to the next Parlaiment in 2014. If you're interested, event photos and video clips can be viewed on the Parliament's website at: http://www.facebook.com/l/822b0;www.parliamentofreligions.org/index.cfm?n=8&sn=16
PEACE AMBASSADORS WANTED
We've completely upgraded our FREE online peace studies course and will be officially relaunching it February 1st.
Designed for young adults and aspiring peace ambassadors, the curriculum for this course is comprised of famous speeches and essays by historical giants such as Rev. Martin Luther King, Jr., Mahatma Gandhi, and world famous Zen Master and Peace Activist, Thich Nhat Hanh.
First,the course gives you a historical overview nonviolence, including when and why its application is effective. Next, you will see how, what has become known and reffered to as "the Golden Rule," spans nearly all religious traditions throughout human history. As you progress in the lessons, you will learn axioms of nonviolence, how vision is often more important than sight, and that human nature is not inherently violent. You'll also learn about the innermost thoughts of famous peace activists, about the duty of civil disobedience, and that peace is, indeed, every step.
The Peace Ambassador Course is an opportunity for you to become part of the great chain of peacemakers that extends across time.
Check it out at http://www.facebook.com/l/822b0;www.PeaceCourse.org
GLOBAL COMMUNITY PORTAL
Many of our facebook, myspace friends, chapter members, and friends around the world have been asking for a central place to talk and share information with one another. To meet this need we've created our very own online community portal at: http://www.facebook.com/l/822b0;www.mwbNetwork.ning.com
The site allows you to share links, photos, videos, prayers, and notes with everyone in the Monks Without Borders network. It only takes 3 minutes to join the network and it's an excellent way to keep in touch and stay connected. Bless us with your presence and sign-up here: http://www.facebook.com/l/822b0;www.mwbNetwork.ning.com
THANK YOU
We thank all of you who have played a part, no matter how large or small, in helping to coordinate and implement these various efforts and programs in 2009. We are so profoundly grateful for the blessing of your involvement, your contributions and for the continuous influx of your love and support. We look forward to a magnificent 2010. If you feel moved or inspired to make a financial contribution, you can make a tax deductible donation here: http://www.facebook.com/l/822b0;www.monkswithoutborders.org/donate.html
Infinite Blessings from all of us at Monks Without Borders.
Friday, 1 January 2010
Letter to Mr Obama
Attn;
Mr.Barack Obama
President
U.S.A.
Date; Dec,31st,09.
Subject; Sending of Term Paper on Cretinism of Burma's Political situation in 2009.
Excellence sir;
For it, I would like to send my Term Paper on " Cretinism of Burma's political situation in 2009 as 5. parts to act global Burma's affairs under the following;...............
CRETINISM OF BURMA'S POLITICAL SITUATION
IN 2009.
( Part-A )
Intro; The basic problems of Burma's political situation in 2009 will be Democratic rights,Human rights and Athenian rights to become the peace united strong modern developed country with Multi-parties system with global democratic modern developed countries and so, we shall have to focus our Burma's political situations basing on these three factors because we lost these factors as soon as getting of Burma's Independence from British colony on Jan,4th,1948.
Body letter; Our Burma became the colony of British in 1885/86 because of having to be Non-modern united developed country for over one hundred years but we got back our Burma's Independence from British by endeavoring of Our national leader-General Aung Sann together with all national peoples' united power on Jan,4th, 48 and so,all nations-peoples had anticipated to build up the strong new democratic united peace modern developed country with Multi-parties system on Burma's Independence but we got only the long Civil war on Inter nations' killing conflicts after killing of our national leaders- General Aung Sann & others by U Saw with his companions because Communist party of Burma(C.P.B),participated in the leadership role on Burma's independence struggle had to arm struggle to get Burma's national peoples' democracy against the Government of U Nu,U Ba Swe, U Kyaw Nyein on March,28th,48 because Socialist party's leader, Home minister-U Kyaw Nyein arrested CPB's leaders to dis party.
On March,2nd,62, Military detector- General Ne Win coup ed the civilian government of Minister -U Nu to build up his single military party detector ship system with the so-called " Burma's Socialist Programme party" after dis-another parties with killing of Rangoon University Student's movement on July,7th,62. At that moment, Kachin's Independence Army(K.I.A) had to arm struggle to get their national Athenian's rights against General Ne Win 's government and then U Ne Win killed all Burma's workers' strikers on June.6th,74 and then all the students' demo- human rights movement forces on X-Secretary General -U Thant's funeral on Dec,11st,74 and then Annual all Burma 's workers' strikers on June,6th,75 and then all Burma's students' demo-peace movement forces on March,23th,76 and then all Burma's 8888-demo-human rights movement forces on August,8th,88 for his military detector's dynasty for 26.years and so, our Burma became Less Development Country(L.D.C) on all national peoples' bloody land although Enrich land with good season on Important Geo-politic. Once upon a time, our Burma was more enrich than Thailand,Singapore,Malaysia,south Korea and extra in south east Asia.
Remark; Coming soon of Part-B.
Best regard;
yours' sincerely!
( U Thi Ha Tint Swe )
B.A(Psy),M.A(Q)
Patron of Burma Democratic Concern(B.D.C),U.S.A(08/09).
Research manager of Burman State Constitution Study Group Office,Thailand(05/07).
X-Political Prisoner for fourteen years at Insein/Myaungmya prisons,Burma(89/02).
General Secretary-1 of National Politic Front(N.P.F)(Reg.No;120),Rangoon,Burma(88/89).
Joint General Secretary-1 of League of Democratic Alliances of Burma(L.D.A.B)(89).
Vice Chairman-2 of General Strikes' Committee( G.S.C,Rgn,Burma)(8888).
Leader of Demo-human rights movements of All Burma's workers & students(74/75/76/88).
Address;505,S-OlympiaSt,#J-4,Kennewick,WA-99336,U.S.A.
Mr.Barack Obama
President
U.S.A.
Date; Dec,31st,09.
Subject; Sending of Term Paper on Cretinism of Burma's Political situation in 2009.
Excellence sir;
For it, I would like to send my Term Paper on " Cretinism of Burma's political situation in 2009 as 5. parts to act global Burma's affairs under the following;...............
CRETINISM OF BURMA'S POLITICAL SITUATION
IN 2009.
( Part-A )
Intro; The basic problems of Burma's political situation in 2009 will be Democratic rights,Human rights and Athenian rights to become the peace united strong modern developed country with Multi-parties system with global democratic modern developed countries and so, we shall have to focus our Burma's political situations basing on these three factors because we lost these factors as soon as getting of Burma's Independence from British colony on Jan,4th,1948.
Body letter; Our Burma became the colony of British in 1885/86 because of having to be Non-modern united developed country for over one hundred years but we got back our Burma's Independence from British by endeavoring of Our national leader-General Aung Sann together with all national peoples' united power on Jan,4th, 48 and so,all nations-peoples had anticipated to build up the strong new democratic united peace modern developed country with Multi-parties system on Burma's Independence but we got only the long Civil war on Inter nations' killing conflicts after killing of our national leaders- General Aung Sann & others by U Saw with his companions because Communist party of Burma(C.P.B),participated in the leadership role on Burma's independence struggle had to arm struggle to get Burma's national peoples' democracy against the Government of U Nu,U Ba Swe, U Kyaw Nyein on March,28th,48 because Socialist party's leader, Home minister-U Kyaw Nyein arrested CPB's leaders to dis party.
On March,2nd,62, Military detector- General Ne Win coup ed the civilian government of Minister -U Nu to build up his single military party detector ship system with the so-called " Burma's Socialist Programme party" after dis-another parties with killing of Rangoon University Student's movement on July,7th,62. At that moment, Kachin's Independence Army(K.I.A) had to arm struggle to get their national Athenian's rights against General Ne Win 's government and then U Ne Win killed all Burma's workers' strikers on June.6th,74 and then all the students' demo- human rights movement forces on X-Secretary General -U Thant's funeral on Dec,11st,74 and then Annual all Burma 's workers' strikers on June,6th,75 and then all Burma's students' demo-peace movement forces on March,23th,76 and then all Burma's 8888-demo-human rights movement forces on August,8th,88 for his military detector's dynasty for 26.years and so, our Burma became Less Development Country(L.D.C) on all national peoples' bloody land although Enrich land with good season on Important Geo-politic. Once upon a time, our Burma was more enrich than Thailand,Singapore,Malaysia,south Korea and extra in south east Asia.
Remark; Coming soon of Part-B.
Best regard;
yours' sincerely!
( U Thi Ha Tint Swe )
B.A(Psy),M.A(Q)
Patron of Burma Democratic Concern(B.D.C),U.S.A(08/09).
Research manager of Burman State Constitution Study Group Office,Thailand(05/07).
X-Political Prisoner for fourteen years at Insein/Myaungmya prisons,Burma(89/02).
General Secretary-1 of National Politic Front(N.P.F)(Reg.No;120),Rangoon,Burma(88/89).
Joint General Secretary-1 of League of Democratic Alliances of Burma(L.D.A.B)(89).
Vice Chairman-2 of General Strikes' Committee( G.S.C,Rgn,Burma)(8888).
Leader of Demo-human rights movements of All Burma's workers & students(74/75/76/88).
Address;505,S-OlympiaSt,#J-4,Kennewick,WA-99336,U.S.A.
Thursday, 31 December 2009
Burma's Independence Day
Ian Kelly
Department Spokesman
Washington, DC
December 30, 2009
Monday, January 4, 2010, marks the 62st anniversary of Burma’s independence from British rule. We wish to express our warmest wishes to the people of Burma on this occasion.
In recent meetings with Burma's leaders, the United States reaffirmed its unwavering support for an independent, peaceful, prosperous, and democratic Burma. The United States stands ready to take steps to improve bilateral relations based on reciprocal and meaningful efforts by the Burmese government to fulfill the Burmese peoples' democratic aspirations.
We support the peaceful efforts of people everywhere to exercise freely their universal human rights, and we look forward to the day when Burma’s citizens will be able to do so. We hope that day will come soon.
http://www.state.gov/r/pa/prs/ps/2009/dec/134581.html
Department Spokesman
Washington, DC
December 30, 2009
Monday, January 4, 2010, marks the 62st anniversary of Burma’s independence from British rule. We wish to express our warmest wishes to the people of Burma on this occasion.
In recent meetings with Burma's leaders, the United States reaffirmed its unwavering support for an independent, peaceful, prosperous, and democratic Burma. The United States stands ready to take steps to improve bilateral relations based on reciprocal and meaningful efforts by the Burmese government to fulfill the Burmese peoples' democratic aspirations.
We support the peaceful efforts of people everywhere to exercise freely their universal human rights, and we look forward to the day when Burma’s citizens will be able to do so. We hope that day will come soon.
http://www.state.gov/r/pa/prs/ps/2009/dec/134581.html
Wednesday, 30 December 2009
နတ္ျပည္ေပၚမွဒုကၡမ်ား....စကၤာပူက အေၾကာင္း
“တခ်ိဳ႕လူေတြ တခ်ိဳ႕လူေတြကို အားက်ၿပီး........ အားက်ၿပီး
ရွိစုမယ့္စုေတြ ေရာင္းခ်ၿပီး.......
ေလယာဥ္ပ်ံေပၚတတ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ခန္႔ခန္႔ႀကီးတဲ့ဗ်.................။”
ကိုအရိုးသီခ်င္းေလးက နားထဲမွာ အားအင္အျပည့္နဲ႔ ဝင္ေရာက္လာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္
ေတြးထင္ထားတယ္........ အိမ္မက္ေတြ မက္ဘူးတယ္။ ကိုအရိုးသီခ်င္းလိုပဲ
တခ်ိဳ႕လူေတြကို အားက်တယ္။ စကၤာပူကိုေရာက္ေအာင္လာတယ္။
ဖာတစ္လံုးေခါင္းၾကားနဲ႔ေပါ့။ ေတာသားျမိဳ႕ေရာက္ပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ့္မိတ္ေဆြ
တစ္ေယာက္က ေျပာတယ္ သူ႔အိမ္က ကေလးေလးကေျပာတယ္တဲ့ “ဦးဦးရယ္ သမီးက
ႏိုင္ငံျခားဆိုတာ ဟိုးနတ္ျပည္ႀကီး ေရာက္သြားတယ္ထင္တာ။ ခုေတာ့လဲ
ေျမၾကီးေပၚမွာပဲေနာ္တဲ့”။ ဟုတ္ပါတယ္ ကြ်န္ေတာ္လဲ
ႏိုင္ငံျခားမေရာက္ခင္ကေတာ့ ကေလးေတြးသေလာက္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ကြ်န္ေတာ့္
အေတြးက ႏိုင္ငံျခားဆိုတာကိုေရာက္တာနဲ႔ အဲ့ဒိလူရဲ့ ဘဝဟာ အရွင္လတ္လတ္
နတ္ေရကန္ထဲ က်သြားသလိုပဲေနမွာေနာ္လို႔ ေတြးမိတယ္။ ႏိုင္ငံျခားမွာ
အလုပ္လုပ္ အိမ္က မိဘ၊ မိသားစု၊ မိန္းမနဲ႔ကေလး ဒါေတြကို လူတစ္လံုး
သူတစ္လံုးျဖစ္ေအာင္ ထားႏိုင္တယ္ေပါ့ေလ။ အိုးအိမ္မရွိရင္ ဝယ္ေပးမးယ္
ကားမရွိရင္ကားဝယ္ေပးမယ္ စတာေတြေပါ့ဗ်ာ။ အားလံုးၿပီးျပည့္
စံုတယ္ဆိုပါေတာ့။ ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ ကိုပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တင္ ဒီလို
ေတြးတာလား။ မဟုတ္ပါဘူး။ ခိုင္ခိုင္မာမာ ေျပာႏိုင္တာက အခု
ႏိုင္ငံရပ္ျခားကို ေရာက္ေနတဲ့ သူေတြအားလံုးရဲ့ ၉၅ရာခိုင္ႏႈန္းအထက္ဟာ
ဒီလို ေတြးက်တာပါပဲ။ ဒီလိုေတြးလို႔လဲ ဒီေနရာကိုေရာက္လာက်တာေပါ့။
ႏိုင္ငံျခားကို သြားတာ ေတြထဲမွာ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က
အလုပ္လာလုပ္တယ္၊ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေက်ာင္းလာတတ္တယ္၊ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ မိမိ
ေယာက္က်ား (သို႔မဟုတ္) မိန္မ တစ္ေယာက္ေယာက္က အဆင္ေျပလို႔
မိသားစုလိုက္ေနရန္ လိုက္လာၾကတယ္ စသည္ျဖင့္ပါပဲ။
အားလံုး ထင္ထားေသာ ထင္ျမင္ခ်က္တစ္ခုျဖစ္သည့္ ႏိုင္ငံျခားေရာက္လ်င္
အားလံုးအဆင္ေျပၿပီဆိုေသာ ထင္ျမင္ခ်က္ လံုးဝမွားယြင္းပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္
ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ႀကီးကို ကြ်န္ေတာ္ ေျပာရဲပါတယ္ဗ်ာ။ က်န္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြရဲ့
ေဒတာေတြကို ကြ်န္ေတာ္မသိပါဘူး။ အဲ့ဒိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ခုေနေနတဲ့ စလံုးေခၚ
စကၤာပူက အေၾကာင္းေတြကိုပဲ ကြ်န္ေတာ္ေျပာမယ္ဗ်ာ။ စလံုးမွာ S'pass ကိုင္တဲ့
ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္ဆိုပါေတာ့။ သူ႔ရဲ့တရားဝင္လစာဟာ S$၁၈၀၀ ပါ။ အမ်ားကေတာ့
ရမယ္ထင္တာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ လစာ အျပည့္ မရသူေတြမရွိဘူးဆိုရင္ အနည္းဆံုး
၁၅ရာခိုင္ႏႈန္းအထက္မွာ ရွိပါတယ္။ အခုလို စီးပြားေရးက်ေနခိ်န္မွာ
ပိုလုိ႔ေတာင္ဆိုးပါေသးတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕မ်ား အင္ဂ်င္နီယာပါ လစာ S$၉၀၀
ပဲရပါတယ္ S'pass ကိုင္ရပါတယ္။ WP လို႔ေခၚတဲ့ အေထြေထြ အလုပ္သမားေတြဆိုရင္
တစ္ေန႔ကို S$၁၈ ပဲရပါတယ္။ တစ္ပတ္တစ္ရက္နား တစ္လမွ S$၄၇၀
နီးပါးပဲရက်ပါတယ္။
S'pass သမားက အလုပ္က ေနစရာ မေပးပါဘူး။ အိမ္ငွားေနရပါတယ္။ အိမ္လခက
အနည္းဆံုး S$၂၈၀ မွ S$၄၀၀ ထိကုန္ပါတယ္။ သြားလာရတဲ့ ကားခ၊ စားစရိတ္၊
အေထြေထြ အသံုးစရိတ္ အားလံုးေပါင္း အနည္းဆံုး လူတစ္ေယာက္ဟာ S$၆၀၀
ကုန္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သံရံုးမွာ အခြန္က တစ္လကို S$၈၀ ပါ။ အဲ့ဒိေတာ့
S'pass နဲ႔ အလုပ္လုပ္သူ တစ္ေယာက္ဟာ လြန္ေရာကြ်န္ေရာ တစ္လကို အသတင္ S$၁၀၀၀
သာက်န္ပါတယ္။ တစ္လကို ၇သိန္းခြဲနဲ႔ ၈သိန္းၾကားေပါ့ဗ်ာ။ ရန္ကုန္မွာ
မိသားစု ရွိမယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆို မိန္မတင္မဟုတ္ ကေလးပါရွိတယ္။ ကိုယ့္
မိဘရွိတယ္။ မိဘနဲ႔ မိမိ မိသားစု ႏွစ္စု ရန္ကုန္မွာ တစ္လ တစ္လ အေထြေထြ
အသံုးစရိတ္က တစ္အိမ္ေထာင္ကို ၄သိန္း မေလာက္ပါဘူးဗ်ာ။ အဲ့ဒိၾကားထဲ အိမ္က
