ေမတၱာတရားအား အလြန္အေလးထားၿပီး ရြာသူ ရြာသားမ်ားအားလည္း တစ္ဦးကို တစ္ဦး ေမတၱာထားၾကရန္ အၿမဲတေစ ဆံုးမေတာ္မူ၏။ ထိုဘုန္းႀကီး၏ ေ၀ယ်ာ၀စၥမ်ားကို ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေသာ ေမာင္တုတ္ဆိုသည့္ ရူးေပါေပါ ကပၸိယ တစ္ဦးလည္း ဘုန္းေတာ္ႀကီး သီတင္း သံုးေသာ ရြာဦးေက်ာင္းတြင္ ေနထိုင္သည္။ တစ္ေန႔ေသာအခါ ရြာဦးေက်ာင္း ဆရာေတာ္သည္ ကပၸိယ ေမာင္တုတ္ ႏွင့္ အတူ ရြာထဲသို႔ ဆြမ္းခံၾကြ လာေလ သည္။
ထံုးစံအတိုင္း ဆရာေတာ္သည္ (၃၁) ဘံုရွိ သတၱ၀ါ အနႏၱတို႔အေပၚ ေမတၱာပို႔လာခဲ့သည္။ တစ္ေနရာအေရာက္ ႏြားသိုးႀကီး တစ္ေကာင္မွာ ဆရာေတာ္၏ သကၤန္းေရာင္အား မ်က္စိေနာက္သျဖင့္ ရန္လိုေသာ အမူအယာႏွင့္ ခြာယွက္ေနေတာ့သည္။ ေမာင္တုတ္က ဘုန္းေတာ္ႀကီးအား ေလွ်ာက္တင္ေလသည္။ "အရွင္ဘုရား၊ အျခားလမ္းမွ ၾကြေတာ္မူပါ။ ဒီႏြားႀကီး ဆိုးပါတယ္ဘုရား"။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးက ျငင္းပယ္၏။
"ဒကာေမာင္တုတ္၊ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ ေမတၱာဓာတ္ေၾကာင့္ ဒီႏြားႀကီး ေရွာင္သြားပါလိမ့္မယ္"ဟုဆိုကာ ႏြားႀကီးကို ရည္စူးၿပီး ေမတၱာပို႔ေလေတာ့သည္။ ေမာင္တုတ္က ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ႀကိမ္ ထပ္ေလွ်ာက္ရာ ဆရာေတာ္ကလည္း ျငင္းျမဲျငင္းၿပီး ေမတၱာအပို႔ မပ်က္ေခ်။ ထိုအခ်ိန္မွာပင္ အလြန္ ေဒါသထြက္ေနေသာ ႏြားသိုးႀကီးသည္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးထံ ဒုန္းစိုင္းၿပီး ေျပးလာေလ ေတာ့သည္။
ဘုန္းေတာ္ႀကီးက ေနရာမွမေရြ႕သလို ေမတၱာပို႔ျခင္းကို မရပ္ေပ။ ႏြားႀကီးမွာ နီးသထက္ နီးလာေလသည္။ ဘုန္းႀကီးမွာလဲ ေမတၱာပို႔ၿမဲ။ ေမတၱာ၏ တန္ခိုးကို ယံုၾကည္ေနၿမဲဲ။ ႏြားႀကီးမွာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးႏွင့္ အနီးဆံုး ေနရာသို႔ ေရာက္လာခ်ိန္တြင္မူ ေဘးမွရပ္ေနေသာ ေမာင္တုတ္မွာ မေနသာေတာ့ပဲ ႏြားႀကီး၏ ႏွာႏုတည့္တည့္ကို ဆြမ္းခံထြက္ရာတြင္ ယူလာေသာ တံပိုးႏွင့္ အားကုန္ ႏွက္ထည့္လိုက္ေလေတာ့သည္။ ထိုအခါက်မွ ႏြားႀကီးလည္း နာလြန္းသျဖင့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးႏွင့္ ေ၀းရာသို႔ ေသြးရူးေသြးတန္း ေျပးေလေတာ့သည္။ ဆရာေတာ္သည္ ေမာင္တုတ္ဘက္သို႔ တစ္ခ်က္ၾကည့္ၿပီး "အင္း၊ ဒီတခါေတာ့ ေမာင္တုတ္ရဲ႕ တံပိုးက ငါ့ေမတၱာထက္ စြမ္းသြားၿပီ"ဟု ေရရြတ္ၿပီး ဆြမ္းခံ ဆက္ၾကြေတာ္မူေလ ေတာ့သည္။
