ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားသူလူငယ္္မ်ား ထပ္မံအဖမ္းခံရ

ေအာက္တုိဘာ ၁၃၊ ၂၀၀၈

မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္မ်ား အစည္းအရုံး (Generation Wave-GW) မွ အဖြဲ႔ဝင္ ၄ ဦးအပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူ လူငယ္ ၈ ဦးကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေတာင္ဥကၠလာပၿမိဳ႕နယ္ရွိ အိမ္တအိမ္တြင္ ဖမ္းဆီးသြားေၾကာင္း GW အဖြဲ႔က ေျပာသည္။

GW အဖြဲ႔ဝင္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ကိုခိုင္ကိုမြန္ (ခ) ၿငိမ္းခ်မ္း၊ ကိုရဲသူကို (ခ) ညီညီ၊ ကိုဇင္မင္းေအာင္ႏွင့္ ကိုေအာင္ပိုင္ အပါအဝင္ ေနအိမ္ရွိအိမ္သားမ်ားႏွင့္ အလည္ အပတ္ေရာက္ရွိေနသည့္ ဧည့္သည္မ်ားကို ယခုလ ၉ ရက္ေန႔ႏွင့္ ၁၀ ရက္ေန႔ မ်ားတြင္ ၎ေတာင္ဥကၠလာပေနအိမ္ကို္ ဝင္ေရာက္ရွာေဖြကာ ဖမ္းဆီး သြားျခင္း ျဖစ္သည္။

GW ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ကိုမိုဃ္းေသြးက “လက္ကိုင္ဖုန္း၊ ကင္မရာ၊ စာရြက္ စာတမ္းအပိုင္းေတြနဲ႔ လႈပ္ရွားမႈမွတ္တမ္းတင္ရုိက္ယူထားတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြကိုပါ သိမ္းဆည္းသြားတယ္” ဟု ဧရာ၀တီကို ေျပာသည္။
ယခုလ ၉ ရက္ေန႔က ရန္ကုန္ႏွင့္ တျခားေသာ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားတြင္ GW ဖြဲ႔စည္းသည့္ တႏွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ “စစ္အာဏာရွင္ အဆံုးသတ္ ၂၀၀၈” ဟု ေရးသားထားေသာ တလက္မခြဲပတ္လည္ရွိ စာ႐ြက္ပိုင္းမ်ားကို ျဖန္႔ေ၀ခဲ့ၾကရာ ရန္ကုန္ရွိအဖြဲ႔၀င္တခ်ိဳ႕ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရျခင္း ျဖစ္သည္။

GW အဖြဲ႔ကို စတင္တည္ေထာင္သူမ်ားတြင္ ထင္ရွားသည့္ ရက္ပ္အဆိုေတာ္ ကိုေဇယ်ာေသာ္လည္းပါ၀င္ၿပီး စစ္အစိုးရက ၎အား ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းထားသည္။ ထို႔အျပင္ GW အဖြဲ႔၀င္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ကိုေအာင္ေဇၿဖိဳး၊ ကိုအာကာဗိုလ္၊ ကိုေဝလြင္မ်ိဳး၊ ကိုရန္ႏိုင္သူ၊ ကိုသီဟဝင္းတင္၊ ကိုေက်ာ္ဦးႏွင့္ ကိုေစာေမာင္ အပါအ၀င္အဖြဲ႔၀င္ ၁၀ ဦးေက်ာ္ကို စစ္အစိုးရက ဖမ္းဆီးထားသည္။

GW တႏွစ္ျပည့္တြင္ ျဖန္႔ေဝသည့္စာရြက္ပါပံု -->

လြန္ခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာလ ၃ရက္ေန႔က အဏာပိုင္မ်ား ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္သြားေသာ GW အဖြဲ႔ဝင္ ကိုေက်ာ္ဦးကိုလည္း မတရားအသင္း ဖြဲ႔စည္းမႈႏွင့္ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္မႈတို႔ျဖင့့္ တရားစြဲဆိုထားၿပီး ရန္ကုန္ ဘားလမ္းရွိ ဗဟိုတရားရုံးတြင္ ရုံးထုတ္ ေၾကာင္း သိရသည္။ ၎အား ၾကည့္ျမင္တိုင္ ရဲစခန္းတြင္ ထိန္းသိမ္းထားေၾကာင္းလည္း သိရသည္။

“အေျခခံ လူ႔အခြင့္ေရးေတြမရွိဘဲ အခုလို အာဏာပိုင္ေတြက တရားဥပေဒမဲဲ့ ဆက္တိုက္ ဖမ္းဆီးေနတာဟာ လက္ရွိ နအဖရဲ႕ လမ္းျပေျမပံု ၇ ခ်က္နဲ႔ ဒီမိုကကေရစီလမ္းစဥ္ကို ေဖာ္ေဆာင္ေနပါတယ္ ဆုိတာဟာ ဘယ္လိုမွ ယံုၾကည္ႏိုင္စရာမရွိပါဘူး။ ဒီလိုပဲ ဒီဥပေဒအရက်င္းပမယ့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကိုလည္း ယံုၾကည္ႏိုင္စရာမရွိပါဘူး” ဟု ကိုမိုဃ္းေသြးက ေျပာသည္။ ယခုလို ဖမ္းဆီးေနေသာ္လည္း GW အဖြဲ႔၏ အၾကမ္းမဖက္လႈပ္ရွားမႈမ်ား ရပ္တန္႔သြားမည္မဟုတ္ဘဲ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ဆက္လက္၍အရွိန္ျမွင့္ ေတာ္လွန္ဆန္႔က်င္သြားမည္ျဖစ္ဟု GW ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္မ်ားတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ရန္ကုန္ ဗံုးေပါက္ကြဲမွဳေနာက္ဆံုးသတင္း

ယေန႔ နံနက္ ၂ နာရီ ၄၅ မိနစ္ခန္႔က ရန္ကုန္သီရိမဂၤလာေစ်း - တုိက္ႀကီး အေ၀းေျပး ဟိုင္းလတ္စ္ကားတစီး ေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္ၿပီး လူ ၇ ဦး ပြဲခ်င္းၿပီးေသဆုံးကာ လူ ၁ ဦး အျပင္းအထန္ ဒဏ္ရာရရွိသြားသည္။တုိက္ႀကီးမွ ရန္ကုန္သီရိမဂၤလာေစ်းသို႔ ထြက္ခြာလာေသာ ယာဥ္လိုင္းအမွတ္ ၁၃၂၊ ယာဥ္ အမွတ္ ပ/ ၁၆၀၂ အေ၀းေျပး ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ ဟိုင္းလတ္စ္ကားသည္ ရန္ကုန္တုိင္း အင္းစိန္ ၿမိဳ႕နယ္ ကုလသမဂၢ စားနပ္ရိကၡာႏွင့္ စိုက္ပ်ဳိးေရးရုံးေရွ႕ (FAO) ႏွင့္ ရန္ကုန္နည္းပညာ တကၠသိုလ္ (ယခင္စက္မႈတကၠသိုလ္) ေရွ႕အေရာက္ ေပါက္ကြဲမႈျဖစ္ပြားၿပီး ကားတစီးလံုး လြင့္စဥ္ ထြက္သြားေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။

“အခုပဲသတင္း၀င္လာတယ္။ တိုက္ႀကီးကားျဖစ္တာ။ ဗုံးလား၊ ဂတ္စ္အုိးေပါက္တာလား မသိေသးဘူး။ လူကေတာ့ ကားေပၚ ပါတာအကုန္ေသတယ္လို႔ သတင္းရထားတယ္” ဟု ရန္ကုန္တိုင္း ရဲတပ္ဖြဲ႕႐ံုးမွ တာ၀န္က်ရဲအရာရွိတဦးက နံနက္ ၃ နာရီ ၅ မိနစ္တြင္ ေျပာသည္။ေပါက္ကြဲမႈျဖစ္ပြားၿပီး ၅ မိနစ္ေက်ာ္ခန္႔ အၾကာတြင္ သက္ဆိုင္ရာ ရဲတပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ား ေရာက္ရွိလာေၾကာင္း အင္းစိန္ၿမိဳ႕နယ္ အေရွ႕ၾကဳိ႕ကုန္း ၄ လမ္း၌ ေနထိုင္သူ တဦးက ေျပာသည္။“ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္က ၀ုန္း ဆိုတဲ့ အသံႀကီးၾကားလိုက္ရတယ္။ ၾကားၾကားခ်င္းအိမ္က စက္ဘီးနဲ႔ သြားၾကည့္တာ တိုက္ႀကီးကား ေပါက္ကြဲတာလို႔ သိလိုက္ရတယ္။ အေလာင္းေတြဆိုတာ FAO ႐ံုးေရွ႕မွ ျပန္႔က်ဲေနတာပဲ” ဟု ၎ရပ္ကြက္သားက ဆုိသည္။ကားေပၚတြင္ပါလာသည့္ ခရီးသည္မ်ားမွာ တိုက္ႀကီးမွ ရန္ကုန္သီရိမဂၤလာ ေစ်းတြင္ ကုန္မ်ား လာေရာက္ ၀ယ္ယူသည့္ ေစ်းသည္မ်ားႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ထဲတြင္ ေစ်းေရာင္း သြားမည့္ ေစ်းသည္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။

“အေလာင္းေတြနဲ႔ အတူ ပဲျပားေတြ၊ အမဲသားေတြက ျပန္႔က်ဲေနတာပဲ။ လမ္းမေပၚမွာ ျပန္႔က်ဲ ေနတဲ့ အေလာင္းေတြမွာ ေခါင္းျပတ္တဲ့ အေလာင္းေတြျပတ္ေနတယ္။ ကားတခုလုံး ရစရာ မရွိေအာင္ ေပါက္ကြဲထြက္သြားတာ” ဟု ႀကိဳ႕ကုန္း ရပ္ကြက္မွ မ်က္ျမင္သက္ေသ တဦးက ဆိုသည္။ေပါက္ကြဲမႈေၾကာင့္ ပြဲခ်င္းၿပီးေသဆုံးသူမ်ားမွာ ယာဥ္ေမာင္း၊ စပယ္ယာ ၂ ဦးႏွင့္ ခရီးသည္ ၅ ဦးျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။အဆိုပါေပါက္ကြဲမႈျဖစ္စဥ္ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး မနက္ ၇ နာရီတြင္ ရန္ကုန္တုိင္းရဲအရာရွိထံ ထပ္မံေမးျမန္းစုံစမ္းရာ “အခင္းျဖစ္ တဲ့ ေနရာကိုေတာ့ လုံး၀ရွင္းလင္း လိုက္ၿပီ။ ေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္တဲ့ကားနဲ႔ အေလာင္းေတြကို ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ မွတ္တမ္းတင္ၿပီးရွင္း ထားတယ္။ ကုလသမဂၢ ႐ံုးေရွ႕ျဖစ္ေနေတာ့ ခ်က္ခ်င္းရွင္းလိုက္တာ။ ေသြးေတြကိုိ မီးသတ္ကားနဲ႔ ေရပက္ၿပီး ေဆးတယ္။ ေပါက္ကြဲမႈျဖစ္တဲ့ ပုံစံက ဗုံးေပါက္သလိုမ်ဳိးပါ။ ဒါေပမယ့္ ေလာေလာဆယ္ စစ္ခ်က္ အရကေတာ့ ဂက္စ္အိုးေပါက္တာျဖစ္ဖို႔ မ်ားေနတယ္” ဟု ေျပာသည္။

မ်က္ျမင္သက္ေသမ်ားက ဗံုးေပါက္ကြဲမႈ ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း သံုးသပ္ၾကသည္။လြန္ခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာ ၉ ရက္ေန႔ ကလည္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ လွည္းတမ္းလမ္းဆုံအနီးတြင္ ၄၅ ဘတ္စ္ကားႀကီး တစီး ေပါက္ကြဲမႈျဖစ္ၿပီး ခရီးသည္မ်ား ထိခုိက္ဒဏ္ရာရရွိ္ခဲ့သည္။

ေပါက္ကြဲမွဳတစ္ခုျဖစ္ပြါး

ဒီေန႔မနက္ ၃နာရီဝန္းက်င္ခန္႔က... ရန္ကုန္စက္မွဳ႕တကၠသိုလ္ေရွ႕မွာ ေပါက္ကြဲမွဳတခုျဖစ္ပြားခဲ႔တယ္လို႔ ၾကားပါတယ္။ရန္ကုန္ တိုက္ၾကီးကားတစ္စီးေပၚမွာလို႔ၾကားသိရပါတယ္၊ ဗံုးေပါက္တာလား၊ ဂက္စ္အိုးေပါက္တာလားဆိုတာ.. ေသျခာမသိရေသးပါ။ ဗံုးေပါက္တယ္လို႔ယူဆရပါတယ္။ လူအေသအေပ်ာက္မ်ားတယ္လို႔သိရပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးသတင္းမ်ား ကိုဆက္လက္ေဖၚျပသြားပါမည္။

ယွဥ္ျပိဳင္သူမရိွတဲ့ေရြးေကာက္ပြဲ

၂၀၁၀ - ေရြးေကာက္ပြဲ နဲ ့ပတ္သက္ျပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရြက နိင္ငံေရးပါတီေတြကိုရန္သူလို သေဘာထားျပီး တိုက္ပြဲၾကီးလို တိုက္ရမယ္၊ အနိင္ရေအာင္လုပ္ရမယ္လို ့ေျပာေနပါတယ္။ သူဟာ ရူးမ်ားေနလားလို ့ေမးျခင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို ့လည္းဆိုေတာ့ ဒီေရြးေကာက္ပြဲမွာ ခုထိ ဘယ္ပါတီက ၀င္ေရာက္ယဥ္ျပိဳင္မွာလဲ၊ ဘယ္ေခါင္းေဆာင္းေတြက အေရြးခံၾကမွာလဲဆိုတာကို တျပည္လံုးက မသိၾကရရွာေသးပါဘူး။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ နိင္ငံေရးပါတီၾကီးေတြဟာ ဘာမွလုပ္လို ့မရေအာင္ဖ်က္ဆီးခံထားရတယ္။ ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ေထာင္ထဲမွာ နစ္ရွည္လမ်ားအခ်ခံထားရတယ္။ ယွဥ္ျပိဳင္မဲ ့ပါတီလည္းမရိွ။ ယွဥ္ျပိဳင္မဲ ့ နိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြလည္းမရိွ။ တေယာက္ထဲ ေဘာလံုးကန္၊ တေယာက္ထဲ အနိင္ရ။ ဒါကိုေဘာလံုးျပိဳင္ပြဲလို ့ေျပာလို ့မရ။ ဒါကိုေရြးေကာက္ပြဲလို ့ေျပာလို ့မရမလား။ ျပိဳင္ဖက္မရိွပဲ တေယာက္ထဲ ၀င္အေရးခံမဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲကိုေတာင္ဦးသန္းေရြက ဘာကိုေၾကာက္ေနသလဲ။ ဘာကိုေၾကာက္ေနသလဲဆိုတာကေတာ့အလြန္ရွင္းလွပါတယ္။

သူေၾကာက္ေနတာက တပ္မေတာ္သားေတြကိုပါ။

သူ ့မိန္ ့ခြန္းက တပ္မေတာ္သားေတြကိုရည္ညြန္းေျပာဆိုတာပါ။

ေရြးေကာက္ပြဲတခုလံုးက တတိုင္းျပည္လံုးရဲ အနာဂတ္နဲ ့ ေပ်ာ္ရြင္မႈေတြကို အာမမခံေပးနိင္ပါဘူး။ တပ္မေတာ္သားေတြအေနဲ ့ေရြးေကာက္ပြဲဟာ အတုအေယာင္ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါကို လက္မခံေၾကာင္းျပသၾကဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္ေနျပီလို ့ တိုက္တြန္းလိုက္ရပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြ၊ သံဃာေတြတာ၀န္ေၾကခဲ့ျပီ။ ျပည္သူေတြဒုကၡပင္လယ္ေ၀ေနျပီ။ တပ္မေတာ္သားေတြထဲက ေပၚထြက္လာမဲ ့ ျပည္သူသူရဲေကာင္းအစစ္အမွန္ေတြကိုၾကိဳဆိုေနပါတယ္။

ပဥၥမျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္တည္ေထာင္ခန္း (၁၁)

ေအာင္ေဝး ၊ ၂၀၀၈

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ဧရာဝတီတိုင္းအေနာက္ျခမ္း ခရီးစဥ္။

၁၉၈၉ ဇန္နဝါရီ။
ဒီခရီးစဥ္မွာ က်ေနာ္တို႔ ထနီး၊ မအူပင္၊ သံပရာေခ်ာင္း၊ ေရႊေလာင္း၊ က်ံဳမေငး စတဲ့ ျမိဳ႔ေတြ ရြာေတြကို ျဖတ္လာခဲ့ၾကပါၿပီ။

အၿမိဳ႕ၿမိဳ႕၊ အရြာရြာ ေရာက္တုိင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ တခဲနက္ ႀကိဳဆုိေနၾကတဲ့ ျပည္သူလူထုႀကီးရဲ႕ ခိုင္မာတဲ့အင္အားဟာ ရင္ခုန္တက္ၾကြစရာ ေကာင္းသလို ၾကည္ႏူး ခ်မ္းေျမ့စရာလည္း ေကာင္းလွပါတယ္။ ေနရာတုိင္းမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ျပည္သူလူထုႀကီးဟာ ခြဲျခားလို႔မရ၊ ျဖိဳခြဲလို႔မရ၊ တသားတည္း၊ တေသြးတည္း ျဖစ္ေနတာကုိ ေတြ႔ေနရေတာ့တာပါပဲ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က လူထုကုိ အေပ်ာ့ေျပာင္းဆံုး အျပံဳးနဲ႔ ႏႈတ္ဆတ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အျပံဳးဟာ အသန္စြမ္း၊ အားမာန္အရွိဆံုး အျပံဳးေနတယ္။ ဆန္႔က်င္ဘက္တို႔ ေပါင္းစည္းမႈ သေဘာတရားအရ ေပ်ာ့ေျပာင္းျခင္းဟာ သန္စြမ္းျခင္းျဖစ္တယ္။ အေပ်ာ့ေပ်ာင္းဆံုး ေလးကုိင္းဟာ အေဝးဆံုးရန္သူရဲ႕ ရင္အံုကုိ တည့္တည့္ ထိမွန္ႏိုင္တယ္။ ဒါပဲမဟုတ္လား။ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ လူထုကုိ စည္းကမ္းရွိဖုိ႔၊ ညီညြတ္ဖို႔ အၿမဲေျပာပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ‘လြတ္လပ္ေရးကုိ လိုခ်င္ရင္၊ လြတ္လပ္ေရး ရႏိုင္ေလာက္တဲ့ စည္းကမ္းမ်ဳိး ရွိမွျဖစ္မယ္။ လြတ္လပ္ေရး ရခ်င္ရင္၊ လြတ္လပ္ေရးကုိေပးႏိုင္တဲ့ ညီညြတ္မႈမ်ဳိး လုိအပ္တယ္’ လို႔ အစဥ္ေျပာဆိုခဲ့ဖူးတာပါ။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျမန္မာျပည္မွာ ပထမဆံုးေျပာခဲ့တဲ့ မိန္႔ခြန္းထဲက ‘စည္းကမ္းရွိ၊ ညီညြတ္ျပီး၊ အမွန္တရားနဲ႔ ကုိက္ညီတဲ့အင္အားမ်ဳိးကို က်မတို႔ ထူေထာင္ရမယ္’ ဆိုတဲ့စကားက က်ေနာ္တုိ႔ တုိင္းရင္းသား လူမ်ဳိးေပါင္းစံု ျပည္သူေတြၾကားမွာ စိမ့္ဝင္ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနတဲ့အခ်ိန္။

ဒီအခ်ိန္မွာ နဝတ စစ္အုပ္စုကလည္း ပါတီစံု ဒီမုိကေရစီ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲ အျမန္ဆံုး က်င္းပေပးမယ္လို႔ေတာ့ ကမၻာသိေၾကညာထားပါျပီ။

အင္န္အယ္လ္ဒီ အမ်ဳိးသား ဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္မယ္၊ မဝင္ဘူး ဆိုတာထက္၊ လက္ငင္းမွာ စက္တင္ဘာ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းလုိက္တဲ့ ေနာက္ပုိင္း၊ ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုၾကီးမွာ တက္ၾကြစြာ ပါဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြ ျပိဳကြဲ ျပန္႔က်ဲမသြားေအာင္၊ ဒီအင္အားေတြကုိ စနစ္တက် ျပန္လည္စုစည္းဖုိ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အခုလို လူထုစည္းရံုးေရး ခရီးေတြ ထြက္ေနတာ ျဖစ္တယ္ေလ။ အဲဒီအခ်ိန္အဲဒီကာလ အဲဒီခရီးစဥ္မွာ ျဖန္႔ေဝတဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္ထဲမွာ က်ေနာ္က မဆလ တေခတ္မွာ၊ ရြတတ ျဖစ္သူေတြ၊ ေနရစ္ခဲ့ၾကေတာ့၊ ျငိမ္ပိတေခတ္မွာ၊ ၿငိမ္ၾကည့္ျဖစ္ေနတဲသူေတြ၊ ေနရစ္ခဲ့ၾကေတာ့၊ ေရြးေကာက္ပဲြဆိုတာလည္း၊ ေခြးခေလာက္ဆြဲသလိုပါပဲ’ ဆိုျပီး ေရးခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ပါ။

‘ျငိမ္ပိ’ ဆိုတာကေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္က နဝတ – ႏိုင္ငံေတာ္ၿငိမ္ဝပ္ပိျပားမႈ တည္ေဆာက္ေရးအဖဲြ႕ကို လူထုက ေခၚတဲ့နာမည္ပါ။ ဒိီကဗ်ာစာအုပ္က ဆရာဦး၀င္းတင္၊ ရုပ္ရွင္မင္းသားၾကီး ဦးေအာင္လြင္တို႔ထံ တင္ျပျပိီး၊ အင္န္အယ္လ္ဒီ ဗဟုိ အလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႔နဲ႔ ျပန္ၾကားေရးဌာနတုိ႔ရဲ႕ တရားဝင္ ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔ ျဖန္႔ေဝခဲ့တာပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဧရာဝတီခရီးထြက္တဲ့အခ်ိန္ဟာ နဝတ ရဲ႕ ေရြးေကာက္ပဲြက ဘယ္ေနမွန္းေတာင္ မသိေသးပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒီခရီးစဥ္မွာပဲ ေနာင္ ၁၉၉ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ေမလမွာ ျဖစ္လာခဲ့တဲ့ ေရြးေကာက္ပဲြနဲ႔ ပတ္သက္လာစရာ ကိစၥတခုကေတာ့ အဲဒီခရီးစဥ္မွာ မွတ္မွတ္ရရျဖစ္ခဲ့တာကို က်ေနာ္ ျပန္သတိရမိပါတယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ အဖြဲ႔ က်ဳံမေငးျမိဳ႔မွာ စစ္တပ္က ေသနတ္သံ ေလးငါးဆယ္ခ်က္ ပစ္ေဖာက္ ဂုဏ္ျပဳတာ ခံယူျပီး လပြတၱာျမိဳ႔ကုိ ခရီးဆက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ သေဘၤာဟာ ျပာမေလာ့ျမစ္ၾကီးထဲကို ေရာက္လာပါျပီ။ ျမတ္ေမတၱာ သေဘၤာဟာ ဘီတြတ္ ဆိုတဲ့ရြာၾကီးကုိ ျဖတ္ေက်ာ္စ ျပဳေနပါျပီ။အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ လပြတၱာျမိဳ႔နယ္ စည္းအဖြဲ႔ဝင္တခ်ိဳ႔နဲ႔ ဘီတြတ္ရြာသူရြာသားတခ်ဳိ႕ ပဲ႔ေထာင္န႔ဲ က်ေနာ္တို႔သေဘၤာဆီကို အခ်က္ျပ ကပ္လာျပီး၊ ဘီတြတ္ရြာမွာ ခဏေလာက္ ဆိုက္ကပ္ေပးဖုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံလာပါတယ္။

ဘီတြတ္ရြာ၊ လြတ္လပ္ေရးေက်ာက္တုိင္ေရွ႕မွ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္

ခရီးစဥ္ဆြဲထားတဲ့ လမ္းေၾကာင္းအရ ဘီတြတ္ရြာကုိ ဝင္ဖုိ႔ အစီအစဥ္ မပါပါဘူး။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကပဲ ‘က်မလည္း ဘီတြတ္ရြာသူရြာသားေတြနဲ႔ ေတြခ်င္ပါတယ္’ ဆိုျပီး သေဘၤာက ရြာဘက္ကို ျပန္လွည့္ကပ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ လပြတၱာျမိဳ႔နယ္ထဲက ဘီတြတ္၊ လႈိင္းဘုန္း၊ ကန္ဘဲ့၊ အလယ္ေရေက်ာ္ စတဲ့ ရြာၾကီးေတြဟာ ေခတ္မီတိုးတက္တဲ့ရြာေတြပါ။ ဒီမုိကေရစီတိုက္ပြဲေခတ္မွာ ဒီရြာေတြဟာ ေနာက္က်မက်န္ရစ္ခဲ့ပါဘူး။ဘီတြတ္ရြာသူရြာသားေတြဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ လိႈက္လႈိက္လွဲလွဲ ၾကိဳဆိုၾကပါတယ္။ ‘ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က်န္းမာပါေစ’ ဆိုတဲ့ ေၾကြးေၾကာ္သံေတြဟာ ျပာမေလာ့ျမစ္ရိုးမွာ ဟုိးဟိုးညံသြားပါေတာ့တယ္။အေရးေပၚ ဆိုက္ကပ္ရတဲ့ရြာျဖစ္လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လည္း လူထုကို အေရးေပၚ မိန္႔ခြန္း ေျပာရပါတယ္။ လူထုက ရြာလယ္ လြတ္လပ္ေရးေက်ာက္တုိင္ေရွ႕မွာ အေရးေပၚ စုေဝးလိုက္ၾကတာပါ။ သံုးေရာင္ျခယ္ေက်ာင္းသားေတြက နံေဘးမွာရွိတဲ့ ၾကံရည္ဆိုင္က ခံုတလံုး ဆဲြယူလာပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ခံုေပၚတက္ျပီး မိန္႔ခြန္းေျပာပါတယ္။ အက္(ဖ္)အမ္ မုိက္နဲ႔ ေျပာတာဆိုေတာ့ သေဘၤာေပၚက ဧရာမ ေဆာင္းေဘာက္(စ္)ၾကီး ၄လုံးကလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မိန္႔ခြန္းကို တရြာလံုး အကုန္ၾကားေအာင္ လုိက္(ဖ္) လႊင့္ထုတ္ေပးေနသလိုပါ။

ေနက ေခါင္းအေပၚတည့္တည့္မွာ ခ်စ္ခ်စ္ေတာက္ ပူေနတဲ့အခ်ိန္ပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ခမ်ာ အေဆာင္းမပါ၊ အမိုးအကာ မရွိရွာပါဘူး။ ဒီအခိုက္အတန္႔မွာပဲ ဗို္လ္ၾကီးဝင္းထိန္က သူေဆာင္းထားတဲ့ ‘ခေမာက္’ အဲဒီ ခေမာက္ကုိ ခြၽတ္ျပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဆီကို ကမ္းေပးလိုက္ပါေတာ့တယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း ခေမာက္ကုိ လွမ္းယူျပီး ေတာသူ ေတာင္သားေတြလို ဟန္က်ပန္က် ေဆာင္းလုိက္ပါေတာ့တယ္။ လူထုဟာ သေဘာက်လို႔ မဆံုးေတာ့ပါဘူး။

ေနာင္တခ်ိန္ အင္န္အယ္လ္ဒီက နဝတေရြးေကာက္ပြဲ ဝင္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ျပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ၊ ကဗ်ာဆရာၾကီး ဦးတင္မိုး- ‘ပိေတာက္နဲ႔ငု ေႏြမွာလႈိင္တယ္၊ ခေမာက္နဲ႔စု ေမမွာႏိုင္မယ္’လို႔ ကဗ်ာေရးခဲ့သလို၊ အင္န္အယ္လ္ဒီ ရဲ႕ ၁၉၉ဝ ေမ ေရြးေကာက္ပဲြဝင္ အမွတ္အသား အေနနဲ႔ ခေမာက္ပံုျဖစ္ခဲ့တာဟာ အဲ့ဒီတုန္းက ဘီတြတ္ရြာမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ခေမာက္ေဆာင္းျပီး မိန္႔ခြန္း ေျပာေနတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြက စခဲ့တာပဲလားဆိုတာ က်ေနာ္ ေတြးေတာေနမိပါေတာ့တယ္။ ။

Radio Free Asia, Burmese Service မွရယူပါသည္။

လြတ္ေျမာက္မႈအတြက္ ေပးဆပ္သူမ်ား

ၾကည္ေ၀ ၾသဂုတ္ ၊ ၂၀၀၈

ေဖေဖအိမ္မွာရွိေသာညမ်ားတြင္ အိမ္ေရွ႕ တံခါးမၾကီး ဆီမွတေဒါက္ေဒါက္ တံခါးေခါက္သံ ၾကားရသည့္အခါတိုင္းေဖေဖ့ကို လာေခၚျပန္ျပီလား ဆိုသည့္ စိတ္ျဖင့္ ထိတ္ခနဲျဖစ္သြားရေသာ ပူပင္ေၾကာင့္က်မႈမ်ိဳးႏွင့္ ေနထိုင္ခဲ့ရသည္မွာ မမင္းမင္းထက္ တို႔လို မိသားစုေတြအတြက္ကေတာ့ ယခုဆိုလွ်င္ ႏွစ္ ၂၀ ျပည့္ျပီျဖစ္သည္။ သူမတို႔မိသားစု၏ ဘ၀ကို စတင္ေျပာင္းလဲေစခဲ့ေသာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္တုန္းက သူမသည္ အသက္ ၈ ႏွစ္ အရြယ္မွ်သာ ရွိေသး သည္။ သို႔ေပမယ့္ အျဖစ္အပ်က္တခ်ိဳ႕ကိုေတာ့ သူမ ေကာင္းေကာင္းမွတ္မိေနခဲ့သည္။ ထိုစဥ္က ေဖေဖသည္ ညတိုင္းလိုလိုပင္ ေရဒီယိုနားေထာင္တတ္တာ သူမ မွတ္မိသည္္။

ျပီးေတာ့ တရက္တြင္ သူမ၏ ေဖေဖသည္ နဖူးေပၚတြင္ အနီေရာင္ အစတစကို စီးထားျပီး အိမ္ျပန္လာေသာအခါ သူမကို ေပြ႕ခ်ီရင္း သူ႔လက္ေမာင္းတြင္ စည္းထားေသာ အနီေရာင္အစေလးကို ျဖဳတ္ကာ သူမ၏ လက္ေမာင္းရင္းတြင္ စည္းေပးခဲ့တာ အမွတ္ရသည္။ ေဖေဖေပးေသာ အနီေရာင္အစေလးကို သူမလက္ေမာင္းမွာ အျမဲတမ္းစည္းထားခဲ့ျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြႏွင့္အတူ “ဒို႔အေရး” လုပ္တမ္းကစားခဲ့ၾကတာ အမွတ္ရသည္။ ျပီးေတာ့ ေသနတ္သံေတြၾကားသည့္ေန႔က ကစားေနေသာ သူမကို ေမေမက အိမ္ထဲဆြဲေခၚခဲ့ျပီး ခုတင္ေအာက္တြင္ ၀ပ္ခိုင္း ေနခဲ့တာ၊ ခုတင္ေအာက္မွာ အၾကာၾကီးေနရေသာေၾကာင့္ ေညာင္းလာသည့္အတြက္ လွဲအိပ္ရာမွ သူမ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့တာ လည္း မွတ္မိခဲ့ေသးသည္။