မိန္းမက ဟိုဟာေလး လိုခ်င္တယ္ ေယာက္က်ားေရ နင္က စကၤာပူမွာ S'passနဲ႔
အလုပ္လုပ္ေနၿပီး ငါက ဒီမွာ လူတန္းေစ့မေနႏိုင္ဘူးလား။ သူမ်ားသားသမီး
ယူထားၿပီး ရွာမေကြ်းႏိုင္ဘူးလား ဆိုၿပီး ရန္ရွာေသးတယ္။
အဲ့လိုေတြဝင္လာၿပီဆိုရင္ ဒီကေယာက္က်ား ေသၿပီသာမွတ္။ ေနာက္ရွိေသးတယ္
ေယာက္က်ားေရ က်ဳပ္တို႔ အိုးပိုင္ အိမ္ပိုင္ေလးနဲ႔ေနခ်င္လွၿပီေတာ္ ရွင္လဲ
ႏိုင္ငံျခားသြားတာ ၾကားလွၿပီ က်ဳပ္ကို အိမ္ေလး တစ္လံုးေလာက္ဝယ္ေပးပါလား
ဆိုတာ ပါေသးတယ္။ ဒီက ေယာက္က်ား လုပ္တဲ့ သူ ဓါးျပထြက္တိုက္ရေတာ့မယ္။
ဘယ္လိုရွင္းျပရွင္းျပ နားမလည္တဲ့ သူေတြ မ်ားပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားေရာက္တယ္
လစာ S'pass S$၁၈၀၀ ရတယ္။ ငါ့ကို ၄၀၀၀၀၀ ပဲပို႔တယ္။ ဒင္း
ဘယ္မယားငယ္ကိုေထာက္ပံ့ေနလဲ မသိဘူး။ ဒီလိုပဲေတြးေနက်ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့
ေျပာလိုက္ေသးတယ္ ရွင့္တစ္ေယာက္ထဲ သံုးတာ ျမန္မာေငြ ၆၀၀၀၀၀
နီးပါးကုန္သလားတဲ့။ က်ဳပ္တို႔ တစ္မိသား စုလံုး သံုးဖို႔ ရွင္ပို႔တာေတာင္
၄၀၀၀၀၀ ထဲတဲ့။ ကဲ စဥ္းစားက်ပါအံုး အရပ္ကေတာ္တို႔ ေရ။ တစ္လကို ၃ခါေလာက္မွ
ဖုန္းမဆက္ရင္လဲ ရန္ေတြ႔ခံရေသးပါတယ္တဲ့ေနာ္။ ေအာ္ေအာ္ ဒါနဲ႔ ဒါေတာင္
မိန္းမပဲရွိေသးတာေနာ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ မိဘေတြမ်ား ပါပါေသးတယ္။ မိဘကို ေစာ္ကားတာ
မဟုတ္ပါဘူး။ မိဘေတြနားလည္ေပးႏိုင္ေအာင္ ထည့္ေရးေပးတာပါ။ မိဘေတြကလဲ
ထင္တာပဲ။ သားေလး ႏိုင္ငံျခား သြားအလုပ္လုပ္တယ္ တစ္လ ျမန္မာေငြ ၁၃၅၀၀၀၀
ေလာက္ရတယ္ ငါတို႔ ဆီပို႔တာ ၄၀၀၀၀၀၊ သူ႔မိန္းမဆီပို႔တာ ၄၀၀၀၀၀ အင္း
ငါ့သားေလးေတာ့ ေတာ္ေတာ္ စုမိမွာပဲေလ ဆိုၿပီး ဟိုေဆြမ်ိဳးလာ
ေထာက္ပံ့ခ်င္တာနဲ႔ ဒီေဆြမ်ိဳးတာ ေပးကမ္းခ်င္တာနဲ႔။ မင္းဦးေလး ဘာျဖစ္လို႔၊
မင္းအကို ဘယ္ႏွစ္ဝမ္းကြဲမွန္းမသိ ဆံုးလို႔၊ မင္းတူေလး ဆယ္တန္းတတ္လို႔၊
မင္းဘႀကီး ေဆးရံုတတ္လို႔ အားပါးပါး စံုလို႔ပါဗ်ာ။ ဒီက သားကေတာ့ မိဘ
စိတ္ဆင္းရဲမွာ ဘယ္ေနႏိုင္ပါမလဲ လုပ္ေပါ့ အေမ အေဖတို႔ သေဘာ ပါလို႔ပဲ
ျပန္ေျပာရတာေပါ့။ ဒါက S'passသမားေတြ ဒုကၡပါ။
ေအာ္ခုတစ္ခါ WP လို႔ေခၚတဲ့ အေထြေထြ အလုပ္သမားေတြ ကလဲ သူတို႔ ရင္ဆိုင္ရတဲ့
ဒုကၡ မေသးလွပါဘူးေနာ္။ ေနစရာ ကို အလုပ္ကေပးပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕အလုပ္ေတြက
ခရီးသြားလာေရးအတြက္ မေထာက္ပံ့ပါဘူး။ ခရီးစရိတ္ကုန္ပါတယ္။
စားစရိတ္ကုန္ပါတယ္။ သူတို႔ေတြက အိုတီကို ေျမာ္ကိုးၿပီး အလုပ္လုပ္ရတာပါ။
ခုလို အလုပ္ပါးတဲ့ အခ်ိန္ဆိုေတာ့ အိုတီ မရပါဘူး။ ခရီး စရိတ္၊ စားစရိတ္
အေထြေထြ အသံုးစရိတ္ အားလံုးေပါင္းရင္ စုစုေပါင္း S$၂၅၀ နဲ႔ S$၃၀၀ ၾကားမွာ
ရွိပါတယ္။ ပိုေငြက S$၁၇၀ ပါ ျမန္မာေငြ အလြန္ဆံုး ၁၅၀၀၀၀ ေလာက္ပါပဲ။
ဘယ္လိုမွ အိမ္က မိသားစုကို လံုေလာက္ေအာင္ မပို႔ႏိုင္ပါဘူး။ ဒီၾကားထဲ
သူတို႔မွာ အင္မတန္ ဒုကၡေရာက္တာက အလုပ္ရွင္က ပတ္စ္စပို႔ သိမ္းထားပါတယ္။
ျပန္ခ်င္တိုင္း ျပန္လို႔မရပါဘူး။ အလုပ္ကမေကာင္း အိမ္ကမိသားစုက အဆင္မေျပ
အိမ္ျပန္လို႔မရ သူတို႔ဘဝ အင္မတန္ သနားစရာေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ။ ဒီၾကားထဲ အိမ္က
မိန္းမတို႔ ခုဏကလို မိဘတို႔က အပူကပ္ရင္ အဲ့ဒိလူခမ်ာ ကိုယ့္ကိုကို
သက္ေသခ်င္ေလာက္ေအာင္ စိတ္ဓါတ္က်ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ WP လို႔ေခၚတဲ့ အေထြေထြ
အလုပ္သမားေတြ ရဲ့ ဒုကၡေပါ့။
ခုေျပာခဲ့တာ ႏွစ္မ်ိဳးစလံုး အလုပ္သမားေတြခ်ည္းပါပဲ။
အမိ်ဳးသားမ်ားတင္မဟုတ္ပါဘူး အမ်ိဳးသမီးမ်ားပါ ပါဝင္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ တစ္ေယာက္တည္းလာေနက် မိသားစုနဲ႔ ေဝး။ ၾကင္နာမဲ့သူမရွိ
ေႏြးေထြးမဲ့သူမဲ့ မိသားစုကေပးတဲ့ Pressure နဲ႔ အလုပ္က ရတဲ့ Pressure
နဲ႔ေတာ္ေတာ္ မလြယ္ပါဘူးဗ်ာ။
ေနာက္တစ္မ်ိဳးကေတာ့ ေက်ာင္းလာတတ္က်သူေတြပါ။ ေက်ာင္းတတ္တယ္ဆိုတာ
အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ Poly တတ္တယ္၊ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ITE တတ္တယ္
တခ်ိဳ႕ကေတာ့ NUS တို႔ NTU တို႔လို တကၠသိုလ္ေတြတတ္က်တယ္။ ဒါေတြကေတာ့
အစိုးရေက်ာင္းေတြေပါ့။ Part Time လုပ္လို႔ရက်တယ္။ Part Time ဆိုတာေတာင္
တရားဝင္ဆိုရင္ တစ္ေန႔ကို ဘယ္ႏွစ္နာရီ ဆိုတဲ့ သက္မွတ္ခ်က္ရွိတယ္။
ပိုလုပ္လို႔မရဘူး။ အားလံုး ခိုးလုပ္က်တာပဲ။ ရတယ္သိပ္ျပႆနာ မရွိဘူး
လုပ္ႏိုင္သေလာက္လုပ္။ ဒါေပမယ့္ ျပႆနာက လုပ္ခ်င္တာေတာင္ အလုပ္ကမရွိပါဘူး။
ဒီလို စီးပြားေရးက်ေနခ်ိန္မွာ အလုပ္ေတြက Part Time ခိုင္းရေလာက္ေအာင္
မေကာင္းလို႔ပါပဲ။ အဲ့ဒိေတာ့ အိမ္ကျပန္ေတာင္းရေတာ့တာေပါ့။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့
ပိုက္ဆံေခ်းၾကတယ္။ ဒါက အစိုးရေက်ာင္းတတ္သူမ်ားရဲ့ ဒုကၡေပါ့။
ေနာက္တစ္မ်ိဳးက်ျပန္ေတာ့ Private ေက်ာင္းတတ္သူမ်ားပါ။ အေျခအေန
အမိ်ဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ စကၤာပူမွာ Private ေက်ာင္း လာတတ္က်ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က
တကယ္ကို ကိုယ္အထူးျပဳခ်င္တဲ့ ဘာသာရပ္ကို တကယ္ႀကိဳးစားပန္းစား လာတတ္တာပါ။
တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လဲ အလုပ္လာရွာပါတယ္ အလုပ္မရလို႔ ေက်ာင္းအပ္ၿပီး
အလုပ္ဆက္ရွာက်ရင္း တတ္က်တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္းတတ္တာက Private ဆိုေတာ့
Part Time လုပ္လို႔မရပါဘူး။ အလုပ္ခိုးလုပ္ရပါတယ္။ မိရင္ဖမ္းတယ္ ရဲက
သတိေပးတာ ႏွစ္ႀကိမ္ေလာက္ထိေတာ့ လုပ္တယ္။ အဲ့ဒါမွ ထပ္မိရင္ ကိုယ့္ အထုပ္
ကိုဆြဲ ရြာပဲျပန္ေတာ့ေပါ့။ ရင္ဆိုင္ရတဲ့ ဘဝ ၾကမ္းပါတယ္။ မိဘဆီက ပိုက္ဆံ
ျပန္ေတာင္းဖို႔ကလဲ ခတ္ေတာ့ ရတဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ရတာေပါ့။ အရင္ကေတာ့
မဆိုးဘူးလို႔ေျပာတာပဲ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ Part Time က အစိုးရေက်ာင္းေတာင္
မေသခ်ာတာ Private ဆိုေတာ့ စဥ္းသာ စဥ္းစားၾကည့္ပါေတာ့ဗ်ာ။ အလုပ္က မလြယ္
ေက်ာင္းလခက သြင္းရ၊ အိမ္လခေပးရ၊ စာေမးပြဲေၾကးေပးရနဲ႔ ေက်ာင္းတတ္ရင္း
ရပ္တည္ဖို႔ ဘယ္လို ရင္ဆိုင္မလဲ။ ဒီေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြကေတာ့ သိပ္ၾကာၾကာ
မခံပါဘူး ရပ္တည္လို႔မရ ျပန္က်တာပဲ။ ေက်ာင္းသူေတြ ခင္ဗ်ာမွာေတာ့ ျပန္တဲ့
သူရွိသလို အရပ္အေခၚ စပြန္စာရွာက်သူမ်ားလဲရွိလာပါတယ္
။ စလံုးမွာ ရပ္တည္ႏိုင္ေအာင္ အိမ္က ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္း
ေထာက္ႏိုင္ရင္ေထာက္ မေထာက္ႏိုင္လုိ႔ကေတာ့ မိန္းကေလး ဆိုရင္ ဒီစပြန္စာ
ရွာတဲ့ သံသရာထဲ ေရာက္သြားက်တာ က ၅၀ရာခိုင္ႏႈန္းအထက္မွာ ရွိပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ ဟိုတေလာက အိုင္တီရိႈးမွာ အေဒၚႀကီးတစ္ေယာက္ နဲ႔ စကားေျပာရင္းကေန
သ႔ူအေနနဲ႔ စပြန္စာရွာတဲ့ ေက်ာင္းသူေတြကို ျမင္တဲ့ အျမင္္ကို
ကြ်န္ေတာ့္ကိုေျပာတာမ်ား ကြ်န္ေတာ္ ခုခ်ိန္ထိ နားထဲ ၾကားေနတံုးပဲဗ်ာ။
သူေျပာတာက ေက်ာင္းသူေလးေတြ ဒီမွာ အဆင္မေျပက် စပြန္စာေတြရွာက် ေနာက္ေတာ့
ရန္ကုန္ကိုျပန္ၿပီး ေရေဆးက်တယ္တဲ့။ ေတာ္ေတာ္ ရင့္သီးတဲ့ စကားလံုးပါေနာ္။
ဒါေတြကေတာ့ ေက်ာင္းလာတတ္သူေတြရဲ့ ဒုကၡပါပဲ။
ကဲေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အိမ္မက္ထဲမွာ ပံုေဖာ္ထားတဲ့
ႏိုင္ငံျခားဆိုတာ ဟိုကေလးေလး ေျပာသလို နတ္ျပည္လဲမဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္
ေတြးထားသလို နတ္ေရကန္လဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ဆိုလိုတာ
အားလံုးကို မဟုတ္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံျခားမွာ ေတာ္ေတာ္ အဆင္ေျပေနက်တဲ့
မိသားစုေတြ ရွိပါတယ္။ အဆင္ေျပေနတဲ့ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြ ရွိပါတယ္။
အားလံုးကို သိမ္းၾကံဳးၿပီး ဝါးလံုးနဲ႔ သိမ္းရိုက္တာမဟုတ္ပါဘူးေနာ္။
ကြ်န္ေတာ္ ဒီပိုစ္ေလးမွာ ေျပာခ်င္တဲ့ အဓိက အေၾကာင္းက ျမန္မာျပည္က မိဘ၊
ေဆြမ်ိဳး၊ မိသားစု(အထူးသျဖင့္ မိန္းမေပါ့ေနာ္) အဲ့ဒါေတြကို ေျပာခ်င္တာပါ။
ႏိုင္ငံျခားကို ထြက္သြားတိုင္း အဆင္မေျပႏိုင္ပါဘူး။ ပိုက္ဆံရွာေနတဲ့
သူကို စိတ္ဆင္ရဲေအာင္ မလုပ္က်ပါနဲ႔။ အေျခအေနမွန္ကို သိေအာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ
ေမးက်ပါ။ ဘာျဖစ္လို႔ ေငြမပို႔ႏိုင္တာလဲဆိုတာကို နားလည္ေပးႏိုင္ေအာင္
ႀကိဳးစားက်ပါ။
ေနာက္တစ္ခုက ေက်ာင္းလာတတ္ေသာ သူမ်ားပါ။ မိမိသားသမီး ႏိုင္ငံျခားမွာ
ေက်ာင္းတတ္ေနတယ္ Part Time လုပ္ရင္းတတ္တာ အဆင္ေျပေနတယ္ဆိုၿပီး တရားေသ
မေတြးပါနဲ႔။ အရင္တခ်ိန္ကေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္မယ္ထင္ပါတယ္ ကြ်န္ေတာ္
မေရာက္ေသးလို႔ မသိပါဘူး။ ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာမွ
မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အဲ့ဒိေတာ့ မိမိသားသမီးကို တကယ္
ေက်ာင္းတတ္ေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ လံုေလာက္ေအာင္ ေထာက္ပံ့ပါ၊ ဒါမွမဟုတ္
အလုပ္ရွာရေအာင္ သက္သက္ဆိုလဲ အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တစ္ခုထိ အခြင့္အေရးေပးၿပီး
မိမိမတတ္ႏိုင္ေတာ့ရင္ ျပန္ေခၚႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ ဒီလိုမွမဟုတ္ရင္
မိမိသားသမီးမ်ား ကြ်န္ေတာ္ ဆံုဖူးေသာ မိန္းမႀကီးေျပာသလို
ေရေဆးေနရပါအံုးမယ္။
ကြ်န္ေတာ္ ခေရာင္း ေရးခ်င္တာၾကာလွပါၿပီ။ ေရးသင့္ မေရးသင့္ စဥ္းစားေနတာပါ။
ခုေတာ့ အမိျမန္မာျပည္မွ က်န္ေနေသး ေသာသူမ်ား သိေစရန္ ေရးသားလိုက္ရပါသည္။
ကို..ရီး..ဆိုဒ္ထဲကပါ။
သိသင္တယ္ထင္လို့ေ၀မွ်တာပါ။
Posted on: http://chocolatemyotaw.ning.com/profiles/blogs/3019402:BlogPost:711231
“တခ်ိဳ႕လူေတြ တခ်ိဳ႕လူေတြကို အားက်ၿပီး........ အားက်ၿပီး
ရွိစုမယ့္စုေတြ ေရာင္းခ်ၿပီး.......
ေလယာဥ္ပ်ံေပၚတတ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ခန္႔ခန္႔ႀကီးတဲ့ဗ်.................။”
ကိုအရိုးသီခ်င္းေလးက နားထဲမွာ အားအင္အျပည့္နဲ႔ ဝင္ေရာက္လာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္
ေတြးထင္ထားတယ္........ အိမ္မက္ေတြ မက္ဘူးတယ္။ ကိုအရိုးသီခ်င္းလိုပဲ
တခ်ိဳ႕လူေတြကို အားက်တယ္။ စကၤာပူကိုေရာက္ေအာင္လာတယ္။
ဖာတစ္လံုးေခါင္းၾကားနဲ႔ေပါ့။ ေတာသားျမိဳ႕ေရာက္ပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ့္မိတ္ေဆြ
တစ္ေယာက္က ေျပာတယ္ သူ႔အိမ္က ကေလးေလးကေျပာတယ္တဲ့ “ဦးဦးရယ္ သမီးက
ႏိုင္ငံျခားဆိုတာ ဟိုးနတ္ျပည္ႀကီး ေရာက္သြားတယ္ထင္တာ။ ခုေတာ့လဲ
ေျမၾကီးေပၚမွာပဲေနာ္တဲ့”။ ဟုတ္ပါတယ္ ကြ်န္ေတာ္လဲ
ႏိုင္ငံျခားမေရာက္ခင္ကေတာ့ ကေလးေတြးသေလာက္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ကြ်န္ေတာ့္
အေတြးက ႏိုင္ငံျခားဆိုတာကိုေရာက္တာနဲ႔ အဲ့ဒိလူရဲ့ ဘဝဟာ အရွင္လတ္လတ္
နတ္ေရကန္ထဲ က်သြားသလိုပဲေနမွာေနာ္လို႔ ေတြးမိတယ္။ ႏိုင္ငံျခားမွာ
အလုပ္လုပ္ အိမ္က မိဘ၊ မိသားစု၊ မိန္းမနဲ႔ကေလး ဒါေတြကို လူတစ္လံုး
သူတစ္လံုးျဖစ္ေအာင္ ထားႏိုင္တယ္ေပါ့ေလ။ အိုးအိမ္မရွိရင္ ဝယ္ေပးမးယ္
ကားမရွိရင္ကားဝယ္ေပးမယ္ စတာေတြေပါ့ဗ်ာ။ အားလံုးၿပီးျပည့္
စံုတယ္ဆိုပါေတာ့။ ကြ်န္ေတာ္ ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ ကိုပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တင္ ဒီလို
ေတြးတာလား။ မဟုတ္ပါဘူး။ ခိုင္ခိုင္မာမာ ေျပာႏိုင္တာက အခု
ႏိုင္ငံရပ္ျခားကို ေရာက္ေနတဲ့ သူေတြအားလံုးရဲ့ ၉၅ရာခိုင္ႏႈန္းအထက္ဟာ
ဒီလို ေတြးက်တာပါပဲ။ ဒီလိုေတြးလို႔လဲ ဒီေနရာကိုေရာက္လာက်တာေပါ့။
ႏိုင္ငံျခားကို သြားတာ ေတြထဲမွာ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က
အလုပ္လာလုပ္တယ္၊ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ေက်ာင္းလာတတ္တယ္၊ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ မိမိ
ေယာက္က်ား (သို႔မဟုတ္) မိန္မ တစ္ေယာက္ေယာက္က အဆင္ေျပလို႔
မိသားစုလိုက္ေနရန္ လိုက္လာၾကတယ္ စသည္ျဖင့္ပါပဲ။
အားလံုး ထင္ထားေသာ ထင္ျမင္ခ်က္တစ္ခုျဖစ္သည့္ ႏိုင္ငံျခားေရာက္လ်င္
အားလံုးအဆင္ေျပၿပီဆိုေသာ ထင္ျမင္ခ်က္ လံုးဝမွားယြင္းပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္
ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ႀကီးကို ကြ်န္ေတာ္ ေျပာရဲပါတယ္ဗ်ာ။ က်န္တဲ့ ႏိုင္ငံေတြရဲ့
ေဒတာေတြကို ကြ်န္ေတာ္မသိပါဘူး။ အဲ့ဒိေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ခုေနေနတဲ့ စလံုးေခၚ
စကၤာပူက အေၾကာင္းေတြကိုပဲ ကြ်န္ေတာ္ေျပာမယ္ဗ်ာ။ စလံုးမွာ S'pass ကိုင္တဲ့
ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္ဆိုပါေတာ့။ သူ႔ရဲ့တရားဝင္လစာဟာ S$၁၈၀၀ ပါ။ အမ်ားကေတာ့
ရမယ္ထင္တာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ လစာ အျပည့္ မရသူေတြမရွိဘူးဆိုရင္ အနည္းဆံုး
၁၅ရာခိုင္ႏႈန္းအထက္မွာ ရွိပါတယ္။ အခုလို စီးပြားေရးက်ေနခိ်န္မွာ
ပိုလုိ႔ေတာင္ဆိုးပါေသးတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕မ်ား အင္ဂ်င္နီယာပါ လစာ S$၉၀၀
ပဲရပါတယ္ S'pass ကိုင္ရပါတယ္။ WP လို႔ေခၚတဲ့ အေထြေထြ အလုပ္သမားေတြဆိုရင္
တစ္ေန႔ကို S$၁၈ ပဲရပါတယ္။ တစ္ပတ္တစ္ရက္နား တစ္လမွ S$၄၇၀
နီးပါးပဲရက်ပါတယ္။
S'pass သမားက အလုပ္က ေနစရာ မေပးပါဘူး။ အိမ္ငွားေနရပါတယ္။ အိမ္လခက
အနည္းဆံုး S$၂၈၀ မွ S$၄၀၀ ထိကုန္ပါတယ္။ သြားလာရတဲ့ ကားခ၊ စားစရိတ္၊
အေထြေထြ အသံုးစရိတ္ အားလံုးေပါင္း အနည္းဆံုး လူတစ္ေယာက္ဟာ S$၆၀၀
ကုန္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သံရံုးမွာ အခြန္က တစ္လကို S$၈၀ ပါ။ အဲ့ဒိေတာ့
S'pass နဲ႔ အလုပ္လုပ္သူ တစ္ေယာက္ဟာ လြန္ေရာကြ်န္ေရာ တစ္လကို အသတင္ S$၁၀၀၀
သာက်န္ပါတယ္။ တစ္လကို ၇သိန္းခြဲနဲ႔ ၈သိန္းၾကားေပါ့ဗ်ာ။ ရန္ကုန္မွာ
မိသားစု ရွိမယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆို မိန္မတင္မဟုတ္ ကေလးပါရွိတယ္။ ကိုယ့္
မိဘရွိတယ္။ မိဘနဲ႔ မိမိ မိသားစု ႏွစ္စု ရန္ကုန္မွာ တစ္လ တစ္လ အေထြေထြ
အသံုးစရိတ္က တစ္အိမ္ေထာင္ကို ၄သိန္း မေလာက္ပါဘူးဗ်ာ။ အဲ့ဒိၾကားထဲ အိမ္က
မိန္းမက ဟိုဟာေလး လိုခ်င္တယ္ ေယာက္က်ားေရ နင္က စကၤာပူမွာ S'passနဲ႔
အလုပ္လုပ္ေနၿပီး ငါက ဒီမွာ လူတန္းေစ့မေနႏိုင္ဘူးလား။ သူမ်ားသားသမီး
ယူထားၿပီး ရွာမေကြ်းႏိုင္ဘူးလား ဆိုၿပီး ရန္ရွာေသးတယ္။
အဲ့လိုေတြဝင္လာၿပီဆိုရင္ ဒီကေယာက္က်ား ေသၿပီသာမွတ္။ ေနာက္ရွိေသးတယ္
ေယာက္က်ားေရ က်ဳပ္တို႔ အိုးပိုင္ အိမ္ပိုင္ေလးနဲ႔ေနခ်င္လွၿပီေတာ္ ရွင္လဲ
ႏိုင္ငံျခားသြားတာ ၾကားလွၿပီ က်ဳပ္ကို အိမ္ေလး တစ္လံုးေလာက္ဝယ္ေပးပါလား
ဆိုတာ ပါေသးတယ္။ ဒီက ေယာက္က်ား လုပ္တဲ့ သူ ဓါးျပထြက္တိုက္ရေတာ့မယ္။
ဘယ္လိုရွင္းျပရွင္းျပ နားမလည္တဲ့ သူေတြ မ်ားပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားေရာက္တယ္
လစာ S'pass S$၁၈၀၀ ရတယ္။ ငါ့ကို ၄၀၀၀၀၀ ပဲပို႔တယ္။ ဒင္း
ဘယ္မယားငယ္ကိုေထာက္ပံ့ေနလဲ မသိဘူး။ ဒီလိုပဲေတြးေနက်ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့
ေျပာလိုက္ေသးတယ္ ရွင့္တစ္ေယာက္ထဲ သံုးတာ ျမန္မာေငြ ၆၀၀၀၀၀
နီးပါးကုန္သလားတဲ့။ က်ဳပ္တို႔ တစ္မိသား စုလံုး သံုးဖို႔ ရွင္ပို႔တာေတာင္
၄၀၀၀၀၀ ထဲတဲ့။ ကဲ စဥ္းစားက်ပါအံုး အရပ္ကေတာ္တို႔ ေရ။ တစ္လကို ၃ခါေလာက္မွ
ဖုန္းမဆက္ရင္လဲ ရန္ေတြ႔ခံရေသးပါတယ္တဲ့ေနာ္။ ေအာ္ေအာ္ ဒါနဲ႔ ဒါေတာင္
မိန္းမပဲရွိေသးတာေနာ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ မိဘေတြမ်ား ပါပါေသးတယ္။ မိဘကို ေစာ္ကားတာ
မဟုတ္ပါဘူး။ မိဘေတြနားလည္ေပးႏိုင္ေအာင္ ထည့္ေရးေပးတာပါ။ မိဘေတြကလဲ
ထင္တာပဲ။ သားေလး ႏိုင္ငံျခား သြားအလုပ္လုပ္တယ္ တစ္လ ျမန္မာေငြ ၁၃၅၀၀၀၀
ေလာက္ရတယ္ ငါတို႔ ဆီပို႔တာ ၄၀၀၀၀၀၊ သူ႔မိန္းမဆီပို႔တာ ၄၀၀၀၀၀ အင္း
ငါ့သားေလးေတာ့ ေတာ္ေတာ္ စုမိမွာပဲေလ ဆိုၿပီး ဟိုေဆြမ်ိဳးလာ
ေထာက္ပံ့ခ်င္တာနဲ႔ ဒီေဆြမ်ိဳးတာ ေပးကမ္းခ်င္တာနဲ႔။ မင္းဦးေလး ဘာျဖစ္လို႔၊
မင္းအကို ဘယ္ႏွစ္ဝမ္းကြဲမွန္းမသိ ဆံုးလို႔၊ မင္းတူေလး ဆယ္တန္းတတ္လို႔၊
မင္းဘႀကီး ေဆးရံုတတ္လို႔ အားပါးပါး စံုလို႔ပါဗ်ာ။ ဒီက သားကေတာ့ မိဘ
စိတ္ဆင္းရဲမွာ ဘယ္ေနႏိုင္ပါမလဲ လုပ္ေပါ့ အေမ အေဖတို႔ သေဘာ ပါလို႔ပဲ
ျပန္ေျပာရတာေပါ့။ ဒါက S'passသမားေတြ ဒုကၡပါ။
ေအာ္ခုတစ္ခါ WP လို႔ေခၚတဲ့ အေထြေထြ အလုပ္သမားေတြ ကလဲ သူတို႔ ရင္ဆိုင္ရတဲ့
ဒုကၡ မေသးလွပါဘူးေနာ္။ ေနစရာ ကို အလုပ္ကေပးပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕အလုပ္ေတြက
ခရီးသြားလာေရးအတြက္ မေထာက္ပံ့ပါဘူး။ ခရီးစရိတ္ကုန္ပါတယ္။
စားစရိတ္ကုန္ပါတယ္။ သူတို႔ေတြက အိုတီကို ေျမာ္ကိုးၿပီး အလုပ္လုပ္ရတာပါ။
ခုလို အလုပ္ပါးတဲ့ အခ်ိန္ဆိုေတာ့ အိုတီ မရပါဘူး။ ခရီး စရိတ္၊ စားစရိတ္
အေထြေထြ အသံုးစရိတ္ အားလံုးေပါင္းရင္ စုစုေပါင္း S$၂၅၀ နဲ႔ S$၃၀၀ ၾကားမွာ
ရွိပါတယ္။ ပိုေငြက S$၁၇၀ ပါ ျမန္မာေငြ အလြန္ဆံုး ၁၅၀၀၀၀ ေလာက္ပါပဲ။
ဘယ္လိုမွ အိမ္က မိသားစုကို လံုေလာက္ေအာင္ မပို႔ႏိုင္ပါဘူး။ ဒီၾကားထဲ
သူတို႔မွာ အင္မတန္ ဒုကၡေရာက္တာက အလုပ္ရွင္က ပတ္စ္စပို႔ သိမ္းထားပါတယ္။
ျပန္ခ်င္တိုင္း ျပန္လို႔မရပါဘူး။ အလုပ္ကမေကာင္း အိမ္ကမိသားစုက အဆင္မေျပ
အိမ္ျပန္လို႔မရ သူတို႔ဘဝ အင္မတန္ သနားစရာေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ။ ဒီၾကားထဲ အိမ္က
မိန္းမတို႔ ခုဏကလို မိဘတို႔က အပူကပ္ရင္ အဲ့ဒိလူခမ်ာ ကိုယ့္ကိုကို
သက္ေသခ်င္ေလာက္ေအာင္ စိတ္ဓါတ္က်ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ WP လို႔ေခၚတဲ့ အေထြေထြ
အလုပ္သမားေတြ ရဲ့ ဒုကၡေပါ့။
ခုေျပာခဲ့တာ ႏွစ္မ်ိဳးစလံုး အလုပ္သမားေတြခ်ည္းပါပဲ။
အမိ်ဳးသားမ်ားတင္မဟုတ္ပါဘူး အမ်ိဳးသမီးမ်ားပါ ပါဝင္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ တစ္ေယာက္တည္းလာေနက် မိသားစုနဲ႔ ေဝး။ ၾကင္နာမဲ့သူမရွိ
ေႏြးေထြးမဲ့သူမဲ့ မိသားစုကေပးတဲ့ Pressure နဲ႔ အလုပ္က ရတဲ့ Pressure
နဲ႔ေတာ္ေတာ္ မလြယ္ပါဘူးဗ်ာ။
ေနာက္တစ္မ်ိဳးကေတာ့ ေက်ာင္းလာတတ္က်သူေတြပါ။ ေက်ာင္းတတ္တယ္ဆိုတာ
အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ Poly တတ္တယ္၊ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ITE တတ္တယ္
တခ်ိဳ႕ကေတာ့ NUS တို႔ NTU တို႔လို တကၠသိုလ္ေတြတတ္က်တယ္။ ဒါေတြကေတာ့
အစိုးရေက်ာင္းေတြေပါ့။ Part Time လုပ္လို႔ရက်တယ္။ Part Time ဆိုတာေတာင္
တရားဝင္ဆိုရင္ တစ္ေန႔ကို ဘယ္ႏွစ္နာရီ ဆိုတဲ့ သက္မွတ္ခ်က္ရွိတယ္။
ပိုလုပ္လို႔မရဘူး။ အားလံုး ခိုးလုပ္က်တာပဲ။ ရတယ္သိပ္ျပႆနာ မရွိဘူး
လုပ္ႏိုင္သေလာက္လုပ္။ ဒါေပမယ့္ ျပႆနာက လုပ္ခ်င္တာေတာင္ အလုပ္ကမရွိပါဘူး။
ဒီလို စီးပြားေရးက်ေနခ်ိန္မွာ အလုပ္ေတြက Part Time ခိုင္းရေလာက္ေအာင္
မေကာင္းလို႔ပါပဲ။ အဲ့ဒိေတာ့ အိမ္ကျပန္ေတာင္းရေတာ့တာေပါ့။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့
ပိုက္ဆံေခ်းၾကတယ္။ ဒါက အစိုးရေက်ာင္းတတ္သူမ်ားရဲ့ ဒုကၡေပါ့။
ေနာက္တစ္မ်ိဳးက်ျပန္ေတာ့ Private ေက်ာင္းတတ္သူမ်ားပါ။ အေျခအေန
အမိ်ဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ စကၤာပူမွာ Private ေက်ာင္း လာတတ္က်ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က
တကယ္ကို ကိုယ္အထူးျပဳခ်င္တဲ့ ဘာသာရပ္ကို တကယ္ႀကိဳးစားပန္းစား လာတတ္တာပါ။
တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လဲ အလုပ္လာရွာပါတယ္ အလုပ္မရလို႔ ေက်ာင္းအပ္ၿပီး
အလုပ္ဆက္ရွာက်ရင္း တတ္က်တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္းတတ္တာက Private ဆိုေတာ့
Part Time လုပ္လို႔မရပါဘူး။ အလုပ္ခိုးလုပ္ရပါတယ္။ မိရင္ဖမ္းတယ္ ရဲက
သတိေပးတာ ႏွစ္ႀကိမ္ေလာက္ထိေတာ့ လုပ္တယ္။ အဲ့ဒါမွ ထပ္မိရင္ ကိုယ့္ အထုပ္
ကိုဆြဲ ရြာပဲျပန္ေတာ့ေပါ့။ ရင္ဆိုင္ရတဲ့ ဘဝ ၾကမ္းပါတယ္။ မိဘဆီက ပိုက္ဆံ
ျပန္ေတာင္းဖို႔ကလဲ ခတ္ေတာ့ ရတဲ့ အလုပ္ကို လုပ္ရတာေပါ့။ အရင္ကေတာ့