ထိုပံုျပင္ေလးကို လူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၾကားဖူးထားၿပီး ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ပံုျပင္ေလး၏ အႏွစ္ခ်ဳပ္ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ "အေျခအေနႏွင့္ အခ်ိန္အခါကိုလိုက္ၿပီး ျပႆနာကို ေျဖရွင္းေသာ နည္းလမ္းကို ဆံုးျဖတ္သင့္ေၾကာင္း" ေဖာ္ညႊန္းထားျခင္းျဖစ္သည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္းျခင္းသည္ လူ၊နတ္အေပါင္း ႏွစ္လိုေသာ နည္းလမ္းေကာင္းတစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုအေျဖသည္ အၿမဲတမ္း မွန္ႏိုင္ပါ မည္ေလာ။
(၂၀၀၇) ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ျဖစ္ရပ္ဆိုးႀကီး ျဖစ္ပြားခဲ့သည္မွာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္မွ် ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီျဖစ္ပါသည္။ ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ သားတပည့္ ရဟန္းသံဃာတို႔ အေစာ္ကား၊ အသတ္ျဖတ္ခံခဲ့ရသည့္ ကမာၻသိ အနိဌာရံုႀကီးအတြက္ အဓိက တရားခံျဖစ္ေသာ စစ္အစိုးရ အာဏာရွင္မ်ားသည္ "ၫွိႏိႈင္းေရး လမ္းစဥ္" တည္းဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္ အေနေခ်ာင္၊ အစားေခ်ာင္ေနၿမဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာကိုလည္း မတရား ရယူထားၿမဲပင္။ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး ေျခေတာ္ရင္းတြင္ပင္ ရဟန္းေတာ္မ်ား အပါအ၀င္ ဆႏၵျပ ျပည္သူမ်ားအား ရက္ရက္စက္စက္ သတ္ျဖတ္ႏွိမ္နင္းခဲ့ေသာ အာဏာရူး ျမန္မာ စစ္အစိုးရသည္ တကယ္ပဲ အဆုိပါ ၫွိႏိႈင္းေရး လမ္းစဥ္ႏွင့္ တန္ပါ၏ေလာ။
ပံုျပင္ထဲက ႏြားႀကီးသည္ အဟိတ္တိရစာၦန္မို႔ အသိဥာဏ္မရွိေသာေၾကာင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအား ရန္မူရန္ ႀကံစည္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ လက္ေတြ႕ေလာကတြင္မူ လူ႔တိရစာၦန္တစ္စုတို႔သည္ ရဟန္းသံဃာေတာ္ အေျမာက္အမ်ားကို အသိဥာဏ္ ရွိရွိႀကီးႏွင့္ပင္ စဥ္းလဲရက္စက္စြာ ရန္မူခဲ့သည္။ ထိုလူ႔တိရစာၦန္ စစ္အစိုးရအတြက္ ႏွာႏုကို ျဖတ္ရိုက္မည့္ ထမ္းပိုးတစ္လက္ လိုေနပါေတာ့သည္။
သို႔ေသာ္လည္း ကုလသမဂၢအပါအ၀င္ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႕အစည္းအခ်ိဳ႕တို႔သည္ ပံုျပင္ထဲမွ ဆရာေတာ္ ေမတၱာပို႔ေနသလို ၫွိႏိႈင္းေရးလမ္းစဥ္ျဖင့္ ေျဖရွင္းရန္သာ ႀကံစည္ေနၾကေသးသည္။ ထိုအားထုတ္မႈမ်ားသည္ လူေမြးလူေရာင္ မေျပာင္ေတာ့ေအာင္ ဒုကၡႏြံထဲ နစ္ျမဳပ္ေနသည့္ ျမန္မာျပည္သူမ်ားအတြက္ အမွန္တကယ္ အားကိုးႏိုင္မည့္ ေဆးစြမ္းေကာင္းတစ္လက္ ျဖစ္လာႏိုင္မည္ေလာ။ ရွင္းပါသည္။ အေျဖက "လံုး၀မျဖစ္ႏိုင္ပါ"ဟုသာ ျဖစ္ပါသည္။
ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက ျမန္မာ့အေရး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေျဖရွင္းမည္ဟု ေၾကြးေၾကာ္ေနခ်ိန္တြင္ ျမန္မာအစိုးရက ၄င္းတို႔ကိုယ္တိုင္ ေသြးေအးေအးႏွင့္ က်ဴးလြန္ခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာ လူသတ္ပြဲႀကီးအတြက္ အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးအပါအ၀င္ NLDပါတီ၀င္ (၆) ဦးအား ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္လ်က္ရွိသည္။ ထိုတရားခံမ်ားသည္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ် အစိုးရဆန္႔က်င္ေရး အဓိကရုဏ္းမ်ားအတြက္ အဓိက ေသြးထိုးလံႈ႔ေဆာ္ခဲ့ၾကေၾကာင္း စစ္အစိုးရက အသံေကာင္းဟစ္သည္။ ထိုစကားတြင္ အမွန္တရား ပါ၊ မပါဆိုသည္ကို မစၥတာဘန္ကီမြန္း အပါအ၀င္ တစ္ကမာၻလံုး သေဘာေပါက္ၾကသည္။ ထိုအေျခအေနထိ ၫွိႏိႈင္းေရး လမ္းစဥ္အတြက္ မစၥတာဘန္ကီမြန္း အဘယ္အသိဥာဏ္ျဖင့္ စဥ္းစားေနမွန္း ျမန္မာျပည္သူတို႔ သေဘာမေပါက္ႏိုင္ပါ။
စစ္အစိုးရ၏ လက္ကိုင္တုတ္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သည္ ၎တို႔၏ အာဏာကို ထိပါးလာမည္ဆိုလ်င္ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္တို႔ကိုပင္ စစ္ဖိနပ္ႏွင့္ နင္းရက္သည့္ လူမသမာ၊ လူ႔မိစာၦမ်ားျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ေသာ သူမ်ားသည္ ၫွိႏိႈင္းေရးဆိုသည့္ ေမတၱာလမ္းစဥ္အား ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ေမာ ေလွာင္ေျပာင္ေနၾကလိမ့္မည္သာ။ ထိုကဲ့သို႔ေသာ ေတာင္းဆိုမႈမ်ားသည္ စစ္အစိုးရကဲ့သို႔ အာဏာကို အာသာငမ္းငမ္း တပ္မက္သည့္ စစ္ဘီလူးမ်ားအတြက္ ဆင္ေျခဖ၀ါးကို ပုရြက္ဆိတ္ကိုက္သေလာက္သာ သေဘာထားေပလိမ့္မည္။ ႏိုင္ငံတကာမွ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား ျပန္လႊတ္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုခ်ိန္တြင္ စစ္အစိုးရက ေနာက္ထပ္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားကို ေထာင္ခ်သည္။
အတိုက္အခံNLDပါတီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား လြတ္လပ္ခြင့္ေပးရန္ ႏိုင္ငံတကာက ေတာင္းဆိုတိုင္း စစ္အစိုးရက ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ႏိုဘယ္လ္ဆုရွင္၏ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ျပစ္ဒဏ္ကို တိုးျမွင့္သည္။ ထိုမွ်ေလာက္ ႏိုင္ငံတကာ ေတာင္းဆိုမႈမ်ားအေပၚ လိုက္လိုက္ေလ်ာေလ်ာရွိေသာ စစ္အစိုးရႏွင့္ ၫွိႏိႈင္းရန္ ႀကိဳးစားေနေသာ မစၥတာဘန္ကီမြန္းမွာ အလုပ္ေတြမ်ားလြန္းသျဖင့္ ပံုမွန္ေတြးေခၚႏိုင္သည့္ စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြ ေပ်ာက္သြားတာျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ျမန္မာျပည္သူတို႔က စုပ္တသပ္သပ္ႏွင့္ ကရုဏာ ပြားေနၾကေလသည္။