ေနာက္ေတာ့ အေရးအခင္းျဖစ္ေနစဥ္တြင္းမွာပင္ ရက္ၾကာလာသည္ႏွင့္အမွ် သူမတို႔အိမ္မွာ စားစရာ ဆန္မရွိ ေတာ့သလို၊ အိမ္နားက အိမ္ေတြမွာလည္း စားစရာ ဆန္မရွိေတာ့ေသာေၾကာင့္ အေဒၚရဲ႕ ပဲစက္ထဲက ကုလားပဲ ေတြကိုယူျပီး ျပဳတ္စား ၾကရတာ၊ ေနာက္ေတာ့ ေဖေဖ့ကို လာေခၚသြားၾကျပီး ရက္ေတာ္ေတာ္ၾကာ မေတြ႕ရေတာ့ တာ ေတြကို မွတ္မိေနခဲ့သည္။ သူမ်ားေတြေျပာစကားအရ ေဖေဖက ဒို႔အေရးလုပ္ေသာေၾကာင့္ အဖမ္းခံရသည္ဟု သူမ ၾကားလိုက္ရသည့္ အတြက္ ေဖေဖ့ကို ေတြ႕ခ်င္သည့္စိတ္ႏွင့္ ေဖေဖ့လို အဖမ္းခံရေအာင္ ဒို႔အေရးလုပ္မည္ဟု စဥ္းစားကာ သူမသည္ ေဖေဖေပးခဲ့ေသာ အနီေရာင္အစေလးကို နဖူးေပၚမွာစည္း၊ အိမ္ေရွ႕က လမ္းမေပၚမွာ ဒို႔အေရးေအာ္ေတာ့ ၄ ႏွစ္ အရြယ္ ညီမေလးကလည္း သူလည္း ေဖေဖ့ကို ေတြ႕ခ်င္သည့္အတြက္ အဖမ္းခံမည္ဟုဆိုကာ သူမေနာက္ လိုက္ ျပီး ဒို႔အေရး ေအာ္ခဲ့တာ၊ သူမတို႔ ညီအမႏွစ္ေယာက္ ဒို႔အေရးေအာ္ေနသည္ကို ျမင္ေတြ႔သြားေသာ အေဒၚ က မ်က္လံုးျပဴးမ်က္ဆံျပဴးျဖင့္ ေျပးလာျပီး ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို ခ်ိဳင္းမွ လက္တဘက္ဆီဆြဲကာ အိမ္ထဲ ဆြဲသြင္း ခဲ့ တာလည္း သူမ မေမ့ခဲ့ပါ။ "အဲဒီတုန္းက အေဒၚက က်မတို႔ကိုေျပာတယ္၊ ဒို႔အေရးေအာ္ရင္ ေသနတ္နဲ႔ပစ္သတ္ခံရလိမ့္္မယ္၊ မေအာ္ရဘူးတဲ့၊ အဲဒီလို ေျပာျပီး ေဖေဖေပးခဲ့တဲ့ အစ အနီေလးကို သိမ္းသြားတယ္"ဟု ၁၉၈၈ လူထုဆႏၵ ျပပြဲတြင္ ပါ၀င္ခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံေရးသမား တဦး၏ သမီးျဖစ္သူ မမင္းမင္းထက္ ကေျပာျပခဲ့သည္။

ထိုစဥ္က ဆႏၵျပၾကေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားကို စစ္သားမ်ားက ပစ္ခတ္မႈေၾကာင့္ စုစုေပါင္း လူ သံုးေထာင္ ထက္ မနည္း ေသဆံုးခဲ့သည္ဟု အေဒၚျဖစ္သူ ထံမွ ၾကားသိခဲ့ရေၾကာင္း မမင္းမင္းထက္က ေျပာဆိုသည္။ "ေဒၚေလးေျပာစကားအရ ဆိုရင္ အင္းလ်ားကန္ကေရဆိုတာ ေသြးေရာင္ကို လႊမ္းေနတာပဲ၊ တံတားျဖဴနားမွာ ေက်ာင္းသား ေတြကို စစ္သားေတြက သံတုတ္ေတြနဲ႔ ရို္က္တဲ့ တခြပ္ခြပ္ဆိုတဲ့ အသံေတြကို တံတားျဖဴနားက အိမ္တိုင္းလိုလို ၾကားရတယ္"ဟု သူမက သူမေဒၚေလးထံမွ ၾကားရသည္ကို ျပန္ေျပာျပခဲ့သည္။ ထိုစဥ္က သူမ၏ ေဒၚေလးမွာ အာစီထဲတြင္ ေက်ာင္းတက္ေနခဲ့သူျဖစ္ျပီး စစ္သားမ်ားက ေက်ာင္းသားမ်ားကို လိုက္လံ ဖမ္းဆီးသည့္အခါ တံတားျဖဴထိပ္မွ အိမ္တအိမ္ထဲသို႔ ၀င္ေရာက္ ပုန္းခိုေနခဲ့ရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိခဲ့ရ သည္။ မမင္းမင္းထက္၏ ဖခင္ ဦးရဲထက္သည္ ၈ ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုအတြင္း ျမိဳ႕နယ္တခု၏ သပိတ္ေကာ္မတီတြင္ ပါ၀င္ခဲ့ ေသာေၾကာင့္ စစ္အစုိးရက ၁၉၈၈ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလကုန္ပိုင္းတြင္ ဖမ္းဆီးျပီး ၅၀၅(ခ)ျဖင့္ တရားစြဲကာ ျပစ္ဒဏ္ ခ်မွတ္ ခံခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။ ၈၈ ေနာက္ပိုင္း ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ျခင္းခံရေသာ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား၊ ေဒသဆိုင္ရာ ျမိဳ႕နယ္မ်ားအလိုက္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ လူထုေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားသို႔၀င္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။ ဦးရဲထက္သည္လည္း အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ပါတီသို႔ ၀င္ေရာက္ခဲ့ျပီး စည္းရံုးေရးမွဴးတေယာက္ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္ကစျပီး စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားက အင္အားအမ်ားဆံုးပါတီတခုျဖစ္လာေသာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားကို မၾကာခဏ ဖမ္းဆီးလိုက္၊ ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္၊ ျပန္လႊတ္ေပးျပီး မၾကာခင္ ျပန္ ဖမ္းဆီးလိုက္ႏွင့္ အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားျခင္းတို႔ကိုု ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္လာ သည္မွာ ၁၉၈၈ခုႏွစ္မွ ယေန႔ထိတိုင္ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

"ဥပေဒအရ ဆိုရင္ လူတေယာက္ကို ၂၈ရက္ထက္ပိုျပီး ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းထားလို႔မရဘူး၊ ဒါေပမယ့္ အာဏာရွင္ စစ္အစိုးရ ကေတာ့ ၁၉၈၈ ကေန ၁၉၉၀ ထိ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာေအာင္ ေထာင္ခ်တယ္၊ ေနာက္ ၁၉၉၂ မွာ လပိုင္း ေလာက္အခ်ဳပ္ခံရတာ ၊ ၁၉၉၅ မွာလည္း ၃ လေလာက္ အဖမ္းခံထားရတယ္၊ ေနာက္ ၁၉၉၈ ကေန ၂၀၀၆ ထိ ၂ႏွစ္နဲ႔ ၈ လ ၾကာေအာင္ အဖမ္းခံခဲ့ ရတယ္၊ ဒါဘာအေၾကာင္းျပခ်က္မွ မရွိဘဲနဲ႔ ဖမ္းထားတာ" ဟု ဦးရဲထက္က ေျပာဆိုသည္။ ဦးရဲထက္ အပါအ၀င္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ အႏိုင္ရခဲ့ေသာ ကိုယ္စား လွယ္မ်ား ႏွင့္ ပါတီစည္းရံုးေရးမွႈးမ်ားကို စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ားက မည္သို႔ေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္မွ မေပးဘဲ ၄င္းတို႔ ေနအိမ္မွ မၾကာခဏဆိုသလိုပင္ ဖမ္းဆီးသြားေလ့ရွိျပီး ရဲမြန္တပ္နယ္တြင္ လည္းေကာင္း၊ သံလ်င္ေျချမန္ တပ္ရင္းတြင္ လည္းေကာင္း ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရသည္။

မမင္းမင္းထက္တို႔လို မိသားစု၀င္မ်ားအေနႏွင့္ ဖခင္အိမ္ျပန္ေရာက္လာျပီဆိုေသာ္လည္း ဘယ္ေန႔ျပန္လာေခၚဦးမလဲ ဆိုတာ ကိုပင္ အျမဲပူပန္ေနရကာ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးမ်ား လာေခၚပါက အဆင္သင့္ထည့္ေပးလိုက္ႏိုင္ရန္ အတြက္ ေကာ္ဖီမစ္ ထုတ္မ်ား၊ ေသာက္ေနၾကေဆးမ်ား၊ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုတ္မ်ားစသည္တို႔ႏွင့္ အသံုးအေဆာင္ ပစၥည္းတခ်ိဳ႕ကို အိတ္တလံုး ထဲတြင္ စုထည့္ျပီး အျမဲအဆင္သင့္ေဆာင္ထားခဲ့ရေၾကာင္း ၄င္းမိသားစု၀င္မ်ား၏ ေျပာျပခ်က္မ်ားအရ သိရွိရသည္။ "သူတို႔က လူေျခတိတ္တဲ့ ည ၁၁ နာရီ ၁၂ နာရီေလာက္ဆိုရင္ အိမ္ေရွ႕မွာ တံခါးလာေခါက္ျပီ၊ သူတို႔ တံခါး ေခါက္သံက သူမ်ားေတြရဲ႕ တံခါးေခါက္သံနဲ႔ မတူေတာ့ ၾကားရင္ သူတို႔ပဲ ဆိုတာ သိတယ္၊ ဒါဆို အေမက ေဖေဖ့ အတြက္ ျပင္ဆင္ထား တဲ့ အိတ္ကေလးကို ဆြဲထုတ္လာေတာ့တာပဲ" ဟု မမင္းမင္းထက္က ဆိုသည္။

ထို႔ျပင္ စစ္အစိုးရသည္ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားအား ေရွ႕ေနဆိုလွ်င္ ေရွ႕ေနလိုင္စင္သိမ္းျခင္း၊ ဆရာ၀န္ဆိုလွ်င္လည္း ေဆးကုသခြင့္ရုတ္သိမ္းျခင္းတို႔ ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကသလို၊ ကိုယ္ပိုင္စီးပြားေရးလုပ္ကိုင္ေနသူမ်ားကိုလည္း အဆိုပါ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္ႏုိင္ျခင္းမရွိေစရန္အတြက္ အကို္င္းခ်ိဳင္ျခင္း မူ၀ါဒကို သံုးခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။ အကိုင္ခ်ိဳင္ျခင္းမူ၀ါဒ ဟူသည္မွာ အပင္တပင္လံုး၏ အကိုင္းအခက္မ်ားကို ျဖတ္ေတာက္ပစ္ျပီးေနာက္ဆံုး အပင္ ကိုယ္ထည္ ခ်ည္းပဲ ထားခဲ့ေသာ မူ၀ါဒ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

၈၈ မတိုင္မီ ပံုႏွိပ္တိုက္လုပ္ငန္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့သူ ႏိုင္ငံေရးသမားတဦးအား ၁၉၉၀ ခုႏွစ္တြင္ အဆိုပါ လုပ္ငန္း လိုင္စင္ သက္တမ္းတိုးသည္ကို သက္တမ္းတိုးခြင့္မျပဳေတာ့ေသာေၾကာင့္ အဆိုပါ ပံုႏွိပ္တိုက္ပိတ္ပစ္ရျခင္း၊ စားေသာက္ဆိုင္ ဖြင့္ထားေသာ ႏုိင္ငံေရးသမားတဦး၏ ဆိုင္ကိုလည္း ဆိုင္မွာ က်န္းမာေရးႏွင့္မညီညႊတ္ဟု ဆိုကာ ဆိုင္ပိတ္ပစ္ျခင္း တို႔ကို ျပဳလုပ္ခဲ့ျပီး ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား ရပ္တည္ေရးခက္ခဲေစရန္ နည္းလမ္းမ်ိဳးစံုႏွင့္ ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကေၾကာင္း အဆိုပါ ႏိုင္ငံေရး သမားမ်ားက ေျပာဆိုၾကသည္။

"က်ေနာ္ အဖမ္းခံရျပီးကတည္းက မိန္းမက မိသားစု စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ရွိတာေလးေတြ ထုခြဲျပီး ကြန္ပ်ဴတာေလး ၁ လံုး ၀ယ္ျပီးစာစီစာရိုက္လုပ္ငန္းေလး လုပ္ဖို႔ ၾကိဳးစားတယ္၊ စည္ပင္သာယာဥပေဒအတိုင္း လိုအပ္တာေတြ အကုန္လုပ္ တယ္။ ဒါေပမယ့္ စာေပစိစစ္ေရးနဲ႔ ပံုႏွိပ္ဥပေဒအရ ကြန္ပ်ဴတာကို လိုင္စင္လုပ္ရမယ္ဆိုလို႔ လိုင္စင္ သြားလုပ္ေတာ့ ေန႔ေရႊ႕ ညေရႊ႕နဲ႔ လိုင္စင္ ထုတ္မေပးဘူးေနာက္ေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာကို ျပန္ေရာင္းလိုက္ရ ေတာ့တာပဲ"ဟု ရန္ကုန္တိုင္း ျပည္သူ႔ လႊတ္ေတာ္ ကို္ယ္စားလွယ္တဦးက ၄င္း၏ အျဖစ္အပ်က္ကို ေျပာျပသည္။

ထိုနည္းအတိုင္းပင္ မိသားစု စား၀တ္ေနေရးအတြက္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေလးတဆိုင္ဖြင့္ျပီး စီးပြားရွာေနေသာ မမင္းမင္း ထက္တို႔၏ မိခင္ကိုလည္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္အတြင္း ႏွစ္လံုးထီ ေရာင္းခ်သူမ်ားကို ေရာင္းခ်ခြင့္ျပဳ သည္ဟုဆိုကာ ဆိုင္ပိတ္ ပစ္လိုက္ေၾကာင္း မမင္းမင္းထက္၏ ေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္။

ထို႔အတူပင္ ႏိုင္ငံေရးမိသားစုတစုက မိသားစုစီးပြားေရးလုပ္ငန္းတခုအေနႏွင့္ ဗီဒီယိုအေခြငွားဆိုင္ ဖြင့္ခဲ့ရာ၊ ႏိုင္ငံျခားဇာတ္ ကားမ်ား ဆိုင္တြင္ ထားရွိသည္ဟူေသာ ျပစ္မႈႏွင့္ ဆိုင္ကို ပိတ္ျပီး၊ ျပစ္ဒဏ္ခ်ခဲ့ေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏို္င္ငံတ၀န္းရွိ ဗီဒီယို အေခြငွားဆိုင္မ်ားသည္ ႏိုင္ငံျခားဇာတ္ကားပါ ဗီဒီယိုေခြမ်ား၊ ဗီစီဒီမ်ား၊ ဒီဗီဒီမ်ားကို နားလည္ မႈျဖင့္ ငွားရမ္းေနၾကေသာ္ လည္း ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ပတ္သက္ေသာ မိသားစု၀င္မ်ားကေတာ့ အမ်ားသူငါ ေတြလို စီးပြား ေရး ကို လုပ္ပိုင္ခြင့္မရခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရသည္။ "၈၈ ေနာက္ပိုင္းကတည္းက သူတို႔က ခဏခဏလာဖမ္းေတာ့ စီးပြားေရးလည္းမလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ အိမ္ကို ပိုက္ဆံမေပးႏိုင္ ေတာ့ဘူး၊ မိသားစု စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ဘာမွကို လုပ္မေပးႏို္င္ေတာ့ဘူး၊ ျပီးေတာ့ သားေတြ သမီးေတြကိုလည္း မေစာင့္ေရွာက္မသြန္သင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ အဲဒီအတြက္ မိသားစုထဲမွာ ထိခိုက္နစ္နာမႈေတြ ရွိခဲ့ တယ္၊ ဥပမာ တခုေျပာရမယ္ဆိုရင္ သမီးၾကီး အိမ္ေထာင္က်သင့္တဲ့ အခ်ိန္ထက္ ေစာျပီးအိမ္ေထာင္က်သြား တယ္၊ သားေတြ ဆယ္တန္းမေအာင္ဘူး၊ အဲဒီလို မိသားစု ဘ၀ ကိုေပးခဲ့ရတယ္" ဟု စစ္ကိုင္းတိုင္းမွ ကိုယ္စား လွယ္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ရေသာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ အဖြဲ႕၀င္တဦးက ေျပာျပခဲ့သည္။