မဆိုးဘူးလို႔ေျပာတာပဲ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ Part Time က အစိုးရေက်ာင္းေတာင္
မေသခ်ာတာ Private ဆိုေတာ့ စဥ္းသာ စဥ္းစားၾကည့္ပါေတာ့ဗ်ာ။ အလုပ္က မလြယ္
ေက်ာင္းလခက သြင္းရ၊ အိမ္လခေပးရ၊ စာေမးပြဲေၾကးေပးရနဲ႔ ေက်ာင္းတတ္ရင္း
ရပ္တည္ဖို႔ ဘယ္လို ရင္ဆိုင္မလဲ။ ဒီေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြကေတာ့ သိပ္ၾကာၾကာ
မခံပါဘူး ရပ္တည္လို႔မရ ျပန္က်တာပဲ။ ေက်ာင္းသူေတြ ခင္ဗ်ာမွာေတာ့ ျပန္တဲ့
သူရွိသလို အရပ္အေခၚ စပြန္စာရွာက်သူမ်ားလဲရွိလာပါတယ္
။ စလံုးမွာ ရပ္တည္ႏိုင္ေအာင္ အိမ္က ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္း
ေထာက္ႏိုင္ရင္ေထာက္ မေထာက္ႏိုင္လုိ႔ကေတာ့ မိန္းကေလး ဆိုရင္ ဒီစပြန္စာ
ရွာတဲ့ သံသရာထဲ ေရာက္သြားက်တာ က ၅၀ရာခိုင္ႏႈန္းအထက္မွာ ရွိပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ ဟိုတေလာက အိုင္တီရိႈးမွာ အေဒၚႀကီးတစ္ေယာက္ နဲ႔ စကားေျပာရင္းကေန
သ႔ူအေနနဲ႔ စပြန္စာရွာတဲ့ ေက်ာင္းသူေတြကို ျမင္တဲ့ အျမင္္ကို
ကြ်န္ေတာ့္ကိုေျပာတာမ်ား ကြ်န္ေတာ္ ခုခ်ိန္ထိ နားထဲ ၾကားေနတံုးပဲဗ်ာ။
သူေျပာတာက ေက်ာင္းသူေလးေတြ ဒီမွာ အဆင္မေျပက် စပြန္စာေတြရွာက် ေနာက္ေတာ့
ရန္ကုန္ကိုျပန္ၿပီး ေရေဆးက်တယ္တဲ့။ ေတာ္ေတာ္ ရင့္သီးတဲ့ စကားလံုးပါေနာ္။
ဒါေတြကေတာ့ ေက်ာင္းလာတတ္သူေတြရဲ့ ဒုကၡပါပဲ။
ကဲေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အိမ္မက္ထဲမွာ ပံုေဖာ္ထားတဲ့
ႏိုင္ငံျခားဆိုတာ ဟိုကေလးေလး ေျပာသလို နတ္ျပည္လဲမဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္
ေတြးထားသလို နတ္ေရကန္လဲ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ဆိုလိုတာ
အားလံုးကို မဟုတ္ပါဘူး။ ႏိုင္ငံျခားမွာ ေတာ္ေတာ္ အဆင္ေျပေနက်တဲ့
မိသားစုေတြ ရွိပါတယ္။ အဆင္ေျပေနတဲ့ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြ ရွိပါတယ္။
အားလံုးကို သိမ္းၾကံဳးၿပီး ဝါးလံုးနဲ႔ သိမ္းရိုက္တာမဟုတ္ပါဘူးေနာ္။
ကြ်န္ေတာ္ ဒီပိုစ္ေလးမွာ ေျပာခ်င္တဲ့ အဓိက အေၾကာင္းက ျမန္မာျပည္က မိဘ၊
ေဆြမ်ိဳး၊ မိသားစု(အထူးသျဖင့္ မိန္းမေပါ့ေနာ္) အဲ့ဒါေတြကို ေျပာခ်င္တာပါ။
ႏိုင္ငံျခားကို ထြက္သြားတိုင္း အဆင္မေျပႏိုင္ပါဘူး။ ပိုက္ဆံရွာေနတဲ့
သူကို စိတ္ဆင္ရဲေအာင္ မလုပ္က်ပါနဲ႔။ အေျခအေနမွန္ကို သိေအာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ
ေမးက်ပါ။ ဘာျဖစ္လို႔ ေငြမပို႔ႏိုင္တာလဲဆိုတာကို နားလည္ေပးႏိုင္ေအာင္
ႀကိဳးစားက်ပါ။
ေနာက္တစ္ခုက ေက်ာင္းလာတတ္ေသာ သူမ်ားပါ။ မိမိသားသမီး ႏိုင္ငံျခားမွာ
ေက်ာင္းတတ္ေနတယ္ Part Time လုပ္ရင္းတတ္တာ အဆင္ေျပေနတယ္ဆိုၿပီး တရားေသ
မေတြးပါနဲ႔။ အရင္တခ်ိန္ကေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္မယ္ထင္ပါတယ္ ကြ်န္ေတာ္
မေရာက္ေသးလို႔ မသိပါဘူး။ ဒီအခ်ိန္မွာေတာ့ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာမွ
မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အဲ့ဒိေတာ့ မိမိသားသမီးကို တကယ္
ေက်ာင္းတတ္ေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ လံုေလာက္ေအာင္ ေထာက္ပံ့ပါ၊ ဒါမွမဟုတ္
အလုပ္ရွာရေအာင္ သက္သက္ဆိုလဲ အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တစ္ခုထိ အခြင့္အေရးေပးၿပီး
မိမိမတတ္ႏိုင္ေတာ့ရင္ ျပန္ေခၚႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ ဒီလိုမွမဟုတ္ရင္
မိမိသားသမီးမ်ား ကြ်န္ေတာ္ ဆံုဖူးေသာ မိန္းမႀကီးေျပာသလို
ေရေဆးေနရပါအံုးမယ္။
ကြ်န္ေတာ္ ခေရာင္း ေရးခ်င္တာၾကာလွပါၿပီ။ ေရးသင့္ မေရးသင့္ စဥ္းစားေနတာပါ။
ခုေတာ့ အမိျမန္မာျပည္မွ က်န္ေနေသး ေသာသူမ်ား သိေစရန္ ေရးသားလိုက္ရပါသည္။
ကို..ရီး..ဆိုဒ္ထဲကပါ။
သိသင္တယ္ထင္လို့ေ၀မွ်တာပါ။
Posted on: http://chocolatemyotaw.ning.com/profiles/blogs/3019402:BlogPost:711231
စစ္အစိုးရကုိ ဒီမိုကေရစီသို႔ တြန္းပို႔ျခင္း
Monday, 28 December 2009 12:36 ေက်ာ္စြာမိုး
ျမန္မာ စစ္အစိုးရက ေရွ႕ႏွစ္တြင္ က်င္းပမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ အစီအစဥ္မ်ားကို ထုတ္ေဖာ္ ေၾကညာျခင္း မရိွေသးေသာ္လည္း ထုိေရြးေကာက္ပဲြသည္ လြတ္လပ္ၿပီး တရား မွ်တမႈ ရိွမရိွ၊ ထုိသုိ႔ က်င္းပေပးရန္ ေဆာင္ရြက္မည့္ လုပ္ငန္းစဥ္ စသည္တုိ႔ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေမးခြန္းထုတ္ရေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။
ယခုအခ်ိန္ထိ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ပတ္သက္၍ မည္သို႔မည္ပံု က်င္းပမည္၊ မည္သည့္ အခ်ိန္တြင္ က်င္းပမည္ စသည့္ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္မ်ားကို စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားက ထုတ္ျပန္ျခင္း မရွိေသးပါ။ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပမည့္ ရက္စြဲႏွင့္ ပတ္သက္၍ အမ်ဳိးမ်ဳိး ခန္႔မွန္းၾကေသာ္လည္း ယခင္အေတြ႔အၾကံဳမ်ားအရ ၂ဝ၁ဝ ပထမႏွစ္ဝက္အတြင္း က်င္းပႏုိင္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြ၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဆႏၵခံယူပြဲတုိ႔ကုိ ေမလတြင္ ျပဳလုပ္ခ့ဲေသာေၾကာင့္ လာမည့္ ေရြးေကာက္ပဲြကုိလည္း ေမလတြင္ က်င္းပဖြယ္ရိွသည္ဟု ယူဆေနၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ စာသင္ေက်ာင္း အမ်ားစု ပိတ္ထားသျဖင့္ ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားက ျပႆနာဖန္တီးသူမ်ားဟု ယူဆထားၾကသည့္ ေက်ာင္းသားမ်ား လူစုကြဲေနခ်ိန္လည္း ျဖစ္သည္။
ေနာက္ဆံုးတြင္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ား ခ်မွတ္သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊကသာ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ပတ္သက္၍ အဆံုးအျဖတ္ေပးမည္ ျဖစ္သည္။ သူ၏နည္းဗ်ဴဟာႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ခန္႔မွန္းေနၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္ သူက လိုခ်င္သည့္ ရလဒ္ ထြက္ေပၚလာေရးအတြက္ ၿပီးခဲ့သည့္ ဆႏၵခံယူပြဲကဲ့သို႔ပင္ ဤေရြးေကာက္ပြဲတြင္လည္း လိမ္လည္လွည့္ဖ်ားမႈမ်ား ျပဳလုပ္ရဦးမည္ျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္က အေျခခံဥပေဒ ဆန္႔က်င္သူမ်ားကုိ ဖမ္းဆီးေႏွာင့္ယွက္ခ့ဲသည္။ စစ္အစိုးရ ဘက္ေတာ္သားမ်ားကလည္း ေထာက္ခံမဲမ်ား ရရိွေစရန္ ေဆာင္ရြက္ခ့ဲၾကသည္။ ဆႏၵခံယူပြဲအၿပီးတြင္ အေျခခံဥပေဒကို ေထာက္ခံသူ ၉၂ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ရိွသည္ ဟူေသာ ရယ္စရာေကာင္းသည့္ ရလဒ္ ထြက္ခဲ့ေလသည္။
သုိ႔ေသာ္လည္း ေရြးေကာက္ပြဲတြင္မူ ဆႏၵခံယုူပြဲကဲ့သို႔ လိုခ်င္သည့္ ရလဒ္ ထြက္ေပၚေစေရးအတြက္ အလြယ္တကူ လိမ္လည္ လွည့္ဖ်ားႏုိင္မည္ မဟုတ္။ စစ္အစိုးရက ၎၏ အဓိကရန္သူျဖစ္ေသာ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD) ကို အျပတ္ရွင္းရန္ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ၿပီးသည့္အျပင္ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ားကုိ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ျဖင့္ ၎၏ လုံျခံဳေရးယႏၱယား အတြင္းသို႔ သြပ္သြင္းရန္ ျပင္ဆင္ေနျခင္းေၾကာင့္ အေျခအေနမ်ား ပို၍ ရႈပ္ေထြးလာဖြယ္ရိွသည္။
ႏိုင္ငံတကာက ထပ္မံ ေဝဖန္ရႈတ္ခ်ျခင္း၊ ျပည္တြင္းစစ္ ျပန္လည္ စတင္ျခင္းတို႔ မရိွဘဲ ဤရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား ေအာင္ျမင္မည္ မဟုတ္ေပ။ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား ေပါက္ေျမာက္ေစရန္အတြက္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွႉးႀကီးသည္ အႏိုင္က်င့္ ေဆာင္ရြက္ျခင္းမ်ား၊ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ကလိမ္က်ျခင္းမ်ား သာမကပဲ အျခားေသာ နည္းနာမ်ားလည္း လိုအပ္မည္ ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွႉးႀကီးက သူ၏ အဓိက အတိုက္အခံမ်ား ျဖစ္ေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အေမရိကန္အစိုးရ တို႔ကုိ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ျခင္း မရွိပါက ေရြးေကာက္ပြဲသည္ ျမန္မာျပည္သူမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာအား လွည့္စားမႈအျဖစ္ သမိုင္းတြင္က်န္ရစ္မည္ ျဖစ္သည္။
စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းခ့ဲသည္မွာ အႏွစ္ ၂၀ ၾကာလာၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း စစ္အစုိးရ၏ အာဏာ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားမႈ အားေလ်ာ့သြားေစရန္ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္မႈမ်ား ေပၚေပါက္လာျခင္း မရွိေသးေပ။ ပိတ္ဆို႔အေရးယူျခင္းက အလုပ္မျဖစ္သက့ဲသုိ႔ “အျပဳသေဘာ ဆက္ဆံေရး” ကလည္း အလုပ္မျဖစ္ခ့ဲပါ။ လူထုအံုၾကြ ဆႏၵျပမႈမ်ားကလည္း ရက္စက္စြာ ေခ်မႈန္းခံရသည္။ စစ္တပ္က အင္အားႀကီးထြားရန္ တည္ေဆာက္ေနသျဖင့္ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးမွာလည္း အလားအလာ မေကာင္းပါ။ တခ်ိန္က ျမန္မာျပည္သားတုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သည့္ အေမရိကန္ဦးေဆာင္ေသာ ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္မႈမွာလည္း စိတ္ကူးယဥ္မႈ သက္သက္သာ ျဖစ္ခဲ့သည္။
ဤတြင္ အတိုက္အခံမ်ားအဖို႔ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ထိေတြ႔ ဆက္ဆံရံုမွတပါး အျခားနည္း မရွိေတာ့ပါ။ သုိ႔ေသာ္လည္း ထုိဆက္ဆံေရးမွာ ျမန္မာ့သယံဇာတမ်ားကို မက္ေမာသည့္ အိမ္နီးနားခ်င္း ႏိုင္ငံမ်ား က်င့္သုံးသည့္ ဆက္ဆံေရးမ်ဳိးႏွင့္ေတာ့ တူညီျခင္း မရိွေပ။
အေမရိကန္အစိုးရက ဤအေျခအေနကုိ သေဘာေပါက္သျဖင့္ စစ္အစိုးရႏွင့္ တိုက္ရိုက္ ဆက္ဆံေရး ဟူေသာ မူဝါဒအသစ္ကို စက္တင္ဘာလတြင္ ေၾကညာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ အေမရိကန္အစိုးရက ျမန္မာျပည္အတြင္း ႏိုင္ငံေရး ျဖစ္ေပၚ တိုးတက္မႈကိုသာ ရလဒ္အျဖစ္ ေမွ်ာ္လင့္ထားပံုရသည္။
အေမရိကန္အစိုးရ၏ မူဝါဒအသစ္ကုိ ေၾကညာအၿပီးတြင္ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးရန္ စိတ္အား ထက္သန္ေနၾကသည္ဟု အေရွ႕အာရွႏွင့္ ပစိဖိတ္ေရးရာ လက္ေထာက္ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး မစၥတာ ကာ့တ္ ကမ္းဘဲလ္က ေျပာဆိုခဲ့သည္။
“ျမန္မာေခါင္းေဆာင္ေတြ အေမရိကန္အစိုးရနဲ႔ ထိေတြ႔ ဆက္ဆံဖို႔ စိတ္ဝင္စားမႈ ျပတာဟာ မွတ္မိသမွ်ေတာ့ ဒါ ပထမဆံုးအႀကိမ္ပဲ” ဟု သူက ေျပာသည္။ ႏုိဝင္ဘာလက သူ ဦးေဆာင္သည့္ အေမရိကန္ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔သည္ ျမန္မာျပည္သို႔ သြားေရာက္ၿပီး စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားႏွင့္ေရာ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားႏွင့္ပါ ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။
အေမရိကန္အစိုးရႏွင့္ ဆက္ဆံေရးျပန္လည္ ေကာင္းမြန္ရန္ စစ္အစိုးရက ဆႏၵရွိေၾကာင္း ထုိခရီးစဥ္က ျပသေနသည္။
မည္သို႔မွ် အံ့ဩစရာမရွိပါ၊ စစ္အစိုးရ မတုန္မလႈပ္ဘဲ ဆက္လက္ ခိုင္ၿမဲစြာ တည္ရွိေနျခင္းက ပိတ္ဆို႔အေရးယူမႈမ်ား မထိေရာက္ေၾကာင္း သက္ေသျပေနသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း အေရးယူမႈမ်ား ျပန္လည္ ရုတ္သိမ္းသြားေစလိုသည္မွာ ထင္ရွားေနသည္။ စက္တင္ဘာလ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံတြင္ စကားေျပာစဥ္ ျမန္မာဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္က အေရးယူမႈမ်ားကုိ ရႈတ္ခ်ခဲ့ၿပီး တရားမွ်တမႈ မရွိသျဖင့္ ရပ္ဆိုင္းပါဟု ေတာင္းဆိုခဲ့သည္။
ထိုစဥ္အေတာအတြင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း လမ္းေၾကာင္းေျပာင္းရန္ အခ်ိန္တန္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သေဘာေပါက္ နားလည္လာခဲ့သည္။ အေမရိကန္၏ မူဝါဒအသစ္ကို ထုတ္ေဖာ္ ေၾကညာျခင္း မျပဳမီကပင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွႉးႀကီးထံ ပုဂၢဳိလ္ေရး စာတေစာင္ ေရး၍ စစ္အစိုးရႏွင့္ေရာ ႏို္င္ငံျခားသံတမန္မ်ားႏွင့္ပါ ေတြ႔ဆုံၿပီး ဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆုိ႔မႈမ်ားအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးလုိသည္ဟု ေမတၱာရပ္ခံခဲ့သည္။ ဗိုလ္သန္းေရႊက အျမန္ဆံုး လိုက္ေလ်ာခဲ့ျပီး ဆက္ဆံေရး ဝန္ႀကီးဦးေအာင္ၾကည္ႏွင့္ ႏွစ္ႀကိမ္၊ အေမရိကန္၊ ၿဗိတိန္၊ ဩစေၾတးလ် တုိ႔မွ သံတမန္မ်ားႏွင့္ တႀကိမ္ ေတြ႔ခြင့္ေပးခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဥေရာပသံတမန္ ၂၀ ခန္႔ကုိလည္း NLD ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ခြင့္ျပဳခဲ့သည္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွႉးႀကီး၏ အလ်င္အျမန္ တံု႔ျပန္ခ်က္မ်ားကို ေလ႔လာၾကည့္ပါက ပိတ္ဆို႔အေရးယူျခင္းသည္ အေျပာင္းအလဲမ်ား မျဖစ္ေစေသာ္လည္း အေပးအယူလုပ္ရန္အတြက္မူ သင့္ေလ်ာ္သည့္လက္နက္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ စစ္အစိုးရထံမွ မည္သည့္ လိုက္ေလ်ာမႈမွ မရမီ ဒဏ္ခတ္မႈမ်ား မရုပ္သိမ္းမိေရးမွာ အေရးႀကီးေပသည္။ ဤအခ်က္သည္ ထိေတြ႔ဆက္ဆံေရးမူဝါဒ မည္မွ် အလုပ္ျဖစ္သည္ ဟူသည့္ အခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အဆံုးျဖတ္ေပးမည့္ အေရးႀကီးေသာ အခ်က္ျဖစ္သည္။
ယခု စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား ဘာလိုခ်င္သည္ကို သိရွိေနၿပီျဖစ္သည္။ အျပန္အလွန္အားျဖင့္ သူတို႔က မည္သည့္အရာမ်ား ျပန္လည္ ေပးအပ္လုိသည္ ဆုိသည္ကုိ ေမးျမန္းရန္သာ က်န္ေတာ့သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရး၊ ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္မီ အေျခခံ ဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး၊ ပြင့္လင္းၿပီး လြတ္လပ္ မွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္ေျမာက္ရန္ အာမခံေရး စသည့္ ႏုိင္ငံတကာ ႏွင့္ ဒီမုိကေရစီ အင္အားစုမ်ား၏ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားကို လိုက္ေလ်ာမည့္ပံု မေပၚပါ။
အေမရိကန္အစုိးရက အေျပာင္းအလဲအတြက္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည္ ဆိုပါက ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈမ်ား ရပ္ဆိုင္းျခင္းကုိ စစ္အစုိးရက ၎တို႔၏ လမ္းေၾကာင္း ေျပာင္းလဲရန္ မက္လုံးအေနျဖင့္ အသံုးခ်ရန္ လိုအပ္ၿပီး ထိုအေျပာင္းအလဲကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရန္ တိက်ေသာ အခ်ိန္ကာလ သတ္မွတ္ခ်က္လည္း လိုအပ္မည္ျဖစ္သည္။ စစ္အစိုးရက တခ်ိန္တြင္ ေတာင္းဆိုခ်က္ တခုကိုသာ လိုက္ေလ်ာႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ဦးစားေပး အစီအစဥ္မ်ားကိုလည္း သတ္မွတ္ထားရန္ လိုအပ္မည္ ျဖစ္သည္။
ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရး၊ လြတ္လပ္၍တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား ေပၚေပါက္ေရးတုိ႔ကို ႏုိင္ငံတကာက အမ်ားဆံုး ေျပာဆုိေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။ သုိ႔ေသာ္ အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးသည္လည္း ဦးစားေပးအစီအစဥ္တရပ္ အျဖစ္ထား ရွိရန္ ခိုင္လံုေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ ရွိေနပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို ျပန္လႊတ္ေသာ္လည္း အခ်ိန္မေရြး ျပန္ဖမ္းႏိုင္သကဲ့သို႔ ေရြးေကာက္ပြဲက မည္မွ်ပင္ လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တသည္ျဖစ္ေစ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို အာမခံႏိုင္ျခင္း မရွိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
“လြတ္လပ္ျခင္း၏ အနာဂတ္ - ျပည္တြင္းႏွင့္ ႏုိင္ငံျခားရွိ လစ္ဘရယ္မက်ေသာ ဒီမိုကေရစီ” ဟူေသာ စာအုပ္တြင္ စာေရးဆရာ
ဖာရိ ဇာကာရုိင္ယာ (Fareed Zakaria) က “အေနာက္ႏိုင္ငံသားမ်ားအဖို႔ ဒီမိုကေရစီဆိုသည္မွာ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရး စနစ္တခုကို လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားျဖင့္သာ သတ္မွတ္၍မရ၊ တရားဥပေဒ စိုးမုိးေရး၊ အာဏာ ခြဲေဝေရး၊ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆုိခြင့္၊ စုေဝးခြင့္၊ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္ခြင့္၊ ပစၥည္း ဥစၥာပိုင္ဆိုင္ခြင့္ စေသာ အေျခခံ အခြင့္အေရးမ်ား အကာအကြယ္ရိွျခင္းတို႔ႏွင္႔လည္း သတ္မွတ္ရသည္။ သို႔ေသာ္ 'အေျခခံ ဥပေဒအရ သတ္မွတ္ထားေသာ လစ္ဘရယ္ဝါဒ' ဟု ေဝါဟာရ ျပဳထားေသာ ဤ အခြင့္အေရးမ်ား ႏွင့္ လြတ္လပ္ခြင့္မ်ားသည္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ အေျခခံအားျဖင့္ မည္သို႔မွ် မသက္ဆိုင္ေပ။ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား၌ပင္ ၎ႏွစ္ခုမွာ သဟဇာတ ျဖစ္ေလ့မရိွပါ” ဟု ေရးသားထားသည္။
အမ်ားစုက အေျခခံဥပေဒတြင္ ျပဌာန္းထားေသာ လႊတ္ေတာ္တြင္ စစ္တပ္အတြက္ သီးျခား သတ္မွတ္ထားသည့္ ကိုယ္စားလွယ္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ကိစၥကိုသာ ေဖာ္ျပၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း စစ္တပ္၊ ႏိုင္ငံေတာ္၊ ႏိုင္ငံသားမ်ားအၾကား လုပ္ပုိင္ခြင့္ အာဏာကုိ ခြဲျခား သတ္မွတ္ထားသည့္ အေမရိကန္ပံုစံ လူ႔အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္းမ်ဳိး ကင္းမဲ့ေနျခင္းသည္လည္း အေရးႀကီးေသာအခ်က္ ျဖစ္သည္။ “ဥပေဒအရ သတ္မွတ္ထားျခင္းမရိွလွ်င္ မည္သည့္ စစ္သားမဆုိ ၿငိမ္းခ်မ္းသည့္ အခ်ိန္ သို႔မဟုတ္ စစ္ျဖစ္ေနသည့္အခ်ိန္၌ လူေနအိမ္မ်ားတြင္ အိမ္ရွင္၏သေဘာ တူညီခ်က္မပါဘဲ ေနထိုင္ႏိုင္ခြင့္မရိွ” ဟုု အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု၏ အေျခခံဥပေဒ တတိယ ျပင္ဆင္ခ်က္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္အခ်က္မွာ အေကာင္းဆံုး ဥပမာ ျဖစ္သည္။
ဤသို႔ ႀကီးမား ေလးနက္ေသာ မညီမွ်မႈမ်ားေၾကာင့္ပင္ NLD ေခါင္းေဆာင္ေသာ ဒီမုိကေရစီအေရး လႈပ္ရွားသူမ်ား၊ တိုင္းရင္းသား အင္အားစုမ်ား၊ ကုလသမဂၢအပါအဝင္ ႏိုင္ငံတကာ မိသားစုတုိ႔က အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ရန္ ေတာင္းဆိုထားျခင္းျဖစ္သည္။ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား မတိုင္မီ အေျခခံ ဥပေဒကို ထိထိ ေရာက္ေရာက္ ျပင္ဆင္ျခင္းမရွိပါက ေရွ႕ႏွစ္ပိုင္းမ်ားအတြင္း အဓိပၸာယ္ရိွေသာ ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ား ျဖစ္ႏိုင္ေျခမရိွ ဟု ဆိုျခင္းမွာ ခ်ဲ႕ကားေျပာဆိုျခင္း မဟုတ္ပါ။
သို႔ေသာ္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးက ဤအခ်က္ကုိပင္ လိုက္ေလ်ာမႈ မေပးရန္ ဆံုးျဖတ္ထားဖြယ္ရိွသည္။
သူက ေနျပည္ေတာ္တြင္ ျပဳလုပ္သည့္ ေအာက္တိုဘာလ စစ္မႈထမ္းေဟာင္းအဖြဲ႔ ညီလာခံတြင္ “အေျခခံဥပေဒကို ျပည္သူလူထု အမ်ားစုက အတည္ျပဳထားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဤ အေျခခံ ဥပေဒအရ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ေရြးေကာက္ပြဲကို စနစ္တက် က်င္းပသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း” ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။ အေမရိကန္တုိ႔ႏွင့္ စကားေျပာပြဲမ်ား စတင္ျပီး မၾကာခင္မွာပင္ ထုိသုိ႔ ေျပာလုိက္ျခင္း ျဖစ္သည္။
ဤအဆင့္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး လမ္းေၾကာင္း ေျပာင္းလဲသြားေစေရး ျပဳလုပ္ရန္ လြယ္ကူမည္ မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ အတိုက္အခံ အဖြဲ႔မ်ား အထူးသျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က စစ္အစိုးရကုိ မွန္ကန္ေသာ လမ္းေၾကာင္းေပၚ ေရာက္ရိွေစရန္ တြန္းအားေပးႏိုင္ေသာ အခန္းက႑တြင္ ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီ လြတ္ေျမာက္လာျခင္း သို႔မဟုတ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါဝင္ႏုိင္ျခင္း မရွိလွ်င္ပင္ စစ္အစိုးရႏွင့္ ျပဳလုပ္သည့္ ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈမ်ား အဆုံးသတ္ေရးဆုိင္ရာ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားမွတဆင့္ ႏိုင္ငံေရး ျဖစ္စဥ္မ်ားကို ၾသဇာလႊမ္းမိုးႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ရသည္။