ျမန္မာစစ္အစိုးရသည္ (၂၀၁၀)ေရြးေကာက္ပြဲႀကီးျဖင့္ ဒီမိုကေရစီျပည့္၀ေသာ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ႀကီးသို႔ တက္လွမ္းခ်ီတက္ေတာ့မည္ ျဖစ္ပါသည္။ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးပါတီ၀င္မ်ားကို ေထာင္ထဲထည့္ၿပီး တရားမွ်တစြာ က်င္းပျပဳလုပ္မည့္ အဆိုပါေရြးေကာက္ပြဲႀကီးအား မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက အေကာင္းျမင္ရႈေထာင့္ျဖင့္ ဆက္လက္ေစာင့္ၾကည့္မည္ဆိုေတာ့ ျမန္မာျပည္သူမ်ားသည္ "သိၿပီးၿပီလား။
ကုလသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴးဆိုတာ ငတံုးႀကီးဟဲ့"ဆိုၿပီး အိမ္တကာလွည့္ အတင္းေျပာၾကေတာ့သည္။ ႏိုင္ငံေရး ပရိယယ္မ်ားအား စိုးစဥ္းမွ် နားမလည္ေသာ ျမန္မာျပည္သူမ်ားက သူတို႔အျမင္အတိုင္း ေျပာၾကျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ပါသည္။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔သည္ ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ စက္တင္ဘာ လူသတ္မႈႀကီးအပါအ၀င္ စစ္အစိုးရ၏ ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ လူ႔အခြင့္အေရး ဖိႏွိပ္မႈမ်ားေအာက္မွ လြတ္ေျမာက္ခြင့္ရရန္ ကုလသမဂၢသာ ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္မည္္ဟု အေမွ်ာ္လင့္ႀကီး ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သည္ မဟုတ္ပါလား။
သို႔ရာတြင္ စက္တင္ဘာ အျဖစ္ဆိုးႀကီး ၿဖိဳခြဲခံခဲ့ရသည္မွာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္သည္ထိ ကုလသမဂၢမွ ဘာဆိုဘာမွ် လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ျခင္း မရွိေသးေပ။ မစၥတာဘန္ကီမြန္း အားကိုးတႀကီး ေစလႊတ္လိုက္ေသာ မစၥတာ ဂမ္ဘာရီဦးေဆာင္သည့္ ကုလသမဂၢ အထူးကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္လာေရာက္ခဲ့သည္။ စစ္အစိုးရႏွင့္ ၫွိႏိႈင္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေနၿပီဟု ေၾကျငာခ်က္ေတြ ထုတ္သည္။