စစ္အစိုးရသည္ ႏိုင္ငံေရးသမားမိသားစု၀င္မ်ား၏ စား၀တ္ေနေရးအခက္အခဲရွိေစရန္ ၄င္းတို႔၏စီးပြားေရး လုပ္ငန္း မ်ားကို အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ ေႏွာင့္ယွက္ဖ်က္ဆီီးျခင္း၊ မိသားစု၀င္မ်ားကို ဖိႏွိပ္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ လ်က္ရွိေသာ ေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားမွာ အေျခအေနအရ ႏိုင္ငံေရးေလာကကို ေက်ာခိုင္းသြားရျခင္း မ်ားရွိလာသည္ ကို ေတြ႕ျမင္ရသည္။

"၁၉၉၈ ခုႏွစ္မွာ ျပန္လြတ္လာေတာ့ အိမ္ရဲ႕ စီးပြားေရးအေျခအေန ေတာ္ေတာ့ကို ဆိုးေနတာေတြ႕ရတယ္၊ အေမ့ အိမ္ကို ေပါင္ထားရတဲ့အျပင္ သားၾကီးကိုလည္း ေက်ာင္းဆက္မထားႏိုင္လို႔ အေ၀းသင္ေျပာင္းခိုင္းျပီး မိသားစု စား ၀တ္ေနေရး အတြက္ အလုပ္၀င္ခိုင္းထားရတယ္၊ က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ကိုစိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားမိတယ္၊ ဒါေပမယ့္ မိသားစုက က်ေနာ့္ကို ပါတီထဲကေန ထြက္ေပးပါလို႔ မေတာင္းဆိုပါဘူး" ဟု မႏၲေလးတိုင္းမွ ႏိုင္ငံေရးသမားတဦး က ၄င္းတို႔မိသားစု အေျခအေန ကို ေျပာျပသည္။

မမင္းမင္းထက္တို႔ သည္လည္း ဖခင္ ဦးရဲထက္ မၾကာခဏဖမ္းဆီးခံေနရေသာေၾကာင့္ အိမ္၏ စီးပြားေရးကို မိခင္ ျဖစ္သူက ခက္ခဲပင္ပန္းစြာ ဦးေဆာင္ခဲ့ရျပီး ဆင္းရဲၾကပ္တည္းစြာ ေက်ာင္းတက္ခဲ့ရေၾကာင္း၊ ေက်ာင္းတက္ စဥ္ ကာလမ်ားတြင္ မမင္းမင္းထက္တို႔ညီအစ္မ၂ ေယာက္ကို အိမ္မွ ေက်ာင္းမုန္႔ဖိုးမေပးႏိုင္ခဲ့သလို တခါတရံ ဘတ္စ္ ကားခပင္ မရွိေသာေၾကာင့္ ေက်ာင္းပ်က္ခဲ့ရသည့္ေန႔မ်ားရွိခဲ့ေၾကာင္း၊ မမင္းမင္းထက္မွာ အစ္မၾကီးျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ အထက္တန္းေအာင္ျပီးကတည္း က အေ၀းသင္တက္ကာ ကေလးေတြကို ဂိုက္သေဘာမ်ိဳး အိမ္လိုက္ျပီး စာသင္ေပးသည့္အလုပ္ကို လုပ္၍ မိသားစုစား၀တ္ ေနေရးကို ျဖည့္ဆည္းခဲ့ရေၾကာင္းေျပာျပသည္။

ႏိုင္ငံေရးသမားမိသားစု၀င္မ်ားအေနႏွင့္ ယေန႔ထိေအာင္ပင္ ဖိႏွိပ္ခံေနရဆဲျဖစ္ေၾကာင္း ႏို္င္ငံေရးသမားတဦး၏ သားျဖစ္သူ ကိုေအာင္ႏုိင္ကလည္း ေျပာဆုိသည္။ "က်ေနာ္တို႔ေတြကို စစ္အစိုးရက သူမ်ားေတြနဲ႔ တန္းတူအခြင့္အေရးဘယ္ေတာ့မွ မေပးခဲ့ဘူး၊ သူမ်ားေတြ လုပ္လို႔ ရတဲ့ အလုပ္ေတြကို က်ေနာ္တို႔လုပ္လို႔မရဘူး၊ ပတ္၀န္းက်င္မွာလည္း သူ႔အေဖဟာ ႏိုင္ငံေရးသမားတေယာက္ ဆိုတဲ့ အျမင္ကို အတို္င္းအတာတခုထိ လႊမ္းမိုးေအာင္ လုပ္ထားတယ္" ဟု သူက ဆိုသည္။ သူသည္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွ သိပံၸဘြဲ႕ကို ရရွိခဲ့ျပီး မဟာသိပၸံဘြဲ႕ကို ဆက္တက္ခဲ့ေသာ္လည္း သူျဖစ္ခ်င္ ေသာ တကၠသိုလ္ ဆရာတေယာက္ျဖစ္ မလာခဲ့ဟုသိရသည္။ မဟာတန္းတက္ေနသူမ်ားႏွင့္ မဟာဘြဲ႕ရမ်ား မည္သူမဆို ေလွ်ာက္ထားပါက ၉၉ ရာႏႈန္း ေသခ်ာေလ့ရွိေသာ တကၠသိုလ္ ဆရာ၊ ဆရာမ အလုပ္မွာ သူကေတာ့ ရွားရွားပါးပါး ၁ ရာႏႈန္းထဲတြင္ ပါ၀င္ခဲ့သူျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပသည္။

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ မတ္လတြင္ေမြးဖြားခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံေရးသမားတဦး၏ သမီးမွာ သူမအေနႏွင့္ ဖခင္ျဖစ္သူႏွင့္ အတူတူ ေနရသည္ မွာ ရက္ ၃၀ ပင္ မျပည့္ခဲ့ေၾကာင္း ေျပာျပသည္။ ဖခင္ျဖစ္သူမွာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ထိ တၾကိမ္၊ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္မွ ျပန္အဖမ္းခံလိုက္ရသည္မွာ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္တြင္ အင္းစိန္ေထာင္မွ ျပန္လြတ္လာခဲ့ျပီး အိမ္သို႔ ျပန္ေရာက္ျပီးမၾကာခင္မွာပင္ ကြယ္လြန္သြားခဲ့သည္ဟု သိရွိရသည္။ “အေဖက အိ္မ္မွာထက္ ေထာင္မွာက မ်ားေတာ့ အေဖ့မ်က္ႏွာကို ေသခ်ာေတာင္ မမွတ္မိဘူး၊ ေသသြားတဲ့ေန႔မွ အ၀ ၾကည့္လိုက္ရတယ္”ဟု သူမက ေျပာျပခဲ့သည္။ ။

(အမည္ရင္းမ်ားကို လုံၿခံဳေရးအရ လႊဲ၍ေဖာ္ျပထားပါသည္)

Thee Lay Thee's Saffron Revolution, One year anniversary

Thee Lay Thee's Saffron Revolution, One year anniversary
Chiang Mai Thailand, 27 SEP 2008

"ခြပ္ေဒါင္းအားမာန္"

သန္းေရႊဗိုလ္ခ်ဳပ္၊ အာဏာ႐ူးလုပ္လို ့

ငါတို႔လူမ်ဳိး၊ နိမ့္က်ေနတာႏိုင္ငံတကာမွာ။

ေတဇသူေဌး၊ ဂုတ္ေသြးစုပ္လို႔

ႏိုင္ငံ့ထုတ္ကုန္၊ အားလံုးပံုၿပီး

ဖင္ခုတက္ထိုင္၊ ေစရာလက္ညိႇဳး

ထိုး႐ံုေလးနဲ႔၊အိုေကေနတာ ......

ဖယ္ရာရီဆို၊ လိတ္တက္စ္မ်ဳိးမွ

သူ႔ရဲ႕သားက၊ တစ္စီး တစ္ပါတ္ျဖဳန္းႏိုင္ ရက္ေတာ့

ငါတို႔ျပည္သူ၊ ဘယ္မလွဴႏိုင္

သံဃာေတြပါ၊ သက္ေတာ္စေတး

နိုင္င့ံအေရးအတြက္၊ ေရွ႕ကရပ္လို႔

မင္းတို႔ငါ့တို႔ ...

ဒီအတိုင္းထိုင္ၾကည့္ေနရမွာလား။

နိုင္ငံအေပၚမင္းျမင္သမွ်

ေက်နပ္ႏိုင္မယ္ငါမထင္ဘူး

ဒီေတာ့ ..သီးခံ၊ မေတာ္လွန္ပဲ

ႏုတ္ပိတ္ေရငံု ၊ မင္းေနေနလို႔

သင့္ေတာ္ပါ့မလားသူငယ္ခ်င္း။

ခြပ္ေဒါင္းမွန္ရင္၊ ၿငိမ္မေနပဲ

မတရားမွဳ၊ တြန္းလွန္ျပဳလို႔

ႏိုင္ငံအတြက္၊ အတက္ၾကြဆံုး

အင္အားစု၍၊ ငါတို႔ညီညာ

တူညီစြာျဖင့္၊ လံု ့လျဖာၿပီး

အေရာက္ပန္းတိုင္၊ လွမ္းႏိုင္ရမယ္သူငယ္ခ်င္း။

ကိုေတ

Appeal against Daw Aung San Suu Kyi's Detention handed at Nyaypyidaw

9 Oct 2008

A legal representative of Burma’s detained opposition leader Daw Aung San Suu Kyi handed in to the military government in Naypyidaw on Wednesday a formal appeal against the latest extension of her house arrest.

Daw Aung San Suu Kyi’s lawyer, U Kyi Win, told The Irrawaddy on Thursday that the appeal had been handed in personally by his assistant, Hla Myo Myint.

The government had given no indication when the appeal would be heard in court, U Kyi Win said. “But we are hoping for a positive outcome.” Daw Suu Kyi’s latest five-year term of house arrest was extended in May for a further year—illegally, according to U Kyi Win, because article 10 (b) of the Burmese State Protection Law 1975 stipulates that a person judged to be a “threat to the sovereignty and security of the State and the peace of the people” can only be detained for up to five years.

Daw Aung San Suu Kyi has spent more than 13 years of the past 19 years confined to her Rangoon home.Kyi Win said he planned to meet Suu Kyi soon to discuss the appeal.Suu Kyi has reportedly been in poor health recently. She refused for about one month to accept deliveries of food and other household supplies at her home in what was seen as a protest against her continuing house arrest.

Last week, she was visited by an eye specialist, Dr Kan Nyunt, and her personal physician, Dr Tin Myo Win.

At a Geneva press conference earlier this month, a UN High Commissioner for Human Rights official, Navanethem Pillay, expressed concern about Daw Suu Kyi’s continuing detention and urged the regime to free her and all other political prisoners.Daw Suu Kyi had “in fact served a sentence that far exceeds that served by many hardened criminals,” Pillay said.Pillay welcomed the recent release of seven political prisoners, but said it was a very small step when more than 2,000 political activists were still detained. “I urge the government to release them all as soon as possible,” she said.

အင္တာနက္ဆိုင္တြင္ အင္တာနက္သံုးသူမ်ား လႊတ္လပ္မႈႏွင့္လံုၿခံဳမႈမရွိ

ကိုသက္ ေအာက္တိုဘာ ၈၊ ၂၀၀၈
“ကီးဘုတ္နဲ႔ တေပေလာက္ခြာလိုက္ပါ၊ ေမာ္နီတာနဲ႔ တေပေလာက္ ခြာလိုက္ပါ၊ ေလာေလာဆယ္သံုးထားတဲ့ ဝက္ဘ္ဆိုက္ ေတြကို ဘာမွမလုပ္ပါနဲ႔ … ထိုင္ခုံေတြကို အေနာက္ဆုတ္ထိုင္ၾကပါလို႔ေအာ္ၿပီး ရဲေတြ ၀င္လာေတာ့တာပဲ” ဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ တာေမြၿမိိဳ႕နယ္ က်ားကြက္သစ္ရပ္ကြက္ရွိ အင္တာနက္ကေဖး တခုအတြင္းသို႔ ရဲတပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ား ေရွာင္တခင္ ၀င္ေရာက္ စစ္ေဆးပံုကို ႀကံဳေတြ႔ခဲ့သူတဦးက ရွင္းျပသည္။
လြန္ခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာလကုန္ပိုင္းတြင္ တာေမြၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ တျခားအင္တာနက္ဆိုင္တခ်ိဳ႕ကို ရဲက ေရွာင္တခင္ ၀င္ေရာက္စစ္ေဆးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟု အဆိုပါမ်က္ျမင္သက္ေသက ေျပာသည္။
“ပထမ ယူနီေဖာင္းနဲ႔ ရဲတပ္သားေတြ၀င္လာတယ္ … ေနာက္ေတာ့ ၃ ပြင့္နဲ႔တေယာက္၀င္လာတယ္ … သူနဲ႔အတူ အရပ္သား တေယာက္ပါလာတယ္။ သူက ကြန္ပ်ဴတာပညာ ႏိုင္နင္းတဲ့သူ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ ဘယ္ဝက္ဘ္ဆိုက္ ေတြၾကည့္တယ္၊ ဘာ ေတြသံုးေနတယ္ဆိုတာ အဲဒီအရပ္သားက လိုက္ၿပီးၾကည့္တယ္။ တကယ္လို႔ ၾကည့္ေနတာေတြထဲက ႏိုင္ငံေရး ဝက္ဘ္ဆိုက္ ၾကည့္တာမ်ိဳးရွိရင္ ဖမ္းတာဆီးတာေတြ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္လာႏိုင္တယ္၊ ဖမ္းတာဆီးတာေတာ့ မေတြ႔ရေသးဘူး” ဟု ၎က ဆက္ေျပာသည္။
ႏိုင္ငံေရးၿငိစြန္းသည့္ အင္တာနက္၀က္ဘ္ဆိုက္မ်ားကို စစ္ေဆးသည့္အျပင္ ၎တို႔မသကၤာသူမ်ားကိုလည္း စစ္ေဆးေမး ျမန္းမႈမ်ားရွိေၾကာင္း သိရသည္။
“အန္တီႀကီးတေယာက္ စင္ကာပူက သူ႔ေယာက္်ားနဲ႔ အင္တာနက္မွာ စကားေျပာေနတာကို ခင္ဗ်ားေယာက္်ားဟုတ္ရဲ႕လား ဆိုၿပီးေမးေတာ့ အဲဒီအန္တီလည္း စိတ္ဆိုးသြားၿပီး ငါ့ေယာက္်ားငါ ဖုန္းမဆက္ရဘူးလားလို႔ ျပန္ေျပာတယ္ … အင္ဂ်င္နီယာ ေက်ာင္းသားတေယာက္ဆိုလည္း သေဘၤာတည္ေဆာက္ပံုေတြေလ့လာေနတာ အဲဒီသေဘၤာႀကီးက ဘာလုပ္ဖို႔လဲဆိုၿပီး ေမးတာမ်ိဳး …” ဟု ကိုယ္ေတြ႔ႀကံဳခဲ့သူက ေျပာသည္။
ရန္ကုန္ရွိ ကြန္ပ်ဴတာပညာရွင္တဦးက စစ္အစိုးရသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ အင္တာနက္ အသံုးျပဳမႈမ်ားကို နည္းပညာပိုင္းအရ ထိန္းခ်ဳပ္ထားခဲ့ၿပီးေနာက္ ယခုတဖန္ အင္တာနက္သံုးစြဲမႈကို အင္အားသံုးကာ ထိန္းခ်ဳပ္လာျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဧရာ၀တီကို ေျပာသည္။
“ကေလးေတြလည္း အင္တာနက္ဆိုင္ေတြ သြားၾကတာပဲ၊ ၀က္ဘ္ဆိုက္ေတြကို ၀င္ၾကည့္ရတာပဲ။ ကေလးေတြဆို အင္မတန္ သြက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕က မသိဘဲ၀င္ၾကည့္မိတာမ်ိဳးရွိတယ္ … တျဖည္းျဖည္း ပိုက်ပ္လာႏိုင္ပါတယ္” ဟု ကြန္ပ်ဴတာ ပညာရွင္က ေျပာသည္။
စစ္အစိုးရက ၎တို႔၏ ဖိႏွိပ္မႈမ်ားႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈမ်ားကို ေဖာ္ထုတ္တင္္ျပၾကသည့္ အင္တာနက္၀က္ဘ္ဆိုက္ မ်ားႏွင့္ ဒီမိုကေရစီအတိုက္အခံမ်ား၏ အင္တာနက္ ဝက္ဘ္ဆိုက္မ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းရွိ ျပည္သူမ်ား ၀င္ေရာက္ၾကည့္ ခြင့္မရေအာင္ ပိတ္ပင္ထားသည္။ ၎အျပင္ မည္သူမဆို အခမဲ့အသံုးျပဳႏိုင္သည့္ ဂ်ီေမးလ္ (www.gmail.com) အပါအ၀င္ messenger ဝက္ဘ္ဆိုက္မ်ားကိုလည္း အမ်ားျပည္သူ အသံုးျပဳခြင့္မရေအာင္ နည္းပညာျဖင့္ ပိတ္ပင္ထားသည္။
လတ္တေလာႀကံဳေတြ႔ေနရေသာ ေရွာင္တခင္ စစ္ေဆးမႈမ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ “အင္တာနက္သံုးရတာ မေျပတေျပပဲဗ်ိဳ႕၊ သူတို႔ (အာဏာပိုင္) က နုိင္ငံေရးသမားေတြကိုပဲဖမ္းခ်င္တာ … အေျခအေနက မေကာင္းသူထိပ္ ေကာင္းသူထိပ္ေပါ့ဗ်ာ” ဟု အန္အယ္လ္ဒီပါတီ၀င္ လူငယ္တဦးက ေျပာသည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံတဦးကလည္း “အေျခအေန သိပ္မေကာင္းဘူး။ အက္စ္ဘီ (ရဲအထူးသတင္းတပ္ဖြဲ႔) က တခ်ိန္လံုးေစာင့္ၾကည့္ ေနတယ္။ အင္တာနက္သံုးတဲ့ လူကေတာ့ မ်ားေနတုန္းပါ” ဟု ေျပာသည္။ေရွာင္တခင္ စစ္ေဆးခံရသည့္ တာေမြၿမိဳ႕နယ္မွ အင္တာနက္ဆိုင္တခ်ိဳ႕ အပိတ္ခံရသည္ဟူသည့္သတင္းမ်ား ယခုတပတ္ အတြင္းထြက္ေပၚခဲ့ေသာ္လည္း အဆိုပါဆိုင္မ်ား ယေန႔နံနက္ပိုင္းအထိ ဖြင့္လွစ္ထားေၾကာင္း စံုစမ္းသိရွိရသည္။