အေမရိကန္ႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အသုိင္းအဝန္းသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈမ်ားကို ေထာက္ခံရန္ ျပင္ဆင္ထား သင့္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေခါင္းမာသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားကုိ ညိွႏိႈင္းႏုိင္သည့္အဆင့္ ေရာက္ရိွေရးအတြက္ ကူညီ ေဆာင္ရြက္ေပးၾကရမည္ ျဖစ္သည္။
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php/special/2009-10-12-04-13-58/2349-2009-12-28-05-37-32
Monday, 28 December 2009 12:36 ေက်ာ္စြာမိုး
ျမန္မာ စစ္အစိုးရက ေရွ႕ႏွစ္တြင္ က်င္းပမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲ အစီအစဥ္မ်ားကို ထုတ္ေဖာ္ ေၾကညာျခင္း မရိွေသးေသာ္လည္း ထုိေရြးေကာက္ပဲြသည္ လြတ္လပ္ၿပီး တရား မွ်တမႈ ရိွမရိွ၊ ထုိသုိ႔ က်င္းပေပးရန္ ေဆာင္ရြက္မည့္ လုပ္ငန္းစဥ္ စသည္တုိ႔ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေမးခြန္းထုတ္ရေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။
ယခုအခ်ိန္ထိ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ပတ္သက္၍ မည္သို႔မည္ပံု က်င္းပမည္၊ မည္သည့္ အခ်ိန္တြင္ က်င္းပမည္ စသည့္ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္မ်ားကို စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားက ထုတ္ျပန္ျခင္း မရွိေသးပါ။ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပမည့္ ရက္စြဲႏွင့္ ပတ္သက္၍ အမ်ဳိးမ်ဳိး ခန္႔မွန္းၾကေသာ္လည္း ယခင္အေတြ႔အၾကံဳမ်ားအရ ၂ဝ၁ဝ ပထမႏွစ္ဝက္အတြင္း က်င္းပႏုိင္သည္ဟု ယူဆၾကသည္။ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပဲြ၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဆႏၵခံယူပြဲတုိ႔ကုိ ေမလတြင္ ျပဳလုပ္ခ့ဲေသာေၾကာင့္ လာမည့္ ေရြးေကာက္ပဲြကုိလည္း ေမလတြင္ က်င္းပဖြယ္ရိွသည္ဟု ယူဆေနၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ စာသင္ေက်ာင္း အမ်ားစု ပိတ္ထားသျဖင့္ ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားက ျပႆနာဖန္တီးသူမ်ားဟု ယူဆထားၾကသည့္ ေက်ာင္းသားမ်ား လူစုကြဲေနခ်ိန္လည္း ျဖစ္သည္။
ေနာက္ဆံုးတြင္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ား ခ်မွတ္သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊကသာ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ ပတ္သက္၍ အဆံုးအျဖတ္ေပးမည္ ျဖစ္သည္။ သူ၏နည္းဗ်ဴဟာႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ခန္႔မွန္းေနၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္ သူက လိုခ်င္သည့္ ရလဒ္ ထြက္ေပၚလာေရးအတြက္ ၿပီးခဲ့သည့္ ဆႏၵခံယူပြဲကဲ့သို႔ပင္ ဤေရြးေကာက္ပြဲတြင္လည္း လိမ္လည္လွည့္ဖ်ားမႈမ်ား ျပဳလုပ္ရဦးမည္ျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္က အေျခခံဥပေဒ ဆန္႔က်င္သူမ်ားကုိ ဖမ္းဆီးေႏွာင့္ယွက္ခ့ဲသည္။ စစ္အစိုးရ ဘက္ေတာ္သားမ်ားကလည္း ေထာက္ခံမဲမ်ား ရရိွေစရန္ ေဆာင္ရြက္ခ့ဲၾကသည္။ ဆႏၵခံယူပြဲအၿပီးတြင္ အေျခခံဥပေဒကို ေထာက္ခံသူ ၉၂ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ရိွသည္ ဟူေသာ ရယ္စရာေကာင္းသည့္ ရလဒ္ ထြက္ခဲ့ေလသည္။
သုိ႔ေသာ္လည္း ေရြးေကာက္ပြဲတြင္မူ ဆႏၵခံယုူပြဲကဲ့သို႔ လိုခ်င္သည့္ ရလဒ္ ထြက္ေပၚေစေရးအတြက္ အလြယ္တကူ လိမ္လည္ လွည့္ဖ်ားႏုိင္မည္ မဟုတ္။ စစ္အစိုးရက ၎၏ အဓိကရန္သူျဖစ္ေသာ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD) ကို အျပတ္ရွင္းရန္ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ၿပီးသည့္အျပင္ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ားကုိ နယ္ျခားေစာင့္တပ္ အသြင္ျဖင့္ ၎၏ လုံျခံဳေရးယႏၱယား အတြင္းသို႔ သြပ္သြင္းရန္ ျပင္ဆင္ေနျခင္းေၾကာင့္ အေျခအေနမ်ား ပို၍ ရႈပ္ေထြးလာဖြယ္ရိွသည္။
ႏိုင္ငံတကာက ထပ္မံ ေဝဖန္ရႈတ္ခ်ျခင္း၊ ျပည္တြင္းစစ္ ျပန္လည္ စတင္ျခင္းတို႔ မရိွဘဲ ဤရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား ေအာင္ျမင္မည္ မဟုတ္ေပ။ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား ေပါက္ေျမာက္ေစရန္အတြက္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွႉးႀကီးသည္ အႏိုင္က်င့္ ေဆာင္ရြက္ျခင္းမ်ား၊ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ကလိမ္က်ျခင္းမ်ား သာမကပဲ အျခားေသာ နည္းနာမ်ားလည္း လိုအပ္မည္ ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွႉးႀကီးက သူ၏ အဓိက အတိုက္အခံမ်ား ျဖစ္ေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ အေမရိကန္အစိုးရ တို႔ကုိ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ျခင္း မရွိပါက ေရြးေကာက္ပြဲသည္ ျမန္မာျပည္သူမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာအား လွည့္စားမႈအျဖစ္ သမိုင္းတြင္က်န္ရစ္မည္ ျဖစ္သည္။
စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းခ့ဲသည္မွာ အႏွစ္ ၂၀ ၾကာလာၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း စစ္အစုိးရ၏ အာဏာ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားမႈ အားေလ်ာ့သြားေစရန္ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္မႈမ်ား ေပၚေပါက္လာျခင္း မရွိေသးေပ။ ပိတ္ဆို႔အေရးယူျခင္းက အလုပ္မျဖစ္သက့ဲသုိ႔ “အျပဳသေဘာ ဆက္ဆံေရး” ကလည္း အလုပ္မျဖစ္ခ့ဲပါ။ လူထုအံုၾကြ ဆႏၵျပမႈမ်ားကလည္း ရက္စက္စြာ ေခ်မႈန္းခံရသည္။ စစ္တပ္က အင္အားႀကီးထြားရန္ တည္ေဆာက္ေနသျဖင့္ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးမွာလည္း အလားအလာ မေကာင္းပါ။ တခ်ိန္က ျမန္မာျပည္သားတုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သည့္ အေမရိကန္ဦးေဆာင္ေသာ ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္မႈမွာလည္း စိတ္ကူးယဥ္မႈ သက္သက္သာ ျဖစ္ခဲ့သည္။
ဤတြင္ အတိုက္အခံမ်ားအဖို႔ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ထိေတြ႔ ဆက္ဆံရံုမွတပါး အျခားနည္း မရွိေတာ့ပါ။ သုိ႔ေသာ္လည္း ထုိဆက္ဆံေရးမွာ ျမန္မာ့သယံဇာတမ်ားကို မက္ေမာသည့္ အိမ္နီးနားခ်င္း ႏိုင္ငံမ်ား က်င့္သုံးသည့္ ဆက္ဆံေရးမ်ဳိးႏွင့္ေတာ့ တူညီျခင္း မရိွေပ။
အေမရိကန္အစိုးရက ဤအေျခအေနကုိ သေဘာေပါက္သျဖင့္ စစ္အစိုးရႏွင့္ တိုက္ရိုက္ ဆက္ဆံေရး ဟူေသာ မူဝါဒအသစ္ကို စက္တင္ဘာလတြင္ ေၾကညာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ အေမရိကန္အစိုးရက ျမန္မာျပည္အတြင္း ႏိုင္ငံေရး ျဖစ္ေပၚ တိုးတက္မႈကိုသာ ရလဒ္အျဖစ္ ေမွ်ာ္လင့္ထားပံုရသည္။
အေမရိကန္အစိုးရ၏ မူဝါဒအသစ္ကုိ ေၾကညာအၿပီးတြင္ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးရန္ စိတ္အား ထက္သန္ေနၾကသည္ဟု အေရွ႕အာရွႏွင့္ ပစိဖိတ္ေရးရာ လက္ေထာက္ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး မစၥတာ ကာ့တ္ ကမ္းဘဲလ္က ေျပာဆိုခဲ့သည္။
“ျမန္မာေခါင္းေဆာင္ေတြ အေမရိကန္အစိုးရနဲ႔ ထိေတြ႔ ဆက္ဆံဖို႔ စိတ္ဝင္စားမႈ ျပတာဟာ မွတ္မိသမွ်ေတာ့ ဒါ ပထမဆံုးအႀကိမ္ပဲ” ဟု သူက ေျပာသည္။ ႏုိဝင္ဘာလက သူ ဦးေဆာင္သည့္ အေမရိကန္ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔သည္ ျမန္မာျပည္သို႔ သြားေရာက္ၿပီး စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားႏွင့္ေရာ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ားႏွင့္ပါ ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။
အေမရိကန္အစိုးရႏွင့္ ဆက္ဆံေရးျပန္လည္ ေကာင္းမြန္ရန္ စစ္အစိုးရက ဆႏၵရွိေၾကာင္း ထုိခရီးစဥ္က ျပသေနသည္။
မည္သို႔မွ် အံ့ဩစရာမရွိပါ၊ စစ္အစိုးရ မတုန္မလႈပ္ဘဲ ဆက္လက္ ခိုင္ၿမဲစြာ တည္ရွိေနျခင္းက ပိတ္ဆို႔အေရးယူမႈမ်ား မထိေရာက္ေၾကာင္း သက္ေသျပေနသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း အေရးယူမႈမ်ား ျပန္လည္ ရုတ္သိမ္းသြားေစလိုသည္မွာ ထင္ရွားေနသည္။ စက္တင္ဘာလ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံတြင္ စကားေျပာစဥ္ ျမန္မာဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္က အေရးယူမႈမ်ားကုိ ရႈတ္ခ်ခဲ့ၿပီး တရားမွ်တမႈ မရွိသျဖင့္ ရပ္ဆိုင္းပါဟု ေတာင္းဆိုခဲ့သည္။
ထိုစဥ္အေတာအတြင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း လမ္းေၾကာင္းေျပာင္းရန္ အခ်ိန္တန္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သေဘာေပါက္ နားလည္လာခဲ့သည္။ အေမရိကန္၏ မူဝါဒအသစ္ကို ထုတ္ေဖာ္ ေၾကညာျခင္း မျပဳမီကပင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွႉးႀကီးထံ ပုဂၢဳိလ္ေရး စာတေစာင္ ေရး၍ စစ္အစိုးရႏွင့္ေရာ ႏို္င္ငံျခားသံတမန္မ်ားႏွင့္ပါ ေတြ႔ဆုံၿပီး ဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆုိ႔မႈမ်ားအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးလုိသည္ဟု ေမတၱာရပ္ခံခဲ့သည္။ ဗိုလ္သန္းေရႊက အျမန္ဆံုး လိုက္ေလ်ာခဲ့ျပီး ဆက္ဆံေရး ဝန္ႀကီးဦးေအာင္ၾကည္ႏွင့္ ႏွစ္ႀကိမ္၊ အေမရိကန္၊ ၿဗိတိန္၊ ဩစေၾတးလ် တုိ႔မွ သံတမန္မ်ားႏွင့္ တႀကိမ္ ေတြ႔ခြင့္ေပးခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဥေရာပသံတမန္ ၂၀ ခန္႔ကုိလည္း NLD ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ခြင့္ျပဳခဲ့သည္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွႉးႀကီး၏ အလ်င္အျမန္ တံု႔ျပန္ခ်က္မ်ားကို ေလ႔လာၾကည့္ပါက ပိတ္ဆို႔အေရးယူျခင္းသည္ အေျပာင္းအလဲမ်ား မျဖစ္ေစေသာ္လည္း အေပးအယူလုပ္ရန္အတြက္မူ သင့္ေလ်ာ္သည့္လက္နက္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ စစ္အစိုးရထံမွ မည္သည့္ လိုက္ေလ်ာမႈမွ မရမီ ဒဏ္ခတ္မႈမ်ား မရုပ္သိမ္းမိေရးမွာ အေရးႀကီးေပသည္။ ဤအခ်က္သည္ ထိေတြ႔ဆက္ဆံေရးမူဝါဒ မည္မွ် အလုပ္ျဖစ္သည္ ဟူသည့္ အခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အဆံုးျဖတ္ေပးမည့္ အေရးႀကီးေသာ အခ်က္ျဖစ္သည္။
ယခု စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား ဘာလိုခ်င္သည္ကို သိရွိေနၿပီျဖစ္သည္။ အျပန္အလွန္အားျဖင့္ သူတို႔က မည္သည့္အရာမ်ား ျပန္လည္ ေပးအပ္လုိသည္ ဆုိသည္ကုိ ေမးျမန္းရန္သာ က်န္ေတာ့သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရး၊ ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္မီ အေျခခံ ဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး၊ ပြင့္လင္းၿပီး လြတ္လပ္ မွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္ေျမာက္ရန္ အာမခံေရး စသည့္ ႏုိင္ငံတကာ ႏွင့္ ဒီမုိကေရစီ အင္အားစုမ်ား၏ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားကို လိုက္ေလ်ာမည့္ပံု မေပၚပါ။
အေမရိကန္အစုိးရက အေျပာင္းအလဲအတြက္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မည္ ဆိုပါက ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈမ်ား ရပ္ဆိုင္းျခင္းကုိ စစ္အစုိးရက ၎တို႔၏ လမ္းေၾကာင္း ေျပာင္းလဲရန္ မက္လုံးအေနျဖင့္ အသံုးခ်ရန္ လိုအပ္ၿပီး ထိုအေျပာင္းအလဲကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရန္ တိက်ေသာ အခ်ိန္ကာလ သတ္မွတ္ခ်က္လည္း လိုအပ္မည္ျဖစ္သည္။ စစ္အစိုးရက တခ်ိန္တြင္ ေတာင္းဆိုခ်က္ တခုကိုသာ လိုက္ေလ်ာႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ဦးစားေပး အစီအစဥ္မ်ားကိုလည္း သတ္မွတ္ထားရန္ လိုအပ္မည္ ျဖစ္သည္။
ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား လြတ္ေျမာက္ေရး၊ လြတ္လပ္၍တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား ေပၚေပါက္ေရးတုိ႔ကို ႏုိင္ငံတကာက အမ်ားဆံုး ေျပာဆုိေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။ သုိ႔ေသာ္ အေျခခံဥပေဒျပင္ဆင္ေရးသည္လည္း ဦးစားေပးအစီအစဥ္တရပ္ အျဖစ္ထား ရွိရန္ ခိုင္လံုေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ ရွိေနပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားကို ျပန္လႊတ္ေသာ္လည္း အခ်ိန္မေရြး ျပန္ဖမ္းႏိုင္သကဲ့သို႔ ေရြးေကာက္ပြဲက မည္မွ်ပင္ လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တသည္ျဖစ္ေစ ဒီမိုကေရစီ စနစ္ကို အာမခံႏိုင္ျခင္း မရွိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
“လြတ္လပ္ျခင္း၏ အနာဂတ္ - ျပည္တြင္းႏွင့္ ႏုိင္ငံျခားရွိ လစ္ဘရယ္မက်ေသာ ဒီမိုကေရစီ” ဟူေသာ စာအုပ္တြင္ စာေရးဆရာ
ဖာရိ ဇာကာရုိင္ယာ (Fareed Zakaria) က “အေနာက္ႏိုင္ငံသားမ်ားအဖို႔ ဒီမိုကေရစီဆိုသည္မွာ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရး စနစ္တခုကို လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားျဖင့္သာ သတ္မွတ္၍မရ၊ တရားဥပေဒ စိုးမုိးေရး၊ အာဏာ ခြဲေဝေရး၊ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆုိခြင့္၊ စုေဝးခြင့္၊ ကိုးကြယ္ယံုၾကည္ခြင့္၊ ပစၥည္း ဥစၥာပိုင္ဆိုင္ခြင့္ စေသာ အေျခခံ အခြင့္အေရးမ်ား အကာအကြယ္ရိွျခင္းတို႔ႏွင္႔လည္း သတ္မွတ္ရသည္။ သို႔ေသာ္ 'အေျခခံ ဥပေဒအရ သတ္မွတ္ထားေသာ လစ္ဘရယ္ဝါဒ' ဟု ေဝါဟာရ ျပဳထားေသာ ဤ အခြင့္အေရးမ်ား ႏွင့္ လြတ္လပ္ခြင့္မ်ားသည္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ အေျခခံအားျဖင့္ မည္သို႔မွ် မသက္ဆိုင္ေပ။ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား၌ပင္ ၎ႏွစ္ခုမွာ သဟဇာတ ျဖစ္ေလ့မရိွပါ” ဟု ေရးသားထားသည္။
အမ်ားစုက အေျခခံဥပေဒတြင္ ျပဌာန္းထားေသာ လႊတ္ေတာ္တြင္ စစ္တပ္အတြက္ သီးျခား သတ္မွတ္ထားသည့္ ကိုယ္စားလွယ္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ကိစၥကိုသာ ေဖာ္ျပၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း စစ္တပ္၊ ႏိုင္ငံေတာ္၊ ႏိုင္ငံသားမ်ားအၾကား လုပ္ပုိင္ခြင့္ အာဏာကုိ ခြဲျခား သတ္မွတ္ထားသည့္ အေမရိကန္ပံုစံ လူ႔အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္းမ်ဳိး ကင္းမဲ့ေနျခင္းသည္လည္း အေရးႀကီးေသာအခ်က္ ျဖစ္သည္။ “ဥပေဒအရ သတ္မွတ္ထားျခင္းမရိွလွ်င္ မည္သည့္ စစ္သားမဆုိ ၿငိမ္းခ်မ္းသည့္ အခ်ိန္ သို႔မဟုတ္ စစ္ျဖစ္ေနသည့္အခ်ိန္၌ လူေနအိမ္မ်ားတြင္ အိမ္ရွင္၏သေဘာ တူညီခ်က္မပါဘဲ ေနထိုင္ႏိုင္ခြင့္မရိွ” ဟုု အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု၏ အေျခခံဥပေဒ တတိယ ျပင္ဆင္ခ်က္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္အခ်က္မွာ အေကာင္းဆံုး ဥပမာ ျဖစ္သည္။
ဤသို႔ ႀကီးမား ေလးနက္ေသာ မညီမွ်မႈမ်ားေၾကာင့္ပင္ NLD ေခါင္းေဆာင္ေသာ ဒီမုိကေရစီအေရး လႈပ္ရွားသူမ်ား၊ တိုင္းရင္းသား အင္အားစုမ်ား၊ ကုလသမဂၢအပါအဝင္ ႏိုင္ငံတကာ မိသားစုတုိ႔က အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ရန္ ေတာင္းဆိုထားျခင္းျဖစ္သည္။ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား မတိုင္မီ အေျခခံ ဥပေဒကို ထိထိ ေရာက္ေရာက္ ျပင္ဆင္ျခင္းမရွိပါက ေရွ႕ႏွစ္ပိုင္းမ်ားအတြင္း အဓိပၸာယ္ရိွေသာ ႏိုင္ငံေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ား ျဖစ္ႏိုင္ေျခမရိွ ဟု ဆိုျခင္းမွာ ခ်ဲ႕ကားေျပာဆိုျခင္း မဟုတ္ပါ။
သို႔ေသာ္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးက ဤအခ်က္ကုိပင္ လိုက္ေလ်ာမႈ မေပးရန္ ဆံုးျဖတ္ထားဖြယ္ရိွသည္။
သူက ေနျပည္ေတာ္တြင္ ျပဳလုပ္သည့္ ေအာက္တိုဘာလ စစ္မႈထမ္းေဟာင္းအဖြဲ႔ ညီလာခံတြင္ “အေျခခံဥပေဒကို ျပည္သူလူထု အမ်ားစုက အတည္ျပဳထားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဤ အေျခခံ ဥပေဒအရ ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ေရြးေကာက္ပြဲကို စနစ္တက် က်င္းပသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း” ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။ အေမရိကန္တုိ႔ႏွင့္ စကားေျပာပြဲမ်ား စတင္ျပီး မၾကာခင္မွာပင္ ထုိသုိ႔ ေျပာလုိက္ျခင္း ျဖစ္သည္။
ဤအဆင့္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး လမ္းေၾကာင္း ေျပာင္းလဲသြားေစေရး ျပဳလုပ္ရန္ လြယ္ကူမည္ မဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ အတိုက္အခံ အဖြဲ႔မ်ား အထူးသျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က စစ္အစိုးရကုိ မွန္ကန္ေသာ လမ္းေၾကာင္းေပၚ ေရာက္ရိွေစရန္ တြန္းအားေပးႏိုင္ေသာ အခန္းက႑တြင္ ရွိေနဆဲျဖစ္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီ လြတ္ေျမာက္လာျခင္း သို႔မဟုတ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါဝင္ႏုိင္ျခင္း မရွိလွ်င္ပင္ စစ္အစိုးရႏွင့္ ျပဳလုပ္သည့္ ပိတ္ဆို႔ အေရးယူမႈမ်ား အဆုံးသတ္ေရးဆုိင္ရာ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားမွတဆင့္ ႏိုင္ငံေရး ျဖစ္စဥ္မ်ားကို ၾသဇာလႊမ္းမိုးႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ရသည္။
အေမရိကန္ႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ အသုိင္းအဝန္းသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈမ်ားကို ေထာက္ခံရန္ ျပင္ဆင္ထား သင့္သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေခါင္းမာသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားကုိ ညိွႏိႈင္းႏုိင္သည့္အဆင့္ ေရာက္ရိွေရးအတြက္ ကူညီ ေဆာင္ရြက္ေပးၾကရမည္ ျဖစ္သည္။
http://www.irrawaddy.org/bur/index.php/special/2009-10-12-04-13-58/2349-2009-12-28-05-37-32
သိန္းတင္ေအာင္နဲ႔ ၿဖိဳးမင္းသိန္း တို႔က မနက္ျဖန္ ( 30-12-2009)မွာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ တစ္ခု လုပ္လိမ့္မယ္။ ေန႔လည္ ၁ နာရီကေန ၃ နာရီအတြင္း။ ေနရာက အမွတ္ ၁၂၃၊ ဘီ (၃)၊ ဦးခ်စ္ေမာင္လမ္း၊ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္ပါ။ ျမန္မာ့အေရးေဆြးေႏြးပြဲေကာ္မတီဆိုၿပီး နာမည္ခံထားတယ္။ သူတို႔ ရဲ႔ backup က ၀န္ႀကီး ေအာင္ေသာင္းရဲ႕ PA ဗိုလ္ႀကီး ကိုကိုႏိုင္ပါ။ သူတို႔ထဲမွာ ေက်ာင္းသားအမည္ခံၿပီး ၈၈ တုန္းက ဗိုလ္ခင္ညြန္႔တို႔နဲ႔ ပူးေပါင္းသြားတဲ့ ေဖာက္ျပန္ေရးသမား ဘီဘီစီ ကိုကိုလတ္ရဲ႕ အေပါင္းအပါေတြပါတယ္။ ၾကားထဲက ပြဲစားလုပ္ေနသူက ေအးလြင္ရဲ႕ အလိုေတာ္ရိ တင္ေမာင္ေအးပါ။ အစီအစဥ္ေတြအားလံုးကို ၿမိဳ႕နယ္ မ-ယ-က နဲ႔ေရာ၊ SB သတင္းတပ္ဖြဲ႕ေရာ၊ တာေမြ ႀကံ႕ဖြတ္နဲ႔ေရာ ညိွႏိႈင္းၿပီး ေဆာင္ရြက္ပါတယ္။ mizzima သတင္းဌာန အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံျခားသတင္းဌာနမ်ားကို ၈၈ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြက လုပ္သေယာင္ေယာင္ သတင္းလႊင့္ၿပီး ဖိတ္ထားပါတယ္။ သူတို႔အားလံုးဟာ ေအးလြင္နဲ႔ မတည့္သေယာင္ေယာင္ ဟန္ျပၿပီး ေအးလြင္ ေျမာင္းထဲေရာက္ေနရာကေန ျပန္ဆယ္တင္ဖို႔ စနစ္တက် ဗ်ဴဟာဆြဲၿပီး လႈပ္ရွားေနၾကပါတယ္။ ေအးလြင္ဟာ စစ္အစိုးရရဲ႕ ဗ်ဴဟာေျမာက္ ၈၈ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို ၿဖိဳခြဲေပးသူျဖစ္ပါတယ္။ ေအာက္ပါအခ်က္ေတြကို မွတ္သားၿပီး သင့္ေလ်ာ္သလို propaganda အလုပ္မ်ားမွာ သတိထားသင့္ပါတယ္။
(၁) သိန္းတင္ေအာင္ဟာ ေအးလြင္နဲ႔အတူတူ ၀န္ႀကီးေအာင္ေသာင္းရဲ႕ favour ကိုရဖို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မေကာင္းေၾကာင္း မဟုတ္တရုတ္ေတြ စာထုတ္ၿပီး ေဖာ္ျပခဲ့တယ္။ သူ႕ကိုယ္သူ 141 ေခါင္းေဆာင္လိုလို ၈၈ ကို အေရာင္အေသြးမွိန္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။