ေနာက္ဆံုးတစ္ေခါက္ မစၥတာ ဂမ္ဘာရီ၏ ခရီးစဥ္တြင္ ျပည္သူ႔အခ်စ္ေတာ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊက ကုလသမဂၢ အထူးကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ႀကီးအား ေတြ႔ဆံုရန္ ျငင္းဆန္လိုက္ေတာ့မွ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအတြက္ အခက္အခဲမ်ား ရွိေနေသးေၾကာင္း၊ ေျဖရွင္းရန္ အခ်ိန္ယူရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း မစၥတာဘန္ကီမြန္းတို႔ ေလသံေျပာင္းသြားေတာ့သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကမူ မစၥတာဂမ္ဘာရီႏွင့္ ေတြ႕ဆံုျခင္းအတြက္ အက်ိဳးမရွိႏိုင္ဟူေသာ ယူဆခ်က္ျဖင့္ လက္ခံေတြ႕ဆံုုျခင္းပင္ မရွိေတာ့ရာ ကုလသမဂၢ၏ သိကၡာမွာ အႀကီးအက်ယ္ က်ဆင္းခဲ့ရ ေလေတာ့သည္။
သို႔ေသာ္လည္း မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက အမွတ္သည္းေခ် မရွိသည္လား၊ လြယ္လြယ္ႏွင့္ ဇြဲမေလွ်ာ့တတ္သည္လား မေျပာတတ္ေပ။ ျမန္မာအစိုးရႏွင့္ သူကိုယ္တိုင္ ေတြ႕ဆံုၫွိႏိႈင္းမည္ဟု ေလသံဟလာျပန္သည္။ တကယ္ေတာ့ ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခမ်ာ ကုလသမဂၢ အၿမဲတမ္းလံုၿခံဳေရး အဖြဲ႕၀င္ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္သည့္ ရုရွားႏွင့္ တရုတ္တို႔ကိုလည္း အရိပ္အကဲ ၾကည့္ေနရရွာသည္။ ထိုႏွစ္ႏိုင္ငံသည္ ျမန္မာအစိုးရ၏ တံစိုးလက္ေဆာင္မ်ားကို ရယူကာ ကမာၻ႕အယုတ္မာဆံုး အစိုးရအဖြဲ႕အား မားမားမတ္မတ္ အကာအကြယ္ေပးၾကသည္။
အေမရိကန္ႏွင့္ အေနာက္အုပ္စု ႏိုင္ငံမ်ား၏ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ အေရးယူရန္ အဆိုျပဳမႈမ်ားကို ဗီတိုအာဏာျဖင့္ ပယ္ခ်သည္။ တစ္ကမာၻလံုးႏွင့္ ဆန္႔က်င္ၿပီး ျမန္မာအစိုးရကို ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျပဳ၏။ ၎ႏွစ္ႏိုင္ငံ၏ အရွိန္အ၀ါေၾကာင့္ ကိုလူမုန္း ျမန္မာအစိုးရသည္ စိန္နားကပ္ေရာင္ႏွင့္ ပါးေျပာင္ေနဆဲျဖစ္သည္။
ယခုေတာ့ တစ္ကမာၻလံုးတြင္ ျဖစ္ေပၚေနသည့္ ေငြေၾကးဂယက္မ်ားေၾကာင့္ ကမာၻ႕ႏိုင္ငံႀကီးမ်ား ဗ်ာမ်ားလ်က္ရွိရာ စစ္အစိုးရအဖို႔ ပြဲေတာ္ေတြ႕ေနေလေတာ့သည္။ ျမန္မာ့အေရးကုိ အေရးယူရန္ ထားဦး၊ မိမိႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရးအတြက္ က်ားကန္ေနရေသာ ႏိုင္ငံႀကီးမ်ားေၾကာင့္ ျမန္မာအစိုးရအဖို႔ မ်က္ျဖဴဆိုက္ေလ၊ ဆရာႀကိဳက္ေလ ဇာတ္လမ္း ျဖစ္ေနေတာ့သည္။
ထို႔ေၾကာင့္လည္း ႏိုင္ငံတကာ ေတာင္းဆိုမႈမ်ားအား ဂရုမစိုက္ဘဲ NLDပါတီ၀င္ (၆) ဦးအား ေထာင္ဒဏ္(၂)ႏွစ္မွ (၁၃)ႏွစ္ထိ မတရား ျပစ္ဒဏ္မ်ား ရဲရဲႀကီး ခ်မွတ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ မူလအေျခအေနဆိုလ်င္ ႏိုင္ငံတကာမွ ၀ိုင္း၀န္း ကန္႔ကြက္ၾကမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုကဲ့သို႔ စီးပြားေရး အၾကပ္အတည္းမ်ားေၾကာင့္ ထိေရာက္ေသာ ဖိအားေပးမႈမ်ား မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ေခ်။ ျမန္မာအစိုးရအဖို႔ အေျခအေနတိုင္းသည္ ေပ်ာ္စရာႀကီး ျဖစ္လာေတာ့သည္။