One Year Anniversary Of ''Saffron Revolution''

This doesnt mean that wait for one more year to celebrate!!

This is telling our Burmese people that dont forget what they have done on our motherland!!

ဗမာမွန္ရင္ ဒီတသက္ မေျပာနဲ႔ ေနာင္ဆယ္သက္မေမ့သင့္ဘူး!!!

ဘာေၾကာင့္ ျမန္မာ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္မ်ား သူတို႔လိုအရွက္ မရွိၾကပါသလဲ?

ထိုင္းဒုတိယ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ႏႈတ္ထြက္စာတင္

ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ ဒုတိယ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေခ်ာဝ္ဝလစ္ ယုံဂ်ယုဒ္ သည္ ရာထူးမွ ႏႈတ္ထြက္ေၾကာင္းစာကို ယေန႔နံနက္တြင္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရံုးသို႔ တင္လိုက္္သည္။ ရဲမ်ားက အစိုးရ ဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားကို မ်က္ရည္ယိုဗံုးမ်ားႏွင့္ ပစ္ခတ္ႏွိမ္နင္းခဲ့ အဂၤါေန႔ နံနက္က ျဖစ္ပြားခဲ့ျပီးေနာက္ တာ၀န္ခံသည့့္ အေနျဖင့္ ရာထူးမွ ႏႈတ္ထြက္ရျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ခ်ာဗလစ္၏ ႏႈတ္ထြက္စာတြင္ ေရးသားထားသည္။ထိုင္းလူမႈအဖြဲ႔အစည္းအတြင္း ျငိမ္းခ်မ္းေရး ျပန္လည္ရရွိေအာင္ တတ္ႏုိင္သမွ် လုပ္ေဆာင္ခဲ့ေသာ္လည္း ထိခိုက္ ပ်က္စီးမႈမ်ားအတြက္ သူ႔တြင္ တစိတ္တေဒသ တာ၀န္ရွိပါသည္ဟု ခ်ာဗလစ္က ႏႈတ္ထြက္စာတြင္ ေရးသားထားေၾကာင္း ထိုင္းႏုိင္ငံထုတ္ ေန႔စဥ္ သတင္းစာၾကီးျဖစ္ေသာ ဘန္ေကာက္ပို႔စ္၏ အင္တာနက္ ၀ဘ္ဆိုဒ္တြင္ ေရးသားထားသည္။ပါလီမန္ အေဆာက္အဦေရွ့ ဆႏၵျပသူမ်ားကို အဓိက႐ုဏ္း ႏွိမ္ႏွင္းေရး ရဲမ်ားက မ်က္ရည္ယိုဗံုးမ်ားျဖင့္ ပစ္ခတ္ၿဖဳိခြင္းရာ ဒဏ္ရာရရွိသူ ၇၀ ဦးေက်ာ္ ရွိသည္ဟု သတင္းမ်ားက ေဖာ္ျပၾကသည္။အစိုးရ ဆန္႔က်င္ေရး ဆႏၵျပမႈမ်ားကို ဦးေဆာင္ေနသည့္ ဒီမိုကေရစီအတြက္ ျပည္သူ႔ မဟာမိတ္မ်ားအဖြဲ႔ (ပီေအဒီ) အဖြဲ႔၀င္ ေခါင္းေဆာင္တဦး ျဖစ္သည့္ ဆြမ္ဆခ္ ခိုးဆိုင္ဆြခ္ Somsak Kohsaisuk က အစိုးရဆန္႔က်င္ေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားကို လာေရာက္ ပူးေပါင္းရန္ ႏႈိးေဆာ္သည္။ ဖမ္း၀ရမ္း ထုတ္ထား ခံရသူ ပီေအဒီ ေခါင္းေဆာင္ ကိုးဦးအနက္ ႏွစ္ဦးျဖစ္သည့္ ခ်ိဳင္၀တ္ ဆင္ဆူ၀ုန္း Chaiwat Sinsuwong ႏွင့္ ဂ်မ္းေလာင္း ဆီမိန္း Chamlong Srimuang တို႔ကို ရဲမ်ားက ျပီးခဲ့သည္ ေသာၾကာေန႔ႏွင့္ တနဂၤေႏြေန႔က အသီးသီး ဖမ္းဆီးျပီးသည့္ေနာက္ ပီေအဒီ၏ လႈပ္ရွားမႈမ်ား ပိုမို ျပင္းထန္လာခဲ့သည္။

မဇၩိမသတင္းဌာန မွ ကိုးကားသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ တရားမွ်တမႈ တိုက္ပြဲ

ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပံုႀကီး အႏွစ္ (၂၀) ျပည့္ေျမာက္သည့္ ၾသဂုတ္လ၏ ေန႔တေန႔၌ လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ တုိက္ပြဲစတင္သည္။ တရားဥပေဒႏွင့္ မညီၫြတ္ဘဲ စစ္အစိုးရက မတရားသျဖင့္ ဖမ္းဆီး ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားမႈကို လက္တုံ႔ျပန္သည့္အေနျဖင့္ တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္းေနအိမ္ၿခံ၀န္းထဲမွေန၍ တရားမွ်တမႈအတြက္ တကိုယ္ေတာ္ တိုက္ပြဲတခုကို စတင္လိုက္သည္။
စစ္အစိုးရထံမွ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေတာင္းဆိုထားသည္မ်ားကျဖင့္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ အယူခံ၀င္ေရးအတြက္ ေရွ႕ေနႏွင့္ ေတြ႕ခြင့္ေပးေရး၊ သေဘာတူ ကတိျပဳထားခ်က္အတိုင္း (၁) လတႀကိမ္ ပံုမွန္ မိသားစုဆရာ၀င္ႏွင့္ က်န္းမာေရး ေဆးစစ္ခြင့္ေပးေရး၊ မူလခ်မွတ္ထားသည့္ တားဆီးမိန္႔ႏွင့္ မသက္ဆိုင္ဘဲ ပိတ္ပင္ခံထားရသည့္ ကုိယ္ပိုင္အခြင့့္ေရးမ်ား ရရွိေရး၊ ၎ႏွင့္ အတူေနထိုင္သည့္ ေဒၚခင္ခင္၀င္းတို႔သားအမိအား ေထာက္လွမ္းေရးက လုိက္လံေႏွာင့္ယွက္ျခင္းမရွိဘ ဲလြတ္လပ္စြာ သြားလာခြင့္ျပဳေရးတို႔ျဖစ္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေတာင္းဆိုမႈမ်ားကို တုံ႔ျပန္သည့္အေနျဖင့္ ၾသဂုတ္လ (၈)ရက္ေန႔တြင္ နအဖ စစ္အစိုးရက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို သူ၏ ေရွ႕ေန ဦးၾကည္၀င္းႏွင့္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံေနရစဥ္ကာလ (၅) ႏွစ္ေက်ာ္ အတြင္း ပထမဆံုးအႀကိမ္ စတင္ေတြ႕ခြင့္ေပးလိုက္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားကို ေရွ႕ေနႀကီး ဦးၾကည္၀င္းက အာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ ညိႇႏိႈင္းေပးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ရသည္။
ေရွ႕ေန ဦးၾကည္၀င္းက “သား (၂) ေယာက္ဆီက စာေတြဘာေတြလည္း သူ႔ဆီမေရာက္ဘူးတဲ့။ ဆင္ဆာလုပ္တဲ့ ဟာကို သူလက္ခံတယ္။ လုပ္ပါတဲ့။ လုပ္ၿပီးရင္ေတာ့ ေႏွာင့္ေႏွးၾကန္႔ၾကာမႈမရွိဘဲ သူ႔ဆီပို႔ရမယ္တဲ့။ ဒုတိယက မဂၢဇင္း Time မဂၢဇင္း၊ Newsweek မဂၢဇင္း ဖတ္ပိုင္ခြင့္ရွိတယ္။ ပိုင္ခြင့္တရပ္အေနနဲ႔ ေပးရမယ္၊ ဒါပဲ။ အဲဒါလည္း က်ေနာ္ ျပန္ၾကည့္ၿပီးၿပီ၊ ကန္႔သတ္တဲ့အထဲ မပါဘူးဗ်။ မပါဘဲနဲ႔ မေပးရင္ေတာ့ သက္သက္မဲ့ ဥပေဒကို လိုက္နာျခင္း မရွိဘူးလို႔ ေျပာရမွာေပါ့ေနာ္။ အဲဒါေလးေတြ အေရးဆိုေပးရဦးမယ္။ ေနာက္ ေဒၚခင္ခင္၀င္းဆိုလုိ႔ရင္လည္း ပင္စင္သြားမထုတ္ ရဘူး။ အျပင္လည္း မထြက္ရဘူး။ အဲဒါမ်ဳိးေလးေတြေပါ့ဗ်ာ” ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေတာင္းဆိုခ်က္အခ်ဳိ႕ကို ေခတ္ၿပိဳင္သုိ႔ ျပန္ေျပာျပသည္။
မူလကန္႔သတ္ထားသည့္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ဥပေဒအရ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနျဖင့္ ပါတီႏွင့္ ဆက္သြယ္ခြင့္၊ သံတမန္တို႔ႏွင့္ ဆက္သြယ္ခြင့္ႏွင့္ ၿခံအျပင္ထြက္ခြင့္တို႔မွအပ က်န္သည့္ ကိုယ္ပိုင္အခြင့္အေရးမ်ား အားလံုးကို ခံစား ပိုင္ခြင့္ရွိသည္ဟုလည္း ဦးၾကည္၀င္းက ျဖည့္စြက္ေျပာသည္။
ၾသဂုတ္လ (၁၇) ရက္ေန႔ ကုလသမဂၢ အထူးသံတမန္ မစၥတာအီဘရာဟင္ဂမ္ဘာရီ ျမန္မာႏိုင္ငံသုိ႔ လာေရာက္ခါနီး (၁) ရက္အလို၌ အာဏာပိုင္တို႔က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေရွ႕ေန ဦးၾကည္၀င္းႏွင့္ ဒုတိယအႀကိမ္ ေတြ႕ခြင့္ ေပးလိုက္ၿပီး တရက္တည္း၌ပင္ ယခုႏွစ္ ဇန္နရီလကတည္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေနအိမ္ဆီသို႔ သြားခြင့္ မရေတာ့သည့္ မိသားစု ဆရာ၀န္ ေဒါက္တာတင္မ်ဳိး၀င္းကိုလည္း က်န္းမာေရးစစ္ေဆးခြင့္ျပဳခဲ့သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူ၏ေတာင္ဆိုခ်က္မ်ားအနက္ မိသားစု ေရွ႕ေန၊ ဆရာ၀န္တို႔ႏွင့္ေတြ႕ဆံုခြင့္တို႔ ရခဲ့ေသာ္ လည္း က်န္ရွိသည့္ အျခားအခြင့္အေရးမ်ားရရွိေအာင္ ဆက္လက္ေတာင္းဆိုေနစဥ္အတြင္း ေရွ႕ေနဦးၾကည္၀င္းမွလြဲ၍ က်န္သည့္ ျပင္ပအဆက္အသြယ္မ်ားကို လက္မခံေတာ့ဘဲ ျဖတ္ေတာက္ပစ္ခဲ့သည္။ ၾသဂုတ္လ (၂၀) ရက္ႏွင့္ (၂၂) ရက္တို႔တြင္ မစၥတာ ဂမ္ဘာရီက ေတြ႔ဆံုရန္ ေစာင့္ဆိုင္းေနျခင္းႏွင့္ အာဏာပိုင္တို႔က အသံခ်ဲ႕စက္ျဖင့္ ၿခံ၀မွ လာေရာက္ေအာ္ေခၚျခင္းတုိ႔ ျပဳလုပ္ခဲ့သည့္တိုင္ လက္ခံေတြ႔ဆံုခဲ့ျခင္းမရွိခဲ့ေခ်။
ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ဆိုသလိုပင္ ျပင္ပမွ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ား ေန႔စဥ္၀ယ္ယူေပးေနသည့္ အ၀ယ္ေတာ္ ကိုျမင့္စိုး ထံမွ ေစ်းျခင္းကိုမယူဘဲ ျငင္းဆန္လိုက္ၿပီး အစာငတ္ခံ ဆႏၵျပေနသည္ဆိုသည့္သတင္းမ်ား ထြက္ေပၚခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ အစာငတ္ခံ ဆႏၵျပေနျခင္းမဟုတ္ဟု အန္အယ္လ္ဒီပါတီကေရာ၊ စစ္အစိုးရကပါ တုံ႔ျပန္ခဲ့သည္။ တဆက္ တည္းလိုပင္ စက္တင္ဘာ (၁) ရက္ေန႔၌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေရွ႕ေနဦးၾကည္၀င္းကိုသာ တတိယအႀကိမ္ ေတြ႕ဆံုခဲ့ၿပီး ဆရာ၀န္ႏွင့္ မေတြ႔ဆံုေတာ့ျခင္း၊ စက္တင္ဘာ (၂) ရက္၌ ဆက္ဆံေရး၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ၾကည္ကို မေတြ႕ဆံုျခင္းတို႔ ဆက္တိုက္ျပဳလုပ္ကာ ရပိုင္ခြင့္မ်ားအတြက္ ဆက္လက္ေတာင္းဆိုခဲ့သည္။
စက္တင္ဘာ (၁၁) ရက္၌ ေရွ႕ေနဦးၾကည္၀င္း စတုတၳအႀကိမ္သြားေရာက္ခ်ိန္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေတာင္းဆိုမႈမ်ားကို နအဖ စစ္အစိုးရက လိုက္ေလ်ာခဲ့ရသည္။ မိသားစုေပးစာမ်ား၊ မဂၢဇင္းမ်ား၊ အိမ္သံုး အီလက္ ထေရာနစ္ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ တကိုယ္ေရသံုးပစၥည္းမ်ား သြင္းယူခြင့္၊ ဆရာ၀န္ႏွင့္ ပံုမွန္ေဆးစစ္ခြင့္၊ ေဒၚခင္ခင္၀င္းတုိ႔ သားအမိကို မနက္ (၆) နာရီမွ ညေန (၆) နာရီိထိ ၀င္ထြက္သြားလာခြင့္တို႔ရရွိခဲ့သည္။
ေတာင္းဆိုခ်က္အခ်ဳိ႕ရၿပီးေနာက္ စက္တင္ဘာ (၁၄) ရက္တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေဒါက္တာတင္မ်ဳိး၀င္း၏ ေဆးကုသမႈခံယူခဲ့ၿပီး ေနာက္တေန႔တြင္ အ၀ယ္ေတာ္၏ ျပင္ပမွေစ်းျခင္းေတာင္းကုိ ျပန္လက္ခံယူခဲ့သည္။ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္၏ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ား အားလံုးနည္းပါးကို စစ္အစိုးရက လိုက္ေလ်ာလိုက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ တားဆီးမိန္႔ အယူခံ၀င္ရန္သာ က်န္ေတာ့သည္ဟု အန္အယ္လ္ဒီက ေျပာသည္။
အယူခံ၀င္ရာ၌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား တားဆီးမိန္႔ခ်ထားျခင္းသည္ တရားဥပေဒႏွင့္ ညီၫြတ္ျခင္းမရွိသျဖင့္ အယူခံ၀င္ျခင္းလား သုိ႔တည္းမဟုတ္ တားဆီးမိန္႔ သက္တမ္း (၅) ႏွစ္ေက်ာ္ေနသျဖင့္ ဥပေဒအရ ဖမ္းဆီးခြင့္ မရွိ ေတာ့ဟု ယူဆသျဖင့္ အယူခံျခင္းလားဟု ေမးျမန္းစရာရွ္ိသည္။ အန္အယ္လ္ဒီပါတီ ေျပာေရး ဆိုခြင့္ရွိသူ ဦးဉာဏ္၀င္း ကမူ (၂) မ်ိဳးလံုးအတြက္ အယူခံ၀င္မည္ဟု အေျဖေပးသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ အယူခံ၀င္ေရးကိစၥကို အန္အယ္လ္ဒီက ယမန္ႏွစ္ကတည္းက စတင္ ႀကိဳးပမ္းေနျခင္းျဖစ္သည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ ေမလ (၂၇) ရက္ေန႔၌ စစ္အစိုးရက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္သက္တမ္း ေနာက္ထပ္ (၁) ႏွစ္ထပ္တိုးလိုက္ခ်ိန္၌ တားဆီးမိန္႔ႏွင့္ ပတ္သက္၍ တရား ဥပေဒအရ စိန္ေခၚမႈမ်ား အသံပိုမို က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ထြက္ေပၚလာခ့ဲသည္။
ေယဘုယ်အားျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ၂၀၀၃ ခု ေမလ (၃၀) ရက္ေန႔ ဒီပဲယင္းလုပ္ႀကံမႈတြင္ ဖမ္းဆီးခံ ရသျဖင့္ ၂၀၀၈ ခု ေမလတြင္ ဖမ္းဆီးခံေနရသည့္ အခ်ိန္ကာလ (၅) ႏွစ္ျပည့္ေနၿပီျဖစ္သည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ဥပေဒက ခြင့္ျပဳထားသည္မွာ သက္တမ္းအမ်ားဆံုး (၅) ႏွစ္သာရွိသျဖင့္ ဆက္လက္ဖမ္းဆီးခြင့္မရွိေတာ့ဟု အန္အယ္လ္ဒီက ေျပာသည္။ သုိ႔ေသာ္ စစ္အစိုးရက (၆) ႏွစ္ထိ ဖမ္းဆီးထားႏိုင္သည္ဟု ယူဆထားပံုရသည္။
ဦးဉာဏ္၀င္းက “အယူခံက တားဆီးမိန္႔ခ်ထားတာဟာ တရားမ၀င္ဘူးဆိုတာရယ္။ ကန္႔သတ္ခြင့္ သက္တမ္း (၅) ႏွစ္ ထက္ ေက်ာ္ေနတာရယ္ (၂) ခုလံုးပါတယ္။ အဓိကက (၅) ႏွစ္နဲ႔ (၆) ႏွစ္ ႏွစ္ဘက္ အျငင္းပြားစရာ ျပႆနာကေတာ့ ရွိတာေပါ့။ ပိုၿပီးေတာ့ အေရးႀကီးတာက ပုဒ္မ (၇) မွာ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို ထိပါးျခင္းနဲ႔ ေအးခ်မ္းသာယာေရးကို ထိပါးျခင္း ဒီ (၂) ခုအေပၚမွာ အေရးယူတာ။ ေျပာရရင္ ဒီ (၂) ခုစလံုးဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ သက္ဆိုင္ျခင္း မရွိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလိုအေရးယူၿပီး ထိန္းသိမ္းထားတာ မွားတယ္လုိ႔ ဥပေဒ အျမင္အရေျပာမွာပါ” ဟုေျပာသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား နအဖစစ္အစိုးရက ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်ထားရာတြင္ ၁၉၇၅ ခု ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥပေဒအမွတ္ (၃) အျဖစ္ ျပ႒ာန္းခဲ့သည့္ ႏုိင္ငံေတာ္အား ေႏွာင့္ယွက္ဖ်က္ဆီးလိုသူမ်ား၏ ေဘးအႏၲရာယ္မွ ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္သည့္ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၁၀ (ခ) ျဖင့္ အေရးယူထားသည္ကို ေတြ႕ရမည္ျဖစ္သည္။
ထို ဥပေဒ အခန္း (၃ ) ပုဒ္မ (၇ ) ၌ “ႏိုင္ငံသားတဦးဦးသည္ ႏုိ္င္ငံေတာ္၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာႏွင့္ ႏုိ္င္ငံေတာ္ လံုၿခံဳေရးကိုျဖစ္ေစ၊ အမ်ားျပည္သူတို႔၏ ေအးခ်မ္းသာယာေရးကိုျဖစ္ေစ ထိပါးအႏၲရာယ္ ျဖစ္ေစမည့္ ျပဳလုပ္မႈ တခုခုကို ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ သို႔မဟုတ္ ျပဳလုပ္ေနသည္ သို႔မဟုတ္ ျပဳလုပ္ေတာ့မည္ဟု ယံုၾကည္ေလာက္ေသာ အေၾကာင္းရိွလွ်င္ ၀န္ႀကီးအဖြဲ႔သည္ ယင္းပုဂၢိဳလ္၏ မူလအခြင့္အေရး တရပ္ရပ္ကို လိုအပ္သလိုကန္႔ သတ္မိန္႔ ခ်မွတ္ႏုိင္သည္” ဟု ျပ႒ာန္းထားသည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ထိုအခ်က္ႏွင့္ၿငိစြန္းသည္ဟု နအဖစစ္အစိုးရက စြပ္စြဲၿပီး တားဆီးမိန္႔ ထုတ္ကာ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်ထားျခင္းျဖစ္သည္။
မူလ ၁၉၇၅ ခု ဥပေဒသတ္မွတ္ခ်က္အရ အေရးယူခံရသူအား ဗဟိုအဖြဲ႔ က (၁) ႏွစ္အထိတားဆီးမႈ ျပဳလုပ္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ ထိုကာလထက္ ေက်ာ္လြန္၍ ဆက္လက္တားဆီးမႈျပဳလုပ္ရန္လိုအပ္ပါက ၀န္ႀကီးအဖြဲ႔၏ ႀကိဳတင္ခြင့္ျပဳခ်က္ ရယူရ မည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ၀န္ႀကီးအဖြဲ႔က ခြင့္ျပဳခ်က္ေပးရာတြင္ တႀကိမ္လွ်င္ ရက္ေပါင္း (၁၈၀) ထက္မပိုေစဘဲ စုစုေပါင္း (၃) ႏွစ္ထိခြင့္ျပဳႏိုင္ေၾကာင္း ျပ႒ာန္းခ်က္၌ရွိသည္။ ဗဟိုအဖြဲ႔ကို ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးက ဦးေဆာင္ၿပီး ႏိုင္ငံျခားေရးႏွင့္ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးတို႔က အဖြဲ႔၀င္ျဖစ္သည္။ ၀န္ႀကီးအဖြဲ႔ကို ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က ဦးေဆာင္သည္။
အဆိုပါ ၁၉၇၅ ဥပေဒ ျပ႒ာန္းခ်က္ကို ၁၉၉၁ ခု ၾသဂုတ္လ (၉) ရက္၌ န၀တ အာဏာသိမ္းေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ မႉးႀကီး ေစာေမာင္အမိန္႔ျဖင့္ ၀န္ႀကီးအဖဲြ႔၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ကို “တႀကိမ္လွ်င္ ရက္ေပါင္း (၁၈၀) ထက္မပိုေစဘဲ စုစုေပါင္း (၃) ႏွစ္ထိ” အစား “တႀကိမ္လွ်င္ (၁) ႏွစ္ထက္မပိုေစဘဲ စုစုေပါင္း (၅) ႏွစ္ထိ” ခြင့္ျပဳႏိုင္ေၾကာင္း ျပင္ဆင္ျပ႒ာန္းခဲ့ သည္။
ယင္းဥပေဒျပ႒ာန္းခ်က္ေပၚလိုက္၍ ဗဟိုအဖြဲ႔၏ တားဆီးခြင့္ (၁) ႏွစ္၊ လိုအပ္ပါက ၀န္ႀကီးအဖြဲ႔၏ ခြင့္ျပဳခြင့္ (၅)ႏွစ္ စုစုေပါင္း (၆) ႏွစ္ခ်မွတ္ႏိုင္ေၾကာင္း နအဖစစ္အစိုးရက အဓိပၸာယ္ေကာက္ယူၿပီး အန္လယ္လ္ဒီပါတီက ဥပေဒတြင္ စုစုေပါင္း (၅) ႏွစ္ဟု ျပ႒ာန္းထားသျဖင့္ ဗဟိုအဖြဲ႔ႏွင့္ ၀န္ႀကီးအဖြဲ႕ေပါင္း၍ စုစုေပါင္း (၅) ႏွစ္ဟု အဓိပၸာယ္ ေကာက္ ယူေၾကာင္း ေျပာသည္။
မည္သုိ႔ အဓိပၸာယ္ေကာက္ယူသည္ျဖစ္ေစ တားဆီးမိန္႔ျဖင့္ အေရးယူခံထားရသူတဦးကို ကန္႔သတ္ရာ၌ အခ်ိန္ကာလ အပိုင္းအျခားအားျဖင့္ အတိုေတာင္းဆံုး ျဖစ္ေစရမည္ဟု ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ဳိး ဥပေဒ၌ ပါရွိသလို အေရးယူျခင္းခံေနရသည့္ ကာလအတြင္း အယူခံ၀င္ခြင့္ရွိသည္ဟုလည္း ပါရွိသည္။ သုိ႔ေသာ္ ခ်မွတ္ထားသည့္ တားဆီးမိန္႔အား ျပင္ဆင္ျခင္း၊ ပယ္ဖ်က္ျခင္း၊ အတည္ျပဳျခင္းတို႔ကို ၁၉၇၅ခု ဥပေဒ၌ ျပည္သူ႔တရားသူႀကီးအဖြဲ႔ ကိုေရာ၊ ၀န္ႀကီးအဖြဲ႔ကိုပါ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေပးထားရာမွ ၁၉၉၁ ခု ၾသဂုတ္လက ဥပေဒျပင္ဆင္ရာတြင္ ျပည္သူ႔ တရားသူႀကီးအဖြဲ႔၏ လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို စစ္အစိုးရက လံုး၀ပယ္ဖ်က္ခဲ့သည္။
သုိ႔ျဖစ္၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ခ်မွတ္ထားသည့္ တားဆီးမိန္႔အား လိုအပ္သလိုျပင္ဆင္ပယ္ဖ်က္ခြင့္ ရွိသည့္ အာဏာသည္ ၀န္ႀကီးအဖြ႔ဲ၌သာရွိၿပီး ၀န္ႀကီးအဖြဲ႔ကလည္း ၎တို႔ ကိုယ္တိုင္ဆံုးျဖတ္ၿပီး ခ်မွတ္ထားသည့္ တားဆီး မိန္႔အား ျပန္ပယ္ဖ်က္၍ အယူခံ၀င္လာမႈကို လက္ခံစဥ္းစားရန္မွာ ျဖစ္ႏိုင္ေျခမရွိဟု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ အမည္မေဖာ္လိုသူ ဗဟိုတရား႐ံုးေရွ႕ေနတဦးက ယူဆသည္။
အန္အယ္လ္ဒီေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဦးညဏ္၀င္းကလည္း “ ဒီဥပေဒမွာ ၀န္ႀကီးအဖြဲ႕က တားဆီးမိန္႔သက္တမ္း တိုးခ်ဲ႕ ဖို႔ကို ဥပေဒအရ အခြင့္အာဏာရွိတယ္။ အခုက်ေနာ္တို႔ကလည္း ၀န္ႀကီးအဖြဲ႔ကုိတင္ရမယ္။ ဥပေဒရဲ႕ ခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ ေတာ့ ဒီမွာျဖစ္ေနတာအမွန္ပဲ။ မိမိခ်မွတ္ထားတဲ့ အမိန္႔ကို မိမိထံမွာ အယူခံ၀င္တဲ့သေဘာ။ ဒါဟာ ဥပေဒ လုပ္ထံုး လုပ္နည္းအရ ဆို႐ိုးစကားေတြအရ ဒါဟာ ဘယ္ေတာ့မွမျဖစ္ရဘူး။ ဒါဥပေဒရဲ႕ မွားယြင္းခ်က္ေပါ့” ဟု ေျပာသည္။
လက္ေတြ႔အေျခအေန၌ အယူခံ၀င္ေရးကိစၥသည္ ဥပေဒေၾကာင္းအရ အခက္အခဲအတားအဆီးမ်ား ရွိေနသည့္္အျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အားလည္း မည္သည့္ေန႔ရက္မွ စတင္၍ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ျဖင့္ ထိန္းသိမ္းထားသည္ဆို သည္မွာလည္း စစ္အစိုးရထံမွ တားဆီးမိန္႔ မိတၱဴမရရွိေသးဘဲျဖစ္ေနသျဖင့္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္က်ခံ ေနရသည့္ ကာလတြက္ခ်က္မႈက အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖစ္ေနဆဲျဖစ္သည္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား အမ်ားဆံုးထိန္းသိမ္းႏိုင္သည့္ကာလသည္ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးက (၁)ႏွစ္ ၊ ၀န္ႀကီးအဖြဲ႔က (၅)ႏွစ္စုစုေပါင္း (၆) ႏွစ္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယင္း (၆) ႏွစ္ကာလသည္ လာမည့္ႏွစ္၀က္ခန္႔တြင္ ျပည့္ ေတာ့မည္ဟု ၿပီးခဲ့သည့္ ဇူလိုင္လ စင္ကာပူႏိုင္ငံတြင္က်င္းပသည့္ အာဆီယံ ၀န္ႀကီးမ်ားအစည္းအေ၀းပြဲတြင္ နအဖ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ဦးဉာဏ္၀င္းက ေျပာၾကားေၾကာင္း စင္ကာပူႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ေဂ်ာ့ခ်္႐ိုးက ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခဲ့သည္။
ယင္းသို႔ေျပာၾကားၿပီးေနာက္မွ တခါျပန္၍ နားလည္မႈလြဲမွားသြားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ တကယ္တမ္းတြင္ ၂၀၀၉ ခု ေမလမွာ (ေနာက္ထပ္ (၆) လအၾကာတြင္မွ) ထိန္းသိမ္းထားသည့္ အက်ယ္ခ်ဳပ္သက္တမ္း (၆) ႏွစ္ျပည့္မည္ဟု ျမန္မာဘက္က ျပန္ရွင္းျပခဲ့ေၾကာင္း စင္ကာပူႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးက ေျဖရွင္းခ်က္ထပ္မံထုတ္ျပန္ခဲ့သည္။
ထိုေျပာဆိုခ်က္ကို ေထာက္႐ႈ၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္သက္တမ္း ၂၀၀၉ ႏို၀င္ဘာ တြင္ျပည့္မည္ဟုယူဆႏိုင္ၿပီး ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ေမလ ဒီပဲယင္းလုပ္ႀကံမႈအၿပီး ႏို၀င္ဘာလတြင္မွ ပုဒ္မ ၁၀ (ခ) ျဖင့္ စအေရးယူျခင္းျဖစ္ႏိုင္သည္ဟု ယူဆႏိုင္သည္။ ၂၀၀၃ ေမလမွ ႏို၀င္ဘာလအတြင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ အင္းစိန္ေထာင္၊ အာရွေတာ္၀င္ေဆး႐ံုႏွင့္ ေနအိမ္တို႔၌ တလွည့္စီေနခဲ့ရသည္။ ထုိကာလအတြင္း မည္သည့္ပုဒ္မျဖင့္ အေရးယူထားသနည္းဟု စစ္အစိုးရအား ေမးခြန္းထုတ္ရန္လုိသည္။
ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္သက္တမ္းတြက္ခ်က္မႈ မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေနေစကာမူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ဒီပဲယင္း အၾကမ္းဖက္မႈ၌ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္သူမဟုတ္ဘဲ ျပစ္မႈက်ဴးလြန္ျခင္းခံခဲ့ရသူျဖစ္သျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ဖမ္းဆီးထားျခင္းသည္ စကတည္းက ဥပေဒေၾကာင္းအရ မွားယြင္းေနသည္ဟု ျမန္မာႏိုင္ငံေရွ႕ေနမ်ား ေကာင္စီ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ဦးေအာင္ထူးကလည္း သူ႔အျမင္ကိုေျပာသည္။
အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကမူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ အယူခံ၀င္သည့္ကိစၥသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တဦးတည္းတေယာက္တည္းအတြက္သာမက ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ တရားဥပေဒစိုးမိုးမႈရွိေရးႏွင့္ တရားဥပေဒကို ေလးစားလိုက္နာမႈရွိလာေစေရး ရည္ရြယ္လုပ္ေဆာင္သည့္ ေဆာက္ရြက္ခ်က္ျဖစ္သည္ဟု ေျပာၾကားသည္။
ဦးဉာဏ္၀င္းက “႐ိုး႐ိုးေလးပဲေျပာခ်င္ပါတယ္။ ခုက်ေနာ္တို႔အယူခံ၀င္တယ္။ ဥပေဒနဲ႔အညီျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေဆာင္ ရြက္တယ္။ အဲဒါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အမႈမွာ က်ေနာ္တို႔လုပ္တာ။ သို႔ေသာ္ ဒီရဲ႕အက်ဳိးရလဒ္ဟာ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ တေယာက္အတြက္မဟုတ္ဘူး။ ဒါဟာ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးအတြက္၊ တရားဥပေဒအတိုင္း ေဆာင္ ရြက္ၾကပါ။ တရားဥပေဒဆိုတာ လူတိုင္းနဲ႔ ဆိုင္တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံသူႏိုင္ငံသားတိုင္းနဲ႔ ဆိုင္တယ္။ အဲ့ေတာ့ အထူး သျဖင့္ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးကို တည္ေထာင္ဖို႔ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေနတာျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ဟာ တရား ဥပေဒစိုးမိုးေရးကို ဦးတည္ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ လုပ္ငန္းျဖစ္ပါတယ္” ဟု ေျပာၾကားသည္။
သုိ႔ပါ၍ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏အယူခံကို စစ္အစိုးရကလက္ခံစဥ္းစားမည္လား၊ အယူခံ အႏိုင္ရမည္လား၊ ႐ံႈးနိမ့္ သြားမည္လား သို႔တည္းမဟုတ္ စစ္အစိုးရ ယူဆထားသည့္အတိုင္း လာမည့္ႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလကုန္ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ သက္တမ္း (၆) ႏွစ္ကုန္ပါက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ျပန္လြတ္လာမည္လား။ ျပန္မလႊတ္ေပးဘဲ ေနာက္ဥပေဒ တမ်ဳိးႏွင့္ ထပ္ဖမ္းဆီးဦးမည္လား။ အကယ္၍ ျပန္လြတ္လာမည္ဆိုပါကလည္း နအဖႀကံစည္ထားသည့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို ႐ိုက္ခတ္မႈ မည္သို႔ရွိလာမည္နည္းဆိုသည္မွာ စဥ္းစားဖြယ္ရာမ်ားျဖစ္သည္။
တဖက္ကျပန္ၾကည့္လွ်င္ တရားဥပေဒ မေလးစားသည့္ ျမန္မာစစ္အစိုးရလက္ထက္တြင္ အမွန္တကယ္လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ခက္ခဲမွန္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မသိမဟုတ္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ တုိက္ပြဲသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ အက်ယ္ခ်ဳပ္မွ လြတ္ေျမာက္ေရးထက္ ဒီမိုကေရစီတုိက္ပြဲ၀င္ရာတြင္ စစ္အစုိးရ၏ မတရားခ်ဳပ္ေႏွာင္မႈကုိ အက်ဥ္းခံဘ၀မွ စိန္ေခၚသည့္ပြဲျဖစ္သည္။ တရားဥပေဒ မေလးစားသည့္ စစ္အစိုးရကုိ တရားဥပေဒေဘာင္တြင္းက တုိက္ပြဲ၀င္ျခင္းျဖင့္ အႏုိင္အ႐ႈံးထက္ ေခါင္းေဆာင္တဦး၏ စိတ္ဓာတ္ခုိင္မာမႈကုိ မွတ္ေက်ာက္တင္သည့္ တုိက္ပြဲျဖစ္ သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ တရားဥပေဒစိုးမိုးမႈမရွိျဖစ္ေနေၾကာင္း ကမာၻကသိေအာင္ လက္ခေမာင္းခတ္သည့္ တုိက္ပြဲျဖစ္ သည္။
မည္သို႔ပင္ဆုိေစ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို စစ္အစိုးရက မတရားသျဖင့္ ကာလၾကာရွည္စြာ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ျဖင့္ ဖမ္းဆီးထားမႈ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းမွ အယူခံ၀င္ရန္ႀကိဳးပမ္းမႈႏွင့္ အက်ဥ္းသားတဦး၏ ရပိုင္ခြင့္အခြင့္အေရးမ်ား ျပန္လည္ရရွိေအာင္ ေတာင္းဆိုတိုက္ပြဲ၀င္မႈတို႔သည္ အနာဂတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ တရားစီရင္ ေရးႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးမွတ္တမ္းတြင္ စံနမူနာယူစရာျပ႐ုပ္တခု အျဖစ္ က်န္ရွိေနမွာ ေသခ်ာ သည္။