(၂) ဘီဘီစီ ကိုကိုလတ္ဟာ ခင္ညြန္႔တို႔ ေထာက္လွမ္းေရး မရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ပိုင္း စ-အ-ဖ နဲ႔ SB တို႔နဲ႔ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ ျပန္ႀကိဳးစားလာပါတယ္။ သူက အခု သိန္းတင္ေအာင္တို႔နဲ႔ ပူးေပါင္းထားပါတယ္။ ( ဒါေပမယ့္ အျပမွာေတာ့ မတူသေယာင္ လုပ္ထားတယ္။)
(၃) ၿဖိဳးမင္းသိန္းရဲ႕ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံက ေဒၚခ်ဳိခ်ဳိေက်ာ္ၿငိမ္းပါ။ သူက ကိုေဌးၾကြယ္ႏွမကို ရေအာင္ခ်ဳိင္ၿပီး NLD နဲ႔လည္း မရအရ ပူးကပ္ေနပါတယ္။ သူ႕ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြကို သန္လ်င္ SB က ေထာက္ပံ့ပါတယ္။
(၄) တင္ေမာင္ေအးက အမည္မထင္မရွားေနၿပီး internet ဆက္သြယ္မႈေတြ ေဆာင္ရြက္ေပးပါတယ္။ ေအးလြင္နဲ႔တုန္းကလည္း ဒီလို အလုပ္လုပ္ေပးလို႔ GSM ဖုန္းတစ္လံုး အျမတ္ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ေ၀စု မတည့္ေတာ့လို႔ သိန္းတင္ေအာင္လိုပဲ ေအးလြင္က ဖယ္ထုတ္ထားတာပါ။
(၅) ေနမ်ဳိးေ၀က ဘေလာ့ဂ္တစ္ခု ျပဳလုပ္ၿပီး SB ရဲ႕ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရးယႏၱရားမွာ အလုပ္လုပ္ေနသူပါ။ သူက ရွမ္းျပည္ ခြဲထြက္ေရး စိတ္ကူးယဥ္ ဦးေရႊအုန္းကို ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး အလုပ္လုပ္ဖိုပ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ သူက အဲဒီသိန္းတင္ေအာင္တို႔ရဲ႕ ဒိုင္ခံ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရးေဆာင္ရြက္သူပါပဲ။
(၆) ေနမ်ဳိးေ၀၊ တင္ေမာင္ေအးတို႔ဟာ UDP အတြင္းေရးမွဴး ေက်ာ္မိုးနဲ႔ ဆက္သြယ္ၿပီး ျပည္တြင္း မွာ ပါတီဖြဲ႕စည္းခြင့္ရရင္ တစ္နည္းတစ္ဖံု UDP အျဖစ္ ရပ္တည္ဖို႔ ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။
playsharp
ေအာင္ေသာင္း ရဲ ့ ေလာက္ေကာင္ေတြကို သတိထားၾက
သိန္းတင္ေအာင္နဲ႔ ၿဖိဳးမင္းသိန္း တို႔က မနက္ျဖန္ - ၃၀-၁၂-၂၀၀၉ မွာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ တစ္ခု လုပ္လိမ့္မယ္လို ့စီစဥ္ေနပါတယ္ ။ ေန႔လည္ ၁ နာရီကေန ၃ နာရီအတြင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေနရာက အမွတ္ ၁၂၃၊ ဘီ (၃)၊ ဦးခ်စ္ေမာင္လမ္း၊ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္ပါ။ ျမန္မာ့အေရးေဆြးေႏြးပြဲေကာ္မတီဆိုၿပီး နာမည္ခံထားတယ္။ သူတို႔ က ၀န္ႀကီး ေအာင္ေသာင္း ရဲ ့ တိုက္ရိုက္ ့ညြန္ ၾကားခ်က္ နဲ ့လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္ေနသူေတြျဖစ္ပါတယ္။ သူတို ့ကို လိုအပ္တာေတြကို အကူညီေပးဖို ့ ေအာင္ေသာင္းက သူရဲ ့ ပီေအ - ကိုကို နိင္ ( ဗက) ကို ထည္ ့ေပးထားပါတယ္။
ဒီ လူေတြက လူရႈပ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ သမိုင္းေၾကာင္း မေကာင္းသူေတြျဖစ္ပါတယ္။ ၈၈ တံုးက ခရစ္စတိုဘာကိုကိုလတ္ ရဲ ့ တပည္ ့ေတြျဖစ္ဘူးပါတယ္။ သူတို ့ဆရာၾကီး ခရစ္စတိုဘာကိုကိုလတ္က
၈၈ တံုးက ေထာက္လွမ္းေရးခင္ညြန္ ့လူျဖစ္သြားျပီး ေဖၚေကာင္၊ သပိတ္ေငြမ်ားကို ဘုန္းသူ၊ မူးယစ္ေဆးဆြဲ ေနသူ စသျဖင္ နာမည္ပ်က္ ေနတဲ့ သူျဖစ္ပါတယ္။
သူတို ့ကို ေအာင္ေသာင္းနဲ ့ ေတြ ့ေပးလိုက္သူကေတာ့ တင္ေမာင္ေအး ျဖစ္ပါတယ္။ တင္ေမာင္ေအး က
ေအးလြင္ရဲ ့လူျဖစ္ပါတယ္။ သူတို ့ရဲ ့ လႈပ္ရွားမႈေတြကို တာေမြျမိဳ ့နယ္ မယက နဲ ့ၾကံ့ဖြတ္ေတြ က စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေပးေနပါတယ္။
သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ သူတို ့ဟာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ေထာက္ခံၾကဖို ့၊ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို အသက္သြင္းဖို ့ ၾကိဳးပန္းၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ သူတို ့ဟာ ပါတီတခုေထာင္ျပီး ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ဖို ့ၾကံစည္ေနပါတယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေတြက ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကိုလက္ခံတယ္ဆိုတဲ့
ေအာက္လမ္း၀ါဒျဖန္ ့မႈ - Black Propaganda - လုပ္ဖို ့ ျပင္ဆင္ေနၾကျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ျဖိဳးမင္းသိန္းဟာ အေတာ့ကိုေအာက္တန္းက်သူလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ကိုေဌးၾကြယ္ဒုကၡေရာက္ေနခ်ိန္မွာ
သူရဲ ့ညီမ ကို ကူညီသလိုလို နဲ ့အရျခိဳင္သြားသူလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ျဖိဳးမင္းသိန္းရဲ ့လုပ္ရပ္ေတြကို
>ကို ေဌးၾကြယ္က ရႈတ္ခ်ျပီး လက္မခံ ဘူးလို ့သိရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေအာင္ေသာင္းရဲ ့ေလာက္ေကာင္ေတြျဖစ္တဲ့ သိန္းတင္ေအာင္၊ ျဖိဳးမင္းသိန္း၊ ေအးလြင္၊တင္ေမာင္ေအးတို ့ကိုသတိထားၾကဖို ့ တင္ျပလိုက္ပါတယ္။ သူတို ့ဟာ ကေနဒါက ေရာင္နီ နဲ ့ေက်ာ္မိုးတို ့နဲ ့ဆက္သြယ္မႈရိွေနပါတယ္။
ကေနဒါ နိင္ငံသားခံယူထားတဲ ့ လူလိမ္ ေက်ာ္ျမင့္ ( ၀-တရုတ္) ရဲ ့ ပါတီ ျဖစ္တဲ့ UDP ပါတီနဲ ့ဆက္သြယ္မႈရိွေနပါတယ္။ ကေနဒါဖက္က တာ၀န္ခံကေတာ့ ေက်ာ္ျမင့္ ရဲ ့ လူျဖစ္တဲ့ လူလိမ္ေက်ာ္မိုး က
ေဆာင္ရြက္ေပးေနပါတယ္။ အလားတူပဲ သူတို ့ဟာ နိင္ငံတကာမွာ သူတို ့ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ေရာင္နီကို
တာ၀န္ေပးထားေၾကာင္းသိရပါတယ္။ ေရာင္နီကိုေတာ့ နအဖ လူ ျဖစ္သြား ျပီဆိုတာကိုရန္ကုန္ ေက်ာင္းသားေလာက က သတိေနပါတယ္။
http://komoethee.blogspot.com/2009/12/blog-post_29.html
(၁) သိန္းတင္ေအာင္ဟာ ေအးလြင္နဲ႔အတူတူ ၀န္ႀကီးေအာင္ေသာင္းရဲ႕ favour ကိုရဖို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မေကာင္းေၾကာင္း မဟုတ္တရုတ္ေတြ စာထုတ္ၿပီး ေဖာ္ျပခဲ့တယ္။ သူ႕ကိုယ္သူ 141 ေခါင္းေဆာင္လိုလို ၈၈ ကို အေရာင္အေသြးမွိန္ေအာင္ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။
(၂) ဘီဘီစီ ကိုကိုလတ္ဟာ ခင္ညြန္႔တို႔ ေထာက္လွမ္းေရး မရွိေတာ့တဲ့ေနာက္ပိုင္း စ-အ-ဖ နဲ႔ SB တို႔နဲ႔ အလုပ္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ ျပန္ႀကိဳးစားလာပါတယ္။ သူက အခု သိန္းတင္ေအာင္တို႔နဲ႔ ပူးေပါင္းထားပါတယ္။ ( ဒါေပမယ့္ အျပမွာေတာ့ မတူသေယာင္ လုပ္ထားတယ္။)
(၃) ၿဖိဳးမင္းသိန္းရဲ႕ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံက ေဒၚခ်ဳိခ်ဳိေက်ာ္ၿငိမ္းပါ။ သူက ကိုေဌးၾကြယ္ႏွမကို ရေအာင္ခ်ဳိင္ၿပီး NLD နဲ႔လည္း မရအရ ပူးကပ္ေနပါတယ္။ သူ႕ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြကို သန္လ်င္ SB က ေထာက္ပံ့ပါတယ္။
(၄) တင္ေမာင္ေအးက အမည္မထင္မရွားေနၿပီး internet ဆက္သြယ္မႈေတြ ေဆာင္ရြက္ေပးပါတယ္။ ေအးလြင္နဲ႔တုန္းကလည္း ဒီလို အလုပ္လုပ္ေပးလို႔ GSM ဖုန္းတစ္လံုး အျမတ္ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ေ၀စု မတည့္ေတာ့လို႔ သိန္းတင္ေအာင္လိုပဲ ေအးလြင္က ဖယ္ထုတ္ထားတာပါ။
(၅) ေနမ်ဳိးေ၀က ဘေလာ့ဂ္တစ္ခု ျပဳလုပ္ၿပီး SB ရဲ႕ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရးယႏၱရားမွာ အလုပ္လုပ္ေနသူပါ။ သူက ရွမ္းျပည္ ခြဲထြက္ေရး စိတ္ကူးယဥ္ ဦးေရႊအုန္းကို ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး အလုပ္လုပ္ဖိုပ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ သူက အဲဒီသိန္းတင္ေအာင္တို႔ရဲ႕ ဒိုင္ခံ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရးေဆာင္ရြက္သူပါပဲ။
(၆) ေနမ်ဳိးေ၀၊ တင္ေမာင္ေအးတို႔ဟာ UDP အတြင္းေရးမွဴး ေက်ာ္မိုးနဲ႔ ဆက္သြယ္ၿပီး ျပည္တြင္း မွာ ပါတီဖြဲ႕စည္းခြင့္ရရင္ တစ္နည္းတစ္ဖံု UDP အျဖစ္ ရပ္တည္ဖို႔ ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။
playsharp
ေအာင္ေသာင္း ရဲ ့ ေလာက္ေကာင္ေတြကို သတိထားၾက
သိန္းတင္ေအာင္နဲ႔ ၿဖိဳးမင္းသိန္း တို႔က မနက္ျဖန္ - ၃၀-၁၂-၂၀၀၉ မွာ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲ တစ္ခု လုပ္လိမ့္မယ္လို ့စီစဥ္ေနပါတယ္ ။ ေန႔လည္ ၁ နာရီကေန ၃ နာရီအတြင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေနရာက အမွတ္ ၁၂၃၊ ဘီ (၃)၊ ဦးခ်စ္ေမာင္လမ္း၊ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္ပါ။ ျမန္မာ့အေရးေဆြးေႏြးပြဲေကာ္မတီဆိုၿပီး နာမည္ခံထားတယ္။ သူတို႔ က ၀န္ႀကီး ေအာင္ေသာင္း ရဲ ့ တိုက္ရိုက္ ့ညြန္ ၾကားခ်က္ နဲ ့လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္ေနသူေတြျဖစ္ပါတယ္။ သူတို ့ကို လိုအပ္တာေတြကို အကူညီေပးဖို ့ ေအာင္ေသာင္းက သူရဲ ့ ပီေအ - ကိုကို နိင္ ( ဗက) ကို ထည္ ့ေပးထားပါတယ္။
ဒီ လူေတြက လူရႈပ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ သမိုင္းေၾကာင္း မေကာင္းသူေတြျဖစ္ပါတယ္။ ၈၈ တံုးက ခရစ္စတိုဘာကိုကိုလတ္ ရဲ ့ တပည္ ့ေတြျဖစ္ဘူးပါတယ္။ သူတို ့ဆရာၾကီး ခရစ္စတိုဘာကိုကိုလတ္က
၈၈ တံုးက ေထာက္လွမ္းေရးခင္ညြန္ ့လူျဖစ္သြားျပီး ေဖၚေကာင္၊ သပိတ္ေငြမ်ားကို ဘုန္းသူ၊ မူးယစ္ေဆးဆြဲ ေနသူ စသျဖင္ နာမည္ပ်က္ ေနတဲ့ သူျဖစ္ပါတယ္။
သူတို ့ကို ေအာင္ေသာင္းနဲ ့ ေတြ ့ေပးလိုက္သူကေတာ့ တင္ေမာင္ေအး ျဖစ္ပါတယ္။ တင္ေမာင္ေအး က
ေအးလြင္ရဲ ့လူျဖစ္ပါတယ္။ သူတို ့ရဲ ့ လႈပ္ရွားမႈေတြကို တာေမြျမိဳ ့နယ္ မယက နဲ ့ၾကံ့ဖြတ္ေတြ က စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေပးေနပါတယ္။
သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ သူတို ့ဟာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ေထာက္ခံၾကဖို ့၊ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒကို အသက္သြင္းဖို ့ ၾကိဳးပန္းၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ သူတို ့ဟာ ပါတီတခုေထာင္ျပီး ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ဖို ့ၾကံစည္ေနပါတယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေတြက ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကိုလက္ခံတယ္ဆိုတဲ့
ေအာက္လမ္း၀ါဒျဖန္ ့မႈ - Black Propaganda - လုပ္ဖို ့ ျပင္ဆင္ေနၾကျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ျဖိဳးမင္းသိန္းဟာ အေတာ့ကိုေအာက္တန္းက်သူလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ကိုေဌးၾကြယ္ဒုကၡေရာက္ေနခ်ိန္မွာ
သူရဲ ့ညီမ ကို ကူညီသလိုလို နဲ ့အရျခိဳင္သြားသူလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ျဖိဳးမင္းသိန္းရဲ ့လုပ္ရပ္ေတြကို
>ကို ေဌးၾကြယ္က ရႈတ္ခ်ျပီး လက္မခံ ဘူးလို ့သိရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေအာင္ေသာင္းရဲ ့ေလာက္ေကာင္ေတြျဖစ္တဲ့ သိန္းတင္ေအာင္၊ ျဖိဳးမင္းသိန္း၊ ေအးလြင္၊တင္ေမာင္ေအးတို ့ကိုသတိထားၾကဖို ့ တင္ျပလိုက္ပါတယ္။ သူတို ့ဟာ ကေနဒါက ေရာင္နီ နဲ ့ေက်ာ္မိုးတို ့နဲ ့ဆက္သြယ္မႈရိွေနပါတယ္။
ကေနဒါ နိင္ငံသားခံယူထားတဲ ့ လူလိမ္ ေက်ာ္ျမင့္ ( ၀-တရုတ္) ရဲ ့ ပါတီ ျဖစ္တဲ့ UDP ပါတီနဲ ့ဆက္သြယ္မႈရိွေနပါတယ္။ ကေနဒါဖက္က တာ၀န္ခံကေတာ့ ေက်ာ္ျမင့္ ရဲ ့ လူျဖစ္တဲ့ လူလိမ္ေက်ာ္မိုး က
ေဆာင္ရြက္ေပးေနပါတယ္။ အလားတူပဲ သူတို ့ဟာ နိင္ငံတကာမွာ သူတို ့ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ေရာင္နီကို
တာ၀န္ေပးထားေၾကာင္းသိရပါတယ္။ ေရာင္နီကိုေတာ့ နအဖ လူ ျဖစ္သြား ျပီဆိုတာကိုရန္ကုန္ ေက်ာင္းသားေလာက က သတိေနပါတယ္။
http://komoethee.blogspot.com/2009/12/blog-post_29.html
ONGC to Lend $857 Million to Unit for Myanmar Project
ONGC to Lend $857 Million to Unit for Myanmar Project
29-Dec-2009
http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=20601207&sid=afm6mwUhUZBo
News, Gas
Dec. 29 (Bloomberg) -- Oil & Natural Gas Corp. will lend 40 billion rupees ($857 million) to its overseas unit investing in a gas project off Myanmar’s coast as India’s biggest explorer seeks to meet rising fuel demand at home. “For us it makes more sense to invest in assets through ONGC Videsh Ltd. than put the money in banks,”
ONGC Chairman and Managing Director R.S. Sharma said in a telephone interview today. The interest-free loan has no maturity date, Sharma said. ONGC, the New Delhi-based producer of almost 25 percent of the crude oil used by Asia’s third-largest energy consuming nation, is seeking to diversify its supplies and keep pace with India’s growing fuel needs. The company plans to get the equivalent of 60 million metric tons of oil, or more than double its output in India, from overseas fields by 2025. “There are limited number of opportunities at home,” said Apurva Shah, head of
research at Prabhudas Lilladher Pvt. in Mumbai. “Given that there is going to be some serious growth in domestic demand in the years to come, ONGC needs to get its hands on whatever assets it can get.”India is competing with China for energy assets worldwide as output from domestic fields declines. ONGC bought Imperial Energy Plc for 1.4 billion pounds ($2.2 billion) this year to gain access to oilfields in Russia.Chinese companies have announced plans to spend at least $16 billion on oil and gas fields in Africa.ONGC declined 1.3 percent to close at 1,181.55 rupees in Mumbai trading, compared with a 0.2 percent gain inthe benchmark Sensitive Index of the Bombay Stock Exchange. The stock has climbed 77 percent this year.
ONGC has a 17 percent stake in the Shwe, Shwe-Phu and Mya areas in the A-1 and A-3 blocks in Myanmar,estimated to hold between 4.5 trillion and 7.7 trillion cubic feet of natural gas.Daewoo International Corp. is the leader of the group that’s developing the fields and owns a 51 percent stake.Myanmar Oil & Gas Enterprise holds a 15 percent share, while GAIL India Ltd. and Korea Gas Corp. have 8.5
percent each.The group will supply 500 million cubic feet of gas a day from the fields to China National Petroleum Corp., Daewoo International said on Aug. 25. The venture plans to start deliveries in May 2013.
“ONGC Videsh will start repaying the loan when they start generating cash from the project,” Sharma said. The loan requires the approval of the Cabinet, he said. The group is in talks with China National Petroleum to build an 825-kilometer (513-mile) overland pipeline to transport the cleaner-burning fuel to the world’s fastestgrowing
major economy. ONGC has the “option” to buy a share in the pipeline, R.S. Butola, managing director of ONGC Videsh, said on Oct. 6. Daewoo International awarded a $1.4 billion contract to Hyundai Heavy Industries Co. to build an offshore production platform, offshore pipelines and a land terminal at the Myanmar fields by 2012, the South Korean company said on Nov. 2. Proven reserves in the country formerly known as Burma reached 17.5 trillion cubic feet at the end of last year, equivalent to a fifth of Australia’s reserves, according to the BP Statistical Review.
29-Dec-2009
http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=20601207&sid=afm6mwUhUZBo
News, Gas
Dec. 29 (Bloomberg) -- Oil & Natural Gas Corp. will lend 40 billion rupees ($857 million) to its overseas unit investing in a gas project off Myanmar’s coast as India’s biggest explorer seeks to meet rising fuel demand at home. “For us it makes more sense to invest in assets through ONGC Videsh Ltd. than put the money in banks,”
ONGC Chairman and Managing Director R.S. Sharma said in a telephone interview today. The interest-free loan has no maturity date, Sharma said. ONGC, the New Delhi-based producer of almost 25 percent of the crude oil used by Asia’s third-largest energy consuming nation, is seeking to diversify its supplies and keep pace with India’s growing fuel needs. The company plans to get the equivalent of 60 million metric tons of oil, or more than double its output in India, from overseas fields by 2025. “There are limited number of opportunities at home,” said Apurva Shah, head of
research at Prabhudas Lilladher Pvt. in Mumbai. “Given that there is going to be some serious growth in domestic demand in the years to come, ONGC needs to get its hands on whatever assets it can get.”India is competing with China for energy assets worldwide as output from domestic fields declines. ONGC bought Imperial Energy Plc for 1.4 billion pounds ($2.2 billion) this year to gain access to oilfields in Russia.Chinese companies have announced plans to spend at least $16 billion on oil and gas fields in Africa.ONGC declined 1.3 percent to close at 1,181.55 rupees in Mumbai trading, compared with a 0.2 percent gain inthe benchmark Sensitive Index of the Bombay Stock Exchange. The stock has climbed 77 percent this year.
ONGC has a 17 percent stake in the Shwe, Shwe-Phu and Mya areas in the A-1 and A-3 blocks in Myanmar,estimated to hold between 4.5 trillion and 7.7 trillion cubic feet of natural gas.Daewoo International Corp. is the leader of the group that’s developing the fields and owns a 51 percent stake.Myanmar Oil & Gas Enterprise holds a 15 percent share, while GAIL India Ltd. and Korea Gas Corp. have 8.5
percent each.The group will supply 500 million cubic feet of gas a day from the fields to China National Petroleum Corp., Daewoo International said on Aug. 25. The venture plans to start deliveries in May 2013.
“ONGC Videsh will start repaying the loan when they start generating cash from the project,” Sharma said. The loan requires the approval of the Cabinet, he said. The group is in talks with China National Petroleum to build an 825-kilometer (513-mile) overland pipeline to transport the cleaner-burning fuel to the world’s fastestgrowing
major economy. ONGC has the “option” to buy a share in the pipeline, R.S. Butola, managing director of ONGC Videsh, said on Oct. 6. Daewoo International awarded a $1.4 billion contract to Hyundai Heavy Industries Co. to build an offshore production platform, offshore pipelines and a land terminal at the Myanmar fields by 2012, the South Korean company said on Nov. 2. Proven reserves in the country formerly known as Burma reached 17.5 trillion cubic feet at the end of last year, equivalent to a fifth of Australia’s reserves, according to the BP Statistical Review.