တကယ္ဆိုလ်င္ ျမန္မာအစိုးရသည္ အေကာင္းျမင္၀ါဒီမ်ား ျဖစ္သည္။ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးႀကီးေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ကမာၻ႔အလယ္ ထင္ရွားခဲ့သည္ဟု ဂုဏ္ယူသည္။ နာဂစ္မုန္တိုင္းႀကီးေၾကာင့္ ျပည္သူေတြ ေသာက္ေသာက္လဲ ေသဆံုးရာတြင္ ႏိုင္ငံတကာမွ ေထာက္ပံ့မႈမ်ားေၾကာင့္ ေဒၚလာေတြရၿပီဆိုၿပီး ၀မ္းသာၾကသည္။
ျပည္သူေတြ ဆင္းရဲတြင္း နက္ေနသည္ကို တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ရင္း ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား ေလာကဓံကို ႀကံ႕ႀကံ႕ခံႏိုင္ရန္ လမ္းၫႊန္ႏိုင္ခဲ့သည္ဆိုၿပီး ၾကည္ႏူးၾကသည္။ ထိုမွ်ေလာက္ သေဘာထားႀကီးျမတ္ေသာေၾကာင့္လည္း စစ္အစိုးရအတြက္ ကုလသမဂၢအေနႏွင့္ ၫွိႏိႈင္းမႈ လမ္းစဥ္က်င့္သံုးျခင္းျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္မည္ဟု ယံုၾကည္ေနျခင္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။
အေျခအေနသည္ ဆိုးသည္ထက္ ဆိုးလာပါသည္။ သန္းေကာင္ထက္ ညဥ့္မနက္ေသာ ဘ၀တြင္ ျမန္မာျပည္သူတို႔ခမ်ာ ခါးစည္းခံေနၾကရရွာပါသည္။ စက္တင္ဘာလ ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားမႈႀကီး ၿပီးခဲ့သည္မွာ အလြန္ၾကာၿပီျဖစ္သျဖင့္ ေသသူတို႔ပင္ အရိုးေဆြးေလာက္ပါၿပီ။ သို႔ေသာ္လည္း ျမန္မာအစိုးရကား အာဏာျပင္းရာတြင္ အရာမယြင္းေသးေခ်။ ထိုလူ႔တိရစာၦန္ စစ္အစိုးရႏွင့္ ကုလသမဂၢကလဲ ၫွိႏိႈင္းမည္ဟု ေျပာလို႔ေကာင္းေနတုန္းပင္။ အခ်ိန္သည္ တေရြ႕ေရြ႕ သြားေနပါသည္။ ဒီလိုႏွင့္ပင္ (၂၀၁၀) ေရြးေကာက္ပြဲႀကီး ၿခိမ့္ၿခိမ္သည္းမွ် က်င္းပၿပီးဆီးသြားပါလိမ့္မည္။
လူတိုင္းႀကိဳတင္သိၿပီးသည့္အတိုင္း ျမန္မာဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ႀကီး၏ သမၼတ(သို႔မဟုတ္) ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္သစ္မွာ သန္းေရႊႀကီး ျဖစ္လာပါလိမ့္မည္။ ထိုအခါတြင္ မစၥတာဘန္ကီမြန္းတစ္ေယာက္ လက္ခုပ္တီးၿပီး စက္တင္ဘာ ေတာ္လွန္ေရးအတြင္း အသက္စြန္႔ခဲ့သူတို႔က အရိုးတြန္ ပါလိမ့္မည္။ ျမန္မာျပည္သူမ်ားကေတာ့ ဘာဆိုဘာမွ လုပ္လို႔မရေသာ ပြဲၾကည့္ပရိသတ္မ်ား အျဖစ္ အၿမဲတမ္း ရွိေနေတာ့မည္ သာ ျဖစ္ပါေတာ့သတည္း။
People Media Voice မွ ရယူပါသည္။ ေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။