ပီတာေအာင္/စက္တင္ဘာ ၂၀၀၈။

ျမင့္ျမတ္ဇာနည္

ပဥၥမျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္တည္ေထာင္ခန္း (၁၀)

ေအာင္ေ၀း
စက္တင္ဘာ၊ ၂၀၀၈
‘ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က်န္းမာပါေစ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က်န္းမာပါေစ’
က်ေနာ္တုိ႔သေဘၤာ က်ဳံမေငးဆိပ္ကမ္းကုိ ၀င္လာၿပီ ဆုိကတည္းက က်ဳံမေငးၿမိဳ႔ လူထုႀကီးရဲ႕ ကမ္းလုံးညြတ္ ေၾကြးေၾကာ္ေနတ့ဲ အသံေတြကုိ က်ေနာ္တုိ႔ ၾကားလုိက္ၾကရပါၿပီ။
က်ဳံမေငးကုိ ၀င္လာတ့ဲ အခ်ိန္ကေတာ့ မနက္ပုိင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေရႊေလာင္းဟာ ၀ါးခယ္မၿမိဳ႔နယ္ အပုိင္ပါ။ အခု က်ေနာ္တုိ႔ေရာက္လာတ့ဲ က်ဳံမေငးကလည္း ၀ါးခယ္မၿမိဳ႔နယ္အပုိင္ပါပဲ။

က်ေနာ္တုိ႔သေဘၤာေပၚကလည္း ဒီမုိကေရစီ ေတာ္လွန္ေရး သီခ်င္းေတြ ဖြင့္ၿပီးဆိပ္ကမ္းကုိ ၀င္လာတာဆုိေလ ေတာ့က်ဳံမေငးၿမိဳ႔ႀကီးဟာအဲဒီမနက္ကသီခ်င္းသံေတြ၊ ေၾကြးေၾကာ္သံေတြနဲ႔ဖုံးအုပ္သြားပါေတာ့တယ္။
က်ဳံမေငးၿမိဳ႔လူထုဟာ သေဘၤာဆိပ္၀ဲယာ လမ္းႏွစ္ဖက္ ျပည့္ညပ္ တုိးက်ိတ္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ေသာင္းေသာင္း ျဖျဖ ႀကိဳဆုိေနၾကပါတယ္။ က်ဳံမေငးၿမိဳ႔သူေတြက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ပန္းစည္းေတြ၊ ပန္းစည္းေတြ တေပြ႔တပုိက္ႀကီး လက္ေဆာင္ ေပးအပ္ၾကတာပါ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ လက္တဖက္က ပန္းစည္းေတြကုိပုိက္လုိ႔၊ က်န္တဖက္နဲ႔ လူထုကုိ ေ၀ွ႔ယမ္း ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ေလွ်ာက္လာပါတယ္။
က်ေနာ္နဲ႔ ဗုိလ္ႀကီး၀င္းထိန္တုိ႔က ေရွ႔ဆုံးကပါ။

အစီအစဥ္အရ ပထမဆုံး က်ဳံမေငးစြယ္ေတာ္ကုိ ဖူးၾကဖုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ စြယ္ေတာ္တုိက္ကုိသြားတ့ဲ လမ္းမေပၚ က်ေနာ္တုိ႔ တက္လုိက္ၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာ ...
အဲဒီမွာပဲ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ေရွ႔မွာ ႀကီးစြာေသာ အဟန္႔အတားေတြကုိ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျမင္လုိက္ရေတာ့တာပါပဲ။
စစ္သားအေယာက္ ေလးငါးဆယ္ေလာက္ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေလွ်ာက္လွမ္းလာတ့ဲ လမ္းမ အလယ္ေကာင္မွာ မုဆုိးဒူးေထာက္၊ သုံးေလးတန္းဆင့္ၿပီး ေသနတ္ေတြနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ကုိ ခ်ိန္ရြယ္လုိ႔ ထားပါေတာ့တယ္။
က်ေနာ္ ေရွ႔ကုိေလွ်ာက္သြားရင္း အမိန္႔ေပးေနတ့ဲ စစ္သား ဆရာႀကီးကုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ စြယ္ေတာ္ဘုရား သြားဖူးမယ္ ဆုိတ့ဲအေၾကာင္း တင္ျပၿပီး လမ္းေၾကာင္း ေတာင္းလုိက္ပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ စစ္သားဆရာႀကီးက ‘ေဟ့လူ ခင္ဗ်ား ေရွ႕တုိးမလာနဲ႔၊ ေဟ့လူ လုံး၀ ေရွ႕တုိးမလာနဲ႔’ ဆုိၿပီး က်ေနာ့္ကုိ လွမ္းေျပာပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း ဟန္ကုိယ့္ဖုိ႔ပဲ ဆုိၿပီး ေရွ႕ကုိ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္လမ္းသုံးလမ္း တုိးလုိက္တ့ဲအခ်ိန္မွာေတာ့...
‘က်ည္ထုိး၊ အသင့္ျပင္’ ဆုိတ့ဲ အမိန္႔သံနဲပအတူ ေသနတ္ေမာင္းေတြ တေျဖာင္းေျဖာင္း ဆြဲတင္လုိက္ၾကတ့ဲ အသံေတြ ျမည္ဟိန္း ထြက္ေပၚလာပါေတာ့တယ္။
ေရွ႕မွာတေယာက္တည္း ကြ်ံထြက္ေနတ့ဲ က်ေနာ္လည္း ပထမေတာ့ နည္းနည္းေၾကာက္သြားပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဣေျႏၵရရပဲကုိယ္ရိွန္သတ္လုိက္ပါတယ္။ အခုအမိန္႔ေပးေနတ့ဲသူက လက္ေမာင္းမွာ ႏွစ္ရစ္နဲ႔ တပ္ၾကပ္အဆင့္ပါ။