Tuesday, 29 December 2009
မ်ိဳးခ်စ္ သူရဲေကာင္းမ်ား
ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားရမိေသာ အၾကံဥာဏ္မ်ား ေပးပါရေစ။
စစ္ပြဲတပြဲကို ေရွ့မွတိုက္ေနရံုႏွင့္ မရပါ။ ေဘးေတြ အေနာက္ေတြမွလည္း ထိေရာက္တဲ့ တိုက္စစ္ လိုအပ္ပါတယ္။ ေရွ့မွရင္ဆိုင္တဲ့ NLD ကိုပဲအျပစ္မဖို.ပါနဲ.။ က်န္တဲ့သူေတြက ေနာက္ကေန ဝင္တိုက္ပါ။ စြမ္းအားရွင္ေတြ ၾကံဖြံအဖြဲ.ဝင္ေတြကို တိုက္ေနလို. ထူးျခားမလာပါ။ သူတို.ေသလို. စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ မတုန္လႈပ္ပါ။ သူတို. ပိုင္ဆိုင္မႈ အနည္းငယ္ေလာက္ ဖ်က္ဆီးရံုႏွင့္ မလံုေလာက္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို.ရဲ. ပစ္မွတ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေတြရဲ. သားသမီးေတြ ျဖစ္ရမယ္။ သူတို.ေတြကို တိုက္ခိုက္ပါ။ ဘာေၾကာင့္သူတို.ကို ေရြးရလဲ။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြရဲ. သားသမီးေတြမွာ လံုျခံဳေရးအလံုအေလာက္ ရွိႏိုင္တယ္။ သူတို.ေတြမွာ မရွိႏိုင္ပါ။ ခ်ဥ္းကပ္ရလြယ္ႏိုင္တယ္။ သူတို.သားသမီးေတြ ထိလာမွတုန္လႈပ္လာမယ္။ ပထမဆံုး ၄၊၅ ေယာက္ေလာက္ လုပ္ၾကံပါ။ ျပီးရင္ က်န္တဲ့ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို ဖိအားေပးပါ။ ေတြ.ဆံုေဆြးေႏြးပြဲ ေတြလုပ္ဖို.၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ေတြလႊတ္ဖို. ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြကို ေတာင္းဆိုခိုင္းပါ။ အဲလိုမွမလုပ္ရင္ မင္းတို.သားသမီးေတြ အလွည္.ေရာက္လာမယ္ လို. ၿခိမ္းေျခာက္ပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို လုပ္ၾကံရန္ မလိုပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူတို.ကို ခ်ဥ္းကပ္ဖို. ခက္တယ္။ သူတို.ေသလဲ ေနာက္တေယာက္ တက္လာမယ္။ သူတို.သားသမီးေတြ ထိလာႏိုင္မွ သူတို.လုပ္ပိုင္ခြင့္ ထဲကေန တို.လိုခ်င္တာ ေတာင္းလို.ရမယ္။
ေထာင္ထြက္ေတြ ေဆးသမားေတြ လူဆိုးမ်ားကို ေငြေၾကးအလံုအေလာက္ေပးၿပီး ခိုင္းႏိုင္တယ္။ သူတို.သားသမီးေတြ သြားတတ္တဲ့ ကလပ္ေတြ ေနရာေတြကို သြားခိုင္းၿပီး ဓားတလက္နဲ.လုပ္ၾကံရင္ လံုေလာက္ၿပီ။ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားက ေနာက္မွစနစ္တက်ႀကိဳးကိုင္ရန္လိုအပ္တယ္။ Blogger မ်ား၊ သတင္းမီဒီယာမ်ား၊ ျပည္သူမ်ားက တို.ပစ္မွတ္ေတြရဲ. သတင္းေတြကို စုစည္းဖို. တာဝန္ယူရမယ္။
ႏိုင္ငံျခားေရာက္ေနတဲ့ သူတို.သားသမီးေတြကိုလည္း ပစ္မွတ္ထားဖို.လိုမယ္။
ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္း အျပစ္မဖို.ၾကပါနဲ.။ အားလံုးက ႏိုင္ငံအတြက္ ကိုယ္ႏိုင္သေလာက္ လုပ္ေနၾကတာပဲ။ ဒီထက္ပိုထိေရာက္နိုင္တဲ့ နည္းလမ္းေတြလည္း ရွာၾကပါ။ ဒီနည္းနဲ.လဲ လုပ္ငန္းစၾကပါ။
ေကာက္က်စ္တဲ့သူေတြကို ေကာက္က်စ္စြာနဲ.ပဲ တံု.ျပန္ရမယ္။
Thanks to the sender - Do Must Do
ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားရမိေသာ အၾကံဥာဏ္မ်ား ေပးပါရေစ။
စစ္ပြဲတပြဲကို ေရွ့မွတိုက္ေနရံုႏွင့္ မရပါ။ ေဘးေတြ အေနာက္ေတြမွလည္း ထိေရာက္တဲ့ တိုက္စစ္ လိုအပ္ပါတယ္။ ေရွ့မွရင္ဆိုင္တဲ့ NLD ကိုပဲအျပစ္မဖို.ပါနဲ.။ က်န္တဲ့သူေတြက ေနာက္ကေန ဝင္တိုက္ပါ။ စြမ္းအားရွင္ေတြ ၾကံဖြံအဖြဲ.ဝင္ေတြကို တိုက္ေနလို. ထူးျခားမလာပါ။ သူတို.ေသလို. စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ မတုန္လႈပ္ပါ။ သူတို. ပိုင္ဆိုင္မႈ အနည္းငယ္ေလာက္ ဖ်က္ဆီးရံုႏွင့္ မလံုေလာက္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို.ရဲ. ပစ္မွတ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ေတြရဲ. သားသမီးေတြ ျဖစ္ရမယ္။ သူတို.ေတြကို တိုက္ခိုက္ပါ။ ဘာေၾကာင့္သူတို.ကို ေရြးရလဲ။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေတြရဲ. သားသမီးေတြမွာ လံုျခံဳေရးအလံုအေလာက္ ရွိႏိုင္တယ္။ သူတို.ေတြမွာ မရွိႏိုင္ပါ။ ခ်ဥ္းကပ္ရလြယ္ႏိုင္တယ္။ သူတို.သားသမီးေတြ ထိလာမွတုန္လႈပ္လာမယ္။ ပထမဆံုး ၄၊၅ ေယာက္ေလာက္ လုပ္ၾကံပါ။ ျပီးရင္ က်န္တဲ့ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို ဖိအားေပးပါ။ ေတြ.ဆံုေဆြးေႏြးပြဲ ေတြလုပ္ဖို.၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား ေတြလႊတ္ဖို. ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေတြကို ေတာင္းဆိုခိုင္းပါ။ အဲလိုမွမလုပ္ရင္ မင္းတို.သားသမီးေတြ အလွည္.ေရာက္လာမယ္ လို. ၿခိမ္းေျခာက္ပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို လုပ္ၾကံရန္ မလိုပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သူတို.ကို ခ်ဥ္းကပ္ဖို. ခက္တယ္။ သူတို.ေသလဲ ေနာက္တေယာက္ တက္လာမယ္။ သူတို.သားသမီးေတြ ထိလာႏိုင္မွ သူတို.လုပ္ပိုင္ခြင့္ ထဲကေန တို.လိုခ်င္တာ ေတာင္းလို.ရမယ္။
ေထာင္ထြက္ေတြ ေဆးသမားေတြ လူဆိုးမ်ားကို ေငြေၾကးအလံုအေလာက္ေပးၿပီး ခိုင္းႏိုင္တယ္။ သူတို.သားသမီးေတြ သြားတတ္တဲ့ ကလပ္ေတြ ေနရာေတြကို သြားခိုင္းၿပီး ဓားတလက္နဲ.လုပ္ၾကံရင္ လံုေလာက္ၿပီ။ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားက ေနာက္မွစနစ္တက်ႀကိဳးကိုင္ရန္လိုအပ္တယ္။ Blogger မ်ား၊ သတင္းမီဒီယာမ်ား၊ ျပည္သူမ်ားက တို.ပစ္မွတ္ေတြရဲ. သတင္းေတြကို စုစည္းဖို. တာဝန္ယူရမယ္။
ႏိုင္ငံျခားေရာက္ေနတဲ့ သူတို.သားသမီးေတြကိုလည္း ပစ္မွတ္ထားဖို.လိုမယ္။
ကိုယ့္အခ်င္းခ်င္း အျပစ္မဖို.ၾကပါနဲ.။ အားလံုးက ႏိုင္ငံအတြက္ ကိုယ္ႏိုင္သေလာက္ လုပ္ေနၾကတာပဲ။ ဒီထက္ပိုထိေရာက္နိုင္တဲ့ နည္းလမ္းေတြလည္း ရွာၾကပါ။ ဒီနည္းနဲ.လဲ လုပ္ငန္းစၾကပါ။
ေကာက္က်စ္တဲ့သူေတြကို ေကာက္က်စ္စြာနဲ.ပဲ တံု.ျပန္ရမယ္။
Thanks to the sender - Do Must Do
Monday, 28 December 2009
ဦးသုေဝဦးေဆာင္ေသာ ဒီမိုကရက္တစ္ ပါတီမွ ျမန္မာ့ အေရးေဆြးေႏြးပြဲ အႀကိဳသတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲကို လာ မည့္ ၃၀ရက္ေန႔တြင္ ေန႔လည္ ၁နာရီမွ ၃နာရီအထိ ဦးခ်စ္ေမာင္လမ္း ဗဟန္းၿမိဳ႔နယ္တြင္ က်င္းပမည္ ျဖစ္ ေၾကာင္း ဖိတ္စာမ်ားေပးပို႔၍ ျပည္တြင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံျခား သတင္းေထာက္မ်ားကို ဖိတ္ေခၚခဲ့ေၾကာင္း သတင္း ရရွိ ပါသည္။
ထိုသို႔ အလားတူ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ေဆြးေႏြးၾကရန္ဟူေသာ ဖိတ္စာျဖင့္ သတင္းေထာက္မ်ား ကိုဖိတ္ၾကား၍ ဦးသုေဝ၊ အမ်ဳိး သားေရး ဦးဝင္းႏိုင္တို႔က “၂၀၁၀ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး သံုးသပ္ေဆြးေႏြးပြဲ” အမည္ျဖင့္ ရွင္းလင္း ေဆြးေႏြး ပြဲကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေဒၚလ္ဖင္ စားေသာက္ဆုိင္၌ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၄ရက္ေန႔က ျပဳလုပ္ၿပီး အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ ပါတီကို ထူေထာင္ေၾကာင္း ေၾကျငာခဲ့ဘူးပါသည္။
ထိုကိစၥႏွင့္ ပါတ္သက္ၿပီး ဦးသုေဝႏွင့္ အမ်ဳိးသားေရး ဦးဝင္းႏိုင္တုိ႔အား ၾကိဳတင္အေၾကာင္းမၾကားဘဲ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲ ျပဳလုပ္သျဖင့္ အာဏာပုိင္မ်ားက ေခၚယူသတိေပးျခင္းကို ခံခဲ့ရၿပီး ဝန္ခံ ဂတိျပဳ လက္မွတ္ ေရးထိုး ခဲ့ရေၾကာင္းကို အင္တာဗ်ဴး တခုတြင္ ဦးသုေဝက- “အဲဒီ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲက ဗဟန္း ၿမိဳ႕နယ္ထဲ ပါတယ္ေလ။ ဒီေန႔ မယက ဥကၠ႒က က်ေနာ္တုိ႔ကုိ ေခၚေမးတယ္။ ေခၚေတြ႔တယ္။ သူတုိ႔က ဘာေျပာလဲဆုိေတာ့ ဥပေဒအရ လူ ၅ ေယာက္ထက္ ေက်ာ္ၿပီး မေတြ႔ရဘူး။ သူတုိ႔ကုိ ႀကိဳတင္မေျပာတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ဥပေဒအရ က်ေနာ္တုိ႔ ေဖာက္ဖ်က္တယ္။ ေနာက္ေနာင္ ၅ ဦးထက္ေက်ာ္၍ စုေ၀းမည္ဆိုလွ်င္ ႀကိဳတင္အေၾကာင္းၾကားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ အမိန္႔ႀကိဳတင္ ရထားမွသာ စုေဝးမႈမ်ားျပဳလုပ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း လက္မွတ္ ထိုးခဲ့ရသည္ဟု ေျပာျပခဲ့ဘူးပါသည္။
ထိုသို႕ထူေထာင္ေသာ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီတြင္ ဥကၠ႒အျဖစ္ ဦးသုေဝက တာဝန္ယူၿပီး ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးႏု၏ သမီး ေဒၚသန္းသန္းႏု၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဟာင္း ဦးဗေဆြ၏ သမီး ေဒၚေနရီဗေဆြ၊ ဒုဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း၏ သမီး ေဒၚခ်ဳိခ်ဳိ ေက်ာ္ၿငိမ္းတုိ႔ ဦးေဆာင္ပါဝင္ၾကမည္ဟု ရွင္းလင္းပြဲတြင္ ေၾကညာခဲ့သည္။
“တိုင္းျပည္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ အေနနဲ႔ တိုင္းျပည္လူထု သေဘာထားေတြကို က်ေနာ္တို႔က တင္ျပႏိုင္ေအာင္၊ ေျပာႏိုင္ေအာင္ ကိုယ္က အာဏာရွိရင္ ပိုၿပီးလုပ္ႏိုင္ေအာင္၊ က်ေနာ္တို႔ ၾကိဳးစားမွာပါ။ အာဏာရွိေအာင္ က်ေနာ္တို႔ ၾကိဳးစားမွာပါ” ဟု ဦးသုေဝက မဇၨိမ သတင္းဌာနႏွင့္ အင္တာဗ်ဴးတခုတြင္ ေျပာျပသြားခဲ့ပါသည္။
ဦးသုေဝသည္ ဖဆပလေခတ္တြင္ ဒုတိယဝန္ၾကီးခ်ဳပ္လည္းျဖစ္ ဖဆပလ ပါတီ ဒုဥကၠ႒ျဖစ္သူ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္း၏ ကိုယ္ေရး အတြင္းဝန္အျဖစ္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည့္အျပင္၊ UPI ေခၚ ကမၻာ့သတင္းဌာန၏ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ႐ုံးခ်ဳပ္ သတင္းအယ္ဒီတာ၊ Morning Express ေန႔စဥ္သတင္းစာ လက္ေထာက္ အယ္ဒီတာႏွင့္ Bankkok World ေန႔စဥ္သတင္းစာ အယ္ဒီတာ အဖြဲ႔ဝင္လည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။
ဦးသုေဝႏွင့္ သူ၏ ပါတီသည္ ၂၀၁၀ တြင္ ျပဳလုပ္မည္ဟု နအဖတို႔ ေၾကျငာထားေသာ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဝင္ႏို္င္ေရး အတြက္ ျပင္ဆင္မႈမ်ားလုပ္ေနၿပီး ထိုေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရလွ်င္ အေျပာင္းအလဲမ်ား ျဖစ္ႏိုင္သည္ဟု ယံုၾကည္ေၾကာင္းကိုလဲ “ႏိုင္ငံေရး ပါတီေတြရယ္၊ ျပည္သူေတြရယ္က တက္တက္ႂကြႂကြနဲ႔ တကယ္ပဲ ၾကိဳးစားၿပီး လုပ္မယ္ဆိုရင္ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းကေန အမ်ားၾကီး လုပ္ႏိုင္တာေပါ့။ အမ်ားၾကီးလုပ္ႏိုင္ရင္ ဘာျဖစ္လို႔ အုပ္ခ်ဳပ္မႈအာဏာအခ်ဳိးကို မရရမွာလဲ၊ ရႏိုင္တာေပါ့။ မၾကိဳးစားရင္ မရဘူးေပါ့” ဟု ဒီပီ - ဥကၠ႒ ဦးသုေဝက ေျပာျပသြားခဲ့သည္ ဟု မဇၨိမ သတင္းဌာနက ေဖၚျပခဲ့ဘူးပါသည္။
ယခုအခါတြင္ ကိုေအးလြင္ဦးေဆာင္သည့္ နအဖတို႔ ႏွင့္ ရင္းႏွီးပါတ္သက္မႈရွိေသာ ပါတီ၏ စည္းေဝးပြဲမ်ားကိုပင္ ႀကံဖြံ႕ႏွင့္ စြမ္းအားရွင္ မ်ား၏ ဝင္ေရာက္ ရိုက္ႏွက္ခံရ မႈမ်ားရွိေနရာ ယခုအခ်ိန္တြင္ တရားဝင္ဖိတ္စာကမ္းၿပီး ထိုသို႔ သတင္းေထာက္မ်ားအား ဖိတ္ၾကားကာ အႀကိဳ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲ လုပ္မည့္ ကိစၥသည္ လြန္စြာ စိတ္ဝင္စား စရာျဖစ္ေနၾကာင္း တင္ျပလိုက္ရ ပါသည္။
ျပည္တြင္း သတင္းေထာက္ (ေရႊဝါေရာင္ သတင္းလႊာ)
From saffrontoward blogspot
Sunday, 27 December 2009
ဘယ္လမ္းလုိက္ၾကမလဲႏွင့္ လက္ေတြ႔ႏုိင္ငံေရး (၂)
ဘယ္လမ္းလုိက္ၾကမလဲႏွင့္ လက္ေတြ႔ႏုိင္ငံေရး (၂)
(Choosing Right Path and Real Politics)
က်ဳပ္တုိ႔လူမ်ိဳးေတြက မင္းေလာင္းေမွ်ာ္တတ္ပါတယ္။ ဒ႑ာရီေတြထဲမွာ ေမွ်ာ္တတ္သလုိ ရာဇ၀င္ သမုိင္းေတြမွာလည္း ေမွ်ာ္ခဲ့ပါတယ္။ မင္းေလာင္း၊ မင္းေကာင္းကုိ ေမွ်ာ္တာက အပစ္မဟုတ္ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ မင္းဆုိးမင္းညစ္မ်ား ကာလရွည္ၾကာစြာ အဓမၼမင္းမူအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ကာလမ်ိဳး၊ ေသသူကုိ ရွင္သူက တရတဲ့ကာလမ်ိဳးမွာ မင္းေကာင္းတုိ႔၊ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတုိ႔ကုိ ပုိလုိ႔ေတာင္ ေမွ်ာ္မိတတ္ၾကပါတယ္။
က်ဳပ္တုိ႔တေတြ ေမွ်ာ္တတ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းကေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလုိမ်ိဳးေပါ့ဗ်ာ။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရဲ့ ေက်ာင္းသားဘ၀၊ သခင္ဘ၀၊ အဂၤလိပ္တုိက္၊ ဂ်ပန္တုိက္၊ စစ္ျပီးေခတ္ လြတ္လပ္ေရး လႈပ္ယွားမႈႀကီးကို ပုံေဖၚပုံမႈမွအစ၊ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ့ တန္းတူေရးႏွင့္ ကုိယ္ပုိင္ျပဌာန္းခြင့္အေပၚ ထင္ရွားျပတ္သားေသာအျမင္၊ စစ္မွန္ေသာ ဒီမုိကေရစီ ျပည္ေထာင္စုႏုိင္ငံေတာ္ ဖဲြ႕စည္းတည္ေဆာက္ပုံ အေျခခံအုပ္ျမစ္ခ်မွတ္ပုံအထိ၊ တစ္ဖန္ လူထုလႈပ္ယွားမႈကုိ ဦးေဆာင္သြားစဥ္ကာလအတြင္းမွာ အင္အားစုေတြ၊ အတုိက္အခံေတြ၊ မိတ္ဖက္ေတြ၊ ရန္ဖက္ေတြကုိ စည္းရုံးပုံ၊ ကုိင္တြယ္ပုံစသျဖင့္ေတြကုိ က်ဳပ္တုိ႔အားက်ႀကပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိင္ျပီး အားက်ေနရုံေလာက္နဲ႔တင္ မလုံေလာက္ေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီကာလက ျဖစ္ရပ္၊ ျဖစ္စဥ္ေတြထဲက ယေန႔ကာလအေျခအေနေတြႏွင့္ ကုိက္ညီႏုိင္တဲ့ သခၤန္းစာေတြကုိ ရဲရဲႀကီး ထုပ္ႏႈပ္က်င့္သုံးႏုိင္ဖုိ႔လုိအပ္ေနပါျပီ။ ဒီသခၤန္းစာမ်ိဳးေတြကုိ လုိအပ္တဲ့ေနရာေတြမွာ အလ်ဥ္းသင့္သလုိ ထဲ့သြင္းေဆြးေႏြးသြားပါ့မယ္။
သာမန္စီးပြါးေရး၊ လူမႈေရး လုပ္ငန္းစဥ္တစ္ခုမွအစ လူထုလႈပ္ယွားမႈ၊ ေတာ္လွန္ေရးတစ္ရပ္၊ ေခတ္ေျပာင္းအေရးေတာ္ပုံအထိ ေအာင္ျမင္စြာ အေကာင္အထည္ေဖၚႏုိင္ဖုိ႔က ရည္မွန္းခ်က္(Objective)ႏွင့္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္(Way) ႏွစ္ခုလုံးက အေရးႀကီးပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ အေရးႀကီးအဆင့္ပုံခ်င္းက မတူပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္ရဲ့ အေရးႀကီးပုံအဆင့္ေနရာကုိ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္က ဘယ္လုိနည္းနဲ႔မွ အစား၀င္ယူလုိ႔မရပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္ ရွိေနလုိ႔သာ၊ ရည္မွန္းခ်က္ ေအာင္ျမင္ဖုိ႔အတြက္သာ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြ၊ အလုပ္ေတြ လုိအပ္ေနရတာမုိ႔ ရည္မွန္းခ်က္က အလုပ္၊ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ရဲ့ အထက္မွာ အစဥ္ရွိေနရပါမယ္။ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္က ရည္မွန္းခ်က္ကုိ မလႊမ္းမုိးေစရပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္ေအာင္ျမင္ဖုိ႔ လုိအပ္ရင္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ကုိ ေျပာင္းလဲရဲရပါမယ္။ သို႔ေသာ္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ႏွင့္ ကုိက္ညီေအာင္ ရည္မွန္းခ်က္ကုိ မျပင္ႏုိင္ပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္သည္ ေျခေထာက္ျဖစ္ရင္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္သည္ ဖနပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေျခေထာက္နဲ႔ မေတာ္ရင္ ဖနပ္ကုိ ေျပာင္းရပါမယ္။ ဖနပ္ႏွင့္ေတာ္ေအာင္ ေျခေထာက္ကုိ မလွီးျဖတ္ႏုိင္ပါဘူး။ အဲဒီလုိမွ အျမင္မရွင္းဘူးဆုိရင္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ ေျပာင္းတာကုိ ရည္မွန္းခ်က္ ေျပာင္းတာလုိ႔ ထင္မိျပီး အသည္းအသန္ျဖစ္ကာ အဓိကႏွင့္ သာမညမကဲြဘဲ အျမင္ရႈပ္ေထြးသြားတတ္ပါတယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က ႏုိင္ငံ့လြတ္လပ္ေရးဆုိတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြကုိ လုိအပ္သလုိ ရဲရင့္ျပတ္သားစြာ ေျပာင္းလဲက်င့္သုံးခဲ့တာေတြကုိ ေနာက္ပုိင္းမွာ ထဲ့သြင္းေရးသားသြားပါ့မယ္။
ရည္မွန္းခ်က္ႏွင့္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ မတူတာ၊ ရည္မွန္းခ်က္က လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ထက္ ပုိအေရးႀကီးတာက ခင္ဗ်ားေျပာမွ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ဳပ္တုိ႔အားလုံးသိျပီးသားပါ။ ခင္ဗ်ားက ေလႀကီး မုိးႀကီးလုပ္ျပီး အလုံးႀကီးႀကီးေတြနဲ႔ ပစ္မေနပါႏွင့္။ ခင္ဗ်ားဘာသိထားလုိ႔ ဘာေျပာခ်င္သလဲဆုိတာကုိသာ ၀ုိက္မေနဘဲ လုိရင္းတုိရွင္းသာ ေျပာလုိက္ပါလုိ႔ စာဖတ္သူတခ်ိဳ႕ ေျပာလုိက္တာကုိ က်ဳပ္အခုဘဲ ၾကားလုိက္မိပါတယ္။
ေကာင္းပါျပီ။
ရည္မွန္းခ်က္ကုိ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ရဲ့အထက္မွာ၊ က်ဳပ္တုိ႔တစ္ကယ္ဘဲထားတယ္ဆုိတာ ေသခ်ာပါရဲ့လားလုိ႔ ထပ္ေမးပါရေစ။ မိမိလုပ္ေဖၚကုိင္ဖက္အခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ ဘယ္ကာလတုန္းက သေဘာကဲြလဲြမႈေတြ ျဖစ္ခဲ့ဘူးသလဲဆုိတာကုိ ျပန္မွတ္မိႏုိင္ေသးပါလား။ ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ သေဘာကဲြလဲြတာ ရွိေကာ ရွိဖူးပါရဲ့လား။ ဒါမွမဟုတ္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္အတြက္ သေဘာကဲြလဲြခဲ့ရတဲ့ အႀကိမ္ေပါင္းကုိေကာ ေရတြက္ႏုိင္ပါသလား။
ဒီေန႔ က်ဳပ္တုိ႔တစ္ေတြ ျငင္းခုန္ေနၾကတာ၊ ေခါင္းခဲေနၾကတာ ရည္မွန္းခ်က္ မတူလုိ႔လား။ လုပ္နည္း လုပ္ဟန္ မတူလုိ႔လား။ ဒီေန႔ အတုိက္အခံအုပ္စုေတြ မညီညြတ္ႏုိင္ၾကတာ၊ တေဇာင္းႏွင့္ မ်က္ေခ်းျဖစ္ေနၾကတာ ရည္မွန္းခ်က္ေပၚ အေျခခံသလား။ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္အေပၚ အေျခခံသလား။ ဒီေန႔ အေရးေတာ္ပုံ ၾကန္႔ၾကာေနရတာ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ ကဲြလဲြမႈေၾကာင့္လား။ ရည္မွန္းခ်က္ ကဲြလဲြမႈေၾကာင့္လား။
တစ္ကယ္ေတာ့ က်ဳပ္တုိ႔တေတြဟာ ရည္မွန္းခ်က္ကုိ ဆုပ္ကုိင္ထားသလုိဘဲ၊ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ကုိလည္း ရည္မွန္းခ်က္ႏွင့္ တန္းတူထားျပီး အေသဆုပ္ကုိင္ထားၾကဆဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။ က်ဳပ္တုိ႔ဟာ ႏွစ္လရွည္ၾကာစြာ ကုိင္ဆဲြထားတဲ့ ပုံစံခြက္ကေလး(လုပ္နည္းလုပ္ဟန္)ကုိ အသုံးခ်စရာ ကရိယာဘဲလုိ႔ မျမင္ႏုိင္ေတာ့ဘဲ၊ တေျဖးေျဖးႏွင့္ ကုိးကြယ္စရာလုိ႔ ျမင္လာေနၾကပါျပီ။
ေနာက္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ လုိရင္း တုိရွင္း တင္ျပျခင္းဆုိတာကုိ ဒီေနရာမွာ နဲနဲေလာက္ ၀ိတၱာခ်ဲ႕ျပီး ေဆြးေႏြးဖုိ႔ လုိလာပါတယ္။
၁၉၄၅ခု၊ မတ္လ (၁၇)ရက္ေန႔ ေရႊတိဂုံဘုရား အေနာက္ေျမာက္ရွိ ကြင္းျပင္ႀကီးတြင္ စစ္ေရးျပအခမ္းအနားႏွင့္ တပ္ထြက္ပဲြမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က စကားလုံး (၁၁၈)လုံးသာပါတဲ့ အတုိဆုံးမိန္႔ခြန္းကုိ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအတုိဆုံးမိန္႔ခြန္းရဲ့ အႏွစ္ခ်ဳပ္ျဖစ္တဲ့ “ဗမာ့ရန္သူကုိ ေခ်မႈန္းၾက။ အနီးကပ္ဆုံးရန္သူကုိ ရွာျပီးတုိက္ၾက။ ဒါဘဲ” ဆုိတဲ့ စကားစုမွာ စကားလုံး (၂၁)လုံးသာ ရွိပါတယ္။
ဒီလုိရင္း တုိရွင္းေျပာလုိက္တဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရဲ့ မိန္႔ခြန္းတုိေလးသက္သက္က ဂ်ပန္႔ေတာ္လွန္ေရး ျဖစ္စဥ္ႀကီးတစ္ခုလုံးကုိ ဦးေဆာင္ပုံေဖၚသြားတာလား။ အႏၱရာယ္မ်ား၊ ၾကမ္းတမ္းခက္ခဲျပီး ရွည္လ်ားတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးျပင္ဆင္မႈ(process)ေၾကာင့္ ဒီအတုိဆုံး မိန္႔ခြန္းကုိ ေတာ္လွန္ေရးတပ္ဗုိလ္၊ တပ္သားေတြ အတိအက် နားလည္အေကာင္အထည္ ေဖၚႏုိင္တာလားဆုိတာ က်ဳပ္တုိ႔အားလုံးသိၾကပါတယ္။
ႏုိင္ငံေရးသည္ အႏုပညာတစ္ရပ္ျဖစ္တယ္လုိ႔ ေဆာင္းပါး (၁)ရဲ့ အစမွာ ဆုိခဲ့ျပီးပါျပီ။ ႏုိင္ငံေရးမွာ လုပ္ရမဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြက ဒါေတြဘဲေဟ့ဆုိျပီး လုိရင္း တုိရွင္းႏွင့္ အမိန္႔ေပးညႊန္ၾကား(Dictate)ေစခုိင္းလုိ႔ ရတတ္တာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ အမိန္႔ေပး၊ ညႊန္ၾကားခ်က္ေပး အေကာင္အထည္ေဖၚရေအာင္ ေပးသူဟာ စစ္ဗိုလ္၊ အလုပ္ရွင္ မဟုတ္သလုိ အေပးခံရသူေတြကလည္း စစ္သားေတြ၊ စက္ရုံ အလုပ္ရုံက အလုပ္သမားေတြလည္း မဟုတ္ၾကပါဘူး။ က်ဳပ္တုိ႔ဒီမုိကေရစီအင္အားစုအခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ ဘက္ေပါင္းစုံ၊ ရႈေဒါင့္ေပါင္းစုံက ေၾကေၾကလည္လည္ ျခဳံငုံသုံးသပ္ျပီးမွ တိက်တဲ့ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြကုိ အမ်ားသေဘာတူ ခ်မွတ္ႏုိင္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ က်ဳပ္အေနႏွင့္ လုိရင္း တုိရွင္း မေျပာႏုိင္ပါဘူး။ ေျပာႏုိင္တဲ့ အခြင့္အာဏာရွိသူလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ က်ဳပ္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလဲ မဟုတ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လဲ မဟုတ္သူမုိ႔ က်ဳပ္အယူအဆကုိ လုိရင္း တုိရွင္းေျပာလုိ႔ အရာေရာက္လိမ့္မယ္လုိ႔လဲ မထင္မိပါဘူး။ က်ဳပ္လုပ္ႏုိင္တာက အခုလုပ္ေနတာမ်ိဳးပါ။ က်ဳပ္အျမင္ကုိ ခင္ဗ်ားတုိ႔လက္ခံလာေအာင္ အက်ိဳး အေၾကာင္း၊ အခ်က္ အလက္၊ ဥပမာ ဥပစာႏွင့္သာ တင္ျပေနရတာပါ။