ဦး၀င္းထိန္

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အပါအ၀င္ က်ေနာ္တုိ႔ အားလုံး ေရွ႕မတုိးဘဲ ေနရာမွာတင္ ရပ္ေနလုိက္ၾကတယ္။ က်ေနာ္ ဗုိလ္ႀကီး၀င္းထိန္နဲ႔ တုိင္ပင္ပါတယ္။ ေနေရာင္ကလည္း က်ည္က်ည္ ေလာင္ေလာင္ ပူျပင္းလာပါၿပီ။ က်ေနာ္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ အေျခအေန တင္ျပလုိက္တယ္။ ‘အစ္မ ခဏေလာက္ အရိပ္ထဲမွာနားေနပါဦး’ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကေတာ့ အစုိးအရြံ႕ မရိွဘဲ ပကတိ ၿပဳံးရႊင္ ၾကည္လင္ေနတ့ဲ မ်က္ႏွာနဲ႔ လမ္းတဖက္က ဘတ္စ္ကက္ေဘာကြင္းရိွတ့ဲ ေက်ာင္းေလးေရွ႕က အုတ္ခုံမွာ သြားထုိင္ေနပါတယ္။
အမိန္႔ေပးေအာ္ဟစ္ေနတ့ဲ တပ္ၾကပ္စစ္သားႀကီးကုိ က်ေနာ္တုိ႔၊ ဗုိလ္ႀကီး၀င္းထိန္တုိ႔က တာ၀န္ရိွတ့ဲ အထက္အရာရိွနဲ႔ ေတြ႔ဆုံၿပီး ေဆြးေႏြးလုိေၾကာင္းေျပာတ့ဲအခါမွာေတာ့ အဲဒီ တပ္ၾကပ္က ‘မလုိခ်င္ဘူး၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ထပ္ၿပီး ေရွ႕တုိးမလာပါနဲ႔’ ဆုိၿပီး ေသနတ္ေတြ က်ည္ထုိး ေမာင္းထုိး ေျဖာင္းဒုိင္း ေျဖာင္းဒုိင္း လုပ္ျပန္ပါေရာပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ က်ေနာ္တုိ႔ေနာက္ကေန ဖုန္းဖုန္း ဖုန္းဖုန္းနဲ႔ စစ္ဗုိလ္တေယာက္ ဒေရာေသာပါး ေျပးလာၿပီး သူ႔လူတပ္ၾကပ္ကုိ ‘ဆရာႀကီး မလုပ္နဲ႔၊ မလုပ္နဲ႔’ လုိ႔ ၀င္တားပါေတာ့တယ္။ သူကေတာ့ ၀ါးခယ္မၿမိဳ႔နယ္ မ၀တ ဥကၠ႒ ဗုိလ္မွဴးခင္ေအာင္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ဗုိလ္မွဴးခင္ေအာင္နဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ညိွႏိႈင္းၿပီးတ့ဲအခါမွာေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ စြယ္ေတာ္ ဘုရားဖူးဖုိ႔၊ NLD တုိက္နယ္ရုံးမွာ ဒီမုိကေရစီလူထုနဲ႔ ေတြ႔ဆုံဖုိ႔ကိစၥေတြ အားလုံး အဆင္ေျပလုိ႔ သြားပါၿပီ။
စစ္တပ္က က်ေနာ္တုိ႔အဖဲြ႔ကုိ အထူး ေမတၱာရပ္ခံတာကေတာ့ ၿမိဳ႕လူထု အေနနဲ႔ ဆူဆူပူပူ လုပ္ၿပီး အၾကမ္းမဖက္ဖုိ႔ပါပဲ တ့ဲ။ ၿမိဳ႕လူထု အေနနဲ႔ကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ခ်စ္တ့ဲစိတ္၊ ေထာက္ခံတ့ဲစိတ္နဲ႔ ‘ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က်န္းမာပါေစ’လုိ႔ ေၾကြးေၾကာ္ ဆုေတာင္း ေမတၱာပုိ႔သေနၾကတာပါ။ လူထုဟာ အၾကမ္းဖက္သမားေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒီေန႔က က်ဳံမေငးမွာ စစ္တပ္အၿခံအရံနဲ႔ စြယ္ေတာ္ ဖူးခ့ဲရတယ္။ စစ္တပ္အၿခံအရံနဲ႔ NLD ရုံးမွာ လူထုနဲ႔ ေတြ႔ဆုံခ့ဲရတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လူထုကုိ မိန္႔ခြန္း ေျပာေနတ့ဲ အခ်ိန္မွာ စစ္သားေတြဟာ ေသနတ္ ေအာက္စုိက္ၿပီး နားစြင့္ေနၾကတာပဲ မဟုတ္လား။ က်ေနာ္တုိ႔ လပြတၱာကုိ ေရွ႔ခရီးဆက္ဖုိ႔ သေဘၤာဆိပ္ကုိ ျပန္ဆင္းလာတ့ဲ လမ္းမွာေတာ့ စစ္တပ္က ဘယ္လုိမွ ထိန္းလုိ႔မရေတာ့တ့ဲ လူအုပ္ႀကီးကုိ ၿဖိဳခဲြဖုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ကုိ ဟန္႔တားခ့ဲတ့ဲ တပ္ၾကပ္ကပဲ က်ေနာ့္ေဘးကေန ေသနတ္သံ ေလးငါးဆယ္ခ်က္ မုိးေပၚေထာင္ေဖာက္လုိက္ပါေတာ့တယ္။ ဒါဟာလည္း လူထုရဲ႕ ဒီမုိကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ ဂုဏ္ျပဳလုိက္တ့ဲ ေသနတ္သံေတြလုိ႔ပဲ က်ေနာ္တုိ႔ အားလုံး မွတ္ယူလုိက္ၾကတယ္ေလ။ က်ဳံမေငးၿမိဳ႕သူ ၿမိဳ႕သားမ်ား က်န္းမာ ခ်မ္းသာ ေဘးရန္ကင္းေ၀းၾကပါေစ။
*မိုးမခ မွ ရယူတင္ဆက္ပါသည္။ (မူရင္း - Radio Free Asia, Burmese Service)

Implement 1990 Elections Result in Burma

Burmese people show their destiny, their will and sacrifice their lives already. United Nations must step up further in order to solve Burma crisis
Burma is located in South-East Asia and shares the border with China, Laos, Thailand, Bangladesh, and India. The military has dominated government since General Ne Win led a coup in 1962 to 1988. In 1988, students led the mass uprising and eventually managed to topple the one party rule led by General Ne Win. Another military regime came to power on 18 September 1988 and gunned down more than 3000 peaceful protesters. Due to the increase domestic and international pressure, junta promised to hold the election in 1990 and National League for Democracy (NLD) led by Aung San Suu Kyi won the landslide victory. The ruling junta refused to hand over power and instead put Aung San Suu Kyi under house arrest and imprisoned thousands of political dissidents. "If this country is to achieve genuine democracy, the result of the elections of 1990 must be recognized. It must be recognized by the military regime, as it has been recognized by the people, and by the world at large. It is through this recognition that we will be able to make genuine progress in Burma. The results of the 1990 General Elections must be implemented is a resolution already taken by the United Nations. We already know that the General Assembly of the United Nations has accepted the notion that the will of the people has been expressed in the 1990 General Elections. This is something we cannot abandon. It will be to the detriment of our country if after an election has been held the results are not honoured and we do not resist attempts to trivialise it", once Aung San Suu Kyi insisted. We cannot ignore the lives of people scarified in 1988 mass uprising when more than 3000 people were gunned down, we cannot forget 2007 Saffron revolution when soldiers and riot police beaten and opened fire on Buddhist monks and peaceful demonstrators and we cannot close the eyes to the suffering of the heroes of Burma who are now in prisons and who were in prisons sacrifice their lives, faced torture and brutal treatment in order to show their aspiration for democracy. A tremendous responsibility rests upon the United Nations Organisation to a far better end, and we are looking for a more positive and bolder lead of the United Nations as military regime is trying to nullify the results of the 1990 elections result by planning to hold another election in 2010. Burmese people show their destiny, their will and sacrifice their lives already. United Nations must step up further in order to solve Burma crisis and actions needed to be taken practically focusing on to implement 1990 Elections result. The solution for the crisis of Burma is to recognize 1990 election result to restore democracy and rule of law where everyone can enjoy the freedom of speech, press, beliefs and assembly that emphasizes the protection of individual rights. This is time to take actions and not words. Military government bought the time for 20 years and we should not let it happen anymore. United Nations must set out the dead lines to transfer power to Aung San Suu Kyi’s party National League for Democracy (NLD) by 2010. We don't want any more waiting games. General Assembly of the United Nations has accepted the notion that the will of the people has been expressed in the 1990 General Elections. International community strongly condemned the junta for refusing to allow elected representatives to meet as a People's Assembly and for failing to honour the results of the elections and hand over power. UN General Assembly has since 1991 passed successive annual Resolutions calling on Burma "to restore democracy and implement the results of the 1990 elections". Burma Democratic concern from United Kingdom launched the global online petition to implement 1990 Elections result so as to restore peace, stability and national reconciliation in Burma.Everyone can sign this petition to support the freedom of Burma.

Click on it to sign this petition http://www.gopetition.com/online/22158.html ,

Sittwe monks demand release of detained monk

Members of the Sittwe monks' union have called for the release of U Eitthriya, who was sentenced to seven and a half years in prison for his involvement in public demonstrations last year.The monks made their demand on 28 September and also called for the release of all political prisoners, including monks, arrested in connection with last year's Saffron Revolution.

U Eitthriya, a 28-year-old monk from Seittathuka monastery in Sittwe, was arrested on 28 September 2007, according to leading monk U Yekkhaputta."When the monks started to demonstrate in August 2007, abbot U Eittrhtiya led them and then he was arrested, U Yekkhaputta said.It has been a year now. If our demand is not met we will join with monks from inside and outside and we will continue to fight."U Yekkhaputta urged the Burmese people to join together to challenge the regime."You are your own salvation. Don't depend on any foreign country or the UN, demand your own rights," U Yekkhaputta said.If our generation does not do its duty, our race, religion and the Sasana will disappear," he said.

"The reason why [the government's] machinery is working is because the public is afraid. If we were not afraid their machinery would totally collapse, we strongly believe that, he went on.If the public can come to realise that they have to fight for their rights, then victory is not far."

Sittwe monks staged a silent march in commemoration of the monk-led protests last year and the subsequent violent crackdown by the military regime.Security in Sittwe, which was already high around the anniversary of the Saffron Revolution, was further tightened in response to the march.

Burma Democratic Concern

Burma Democratic Concern believes that the solution for the crisis of Burma is restoring democracy and rule of law.Burma Democratic Concern is embarking on flourishing democracy in Burma where everyone can enjoy the freedom of speech, press, beliefs, assembly and rule of law that emphasizes the protection of individual rights.Burma Democratic Concern is equipped with participants who had political background and in depth knowledge of Burma issues. They had experiences in the past and engaging in current activities.They have the firm determination to carry on doing until the democracy restore in Burma.The work is largely inspired by their experiences and the appalling conditions they encountered inside Burma. Burma Democratic Concern members are human rights activists and student activists consistently attempting to defend the human rights abuses in Burma.

Are GambAre Gambari and Ban Ki Moon impartial in Burma crisis?

Burma has been ruled by military junta for half the century and people have been suffering very dearly. People of Burma had voted overwhelmingly in 1990 elections to National League for Democracy led by Aung San Suu Kyi- proofing that they support her party and they have confidence in her leadership. They showed their support already and the next step should be implementing the result of the elections. Since then, military junta ignores to honour the result of 1990 elections and political persecution intensified, oppressing political dissidents, imprisoning activists and suppressing NLD itself.
Gambari doesn’t have clear cut policy on Burma and he doesn’t know what he is doing. United Nations’ special adviser and secretary general Ban Ki Moon must know that people of Burma. UN should not be the one which takes side with the illegitimate regime.
"We would like to give the very clear message to the United Nations that we do not recognize junta's seven steps road map or 2010 election plan. This is the true desire of Burmese people coming from the bottom of our hearts and the results of the 1990 General Elections must be implemented accordingly."
“The solution of the current crisis of Burma is to implement 1990 elections result and transfer the power to democratically elected leader and party. Whosoever is going to Burma if he/she cannot bring about tangible outcome from the visit, it will be the same old story and waste of time,” said Myo Thein, Director of Burma Democratic Concern (BDC).
Special Adviser Ibrahim Gambari must say junta’s 2010 Elections plan and seven-step road map are no longer relevant. His visits to Burma should come out tangible results; to take place genuine time-bound dialogue between democratic forces led by Aung San Suu Kyi and junta leaders led by Senior General Than Shwe in 2008. If Burmese regime is willing to see national reconciliation, they must come to discussion table and must release all political prisoners unconditionally. This is the first step forward and they must prove it by doing so.
Aung San Suu Kyi said that "I am ready to cooperate with the government in order to make (the) process of dialogue a success."
United Nations must enforce military Junta to honour the 1990 election result now, not another junta’s election in 2010. A tremendous responsibility rests upon the United Nations Organisation to a far better end, and we are looking for a more positive and bolder lead of the United Nations. The military regime is clearly ignoring the results of the 1990 elections and now it is questionable that United Nations is following their footstep. United Nations must enforce the military regime to recognize the 1990 election results and take action on it now.
Aung San Suu Kyi said very crystal clearly that “If this country is to achieve genuine democracy, the result of the elections of 1990 must be recognized.”
We cannot ignore the lives scarified in 1988 mass uprising when more than 3000 people were gunned down, we cannot forget 2007 Saffron revolution when soldiers and riot police beaten and opened fire on Buddhist monks and peaceful demonstrators and we cannot close the eyes to the suffering of the heroes of Burma who are now in prisons and who were in prisons sacrifice their lives, faced torture and brutal treatment in order to show their aspiration for democracy.
"To ignore the result of the 1990 elections is to have total disrespect for the people and is also an insult to the people”, Aung San Suu Kyi again said very firmly.General Assembly of the United Nations has accepted the notion that the will of the people has been expressed in the 1990 General Elections. International community strongly condemned the junta for refusing to allow elected representatives to meet as a People's Assembly and for failing to honour the results of the elections and hand over power. UN General Assembly has since 1991 passed successive annual Resolutions calling on Burma "to restore democracy and implement the results of the 1990 elections".
United Nations must not desert people of Burma by falling into the junta’s seven step road map and 2010 Election plan. This is time to take actions and not words. Military government bought the time for 20 years and we should not let it happen anymore. United Nations must set out the dead line to transfer power to National League for Democracy by 2010.
UN must force military regime to do genuine time bound dialogue in 2008 with democratic forces led by Aung San Suu Kyi, 2009 should be transitional period and 2010 should be actually transferring power to National League for Democracy. We don’t want any more waiting games. If military regime doesn’t understand carrot and then, it is time to use stick. United Nations must step up further in order to solve Burma crisis and actions needed to be taken practically focus on to implement 1990 Elections result.

For more information contact ;

Myo Thein
00 44 787 788 2386[United Kingdom]

Nyan Moe
00 44 798 346 0124 [United Kingdom]

Khin Maung Win
001 941 961 2622[United States]

Kyaw Lin Oo
00 66 4107 9352 [Thailand]

Needed to take Action on Burma

This is where you going to end up, if you are a person,who respect for Human Rights in Burma.

8.8.08 Event in United Kingdom

8.8.08 Joint protest organized by Burma Democratic Concern,Zimbabwe vigil and the tibet society in the UK
In front of the Chinese Embassy in London on 8th August 2008, we commemorated the 20th Anniversary of 8.8.88 massacre in Burma as Global Burma Day. More than 500 people turned up and it went very well.
A lot of international media came and we can send the very strong and powerful message to the Chinese government that they must stop supporting military regime in Burma. We were joined by Tibet, Zinbabwe and Sudan democratic activists who are all victims of Chinese government use of VETO, supression and supporting dictators.
There was a black coffin in display to exhibit the lives of lost heroes in the freedom struggle. We also laid flower weaths and flowers as well. Almost all of the people wore black clothing as the sign of sadness. There was a person wearing like the Chinese holding the sign of VETO on the Chines fan at one hand and at the another hand holding three chains attached to three people impersonating as Burmese, Zinbabwe and Sudan dictators. Participants hold the placards saying Chinese government supporting military regime in Burma and Chinese government stop abusing VETO power. Activist also shouted the slogans of
China Gain-Burma Pain
China-Don't abuse VETO power
China-Stop supporting injustice in Burma
China-Stop supporting illegitimate regime in Burma

Burma stakeholders meeting

Burma stakeholders meeting

Originally uploaded by Foreign and Commonwealth Office
Today Burma Democratic Concern attended the Burma stakeholders meeting in United Kingdom.

..::BURMA DEMOCRATIC CONCERN::..

Learning from the 1988 popular uprising, 1996 student demonstrations, 1998 student demonstrations, and 2007 saffron revolutions; the need of political environment inside Burma is extremely essential to pressure the regime persistently to do reform and also to educate the people about their rights and mobilize them.

Burma Democratic Concern believes that the solution for the crisis of Burma is restoring democracy and rule of law. Burma Democratic Concern is embarking on flourishing democracy in Burma where everyone can enjoy the freedom of speech, press, beliefs, assembly and rule of law that emphasizes the protection of individual rights.

Burma Democratic Concern is equipped with participants who had political background and in depth knowledge of Burma issues. They had experiences in the past and engaging in current activities. They have the firm determination to carry on doing until the democracy restore in Burma.

The work is largely inspired by their experiences and the appalling conditions they encountered inside Burma. Burma Democratic Concern members are human rights activists and student activists consistently attempting to defend the human rights abuses in Burma.

Our Patrons;

Venerable U Uttara, Dr. Salai Tun Than, Dr. Win Naing, U Tint Swe Thiha, Dr. Khin Wynn Nwe, U Tun Aung Kyaw, U Moe Thee Zun, Dr. Khin Sein, Daw Khin Aye Aye Mar, U Zar Ni(88 Generation Student-Exile), Du Wa M Zaw Aung, U Zaw Win Thint, U Soe Mo.

................................................................

..::APPLY MEMBERSHIP ONLINE::..

If you are not a member yet, please fill up under the following form and apply membership online for free. We are organizing the new members who are interested in freedom of Burma and take part in our a part of organization.

..::JOIN WITH US HERE NOW::..

........................................................................................................

..::Burma Democratic Concern::..

Registered Number: 6496926

(Registered Office)

2nd Floor, 145-157 St. John Street, EC1V 4PY

London, United Kingdom

Tel: +44 208 4939 137, +44 78 7788 2386
Fax: +44 208 6269 045
.........................

415 - S Vancouver St
#B Kennewick Washington State
WA - 99336
USA

Tel: 001- 941-961-2622
..........................

Thailand

Tel: 00-66-410-79352
...........................

Web: http://www.bdcburma.org

http://activebdc.org

http://bdc-burma.blogspot.com

E-mail: info@bdcburma.org