ယေန႔ကာလကုိ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း ဂ်ပန္၀င္လာစ ကာလႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္လုိပါတယ္။ အဂၤလိပ္အပါအ၀င္ မဟာမိတ္ႏုိင္ငံမ်ား ယိမ္းယုိင္အားနည္းလာသလုိ ဂ်ပန္အပါအ၀င္ ၀င္ရုိးတန္းႏုိင္ငံမ်ား အားေကာင္းလာေတာ့၊ အဂၤလိပ္အခက္၊ ျမန္မာ့အခ်က္ဆုိတဲ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး လႈပ္ယွားမႈႀကီး ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးဆုိတဲ့ အႏၱိမရည္မွန္းခ်က္ခ်င္းတူၾကေသာ္လည္း လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ မတူတဲ့ အင္အားစုႀကီး (၃)ခု ျဖစ္ထြန္းလာပါတယ္။
ပထမအုပ္စုက အဂၤလိပ္ေကာ၊ ဂ်ပန္ပါ နယ္ခ်ဲ႕ေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ ႏွစ္ခုစလုံးကုိ တစ္ျပိဳင္နက္ ဆန္႔က်င္ေရးျဖစ္ပါတယ္။
ဒုတိယအုပ္စုကေတာ့ ဖက္ဆစ္နယ္ခ်ဲ႕ျဖစ္တဲ့ ဂ်ပန္က အရင္းရွင္နယ္ခ်ဲ႕ျဖစ္တဲ့ အဂၤလိပ္ထက္ လူတန္းစားလကၡဏာအရ ပုိေဖါက္ျပန္တဲ့အတြက္ အဂၤလိပ္နယ္ခဲ်႕ႏွင့္ ေပါင္းျပီး ဖက္ဆက္နယ္ခ်ဲ႕ကုိ တုိက္ေရးျဖစ္ပါတယ္။
တတိယအုပ္စုအျမင္က ေလာေလာဆယ္ ကုိယ့္ကုိ ကၽြန္လုပ္ေနတဲ့ အဂၤလိပ္ကုိ ဂ်ပန္ႏွင့္ေပါင္းျပီး အရင္တုိက္ထုတ္။ ေနာက္မွ အခြင့္အလမ္းရွာျပီး လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ဆက္လက္ၿကုိးပမ္းရန္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလုပ္နည္း လုပ္ဟန္ (၃)ခုကုိ စင္ျပိဳင္တင္ျပီး အဲဒီကာလရဲ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးေျမငလ်င္ႀကီး(Political Earthquake)ႀကီးေတြ တုန္လႈပ္ခဲ့ေစသူေတြဟာ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးေလာကရဲ့ ပုရြက္ဆိတ္ေတြ၊ ႏွံျပည္စုတ္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ သခင္ေလးေမာင္၊ သခင္သန္းထြန္း၊ သခင္ဗဟိန္း၊ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္စုိး၊ သခင္ေက်ာ္စိန္၊ သခင္ျမ၊ သခင္ခ်စ္၊ ရဲေဘာ္ဂုိရွယ္တုိ႔လုိ ထုိကာလရဲ့ ႏုိင္ငံေရးဆင္ႀကီး၊ ေဂၚဇီလာႀကီးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအယူအဆႀကီး (၃)ခု ကဲြျပားမႈေၾကာင့္ အင္မတန္ အႏၱရယ္ႀကီးမားေသာ ႏုိင္ငံေရး အားျပိဳင္မႈႀကီးေတြ၊ ရႈပ္ေထြးမႈႀကီးေတြ၊ အုပ္စုဖဲြ႕မႈႀကီးေတြ ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ႏုိင္ငံေရး အေမွ်ာ္အျမင္ႀကီးမားမႈေၾကာင့္သာ တတိယအုပ္စု ေဖၚေဆာင္လုိက္ေသာ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွတဆင့္ အင္အားစုမ်ား ေပါင္းစည္းမႈကုိ အခ်ိန္မီ အလ်င္အျမန္ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ျပီး ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အရွိန္အဟုန္ျမွင့္ ဆက္လက္တုိက္ပဲြ၀င္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အကယ္၍မ်ား ေခါင္းေဆာင္အသီးသီးက မိမိအယူအဆလုပ္ဟန္ကုိ အေသဆုပ္ကုိင္ျပီး သီးျခားစီဆက္လွမ္းေနၾကမည္ဆုိပါက ေနာက္ပုိင္း ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး ေအာင္ျမင္စြာ အေကာင္အထည္ေဖၚျခင္းကုိ အႏၱရာယ္ႀကီးစြာ အၾကပ္ရုိက္ေစမွာျဖစ္တဲ့အျပင္ လြတ္လပ္ေရးၿကုိးပမ္းမႈကုိပါ ထိခုိက္ေစႏုိင္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ ကဲြျပားမႈႀကီးေလ၊ ရည္မွန္းခ်က္ကုိ ေအာင္ျမင္ေအာင္ အေကာင္အထည္ေဖၚႏုိင္ေရးကုိ ပုိမုိခက္ခဲေစ၊ ေႏွာင့္ေႏွးေစတယ္ဆုိတာကုိ က်ဳပ္တုိ႔သိျပီးသားပါဆုိတဲ့ ခရီးသြားဟန္လႊဲသေဘာမ်ိဳး ေပါ့ေပါေလးမဆုိဘဲ အခ်ိန္မေႏွာင္းခင္ ေလးေလးနက္နက္ႀကီး တန္ဖုိးထား သခၤန္းစာထုတ္ယူၾကဖုိ႔ အေျခအေနက ေတာင္းဆုိေနပါျပီ။ ဒီျပသနာကုိ မေျဖရွင္းႏုိင္သေရြ႕ ညီညြတ္မႈကုိ ဘယ္လုိမွ မတည္ေဆာက္ႏုိင္ပါဘူး။ ညီညြတ္မႈမရွိရင္ ေအာင္ပဲြ မရွိပါ။
ယေန႔အၾကပ္အတည္း(Crisis)သည္ ရည္မွန္းခ်က္ ျပသနာမဟုတ္ဘဲ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ကုိ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္အျဖစ္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မျမင္ႏုိင္တဲ့(Illusion) ျပသနာျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ယေန႔စိန္ေခၚမႈ(Challenge)သည္ အေျခအေနသစ္ေတြႏွင့္အညီ ျဖစ္ထြန္းလာတဲ့ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္သစ္ေတြကုိ ဟန္ခ်က္ညီညီ က်င့္သုံးရဲဖုိ႔ ျဖစ္ေၾကာင္းပါဗ်ာ။
လုပ္နည္းလုပ္ဟန္သစ္ေတြအေၾကာင္း ဆက္လက္ေဆြးေႏြးသြားပါမည္။
ေအာင္ထီ ဒီဇဘၤာလ ၂၆၊ ၂၀၀၉
(မည္သူမဆုိ ကူးယူေဖၚျပႏုိင္သည္။ ခြင့္ျပဳခ်က္ ေတာင္းရန္ မလုိ။)
(Choosing Right Path and Real Politics)
က်ဳပ္တုိ႔လူမ်ိဳးေတြက မင္းေလာင္းေမွ်ာ္တတ္ပါတယ္။ ဒ႑ာရီေတြထဲမွာ ေမွ်ာ္တတ္သလုိ ရာဇ၀င္ သမုိင္းေတြမွာလည္း ေမွ်ာ္ခဲ့ပါတယ္။ မင္းေလာင္း၊ မင္းေကာင္းကုိ ေမွ်ာ္တာက အပစ္မဟုတ္ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ မင္းဆုိးမင္းညစ္မ်ား ကာလရွည္ၾကာစြာ အဓမၼမင္းမူအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ကာလမ်ိဳး၊ ေသသူကုိ ရွင္သူက တရတဲ့ကာလမ်ိဳးမွာ မင္းေကာင္းတုိ႔၊ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတုိ႔ကုိ ပုိလုိ႔ေတာင္ ေမွ်ာ္မိတတ္ၾကပါတယ္။
က်ဳပ္တုိ႔တေတြ ေမွ်ာ္တတ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းကေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလုိမ်ိဳးေပါ့ဗ်ာ။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရဲ့ ေက်ာင္းသားဘ၀၊ သခင္ဘ၀၊ အဂၤလိပ္တုိက္၊ ဂ်ပန္တုိက္၊ စစ္ျပီးေခတ္ လြတ္လပ္ေရး လႈပ္ယွားမႈႀကီးကို ပုံေဖၚပုံမႈမွအစ၊ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ့ တန္းတူေရးႏွင့္ ကုိယ္ပုိင္ျပဌာန္းခြင့္အေပၚ ထင္ရွားျပတ္သားေသာအျမင္၊ စစ္မွန္ေသာ ဒီမုိကေရစီ ျပည္ေထာင္စုႏုိင္ငံေတာ္ ဖဲြ႕စည္းတည္ေဆာက္ပုံ အေျခခံအုပ္ျမစ္ခ်မွတ္ပုံအထိ၊ တစ္ဖန္ လူထုလႈပ္ယွားမႈကုိ ဦးေဆာင္သြားစဥ္ကာလအတြင္းမွာ အင္အားစုေတြ၊ အတုိက္အခံေတြ၊ မိတ္ဖက္ေတြ၊ ရန္ဖက္ေတြကုိ စည္းရုံးပုံ၊ ကုိင္တြယ္ပုံစသျဖင့္ေတြကုိ က်ဳပ္တုိ႔အားက်ႀကပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိင္ျပီး အားက်ေနရုံေလာက္နဲ႔တင္ မလုံေလာက္ေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီကာလက ျဖစ္ရပ္၊ ျဖစ္စဥ္ေတြထဲက ယေန႔ကာလအေျခအေနေတြႏွင့္ ကုိက္ညီႏုိင္တဲ့ သခၤန္းစာေတြကုိ ရဲရဲႀကီး ထုပ္ႏႈပ္က်င့္သုံးႏုိင္ဖုိ႔လုိအပ္ေနပါျပီ။ ဒီသခၤန္းစာမ်ိဳးေတြကုိ လုိအပ္တဲ့ေနရာေတြမွာ အလ်ဥ္းသင့္သလုိ ထဲ့သြင္းေဆြးေႏြးသြားပါ့မယ္။
သာမန္စီးပြါးေရး၊ လူမႈေရး လုပ္ငန္းစဥ္တစ္ခုမွအစ လူထုလႈပ္ယွားမႈ၊ ေတာ္လွန္ေရးတစ္ရပ္၊ ေခတ္ေျပာင္းအေရးေတာ္ပုံအထိ ေအာင္ျမင္စြာ အေကာင္အထည္ေဖၚႏုိင္ဖုိ႔က ရည္မွန္းခ်က္(Objective)ႏွင့္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္(Way) ႏွစ္ခုလုံးက အေရးႀကီးပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ အေရးႀကီးအဆင့္ပုံခ်င္းက မတူပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္ရဲ့ အေရးႀကီးပုံအဆင့္ေနရာကုိ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္က ဘယ္လုိနည္းနဲ႔မွ အစား၀င္ယူလုိ႔မရပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္ ရွိေနလုိ႔သာ၊ ရည္မွန္းခ်က္ ေအာင္ျမင္ဖုိ႔အတြက္သာ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြ၊ အလုပ္ေတြ လုိအပ္ေနရတာမုိ႔ ရည္မွန္းခ်က္က အလုပ္၊ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ရဲ့ အထက္မွာ အစဥ္ရွိေနရပါမယ္။ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္က ရည္မွန္းခ်က္ကုိ မလႊမ္းမုိးေစရပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္ေအာင္ျမင္ဖုိ႔ လုိအပ္ရင္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ကုိ ေျပာင္းလဲရဲရပါမယ္။ သို႔ေသာ္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ႏွင့္ ကုိက္ညီေအာင္ ရည္မွန္းခ်က္ကုိ မျပင္ႏုိင္ပါဘူး။ ရည္မွန္းခ်က္သည္ ေျခေထာက္ျဖစ္ရင္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္သည္ ဖနပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေျခေထာက္နဲ႔ မေတာ္ရင္ ဖနပ္ကုိ ေျပာင္းရပါမယ္။ ဖနပ္ႏွင့္ေတာ္ေအာင္ ေျခေထာက္ကုိ မလွီးျဖတ္ႏုိင္ပါဘူး။ အဲဒီလုိမွ အျမင္မရွင္းဘူးဆုိရင္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ ေျပာင္းတာကုိ ရည္မွန္းခ်က္ ေျပာင္းတာလုိ႔ ထင္မိျပီး အသည္းအသန္ျဖစ္ကာ အဓိကႏွင့္ သာမညမကဲြဘဲ အျမင္ရႈပ္ေထြးသြားတတ္ပါတယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က ႏုိင္ငံ့လြတ္လပ္ေရးဆုိတဲ့ ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြကုိ လုိအပ္သလုိ ရဲရင့္ျပတ္သားစြာ ေျပာင္းလဲက်င့္သုံးခဲ့တာေတြကုိ ေနာက္ပုိင္းမွာ ထဲ့သြင္းေရးသားသြားပါ့မယ္။
ရည္မွန္းခ်က္ႏွင့္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ မတူတာ၊ ရည္မွန္းခ်က္က လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ထက္ ပုိအေရးႀကီးတာက ခင္ဗ်ားေျပာမွ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ဳပ္တုိ႔အားလုံးသိျပီးသားပါ။ ခင္ဗ်ားက ေလႀကီး မုိးႀကီးလုပ္ျပီး အလုံးႀကီးႀကီးေတြနဲ႔ ပစ္မေနပါႏွင့္။ ခင္ဗ်ားဘာသိထားလုိ႔ ဘာေျပာခ်င္သလဲဆုိတာကုိသာ ၀ုိက္မေနဘဲ လုိရင္းတုိရွင္းသာ ေျပာလုိက္ပါလုိ႔ စာဖတ္သူတခ်ိဳ႕ ေျပာလုိက္တာကုိ က်ဳပ္အခုဘဲ ၾကားလုိက္မိပါတယ္။
ေကာင္းပါျပီ။
ရည္မွန္းခ်က္ကုိ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ရဲ့အထက္မွာ၊ က်ဳပ္တုိ႔တစ္ကယ္ဘဲထားတယ္ဆုိတာ ေသခ်ာပါရဲ့လားလုိ႔ ထပ္ေမးပါရေစ။ မိမိလုပ္ေဖၚကုိင္ဖက္အခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ ဘယ္ကာလတုန္းက သေဘာကဲြလဲြမႈေတြ ျဖစ္ခဲ့ဘူးသလဲဆုိတာကုိ ျပန္မွတ္မိႏုိင္ေသးပါလား။ ရည္မွန္းခ်က္အတြက္ သေဘာကဲြလဲြတာ ရွိေကာ ရွိဖူးပါရဲ့လား။ ဒါမွမဟုတ္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္အတြက္ သေဘာကဲြလဲြခဲ့ရတဲ့ အႀကိမ္ေပါင္းကုိေကာ ေရတြက္ႏုိင္ပါသလား။
ဒီေန႔ က်ဳပ္တုိ႔တစ္ေတြ ျငင္းခုန္ေနၾကတာ၊ ေခါင္းခဲေနၾကတာ ရည္မွန္းခ်က္ မတူလုိ႔လား။ လုပ္နည္း လုပ္ဟန္ မတူလုိ႔လား။ ဒီေန႔ အတုိက္အခံအုပ္စုေတြ မညီညြတ္ႏုိင္ၾကတာ၊ တေဇာင္းႏွင့္ မ်က္ေခ်းျဖစ္ေနၾကတာ ရည္မွန္းခ်က္ေပၚ အေျခခံသလား။ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္အေပၚ အေျခခံသလား။ ဒီေန႔ အေရးေတာ္ပုံ ၾကန္႔ၾကာေနရတာ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ ကဲြလဲြမႈေၾကာင့္လား။ ရည္မွန္းခ်က္ ကဲြလဲြမႈေၾကာင့္လား။
တစ္ကယ္ေတာ့ က်ဳပ္တုိ႔တေတြဟာ ရည္မွန္းခ်က္ကုိ ဆုပ္ကုိင္ထားသလုိဘဲ၊ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ကုိလည္း ရည္မွန္းခ်က္ႏွင့္ တန္းတူထားျပီး အေသဆုပ္ကုိင္ထားၾကဆဲ ျဖစ္ေနပါတယ္။ က်ဳပ္တုိ႔ဟာ ႏွစ္လရွည္ၾကာစြာ ကုိင္ဆဲြထားတဲ့ ပုံစံခြက္ကေလး(လုပ္နည္းလုပ္ဟန္)ကုိ အသုံးခ်စရာ ကရိယာဘဲလုိ႔ မျမင္ႏုိင္ေတာ့ဘဲ၊ တေျဖးေျဖးႏွင့္ ကုိးကြယ္စရာလုိ႔ ျမင္လာေနၾကပါျပီ။
ေနာက္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ လုိရင္း တုိရွင္း တင္ျပျခင္းဆုိတာကုိ ဒီေနရာမွာ နဲနဲေလာက္ ၀ိတၱာခ်ဲ႕ျပီး ေဆြးေႏြးဖုိ႔ လုိလာပါတယ္။
၁၉၄၅ခု၊ မတ္လ (၁၇)ရက္ေန႔ ေရႊတိဂုံဘုရား အေနာက္ေျမာက္ရွိ ကြင္းျပင္ႀကီးတြင္ စစ္ေရးျပအခမ္းအနားႏွင့္ တပ္ထြက္ပဲြမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က စကားလုံး (၁၁၈)လုံးသာပါတဲ့ အတုိဆုံးမိန္႔ခြန္းကုိ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအတုိဆုံးမိန္႔ခြန္းရဲ့ အႏွစ္ခ်ဳပ္ျဖစ္တဲ့ “ဗမာ့ရန္သူကုိ ေခ်မႈန္းၾက။ အနီးကပ္ဆုံးရန္သူကုိ ရွာျပီးတုိက္ၾက။ ဒါဘဲ” ဆုိတဲ့ စကားစုမွာ စကားလုံး (၂၁)လုံးသာ ရွိပါတယ္။
ဒီလုိရင္း တုိရွင္းေျပာလုိက္တဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရဲ့ မိန္႔ခြန္းတုိေလးသက္သက္က ဂ်ပန္႔ေတာ္လွန္ေရး ျဖစ္စဥ္ႀကီးတစ္ခုလုံးကုိ ဦးေဆာင္ပုံေဖၚသြားတာလား။ အႏၱရာယ္မ်ား၊ ၾကမ္းတမ္းခက္ခဲျပီး ရွည္လ်ားတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးျပင္ဆင္မႈ(process)ေၾကာင့္ ဒီအတုိဆုံး မိန္႔ခြန္းကုိ ေတာ္လွန္ေရးတပ္ဗုိလ္၊ တပ္သားေတြ အတိအက် နားလည္အေကာင္အထည္ ေဖၚႏုိင္တာလားဆုိတာ က်ဳပ္တုိ႔အားလုံးသိၾကပါတယ္။
ႏုိင္ငံေရးသည္ အႏုပညာတစ္ရပ္ျဖစ္တယ္လုိ႔ ေဆာင္းပါး (၁)ရဲ့ အစမွာ ဆုိခဲ့ျပီးပါျပီ။ ႏုိင္ငံေရးမွာ လုပ္ရမဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြက ဒါေတြဘဲေဟ့ဆုိျပီး လုိရင္း တုိရွင္းႏွင့္ အမိန္႔ေပးညႊန္ၾကား(Dictate)ေစခုိင္းလုိ႔ ရတတ္တာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ အမိန္႔ေပး၊ ညႊန္ၾကားခ်က္ေပး အေကာင္အထည္ေဖၚရေအာင္ ေပးသူဟာ စစ္ဗိုလ္၊ အလုပ္ရွင္ မဟုတ္သလုိ အေပးခံရသူေတြကလည္း စစ္သားေတြ၊ စက္ရုံ အလုပ္ရုံက အလုပ္သမားေတြလည္း မဟုတ္ၾကပါဘူး။ က်ဳပ္တုိ႔ဒီမုိကေရစီအင္အားစုအခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ ဘက္ေပါင္းစုံ၊ ရႈေဒါင့္ေပါင္းစုံက ေၾကေၾကလည္လည္ ျခဳံငုံသုံးသပ္ျပီးမွ တိက်တဲ့ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ေတြကုိ အမ်ားသေဘာတူ ခ်မွတ္ႏုိင္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ က်ဳပ္အေနႏွင့္ လုိရင္း တုိရွင္း မေျပာႏုိင္ပါဘူး။ ေျပာႏုိင္တဲ့ အခြင့္အာဏာရွိသူလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ က်ဳပ္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလဲ မဟုတ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လဲ မဟုတ္သူမုိ႔ က်ဳပ္အယူအဆကုိ လုိရင္း တုိရွင္းေျပာလုိ႔ အရာေရာက္လိမ့္မယ္လုိ႔လဲ မထင္မိပါဘူး။ က်ဳပ္လုပ္ႏုိင္တာက အခုလုပ္ေနတာမ်ိဳးပါ။ က်ဳပ္အျမင္ကုိ ခင္ဗ်ားတုိ႔လက္ခံလာေအာင္ အက်ိဳး အေၾကာင္း၊ အခ်က္ အလက္၊ ဥပမာ ဥပစာႏွင့္သာ တင္ျပေနရတာပါ။
ယေန႔ကာလကုိ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း ဂ်ပန္၀င္လာစ ကာလႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္လုိပါတယ္။ အဂၤလိပ္အပါအ၀င္ မဟာမိတ္ႏုိင္ငံမ်ား ယိမ္းယုိင္အားနည္းလာသလုိ ဂ်ပန္အပါအ၀င္ ၀င္ရုိးတန္းႏုိင္ငံမ်ား အားေကာင္းလာေတာ့၊ အဂၤလိပ္အခက္၊ ျမန္မာ့အခ်က္ဆုိတဲ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး လႈပ္ယွားမႈႀကီး ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးဆုိတဲ့ အႏၱိမရည္မွန္းခ်က္ခ်င္းတူၾကေသာ္လည္း လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ မတူတဲ့ အင္အားစုႀကီး (၃)ခု ျဖစ္ထြန္းလာပါတယ္။
ပထမအုပ္စုက အဂၤလိပ္ေကာ၊ ဂ်ပန္ပါ နယ္ခ်ဲ႕ေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ ႏွစ္ခုစလုံးကုိ တစ္ျပိဳင္နက္ ဆန္႔က်င္ေရးျဖစ္ပါတယ္။
ဒုတိယအုပ္စုကေတာ့ ဖက္ဆစ္နယ္ခ်ဲ႕ျဖစ္တဲ့ ဂ်ပန္က အရင္းရွင္နယ္ခ်ဲ႕ျဖစ္တဲ့ အဂၤလိပ္ထက္ လူတန္းစားလကၡဏာအရ ပုိေဖါက္ျပန္တဲ့အတြက္ အဂၤလိပ္နယ္ခဲ်႕ႏွင့္ ေပါင္းျပီး ဖက္ဆက္နယ္ခ်ဲ႕ကုိ တုိက္ေရးျဖစ္ပါတယ္။
တတိယအုပ္စုအျမင္က ေလာေလာဆယ္ ကုိယ့္ကုိ ကၽြန္လုပ္ေနတဲ့ အဂၤလိပ္ကုိ ဂ်ပန္ႏွင့္ေပါင္းျပီး အရင္တုိက္ထုတ္။ ေနာက္မွ အခြင့္အလမ္းရွာျပီး လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ဆက္လက္ၿကုိးပမ္းရန္ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလုပ္နည္း လုပ္ဟန္ (၃)ခုကုိ စင္ျပိဳင္တင္ျပီး အဲဒီကာလရဲ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးေျမငလ်င္ႀကီး(Political Earthquake)ႀကီးေတြ တုန္လႈပ္ခဲ့ေစသူေတြဟာ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးေလာကရဲ့ ပုရြက္ဆိတ္ေတြ၊ ႏွံျပည္စုတ္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ သခင္ေလးေမာင္၊ သခင္သန္းထြန္း၊ သခင္ဗဟိန္း၊ သခင္ေအာင္ဆန္း၊ သခင္စုိး၊ သခင္ေက်ာ္စိန္၊ သခင္ျမ၊ သခင္ခ်စ္၊ ရဲေဘာ္ဂုိရွယ္တုိ႔လုိ ထုိကာလရဲ့ ႏုိင္ငံေရးဆင္ႀကီး၊ ေဂၚဇီလာႀကီးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအယူအဆႀကီး (၃)ခု ကဲြျပားမႈေၾကာင့္ အင္မတန္ အႏၱရယ္ႀကီးမားေသာ ႏုိင္ငံေရး အားျပိဳင္မႈႀကီးေတြ၊ ရႈပ္ေထြးမႈႀကီးေတြ၊ အုပ္စုဖဲြ႕မႈႀကီးေတြ ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါတယ္။ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ႏုိင္ငံေရး အေမွ်ာ္အျမင္ႀကီးမားမႈေၾကာင့္သာ တတိယအုပ္စု ေဖၚေဆာင္လုိက္ေသာ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွတဆင့္ အင္အားစုမ်ား ေပါင္းစည္းမႈကုိ အခ်ိန္မီ အလ်င္အျမန္ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ျပီး ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ အရွိန္အဟုန္ျမွင့္ ဆက္လက္တုိက္ပဲြ၀င္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အကယ္၍မ်ား ေခါင္းေဆာင္အသီးသီးက မိမိအယူအဆလုပ္ဟန္ကုိ အေသဆုပ္ကုိင္ျပီး သီးျခားစီဆက္လွမ္းေနၾကမည္ဆုိပါက ေနာက္ပုိင္း ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး ေအာင္ျမင္စြာ အေကာင္အထည္ေဖၚျခင္းကုိ အႏၱရာယ္ႀကီးစြာ အၾကပ္ရုိက္ေစမွာျဖစ္တဲ့အျပင္ လြတ္လပ္ေရးၿကုိးပမ္းမႈကုိပါ ထိခုိက္ေစႏုိင္ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ ကဲြျပားမႈႀကီးေလ၊ ရည္မွန္းခ်က္ကုိ ေအာင္ျမင္ေအာင္ အေကာင္အထည္ေဖၚႏုိင္ေရးကုိ ပုိမုိခက္ခဲေစ၊ ေႏွာင့္ေႏွးေစတယ္ဆုိတာကုိ က်ဳပ္တုိ႔သိျပီးသားပါဆုိတဲ့ ခရီးသြားဟန္လႊဲသေဘာမ်ိဳး ေပါ့ေပါေလးမဆုိဘဲ အခ်ိန္မေႏွာင္းခင္ ေလးေလးနက္နက္ႀကီး တန္ဖုိးထား သခၤန္းစာထုတ္ယူၾကဖုိ႔ အေျခအေနက ေတာင္းဆုိေနပါျပီ။ ဒီျပသနာကုိ မေျဖရွင္းႏုိင္သေရြ႕ ညီညြတ္မႈကုိ ဘယ္လုိမွ မတည္ေဆာက္ႏုိင္ပါဘူး။ ညီညြတ္မႈမရွိရင္ ေအာင္ပဲြ မရွိပါ။
ယေန႔အၾကပ္အတည္း(Crisis)သည္ ရည္မွန္းခ်က္ ျပသနာမဟုတ္ဘဲ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ကုိ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္အျဖစ္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မျမင္ႏုိင္တဲ့(Illusion) ျပသနာျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ ယေန႔စိန္ေခၚမႈ(Challenge)သည္ အေျခအေနသစ္ေတြႏွင့္အညီ ျဖစ္ထြန္းလာတဲ့ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္သစ္ေတြကုိ ဟန္ခ်က္ညီညီ က်င့္သုံးရဲဖုိ႔ ျဖစ္ေၾကာင္းပါဗ်ာ။
လုပ္နည္းလုပ္ဟန္သစ္ေတြအေၾကာင္း ဆက္လက္ေဆြးေႏြးသြားပါမည္။
ေအာင္ထီ ဒီဇဘၤာလ ၂၆၊ ၂၀၀၉
(မည္သူမဆုိ ကူးယူေဖၚျပႏုိင္သည္။ ခြင့္ျပဳခ်က္ ေတာင္းရန္ မလုိ။)
Saturday, 26 December 2009
UN General Assembly Resolution Condemns Burma
The United Nations General Assembly on Thursday strongly condemned “the ongoing systematic violations of human rights” in Burma and called on the military regime to undertake a transparent and inclusive review of the 2008 Constitution.
A UN press release said the non-binding resolution expressed deep concern at restrictions on effective and genuine participation of all stakeholders in the country, including the representatives of the National League for Democracy (NLD), in a genuine process of dialogue and national reconciliation. It also noted that the procedures established for the drafting of the Constitution resulted in a de facto exclusion of the opposition from the process.
The 192-member General Assembly adopted the resolution by a vote of 86-23 with 39 abstentions. While the United States, the United Kingdom, Germany, South Africa and Switzerland were among the countries in favor of the resolution, China, India, Russia and North Korea, together with Association of Southeast Asian Nations (Asean) members Malaysia, Laos and Vietnam, voted against it.
Four other Asean countries—Cambodia, Indonesia, Singapore and Thailand—abstained, as did Norway.
The resolution also urged the Burmese regime to immediately and unconditionally release opposition leader and Nobel peace prize laureate Aung San Suu Kyi from house arrest and free more than 2,000 other prisoners of conscience.
The Burmese ambassador to the UN, Than Swe, rejected the resolution, calling it highly politicized. He said Burma was on track towards a “smooth transition” to democracy and was actively preparing for multi-party elections next year.
In two visits to Burma, Tomas Ojea Quintana, the UN human rights special rapporteur for Burma, has urged the military regime to complete four core human rights elements before the elections in 2010. They are the release of all prisoners of conscience; the review and reform of national legislation that is not in compliance with international human rights standards; the reform of the judiciary to assure independence and impartiality; and the reform of the military, which needed to respect international humanitarian law in conflict areas, as well as the rights of civilians.
Since his appointment in May 2008, Quintana has made two visits to Burma, the second one in February.
The special rapporteur receives his mandate from the UN Human Rights Council. A UN source said Quintana is expected to visit Burma twice a year.
Although Thursday's resolution stated that a date has now been established for a follow-up visit by Quintana, he said in a recent interview with a Burmese radio station that the Burmese government had rejected for the second time his request to travel there. The regime had given no reason, apart from saying it was not ready to receive him.
http://www.irrawaddy.org/article.php?art_id=17466
A UN press release said the non-binding resolution expressed deep concern at restrictions on effective and genuine participation of all stakeholders in the country, including the representatives of the National League for Democracy (NLD), in a genuine process of dialogue and national reconciliation. It also noted that the procedures established for the drafting of the Constitution resulted in a de facto exclusion of the opposition from the process.
The 192-member General Assembly adopted the resolution by a vote of 86-23 with 39 abstentions. While the United States, the United Kingdom, Germany, South Africa and Switzerland were among the countries in favor of the resolution, China, India, Russia and North Korea, together with Association of Southeast Asian Nations (Asean) members Malaysia, Laos and Vietnam, voted against it.
Four other Asean countries—Cambodia, Indonesia, Singapore and Thailand—abstained, as did Norway.
The resolution also urged the Burmese regime to immediately and unconditionally release opposition leader and Nobel peace prize laureate Aung San Suu Kyi from house arrest and free more than 2,000 other prisoners of conscience.
The Burmese ambassador to the UN, Than Swe, rejected the resolution, calling it highly politicized. He said Burma was on track towards a “smooth transition” to democracy and was actively preparing for multi-party elections next year.
In two visits to Burma, Tomas Ojea Quintana, the UN human rights special rapporteur for Burma, has urged the military regime to complete four core human rights elements before the elections in 2010. They are the release of all prisoners of conscience; the review and reform of national legislation that is not in compliance with international human rights standards; the reform of the judiciary to assure independence and impartiality; and the reform of the military, which needed to respect international humanitarian law in conflict areas, as well as the rights of civilians.
Since his appointment in May 2008, Quintana has made two visits to Burma, the second one in February.
The special rapporteur receives his mandate from the UN Human Rights Council. A UN source said Quintana is expected to visit Burma twice a year.
Although Thursday's resolution stated that a date has now been established for a follow-up visit by Quintana, he said in a recent interview with a Burmese radio station that the Burmese government had rejected for the second time his request to travel there. The regime had given no reason, apart from saying it was not ready to receive him.
http://www.irrawaddy.org/article.php?art_id=17466
aung san oo
http://drlunswe.blogspot.com/
http://drlunswe.blogspot.com/
ျမန္မာနိုင္ငံမွာ မွီတင္းေနထိုင္ၾကတဲ့ျပည္သူေတြဟာ အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရး ဆုံးရွဳံးေနၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အထူး သျဖင့္ စစ္အာဏာရွင္စံနစ္ေအာက္မွာ ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ နိုင္ငံေရး၊ စီးပြါးေရး၊ လူမွဳေရး အစရွိတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရး ေတြအားလုံးခ်ိဳးေဖါက္တာခံခဲ့ျပီး လူ႔ဂုဏ္သိကၡာေတြလည္းဆုံးပါးေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ျပည္သူေတြအားလုံး လူ႔အခြင့္ အေရးအေၾကာင္းသိရွိနားလည္ျပီး လူထုစြမ္းအားနဲ႔ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္မယ္ဆိုရင္ အာဏာကိုလက္နက္နဲ႔ထိမ္းခ်ဳပ္တဲ့ အစိုးရတရပ္အေနနဲ႔ ပိုျပီးေတာ့အားနဲလာျပီး မတရားတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္မွဳေတြ အကုန္လုံးရပ္တန္႔သြားမယ္လို႔ လူ႔အခြင့္အေရးပညာရွင္မ်ားကဆိုပါတယ္။ လူထုကိုယ္တိုင္ကိုက လူ႔အခြင့္အေရးလွဳပ္ရွားမွဳေတြကိုဘယ္လိုနည္းလမ္းနဲ႔ လုပ္ေဆာင္သင့္သလဲဆိုတာ လူ႔အခြင့္အေရးပညာေပးဌာန ျမန္မာန္ုင္ငံရဲ႔ ဒါရိုက္တာကိုေအာင္မ်ိဳးမင္းကို ေကာင္းဝါ သတင္းဌာနကဆက္သြယ္ ေမးျမန္းထားပါတယ္။
ကမၻာ့တဝွမ္းလုံးမွာရွိတဲ့ နိုင္ငံအမ်ားအျပားဟာ ကုလသမဂၢ ကေနျပဌာန္းထားတဲ့ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာလူ႔အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္းအရ အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရးကို ေလးစားလိုက္နာမွဳ ရွိခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
လူသားမ်ိဳးႏြယ္အားလုံးအၾကား ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔တန္းတူညီမွ်မွဳကို တန္ဖိုးထားေလးစားျခင္းဟာ လူ႔အခြင့္အေရးရဲ႔အႏွစ္ သာရလို႔ဆိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စစ္အာဏာရွင္စံနစ္ေအာက္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္ခံေနရတဲ့ ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ နည္းအမ်ိဳး မ်ိဳးနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးပညာေပးသင့္တယ္လို႔ လူ႔အခြင့္အေရးပညာေပးဌာန ျမန္မာနိုင္ငံရဲ႕ဒါရိုက္တာကိုေအာင္မ်ိဳးမင္းက အခုလိုေျပာခဲ့ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဒီျမန္မာနိုင္ငံအတြင္းမွာ လူ႔အခြင့္အေရးအေၾကာင္းပညာေပးဖို႔ဟာပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဘယ္လိုမွေပးလို႔မရ ပါဘူး။ တျခားနိုင္ငံမွာေတာ့လူ႔အခြင့္အေရးအေၾကာင္းကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းနဲ႔ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ေျပာျပ လို႔ရတယ္။ ေဆြးေႏြးတင္ျပ လို႔ရတယ္။ လူထုကို အတုံးလိုက္အတစ္လိုက္ လူ႔အခြင့္အေရးအေၾကာင္း ရွင္းျပတာမဟုတ္ဘဲနဲ႔ သူတို႔သက္ဆိုင္ေနတဲ့ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့အေၾကာင္း အရာေတြကို လူ႔အခြင့္အေရးရွဳ႔ေဒါင့္ကေနျမင္လာဖို႔အတြက္ ဆက္စပ္ျပီးပညာေပးရတယ္။ အဲဒီလိုျမင္လာယင္းနဲ႔ သူတို႔ကိစၥကိုျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေအာင္ လုပ္ေဆာင္ျခင္းကလည္း သူတို႔ရဲ႔ဘဝရဲ႔လူ႔အခြင့္အေရး အေျခအေနတိုးတက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ျခင္းျဖစ္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ ျပည္ပမွာလြတ္လြတ္လပ္လပ္ေပး လို႔ရတာရွိသလို ျပည္တြင္းမွာလည္း လူထုၾကားထဲမွာလူေတြရဲ႔ျပႆနာကို သူတို႔သိလာေအာင္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔လုပ္ ေဆာင္ျပီးေတာ့ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဥ္းကပ္မွဳပုံစံနဲ႔လုပ္ ေဆာင္ရတဲ့ဟာကလည္း လူထုစည္းရံုးေရးနည္းလမ္းတစ္ခုျဖစ္ ပါတယ္။
ျမန္မာနိုင္ငံမွာ နိုင္ငံေရးလွဳပ္ရွားမွဳေတြ ဒီမိုကေရစီလွဳပ္ရွားမွဳေတြ အမ်ားအျပားရွိခဲ့ေပမဲ့ ေအာင္ျမင္မွဳ မရခဲ့တဲ့အားနည္းခ်က္အေပၚ ကိုေအာင္မ်ိဳးမင္းက အခုလိုေထာက္ျပခဲ့ပါတယ္။
ျပီးခဲ႔တဲ့လွဳပ္ရွားမွဳေတြၾကည့္ခဲ့မယ္ဆိုလို႔ရွိယင္ နိုင္ငံေရးအရနိုးၾကားတက္ၾကြတဲ့သူေတြ ေနာက္တခါ ပညာတတ္တဲ့ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူ၊ေက်ာင္းသား ဒီလိုလူေတြကဦးေဆာင္ပါဝင္ျပီးေတာ့ သူတို႔ကေန လူထုၾကားထဲမွာ ဘယ္လိုလုပ္ ပါ၊ ဘယ္လိုလုပ္ပါဆိုတဲ့အေၾကာင္းအရာနဲ႔ သူတို႔ႏွိဳးေဆာ္ျပီးေတာ့လုပ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီေတာ့ နိုင္ငံေရးအေၾကာင္းသိတဲ့ လူေတြ လူ႔အခြင့္အေရးကိစၥကို နားလည္တဲ့သူေတြကေတာ့ တက္တက္ၾကြၾကြပါဝင္ခဲ့တယ္။ဒါေပမဲ့တတိုင္းတျပည္လုံးမွာ ရွိတဲ့ျပည္သူလူထုေတြရဲ႔ ပါဝင္မွဳေတာ္ေတာ္အားနည္းတယ္။ ဒီဟာေတြ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္သိတဲ့လူေလာက္ကဘဲ ဒါမျဖစ္သင့္ဘူးဆိုျပီး ပါဝင္ခဲ့တယ္။ ဘာေၾကာင့္အဲဒီလို ကြ်န္ေတာ္တို႔ၾကည့္လဲဆိုေတာ့ တခ်ိဳ႔လူေတြရဲ႔လွဳံ႕ေဆာ္မွဳေတြက နိုင္ငံေရးသေဘာတရား အရမ္းဆန္ျပီးေတာ့ ျပည္သူလူထုနစၥဓူဝ လုပ္ေဆာင္ေနရတဲ့ ခံစားေနရတဲ့ တကယ့္အျဖစ္ အပ်က္ေတြနဲ႔ တိုက္ဆိုင္မွဳမရွိတာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတြ႔ရတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လႊတ္ပါလို႔ ကြ်န္ေတာ္ တို႔ေျပာတဲ့အခါ လူတိုင္းကေတာ့သနားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီဟာက ငါတို႔နဲ႔မဆိုင္ဘူးဆိုတဲ့စိတ္ဓါတ္မ်ိဳးရွိေနတဲ့ျပည္သူလူထု ေတြအမ်ားၾကီး ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကုန္ေစ်းႏွဳန္းက်ပါလို႔ လွဳံ႕ေဆာ္တဲ့အခါမ်ိဳးမွာက်ေတာ့ ကုန္ေစ်းႏွဳန္း ဒါဏ္ေၾကာင့္ခံေန ရတဲ့ သူေတြအားလုံးက ဒါငါတို႔နဲ႔ဆိုင္တဲ့ကိစၥပါလားဆိုျပီး လူတိုင္းကပိုမိုတက္ၾကြစြာပါဝင္လာခဲ့တာကို ေတြ႔ရတယ္။
လူ႔အခြင့္အေရးပညာေပးနိုင္တဲ့ အခ်ိဳ႔ေနရာေဒသေတြမွာဆိုရင္ လူမွဳအဖြဲ႔အစည္းေတြက တက္တက္ၾကြၾကြပါဝင္ပူးေပါင္း လုပ္ေဆာင္လာတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။
အရင္တုန္းက အိမ္တြင္းအၾကမ္းဖက္မွဳေတြ အမ်ားအျပားျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဒုကၡသည္စခမ္းေတြ ေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္ သမားေတြ ၾကားထဲမွာ အိမ္တြင္းအၾကမ္းဖက္မွဳဆိုတာက လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္မွဳတရပ္အေနနဲ႔ သူတို႔သိလာတယ္။ ဒါကို တားဆီးတဲ့လုပ္ငန္းေတြေပၚလာတယ္။ တခ်ိန္ထဲမွာဘဲကေလးစစ္သားအသုံးျပဳမွဳကို အရင္တုန္းကလက္ခံထားတဲ့ အသိုင္းဝိုင္းၾကားထဲမွာ ကေလးစစ္သားအသုံးျပဳမွဳ မသင့္ဘူးဆိုတဲ့အသိ စိတ္ဓါတ္မ်ိဳးေတြေပၚလာျပီးေတာ့ ကေလး စစ္သားတေယာက္ကိုေတြ႔လို႔ရွိရင္ ဘယ္ကိုတိုင္ၾကားရမလဲ ဆိုတဲ့လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ သူတို႔စျပီးေတာ့ေပၚလာတယ္။ တခ်ိန္ထဲမွာဘဲ ကေလးကူးသန္းေရာင္းဝယ္မွဳေတြ အမ်ားဆုံးျဖစ္တဲ့ မဲေဆာက္လိုေဒသမ်ိဳးမွာ အဖြဲ႔အစည္းေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားက ကေလးကူးသန္းေရာင္းဝယ္မွဳကို တားဆီးဘို႔အတြက္ အစုလိုက္အဖြဲ႔လိုက္နဲ႔ စည္းရံုးလွဳပ္ရွားမွဳမွာပါဝင္ လာတယ္။
ျပည္သူေတြရဲ႔စုစည္းညီညြတ္မွဳစြမ္းအားဟာ အရာရာကိုေျပာင္းနိုင္စြမ္းရွိတယ္ဆိုတဲ့ ကိုေအာင္မ်ိဳးမင္းရဲ႔ အျမင္ကေတာ့ ဒီလိုပါ။
ျပည္သူလူထုၾကားထဲမွာ ငါတို႔ေတြဟာ ခံရမယ္စိတ္မ်ိဳး ရွိေနသမ်ွကာလပါတ္လုံး ဘယ္သူမွဒါကို တြန္းလွန္နိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီေနရာမွာ လူ႔အခြင့္အေရးသေဘာတရားကအရမ္းအေရးၾကီးပါတယ္။ အခုျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့အေၾကာင္း အရာေတြဟာ လူတိုင္းရဲ႕ေမြးရာပါအခြင့္အေရးကို ထိခိုက္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ မတရားတဲ့ အရာျဖစ္တယ္။ ငါတို႔ရဲ႔ေမြး ရာပါအခြင့္အေရးကို ငါတို႔ကိုယ္တိုင္ရယူသင့္တယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ဓါတ္မ်ိဳးရွိလာမွ ျပည္သူလူထုက အမွန္တရားအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္လာမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေၾကာင့္မို႔လို႔ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုတာ ရေအာင္ျပန္ယူရနဲ႔ဟာျဖစ္တယ္။ ဒီလိုမ်ိဳးလူ႔ အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္ျခင္းဟာ မတရားတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ကိုယ့္အခြင့္အေရးကို ကိုယ္ရေအာင္ျပန္တိုက္ယူဘို႔ လိုအပ္ တယ္။ တစ္ဦးခ်င္း ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွဳကေနျပီးေတာ့ အစုလိုက္အဖြဲ႔လိုက္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွဳ ေဒသတခုလုံး တနိုင္ငံလုံး မွာရွိတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ႕စိတ္ဓါတ္အတူတူနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမွဳေတြျဖစ္လာယင္ေတာ့ စစ္အစိုးရကက်ဆုံးမွာဘဲ။ မတရားတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖါက္မွဳေတြ အကုန္လုံးရပ္တန္႔မွာဘဲ။
ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္ဆဲနိုင္ငံေတြနဲ႔ ျမန္မာနိုင္ငံလိုအာဏာရွင္နိုင္ငံေတြမွာဆိုရင္ လူ႔အခြင့္အေရးေတြကိုခ်ိဳး ေဖါက္ပိတ္ပင္ တားျမစ္ေလ့ရွိျပီး ခံေနရတဲ့ျပည္သူေတြဟာ အေျခခံလူ႔အခြင့္အေရးပညာေပးမွဳအပိုင္းမရွိေလေတာ့ အသားေသပုံစံနဲ႔ အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္ခံေနဆဲလို႔ဆိုပါတယ္။ ျပည္ပမွအစိုးရမဟုတ္တဲ့အဖြဲ႔အစည္းေတြကေန ပညာေပးမွဳအပိုင္း လုပ္ေဆာင္ေနေပမဲ့ ထိေရာက္မွဳအားနည္းေနသလို လူ႔အခြင့္အေရးကိုခ်ိဳးေဖါက္ေနတဲ့ ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ အျပည္ ျပည္ဆိုင္ရာအဖြဲ႔အစည္းအပါအဝင္ ကမၻာ့ကုလသမဂၢကေန ျပစ္တင္ေဝဖန္ေနေပမဲ့ စစ္အစိုးရအေနနဲ႔ တစုံတရာ အေျပာင္းအလဲလုပ္ေဆာင္မွဳမရွိေသးဘူးလို႔ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာေလ့လာသူမ်ားက ဆိုပါတယ္။
ေကာင္းဝါ
http://www.kaowao.org/b/art09-dec25.php
Thursday, 24 December 2009
Wednesday, 23 December 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)
